Postanowienie I C 1163111

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 1163111 ' _ Na podstawie ustawy 2 dnia 6.fi9.2G{}1 1". 0 dostepie WYROK do inlormacji publicznej Dz. U. 112 paz. 1198 2 péin. zm. ' przekazano informaqe publicznq w fermie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ d°i‘U“‘9“iU ‘uh "" immie Przemarwnei 1 Dnia 19 czerwca 2013 rolcu vi i."r:i$ i naz\I':isiicrwni05k0dawC1.' ' Sqd Okrcggowy w Warszawie, Wydzia1ICywilny wnioskodawcy W skiadziet Przewodniczqca: SSO Bozena Jaskuia Protokolantz Aneta Wesotkowska ‘ po rozpoznaniu na rozprawie W dniu 5 czerwca 2013 roku W Warszawie, sprawy 2 powédztwa A. F. i D. M. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Ministra Gospoclarki 0 odszkodowanie I. zasqdza od pozwanego Skarbu Pa fistwa reprezentowanego przez Ministra Gospodarki 11a rzecz kaidej z powédek A. F. i D. M. po 27.950 zl (dwadzieécia siedem tysigcy dziewigéset pigédziesiqt zlotych) tytulem odszkodowania z ustawowymi odsetkami ad 19 czerwca 2013 roku do dnia zaplaty; II. i oddala powfidztwo W pozostalej czgécig III. zasgdza 0d poinwanego Skarbu Paflstwa reprezentowanego przez Ministra Gospudarki na rzecz powédki A. F. kwotg 1893,52 Z1 (dwa tysiqce osiemset dziewigédziesiqt trzy 52/160 zlotych) oraz na rzecz powédki D. M. kwotg 1393,52 zl (jeden tysiqc trzysta dziewingédziesiqt trzy 52/100 z10tych) — tytulem zwrotu kosztéw procesug IV. nakazuje pobraé od pozwanego Skarbu Pafistwa — Ministra Gospodarki na rzecz Skarbu Pafistwa  Sqdu Okrggowego w Warszawie 119,94 zl (sto dziewigtnaécie 94/100 zlotych) tytuiem zwrotu wydatkdw. ' Sygn. akt I c 1163/11 UZASADNIENIE . W pozwie z dnia 23 listopada 2011 roku powédkiz A. F. i D. M. domagaiy sis; zasqdzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa — Ministra Gospodarki kwoty odszkodowania w zakresie szkody rzcczywistej i Ll1.1'5.C011}’C11 korzyéci za szk0c_l:=; poniesionq na skutek wydania decyzji administracyjnej — zarzqdzenia Prezesa Cen1ralnego.(...) z dnia 22 maja 1951 r. w sprawie ustanowienia przymusowego zarzqdu pafistwowego na przedsiqbiorstwem (...) W}. E. N.” oraz orzeczenia Przewodniczqcego Komitetu Drobnej Wytwérczoéci z dnia 15 paidziernika 1959 r. W sprawie stwierdzcnia przej écia na wiasnoéé Pafistwa tego przedsiqbiorstwa, stanowiapcgo dotychczas W12xsnoéé E. N., ktérego powédki sq nastqpczyniami prawnymi. Niewaznoéé decyzji z dnia 22 maja . 1951 r. stwierdzii Minister Gospodarki w decyzji z dnia 19 maja 2011 r., w ktérej jednoczeénie stwierdzii wydanie decyzji z dnia 15 pa2&iernika 1959 r. z naruszeniem prawa, nie mogqc stwierd_1ié jej niewaznoéci ze wzglcgdu na wywoiane przez niq nieodwmcalne skutki prawne. Powédki domagaiy sin; takze zasqdzenia na swojq rzecz od pozwanego kosztéw pmcesu, w tym kosztéw zastqpstwa procesowego (k. 2 1 0].  --- STRONA 2 --- W oclpowiedzi na pozow z dnia 15 rnaja 2012 r. pozwany Skarb Pafistwa — Minister Gospodarki Wnios1 o odclalenie powodztwa i zasqdzonie od powodek kosztow postopowania Wedhlg norm przepisanych, podnoszqc zarzut nioprecyzyjnego okraé1er1ia podstawy odpowieclzialnoéci odszkodowawczoj i niewykazania zajéciajej przesianek, biqdnego oznaozenia zakresu powstahej szkody i rnomontu jej powstania oraz bkgdnego sposobu naliczania oclsetek, kwestionuj a_o powodztwo co do zasady. Pozwany tWierclzi1, 26: denyzja z dnia 22 maja 1951 r. oraz jej ewentualne skutki zostaiy Wyeliminowano z obrotu prawnego decyzjq z dnia 19 maja 201 1 1'. ze skutkiem ex rune, zaé skutki prawnorzeczowe mogia Wywoiaé joclynio clecyzja z dnia 15 paidziemika 1959 r., ze Wzglqdu na wyWo1ano przez 111Q_111B0dWTflCEi.111€ skutki prawne, i 0d tej daty naleizy liczyé powstanie obowiagku 1 odszkodowawczego. Ponadto, pozwany Ws1<aza1, ze okreélenie szkody poprzez skalkulowanie szkody rzeczywistej (dammem emergens) i utraconych korzyéci (lucrum cessans) jest pozbawione podstaw prawnych i W1IH'lO ograniczaé sis; jedynio do damnum emergens. Wreszcie pozwany zarzucil bbqdny sposob naliozania odsetek przyjqty W pozwie, Wskazuj go, ze Winny byé one naliczane zgodnie z art. 363 § 2 k.c. (k. 146150). Sad Okrggowy ustalil nastgpuj qcy stan faktyczny: E. N., lctorego spadkobierczyniami Sa_ powodki, od 1931 r. prowadzfl przedsiqbiorstwog poczqtkowo pod nazwq (...)fina1nie pod nazwa_ (...)w1. E. N.”. E. N.zakoI'1czy1prowadzenie dziahalnoéci gospodarczej w roku 1948. Zarzacdzeniem Prezesa Centiralnego Urzqdu Drobnej Wytwérczoéci z dnia 22 maja 1951 r., Wydanyrn na podstawie dekretu Naczehlika Paflstwa z dnia 16 grudiiia 1918 r. W przedmiocie przymusowcgo zarzqdu pafistwowcgo (Dz. U. nr 21, poz. 67) mienie przedsiqbiorstwa zosta10 objzgte przymusowym zarzaflem pafistwa, zaé na mocy orzeczenia Przewoclniczqcego Komitetu Drobnej Wytworczoéci z dnia 15 pazdziernika 1959 r. mienie to przesz1o na W1asno§:': pafistwa (okoficznoéci niespome, dowéd: dokumenty znaj duj ace siq W toczco Ministerstwa Gospodarki oznaczonej sygnaturq (...)). W dniu 12 maja 1990 1'. E. N.wszczQ1postQpoWanie rnajqce na celu stwierdzcnie niewaznoéci obyclwu W}/Zflj Wymionionych docyzji administracyjnych, W trakcie ktorego zmar1, a W jego miejsce W sposob prawem przepisany Wstopi1y powodki (okolicznoéé niospoma, dowod: dokunient znajduj qcy sio W teczce Ministerstwa Gospoclarki oznaczonej sygnaturz1c(...), postanowienie Sqdu Rejonowego W S., 11 Wydzia1 Cywilny z dnia 20 maja 1991 r., sygn. akt I1 Ns 309/91, postanowionie Sqdu Rej onowego W S., I1 Wyclzia1 C)/W11l"1}’ z dnia 21 grudnia 1993 r., sygn. akt II Ns 923193 oraz postanowienie Sqdu Rejonowego dla W., W3/clzia11 Cywilny z dnia 6 sierpnia 2004 r., sygn. akt I Ns 371.'04 k. 2325). Ostatecznq clecyzjg Mitlistra Gospodarki z dnia 19 maja 2011 r. stwicrdzono niewaznoéé zarzzgdzenia Prezesa Contralnego Urzqclu Drobnoj Wytwérczoéci z dnia 22 maja 1951 r. oraz wydanic z naruszeniern prawa orzeczenia Przewoclniczqcego Kofnitotu Drobnej Wytworczoéci z dnia 15 pajdziernika 1959 r. (k. '7182). S651, opiorajqc siq na opinii biegiego, ustali1 Wartofié skladnikow majagkowych znacjonalizowanego przodsiqgbiorshwa na dzioli obj tgcia przymusowym zarzqclem pafistwowym Wedhlg con aktualnych na 55 900 21. Opinia ta nie budzi1a W8JI[J11WO§C1 Sqdu, byia logiczna i W6Wl'1Q1I'Z1'l16 spojna, a W8J.'[J11W0§C1 powodek co do niej zostaly W)’jH§I1101‘lG przez bieghago na rozprawie W dniu 5 ozerwca 2013 1'. Opinia ta nie by/1a kwestionowana W dalszym toku postgpowania (k. 116191, 201202, 219220). Stan faktyczny ustalony przez Sagzl W niniejszej sprawie by1p0miQdzy stronami niospomy co do przyshlgiwania poprzednikowi prawnomu powodok prawa W'1asnoéci przedsiobiorstwa pod nazwq W1. E. NF‘, Wydania orzeczeli nacj onalizacyjnych, ktorych niewaznoéé i wydanie z naruszeniem prawa stwierdzono, nastopstwa prawnego powodek po bylyrn W1a§cicie1u znacj onalizowanego przedsiqbiorstwa; Sporna byia kwestia istnienia roszczenia odszkodowawczego W syttlacji stwierdzenia niowainoéci 012662611 nacjonalizacyjnych. S:1:1 przyda1 Walor Wiarygodnoéci Wszystkim dowodom z dokumentéw zgromadzonych W sprawie, nie znaj dujqc podstaw do ich zanegowania. DoWody z dokumentow — W przewaiajqcej mierze decyzje administracyjlle — korzystajetc z materialnej mocy clowodowej Wynikaj qcej z treéci art. 244 k.p.c. stanowiq dowod tego, 00 zostalo W nich urzqdowo zaéwiadczone. Sqd Okrggowy zwaiyl, co nastgpuje:  4 Podstawq fonnalnoprawrlq dochodzonego w niniejszej sprawie roszczenia jest art. 160 § 1 1<.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem stronie, ktora poniosia szkodg na skutek wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzonia niewaznoéci takiej decyzji shlzy roszozenie o odszkodowanie, chyba, Ze ponosi ona Wino za powstanie okolicznoéci Wymienionych W tym przepisie. Przepis ten zostal uohylony przez art. 2 pkt 2 ustawy 2 dnia 1'7 czerwca 2004 roku o zmianie ustawy — Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. NI‘ 162, poz. 1692) Z dniem O1wrzeénia 2004 roku, ale mimo zmiany reglllacji i uchylenia przepisu art. 160 k.p.a., zgodnie z brzmieniem HIT. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku, bodzie on mia1zastosoWanie W rozpoznawanej sprawie, gdyi do zdarzt:11 i stanow prawnych powsta1ych przed clniern jej wejécia W Zycie, stosuje sit; przopisy dotychozasowe W brzmieniu obowiagujqcym do dniajej Wejécia W Zycie. Akty nacjonalizacyjne wydane zostaiy przed dniom 01 Wrzeénia 2004 roku, czyli przed uchyleniem art. 160 k.p.a., a to ilnplikujeprzyjqcie przez Sod za poclstawq pravmq Zqdania zgioszonogo przez powodow Wlaénie uchylone przepisy art. 160 k.p.a. Zgodnie z art. 5 ustawy z 2004 1". o zmianie ustawy Kodoks cywilny oraz niektoryoh ustaw »"Dz. U. nr 162, poz. 1692;’ wprowadzajqcej nowe regulacje dotyczqce odpowiedzialnoéci za szkody VV)/1'Z£}_dZOIl6 W zwiqzku z W}/konywaniem W1adzy publicznej, zmiany niq Wprowadzone nie majq zastosowania do zdarzefi i stanow pravmych powstaiych prze wejéciem W zycie ustawy. W tym zakresie stosuje siq bowiem przepisy art. 417, 419, 420, 4201 k.c. oraz art. 153, 160, 161 § 5 1<.p.a. W brzmieniu dotychozasowym (tak Sqd Najwyiszy W WyTo1<u z driia 0'1’ lipca 2005 r., sygn. --- STRONA 3 --- akt IV CK 52/05). Ostatecznie kwestie to przesadzi1 Sad Najwyzszy W uchwale pehtego sktadu 3 dnia 31 marca 2011 roku Wskazuj ac, 2e do roszczen o naprawienie szkody Wyrzadzonej ostateczna decyzja administracyjna Wydana przed dniem 01 Wrzeénia 2004 roku, ktorej niewainoéé lub Wydanie z naruszenie, art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym clniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a., a zatem z pominiqciom administracyjnego t1"yb_u dochodzenia odszkodowania (III CZP 112110, OSNC 2011/1'8175). Zgodnie z brzrnieniem art. 160 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, z Wytaczeniein art. 418 tego kodeksu. _ Przestankami odpowiedzialnoéei odszkodowawczej sa: powstanie szkody oraz istnienie normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy szkoda a zdarzeniem, ktore ja WyWo1a1o. Punktem Wyjécia przy badaniu istnienia normalnego zwiazku przyczynowego jest ustalenie, ozy fakt Wskazany jako przyozyna szkody stanowi condilio sine qua non jej Wystapienia, tj. czy szkocla nastapflaby rowniez wtedy, gdyby nie doszlo do wydania decyzji niezgodnej z prawem oraz czy zaistniala szkoda jest normalnym nastepstwem zdarzenia wskazanego jako jej przyezyna. W kontekécie niniejszej sprawy Wskazaé nalezy, i2 jeéliby nie doszlo do Wydania LlIliBW6iI1iOI16j decyzji z 1951 r., poprzednik prawny powédek zachowalby W tej dacie, a takie po niej zarzad nad nalezacym do niego przedsiebiorstwem. Jeéliby natomiast nie doszto do wydania W dniu 15 pazdzienqjka 1959 r. decyzji ‘ stwierdzaj acej przejécie 11a w1asnoéé Pafistwa przedmiotowego przedsiqbiorstwa, pozostatby on W tej clacie, jak rowniez po"n1ej, jego W1a§c1cie1em. Skutkiem decyzji z paidziernika 1951 r. by1a Wiec faktyczna ,,utrata przedsiebiorstwa”, w tym maszyn, urzadzen i 1nateria1oW, ktorymi Paflstwo moglo swobodnie dysponowaé, W1)/I11 zbywaé je i zuzywaé. Zarzad pafistwowy W zakresie Wyposazenia Warsztatowego przedsiqbiorstwa przejat Wiekszoéé istotnych uprawniefi wtaécicielskich, a decyzja 2 1959 r. by1a W tym zakresie jedynie dopehiieniem przej écia cywilnego (prawnorzeczowego) tytutu wtaécicielskiego do caloéci 11a rzecz Skarbu Panstwa. Pomimo slwierdzenia niewaznoéci decyzji nacjona1izac§jnej powodkom nie zosta1a przywrocona odj eta uprzednio Wtasnoéé przedsiebiorstwa W jakimkolwiek zakresie, ze Wzgledu na uttate jego skladnikow. Zatem skoro powodlii nie oclzyslcaly na skutek decyzji uniewazniajacej orzeczenie naojonalizacyjne skiadnikow przedsiebiorstwa, oz‘)/li utracily przejety na skutek Wadliwych decyzji — pienvszej 2 1951 r. i dopetniajacej ja z 1959 r. — rnaj atek, to ponios1y rzeczywista sz1<ode,~ktorej naprawieinia moga doohodzié pized Sadem na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. W zw. Z art. 361 1<.c. Szkocla, W rozumieniu prawa cyWi1nego,jest powstala WbreW Woli poszkodowanego roiinica miqdzy obecnym jego stanem maj a_t1<0Wym, a tym stanem, jaki zaistnia1by, gdyby nie nastapi1o zdarzenie Wywoiujaoe szkode (tak Sad Najwyiszy W orzeczeniu Z dnia 1 1 lipoa 1957 roku, 2 CR 304157, OSN 195 S, nr I11, poz. 76 oraz W uchwale sldadu siedmiu sedziow Sadu Najwyzszego z dnia 22 listopada 1963 r., IH PO 31163, OSNCP 1964, nr '18, poz. 128 czy teé. W Wyroku Z dnia 16 kwietnia 2002 roku W sprawie V CKN 960100 oraz z dnia 15 listopada 2002 roku W sprawie V CKN 1325100}. Jakjuiz Wczeéniej Wskazano, na pojeeie szkody skiada sie szkoda rzeczywista (damnum emergens] oraz utracone korzyéci (Jucrum cessans). Powoclki Wskazaly W pozwie, 12 domagaja sie jedynie odszkodowania 2 tytulu dammmz emergens, jednak W istocie ich roszozenie obejrnowaio 1'oWnie2 lucram cessans. Zadanie tojestjeclnak bezpodstawne. Dopuszczalnoéé roszozen odszkodowawczych obejmujacych zaréwno szkocle rzeozywista, jak i utracone korzyéci byia przeclmiotem licznych Wyrokow sadow powszechnych i Saclu Najwyzszogo, a linia orzecznicza W tym zakresie by1a niej ednolita. Wszelkie Watpliwoéei W tym przedmiocie usunaj Sad Naj Wyzszy przywotywanajuz Wczeéniej uchxvala pehiego sk1adu z dnia 31 rnarca 2011 r., sygn. akt III CZP 1 12:‘10, W ktorej stwierdzit, Ze ,,j ezeli ostateczna Wadliwa decyzja adrninistracyj na zostala Wydana przecl dniem Wejacia W zycie Konstytuoji, odszkodowanie przyshzgujape na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci utraconyeh Wskutek jej Wyclania, choéby ich utrata nastapiia po W6j§C1ll W Zycie Konstytucji”. W zaistnia1ym stanie faktycznym ostateczna Wadliwa deoyzja administracyjna — zarzadzenie z maja 1951 r. oraz orzeczenie z paédziernika 1959 1". — zosta1a Wydana przecl dniem Wejéeia W Zycie Konstytucji RP, tj. przed dniem 17 pazkiziemika 1997 1'. Sad W petni podziela poglad Sadu Najwyzszego i uznaje, ii: niedopuszczalnym by1oby zasadzenie na rzecz powodek odszkodowania 2 tytutu utraconych korzyéci. Z ostroznoéoi procesowej nalezy zauwafcyé, iz irrelewantnym jest moment ostatecznego stwierdzenia rtiewaznoéci Wadliwej decyzji administracyjnej, gdyz istotna jest data wydania samej Wadliwej decyzji, a nie data jej eliminacji z obrotu prawnego. Powédkom nalaiy sic; zatem odszkodowanie za nieodwracalne skutki bedace efektem rzeczonych clecyzj i, tj. pozbawienia W18.S1'10§C1 skiadnikéw przedsiebiorstwa, ktére z0sta%y definitywnie utracone na rzecz osob trzecich. W tej sytuacji zgodnie 2 brzmieniem art. 160 § 3 k.p.a. powédkom przysluguje odszkodowanie ocl organu, ktory Wydat decyzje z naruszeniem przapisu art. 156 § 1 k.p.a. ~ Jak wykazano Wyiej prawnie Wadliwymi byly: zarzadzenie Prezesa Ccntralnego Urzedu Drobnej Wytworczoéci 2 dnia 22 maja 1951 r. W sprawie ustanowienia przymusowego zarzadu pafistwowego nad przedsiebiorstwem (...)W1. E. N.” oraz orzeczenie Przewodniczaoogo Komitetu Drobnej Wytworczoéci z dnia 15 paidziiemika 1959 r. W sprawie stwierdzenia przejécia na Wlasnoéé Panstwa tego przedsiebiorstwa. Poniewai organy, ktore te decyzje wydaty jvz' nie istnieja, wobee tego odpowiedzialnoéé ' odszkodowawcza obeiarza. nastepce prawnego organow‘, ktore te prawnie Wadliwe decyzje wydaty, a ktorym jest obecnie Minister Gospoclarki. W ocenie Sadu jednostka ta ponosi odpowiedzialnoéé za wadliwe decyzje adrninistracyjne swych poprzednikow, ' poniewaz jedna decyzja oclebra1a zarzad majatkiem nie powoclujac jego definitywnej utraty, a druga ~ choé deldaratoryjna  ostatecznio odjt51a prawo rzeczowe powodkom. A A W ocenie Sadu pierwszy skutek, a W1QC strata W majatku powodow, nastapiia jui W chwili wydania zarzadzenia przez Prezesa Centralnego (...) z dnia 22 maja 1951 r. W sprawie ustanowienia przymusowego zarzadu panstwowego nad przedsiebiorstwem poprzednika prawnego powodek, co uniernozliwito im funkcjonowanie W granicaeh posiadanego prawa. To sprawia, Ze stan --- STRONA 4 --- sktadnikow przedsiebiorstwa, za ktore obecnie powodki dochodza odszkodowania na1e2a1o’usta1aé na date tego zarzadzenia, a nie orzeczenia 2 1959 r., ktore jedynie potWierdza1o istnieja,ca_ od 8 lat sytuacje. Ustalaj ac aktua1na Wartosé sk1adnikoW maj atku powodek Sad uzuat, Ze ich Zadanie jest uzasadnione do 1acznej kwoty 55 900 21, zgodnie z Wyeena ‘oieglego M. K. oraz Wysokoscia ich udzialow spadkowych po E. N.. Powédki za2ada1y zasadzenia odsetek od dnia Wniesienia pozwu, co spotkalo sie z opozycja pozwanego. Naleiy uznaé, Ze Zadanie to nie rnaj duje uzasadnienia W przepisaeh prawa. Zastosowanie ma W niniejszej sytuacji alt. 363 § 2 1<.c. Zgodnie 2 tyrn przepisem Wysokosé odszkodowania pienieznego zasadniczo wymierza sie Wedtug can z daty ustalenia oclszkodowania. Nie ulega Watpliwosci, Ze powodki dochodzily naprawienia szkody W pieniadzu. Nie zachodzi tez Wyjatek okreslony W art. 363 § 2 zd. 3 (szezegolne okolicznoéci Wyrnagaj ace przyjecie za podstawe Wysokosci odszkodowaniacen istniejacych W innej chwili, anizeli moment jej ustalenia). Moment ustalenia odszkodowania jest zasadniozo zbiezny z data Wyrokowania i dopiero od tej daty dopuszczalne jest naliczanie odsetek, gdyz Wysokosé zasadzonego odszkodowania rnusi uwzgledniaé zmiane cen od momenta zaistnienia szkody do daty ustalenia odszkodowania. Dopuszczenie do ustalenia odsetek W sposob Wskazany W pozwie prowadzitoby do podwoj nej korzysci powodek z tego sarnego tytu1u odszkodowawczego — po pierwsze poprzez przyznanie odszkodowania W zakresie uwzgledniaj acym okres od wniesienia pozwu do dnia wyrokowania, po drugie poprzez przyznanie odsetek za ten termin. Bytoby to sprzeczne z waIoryzacyjna_ funkcja odsetek, ktore maja tylko rekompensowaé dalsza szkode poWsta1a poprzez zwtoke W spetnieniu swiadczenia (por. np. Wyroki Sqdu Naj wyiszego z dnia 10 lutego 2000 1:, sygn. akt I1 CKN 725198, z dnia 29 maja 2000 r., sygn. akt I11 CKN 823798). _ Z tych Wszystkich Wzg1§d6W orzeozono jak W pkt I i I1 W)/’1'01(l.I. Nalezne kaidej z powodek odszkodowanie ustalone zostato jako odpowiadaj ape Wysokosoi udziatow po bylym W1a§ci<:ie1u przedsiebiorstwa. O kosztach postepowania Sad orzekt na podstawie art. 100 k.p.c. powodki wygraly niniejszy proces W 73,55%, zas pozwany W 26,45%.. Powodka A. F. poniosifa koszty W iacznej kwocie 4.567 z1, na ktora, sktadaja sie: 2.000 z1— optata sadowa od pozwu 1.800 21 koszty zastepstwa procesowego, 17 21 optata skarbowa od dokurnentu pelnomocnictwa i 750 z1_— za1icz1<a na wynagrodzenie clla biegtego, zas powédka D. M. poniosta koszty W1acznej kwocie 3.067 Z1, na ktora sktadaja sie: 500 z1— optata sadowa od pozwu 1.800 21 koszty zastepstwa procesowego, 17 z1— op1ata skarbowa od dokumentu pelnomooniotwa i 750 21 zaliczka na Wynagrodzenie dla bieglego. Pozwany Skarb Panstwa poniosi koszty zastepstwa procesowego W wysokoéoi 3.600 Z1. Suma Wydatkow W niniejszej sprawie odpowiada kwocie l.619,94 Z1. Laczoa surna kosztow procesu to kwota 12.653,94 Z1 (3.800 21 nalezna oplata od pozwu + 3 .600 21 X 2 — koszty zastepstwa procesowego + 17 21x 2 ~ optaty skarbowe od dokumentow p6:1I[10II106I11C[Wfl + 1619,94 21 Wydatki).UWzg1ed11iaj ac zatem powyisze Wskainiki 73,55 % : 26,45%, Sad Wylicz}/1, ii kazda 2 po'Wode1< powinna poniesié koszty procesu W kwocie 1673,48 z1(12.653,94 Z1'X 26,45"/E = 3346,96 21 : 2 = 1.673,48 21), zas pozwany W kwoeie 9.3 06,97 21 (12.653,94 21x 73,55% = 9.306,97 z1. Roinice miedzy kosztami, ktore kazda ze stron poniosia a ktore kazda ze stron poniesé poWinna Wyniosty: 2893,52 z1—11a korzysé powodki A. F. (4.567 21 1673,48 z1= 2893,52 Z1), i 1393,52 z1— na korzyéé powodki D. M. (3.067 z1~ 1.673,48 z1= 1393,52 Z1). Nadto Sad obciaZy1pozWanego obowiazkiem zwrotu Wydatkow W kwocie 119,94 21 wy1oZonych tyrnczasowo przez Skarb Panstwa