Teza / krótkie omówienie
odszkodowanie
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. akt I C 1090f08 _ Na podstawie uslawy 2 dnia 8.09.2001 r. o doolopie do infcrunacli pubiicznfii 131 5 112 P°1 H95 Z Pun" Em‘ przekazano informaole 11013156103 ‘'' i°'"‘_‘9 _ dokumentu iub w iurmue przetworzuney W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ..... mag 1 rsazwnsko wi1:oSKOlid\"'95‘ Dnia 26 kwietnia 2013 roku Sqd Okrogowy W Warszawie I Wydzia1 Cywilny 1 W sldadzie nastopuj qcym: Przewodniozqcy: SSO Alicja Fronczyk ’ Protokolantz sekretarz sqdowy Paulina Bondel po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2013 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powodztwa E. K., H. W. (1), M. W. (1), G. 0., M. W. (2), W. D., G. W., W. W. (1), Z. W. i M. L. przeoiwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Wojewodq (. ..) " o zaplatq I. oddalapowodztwo; ll. nie obciqza powodow E. K., H. W. (1), M. W. (1), G. 0., M. W. (2), W. D., G. W., W. W. (1), Z. W. i M. L. kosztami procesu. ' ' Sygn. akt1C 1090/08 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 21 listopada 2008 roku powodowiez E. K., H. W. (1 ), M. W. (1), G. 0., M. W. (2), W. D., K. W. (ktoly zmarlw toku procesu, a jego nastqpcami sqpowodowie G. W., Z. W. i W. W. (1)), M. L. skierowanym przcciwko Skarbowi Palistwa reprezentowanemu przez Prezydenta Miasta W., wniesili 0 zasqdzexfie na ich rzecz odszkodowania W13LCZI'l8j kwocie 7 229 000 Z1 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnja zaplaty, dla kaidego z powodéw w stosunku do przypadaj acoych im udziaiow spadkowych, tj. po 2/24 dla E. K., H. W. (1) i M. W. (1), po 3/24 dla G. 0., M. W. (2), K. W. i M. L. oraz po 6/24 dla W. D. oraz 0 orzeczenie o kosztaoh postqpowania (k. 410). . W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, 2e sq nastqpcami prawnymi P. i H. W. (2), ktérym orzeczeniem administraoyj hym Prezydium Rady Narodowej W W. z dnia 1 l _1istopada 1957 roku, odmowiono prawa wlasnoéci czasowej do nieruchomoéci zapisanej W tabeli likwidacyjnejby1ej wsi C. pod nr (...) , a wchodzapej obecnie W sklad dzialek ewidencyjnych 0 nr (...) z obrqbu (...). Powyzsze orzeozenie decyzja, Samolza,dowego Kolegium Odwolawoiego z dnia 15 wrzeénia 2005 roku zostalo uznane za wydane z naruszeniem prawa w stosunku do dziaiek o nr (...), jednak z uwagi na nieodwracalne skutki prawne, SKO odmowilo stwierdzenia niewaznoéoi decyzji w tej czqéci. W zakresie zaé dzialki nr (...) z uwagi na wlaéciwoéé ~sprawQ przekazalo do rozpatrzenia Ministrowi Infrastruktury. Z tego wzglqclu powodowie
--- STRONA 2 ---
domagali s_i_Q__zasqdze11ia odszkodowania od pozwanego za odebrana, orzeczelliem z dnia 1 1 listopada 1957 roku nieruohomoéf; (k_. 410).. __ ' ' . W odpowiedzi na pozew Skarb 'Par’1stWa — Prezydent W. Wnios1 o oddalenie powodztwa W caloéci oraz o zasa,dze11ie od powodow na rzeoz Skarbu Pafistwa kosztow postopowania, W tym koszt zastqpstwa procesowego, wedhlg norm przepisanych (k. 7682). Uzasadniaj qc swoje stafiowisko W sprawie pozwany Skarb Pafistwa Wskazal, 2e strona. powodowa nie Wykazala, aby wskutek Wadliwej decyzji Prezydium Rady Narodowej poniosia szkodq, gdyz pomiodzy orzeczeniem administracyj nym a niewej éciem do majajcku powodow prawa uzytkowania wieozystego (dawniej wlasnoéci czasowej) nieruchomoéci opisanej W tabeli Iikwidacyjnej bylej Wsi C. nr (...) brak jest normalnego zwiqzku przyczynowego W myél art. 361 § 1 k.c. Ponadto wskazai, Ze przedmiotowa nieruohomoéé i tak zostalaby Wywlaszczona na cele publiczne i W konsekwencji nie Wesziaby do maj aguku powodow. Podniosl rowniez, Ze poprzednikom prawnym powodow przyznano juz odszkodowanie W wysokoéci ustalonej na mocy decyzji z dnia 28 wrzesinia 1973 r. za wywlaszczenie przedmiotowej nienlchomoéci (k. 7682). W odpowiedzi na pismo pozWanego,~poWodoWie wskazali, Ze zarzuty sformukowane przez Skarb Pafistwa sa, bezzasadne. Powodowie Wskazali, ze odszkodowanie wyplacone poprzeclnikom prawnym powodow W dniu 28 Wrzeénia 1973 r. nie obej mowalo dzialek bqdqcych przedmiotem niniej szego pozwu (k. 111114). W piémie procesowym z dnia 25 lutego 2010 roku pozwany Skarb Pafistwa Wojowoda (...) podniosl zarzut przedawnienia roszczenja powodow. Pozwany wskazal, Ze zgodnie z treécia, art. 4421 § 1 k.o. roszczenie o naprawienie szkody czynem niedozwolonym przedawnia sio z uplywem trzech lat, biog terminu przedawnienia rozpoczacl sis; z wydaniem deoyzji przez SKO W dniu 15 wrzeénia 2005 roku (k. 168177). W piémie procesowym z dnia 22 czezwca 2011 roku pozwany Skarb Pauistwa Woj ewoda (...) poclniosl dodatkowo zarzut braku legitymacji ozynnej procesowej po stronie powodow, gdyz W 'sk1ad spadku po P. i H. W. (2) wchodzilo gospodarstwo rolne, ktorego dziedziozenie podlegalo szczegolnym przepisom, zasi fakt jego dziedziczenia winien zostaé Wskazany W postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku (k. 202206). Postanowieniem Z dnia 23 Iistopada 2011 roku Sqd W pkt 1 na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.o. zawiesii postqpowanie W stosunku do powoda K. W., zaé W pkt 2 podj 21,1 zawieszone postqpowanie z udzialem nastqpcow prawnych po zmarlym K. W., tj. G. W., Z. W. i W. W. (1) (k. 231232). Pismem procesowym z dnia 03 paidziemika 2012 roku pozwany Skarb PaflstwaWojewoda (...) podtrzymai zarzut braku po stronie powodow legitymacji czynnej. W zakresie zaé zarzutu przedawnienia Wskazal, Ze gdyby W niniej szej sprawie mia1 zastosowanio art. 160 § 6 k.p.a., to termin przedawnienia W}’I10S11II‘Zy lata od dnia, W ktorym stala sio ostateczna decyzja stvvierdzajqca niewaznoéé decyzji administraoyjnej. W niniej szej sprawiedecyzja Samorzqdowego Kolegium Odwolawczego W W. stala sio ostateczna W dniu 15 Wrzeénia 2005 r., a zatem roszozenia powodow przedawnily siq W dniu 15 wrzeénia 2008 r. Strona powodowa Wystqpila zaé z powodztwem po uplywie terminu przedawnienia, tj. W dniu 21 listopada 2008 r. (k. 400403). ' Pismem procesowym 2 dnia 09 stycznia 2013 roku powodowie wskazali, Ze sa, spadkobiercami W1fi.§C1C1611 przedmiotowej nieruchomoéci, wobec czego zarzut braku legitymacji ozynnej powodow jest bezzasadny. Odnoénie zarzutu przedawnienia powodowie podnieéli, Ze termin przedawnienia rozpoozyna siq po Wyczerpaniu drogi administracyj nej. W ocenie powodéw dopiero decyzja. 2 dnia 30 listopada 2005 roku, utrzymuja,ca W mocy decyzjq z dnia 15 Wrzeénia 2005 roku jest decyzja,ostatec2.na,, Wobeoczego od niej naleiy liczyé biog trzyletniego terminu przedawnienia W niniej szej sprawie (k. 410416). W piémie procesowym Z dnia 30 stycznia 2013 1. pozwany podtrzymal swoje stanowisko W sprawie i W pelni poparl zarzut przedawnienia roszczenia. (k. 4214,23).
--- STRONA 3 ---
Pismem z dnia 14 marca 2013 rokupowodowie sprecyzowali Wysokoéé doohodzonego roszozenia, okreslajap jqna kwoteg 15 196 548,50 z1, ktora po zaokmgloniu do pehlej ziotowki Wynosi clla kazdego z powodowz po 1 266 379 zi na rzecz E. K., H. W. (1), M. W. (1), po 1 899 569 21 na rzecz G. 0., M. W. (2), M. L., po 633 190 zi na rzeoz G. W., Z. W. i W. W. (1) oraz kwotq 3 799 137 Z1 dla W. D. (k. 464464v.). Pismem procesowym zlzozonyrn na rozprawie W dniu 12 kwietnia 2013 roku powodowie podniesli zarzut naruszenia przez Samorza,doWe Kolegium Odwolawcze art. 9 k.p.a., gdyz nic zostali przez SKO poinformowani o konsekwencji utraty prawa do odszkodowania na drodze post:gpowania cywilnego W Wypaclku uplywu terminu mimo, Ze W toku postqpowania nie byii oni reprezentowani przez profesj onalnego peinomocnika. Pierwsza decyzja SKO zostala Wydana W dniu 15 Wrzesnia 2005 roku, druga utrzymuj apa pierwszqw dniu 30 listopada 2005 roku, av strony zatmdnilry profesjonalnego pelnomocnika dopiero W paiidziemiku 2008 roku (474479v). Na rozprawie W dniu I2 kwiemia 2013 roku strony podtrzymaly swoje stanowisko W sprawie (k. 480481; plyta CD — k. 482). ’ . Sqd Okrggowy llstalil, co nastgpuje: P. i H. W. (2) byli Wlaécioielami niezabudowanej nieruchomoéci opisanej wtabeli likwidacyjnej byiej Wsi C. pod nr (...) o pow. 7229 m 2, stanowiqcej obecnie ozoéé dziaiek o nr ewidcncyjnym (...), (...) i (...) z obrcgbu ewidencyjnego (...) (okolicznosé bezspoma; dowédz kopia aktu notarialnego z dnia 04 lutego 191.9 roku ~ k. 125129). Przedmiotowa Iliemchomoéé z dniem 21 Iistopada 1945 roku, na podstawie dekretu z dnia 26 pazdziemika 1945 roku o Wiasnosoi i uzytkowaniu gmntow na obszarzo m. st. Warszawy /Dz. U. nr 50, poz. 279/, przeszia. na Wiasnoéé Gminy W., a nastqpnie stala sio W1flS1'10§CiE1_ Skarbu Pa1istWa(niesporne). Wnioskiem z dnia 31 stycznia 1949 roku P. i H. W. (2) wystqpi1i_do Zarzqdu Miej skiego W. o przyznanie im wlasnoéci czasowej do W/W nienlchomoéci. Orzeczonicm administracyj nym z dnia 11 listopada 1957 roku (znak: (...)) Prezydium Rady Narodowej W W. odmowilo Wnioskodawcom przyznania im prawa Wiasnoéci ozasowej do przedmiotowej nieruchomoéci (okolicznosé bozsporna; dowod: deoyzja z dnia 11 listopacla 1957 roku — k. 83). Wiasciciele nieruchomosci zapisanej W tabeli likwidacyjnej bylej wsi C. pod nr (...), P. i II. W. (2), mieli czworo dziooi: W. W. (3), J. 0., M. K. (1) i M. W. (3). Na mooy postanowienia Sqdu Powiatowego (...) W W. z dnia 24 lutego 1972 roku (sygn. akt I.Ns.II.225/77) oraz postanowienia Sqdu Rej onowego (...) W Warszawie z dnia. 26 lipca 1979 (sygn. akt I Ns 1429/79)naby1i oni odpowiednio spadek po P. W., a nastqpnie po H. W. (2). Po M. K. (2) postanowieniem Sqdu Rejonowego (...) W Warszawio z dnia 08 stycznia 1982 roku (sygn. akt I Ns 23 94/81) spadek w calosci nabyla corka W. D.. Po J. O. postanowieniem Sqdu Rejonowogo (...) W Warszawio z dnia 10 lipca 1998 r. (sygn. akt I Ns 1088/98) spadek nabyli syn G. O. oraz M. W. (2) po 1/2 czosci kazdy. Po W. W. (3) postanowieniem Sqdu Rej onowego (...) W Warszawiez dnia 4 marca 1999 r. (sygn. akt I Ns 2147/98) spadok nabyli zona H. W. (1), corka E. K. oraz syn W. M. po 1/3 czqéoi kazdy. Po M. W. (3) postanowieniem Sqdu Rejonowego (...) W Warszawie z dnia z dnia 25 inaja 1999 r. (sygn. akt I Ns 1087/98) spadek nabyli syn K. W. oraz corka M. L.. Spadek po K. W. na podstawie aktu poéwiadczenia dziedziczenia nabyli W r6Wnych ozqéciach po 1/3 zona G. W. oraz synowie Z. W. i W. W. (1) ( dowédz akt poswiadczenia dziedziczenia Rep. (...) — k. 224227). Decyzjqz dnia 15 Wrzesnia 2005 roku Samorzqdowe Kolegium Odwoiawcze W W. W sprawie o sygnaturze (...) stwierdzilo wydanie z naruszeniem prawa orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W W. z dnia 11 listopada 1957 roku W zakresie dotyczqoym nieruchomoéci gruntowej, wchodzqooj obecnie W sldad dziaiek cw. o nr (...) z obrqbu (...), jednak 2 uwagi na nieodwracalne skutki prawne orzeozonia, odmowiio stwierdzenia jego niewaznoéci w tej czoéci oraz w zakresie dziaiki ew. o nr (...) z powyzszego obrobu przekazaio sprawq do rozpatrzenia Ministrowi Infrastruktury zgodnie z W1&§C1W08018,_( dowfidz decyzja SKO z_ dnia 15 Wrzoshlia 2005 roku k. 1621). Wniosek _o ponowne rozpatrzenie zakoficzonej sprawy powyzszym orzeczeniem W dniu 05 pazdziernika 2005 roku zlozyia powodka E. K.. Deoyzjqz dnia 30 listopada 2005 roku Sainorzaglowe Kolegium
--- STRONA 4 ---
Odwolawoze W W. W sprawie o sygn. akt (...) utrzymalo zaskarzona decyzjo z dnia 15 Wrzesnia 2005 roku W 1_nocy(doW6d: decyzja k. 2226). Powierzohnia nieruohomoéci, ktoroj dotyczy roszczenie wynosi 7 153 m2, a Wartosé prawa uzytkowania Wieczystego do przedmiotowej nieruchomoéci gruntowej wynosi obecnie a Wediug stanu na 11 listopada 1957 roku kwotig 15 196 548,50 21 (dowody: opinia bieglego z dnia 20 styoznia 2010 roku — k. 152159; opinia biegiego z dnia 18 maja 2012 r. Wraz za1acznikami— k. 253280; opinia bieg1ego z dnia 27 sierpnia 2012 r. Wraz za1acznikami— k. 313383). Powyiszy stan faktyczny Sad ustalii W oparciu 0 kserokopie dokumentdw zgromadzonych W aktach sprawy. Sad uznai dowody z dokumentow za Wiarygodne, albowiem ich autentycznoéé nie zostala zakwestionowana przez strony, a ponadto Sad nie znalazi podstaw do ich podwazenia z urzqdu. Dowody 2 dokumentow decyzje administracyjne oraz orzeczenia Sadéw (postanowienia spadkowe W aktach tabeli likwidacyjnej Wsi C. nr (...)), korzystejac z materialnej mocy dowodowej Wyilikajacej z tresci art. 244 k.p.c., sta.nowia_ dowod tego, co zostaio W nich urzodowo zaéwiadczone. Sad uznal, Ze zaréwno opinia biegiego do spraw wyceny nieruchomosci mgr inz. M. C. oraz jaki i opinia bieglego geodety S. M., zostaly sporzqdzone przez osoby posiadaj qca fachowa Wiedzo i doéwiadczenie. Wyksztaioenie bieglych oraz ich doéwiadczenje stanowia, dla Sa,c1u gwarancjq rzetelnosci i dlatego Wnioski wyplywaj ape z treéci sporzadzonych przez nich opinii przyjzgte zostaiy jako wiarygodne dowody mogqoe stanowié podstawo ustalefi faktycznych W zakresie Wartosci prawa uzytkowania Wicczystego przedmiotowej nieruchomoéoi. A ' l Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r., na podstawie art. 67 § 2 k.p.c., Sad ustalil, 2e Skarb Palistwa jest reprezentowany W niniej szym prooesie przez Wojewodo (...) i zwolnil od udziahz W spraWie Prezydenta W.j ako reprezentanta Skarbu Palistwa, poniewaz uznal, ze jest to nastopca organu, ktory Wydai Wadliwq prawnie decyzjo Prezydium Rady Narodowoj W W. (k. 117). Sad Okrggowy zwazyl, co nastopuje: Decyzja, ktorej Wydanie z naruszeniem prawa stwierdzilo SKO W dniu 15 wrzesnia 2005 roku zapadia przed dniem 01 Wrzesnia 2004 roku, czyii przed uchyleniem art. 160 k.p.a., co implikuje przyj qoie przez Sad za podstawo prawna, zqdania zg1oszonego przeze powodow wlaénie uchylony przepis art. 160 k.p.a. Zgodnie z art. 5 ustawy z 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektérych ustaw /Dz. U. 111' 162, poz. 1692/ wprowadzaj acej nowe regulacje dotyczaoe odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa za szkody wyrzadzone W zWia_zku z Wykonywaniem Wladzy publicznej, zmiany nia Wprowadzone nie majazastosowania do zdarzefi i stan6W prawnyoh powstaiych przed Wejéciem W Zyoio ustawy. W tym zakresie stosuje sir; bowiem przepisy art. 417, 419, 420, 4201 k.c. oraz art. 153, 160, 161 § 5 k.p.a. W brzmieniu dotychczasowym (par. wyrok Sqdu Najwyészego z dnia 7 lipca 2005 r., sygn. akt IV CK 52/05). Ostateoznie kwestiq to przesadzii Sad Najwyzszy W uohwale peinego sk1adu Z dnia 31 marca 2011 rokti Wskazuj ac, ze do roszczefl o naprawienie szkody Wyrzadzonej ostateczna decyzja adminisfiacyjna Wydana, przed dniem 1 wrzeénia. 2004 r., ktorej niewaznoéé Iub Wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. Sad Najwyzszy WSkfiZEI.II1B.CI1£O, ze jezeli ostateczna wadliwa deoyzja aclminjstracyjna zostala Wydana. przed dniem Wej soia W Zycie Konstytucji, odszkodowanie przyshlguj ace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzyéci utraconych wskutekjej wydania, choéby ich utrata. nastapila po Wejsciu W Zycie Konstytucji (sygn. aka‘ III CZP J 12/10, OSNC 2011/78/75). Wobec stwierdzenia na podstawie art. 158 § 2 k.p.a. wydania z namszeniem prawa decyzji administraoyjnej, ktorej skutkiern byla odrnowa poprzodnikom prawnym powodow — byiym Wiaéoicielom nienlchomoéci zapisanej W tabeli likwidaqqinej bylej Wsi C. pod nr (...), a Wchodzacej obecnie W sklad dziaiek ewidencyjnych o nr (...) z obrqbu (...) prawa Wlasnoéci czasowej do gruntu, powodom przyshlguje roszozenie odszkodowawcze W oparciu 0 przepis art. 160 § 1 i 2 k.p.a. Zarzut pozwanego o braku legitymacji czynnej poWod6W do W}’S1IQp0Wfi.l11E1 W niniejszym procesie, Wobec Wykazania przez nioh, ze sq spadkobiercami Wlaécicieli Wywlaszczonej nieruchomosci, Sad uznal zabezpodstawny.
--- STRONA 5 ---
Zgodnie z trescia art. 160 § 1 k;p.a. W brzmieniu przed jego uohyleniem stronie, ktora poniosia szkode na skutek Wydania decyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo stwierdzenia niewaznosoi takiej decyzji, siuzy roszozenie o odszkodowanie za poniesiona rzeczywista szkode, chyba ze ponosi ona Wine za powstanie okolicznosoi Wymienionych W tym przepisie. W mysl § 2 cytowanego przepisu do . odszkodowania stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, z Wylaozeniem art. 418 tego kodeksu. Stosownie do jego § 3 odszkodowanie przyshguje od organu, ktory Wydal decyzje z naruszeniem przepisu art. 156 § 1, ohyba ze Wine za powstanie okolicznosci Wymienionych W tym przepisie ponosi inna strona postepowania dotyczaoego tej decyzji; W tym ostatnim przypadku roszczenie o odszkodowanie shlzy W stosunku do strony Winnej powstania tych okolicznosci. § 6 tego przepisu stanoWi1, ze roszczenie o odszkodowanie przedawnia sie z uplywem trzech lat od dnia, W ktorym staia sie ostateczna deoyzja stwierdzajaca niewaznoéo decyzji Wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzj a, W ktorej organ stwierdzil, W mysl art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskarzona decyzja zostaia Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. W ocenie Sadu g1c'>Wna, osiasporu pomiedzy stronami stal sie ostatecznie zarzut przedawnienia roszczenia podniesiony przez pozwany Skarb Panstwa Wojewodo (...). Maj ac na uwadze powyzsze oregulowania, analizie poddano podniesiony zarzut przedawnienia roszczenia objetego pozwem W oparoiu 0 art. 160 § k.p.a. Roszozenie powodow, polegajace na zadaniu zaplaty odszkodowania, ma charakter maj atkowy, podlega ono zatem przepisom okreslaj acym skutki uplywu czasu dla roszczefi tego rodzaju (art.117 i nast. kodeksu oywilnego). Zasadniozym rezultatem uplywu czasu jest przedawnienie, ktorego istota polega na tym, ze roszczenie traoi ceohe zaskarzalnosci, a ten, przeciwko komu ono przyshlguje moze sie uchylié od jego zaspokojenia. Skorzystanie przez pozwanego z takiego uprawnienia uniemozliwia zasadzenie swiadczenia i jego PTZYIHUSOWQ egzekucje. Zgodnie z tresoia art. 118 k.c. termin przedawnienia wynosi lat dziesieé, natomiast dla roszozefi okresowyoh oraz roszczefi zwiazanych 2 prowadzeniem dzialalnosci gospodarczej trzy lata. Przepis ten, okre_s1aj@y ogolne terminy przedawnienia, znaj duje zastosowanie tylko Wtedy, gdy inny przepis, W stosunku do niego szozegolny, nie stanowi inaczej tj., gdy nie okresla innego terminu, z uplywem ktorego roszczenie ulega przedawnieniu. Przywolany powyzej przepis art. 160 § 6 k.p.a. stanowi Wlasnie Zex specialis W stosunku do przepisow k.c. regulujacyoh problematyke przedawnienia roszczefi detenninujac trzyletni termin przedawnienia roszczenia opartego na jego tresci liozony od dnia, W ktorym sta1a sie ostateozna decyzja stwierdzajaca niewaznoéé deoyzji Wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. albo decyzj a, W ktorej organ stwierdzii, W myél art. 158 § 2 k.p.a., ze zaskarzona decyzja zostala Wydana z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem art. 16 § 1 k.p.a. sprzed 11 kwietnia 2011 roku decyzja administracyjna staje sie ostateczna, jezeli nie przysluguje od niej odwolanie, nie zaé wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ' zakonczonej decyzja samorzadowego kolegium odwolawczego. Dopiero nowelizacja przepisow k.p.a. Wprowadzila to uregulowanic, zgodnie z ktorym Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Wstrzymuje uprawomocnienie sie ostatecznej decyzji. Znowelizowany przepis obj a1 swoim obowiazywaniem orzeczenia zapadle dopiero po Wej éoiu znowelizowanego przepisu W zycie i nie obj a1 on swoim dzialaniem decyzji administracyjnych zapadiych przed jego wej soiem W zycie. Wobeo czego, zgodnie z regu1ami Wykiadni prawa, decyzja Samorzadowego Kolegium Odwolawczego W W. z dnia 15 W1'Z8§I11El. 2005 roku staka sie ostateczna z momentem jej Wydania, nie zas W dacie wydania przez Samorzadowego Kolegium Odwolawozego W W. decyzji z dnia 30 listopada 2005 roku, ktéra utrzymaia ostateczna decyzje W mocy (par. wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt VCSK 204/08; takze: wyrok Sqdu Apelacyjnego w Warszawie 2 dnia ]8paz‘dzierm'/ca 2012 r., sygn. akt I ACa 316/12, nie publ.). Sad nie zna1az1podstaW do uznania za s1uszny poglad, ze bieg terminu przedawnienia rozpoczal sie z dniem Wydania decyzji utrzymuj acej W mocy ostateczna decyzje. .. Na marginesie powyzszych ustaiefi nalezy Wskazaé, ze Wniosek 0 ponowne rozpatrzenie ostateoznej decyzja SKO zlozyla wylacznie powodka E. K.. W éwietle powyzszej okolioznosci, podnoszenie argulnentu przez strong powodowa, ze decyzja SKO z dnia 15 wrzesnia 2005 roku staia siq ostateczna W stosunku do Wszystkioh powodow W dniu 30 listopada 2005 roku nie znajduje uzasadnienia. Pozostali powodowie nie ziozyli bowiem Wniosku o ponowne rozpatrzenie ostatecznej deoyzji SKO. Niemniej jednak W swietle ' powyzszych ustalefi nalezy Wskazaé, ze nawet Wobeo powodki E. K. termin przedawnienia rozpoczai sW6j
--- STRONA 6 ---
biog rovmiez W dniu 15 Wrzesnia 2005 roku, gdyz W tym dniu decyzja SKO staia sie ostateczna, a Wniosek z1ozony przez niao ponowne rozpatrzenie deoyzji nie wpiywal Wobeo niej W zadnym stopniu na przerwanie terminu przedawnienia. Kolizje Wartosci polegaj acej na pewnoéci stosunkow prawnych, chronionej instytucjaprzedawnienia, oraz Wartoéci, jaka stanowi prawo poszkodowanego do uzyskania ochrony prawnej, mozna W Wyj atkowych Wypadkach rozwiazywaé przy pomocy klauzuli zawartej W art. 5 k.c.. W ocenie Sadu W niniej szej sprawie nie zostaly Wykazane okolicznosci tak Wyj atkowe i szczegolne, by mogly uzasadniaé zastosowanie art. 5 k.c. W obronie przez zarzutem przedawnienia roszczenia, ktorego zrodlem by1o zdarzenie 11 listopada 1957 roku. Okoiioznosci sprawy przemawiaja zdaniem Sada za uznaniem, iz podniesienie przez pozwanego zarzutu przedawnienia W przedmiotowej sprawie nie moze zostaé ooenione za naduzycie prawa podmiotowego. Analiza niniej szej sprawy Wskazuje W sposob niebudzacy watpliwoéci, iz do przedawnienia ewentualnych roszczefi doszio na skutek swiadomie Wybranej bezczynnoéci powodow, a nie nagannego i nie zashngujacego na aprobate postepowania strony pozwanej. Powodowie bowiem na droge postepowania sadowego Wystapili powodztwern wniesionym W dniu 21 listopada 2008 roku, a Wiec ponad dWa miesiace po uplywie terminu przedawnienia. Podniesiona oko1icznosé,ze strony W trakcie postepowania administracyj nego nie korzysta1y z pomocy profesjonalnego pelnomocnika, ktorego zatrudnilydopiero W pazdzierniku 2008 r_. — a wiec juz po uplywie terminu 4 nie ma W ocenie powyzszego stanu faktycznego zadnego znaozenia. Mogly to bowiem uczynié Wczeéniej zwazywszy stopien skomplikowania sprawy, a pozwany W zaden sposdb powodom nie przeszkadzal w jego ustanowieniu. Z akt administracyjnych Wynika, ze niektorzy powodowiezresztajuz W 2007 roku korzystali z pomocy fachowego pehiomocrrika upowazniajac go do przegladania akt. Nie mozna zgodzié sie z pogladem powodow, 12 SKO powinrro byio ich pouczyé o koniecznosci Wniesienia powodztwa o odszkodowanie, czy o skutkach niewytoozenia powodztwa W okreslonym tenninie, poniewaz zaden przepis k.p.a. nie stanowi podstawy prawnej dla tego rodzaju zachowania organu. Z jednej strony mozna uznaé, ze dwumiesieczne przekroczenie terminu przedawnienia nie jest nadmieme, z drugiej jednak strony nie mozna nie dostrzec sytuaoji, gdy przez trzy Iata. od Wydania ostateoznej decyzji administracyjnej strony pozostajabierne, a 1aczny czas od Wydania ostatecznej deoyzji przez SKO (1 5 wrzesnia 2005 roku) do wystapienia na droge procesu cywilnego Wyniosi 3 lata i ponad 2 miesiace. Zwazywszy, ze pozwany W zaden sposob nie przeszkadzal W realizacji praw powodow — uznaé nalezy, ze moze on — jako peinoprawny uczestnik obrotu gospodarczego podniesé tego rodzaju zarzut nie narazaj ac sie na uznanie go za naduzyoie prawa. Z uwagi na skutecznie podniesiony zarzut przedawnienia przez pozwanego Sad oddalii powodztwo W calosci (pkt I wyroku). O kosztach procesu postanowiono na podstawie art. 102 i 108 § 1 k.p.c. Sad uznai, ze skoro do oddalenia powodztwa dosz1o na skutek uwzglednienia podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, a takze maj ac na uwadze sytuacje maj atkowa kazdego z powodéw, W realiach niniej szej sprawy zachodzi szczegolny przypadek, o ktérym mowa W treéci przywolanego art. 102 k.p.c. uzasadniaj any nieobciazanie powodow kosztarni procesu.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Warszawa#I C 1090f08#art. 361 § 1 k.c.#art. 4421 § 1 k.o.#art. 174 § 1 pkt 1 k.p.o.#art. 160 § 6 k.p.a.#art. 9 k.p.a.#art. 244 k.p.c.#art. 67 § 2 k.p.c.#art. 160 k.p.a.#art. 5 ustawy#art. 156 § 1 k.p.a.#art. 160 § 1 k.p.a.#art. 158 § 2 k.p.a.#art. 418 tego#art. 118 k.c.#art. 16 § 1 k.p.a.#art. 5 k.c..#art. 5 k.c.#art. 102 k.p.c.