Wyrok I C 1147/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Kra

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1147/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Grzegorz Mazur Protokolant: st. sekr. sądowy Danuta Sowa po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2011 r. w Krakowie sprawy z powództwa A… K… przeciwko M… Z… P… N… w K… o ochronę dóbr osobistych I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda A… K… na rzecz strony pozwanej M… Z… P… N… w K… kwotę 377 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 1147/10 Uzasadnienie wyroku z dnia 11 kwietnia 2011 r. A… K… w pozwie przeciwko M… Z… P… N… w K… wniósł o: 1/ zobowiązanie pozwanego do zaprzestania bezprawnego używania imienia i nazwiska oraz wizerunku powoda w celu promocji N… G… O… S… S… P… N… w K… oraz N… L… O… S… S… P… N… w K… , 2/ zobowiązanie pozwanego do opublikowania na stronie internetowej M… Z… P… N… http://www... oraz w D… P… oficjalnych przeprosin o treści: „M… Z… P… N… z siedzibą w K… przy ul. K… , jako organ prowadzący N… G… i L… O… S… S… P… N… w K… przeprasza A… K… za bezprawne wykorzystanie przy promocji ww. L… i G… S… S… P… N… jego danych osobowych i wizerunku oraz podanie nieprawdziwych informacji jakoby był on uczniem S… S… P… N… ”, 3/ zobowiązanie pozwanego do wpłaty kwoty 4.050 zł na rzecz: „G… S… na R… R… O… D… ”, 4/ zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnienia pozwu wskazał, że naruszenie jego dóbr osobistych poprzez bezprawne używanie imienia i nazwiska oraz wizerunku przez pozwanego polegało na rozpowszechnianiu bez zgody powoda materiałów promocyjnych zawierających jego dane i/lub wizerunek wraz z nieprawdziwymi informacjami jakoby był on uczniem S… S… P… N… . W celu promocji Szkoły podawano informacje wprowadzające potencjalnych uczniów w błąd, powoływano się bowiem na informacje, że S… S… P… N… jest kontynuatorką S… M… S… P… N… . Naruszenie dóbr osobistych jest bezprawne, gdyż powód nie jest absolwentem S… oraz nie wyraził nigdy zgody na używanie jego danych osobowych oraz wizerunku w celu promocji N… G… i L… O… S… S.. P… N… w K… – N… H… . Skala działania pozwanego i wykorzystanie przez niego Internetu wskazuje na to, że informacje zawierające dane osobowe i/lub wizerunek powoda zostały wykorzystane w wielu portalach internetowych i mediach publicznych. --- STRONA 3 --- Strona pozwana M… Z… P… N… w K… wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podał, że po stronie pozwanej brak jest legitymacji biernej, gdyż N… G… i L… O… S… S… P… N… w K… przy oś. S… , której materiałów promocyjnych dotyczy niniejsza sprawa jest na tyle wyodrębnioną jednostką, że posiada zdolność sądową. Merytorycznie powództwo również jest bezzasadne, gdyż żadne dobra osobiste powoda nie zostały naruszone, a pokazanie wizerunku powoda nie było bezprawne. Powód jako sportowiec i uczeń szkoły (przy ul. S… ) finansowanej ówcześnie przez stronę pozwaną, która obecnie dofinansowuje szkołę w N… H… musi się godzić z używaniem swego wizerunku w celu zachęcenia młodzieży do podjęcia i kontynuowania nauki. W tym sensie żądanie powoda jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Niespornym w sprawie było, że: Powód jest znanym piłkarzem, zawodnikiem P… -W… , w… Klubu FC E… . W materiałach promocyjnych ww. Szkół znalazły się dane powoda (imię i nazwisko) oraz wizerunek – jego zdjęcie w roli piłkarza z napisem „nasz absolwent: A… K… ” W”. W materiałach tych znalazły się także informacje o innych znanych piłkarzach, wskazanych jako absolwenci tych Szkół i ich zdjęciami. Strona pozwana nie zwracała się do powoda o zgodę na wykorzystanie jego imienia, nazwiska i wizerunku w materiałach reklamowych ww. Szkół i powód takiej zgody nie wyrażał. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Dawny Z… S… S… O… M… S… w K… to obecnie dwie szkoły: N… G… O… S… S… P… N… w K… oraz N… L… O… S… S… P… N… w K… . Szkoły są zarządzane przez tego samego dyrektora. Pojęcie S… M… S… w powszechnym obiegu obejmuje obie te placówki. M… Z… P… N… sprawuje nadzór od strony edukacji sportowej, a także powołuje kierownictwo tych placówek. Na edukację ogólną subwencje przekazuje samorząd, odrębnie rozliczając się z l… , a odrębnie z fizycznie wyprowadzoną --- STRONA 4 --- jednostką g… . Powód wywodzi się z tej samej szkoły, był kształcony przez tych samych pedagogów. S… M… S… jest przedsięwzięciem non-profit. Od początku istnienia S… , tj. od 1996 r. strona pozwana każdego roku dopłaca do ich funkcjonowania w postaci bezzwrotnej albo pożyczek na funkcjonowanie. Przyznaje też stypendia najlepszym uczniom. S… w N… H… jest odrębnie zarejestrowana, ale jest to efekt przekształcenia na wyższą formę zorganizowania jej autonomii. G… wchodzące w skład Z… S… S… przy ulicy S… zerwało z formą organizacyjną zespołu szkół i po przekształceniu tworzy własne l… i g… w N… H… . N… G… i L… O… S… S… w K… N… H… jest obecnie jedynym beneficjentem środków państwowych i Z… P… N… . Zatem S… w N… H… stanowią kontynuację szkoły, do której uczęszczał powód. Uczniowie w liczbie 90 gimnazjalistów z ul. S…. zostali przeniesieni do lepszych warunków w N… H… . Powód uczęszczał jeszcze do Z… S… – od 1 września 2002 roku został przyjęty do pierwszej klasy S… L… O…. M… S… w K… , ul. S… , Szkołę te ukończył w dniu 15 kwietnia 2005 r. W K… są obecnie po dwa gimnazja i licea o tym profilu, ale tylko n… są szkołami związkowymi i państwowymi. (dowód zaświadczenie wydane przez Z… S… O… M… S… , ul. S… , S… L… O… M… S… , ul. S… z dnia 08.04.2011 r., k. 65 , zeznania powoda, k. 67, zeznania przedstawiciela strony pozwanej R… N…, k. 67-68). Powyższy sporny stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowód z ww. zaświadczenia z dnia 8 kwietnia 2011 r., którego autentyczność i wiarygodność nie budziła wątpliwości oraz w oparciu o dowód z zeznań przedstawiciela strony pozwanej R… N… , które uznał za wiarygodne, gdyż były logiczne, spójne i przekonujące oraz nie pozostawały w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd dał wiarę również zeznaniom powoda, iż nie uczęszczał on do żadnej ze Szkół, tj. N… G… O… , czy L… O… S… S… P… N… w K… – N… H… po ich reorganizacji – przekształceniu dawnego Z… S… . Nie stoi to w sprzeczności z ustaleniami, że istnieje związek szkoły, do której uczęszczał powód z ww. Szkołami. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. --- STRONA 5 --- Istotą postępowania w niniejszej sprawie było ustalenie, czy doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda poprzez wykorzystanie jego imienia i nazwiska oraz wizerunku w materiałach promocyjnych ww. Szkół i czy naruszenie to – jeśli nastąpiło - zasługuje na ochronę prawa cywilnego i w jakim zakresie. Wśród dóbr osobistych podlegających ochronie prawa cywilnego (art. 23 k.c.) znajduje się m.in. nazwisko, wizerunek. W myśl art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, iż ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności działania ujmowana jest w prawie cywilnym szeroko i przyjmuje się, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, a nawet z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. Za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności je usprawiedliwiających. Do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zalicza się: działanie w ramach porządku prawnego, podjęte w obronie uzasadnionego interesu, wykonywanie prawa podmiotowego oraz zgodę pokrzywdzonego (por. wyrok SN z dnia 19.10.1989 r., II CR 419/89, OSP 1990, nr 11-12, poz. 377). W art. 24 § 1 k.c. ustawodawca wprowadził zasadę domniemania bezprawności, którą musi obalić pozwany. Przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie subiektywne odczucie danej osoby, ale to jaką reakcję wywołuje naruszenie w społeczeństwie. Należy więc przyjąć koncepcję obiektywną naruszenia dobra osobistego w kontekście całokształtu okoliczności sprawy, abstrahując, m.in. od subiektywnych odczuć osób nadwrażliwych. W materiałach informacyjnych ww. Szkół posłużono się imieniem i nazwiskiem powoda. Nazwisko i imię jest skierowanym na zewnątrz znakiem rozpoznawczym osoby fizycznej i ujawnienie go w celu jej identyfikacji nie może być zasadniczo uznane za bezprawne, jeśli nie łączy się z naruszeniem innego dobra osobistego, np. czci, prywatności lub godności osobistej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2003 r., I PK 590/02, OSNP 2004, nr 20, poz. 351). Z tego względu samo ujawnienie nazwiska nie jest naruszeniem, co do zasady, dobra osobistego, co dotyczy także osoby o nazwisku publicznie --- STRONA 6 --- znanym (polityków, dziennikarzy, aktorów), chyba że w danych okolicznościach osoba taka wyraźnie albo w sposób dorozumiany sobie tego nie życzy. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 kwietnia 2004 r., I CK 495/03 ("Glosa" 2005, nr 1, s. 54), wizerunek osoby jest jej dobrem, więc rozpowszechnianie eksponujące tę osobę bez jej zgody stanowi naruszenie tego dobra. Należy podkreślić, że nie każde naruszenie rodzi automatycznie odpowiedzialność z art. 24 k.c. Bezprawność rozpowszechniania wyłącza bowiem. m.in. zgoda uprawnionego, a także działanie w warunkach ustawowego upoważnienia objętego treścią art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., Nr 90, poz. 631 z późn. zm.). Ustawodawca zwolnił w nim od obowiązku otrzymania zgody na rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych. Według utrwalonej wykładni przepisu tylko łączne spełnienie trzech przesłanek uzasadnia rozpowszechnianie, które nie będzie mogło być potraktowane jako bezprawne: - osoba, której wizerunek poddano rozpowszechnianiu jest osobą powszechnie znaną, - wizerunek ustalono w związku z wykonywaniem przez tę osobę funkcji publicznych, - wykorzystanie wizerunku powinno być związane z relacjonowaniem wykonywania przez portretowanego tego rodzaju funkcji (por. J. Barta, R. Markiewicz, M. Czajkowska- Dąbrowska, Z. Ćwiąkalski, E. Traple "Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz", Kraków 2005). Pojęcie osoby powszechnie znanej nie zostało zdefiniowane w prawie autorskim i podejmowane są różne próby jego wyjaśnienia, także z uwzględnieniem definicji zawartych w innych aktach prawnych. Najczęściej przyjmuje się jednak, że są to osoby, których rozpoznawalność jest wynikiem sprawowanych funkcji politycznych lub społecznych bądź też prowadzonej działalności zawodowej, gospodarczej, sportowej, hobbystycznej itp. Poprzez wykazywaną w powyższy sposób aktywność, czy nawet jednostkowy, spektakularny czyn wzbudzający zainteresowanie, osoby te przestają być anonimowe, a usprawiedliwiony interes społeczny przemawia za pokazaniem ich wizerunku (por. J. Balcarczyk "Prawo do wizerunku i jego komercjalizacja", Oficyna 2009 i wskazana tam literatura). Zasadnicza w tej sytuacji jest ocena celu prezentacji wizerunku. Stanowisko to koresponduje z ukształtowaną w piśmiennictwie i judykaturze trzecią przesłanką omawianego upoważnienia, która nawiązując do ratio legis art. 81 ust. 2 pkt. 1 prawa --- STRONA 7 --- autorskiego wymaga, by rozpowszechnianie wizerunku służyło utrwalaniu i przekazywaniu zdarzeń z historii współczesnej. Preferując informacyjny interes społeczeństwa niektórzy autorzy dopuszczają zamieszczenie fotografii, jako elementu towarzyszącego materiałowi poświęconemu danej osobie lub wydarzeniom, w których odegrała ona ważną rolę (por. J. Barta, R. Markiewicz "Media a dobra osobiste" Oficyna 2009). Inni z kolei uznają za usprawiedliwiający cel dalej idący: dydaktyczny, związany z wyjaśnianiem, analizą krytyczną (por. A. Matlak "Cywilnoprawna ochrona wizerunku", KPP 2004/2/317). W niniejszej sprawie można przyjąć, że powód jako znany sportowiec jest osobą powszechnie znaną, jego zdjęcie (wizerunek) w roli piłkarza na boisku został wykorzystany jako informacja reklamowa Szkoły (Szkół), z którą związany był powód (dawny Zespół Szkół, do którego uczęszczał powód został przekształcony i funkcjonuje obecnie jako dwie odrębne szkoły). Należy zauważyć także, że w niniejszej sprawie nie doszło do publikacji wizerunku fałszywego, zniekształconego, zmanipulowanego, nie zaprezentowano go w sposób obraźliwy, ośmieszający, czy z wykorzystaniem nieprawdziwych informacji, a także w sytuacji prywatnej (pozasportowej). Wręcz przeciwnie postać powoda została pokazana w bardzo pozytywnym świetle, jako przykład osoby związanej ze Szkołą, która odniosła sukces sportowy (zawodowy). Zdaniem Sądu nie ma decydującego znaczenia tożsamość nazw, czy struktura organizacyjna tych Szkół i Szkoły, do której uczęszczał powód. Istotne jest, że obecne S… - N… G… O… S… S… P… N… w K… oraz N… L… O… S… S… P… N… w K… stanowią w pewien sposób kontynuację Szkoły, do której uczęszczał powód, istnieje między nimi powiązanie pedagogiczno-finansowe. W świetle wskazanych wyżej okoliczności – przy przyjęciu, że doszło do naruszenia dobra osobistego w postaci wizerunku - nie było podstaw do przyjęcia, że naruszenie to było bezprawne, co tym samym oznaczało brak podstaw do uznania żądań niemajątkowych powoda, w tym przeproszenia, za zasadne. W sytuacji braku bezprawności nie zasługiwało również na uwzględnienie żądanie zasądzenia od strony pozwanej na cel społeczny, tj. na rzecz S… G… S… na R… R… O… D… kwoty 4.050 zł. (art. 448 k.c. w zw. z art. 415 k.c.). Zdaniem Sądu nie można – wobec ww. okoliczności - przypisać stronie pozwanej także zawinionego naruszenia dóbr osobistych powoda. Wobec powyższego, na mocy wskazanych wyżej przepisów, orzeczono jak w pkt. I sentencji wyroku. --- STRONA 8 --- O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c., § 2 ust. 1-2 i § 11 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). --- STRONA 9 --- Sygn. akt I ACa 670/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 września 2011 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Hanna Nowicka de Poraj Sędziowie: SSA Piotr Rusin SSA Barbara Górzanowska Protokolant: st.sekr.sądowy Barbara Piaszczyk po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa A… K… przeciwko M… Z… P… N… w K… o ochronę dóbr osobistych na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2011 r. sygn. akt I C 1147/10 oddala apelację i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 720zł ( siedemset dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. --- STRONA 10 --- Sygnakt I A Ca 670/11 UZASADNIENIE Powód A… K… w pozwie przeciwko M… Z… P… N… w K… wniósł o ochronę jego dóbr osobistych przez zobowiązanie pozwanego do zaprzestania bezprawnego używania imienia i nazwiska oraz wizerunku powoda w celu promocji N… G… O… S… S… P… N… w K… oraz N… L… O… S… S… P… N… w K… , zobowiązania strony pozwanej do opublikowania na stronie internetowej M… Z… P… N… hptt:// oraz w D… P… oficjalnych przeprosin o treści: „ M… Z… P… N… z siedzibą w K… przy ul. K… , jako organ prowadzący N… G… i L… O… S… S… P… i N… w K… przeprasza A… K… za bezprawne wykorzystanie przy promocji ww. L… i G… S… S… P… N… jego danych osobowych i wizerunku oraz podanie nieprawdziwych informacji jakoby był on uczniem S… S… P… N… " , zobowiązanie pozwanego do wpłaty kwoty 4.050 zł. na rzecz : „ G… " oraz o zasądzenie kosztów procesu. Żądania pozwu poparł twierdzeniem, że strona pozwana prowadząca wymienioną wyżej Szkołę naruszyła jego dobra osobiste poprzez bezprawne używanie bez zgody powoda jego imienia i nazwiska oraz wizerunku przy rozpowszechnianiu materiałów promocyjnych tej Szkoły, do której zresztą powód nigdy nie uczęszczał. Szkoła, której mowa w pozwie nie jest kontynuatorką S… M… S… w K… , do której powód uczęszczał, a zatem informacja, że powód jest absolwentem promowanej szkoły jest informacją nieprawdziwą, wprowadzającą w błąd potencjalnych uczniów. Kwota, której zasądzenia od pozwanego domaga się powód na wskazany przez niego cel stanowi równowartość czesnego za trzy lata nauki w Gimnazjum lub Liceum , a zatem nie jest to roszczenie wygórowane i jest adekwatne do stopnia naruszenia dobra osobistego. --- STRONA 11 --- Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu . W pierwszej kolejności zarzuciła brak legitymacji procesowej biernej w niniejszej sprawie stojąc na stanowisku , że szkoła sportowa której dotyczy pozew jest na tyle wyodrębnioną jednostką organizacyjną, że posiada zdolność sądową i to ona powinna być pozwaną. Merytorycznie natomiast zaprzeczyła aby jakiekolwiek dobra osobiste powoda zostały naruszone , gdyż powód jako sportowiec i uczeń szkoły sportowej przy ul. S… w K… finansowanej przez stronę pozwaną, która dofinansowuje obecnie promowaną szkołę w N… H… , musi się godzić w używaniem jego wizerunku jako znanego sportowca celem zachęcenia młodzieży do nauki w tej szkole. Dlatego też dochodzone pozwem roszczenia są również sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2011 r. sygn.akt IC 1147/10 Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 377 zł. tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy uznał za bezsporne, że powód jest znanym piłkarzem, zawodnikiem P… W… i w… klubu F… . W materiałach promocyjnych wymienionych w pozwie szkół znalazło się imię i nazwisko powoda oraz jego wizerunek -zdjęcie w stroju piłkarza z napisem „ nasz absolwent: A… K… " oraz stwierdzenie, że szkoły te są kontynuatorkami pięknych tradycji S… M… S… P… N… , która powstała w 1996 r. w K… -B… jako jedna z najstarszych tego typu szkół w Polsce i że jej wychowankami są reprezentanci Polski w różnych kategoriach wiekowych, między innymi powód. W materiałach tych także były informacje o innych znanych piłkarzach wskazanych jako absolwenci tych Szkół wraz z ich zdjęciami. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że dawny Z… S… O… M… S… w K… to obecnie dwie szkoły- N… G… O… S… S… P… N… w K… oraz N… L… O… Szkoły S… P… N… w K… . Są zarządzane przez tego samego dyrektora, a pojęcie S… M… S…. w --- STRONA 12 --- powszechnym obiegu obejmuje obie te placówki i strona pozwana sprawuje nad nimi nadzór id strony edukacji sportowej oraz powołuje ich kierownictwo. Na edukację ogólną subwencje przekazuje samorząd , rozliczając się odrębnie z liceum i gimnazjum . Powód wywodzi się z tej samej szkoły i był kształcony przez tych samych pedagogów. S… M… S… jest przedsięwzięciem non profit, szkoła w N… H… jest odrębnie zarejestrowana wobec przekształcenia jej na wyższą formę autonomii Jest zatem kontynuatorką szkoły , do której uczęszczał powód i jest obecnie jedynym beneficjentem środków państwowych i M…. Z… P… N… . Gimnazjaliści ze szkoły przy ul. S… w K… -B… zostali przeniesieni do lepszych warunków w N… H… . Powód uczęszczał do Z… S… przy ul. S… w latach 2002-2005 . W K… są obecnie po dwa gimnazja i licea o tym samym profilu , ale tylko szkoły n… są szkołami związkowymi i państwowymi. Poczyniwszy powyższy ustalenia Sąd Okręgowy powiada, że w materiałach promocyjnych nowohuckich szkół mistrzostwa sportowego piłki nożnej nie doszło do naruszenia żadnego dobra osobistego powoda. Postać powoda została przedstawiona w pozytywnym świetle , jego wizerunek w stroju piłkarskim był odpowiedni do uprawianej przez niego dyscypliny, czego powód był znany w środowiskach interesujących się sportem , a w szczególności wśród zainteresowanej uprawianiem piłki nożnej młodzieży, która była adresatem materiałów promocyjnych, które legły u podstaw niniejszego powództwa. Podanie imienia i nazwiska powoda nie mogło więc w odczuciu społecznym wywołać negatywnych skojarzeń co do jego osoby , a ujawnienie wizerunku bez jego zgody nie nastąpiło ani z naruszeniem art. 23 k.c., ani art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (DzU.z 2000 r., Nr.80 ,poz. 128 ze zm.-jednolity tekst), gdyż rozpowszechnianie wizerunku powoda jako osoby powszechnie znanej z racji wyczynowego uprawiania piłki nożnej nie wymagało jego zgody. --- STRONA 13 --- W tej sytuacji wobec braku naruszenia dóbr osobistych powoda i bezprawności działania po stronie pozwanego powództwo jako bezzasadne w świetle powołanych wyżej przepisów i art. 448 w związku z art. 415 k.c. zostało oddalone. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd Okręgowy wskazał art. 98 & 1 i 3 k.p.c. oraz & 2 ust. 1 i 2 i & 11 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr. 163, poz. 1348 ze zm.). W apelacji, opartej na zarzucie sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie , że N… G… O… S… S… P… N… w K… i N… L… O… S… S… P… N… w K… są kontynuatorami Z… S… S… O… M… S… w K… i że wizerunek powoda mógł zostać wykorzystany bez jego zgody pomimo braku jakiegokolwiek jego związku ze szkołami nowohuckimi oraz na zarzutach naruszenia prawa materialnego , a to art. 24 k.c. i 81 ustawy i prawie autorskim i prawach pokrewnych, powód wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku przez orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniósł także o zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Rozpoznając apelację , Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja nie może odnieść skutku. Sąd I instancji w świetle materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed tym Sądem był władny ustalić i przyjąć powiązanie Z… S… M… S… , do którego uczęszczał powód ze szkołami mistrzostwa sportowego w N… H… , których dotyczyły materiały promocyjne , naruszające zdaniem powoda jego dobra osobiste. Te ostatnie szkoły powstały --- STRONA 14 --- później , część uczniów ze szkoły w K… -B… została przeniesiona do lepszych warunków w szkołach w N… H… , w obu wypadkach instytucją prowadzącą była strona pozwana, która sprawowała nadzór nad edukacją sportową i powoływała kierownictwo tych placówek pedagogicznych, natomiast edukację ogólną finansował samorząd i Państwo . Na dokumenty dołączone do apelacji powód nie może się w świetle art.381 k.p.c., gdyż w żaden sposób nie wykazuje w apelacji, że nie mógł tego uczynić w postępowaniu przed Sądem I instancji. W tej sytuacji podanie imienia i nazwiska powoda jako ucznia s… m… s… w K… , będącej poprzednikiem promowanej szkoły , w kontekście profilu pedagogicznego obu szkół oraz uprawianej przez powoda wyczynowo dyscypliny sportowej nie stanowiło naruszenia dobra osobistego. Powód został przedstawiony jako wybijający się sportowiec obok innych znanych piłkarzy -reprezentantów Polski w piłce nożnej , a jego wizerunek także przedstawia go w stroju piłkarskim, nie jest zniekształcony, ani też nie stanowi karykatury. Trudno w takiej sytuacji mówić o naruszeniu dobra osobistego . Pozwany także trafnie zarzucił, że powód jako zawodnik znany w kręgach społecznych zainteresowanych sportem , gdyż występował w kilku klubach ekstraklasy, a nawet został powołany do kadry narodowej musiał się liczyć z tym że jego wizerunek może być wykorzystany w publikatorach adresowanych do ludzi interesujących się tak popularną w Polsce dziedziną sportu jak piłka nożna. Dotyczy to w szczególności młodzieży zainteresowanej nauką w szkole mistrzostwa sportowego , gdyż dla niej materiały promocyjne takiej szkoły zostały podane do wiadomości. Osoby takie znały piłkarzy czołowych polskich klubów, w dodatku powoływanych do kadry narodowej , wobec czego należy podzielić stanowisko strony pozwanej i Sądu I instancji, że opublikowanie wizerunku powoda w materiałach promocyjnych wymienionych w pozwie było dopuszczalne w świetle art. 81 ust. 2 pkt. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. --- STRONA 15 --- Z przytoczonych wyżej względów Sąd Apelacyjny na mocy art.385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną. O kosztach postępowania apelacyjnego , na które składają się koszty zastępstwa prawnego w wysokości stawek minimalnych określonych w & 6 pkt.3 i & 1 lust.pkt.2 w związku z & 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, orzeczono na podstawie art. 98 & 1 i 3 w związku z art. 391 & 1 k.p.c.