Wyrok I C 121/13 WYROK W IMIENIU SRZECZYPOSPSOLITEJNPOLSKIEJ jj r Dnia 5 września 20130 roku Sąd Okręgowy w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 121/13 WYROK W IMIENIU SRZECZYPOSPSOLITEJNPOLSKIEJ jj r Dnia 5 września 20130 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku I Wydział Cywilny W składzie następującym: Przewodniczący: SSR del. Paweł Bańczyk Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Szulta .po rozpoznaniu W dniu 22 sierpnia 2013 roku W Gdańsku na rozprawie Sprawy Z POWÓĆZÍWÊISS s r>r2‹==‹=iwk‹› o ochronę dóbr osobistych i zapłatę Ĺilakřlluje P0ZWa1'1ej 'jjåaby Zł0Ż)/ła SPOWÓĆCĆSĹS 1Í3ijjsiPjÍŠmjÍej Pßdpisafiß przez Siebiewłasnøręßznie Oświadczenie 0 treści: przepraszam. jzia*ito,¬ że w dniu 24 marca 2012 roku sw budynku;przyf¿111;ř}§ ±j ąparasolką i wyrażamubolewanie sz powodu" moj egoWiszachowanjiiafff0,01 f W Há0ddsalaÍzpowófdztwoiisiw pozostałym zakresie; S " jj " i W dniu 25,stycznia 201 -pOZWE11'l6"_] sprecyizowaniu żądania pozwu ¿ „nakazania pozwanej ÍfÓf1Í1Íei ' em „ Ĺ24.Ÿ03i.Ê2i0 1 2Í r.» w budynk zwrózaniesię‹1‹›pa.ni IŠII.¿żnIosiiífkosztyóŸprocesufn1óiędzy stronami. s UZASADNIENIE t 11 1 1 j 3r01<11 p0WÓdk‹f=1vmiasłado Sąduprzeciwko pozew so ochronę dóbr osobistych, W którym (po do ała si I Wijprzeproszenia powódki poprzez złożenie, raz zaprotokołowanie do protokołu rozprawy, przeprosin o wanie w dniu O ęubolewanieza mo e W stosunku do Przepraszam za r n1estosownymi słowami powszechnie używanymi 'zas W s Ja ƒobelżywe oraz 'dotkliwe pobicie parasolką. :Bardzo przepraszam za mo`e me i " żachow'aniei,sktóre naruszyło godność, zdrowie i nietykalność paniłioraz W . zapewniam, że nigdy więcej nie postąpię w taki sposób"; Í 2. zasądzenia od pozwanej kwoty 2.000 zł na rzecz Hospicjum im. Ks. E. Dutkiewicza w Gdańsku. Powódka wniosła ponadto o zasądzenie od pozwanej na jej rzecz kosztów procesu według norm W uz przepisanych (k. 2, k. 12). ._ asadnieniu pozwu powódka ;Wskazała,;sże w dniu 24 marca 2012 roku, na klatce schodowej budynku przy ul); pozwaria, niczym nie sprowokowana, zaczepiła powódkę zwracając się do niej przy użyciu słów powszechnie używanych za obraźliwe a --- STRONA 2 --- następnie dotkliwie pobiła powódkę używając parasolki, co doprowadziło do naruszenia nietykalności cielesnej powódki oraz poniżenia jej. Powódka wskazała, że w wyniku zdarzenia z dnia 24 marca 2012 roku doznała obrażeń ciała w postaci zasinienia przedramienia lewego. Wskazała też, że uszkodzeniu uległ apai foto zn , którym nagrywała całe zdarzenie. Powódka podkreśliła, że pozwana' I od dłuższego czasu nęka powódkę, obraża i wyzywa ją i jej rodzinę, jak również imrych mieszkańców kamienicy przy ul.Ÿ“Ÿ. Pozwana opluwała powódkę i zachowywała się w agresywny sposób. W ocenie powódki, zachowanie pozwanej należy zakwalifikować jako naruszenie dóbr osobistych, albowiem bezprawne działanie pozwanej naruszyło godność powódki oraz jej nietykalność cielesną. Nadto agresywne zachowanie pozwanej należy uznać za poniżające w stosunku do powódki (k. 3-4). W Powódka na rozprawie sprecyzowała, że jej żądanie przeprosin za użycie słów powszechnie używanych za obelżywe dotyczy wypowiedzianych W czasie zdarzenia przez pozwaną słów: "idiotka" i "pocałuj mnie w d..." (k. 46, 48). Powódka wniosła ponadto o nakazanie pozwanej przeproszenia powódki poprzez wywieszenie przeprosin na klatce schodowej w budynku przy ul. s (k. 47, 48). W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych (k. 22). Uzasadniaj ąc swoje stanowisko pozwana wskazała, że bezsporny między stronami pozostaje fakt zajścia zdarzenia z dnia 24 marca 2012 roku, jednak, W ocenie pozwanej, zostało ono sprowokowane przez powódkę. Powódka bowiem bez zgody i woli pozwanej usiłowała już wcześniej nagrać pozwaną. .Pozwana wskazała, iż wobec prowokacyjnego zachowania powódki, wypowiedzianych przez nią słów nie można traktować w kategoriach znieważenia. Pozwana zaprzeczyła także by naruszyła nietykalność cielesną powódki, W zakresie opisanym przedłożonymiiprzieiz"powóidkęisizaświadczeniu lekarskim, albowiem nie odpowiada to przebiegowirzdarzeńiarz =dnia24 marca 2012 roku. Pozwana podkreśliła, że jest szykanowana przez powódkę oraz im'1ych sąsiadów, gdyż reprezentuje imią koncepcję sprawowania zarządu nieruchomością (k. 22-23). Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: S jest właścici mieszkania nr 1 położonego w kamienicy przy ul. ' * w Gdansku - również zamieszkuje w tej kamienicy u swoj ej mamy. Pomiędzy mieszkańcami kamienicy, wtym między powódką i pozwaną istnieje konflikt na sposobu zarządzania nieruchomością wspólną. Przej awami konfliktu są złośliwości i nieprzyj azne gesty z jednej si drugiej strony. Dla celów dowodowych powódka postanowiła nagrać, w jaki sposób pozwana zachowuje się wobec niej. [Dowódz zeznania powódki - k 46 48 k 33-33v; zeznania pozwanej - k. 46-47, 48, k. 33v- 35; zeznania świadka* éÊf±k.¬45 48.] . W dniu 24 marca 2012 rok "wracałaz córką swoj ego mieszkania. W bramie kamienicy przy ul. I spotkały Powódkaszła za pozwaną i jej córkąi nie później niż po ich wejściu do klatki zaczęła je nagrywać przy wykorzystaniu aparatu fotograficznego. Pozwana z córką zatrzymały się przy wejściu do mieszkania nr 1. Powódka minęła je. Wtedy pozwana powiedziała "Twój wujek żebrze pieniądze, rozumiesz'?" po czym dodała "A te zdjęcia już zgłosiłam, nie masz prawa idiotko". Na to powódka odpowiedziała "Sa1r1`ia jesteś idiotką". Pozwana powtórzyła ii 1. wypowiedź o wujku a następnie powiedziała" "Pocałuj mnie w d..., Twoją d. . .kę możesz se zrobić, o zrób, o tak", po czym wypięła się tylną częścią ciała w stronę powódki. Na to ta powiedziała "Co jeszcze mogę" zrobić, no pokaż". Wtedy pozwana weszła do mieszkania a po chwili szybkim krokiem wyszła z niego sz parasolką, podbiegła po schodach do filmującej --- STRONA 3 --- zdarzenie powódki, zamachnęła się parasolkąi uderzyła W aparat fotograficzny i w powódkę. W wyniku uderzenia* doznała zasinienia na przedramieniu. [Dowódz zeznania powódki _46, _48,k. 33-33v; zeznania pozwanej - k. 46--47, 48, k. 33v- 35; zeznania świadka". ék. 45, 48; zeznania świadka". -8 k. 46, 48; nagranie powódki - sk. 8; zaświadczenie lekarskie -S k. 6.] Sąd zważył, co następuje: S S Stan faktyczny W sprawie W zakresie objętym powyższymi ustaleniami jest W zasadzie bezsporny. Dowodem obiektywnym pozwalającym na ustalenie, jaki dokładnie był przebieg zdarzenia W dniu 24 marca 2012 r. jest dowód z nagrania obrazu i dźwięku dokonanego przez powódkę. Strona pozwana wprawdzie podnosiła, że takie nagranie mogło zostać zmodyfikowane przez powódkę niemniej jednak nie zakwestionowała, że zdarzenie miało właśnietaki przebieg, jak widać na nagraniu. Należy zauważyć, że zeznania stron i świadków nie pozostają W stosunku sprzeczności z dowodem z nagrania, co przemawia za uznaniem tego dowodu za wiarygodny, .pßdobnie zresztąjak i dowodów osobowych (zeznania stron, zeznania świadka?,zeznania świadkałiiw części, W jakiej ich przedmiotem są fakty zarejestrowane na nagraniu. i Poza sporem jest fakt istnienia konfliktu między stronami; obie strony zresztą się na tę okoliczność powoływały. Czynienie szczegółowych ustaleń odnośnie historii tego konfliktu i poszczególnych zachowań jego uczestników wykraczałoby poza zakres postępowania W niniejszej sprawie, ponieważ nie *prowadziłoby do ustaleń przekładaj ących się na jego wynik. Okoliczność konfliktu,=nawet jeśli nie bez znaczenia, nie miała bowiem przesądzającego znaczenia:)Sdlarozstrzygnięciaw sprawie,zponieważ W opinii Sądu brak jest bezpośredniego przjeiłojżeńiafporniędzy samym Skonfliktem af zachsowaniemstron W dniu 24 marca 2012 r. "Zdanie1ćn'Sądu to nie :sam konfliktsąsiedzki był przyczyną, dla którego pozwana skierowała się do powódki takimi a nie imiymi słowami as następnie zaatakowała ją parasolką, lecz zachowanie powódki bezpośrednio poprzedzające wypowiedzi pozwanej, tj. nagrywanie jej aparatem fotograficznym. W opinii Sądu, jedynie jedna okoliczność wykraczająca poza : S zdarzenia z dnia 24 marca 2012 r. ma znaczenie dla rozstrzygnięcia W sprawie a mianowicie to, że bez wątpienia już przed tym dniem powódka podejmowała próby fotografowania czy nagrywania pozwanej - fakt ten nie budzi wątpliwości, skoro przyznała go w ograniczonym "zakresie powódka a W pierwszej swojej wypowiedzi zarejestrowanej na nagraniu z dnia 24 marca 2012 r. pozwana wprost wypowiedziała się na ten temat mówiąc o zgłoszeniu przez nią "zdj ęć". Spór pomiędzy stronami co do faktów dotyczył W zasadzie tylko kwestii tego, czy powódka swoim zachowaniem sprowokowała pozwaną. Strony odmiennie prezentowały przebieg zdarzenia W części, w jakiej nie jest on objęty nagraniem. Szczegółowe ustalenia na te okoliczności nie sąjednak konieczne dlarozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ już z dowodu z nagrania przeprowadzonego przez powódkę wynika w oczywisty sposób, że nagrywanie pozwanej przez .powódkęsamo W sobie sprowokowałopozwanąi pchnęło ją do zachowań udokumentowanych przez powódkę, skoro tuż po niczym nieuzasadnionej i ukierunkowanej ewidentnie na sprawienie przykrości powódce wypowiedzi na temat jej wujka pozwana W poinformowała powódkę, że zgłosiła już robienie przez nią zdjęć, co pozwala na postrzeganie jej póżniej szego zachowania jako reakcji na fakt jej nagrywania. Z S Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia W sprawie była okoliczność zamalowania wizjera drzwiach pozwanej W dniu 24 marca 2012„r. Poczynione ustalenia odnośnie zdarzenia będącego podstawą żądania pozwu nie przemawiają wcale za uznaniem, że było ono w jakikolwiek sposób związane z zamalowaniem wizjera, nikt do takiego zdarzenia nie nawiązywał, pozwana też nie tłumaczyła swoj ego zachowania chęcią odwetu za takie --- STRONA 4 --- zamalowanie wizjera, zdarzenia tego nie dotyczy żadna z wypowiedzi zarejestrowanych na nagraniu. S W opinii Sądu nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia W sprawie okoliczność deklarowanego przez pozwaną Wobec Sinnyichsśosóbzarniaru .pozwanej ;odnośnie sposobu wykorzystania parasola. Chociażby sz tego .wzjg)lę)du,*że"nawet jeśli celem pozwanej było początkowo ę wytrącenie powódce z rękiaparatufotograficznego to nie znaczy to, że realizując swój zamiar nie uderzyła powódki. ;IW )opiniijSąduSnanagraniu wideo Widać, że przynajmniej jedno uderzeniepozwanej nie trafrło W obiektyw,a W kontekście 'zdecydowanego zamachu w stronę powódki nie sposób przyjąć, żenietrafiło W nią. Spójny sz tymustaleniem jest dowód z zaświadczenialekarskiego, który W zestawieniu z zeznaniami powódki daje podstawę do _ ustalenia, że pozwana uderzyła powódkęw przedramię. fakt ten, niezależnie od zamiarów . powódki, ma zasadnicze ;znaczeniepfdlaýrozstrzygnięcęipaifpw;sprawie o ochronę dóbr osobistych. I Stąd, zeznaniasświadkówfł:ŸiłfŠWczęści, W jakiej p p _ 1 potwierdzają,że pozwana mówiła przy nich słowa wskazujące na to, że chce tylko wytrącić 1 powódce aparat z ręki,~nie maj ąznaczenia dla rozstrzygnięcia W sprawie. Sąd oddalił Wniosek pozwanej os dopuszczenie:dowodufzakt :sprawy I C 2171/04, ponieważ wobec treści ,żądania pozwu ą{akta1f:fs :ra"wy,ştoczącejsię pomiędzy Wspólnotą Mieszkaniową I H k . I przy 11' ,ÊE .Ê '.¿{S;-_'Êj;.'-"_;¿.j _0l(0lÍCZ1'l0ŚĆ"I(Ol'l ÍL"I'W6W`1'1ąÍI`Z WSPÓ HOÍY, nie miałaznaczenia dla rozstrzygnięcia W sprawie (k. 47, 48). p :Zgodnie z art. 23 k.c. dobiraosobiste człowieka, jak W szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda 1su1nienia,¬=nazWisko lub:)p"seudonim,<wizerunek; :tajemnica korespondencji, nietykalnopść espsmiejjszkanjiagitwóriczioaść W1naukoWa,Ssiartystyczna,fwynalazczai racjonalizatorska, fcywilnjegojiśiniezależnieWod eochronyispirzewidzianej W innych . . zgodneSSzan. eS‹1‹›r>r‹›‹›==.‹›biS±r==ezosraj8zagmzonezudzymdzrałaniem, W może żądać zaniecshianiařtegio řdziałania,-chyba :że nie*jesitsono bezprawne. W razie :dokonanego naruszenia może on także żądać, :ażeby 1o)so:ba,~która Ĺśsdopuśiciłasssię naruszenia, dopełniła czynnościpotrzebnych do usunięciajegoskutków,;Wszczególności ażeby złożyła _ p _ p oświadczenieodpowiedniej treści sie W odpowiedniej íffor'rnie.f Na zasadach przewidzianych i koideksiefśonvrównież *żądać izadoiśćuczyjnijenia" pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej ; ipspiieniiężiniej fnaiwskiazanysecpel .społeczny.~Zas)ada ta została wyrażona W art. 448 k.c., który s)tanoWi,S.:.)1żje)"":W"razie"naruszenia"djobrałosoabistegoisąd może przyznać temu, czyje dobro S fosiobsissteisj zostało fnaruszone,fośdpisowiedniąfsumęśtytułem 'zadośćuczynienia pieniężnego za I I fdoznaną krzywdęlubnaego żądanie zasądzić odpowiedniąsumępieniężną na wskazany :niego cel społeczny,niezależnieod imrychśrodkówpotrzebnych do usunięcia skutków S118.1`l1SZC1118.. _ _ Zart. 24 § 1 k.c.~wynikaSzasada,-Szgodnie" z"którąodpowiedzialność za naruszenie dobra ę ,S :osobistego Szostajewyłączonaś W Sśraziesibrpaku Tbezprawności działania podmiotu naruszająceigo . dobro osobiste”. ŁKonsekwencjąfprzyjęciałtakiejgorozwiązania jest taki rozkład ciężaru dowodu,sśżerzecząispeiowojdaiWystępującegojz iroszcizeniemsisz 24 § 1 k.c. jest wykazanie, że do naruszenia)::dobra3fosobistego"doszło, -natomiast na Spozwanymi kwestionującym zasadność powództwa* spoczywa3 ciężar swykaizania,ifżenaruszeanie'dobra osobistego nie 'było bezprawne. Powódkaidoichodzijła ochrony dóbr josobiSÍYch'Z"Íýtułuidwója1<iC80“rodzaju zach0W3ń...,:,j..... . pozwanej: po pierwsze, z tytułu skierowaniafdo' niej wypowiedzi obraźliwych; po drugie, zy tytułu uderzenia jej W przedramię)íparaśsolką. ę p pI ę p p Odnośnie pierwszego ƒnależyfzauważyć, że iiwypowieidzianeizprzez poizwanąpod adresem powódki słowo' "idiotka"jco:)do .zasady może dotykać dóbr osobistych osoby, której dotyczy, Poniewaz jest toepiœtący negaryvvną ocenę postępowania czy poziomu --- STRONA 5 --- intelektualnego danej osoby. Dana wypowiedź nie może być jednak oceniana W oderwaniu od kontekstu, W jakim się pojawiła. Kontekst sytuacyjny W niniejszej sprawie przemawia zdaniem Sądu za uznaniem, że omawiana wypowiedźpozwanej nie naruszyła dóbr osobistych powódki, ponieważ stanowiła przede wszystkim emocj onalną Werbalną reakcję na irytujące pozwaną zachowanie powódki, tj. rejestrowanie zachowania pozwanej przy pomocy aparatu fotograficznego, nie zaś merytoryczną wypowiedź odnoszącą się do dóbr osobistych powódki. Należy zauważyć, że użyty epitet stanowi część dłuższej wypowiedzi o treści "A te zdj ęciajuż zgłosiłam, nie masz prawa, idiotko". Użyte W tym kontekście przez pozwaną słowo nie dotyczyło faktycznie dóbr osobistych powódki, ale stanowiło ocenę jej osoby i postępowania wyrażoną W szczególnej nieuprzejmej formie. Na tę ocenę zareagowała zresztą W identyczny sposób powódka również nazywając pozwaną "idiotką". Tego typu epitety wypowiadane W ramach sąsiedzkiej kłótni, służące wzmocnieniu wydźwięku dłuższej wypowiedzi (o zgłoszeniu robienia zdjęć) nie prowadzą do naruszenia dóbr osobistych adresata, bo z uwagi na kontekst, W jakim padają, nie są obiektywnie odczytywane jako _.. p wypowiedzi zawierające nieprawdziwy przekaz na temat danej osoby, ale raczej jako ~ daleka od uprzejmości - krytyka pewnego zachowania. Przedmiotem drugiej wypowiedzi pozwanej ("pocałuj mnie W d...") W ogóle nie jest osoba powódki i jej dobra osobiste; wypowiedź ta nie zawiera nawet oceny powódki. Źądanie ochrony dóbr osobistych W tej części nie zasługuje zatem na uwzględnienie, bo dobra osobiste nie zostały tą wypowiedziąnaruszone. Art. 23 k.c. statuuje cywilnoprawną ochronę dóbr osobistych danej osoby, nie zaś ochronę przed każdym nieuprzejmym, czy nawet wulgarnym zachowaniem imiej osoby, nawet jeśli rodzi ono nieprzyjemne odczucia u osoby, która jest ich świadkiem, czy fadresatem. :Inaczej przez) ;p1'yzmatfart.' 23 ei 24 § 1jk.c. ocenić należy zachowanie pozwanej polegające na- uderzeniiu"powódkifşwi przedrarnię. Zachowanie takie bez wątpienia naruszyło dobra osobiste powódki W postaci nietykalności cielesnej i zdrowia. W takim układzie rzeczą powódki było wykazanie (art. 6 k.c.), że zachowanie to nie było bezprawne. Powódka tego nie wykazała, wobec czego powództwo W tej części co do zasady należało uwzględnić. Na podzielenie zasługiwały jednak również podniesione przez pozwaną zarzuty, W których zarzuciła, :że powódka naruszyła jej dobra osobiste poprzez nagrywanie jej zachowaniai wypowiedzi na klatce schodowej. Należy zgodzić się z pozwaną, że zachowanie powódki ' P 3 polegające na rejestrowaniu zachowania pozwanej aparatem fotograficznym nagrywaj ącym" obraz si dźwięk W ustalonym stanie faktycznym stanowiłoprowokację ze strony powódki, któraś W zasadniczym stopniu wywołała agresywną reakcję, z której powódka wywiodła (żądania dochodzone pozwem W niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że wypowiedzi poziwanej a nawet powódki świadczą o tym, że nagrywanie czy fotografowanie pozwanej przez powódkę, albo ich próby, musiały mieć miejsce już wcześniej, skoro już W dniu zdarzenia pozwana powiedziała, że były przedmiotem zgłoszenia. A zatem nagrywanie pozwanej przez powódkę W dniu 24 marca 2012 roku nie było przypadkiem odosobnionym, co pozwala na lepsze zrozumienie stopnia poirytowania pozwanej (co nie oznacza usprawiedliwienia jej zachowania), zwłaszcza jeśli zwaźyć na różnicę wieku stron i wiek pozwanej. “ W Nagrywanieinnej osoby bez jej zgody może stanowić naruszenie. dobra osobistego w postaci prawa do prywatności czy wizerunku osoby nagrywanej. Nagrywanie powódki przez pozwaną takie naruszenie dóbr osobistych stanowiło. Zachowanie powódki domagaj ącej się przeprosin i zadośćuczynienia za naruszenie jej dóbr osobistych należy zatem oceniać przez pryzmat jej zachowania stanowiącego samo W sobie naruszenie dóbr osobistych pozwanej, ponieważ pomiędzy jednym i drugim zachodzi związek logiczny. _ Zgodnie z art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-gospodarczym:przeznaczeniem tego prawa lub z zasadarni współżycia --- STRONA 6 --- społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. 3 W opinii Sądu, zachowanie powódki należy oceniać przez pryzmat norrny art. 5 k.c. Przyjmuje się W orzecznictwie, że "[j]eżeli określona osoba ínaruszadobra osobiste innych osób jakimi są prawo do"prywatności, zachowania własnego "wizerunku, niezakłócone korzystanie ze swej swobody i własności prywatnej, to nie może skutecznie domagać się ochrony swego dobra osobistego skoro W istocie sarna jest sprawcą tego naruszenia przez doprowadzenie (zmuszanie) imiych osób do takich zachowań" (wyrok Sądu Apelacyjnego W Katowicach z dnia 4 kwietnia 2007 r. I ACa 139/07, LEX nr 307267). Wyraża się jednak też pogląd, że "zarzut "czystych rąk" może prowadzić do wyłączenia roszczenia o zadośćuczynienie (które jestfakultatywne), jak również ograniczenia obowiązku 2 odszkodowawczego (art. 362 k.c.), ale W zasadzie nie powinien prowadzić do całkowitego 1 są pozbawienia ochrony tego,~kto sam: dotkniętynaruszeniem dóbr również naruszył dobra osobiste adwersarza.",'fakt naruszeniadóbrsosobistych przez drugiego naruszającego S _ powinien przekładać się zatem na zakres środków zastosowanych stosownie do art. 24 § "1 k.c. (tak: P. Księżak, .Komentarz do art. 24 k.c.,=[w]: M. Pyziak-Szafnicka (red.), [wz] Kodeks cywilny. Część ogólna. Komentarz., LEX 2009). W tym kontekście należy stwierdzić, że W świetle prowokacyjnego zachowania powódki jj ę polegającego na nagrywaniu pozwanej, za niewątpliwe nadużycie prawa podmiotowego, o " którym mowa W art. 5 k.c., należałoby uznać zachowanie powódki domagaj ącej się przeprosin za nazwaniej ej "idiotką" - gdyby, inaczej niż to ocenił Sąd, uznać, że wypowiedź Íafnaruszaładobraiosobistepowódki.Słowo to zostało bowiem użyte W nawiązaniu do "nagrywania.pozwanej przr-zzspowódkę. ¿:do)jtego,'.s;aby sz uwagi nacharakter prowokacji i charakter naruszenia wej ściapozwanej do W :domu sz klatki schodowej, uznaćłza*snadużyćiíećśprawaś*dochodzenie przez* powódkęćprzeproisin za uderzenie jej parasolką. Takie zacshowaniieipozwanej było bezprawne si wykraczałopoza zakres zrozumiałych reakcji „„ na jej nagrywanie, stanowiło przesadną,nnieproporcj onalną reakcję naruszającą pozostające"<:_fj pod szczególną ochroną dobra osobiste W :postaci nietykalności cielesnej i zdrowia. . „ S S* Omawiana okoliczność powirmaj ednak znaleźć przełożenie na zakres środków, jakie 3 ępowimiýšżoijstać zastosowane stosownie do art. 24 § 1 k.c. W reakcji na dokonane naruszenieýš 'przytoczonych okoliczności za uzasadnione uznać należało 2 Ĺnakiazanijeiśpiozwanjej:przeproszenia .powódki stosownie do 24 § 1 k.c., natomiast brak było fdoiuwzględnienia żądania" zapłaty. Zwłaszcza, że dobra: powódki nie zostały naruszone) wznacznym stopnru. nafakt, iż zdarzenie nietoczyło się W obecności im1ych osób (nawet córka pozwanej momencie uderzenia powódki W :mieszkaniu a nie na klatce), Sąd uznał też, że żądanie .powódki wywieszenia przeprosinna klatce "nie zasługuje na uwzględnienie - wystarczające . będzie przeproszenie'powódkiprzez pozwaną,'bez konieczności jego upubliczniania, nawet na klatce schodowej. _ f p Pierwotne żądanie' .pozwu Ênal<azania :pozwanej przeprosin do protokołu rozprawy było niemożliwe do=uWzględnienia,Sponieważ,fpoza sytuacją,Yw której doszłoby do zawarcia ugody między Sstronarni?(co:S nie nastąpiło)),: pozwana nie miałaby :możliwości wykonania tak sformułowanego*obowiązku. . s Sąd zmodyfrkował treść przeprosin uznając, że ich treść powinna ograniczać się do przeprosin i wyrażenia ubolewania za zachowania opisane W sposób :zwięzły i jasny. ` 2 Zan'1ie'szczanie W treści przeprosin obietnicy powstrzymania się przez pozwaną od J określonego zachowaniaw przyszłości było W opinii Sądu niecelowe, ponieważ zachowanie, za które pozwana' ma przeprosićpowódkę (uderzenie parasolką), „stanowiło zachowanie jednostkowe, będące wynikiem"szczególnych okoliczności zaistniałych jw danym miejscu i --- STRONA 7 --- czasie W reakcji na postępowanie powódki. Nakazanie zaniechania określonych zachowań jest uzasadnione wówczas, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo, że dane zachowania naruszające dobra osobiste z uwagi na ich charakter, będą mogły wystąpić W przyszłości. Sąd uwzględnił zatem powództwo W części, tj. W zakresie żądania przeprosin za uderzenie powódki przez pozwanąi nakazał pozwanej przeproszenie powódki - na mocy art. 24 § 1 k.c. (pkt I wyroku). W pozostałym zakresie Sąd powództwo oddalił - na mocy art. 24 § 1 k.c. a contrario (pkt II wyroku). O kosztach procesu orzeczono na mocy art. 100 k.p.c., zgodnie z którym W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. W Przy wydawaniu rozstrzygnięcia Sąd miał na względzie, że z jednej strony powództwo co do zasady zostało uwzględnione, ale z drugiej roszczenia powódki zostały uwzględnione tylko W części (oddalone zostały zwłaszcza co do roszczenia pieniężnego, Sąd nie podzielił też stanowiska powódki co do naruszenia jej dóbr osobistych wypowiedziami pozwanej, nie . uwzględnił żądania wywieszenia przeprosin na klatce schodowej) zaś każda ze stron poniosła koszty procesu W porównywalnej wysokości (powódka - koszty sądowe W kwocie 700 zł, pozwana - koszty zastępstwa procesowego - przy przyjęciu stawki minimalnej i uwzględnieniu opłaty skarbowej - W kwocie 977 zł). Okoliczności te przemawiały za zniesieniem kosztów procesu między stronami.