Postanowienie I C 115/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Krakow

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 115/12 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Elżbieta Bednarczuk Protokolant: st. sekretarz Alina Pieczara po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. w Krakowie sprawy z powództwa (…) przeciwko (…) o zobowiązanie I zobowiązuje pozwanego (…) do złożenia na piśmie oświadczenia o następującej treści: „ (…) przeprasza (…) za to, że w dniu 7 listopada 2011 r. rozprowadzał wśród najemców (…) pismo zatytułowane „Egzekucja wobec (…) ”, które zawierało nieprawdziwe informacje o egzekucji rzekomo prowadzonej przeciwko (…) . Informacje zawarte w piśmie były nieprawdziwe, przeciwko (…) nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne” i przesłanie tego oświadczenia pocztą zarządowi powódki (…) , w terminie 30 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku, a w przypadku nie wykonania powyższego w tym terminie upoważnia powódkę (…) do przesłania oświadczenia do wyżej wymienionych podmiotów w imieniu pozwanego i jego koszt II zasądza od pozwanego (…) na rzecz (…) kwotę 1 000 zł. III oddala powództwo w pozostałym zakresie --- STRONA 2 --- IV zasądza od pozwanego (…) na rzecz powódki (…) kwotę 1 010 zł. tytułem kosztów postępowania Sygn. akt I C 115/12 Uzasadnienie wyroku z dnia 27 lutego 2013 roku Strona powodowa ad. 1 (…) oraz strona powodowa ad. 2 (…) w pozwie skierowanym przeciwko (…) wniosły o zobowiązanie pozwanego (…) do złożenia na piśmie oświadczenia o następującej treści: „(…) przeprasza (…) za to, że w dniu ..… r. rozprowadzał wśród najemców (…) pismo zatytułowane ,,Zajęcie wierzytelności", które zawierało nieprawdziwe informacje o egzekucji rzekomo prowadzonej przeciwko (…) . Informacje zawarte w piśmie były całkowicie nieprawdziwe, zaś przeciwko (…) nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne ” i przesłanie tego oświadczenia pocztą poleconą zarządowi powódki ad.1 oraz: a) (…); b) (…); c) (…); d) (…); e) (…); f) (…); g) (…); h) (…); i) (…); j) (…); k) (…); l) (…); m) (…); n) (…); o) (…); p) (…); r) (…); s) (…); t) (…); u) (…); --- STRONA 3 --- v) (…); w) (…); x) (…); y) (…); oraz do złożenia na piśmie oświadczenia o następującej treści: „(…) przeprasza Zarząd (…) za to, że w dniu … r. rozprowadzał wśród najemców (…) ” pismo zatytułowane „Zajęcie wierzytelności”, które zawierało nieprawdziwe informacje o egzekucji rzekomo prowadzonej przeciwko (…) . Informacje zawarte w piśmie były nieprawdziwe, zaś przeciwko (…) nie było prowadzone jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne” i przesłanie tego oświadczenia pocztą zarządowi strony powodowej ad. 2 oraz podmiotom wskazanych w lit. a - y. Dodatkowo powódki wniosły o upoważnienie ich do przesłania oświadczeń, o których mowa powyżej w imieniu i na koszt pozwanego na adresy wskazanych podmiotów (lit. a –y), gdy pozwany tego nie wykona w terminie 30 dni od uprawomocnienia się orzeczenia. Ponadto powódki wniosły o zasądzenie od pozwanego na rzecz (…) kwoty 2.500 złotych tytułem sumy pieniężnej na cel związany z ochroną dziedzictwa narodowego, o jakim mowa w art. 18 pkt 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z tytułu zawinionego czynu nieuczciwej konkurencji na szkodę powódki ad. 1 Strony powodowe wniosły również o zasądzenie kosztów postępowania. Na uzasadnienie strony powodowe podały, iż (…) (strona powodowa ad. 2) jest właścicielem budynku biurowego pod nazwą (…) i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali biurowych w tym budynku. (…) (strona powodowa ad. 1) jest właścicielem obiektu handlowego pod nazwą (…) i prowadzi dzialalność gospodarczą w zakresie wynajmowania lokali użytkowych (handlowych i usługowych) w tym budynku. W dniu 14 marca 2011 r. powódka ad. 2 zawarła z (…) umowę najmu lokalu użytkowego o powierzchni 165,20 m² położonego w (…). Przedmiot najmu został wydany w dniu 14 kwietnia 2011 r., zaś umowa zawarta na czaś określony – 8 lat, liczonych od dnia 1 czerwca 2011 r. W zamian za najmowane pomieszczenie najemca zobowiązany był do uiszczania czynszu. Zgodnie z umową, przedmiot najmu był wydany w stanie surowym, zaś najemcy przysługiwało prawo do dokonania prac adaptacyjnych na koszt wynajmującego, w ten sposób, iż po zakończeniu robót adaptacyjnych wynajmujący zobowiązany był do dokonania zwrotu wydatków poniesionych przez najemcę. Wbrew treści zaciągniętego zobowiązania najemca nie uiszczał czynszu. W związku z powyższym, strona powodowa ad. 2 zawarła z najemcą porozumienie, mocą którego doszło do potrącenia wierzytelności z tytułu --- STRONA 4 --- zaległego czynszu z wierzytelnościami z tytułu prac adaptacyjnych w lokalu. Z tytułu wykonanych prac adaptacyjnych najemcy przysługiwała od wynajmującego wierzytelność w kwocie 107.840, 25 zł. Wynajmującemu natomiast przysługiwała wierzytelność z tytuły zaległości czynszowych za miesiące od maja do sierpnia 2011 r. w łącznej kwocie 35.652, 38 zł. Strony postanowiły,, że różnica pomiędzy obiema kwotami zostanie przelana przez wynajmującego na konto najemcy’ – co niezwłocznie nastąpiło. Kwotę pobraną uprzednio z depozytu wynajmujący zwrócił na rachunek depozytowy. Po zawarciu porozumienia z dnia 17 sierpnia 2011 r., najemca nie uiścił także czynszu za sierpień, wrzesień i część października 2011 r. W takim stanie rzeczy wynajmujący pobrał kwotę zaległego czynszu z kaucji, zakreślając jednocześnie najemcy termin do uzupełnienia kwoty zabezpieczenia do pełnej wysokości, czego najemca nie uczynił. W dniu 7 października 2011 r. wynajmujący złożył najemcy oświadczenie o rozwiązaniu umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym. W wyniku powyższego, w dniu 10 października 2011 r. najemca wydał wynajmującemu przedmiot najmu. Jeszcze w okresie obowiązywania umowy najmu z dnia 14 marca 2011 r., niektóre pisma kierowane przez najemcę (…) do strony powodowej ad. 2 jako wynajmującego były podpisywane przez jego pełnomocnika – pozwanego (…). Pisma te były każdorazowo formułowane obcesowo, w tonie groźby. Nijednokrotnie zawierały insynuacje, że spółka (…) lub jej pracownicy dopuszczali się czynów zabronionych pod groźbą kary. W dniu 7 listopada 2011 r. pozwany poprzez swojego posłańca kolportował wśród najemców lokali handlowych i usługowych w (…) pismo zatytułowane “Egzekucja z innych wierzytelności, na zasadzie art. 895 k.p.c. ( z tytułu najmu)”. Załącznikiem do pisma byla kserokopia nieprawomocnego nakazu zapłaty z dnia 13 października 2011 r. Wydanego przez Sąd (…) w sprawie o sygn. Akt XVI Gnc (…). Pracownicy (…) (strony powodowej ad. 1 ) zostali o fakcie doręczenia inkryminowanego materiału zawiadomieni przez najemców budynku. Dyrekcja obiektu niezwłocznie zawiadomiła o tym fakcie Policję. Po interwencji Policji sprawca nie kontynuował już rozpowszechniania wskazanego pisma. Po tym zdarzeniu, strona powodowa ad. 2 dowiedziała się, że w dniu 10 sierpnia 2011 r. (…) wytoczyła przeciwko niej powództwo o zapłatę kwoty 107.840,25 zł tytułem zwrotu kosztów prac adaptacyjnych wykonywanych w wynajmowanym lokalu. Po zawarciu porozumienia z dnia 17 sierpnia 2011 r., najemca nie cofnął pozwu, ukrywając fakt rozliczenia wzajemnych roszczeń z tytułu nakładów adaptacyjnych i czynszu. Powyższe było przyczyną wydania w --- STRONA 5 --- dniu 13 października 2011 r. przez Sąd (…) nakazu zapłaty. Strona powodowa ad. 2 złożyła od powyższego nakazu zarzuty w przepisanym terminie zaskarżając go w całości i wnoszoąc o oddalenie powództwa w całości. Wobec (…) nie prowadzono nigdy postępowania egzekucyjnego. Spółka ta prowadzi działalność z dołożeniem najwyższej staranności, a z zobowiązań swych wywiązuje się terminowo. W odpowiedzi na pozew pozwany (…) wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu. Na uzasadnienie podał, iż nieprawdą jest, że na skutek zawartego w dniu 17 sierpnia 2011 r. porozumienia, strony wzajemnie uregulowały stosunek prawny w zakresie wzajemnych roszczeń pieniężnych. (…) uchyliła się od skutków oświadczenia złożonego pod wpływem stosowanej przez powoda groźby oraz wyzysku, który polegał na tym, że powód po zawarciu umowy ze spółką (…) celowo i świadomie nie regulował zobowiązania wobec niej, doprowadzając do negatywnej finansowej sytuacji. Ponadto to nie powód, ale (…) wypowiedziała umowę najmu w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd pozwanego, na okoliczność przekazania pomieszczenia stanowiącego przedmiot najmu dotknięty wadą w postaci drogi ewakuacyjenj. Pozwany podał także, iż (…) zawarła z powodem dwie umowy, tj. o wykonanie robót budowlanych oraz umowę najmu. Koszt wykonanych robót budowlanych wyniósł 107.840,25 zł, której to kwoty strona powodowa nie zapłaciła. W związku z powyższym spółka wniosła do Sądu o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, a po jego uzyskaniu przelała wynikające z niego prawa na rzecz pozwanego. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strona po wodowa ad. 1 (…) jest właścicielem budynku i działki , na któr ej znajduje się (…), zaś strona powod owa ad. 2 (…) jest właścicielem działki na której znajduje się (…). dowód : odpis zwykły księgi wieczystej (…) prowadzonej przez Sąd (…) , k. 30; umowa najmu z dn. 14.03.2011 r., k. 23; zeznania świadka (…) , k. 159 W dniu 14 marca 2011 r. pomiędzy (…), a (…) została zawarta umowa najmu 165, 20 m² powierzchni biurowej znajdującej się na parterze budynku należącego do strony powodowej ad. 2. Powyższa umowa została zawarta na 8 --- STRONA 6 --- lat, począwszy od dnia 1 czerwca 2011 r. Strony ustliły ponadto, że wynajmujący przekaże najemcy pomieszczenia w stanie surowym. Najemca został zobowiązany do wykonania prac adaptacyjnych przed dniem rozpoczęcia najmu, natomiast wynajmujący zobowiązał się pokryć koszty tych prac do kwoty 1050 złotych za każdy metr kwadratowy pomieszczeń. Najemca miał wystawić fakturę z dołączonym wykazem prac adaptacyjnych po odebraniu ich przez wynajmującego. Ponadto wynajmujący zobowiązał się uregulować fakturę w wysokości 50% kosztów w terminie 14 dni od wykonania 50% wartości prac oraz w wysokości 50% kosztów w terminie 14 dni od podpisania protokołu odbioru całości prac i przejęcia pomieszczeń. Na mocy powyższej umowy najemca zobowiązał się udzielić wynajmującemu zabezpieczenia należności czynszowych w postacu gwarancji bankowej lub kaucji wpłaconej na wskazany rachunek bankowy w kwocie trzymiesięcznego czynszu brutto wraz z należnym podatkiem VAT. Wynajmującemu przysługiwało prawo zaspokojenia roszczeń o uiszczenie czynszu i innych świadczeń zastrzeżonych umową w przypadku zwłoki lub opóźnienia w terminowym realizowaniu tych zobowiązań pieniężnych. W przypadku skorzystania z zabezpieczenia przez wynajmującego, najemca zobowiązany był do uzupełnienia gwarancji (kaucji) w terminie 14 dni od daty otrzymania powiadomienia o skorzystaniu z zabezpieczenia przez wynajmującego. Brak uzupełnienia zabezpieczenia, pomimo wezwania, stanowił podstawę do wypowiedzenia umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym. W przypadku wypowiedzenia umowy najmu ze skutkiem natychmiastowym wynajmującemu służyło prawo naliczania kary umownej w kwocie odpowiadającej czynszowi należnemu za okres do ostatniego dnia okresu, na jaki umowa została zawarta, tj. za okres do dnia 31 maja 2019 roku. Strony ustaliły także, iż miesięczny czynsz będzie płatny w złotych, w kwocie stanowiącej równowartość kwoty ustalonej według średniego kursu NBP ogłoszonego ostateniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury, a wynosił będzie 15 euro miesięcznie za każdy metr kwadratowy pomieszczeń. Ponadto czynsz miał być płatny przez najemcę co miesiąc z góry do 7 dnia każdego miesiąca. dowód: umowa najmu z dn. 14.03.2011 r., k. 23’ W tym samym dniu, tj. 14 marca 2011 r. pomiędzy tymi samymi stronami doszło do zawarcia umowy o świadczenie usług, stanowiącej integralną część Umowy Najmu. Na mocy powyższej umowy wynajmujący – strona powodowa ad. 2 zobowiązała się do zarządzania Gruntem i Budynkiem oraz do --- STRONA 7 --- świadczenia Usług, a Najemca zaakceptował wyłączne prawo Wynajmującego do zarządzania Gruntem i Budynkiem oraz świadczenia Usług. dowód: umowa o świadczenia usług z dnia 14.03.2011 r., k. 43 W dniu 14 marca 2011 r. sporządzono “Protokół przekazania pomieszczenia” wynikający ze wskazanej powyżej umowy najmu i podpisany przez przedstawiciela najemcy – (…) oraz przedstawicieli wynajmującego (…) oraz (…). dowód: protokół przekazania pomieszczenia z dn. 14.03.2011 r., k. 56 W dniu 02 sierpnia 2011 r. strona powodowa ad. 2 wezwała spółkę (…) do uzupełnienia depozytu pod rygorem rozwiązania umowy, w związku z zaległymi płatnościami na kwotę 25.188,96 zł z tytułu umowy najmu, wyznaczjąc nieprzekraczalny termin do 18.08.2011 roku. dowód: wezwanie do uzupełnienia depozytu z dn. 02.08.2011 r., k. 60 W dniu 2 sierpnia 2011 r. pozwany uzyskał informację, iż strona powodowa ad. 2 nie dokona zapłaty zaległej faktury VAT w wysokości 107.840, 25 zł, w związku z faktem, iż spółce (…) wyznaczono termin do uzupełnienia kaucji do dnia 19 sierpnia 2011 roku. dowód: notatka służbowa z 09.08.2011 r., k. 71 W związku z brakiem zapłaty, strony w dniu 17 sierpnia 2011 r. zawarły Porozumienie. Jego celem było zniesienie wzajemnych roszczeń z tytułu zaistniałych nieporozumień w związku z niezapłaconymi przez strony fakturami, których zapłata wynikała z postanowień umowy najmu z dnia 14 marca 2011 roku. Z treści Porozumienia wynikało, że najemca – (…), po wykonaniu prac adaptacyjnych wystawił z tego tytułu fakturę na kwotę 107.840, 25 zł. Jednocześnie nie uregulował faktur za czynsz i opłatę za usługi za maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2011 roku w łącznej kwocie 35.652,38 zł. W związku z powyższym Wynajmujący – strona powodowa ad. 2, pobrała wymagalną kwotę z depozytu w wysokości 25.652, 38 zł, nie uwzględniając w wyliczeniu brakującej opłaty za miesiąc sierpień. Strony uzgodniły, że Wynajmujący potrąci wymagalną należność w kwocie 35.652,38 zł z kwotą do zapłaty z tytułu wykonanych przez najemcę prac adaptacyjnych. --- STRONA 8 --- dowód: porozumienie z dnia 17.08.2011 r., k. 65 W dniu 19 września 2011 r. pozwany zwrócił się do strony powodowej ad. 2 z propozycją rozwiązania stosunku prawnego - wynikającego z umowy najmu, z dniem 31 stycznia 2011 r. i zwolnieniem w tym okresie spółki (…) z obowiązku uiszczania czynszu, zarówno podstawowego, jak i ubocznego. Następnie powód ad. 2 miałby zwrócić na rzecz spółki w całości kaucję oraz zapłacić kwotę w wysokości 107.840, 25 zł wynikającą z faktury VAT z tytułu wykonanych robót budowlanych, a wystawioną w dniu 18.07.2011 r. Powyższe miało związek z istnieniem ułomności przedmiotu najmu w postaci wewnętrznej drogi pożarowej i powstałymi w związku z tym konsekwencjami prawno – finansowymi. Dodatkowo pozwany wskazał, że (…) odstąpi od roszczeń z tytułu odszkodowania za wprowadzenie w błąd, a także nie będzie zgłaszała oraz informowała organów ściagania oraz wszystkich akcjonariuszy o bezprawnym działaniu i wprowadzaniu w błąd najemców na okoliczność świadomego zatajenia dróg pożarowych w przedmiotach najmu. W tym samym dniu, tj. 19.09.2011 r. strona powodowa (…) przelała na rachunek (…) kwotę 72.187,87 zł. dowód: pismo pozwanego do powoda ad. 2 z dn. 19.09.2011 r., k. 72; wydruk ze strony (…) , k. 67 Pismem z dnia 16 września 2011 r. spółka (…) skierowala do powoda ad. 2 pismo z którego wynikało, że (…) nie wykonał ciążącego na nim zobowiązania wynikającego z umowy najmu, a dotyczącego wydania najemcy rzeczy w stanie przydatnym do umówionego użytku i utrzymania jej w takim stanie przez czas trwania najmu, bowiem zataił przed najemcą okoliczność istnienia drogi pożarowej jako koniecznej wewnątrz przedmiotu najmu, co doprowadzilo do trwałego ograniczenia przydatności przedmiotu najmu w znacznym stopniu. W związku z powyższym, spółka wezwała stronę powodową ad. 2 do niezwłocznego usunięcia wady w terminie nie przekraczającym dnia 19 września 2011 r.. Następnie pismem z dnia 2 października 2011 r. skierowanym do strony powodowej ad. 2, spółka (…) wypowiedziala umowę najmu z dnia 14 marca 2011 r. Podstawą wypowiedzenia miało być występowanie w przedmiocie najmu nieusuwalnych wad oraz wad, których wynajmujący nie usunął pomimo wezwania, istniejących już w momencie wydania przedmiotu najmu, których istnienie wynajmujący zataił przed najemcą. --- STRONA 9 --- W dniu 17 października 2011 r. strona powodowa ad. 2 rozwiązała ze skutkiem natychmiastowym ze spółką (…) umowę najmu z dnia 14 marca 2011 r., jako przyczynę podając brak zabezpieczenia zobowiązań umownych w wymaganej wysokości zgodnie z postanowieniami umowy. Równocześnie strona powodowa ad. 2 oświadczyła, że złożone w dniu 2 października 2011 r. oświadczenie o wypowiedzeniu umowy przez (…) nie wywarło, jako złożone bez jakiejkolwiek podstawy prawnej i faktycznej, skutków prawnych. Strona powodowa wezwała spółkę (…) do natychmiastowego opuszczenia lokalu oraz do zapłaty tytułem kary umownej – kwoty 247.704, 16 zł w terminie 14 dni licząc od daty otrzymania wezwania. dowód: wypowiedzenie umowy najmu bez zachowania terminów wypowiedzenia z dn. 16.09.2011 r., k. 102; wypowiedzenie umowy najmu z dnia 02.10.2011 r., k. 100; oświadczenie o rozwiązaniu umowy najmu z dnia 07.10.2011 r., k. 68 W związku z wypowiedzeniem umowy, w dniu 10 października 2011 r. strony podpisały protokół przekazania pomieszczenia, mocą którego przedstawiciel strony powodowej ad. 2 objął dozór nad przekazanymi pomieszczeniami nie wnosząc żadnych zastrzeżeń do stanu technicznego lokalu. dowód : protokół przekazania pomieszczenia z dnia 10.10.2011 r., k. 69 Postanowieniem z dnia 13 października 2011 r. Sąd (…) wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, mocą którego nakazał pozwanemu (…), aby zapłacił na rzecz powoda (…) kwotę 107.840,25 zł oraz kwotę 1.349 zł tytułem kosztów procesu – w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia nakazu zapłaty albo wniósł w tymże terminie zarzuty. Powyższy nakaz oraz dołączone do niego pismo datowane na dzień 03 listopada 2011 r., pozwany - za pośrednictwem wynajętej osoby, dostarczył do niektórych najemców wynajmujących lokale w (…) w budynku powoda (…). Przedmiotowym pismem pozwany zawiadomił podmioty wynajmujące lokale od powoda, tj. kierowników bądź pracowników sklepów: (…) oraz (…), iż “od chwili doręczenia niniejszego zawiadomienia, na zasadzie art. 900 kpc, dokonuje zajęcia na zasadzie art. 896 kpc poprzez to, że wszelkie wpłaty na rzecz (…), stają się wstrzymane i przekazywane do komornika sądowego prowadzącego egzekucję wobec w/w.” Powyższe pismo nie było jednak doręczone do najemców pozwanego ad. 1 – (…) , gdyż mężczyzna roznoszący te pisma został zatrzymany i została wezwana Policja. Dostarczone do najemców --- STRONA 10 --- (…) pismo zawierające nakaz zapłaty wywołało wśród najemców niepokój. Chcieli oni wiedzieć czy (…) ma jakieś problemy finansowe i czy w związku ze skierowaniem sprawy do komornika może on zająć towary znajdujące się na terenie sklepów oraz czy w dalszym ciągu mogą prowadzić handel. Ponadto najemcy zwracali się także z pytaniem komu mają płacić czynsz. Podejmując działania informacyjne, (…) wysła ła do wszystkich najemców (…) pismo wyjaśniające, iż wyrok sądu , na który powołuje się pozwany jest nieprawomocny i dotyczy spółki (…) dowód : pismo z dnia 03.11.2011 r., k. 75 ; nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 13.10.2011 r., k. 76; zeznania świadka (…) , k. 158’; zeznania świadka (…) , s. 160; zeznania świadka (…) , k. 161; zeznania świadka (…) , k. 173’; zeznania świadka (…) , k. 191’; zeznania świadka (…) , k. 192; przesłuchanie pozwanego (…) , k. 193 W dniu 21 listopada 2011 roku strona pozwana (…) zaskarżyła powyższy nakaz zapłaty w całości i wniosla o uchylenie nakazu zapłaty w całości, ograniczenie zabezpieczenia poprzez wstrzymanie wykonalności wydanego nakazu do czasu ropoznania zarzutów od nakazu zapłaty oraz zasądzenie od powódki – (…) kosztów procesu. dowód: zarzuty od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 21.11. 2011 r., k. 77 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony, zeznań świadków (…) oraz przesłuchania pozwanego (…) . Dokumenty przedłożone przez strony nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Z uwagi na brak podstaw do ich kwestionowania przez Sąd z urzędu, dokumenty te zostały przyjęte jako wiarygodne dowody w sprawie. Dowody z zeznań wszystkich świadków zasługiwały na wiarę, gdyż są logiczne i spójne, potwierdzają się lub uzupełniają, a nadto zeznania świadków (…) korespondują z dowodami z dokumentów w postaci umów. Z zeznań świadka (…) wynika, że umowa najmu z firmą (…) została rozwiązana w trybie natychmiastowym w związku z zaległościami w płatnościach wynikającymi z umowy najmu. Ponadto świadek wskazał, iż pisma zawierającego informację o orzeczeniu Sądu dotyczącego zajęcia na mieniu nie dostarczono do żadnego z najemców (…), zaś (…) nie miała dokładnej wiedzy o tym, do ilu sklepów dotarło pismo dotyczące egzekucji komorniczej. Świadek --- STRONA 11 --- zeznał, że z pewnością dostarczono je do (…). Ponadto pismo to nie miało żadnego związku z (…), a dotyczyło jedynie (…). Po otrzymaniu informacji, że pismo jest dystrybuowane, do wszystkich najemców (…) zostało wysłane pismo wyjaśniające w sprawie dostarczonego bezprawnie nakazu zapłaty. Co do zeznań (…) i (…), pierwszy świadek zeznał, że pismo pozwanego dotarło z całą pewnością do (…) i (…), zaś drugi potwierdził doręczenia tego dokumentu do (…). Ponadto (…) zeznała, że pismo było rozprowadzane tylko wśród najemców (…). Świadek – (…) zeznała natomiast, że kolejnym miejscem do którego dotarło przedmiotowe pismo był (…), a nadto, że do recepcji, w której tego dnia pracowała, w sprawie roznoszonego pisma zgłosiło się około 10 osób, mniej więcej tyle samo mogło być telefonów. Świadkowie (…) i (…) potwierdzili natomiast, że pismo doręczała osoba trzecia, która wcześniej rozmawiała z pozwanym na terenie (…). Przesłuchanie pozwanego należało ocenić jako wiarygodne. Z przesłuchania tego wynika, że z jednej strony adresatami pisma mieli być najemcy, których stosunek prawny łączył z wynajmującym (…), a z drugiej że nie wie komu pismo zostało doręczone. Ponadto pozwany zeznał, że (…) jest jego dłużnikiem na podstawie cesji wierzytelności pomiędzy firmą (…), a pozwanym. Przyznał również, że na jego prośbę inny mężczyzna roznosił pismo z dnia 3 listopada 2011 r. Sąd zważył, co następuje: Strona powodowa (ad. 1) (…) wniosła o zobowiązanie pozwanego (…) do złożenia na piśmie oświadczenia, którego celem miało być przeproszenie Zarządu powódki za rozprowadzanie wśród najemców (…) pisma, które zawierało nieprawdziwe informacje dotyczące egzekucji prowadzonej przeciwko stronie powodowej ad. 2 (…). Powyższe oświadczenie miało również zostać doręczone 25 podmiotom, które łączył ze stroną powodową stosunek najmu. Strona powodowa (ad. 2) G(…) wniosła o tożsame zobowiązanie pozwanego (…) do złożenia na piśmie oświadczenia, z tym, że w tym przypadku, pozwany miał przeprosić (…) i o przesłanie tego oświadczenia tym samym 25 podmiotom. Ponadto powódki wniosły o upoważnienie każdej z nich osobno do przesłania powyższego oświadczenia w imieniu i na koszt pozwanego na adresy podmiotów wskazanych w pkt lit. a – y pozwu, gdy pozwany tego nie wykona w terminie 30 dni od uprawomocnienia się orzeczenia. --- STRONA 12 --- Dodatkowo powódki wniosły o zasądzenie od pozwanego na rzecz (…) kwoty 2.500 zł tytułem sumy pieniężnej na cel związany z ochroną dziedzictwa narodowego, o jakim mowa w art. 18 pkt 6 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z tytułu popełniania zawinionego czynu nieuczciwej konkurencji na szkodę powódek oraz zasądzenie kosztów postępowania. Pozwany (…) wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów procesu podnosząc, iż (…) zawarła z powodem dwie umowy, tj. o wykonanie robót budowlanych oraz umowę najmu. Koszt wykonanych robót budowlanych wyniósł 107.840,25 zł, której to kwoty strona powodowa nie zapłaciła. W związku z powyższym spółka wniosła do Sądu o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, a po jego uzyskaniu przelała wynikające z niego prawa na rzecz pozwanego. Powódki jako podstawę prawną swoich roszczeń wskazały w pozwie na przepisy art. 18 ust 1 pkt 3 i 6, art. 3, art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a także na art. 23 kc i art. 24 kc w zw. z art. 43 kc. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zgodnie z art. 1, reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach - w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta ( art. 3 ust. 1 ). W pierwszej zatem kolejności należało ustalić, czy i jakie zachowania pozwanego w stosunku do powodowych Spółek można ocenić jako czyn nieuczciwej konkurencji. Ocena czynów występujących w działalności gospodarczej nie podpadających pod żaden szczegółowy przepis ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest prowadzona na podstawie art. 3 ust. 1 uznk. Jeżeli tylko konkretne zachowanie spełnia przesłanki przewidziane w art. 3 ust 1 uznk, to jest ono czynem nieuczciwej konkurencji. Przesłanki te to działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, a nadto zagrożenie lub naruszenie interesu innego przedsiębiorcy lub klienta, a więc przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Pozwany, co zostało przez niego przyznane, zwrócił się do innej osoby z prośbą o rozniesienie pisma datowanego na dzień 3 listopada 2011 r. Pismo miało trafić do najemców (…). Powód chciał zawiadomić ewentualnych --- STRONA 13 --- dłużników o tym, że (…) jest jego dłużnikiem. Również z przesłuchania pozwanego wynika, że pozwany jako nabywca wierzytelności (…) na podstawie cesji, stwierdzonej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanym przez Sąd (…) z dnia 13 października 2011 r., nie złożył żadnego wniosku do komornika o wszczęcie egzekucji, gdyż nie chciał płacić opłat. Roznoszenie pisma zostało przerwane przez pracowników ochrony (…), niemniej pisma te trafiły do części najemców lokali (…). Jak zeznał świadek (…) w (…) jest 146 najemców. Nie potrafił on jednak wymienić tych najemców, którzy pismo to otrzymali. Wiedział, że pismo to dotarło do (…). Świadkowie (…) zeznały, że pisma trafiły do takich najemców jak (…). Świadek (…), która tego dnia kiedy było roznoszone pismo była na recepcji zeznała, że około pięciu osób przyszło osobiście na recepcję i odebrała w tej sprawie około dziesięciu telefonów. Stosownie do art. 14 ust. 1 i 2 uznk czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych i wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody. Powyższymi wiadomościami są nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje, w szczególności o sytuacji gospodarczej lub prawnej (art. 14 ust. 2 pkt 4). Wiadomości mogą być fałszywe lub nieprawdziwe, wówczas, gdy mają charakter informujący i gdy ich prawdziwość może podlegać obiektywnej weryfikacji. Stan faktyczny z art. 14 wypełnia już samo rozpowszechnianie wiadomości, chociażby nawet nie miało ono charakteru publicznego. "Rozpowszechnianie" jest w tym przypadku synonimem przekazywania lub też podawania informacji do wiadomości innych osób. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie wskazana przesłanka została spełniona. W piśmie z dnia 3 listopada 2011 r. znalazła się informacja o egzekucji wobec (…) oraz, że egzekucja ta dotyczy innych wierzytelności, a także, że (…) dokonuje zajęcia i wszelkie wpłaty na rzecz (…) stają się wstrzymane i przekazywane do komornika sądowego prowadzącego egzekucję wobec (…). Takie informacje pozwany przekazał pomimo, że nie została wszczęta żadna egzekucja. Były to informacje o nieprawdziwej sytuacji prawnej powódki (…), a także gospodarczej, gdyż sugerowały, że powódka nie realizuje swoich zobowiązań. Takie działanie pozwanego było celowe – miało one wyrządzić szkodę powodowi (…). Natomiast Sąd nie dopatrzył się czynu nieuczciwej konkurencji w stosunku do powódki (…). Informacje jakie rozpowszechniał powód dotyczyły tylko (…). Pismo trafiło do najemców (…), gdyż powód informował o zajęciu wierzytelności z tytułu najmu jakie przysługiwały od najemców na rzecz (…). --- STRONA 14 --- Rozprowadzanie tego pisma w (…), aczkolwiek wywołało wiele zamieszania, to jednak nie dotyczyło (…). Pozwany w stosunku do tej powódki nie przekazywał żadnych informacji. Trudno też ocenić działania pozwanego jako szkodzące (…), zwłaszcza w kontekście zdarzeń jakie miały miejsce. Jak już wskazano roznoszenie pisma wywołało zamieszanie wśród najemców lokali (…), ale trwało to około dwóch godzin ( zeznania świadka (…)). Poza tym powódka (…) w dniu 3 listopada 2011 r. informowała swoich najemców, że orzeczenie sądu nie jest prawomocne, a nadto, że dotyczy innego podmiotu – (…), co zresztą wynikało i z pisma z dnia 3 listopada 2011 r. i z dołączonego do niego nakazu zapłaty ( zeznania świadka (…)). Pismo z dnia 3 listopada 2011 r. nie informowało o sytuacji prawnej, czy gospodarczej powódki (…). Nie wpłynęło też na interesy powódki (…), ani im nie zagroziło, tego bynajmniej powódka nie wykazała. Zatem działanie pozwanego należało ocenić jako sprzeczne z prawem i zagrażające interesom powódki (…). Informacje dotyczące tej powódki zawarte w piśmie z dnia 3 listopada 2011 r. były nieprawdziwe i wprowadzały w błąd co do sytuacji prawnej i gospodarczej powódki. Nadto działanie powoda było sprzeczne z prawem i dobrymi obyczajami. Powód wiedział, że nie dysponuje prawomocnym nakazem zapłaty i, że nie zostało wszczęte żadne postępowanie egzekucyjne. Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 3 uznk w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Celem roszczenia z art. 18 ust. 1 pkt 3 znku jest podanie do publicznej wiadomości informacji prostujących opinię o towarach, usługach czy o przedsiębiorcy. Przesłanką roszczenia o złożenie oświadczenia nie jest wina osoby odpowiedzialnej za popełnienie czynu nieuczciwej konkurencji. Natomiast okoliczność, czy sprawcy czynu można postawić zarzut, iż działał on w sposób zawiniony oraz jaki był stopień tej winy, może mieć znaczenie dla treści oświadczenia. Przepis art. 18 ust. 1 pkt 3 uznk wymaga bowiem, aby było ono "odpowiedniej treści". Tak ogólne określenie uzasadnia pogląd, że sąd, nakazując pozwanemu złożenie oświadczenia, powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a wobec tego również stopień winy sprawcy, jeżeli taką można mu zarzucić. Sąd może nakazać na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 3 uznk złożenie oświadczenia ustnego lub pisemnego (w szczególności publikację w prasie lub w listach kierowanych do klientów) albo opublikowanie wyroku w całości lub odpowiedniej części. --- STRONA 15 --- Na podstawie powyższego i ustalonego stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd przyjął, że pozwany (…) dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji w stosunku do powódki (…), a zatem uzasadnione było domaganie się przez tą Spółkę złożenia przez pozwanego oświadczenia o treści i w formie podanej przez ta powódkę w pozwie. Sąd orzekając o tym żądaniu miał również na uwadze stopień winy pozwanego, który działał z pełną premedytacją, w celu szkodzenia powódce. W ocenie Sądu, niezasadne natomiast było kierowanie tego oświadczenia do wszystkich podmiotów wymienionych w pozwie, bowiem na podstawie zeznań świadków Sąd ustalił, iż z całą pewnością pismo to dotarło jedynie do czterech najemców, zaś w stosunku do pozostałych najemców strona powodowa nie wykazała, że pismo powoda z dnia 3 listopada 2011 r. zostało im dostarczone. Zauważyć należy, że w (…) wynajmowanych jest aż 146 lokali, natomiast w pozwie określono 25 podmiotów wynajmujących lokale, do których pismo z dnia 3 listopada 2011 dostarczono. Powódka (…) nie wykazała, że pismo zostało dostarczone do pozostałych 21 najemców. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 pkt 6 uznk w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie przesłanka zawinionego czynu nieuczciwej konkurencji została spełniona. Działanie powoda było celowe i świadome. Jednakże mając na uwadze charakter tego działania, krąg osób do których informacje zawarte w piśmie z dnia 3 listopada 2011 r. dotarły, Sąd przyjął, iż odpowiednią sumą pieniężną na określony cel społeczny związany z ochroną dziedzictwa narodowego będzie kwota w wysokości 1 000 zł. W pozostałej części powództwo (…) zostało oddalone. Natomiast powództwo (…) zostało oddalone w całości, gdyż w ocenie Sadu pozwany nie dopuścił się względem tej powódki czynu nieuczciwej konkurencji. Brak też było podstaw do uwzględnienia żądania tej powódki na podstawie art. 23 kc, art. 24 kc w zw. z art. 43 kc. Przede wszystkim powódka nie wykazała, że pozwany zarzucał (…), iż przeciwko niej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, że nie szanuje decyzji organów wymiaru sprawiedliwości. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Na zasądzoną kwotę 1 010 zł. składa się kwota 360 zł. tytułem kosztów zastępstwa procesowego ustalona na podstawie § 11ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej --- STRONA 16 --- pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. ), kwota 50 zł. tytułem opłaty od zasądzonego roszczenia majątkowego oraz kwota 600 zł. tytułem opłaty sadowej od pozwu od roszczenia niemajątkowego.