Postanowienie I C 1045/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Krakow

--- STRONA 1 --- 1 Sygn. akt I C 1045/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Andrzej Żelazowski Protokolant: protokolant Joanna Nagła po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. w Krakowie sprawy z powództwa (…) przeciwko (…) o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. zobowiązuje pozwanego (…) do zamieszczenia w terminie dwóch tygodni od uprawomocnienia się wyroku na portalu internetowym (…). pl w serwisie (…) w ramce o wymiarach nie mniejszych niż 14 cm na 16 cm, powiększoną czcionką, oświadczenia o treści: „ (…) przeprasza Pana (…) za naruszenie Jego dóbr osobistych poprzez podanie nieprawdziwych i godzących w Jego dobre imię oraz podważających zaufanie do Jego osoby informacji, które zawarte zostały w publikacji pt. „ (…) ”, która ukazała się w dniu 16 listopada 2009r. na portalu (…) pl.” II. zasądza od pozwanego (…) na rzecz (…) z siedzibą w (…) kwotę 20.000,00 zł (słownie złotych: dwadzieścia tysięcy); --- STRONA 2 --- 2 III. w pozostałej części powództwo oddala; IV. upoważnia powoda (…) do wykonania czynności opisanych w pkt I. w razie nie wykonania ich w terminie przez pozwanego (…) na koszt pozwanego; V. zasądza od pozwanego (…) na rzecz powoda (…) kwotę 1.577,00 zł (słownie złotych: jeden tysiąc pięćset siedemdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów procesu; VI. nakazuje pobrać od pozwanego (…) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Krakowie kwotę 238,00 zł (dwieście trzydzieści osiem) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. UZ AS AD N IE N IE w yr o ku z d n ia 1 0 . 0 7 . 2 0 1 2 r. Powód (…), pozwem skierowanym przeciwko pozwanemu (…) oraz (…)pl. Sp. z o.o. w (…), domagał się nakazania pozwanym zaniechania naruszeń jego dóbr osobistych poprzez zakazanie rozpowszechniania artykułu pt. „(…)" oraz nakazanie usunięcia przedmiotowego artykułu ze strony w sieci Internet, zobowiązania solidarnie pozwanych do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda wynikłych z powołanej publikacji poprzez złożenie stosownej treści oświadczen ia oraz opublikowanie oświadczenia w dziennikach „(…)”, tygodniku „(…)” i na portalu (…).pl, a także zasądzenia od pozwanych na cel społeczny kwoty 60.000,00 zł. Na uzasadnienie powód wskazał, że w spornej publikacji, autorstwa pozwanego (…), która zamieszczona została w dniu 16.11.1009 r. w sieci Internet na portalu (…).pl oraz opublikowana --- STRONA 3 --- 3 została na łamach (…) numeru tygodnika „(…)”, zawarte zostały nieprawdziwe i zniesławiające powoda informacje, iżby powód, pełniący funkcję Prezesa Zarządu (…)”, objąć miał funkcję Prezesa Zarządu (…). dopuścić się licznych malwersacji finansowych, które wykryte zostały przez organy skarbowe i następnie, po dojściu do władzy (…). z tego powodu zostać odwołanym z pełnionej funkcji oraz, że otrzymać miał z tego tytułu sutą odprawę. Powód wskazał, ze zawarte w spornej publikacji informacje odnośnie rzekomych nadużyć finansowych powoda oraz wykorzystywania jego powiązań ze światem polityki wskazują na jego rzekomą nieuczciwość, nadużywanie przez niego kompetencji i sprzeniewierzenie publicznych środków. Informacje zawarte w publikacji naruszają dobra osobiste powoda, godząc w jego cześć i dobre imię, a także powodują utratę zaufania w środowisku zawodowym. Postanowieniem z dnia 12.05.2011 r., wobec zawarcia przez powoda i pozwanego (…) w (…) ugody, postępowanie w stosunku do tego pozwanego zostało umorzone. Do okoliczności niespornych w niniejszej sprawie należy: W dniu 16.11.2011 r. na portalu (…).pl zamieszczony został artykuł autorstwa pozwanego pt. „(…)", poświęcony wykorzystywaniu stanowisk w państwowych spółkach przez polityków, ich znajomych i krewnych. Artykuł rozpoczyna się od wskazania jako przykładu tego rodzaju postępowania powoda i jego sylwetki i zawiera następujące sformułowania - .. (…)- bliski znajomy (…) i (…) - został prezesem Zarządu (…) wkrótce po tym, jak w 2001 r. władzę w Polsce przejęło (…). Przez wiele miesięcy --- STRONA 4 --- 4 pełnił swoją funkcję, nie niepokojony przez organy skarbowe, które wykryły liczne malwersacje finansowe w tej spółce. Kilka miesięcy po tym jak do władzy doszedł (…). w (…) nagle „odnalazł się” raport dotyczący nieprawidłowości w spółce i (…) stracił swoje stanowisko. Z posadami pożegnali się również członkowie rady nadzorczej i wiele innych osób związanych z (…). Wszyscy otrzymali sute odprawy, za co zapłaciła państwowa spółka czyli w rzeczywistości polski podatnik.”. Pod artykułem zamieszczony został odnośnik „ (…)”. W powołanym wydaniu tygodnika (…) zamieszczony został, poświecony podobnej problematyce, artykuł pt. „(…)”, pod którym zamieszczono odnośnik do spornej publikacji o treści „(…)”. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód zatrudniony był w (…) z siedzibą w (…) od dnia 01.01.1991 r. do dnia 30.09.2006 r. W skład zarządu Spółki powołany został w 1991 r.. a na stanowisko Prezesa Zarząd u w 1996 r.. w czasie rządów koalicji (…). Rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło w wyniku dokonanej przez powoda rezygnacji z pełnionej funkcji i wypowiedzenia umowy o pracę. Nie doszło do wypłaty powodowi z tego tytułu odprawy pieniężnej. dowód: odpis świadectwa pracy powoda z dnia 30.09.2006 r., k. 19-20, oświadczenie (…) w (…) z dnia 17.11.2009 r., k. 21, pismo powoda z dnia 06.06.2006 r„ k. 22, odpis aktu notarialnego - aktu zawiązania spółki akcyjnej z dnia 07.12.1990 r., k. 27 -28, pismo (…) w (…) z dnia 17.01.201 1 r.. k .166, odpis pisma Kancelarii (…) z dnia 22.12.2006 r.. k. 214. odpis ogłoszenia w --- STRONA 5 --- 5 dzienniku (…) z dnia 12.06.2012 r.. k. 215, zeznania powoda, k. 278 i k. 322-323 W okresie od dnia zatrudnienia powoda w Spółce do daty spornej publikacji Spółka była przedmiotem kontroli ze strony Urzędu Kontroli Skarbowej w (…) jeden raz, udokumentowanej protokołem kontroli z dnia 23.01.2004 r. obejmującym okres od dnia 01.01.200 r. do dnia 31.12.2000 r. W wyniku kontroli stwierdzono uchybienia w zakresie prawidłowości naliczania podatku od towarów i usług i w konsekwencji w ustaleniu należnego podatku dochodowego w związku z nieprawidłowym obliczeniem stawek należnego podatku w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej polegającej na prowad zeniu w budynku siedziby Spółki ogólnodostępnych dla pracowników innych firm stołówki i bufetu. Skutkowało to zaniżeniem należnego podatku od towarów i usług za 2000 r. o 19.137,00 zł (w sytuacji gdy kwoty należnego podatku z tytułu pozostałej działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę wynosiły w granicach ok. 500-650 tys. zł miesięcznie) i zawyżeniem podatku dochodowego o kwotę 5.741,00 zł (w ramach ogólnej kwoty zadeklarowanego przez Spółkę podatku dochodowego w wysokości 2.025.920.00 zł i zadeklarowanego przez Spółkę przychodu w wysokości 121.633.233.80 zł oraz podstawy opodatkowania w wysokości 24.553.068.00 zł). W wyniku powołanej kontroli stwierdzono nadto, że w okresie sprawowania przez powoda funkcji prezesa zarządu Spółki doszło do naruszenia przez powoda przepisów' art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t. jednol. Dz. U. z 2006 r.. --- STRONA 6 --- 6 nr 216. poz. 1584 z późn. zm.) z uw'agi na pełnienie funkcji w' organach stanowiących osób prawnych ( (…).) oraz art. 4 pkt 2 i pkt 6 ustawy ze względu na wykonywanie zajęć w spółkach prawa handlowego, które mogłyby wywołać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność oraz prowadzenie działalności gospodarczej na własny rachunek. Okoliczności te, w razie ich stwierdzenia, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, mogły stanowić podstawę do odwołania z pełnionej funkcji. Kwestie te stały się przedmiotem wystąpienia pokontrolnego Urzędu Kontroli Skarbowej w (…) do (…) dokonanego pismem z dnia 2 8 . 0 4 . 2 0 1 2 r. Ponadto kwestia umów zleceń i umów o dzieło zawieranych przez powoda z innymi podmiotami prawa handlowego stała się przedmiotem działań nadzorczych ze strony (…) i wystąpienia Rady Nadzorczej Spółki z dnia 20.09.2004 r., w którym wskazano, iż brak podstaw do stwierdzenia aby podejmowanie przez powoda zajęć tego rodzaju mogło wywoływać podejrzenie o jego stronniczość lub interesowność. dowód: odpis wyniku kontroli UKS w (…) z dnia 23.02.2004 r., k. 29-30. odpis decyzji UKS w (…) z dnia 23.02.2004 r., k. 31- 33. odpis decyzji UKS w (…) z dnia 23.02.2004 r.. k. 34-42, odpis pisma Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28.04.2004 r.. k. 143-145. pismo UKS w (…) z dnia 04.08.2011 r., k. 254. odpis protokołu kontroli z dnia 23.01.2004 r.. k. 255. odpis pisma Rady Nadzorczej (…) w (…) z dnia 20.09.2004 r.. k. 325-326. odpisy umów o dzieło, k. 327-332 W okresie sprawowania funkcji powód był udziałowcem (…) w (…). Wysokość udziałów powoda w Spółce przekroczyła --- STRONA 7 --- 7 dozwolone przepisem art. 4 ust. 5 powołanej ustawy 10%. dowód: odpis pełny z rejestru przedsiębiorców odnośnie (…) w (…), k. 216-224, odpisy informacji dodatkowych do sprawozdania Spółki, k. 225-226, k. 228-229, zeznania świadka (…), k. 235-236, protokół kontroli z dnia 31.07 .2006 r., k.287-309 Sporna publikacja i zawarte w niej informacje skutkowały poczuciem krzywdy powoda, naraziły go także na utratę zaufania w środowisku i zaufania niezbędnego dla wykonywania pracy zawodowej. dowód: zeznania powoda Ustalając powyższy stan faktyczny z najwyższą ostrożnością odniósł się Sąd do zeznań świadka (…). Zasługują one, w ocenie Sądu, na wiarę jedynie w tym zakresie, w jakim znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, a zatem w istocie jedynie w tej części, iż w czasie sprawowania funkcji powód posiadał więcej, niż dozwolone przepisami ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne 10% udziałów w (…) w (…). Świadek niewątpliwie i jednoznacznie, co wprost wynika z jego zeznań i pism kierowanych do różnych instytucji odnośnie osoby powoda (vide: pismo świadka z dnia 10.01.2006 r.. k. 231-233. pismo Kancelarii (…) z dnia 22.12.2006 r., k. 214). kieruje się osobistymi motywami składa jąc zeznania, z których wynikać ma, iż powód dopuścić się miał sprzeniewierzenia środków publicznych w różnej formie co sprawca, że zeznań tego rodzaju nie sposób uznać za wiarygodne; niezależnie od tego świadek nie wskazuje, oprócz ewentualnego wykorzystywania przez powoda --- STRONA 8 --- 8 samochodu służbowego dla prywatnych potrzeb, żadnych konkretnych przykładów zachowań powoda tego rodzaju, które świadczyć miałyby o rzeczywistym wykorzystywaniu przez niego zajmowanego stanowiska, sprzeniewierzeniu majątku Spółki bądź działania w inny sposób na jej szkodę, ograniczając się do formułowania ogólnikowych zarzutów pod adresem powoda. Wobec powołanych ustaleń i wobec faktu, że przedmiotem rozstrzygnięcia jest konkretna publikac ja, w której w szczególności wskazano, iż rzekome malwersacje finansowe powoda stwierdzone zostać miały przez organa skarbowe, pominął Sąd, stosownie do art. 217 §2 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 02.05.2012 r.). wnioski dowodowe pozwanego, które zmierzać miały do wykazania ewentualnych innego rodzaju „malwersacji" finansowych powoda. Z tych samych przyczyn pominął Sąd bądź uznał za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy wnioski dowodowe pozwanego zmierzające do wykazania, iż powód posiadał i wyk orzystywał swoje znajomości w świecie polityki i powoływał się na swoje wpływy wobec innych osób i w innych sytuacjach, niż związane z zarządem Spółką; dotyczy to w szczególności wnioskowanych przez pozwanego pismami z dnia 25.02.2010 r. (k. 80 -86) i z dnia 25.10.2010 r. (k. 127-129) notatek policyjnych, artykułów w (…) oraz na łamach „(…)”, załącznika do (…), zeznań świadków (…),(…),(…),(…),(…), a także wniosków dowodowych pozwanego zawartych w punktach oznaczonych 6-8 pisma pozwanego z dnia 24.05.201 1 r. (k. 243) oraz wniosku o przesłuchanie w charakterze świadka (…) zawartego w piśmie pozwanego z dnia 25.06.2012 r. (k. 340). Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanego wobec nieusprawiedliwionego jego niestawiennictwa na rozprawie w dniu --- STRONA 9 --- 9 26.06.2012 r. Pomimo uprzedniego stosownego pouczenia w tym względzie pozwany nie usprawiedliwił bowiem niestawiennictwa stosownie do art. 214 1 §1 k.p.c. zaświadczeniem lekarskim pochodzącym od lekarza sądowego. Na marginesie wskazać należy, że pozwany, który w przeddzień rozprawmy powoływał się na pogarszający się stan zdrowia uniemożliwiający mu stawiennictwo na rozprawie w dniu 2 6 . 0 6 . 2 0 1 2 r. (vide: pismo pozwanego z dnia 25.06.2012 r., k. 340) był w stanie stawić się i uczestniczyć w rozprawie w Sądzie Rejonowym w (…) w dniu następnym (vide: protokół rozprawy z dnia 27.06.2012 r. Sądu Rejonowego w (…) w sprawie sygn. akt IIK (…), k. 353-362) oraz w posiedzeniu przed Sądem Okręgowym w (…) w dniu 28.06.2012 r. (vide: protokół posiedzenia przed Sądem Okręgowym w (…), sygn. akt X Kz (…)). Ponadto wobec faktu, iż ogłoszenie wyroku zostało w niniejszej sprawie odroczone na dzień 1 0 . 0 7 . 2 0 1 2 r. nic nie stało na przeszkodzie aby pozwany dopełnił obowiązku przedłożenia zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza sądowego, co skutkowałoby w razie stwierdzenia jego prawidłowości otwarciem przez Sąd zamkniętej rozprawy i przeprowadzeniem dowodu z przesłuchania pozwanego w charakterze strony. Sąd zważył co następuje: Powództwo zasługuje częściowo na uwzględnienie. Ponad wszelką wątpliwość sporna publ ikacja zawiera częściowo nieprawdziwe i zniesławiające powoda informacje. W szczególności dotyczy to twierdzeń odnośnie licznych malwersacji finansowych w Spółce, których dopuścić się miał powód w czasie, gdy pełnił funkcję Prezesa Zarządu Spółki i które w ykryte miały --- STRONA 10 --- 1 0 zostać przez organy skarbowe oraz aby funkcję powód pełnić miał z politycznego nadania określonej formacji politycznej, a także dotyczących wykorzystywania przez powoda stanowiska. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że oprócz jedynej kontroli, podczas której ujawniono błahe w istocie kwestie dotyczące nieprawidłowości rozliczeń podatkowych w związku z prowadzeniem przez Spółkę stołówki i bufetu, nie przeprowadzano żadnej innej kontroli i nie doszło do ujawnienia przez organy skarbowe jakichkolwiek innych nieprawidłowości. Także ewentualne naruszenie przez powoda przepisów ustawy z dnia 21.08.1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (t. jednol. Dz. U. z 2006 r.„ n r 216, poz. 1584 z późn. zm.), abstrahując nawet od kwestii, iż wobec treści pisma Rady Nadzorczej (…) w (…) z dnia 20.09.2004 r. (k. 325-326) rzeczywisty charakter tych naruszeń w istotnej części budzi wątpliwości, nie może być uznane za wyraz ..malwersac ji finansowych” dokonywanych przez powoda w ramach zarządu Spółką; w szczególności dotyczy to przekroczenia przez powoda ilości udziałów posiadanych w Spółce (…) w (…). Okoliczności te. istotnie stwierdzone pismem Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28.04.2004 r. (k. 143-145). stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, stanowić mogły jedynie podstawę do odwołania powoda ze stanowiska, w żaden jednak sposób nie uprawniały pozwanego do formułowania zarzutu o rzekomych licznych malwersacjach finansowych w Spółce, których miałby powód dopuścić się w związku z pełnioną funkcją. Jednoznacznie nieprawdziwe także są informacje dotyczące odwołania powoda z funkcji w związku z objęciem rządów przez (…) oraz iżby otrzymał --- STRONA 11 --- 1 1 w związku z tym sutą odprawę. Po nad wszelką wątpliwość pozwany uchybił przy tym wynikającemu z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26.01.1984 r. prawo prasowe (Dz. U. z 1985 r., nr 5, poz. 24 z późn. zm.) obowiązkowi zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystywaniu materiałów prasowych. W szczególności wskazać należy, że rzeczą pozwanego stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy było zachowanie wspomnianej szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych, nie zaś poszukiwanie dowodów mających potwierdzać informacje zawarte w spornej publikacji juz po jej opublikowaniu i w toku procesu toczącego się w związku z naruszeniem dóbr osobistych osoby, której informacje te dotyczą. Sprawia to, że działanie pozwanego uznać należy nie tylko za niewątpliwie bezprawne stosownie do art. 24 §1 k.c. wobec sprzeczności z prawdą informacji zawartych w spornej publikacji, ale również zawinione, skutkujące stosownie do art. 448 k.c. odpowiedzialnością pozwanego za krzywdę doznan ą przez powoda. Zawarte w spornej publikacji informacje wskazujące na pełnienie przez powoda funkcji wyłącznie z politycznego nadania określonej formacji oraz odnośnie rzekomych nadużyć finansowych powoda sprawiają, że powód przedstawiony został jako osoba nieuczciwa, która dopuściła się sprzeniewierzenia publicznych środków', wskazują także na brak i nadużywanie przez powoda kompetencji. Informacje zawarte w publikacji naruszają dobra osobiste powoda godząc w jego cześć i dobre imię, niewątpliwie także naraziły powoda na utratę zaufania w środowisku zawodowym. Skutkiem naruszenia dóbr osobistych powoda są negatywne przeżycia w sferze jego psychiki w postaci poczucia krzywdy. Sprawia to, że dla pełnego naprawienia krzywdy doznanej --- STRONA 12 --- 1 2 przez powoda uzasadnione jest uwzględnienie żądania powoda zobowiązania pozwanego do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych powoda poprzez złożenie stosownego oświadczenia oraz zasądzenie, na zasadzie art. 448 k.c.. od pozwanego odpowiedniej sumy na cel społeczny. Odnośnie oświadczenia uznał Sąd, że odpowiednie do rozmiaru i skutków naruszenia dóbr osobistych powoda będzie zamieszczenie oświadczenia na portalu (…).pl; za nieuzasadnione uznał natomiast żądanie zamieszczenia oświadczenia w innych publikatorach, a w szczególności w tygodniku „(…)”. Sporna publikacja zamieszczona została bowiem na portalu (…).pl wobec czego odpowiednim i wystarczającym, w ocenie Sądu, środkiem usunięcia naruszenia będzie zamieszczenie oświadczenia na tym Portalu i skierowanie treści oświadczenia do jego użytkowników. W tygodniku „(…)” zawarto co prawda odnośnik do spornej publikacji, jednakże zapoznanie się z nią mogło nastąpić wyłącznie przez skorzystanie z portalu (…).pl, a odnośnik w żaden sposób nie wskazywał na osobę powoda. Wobec treści ugody zawartej przez powoda z pozwanym (…) w (…) na rozprawie w dniu 12.05.2011 r. bezprzedmiotowym stało się żądanie powoda zakazania dalszego rozpowszechniania spornej publikacji. Odnośnie żądania powoda zasądzenia od pozwanego odpowiedniej sumy na cel społeczny Sąd uznał w tym zakresie za odpowiednią kwotę 20.000,00 zł. Zasądzając powołaną kwotę miał Sąd na względzie, iż będzie ona odpowiednia do rozmiaru i skutków naruszenia przez pozwanego dóbr osobistych powoda. Sąd miał także na względzie aby zasądzona kwot a przedstawiała realna ekonomicznie wartość przy uwzględnieniu represyjnej funkcji jaką w stosunku do tego. kto naruszył dobro osobiste pełni zasądzenie odpowiedniej sumy na wskazany cel społeczny (por.: wyrok Sądu --- STRONA 13 --- 1 3 Najwyższego z dnia 26.08.2009 r.. 1CSK 52 8/08. fex nr 1211 189). O kosztach procesu orzekł Sąd w zakresie roszczenia powoda ochrony jego dóbr osobistych na zasadzie art. 98 §1 i 3 i art. 99 k.p.c.. w zakresie zaś zgłoszonego przez powoda roszczenia majątkowego na zasadzie art. 100 zd. pierwsze k. p.c., rozdzielając je stosunkowo pomiędzy stronami stosownie do wyniku procesu. Sąd wziął pod rozwagę, że powództwo w zakresie żądania ochrony dóbr osobistych zostało w zasadzie uwzględnione w całości, zaś w zakresie roszczenia majątkowego w 1/3 części. Na koszty te składają się po stronie powoda opłata poniesiona od pozwu w kwocie odpowiednio 600,00 zł i 3.000.00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym w wysokości odpowiednio 360.00 zł i 3.600,00 zł stosownie do §2 ust. 1 -2. §6 pkt 6 i §10 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163. poz. 1349 z późn. zm.) i wydatki związane z opłatą skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 1 7.00 zł. Zasądzeniu na rzecz powoda stosownie do wyniku procesu podlegać winna zatem kwota 600.00 zł tytułem opłaty należnej od pozwu i kwota 377.00 zł tytułem zwrot u kosztów zastępstwa procesowego w zakresie zgłoszonego przez powoda roszczenia o ochronę dóbr osobistych oraz kwota 1.000,00 zł tytułem opłaty należnej od pozwu i kwota 1.200,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w zakresie zgłoszonego przez powoda roszczenia majątkowego. W wyroku, w punkcie V., omyłkowo pominięto kwoty należne powodowi z tytułu zwrotu poniesionych opłat od pozwu, ograniczając rozstrzygnięcie o kosztach procesu do --- STRONA 14 --- 1 4 obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. O nieuiszczonych kosztach sądowych, na które składają się wydatki związane ze zwrotem kosztów stawiennictwa świadka (…) na rozprawie w dniu 12.05.2011 r.. orzekł Sąd na zasadzie art. 83 ust. 1 i 2 oraz art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jednol. Dz. U. z 2010 r. nr 90. poz. 594 z późn. zm.) mając na względzie, iż przeprowadzenie tego dowodu nie przyczyniło się do wyjaśnienia sprawy w stopniu, który miałby wpływ na jej rozstrzygnięcie, a powództwo co do zasad) zostało przeciwko pozwanemu uwzględnione. Z tych przyczyn, ponieważ wydatki związane ze stawiennictwem świadka powstały na skutek czynności pozwanego, pozwany winien zostać nimi obciążony w całości.