Wyrok I C 1051/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1051/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSR del. Katarzyna Hanszke Protokolant: Marta Kmak-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2017 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa M. K. przeciwko Ł. G. o ochronę dóbr osobistych I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda M. K. na rzecz pozwanego Ł. G. kwotę (...),00 (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR del Katarzyna Hanszke UZASADNIENIE wyroku z dnia 05 czerwca 2017 roku Powód M. K. domagał się od pozwanego Ł. G. złożenia oświadczenia o treści: Ja Ł. G. przepraszam M. K. za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez bezpodstawne i gołosłowne zarzucenie mu braku należytego wykształcenia oraz kompetencji do zajmowania stanowiska w zarządzie spółki (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K.. Oświadczenie to miało być umieszczone w (...) Gazecie (...), w Gazecie (...), w (...) i (...). Nadto powód domagał się zasądzenia od pozwanego Ł. G. na rzecz (...) Towarzystwa (...) nad Zwierzętami w K. kwoty 5 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia na podstawie art. 24 §1 k.c. w zw. z art. 448 k.c. Na uzasadnienie swych żądań powód podał, że pozwany jest byłem posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Brał udział w wyborach samorządowych na urząd Prezydenta Miasta K., w których zajął trzecią pozycję a aktualnie prowadzi działalność publiczną. W dniu 24.05.2016 roku w dzienniku (...) Gazeta (...), w (...), w Gazecie (...) oraz w dniu 27.05.2016 roku w (...) ukazały się artykuły, w których zawarte zostały wypowiedzi pozwanego, które naruszyły dobra osobiste powoda. Powód zarzucił, że w publikacjach tych zawarto nieprawdziwe, szlakujące powoda informacje dotyczące sposobu, w jaki doszło do objęcia przez powoda funkcji członka zarządu w (...) S.A. i naruszyły one jego dobra osobiste takie jak: cześć, godność, dobre imię. --- STRONA 2 --- Spowodowały negatywnego postrzeganie jego osoby jako niekompetentnej, „kolesia” oraz mogły doprowadzić do utraty do niego zaufania jako osoby pełniącej funkcję w spółce miejskiej i podważać prawidłowość podejmowanych przez niego działań. Zdaniem powoda wskazane przez niego wypowiedzi pozwanego przekroczyły granice dopuszczalnej krytyki, gdyż były niezgodne z rzeczywistością i przedstawiały krzywdzące oceny osoby powoda, jak np. wypowiedź sugerująca, że powód został powołany na członka zarządu miejskiej spółki wyłącznie z powodu pełnienia przez jego żonę funkcji rzecznika prasowego prezydenta czy wypowiedź, która wyklucza możliwość prawidłowego wykonywania zadań członka zarządu spółki tylko z powodu kierunku ukończonych studiów. W ocenie powoda był to zmasowany atak personalny na powoda, którego celem było jedynie dokuczenie powodowi, zdeprecjonowani go w opinii społecznej celem budowania swojego pozytywnego wizerunku jako osoby walczącej z kolesiostwem, do której to grupy zaliczył powoda. W ten sposób doszło do umniejszenia wykształcenia i kompetencji powoda, jak i możliwości kształtowania kariery zawodowej w oparciu o własne walory. Powód zarzucił, że pozwany nie dochował staranności w swoich wypowiedziach, gdzie określał powoda jako „szefa” spółki, którym nie jest. W tych okolicznościach powód domagał się zobowiązania pozwanego do usunięcia skutków naruszenia jego dóbr osobistych przez złożenie oświadczenia o wskazanej w żądaniu pozwu treści, a w związku z faktem że naruszenie dóbr osobistych powoda miało charakter zawiniony zasądzenia kwoty na cel społeczny (k. 2-5) Pozwany Ł. G. wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. Pozwany nie kwestionując faktu ukazania się oraz treści publikacji prasowych, na które powołał się powód podniósł, że publikacje te nie naruszają dóbr osobistych powoda, bowiem krytyka przedstawiona przez pozwanego w tych artykułach nie jest krytyką wymierzoną w powoda, lecz jest krytyką władz miasta K., zaś twierdzenia przytoczone w artykułach które odnoszą się do powoda sprowadzają się do przedstawienia faktów takich jak wykształcenie powoda, wymogów dotyczących wykształcenia stawianych potencjalnym członkom zarządu przez (...) S.A. oraz zmiany regulaminu dotyczącego powoływania członków tej spółki. Zarzucił pozwany, że żadne ze sformułowań zwartych w artykułach nie są obraźliwe wobec powoda, ani mu nie ubliżają – zatem nie naruszają godności powoda. Podniósł, że zrelacjonowanie faktów dotyczących tego, że wykształcenie powoda nie pozwalało mu na realizację wymogów formalnych przewidzianych dla pełnienia funkcji członka zarządu (...) S.A. jest stwierdzeniem faktu, a nie naruszeniem dóbr osobistych powoda. Na wypadek stwierdzenia przez sąd, że wypowiedzi przytoczone w artykułach naruszyły dobra osobiste powoda, pozwany podniósł, że to naruszenie nie było bezprawne, a przytoczone twierdzenia były prawdziwe. Podał pozwany, że działał w obronie uzasadnionego społecznie interesu tj. krytykował działania Prezydenta miasta K., w tym prowadzoną przez niego politykę kadrową, która była od pewnego czasu komentowana i krytykowana przez grono polityków, działaczy społecznych i dziennikarzy. (k. 40-53) Niesporne w sprawie było, że w dziennikach lokalnych ukazujących się na terenie K. ukazały się publikacje przywołane w pozwie. Artykuły te stanowią relacje z ogłoszenia w dniu 23.05.2016 roku przez Ł. G. działającego w Stowarzyszeniu (...) rozpoczęcia akcji zbierania podpisów pod wnioskiem o referendum w sprawie odwołania Prezydenta Miasta K. J. M.. W dniu 24.05.2016 roku w (...) ukazał się artykuł zatytułowany „Ł. G. rozpoczął marsz po władzę w K.”, w którym znalazła się relacja z wypowiedzi pozwanego „G. zarzuca także prezydentowi, że zatrudnia osoby, które nie mają kompetencji. Należy do nich m.in. M. K. – jeden z najbliższych współpracowników M., który został członkiem zarządu spółki kierującej spalarnią śmieci i dla którego trzeba było zmienić regulamin tej firmy, bo dotychczasowy nie pozwalał na zatrudnienie w zarządzie socjologa”. – [kserokopia artykułu k. 7] W tym samym dniu w Gazecie (...) ukazał się artykuł zatytułowany „Referendum w prezydenta”, w którym znalazła się relacja wypowiedzi pozwanego „Przypomina m.in. próby powołania J. T. na szefa (...) czy zmianę regulaminu spółki zarządzającej spalarnią śmieci tak, by jej szefem mógł zostać M. K., jeden z najbliższych współpracowników prezydenta.” – [kserokopia artykułu k. 8] --- STRONA 3 --- Dziennik (...) Gazeta (...) w artykule „G. kontra M.” z dnia 24.05.2016 roku przytoczył wypowiedź pozwanego o treści – „K. to kolejny grzech. Najważniejsze stanowiska w mieście pełnią znajomi Prezydenta często nie mający odpowiedniego wykształcenia, niekompetentni.” [kserokopia artykułu k. 10] W dniu 27.05.2016 roku (...) ukazał się zapis rozmowy z pozwanym zatytułowany „Mógłbym odpoczywać na Bahamach, ale mówię prezydentowi :”sprawdzam”. W rozmowie tej pozwany na poparcie swojej tezy, że J. M. jest złym prezydentem przytoczył przykłady trzech afer jakie miały mieć miejsce w K. w roku ubiegłym. Jako ostatni przykład pozwany podał „Było też zatrudnienie w (...) męża rzeczniczki prezydenta. M. K. dostał pracę w (...) za kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie, ma zajmować się spalarnią odpadów a jest z wykształcenia socjologiem. Aby mógł otrzymać pracę, trzeba było zmienić regulamin tej miejskiej spółki”.[ kserokopia artykułu – k. 9] Niesporne również było między stronami, że spółka (...) Spółka Akcyjna w K. jest spółką (...) oraz, że M. K. jest członkiem zarządu tej spółki, z wykształcenia zaś jest socjologiem. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód M. K. w okresie od 01 stycznia 2011 roku do 15 lutego 2015 roku pełnił funkcję Dyrektora Wydziału (...), (...) i (...) Miasta Urzędu Miasta K.. Wcześniej zajmował stanowisko rzecznika Prezydenta miasta K.. (dowód: zaświadczenie (...) z dnia 21.12.2016 roku - k. 129, zeznanie powoda M. K. k. 192) O połowy lutego 2015 roku do 31.12.2015 roku M. K. pełnił funkcję pełnomocnika ds. logistyki i promocji Zarządu (...) S.A. (później pełnomocnik ds. promocji i edukacji). Od 01.01.2016 roku pełni funkcję członka Zarządu tej spółki. (dowód: zeznanie powoda M. K. k. 191) Tryb powoływania członków zarządu spółki (...) Spółka Akcyjna w K. (zwanej w dalszej części (...) S.A.”) oraz wymogi stawiane kandydatom na to stanowisko zostały określone w „Regulaminie powoływania, zawieszania w czynnościach i odwoływania Zarządu (...) Spółka Akcyjna w K. (zwany dalej (...)). Do dnia 08 grudnia 2015 roku Regulamin ten w §2 „Tryb wyboru członków Zarządu Spółki” przewidywał, że członków zarządu wybiera się w trybie skróconym spośród kandydatów zgłoszonych przez członków Rady Nadzorczej albo w trybie konkursu publicznego. Decyzja o trybie wyboru członków jest podejmowana przez Radę Nadzorczą w formie uchwały. Wybór członków Zarządu na nową kadencję powinien odbyć się w trybie konkursu publicznego, zaś wybór członka Zarządu na okres krótszy niż rok (uzupełnienie wakatu w czasie kadencji) powinien odbyć się w trybie zgłaszania kandydatów przez członków Rady Nadzorczej. Kandydat na członka Zarządu powinien spełniać określone w Regulaminie wymagania, w tym „posiadać wykształcenie wyższe ekonomiczne, techniczne, prawnicze lub z zakresu zarządzania” – (§ 2 pkt 6 lit. a). (dowód: odpis Regulaminu powoływania, zawieszania w czynnościach i odwoływania Zarządu (...) Spółka Akcyjna w K.” K., czerwiec 2013 – k. 83-86) Uchwałą nr 24/ (...) Rady Nadzorczej (...) S.A. w K. z dnia 09 grudnia 2015 roku w sprawie zmian w treści Regulaminu powoływania, zawieszania w czynnościach i odwoływania Zarządu (...) Spółka Akcyjna w K., w treści tego Regulaminu wprowadzono zmianę, która w §2 pkt 6 lit. a) in fine dodała słowa „lub z zakresu nauk społecznych” oraz ustalono tekst jednolity Regulaminu. Zgodnie z tym tekstem jednolitym kandydat na członka Zarządu powinien „posiadać wykształcenie wyższe ekonomiczne, techniczne, prawnicze, z zakresu zarządzania lub z zakresu nauk społecznych.” (dowód: odpis uchwały RN z dnia 09.12.2015 roku k. – 94; odpis Regulaminu powoływania, zawieszania w czynnościach i odwoływania Zarządu (...) Spółka Akcyjna w K.” K., grudzień 2015) --- STRONA 4 --- Posiedzenie Rady Nadzorczej w dniu 12.02.2015 roku miało dotyczyć, między innymi, uzupełnienia składu Zarządu (...) Spółki Akcyjnej oraz uchwalenia trybu wyboru członka Zarządu. W dniu 12.02.2015 roku na posiedzeniu Rady Nadzorczej punkt ten usunięto z porządku obrad. (dowód: protokół nr (...) posiedzenia Rady Nadzorczej (...) S.A. – k. 96 , proponowana tematyka posiedzenia (...) S.A. w dniu 12.02.2015 roku k. 179) Pozwany Ł. G. składając oświadczenia, które zostały następnie zawarte w przedstawionych publikacjach działał w zamiarze krytyki polityki prowadzonej przez urzędującego Prezydenta miasta K. i wymuszenia zmiany polityki personalnej prowadzonej przez władze miasta. Źródłem informacji pozwanego były artykuły prasowe, które ukazały się w roku 2015 a dotyczące planowanego objęcia przez powoda funkcji członka zarządu spółki (...) S.A. (dowód: zeznanie pozwanego Ł. G. k. 195) Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się na powołanych dowodach z dokumentów, których prawdziwość nie budziła wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony oraz na zeznaniach stron postępowania, które uznał za wiarygodne. Zeznania powołanego świadka nie wniosły istotnych informacji do sprawy. Świadek nie potrafił wyjaśnić w przekonujący i logiczny sposób kogo dotyczył usunięty z porządku obrad posiedzenia Rady Nadzorczej (...) S.A. punkt o uzupełnieniu składu Zarządu i okoliczności usunięcia tego punktu z porządku obrad. Sąd oddalił wnioski o przeprowadzenie dowodu z wydruków ze stron zrzutów internetowych zawierających komentarze, albowiem z wydruków tych nie wynika czego konkretnie te komentarze dotyczą, a konkretnie że dotyczą one publikacji zakwestionowanych przez powoda. Za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy uznał Sąd uchwałę nr 1/2016 Zarządu (...) S.A. wraz z regulaminem organizacyjnym Przedsiębiorstwa Spółki (...) S.A. i pełnomocnictwem dla powoda, świadectw pracy powoda, zaświadczenia o wpisie do (...) i wystąpienia pokontrolnego NIK bowiem przedmiotem zarzutu pozwanego podniesionego w zakwestionowanych publikacjach był brak formalnych kompetencji powoda rozumianych jako spełnianie określonych przesłanek określonych w (...) Spółka Akcyjna w K., a nie brak materialnych kompetencji. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii oparte zostało na przepisie art. 227 k.p.c. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 23. k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Dobra osobiste wynikają z tych wartości niemajątkowych, które są ściśle związane z człowiekiem, obejmujące jego fizyczną i psychiczna integralność albo będąc przejawem jego twórczej działalności, skupiają niepowtarzalną, pozwalającą na samorealizację indywidualność człowieka, jego godność oraz pozycję wśród innych ludzi. Obecnie przeważa pogląd, że przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ale to jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie naruszenie.(IV CSK 270/12). W uzasadnieniu wyroku z dnia 8 maja 2014 r. V CSK 361/13 Sąd Najwyższy wskazał, że powszechnie wyróżnia się dwa przejawy dobra osobistego, jakim jest cześć człowieka: cześć zewnętrzną (dobre imię) oraz cześć wewnętrzną (godność osobistą). Cześć zewnętrzna to, mówiąc krótko opinia, którą o danej osobie mają inni, a cześć wewnętrzna, to poczucie osoby o swojej wartości; oczekiwanie przez nią szacunku od innych. Odpowiednio do tego rozróżnienia różnicuje się naruszenia czci. Wyodrębnia się zniesławienie: naruszenie czci zewnętrznej, dobrego imienia, oraz znieważenie: naruszenie czci wewnętrznej, godności osobistej. Do zniesławienia dochodzi w razie przypisania innej osobie takiego postępowania lub takich właściwości, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do zajmowania określonego stanowiska lub do wykonywania określonego zawodu bądź prowadzenia określonej działalności. Ze względu na to, że zniesławienie godzi w opinię innych o danej osobie, podrywa ich zaufanie do niej, poniża ją w ich oczach, nie dojdzie do zniesławienia przez wypowiedź, której odbiorcą jest jedynie ta osoba. Aby --- STRONA 5 --- nastąpiło zniesławienie, wypowiedź zawierająca treści naruszające cześć musi dotrzeć jeszcze do bodaj jednej innej osoby. Zniewagę natomiast stanowią wypowiedzi godzące w godność danej osoby, obelżywe lub ośmieszające, niedające się zracjonalizować. O takim ich charakterze decydują przyjęte w społeczeństwie normy obyczajowe. Ze względu na to, że zniewaga godzi w poczucie własnej wartości danej osoby, znieważenie - inaczej niż zniesławienie - może nastąpić także wtedy, gdy odbiorcą wypowiedzi o treści naruszającej cześć jest wyłącznie ta osoba. (…)". Pogląd ten Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Zgodnie z przepisem art. 24 §1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Ochrona przewidziana w przepisie art. 24 § 1 k.c. przysługuje wyłącznie przed działaniem bezprawnym. Bezprawne jest działanie sprzeczne normami prawnymi, porządkiem prawnym czy zasadami współżycia społecznego. Z brzmienia art. 24 § 1 zdanie pierwsze k.c. wynika, że istnieje domniemanie bezprawności działania zagrażającego dobru osobistemu lub naruszającemu takie dobro. Uważa się, że istnieje sześć grup okoliczności wyłączających bezprawność działania, określonych jako: 1) działania w ramach porządku prawnego, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) ochrona interesu zasługującego na ochronę, 4) zezwolenie uprawnionego, 5) przepisy szczególne, które wyłączają lub ograniczają ochronę dóbr osobistych, Przenosząc powyższe na stan faktyczny niniejszej sprawy Sąd zważył: Powód domagał się złożenia przez pozwanego oświadczenia o treści: Ja Ł. G. przepraszam M. K. za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez bezpodstawne i gołosłowne zarzucenie mu braku należytego wykształcenia oraz kompetencji do zajmowania stanowiska w zarządzie spółki (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K.. Złożenie tego oświadczenia ma zgodnie z art. 24 § 1 k.c. być czynnością, która usunie skutki naruszenia dobra osobistego powoda przez pozwanego. Zgodnie z art. 321 k.c Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie. Przepis ten wprowadza zakaz orzekania przez sąd ponad żądanie pozwu. Żądanie powoda jako mające zmierzać do usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego powoda w postaci jego dobrego imienia wyznaczyło granice rozpoznania jego pozwu. Analizując stan faktyczny sprawy Sąd doszedł do przekonania, że pozwany nie naruszył dobra osobistego powoda – jego dobrego imienia poprzez zarzucenie mu braku należytego wykształcenia oraz kompetencji do zajmowania stanowiska w zarządzie spółki (...) Spółka Akcyjna w K.. Bezsporne jest, że w publikacjach z dniu 24.05.2016 roku w (...), Gazecie (...) oraz z dnia 27.05.2016 roku (...) zawarte zostały relacje z wypowiedzi pozwanego oraz zapis rozmowy z pozwanym, w których osoba powoda została przywołana jako przykład polityk kadrowej prowadzonej przez Prezydenta miasta K.. W wypowiedziach tych, stanowiących element prowadzonej przez stowarzyszenie, w ramach którego działa pozwany, kampanii na rzecz referendum w sprawie odwołania urzędującego prezydenta, pozwany wskazywał, że w celu zatrudnienia powoda w miejskiej spółce jaką jest (...) Handlowy S.A. zmieniony został regulamin tej spółki. W tym kontekście pozwany zarzucał powodowi brak kompetencji, którą należy rozumieć w związku z tym jako brak kompetencji formalnych do pełnienia danej funkcji określonej stosownym regulaminem. Analiza przytoczonych wypowiedzi pozwanego nie daje podstaw, aby pozwany zarzucał powodowi brak wykształcenia czy kompetencji w sensie materialnym, rozumianych jako posiadanie konkretnych umiejętności. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego w dniu 09 grudnia 2015 roku doszło do zmiany Regulaminu powoływania, zawieszania w czynnościach i odwoływania Zarządu (...) Spółka Akcyjna w K., w ten sposób, że na członka zarządu mogła zostać od tego dnia powołana osoba posiadająca wyższe wykształcenie socjologiczne, podczas gdy do chwili tej zmiany członkiem Zarządu Spółki mogła zostać wyłącznie osoba posiadająca wykształcenie --- STRONA 6 --- wyższe ekonomiczne, techniczne, prawnicze lub z zakresu zarządzania. Ustalone zostało również, że z dniem 01 stycznia 2016 roku powód został powołany na stanowisko członka Zarządu spółki (...) S.A., co nie mogłoby nastąpić przed dniem 09 grudnia 2015 roku, gdyż powód będący z wykształcenia socjologiem nie spełniała wymogów formalnych dla objęcia tego stanowiska. Analiza całości trzech z zakwestionowanych przez pozwanego publikacji a wskazanych powyżej jednoznacznie prowadzi do wniosku, że zarzut pozwanego dotyczył właśnie zmiany regulaminu miejskiej spółki, co pozwany wiązał z zamiarem zatrudnienia w niej na stanowisku członka zarządu właśnie powoda, który przed tą zmianą nie posiadał do tego kompetencji formalnych, czyli określonych Regulaminem obowiązującym w spółce. W tych okolicznościach Sąd doszedł do przekonania, że pozwany nie naruszył dobra osobistego powoda wskazując na brak do pewnego momentu czasowego wymaganego wykształcenia i tym samym kompetencji formalnych do zajmowania stanowiska we władzach spółki (...) S.A. Wypowiedzi pozwanego należy uznać za dopuszczalne w świetle art. 54 Konstytucji RP, który stanowi każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji. Wolność wyrażania poglądów oraz krytyki wynika również z art. 10 ust. 1 i 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz.U.1993.61.284 z pózn. zm.) Każdy ma prawo do wolności wyrażania opinii. Prawo to obejmuje wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe. W ocenie Sądu brak jest dowodu na to, że treść wskazanych fragmentów publikacji miała charakter celowe ataku na osobę powoda oraz, by zmierzała do oczernienia go, znieważenia, podważenia jego dobrego imienia w życiu zawodowym czy prywatnym. Przytoczone przez powoda fragmenty publikacji należy bowiem interpretować i odczytywać wraz z całym tekstem, w którym zostały zawarte. Teksty te natomiast w sposób nie budzący wątpliwości wskazują, że wypowiedzi pozwanego służyły nie krytyce osoby powoda, lecz krytyce polityki prowadzonej przez urzędującego prezydenta. Okoliczności towarzyszące objęciu przez powoda funkcji członka zarządu w spółce (...) S.A. stały się jednym z przykładów działań Prezydenta miasta K., które ocenia krytycznie. Oczywiście rację ma powód, gdy twierdzi, że prawo do krytyki nie oznacza prawa do krytyki absolutnej. Zdaniem Sądu jednakże pozwany we wspomnianych zarzutach dotyczących braku formalnych kompetencji powoda do zajmowania stanowiska we władzach spółki (...) S.A. nie przekroczył, jako że informacja o fakcie zmiany regulaminu spółki była prawdziwa. Odnośnie publikacji z dnia 24.05.2016 roku w dzienniku (...) Gazeta (...) w artykule „G. kontra M.” i przytoczonej przez powoda wypowiedzi pozwanego o treści – „K. to kolejny grzech. Najważniejsze stanowiska w mieście pełnią znajomi Prezydenta często nie mający odpowiedniego wykształcenia, niekompetentni.” Stwierdzić należy, że publikacja ta w żadnym miejscu nie nawiązuje do osoby powoda. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, ze nie doszło do naruszenia dobrego imienia powoda, które uzasadniałoby złożenie przez pozwanego oświadczenia o treści wskazanej w żądaniu pozwu. Brak jest również dowodów na to, że doszło do naruszenia godności powoda, znieważenia go poprzez obrażenie go, ośmieszenie, umniejszenie poczucia jego wartości. Powództwo jako niezasadne zostało oddalone na mocy art. 23 i 24 §1 k.c. O kosztach orzeczono na podstawie art. 108 i art. 98 §1 i 3 k.p.c. Powód jako przegrywający sprawę obowiązany jest do zwrotu kosztów przeciwnikowi, na które składają się: minimalne wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem (1080,00 zł) oraz wydatek na opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17,00 zł). SSR (del.) Katarzyna Hanszke