§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zapłatę

Postanowienie I C 1031/12/3

zapłatę

Teza / krótkie omówienie

zapłatę

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1031/12/3 \4“ < \ <“~\ (@<?¢T’=';vr,._~ A /I/1 \_ f 4 2 ;..=;.;$*:j‘ I \—__ ' /Q /' ‘ ’__‘_ £1 , Ya WYROK YYYYY” W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2013 r. Sad Rejonowy w Szamotulach, I Wydzial Cywilny W skladziez  Przewodniczacy: SSR Miroslaw Major Protokolant: st. sekr. sad. Magdalena Wqglorzl po rozpoznaniu W dniu 14 maja 2.013 r. w Szamotulach Sprawl“ Z P@W<'>dZtW¢ a _ .....¢;'. ,_. .~\__ __‘t_.;‘;w.‘.__.__._....  przeciwko 0 zaplatr; ' W ' 1) oddala powédztwo w caloéci, 2) nie uiszczonymi kosztami sadowymi obciaia Skarb Pafistwa, " 3) zasadza od powoda na rzecz pozwanego kwoteg 2 400 21 (dwa tysiace czterysta) tytu¥em " zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego oraz kwoteg 17 z} (siedemnaécie zlotych) tytulevm zwrotu oplaty skarbowej. _ . // M. Major Sygn. akt I C 1031/12/3 \-Ľ ‹ \ a (@c?<Ÿë';~7›,. 7 A _/I/1 \_ Í Ć -9 '...-=.1§‹„^ ß «__ _F ,fg 1' * Ę !/ , vu WYROK %%%%%%'Š W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 maja 2013 r. Sąd Rejonowy w Szamotułach, I Wydział Cywilny w składzie: - Przewodniczący: SSR Mirosław Major Protokołant: st. sekr. sąd. Magdalena Węglorz po rozpoznaniu W dniu 14 maja 2.013 r. w Szamotułach Sprawy Z Pßwództwā ł _ ....¬‹;'. ¬_. .„.._. ._„Ł__;_`¿„_._.__.__._.._. - przeciwko o zapłatę ' V ` 1) oddala powództwo w całości, 2) nie uiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa, ' 3) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2 400 zł (dwa tysiące czterysta) tytułem " zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 17 zł (siedemnaście złotych) tytułem zwrotu opłaty skarbowej. _ .- /-/ M. Major --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C I03/12/3 UZASADNIENIE Y g dornagal si¢ zasadzenia od Przemyslawa Faligowskiego kwoty 16 000 zi, z ktérej 30 °/1 mialo byé przekazane na rzecz Fundacji Dzienny Oérodck Rchabilitacji Battez. ' . W uzasadnieniu podal, Ze z0sta% zattzylnany na 24 godzirly — 11:1 podstawie informacji pozwanego ’~’ przez funlzcjonariuszy Policji do wyjaénienia W sprawie 0 zniszczenie rnienia na szkodg ">. Wyjaénil, 2e W péiniejszym czasie okazalo sicg, 12 zgromadzony rnateriai clowoclowy nie wskazywal winy powoda. Powéd wskazai, 2e zan:2§*manie pozostawfio nieodwracalne skutki w jego psychice, narazilo go tei na umate; dobrego imienia i zaufania bliskich. Fakt ton mial ncgatywnc skutki na finalizacjg zlecefi powoda oraz uttaty'sp0'1'_ej cZ@§c1 klientow, ktérym robil drobne prace budowlanc. Powéd domagal sic; 10 000" 21 tytulcm zadoééuczynienia za doznane krzywvdy moralnc omz kwoty 6 O00 21 tytulem odszkodowania (kwota ta stanowila 5cio miesigczne Wynagrodzcnic powoda) —' powc'>_d oszacowal, iz' takie straty poniésl W zwiqzlqn z nieslusznym oskaxzéeniem 12 i 30). Postanowierfiem 2 dnia 04.02.2013 r. Sad zwolnil powoda od kosztéw sqdoxvych W caloécii oddalil jego wniosek 0 ustanowienic pcinomocnika 14); w odpowiedzi na pozew wniosl o oddalenie powodztwa oraz no zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztow procesu wading norm przepisanych. ' W uzasadnieniu podal, iz' powédztwo jest bezzasadne. Przyznal, ii powéd przyszedli fliBttZE2\'9’_Y pod jego dorn, awanturowal sig i nie chcial opuécié dornu,' wobec czcgo pozwany zawiadornil Policjg. Funkcjonariusze przyjschalii zabrali powoda. Po2Wa1'1y"_ni€ Wie jak dlugo powéd 11},'1 zatrzymany i czy toczylo siq postgpowanie przygotowa\"vc2:e. Pozxva1iy"pod11iés1, 2e nie \vyrzadzi1 powodowi iadnej szkody i nie by} sprawca zatrzy'ma.11ia._Poza tyrn _podk'1eé]j{, Ze powocl w:i11ie11 udowodrflépo11iesiona szkodg; 3234). u . ' Sqd Rejonowy ustalil, co nastrgpuje:  _  W dam 23.10.2010 I. dokonal zgloszenia _na Policji w Szarnotulach uszkodzenia mienia w swoim domu, tj. dwéch bram garaioxvyéh poprzez ich p_odpa,_1e__11ie_ i _01<opc_eni_e. jako osob1; podejrzanq 0 POp€h‘li€I11€ czynu zawiadainiajacy wskazal _—1a, ktéry W dniu 25.09.2010 1:. przyszedl na posesjr; pozwanego groiac jemu i jego Zonie ' fipozbawieniem Zycia i pop‘a1e1iie.m domu.   (d0w6d.' noratka urggdozz/a 3 23.10.2010 1: — kg 1 aka‘ .pra:;§* 2 Dr. 1704/ 11 Pr"0,€zzm:z‘zz§,1 Rgbnawg wfgamolzziac/3) .. . . _ _ _ __ __ W dniu 14 lipca 2011 r. doszlo do zatrzymania W Sprfiwifi 0 uszkodzenie mienia naleiqcego do 0 " ‘dma 19 ]iP°‘1 2011 1:. Prolnuanua Rejonows. w Szamotulach umorzyia Sn:<.12tW0. 4 _ (a'o:a/0’a'.' pmtakdl prgexizza/Jania padgkzganqgo — k. 38394,421 Jpmzzy 2 D1. 1704/11 Pm/ém"a¢ug)1_ Rgionawg‘ 2:» Sgamatzdacb, paxtanowéenzk 0 umoqeniu docbodzzenia — £2. 45’ méi {praiwy 2 DJ. 1704/ 11 Piia/éwrzomry R;;'onowgy'w Sgamoruiac/5) _ " ’ jest osoba bezroboma, uttzymuje si§__z _pr_ac do;yjvca_yc_h na budowie. Wielokmtnie karany. Kilka lat temu zglosil sio c1o" 9 Z zarniarem kupna domu. Do transakcji pomigdzy stronarni jednak _nie doszlo. _ (a’0w0'd.prvtaizéipmzsiacbanzkz padgirganego ~ 1%. 3839, 1210112111za mqgdowa Q 23.10.2010 r. — ks. 12. rzararka zsrqgdowa 2; 22.11.2010 r. 1%. 16, notaika urqgdawa Q 30.11.2010 1'.~ /é. 17, notanéa I 1 Sygn. akt I C 103/12/3 UZASADNIENIE -' ,Ü domagał się zasądzenia od Przemysława Faligowskiego kwoty 16 000 zł, z której 30 “/1 miało być przekazane na rzecz Fundacji Dzienny Ośrodek "Rehabilitacji Battez. ' . W uzasadnieniu podał, że został zatrzymany na 24 godziny - na podstawie informacji pozwanego _~_ przez funkcjonariuszy Policji do' wyjaśnienia w sprawie 0 zniszczenie mienia na szkodę "›. Wyjaśnił, że w późniejszym czasie okazało się, iz zgromadzony materiał clowoclowy nie wskazywał winy powoda. Powód wskazał, że zatrzymanie pozostawiło nieodwracalne skutki w jego psychice, naraziło go też na utratę dobrego imienia i- zaufania bliskich. Fakt ten miał negatywne skutki na finałizację zleceń powoda oraz utraty-"sp0`r_ej części klientów, którym robił drobne prace budowlane. Powód domagał się 10 000' zł tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy moralne oraz kwoty 6 000 zł tytułem odszkodowania (kwota ta stanowiła 5-cio miesięczne wynagrodzenie powoda) -' powód oszacował, iz' takie straty poniósł w związku z niesłusznym oskarżeniem 1¬2 i 30). Postanowieniem z dnia 04.02.2013 r. Sąd zwolnił "powoda od kosztów sądowych w całościi oddalił jego wniosek o ustanowienie pełnomocnika 14); w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa oraz io zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. ` W uzasadnieniu podał, iz' powództwo jest bezzasadne. Przyznał, iż powód przyszedł nietrzeźwy pod jego dom, awanrurował się i nie chciał opuścić domu, wobec 'czego pozwany zawiadornił Policję. Funkcjonariusze przyjechali--i zabrali powoda. Pozwany _nie wie jak długo powód był zatrzymany i czy toczyło się postępowanie przygoto`wawcze.- Poz'wa1'iy' podniósł, że nie wyrządził powodowi żadnej szkody i nie był sprawcą zatrzymania. _Poza tym podkreślił, że powód winien udowodnióponiesioną- szkodę 32-34). I . ' Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: - _ . w asa 23.10.2010 z. ąskomi zgłaszam _na P011‹=j± W Szarnotułach uszkodzenia mienia w swoim domu, tj. dwóch bram garażowych poprzez ich p_odpa_1e_n_ie_ i _oko_nc_eni_e. jako osobę podejrzaną 0 popełnienie czynu zawiadamiający wskazał __fia, który w dniu 25.09.2010 r. przyszedł na posesję pozwanego grożąc jemu i jego żonie ' Űpozbawieniem życia i popaleniem domu. - - (dowćd.' notatka urąędoza/a ą 25. 70.2070 Y: _ Å':._ 7 akt .praxay 2 Dr. 7704/ 77 Pro,åzzm2¿`ag,1 Rşoaowý wflzaøøotzzłac/3) __ _ _ _ _ _ __ «_ W dniu 14 łipca 2011 r. doszło do zatrzymania W Sprawifi 0 uszkodzenie mienia należącego do e `° idiflifl 19 1119021 2011 1:. Prokuratura Rejonowa w Szamotułach umorzyra siedztwo. _ _ (¿2'o:.vo'a'.' pmtokoł prąefłaobaaźa podzyifąanişgo - Ê. 38-39 a/er ipmzigf 2 Dr. 7704/ 7 7 Pmféaratugy Rgioaowçj av Šzamotałacb, portaaowźenzir o umoøąeflžu dochodzenia - ze. 43 met ¿j>›'"aa¿y 2 Dr. 7 704/ 77 Prozéwrxfary Rş;`onoa›şy'a'› Szomofułooo) _ ' ' jest osobą bezroboma, utrzymuje sięz _prac d_o`ry¬wc_z_yc_h na budowie. Wielokrotnie karany. Kilka lat temu zgłosił się d Z zamiarem kupna domu. Do transakcji pomiędzy stronami jednak _nie doszło. _ (o'o1wo'd.'protokółprezjerłao/Šonzłz podgrizonego ¬ fe. 38-39, fżotażzč-:a arzęa-'owa ą 23. 70.2070 r. - ze. 72, fiorażšaa wrzodowa zz 22.77.2070 r. -zê. 76, notatka urągdowa ą 30.77.2107 0 11-» zk. 77, notatka _ 1 --- STRONA 3 --- Sygn. 010 I c 103/12/3 01001000 q 06.12.2010 1. _ 0. 10, pmt0¢%0lprg0.rZu0000é0 — .0. 2200¢ lprazzg; 2 DJ‘. 1704/ 11 Pr0¢%ur0z‘z:@' R010000 :11 fgawamiasb) Zgromadzonytn w sprawie dokumentom Sad W caloéci dal W1£1IQ, albowiern Zadna ze stron nie kwestionowala ich prawdziwoéci, 21 i Sad nie znalazi podstaw, by czjmié to 2 urzgdu. Dokumenty z akt dochodzenia 1nialy chaxakter urzgdowy i zostsdy sporzadzonc W‘ przepisanej do tego formic, przez powolane do tego organy W ramach ich kompetcncji. Sqd Rejonowy zwaiyl, co nastqpuje: Roszczcnie powoda nie zaslugiwalo na uwzglgdnienie. ‘ ..,_ Podstawsgochrony dob: osobist}‘ch czlowieka jest Konstytucja RzecAzyposp‘olite’j"1301skiej z dnia 2 kwietxlia 199? 1., ktora W rozdzialc II ttaktuje m. in. o wolnoéciach i prawach osobistych czlowieka (art. 3856). 1\1imo zasady bezpoéredniego stosowania pr2cPis'éw_ Konstytucji roszczenia 0 ochrom; dobr osobistych zasadzajq si<; przede wszystkim na przepisach att. 23 i 24 kodaksu cywilnego chociaiby 2 tego powodu, ii Konstytucja niowskazuje érodkéw othrony tych débr. Stanowisko to jest rownici prezentowane w orzecznictvvie Sadu Najwyiszego, ktéry w wyroku z dnia 30 paédziernilca 2002 r. stxvicrdzfi, ze ,,rea]izacja postanowieii art. 30 i 47 Konstytucji, gdy chodzi o cywilnopzavma ochrono czci, zawarta jest W art. 24 i 448 k.c.” (V CKW 1456/00). Zgodnie. z tteécia art. 23 k.c. dobra osobiste cziowieka, W szczcgélnoéci zdrowie, wolnoéé, czeéé, swoboda surnienia, nazwisko lub pseudonitn, wizerunek, tajemriica korespondencji, nietykalnoéé mieszkania, tworczoéé naukowa, a'rtystyczna, wynhlazcza i racjonalizatorska, pozostajz1‘ pod ochxona prawa cywflnego niezaleinie od ochrony przewidzianej W innych przepisach. _ _  ' . Ten czyje dobro. osobiste zostaje. 2agfO2OI1E'CL1dZj7i11"dZi211T£LI]_1€I1'1, 111026 Zadaé zaniechania tego dzialania, chyba, fie nie jest 0110 bezprawne. W razié dokonanégo naruszenia moie on takie Zadaé, aiebjr osoba, ktora dopuécila sig naruszeiuia, dopeinila czynnoéci pottzebnych do ustmirgcia jego skutkow, W szczegélnoéci aéeby zloiyla oéwiadczenie odpowiedniej tteéci i W odpowiedniej formic. Na zasadach przewidzianych ‘W kodeksie cywihiym mote on towniei" iadaé zadoééuczynicnia pienioznego lub zaplaty odpowicdnicj sumy pienigiznej 110. wskazany cel spohzczny (art. 24 § 1 kc). Zasady, o ktérych mowa W pouqriej przytoczonj‘m przepisie zostaly przez ustawodawcr; okreélone W art. 415 inast. kodeksu cyxvflnego. ' ' Natorniast zgodnie z art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego Sad LR przyznaé temu, czyje dobro zostalo naruszone, odpowiednizt sumo tytulen1 zadoééuczynienia pieniginego 20; doznana krzywdo lub na jego Zqdanie zasztdzié odpo\viedr1i'zt sumo pienirginzt 11a wskazanj' przez niego cel spolcczny, niezaleinie od innych érodkéw potrzebnych do usunigcia skutkéw naruszenia. Przepis ten wigc nie zobowiaguje sqdu do przyznzmia zadoééuczyxiietlia \V kazdyrn przypadku, gdy zachodzq do tego przeslanki, przyznaje sado‘\vijedy11ie takie uprawrlienie, pozostawiajac W tej kwestii swobodq dccyzji. 1 Roszczcnie o zadoééuczynienic przysluguje osobie, przeciwko ktérej bylo skierowane zdarzenie,’ okreélone jako czyn niedozwolony. Z kolei 2 tytuiu czynu niedozwolonego odpowiada osoba, ktorej zawinione zachowanie jest érédlem powstania szkody. Tak wigc, aby mot: mowié 0 odpowiedzialnoéci 2 tytuiu czynu niedozwolonego muszzt z0st2.(:' speinione lacznie ttzy" ptzeslankiz 2.) musi powstaé szkoda W znaczeniu uszczerbku W dobmch osoby poszkodowanej, b) szkoda rnusi byé spowodowana przez jakicé zdarzcnie, za ktoroodpowiada podmiot prawa cywilnego i jest przez ten podmiot zawinione, . c) pomirgdzy szkoda, 21 zdarzeniem musi zaistnicé zwiazck przyczynowy. _ Innymi siowy, dla oceny odpowie'clzi.0i]n0§ci deliktowej podmiotu konieczne " jest wykazanie poniesionej szkody (naruszeriia débr osobiétychj i bézprawnego oraz zaxvinionego . l 2 s syga. ak: 1 C 103/12/3 afąęaaaa g 00.12.2010 zz _ a. 18, pmfaaa'z;››~.ę.‹„¿„§aaa¿a%_ a 22-ae `iprau¿'y 2 DJ. 1704/ H Pmzëuratzzpf Rgbfiowý zł fzawsmłarbj Zgromadzonym w sprawie dokumentom Sąd w całości dał wiarę, albowiem żadna ze stron nie kwestionowała ich prawdziwości, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. Dokumenty z akt dochodzenia miały charakter urzędowy i zostały sporządzone w przepisanej do tego formie, przez powołane do tego organy w ramach ich kompetencji. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie. Ą ..._ Podstawą 'ochrony dóbr osobistych człowieka jest Konstytucja Rzec_zyposp*olite'j"Í3o1skiej z dnia 2 kwietnia 199? r., która w rozdziale II traktuje m. in. o wolnościach i prawach osobistych człowieka (art. 38-56). l\íimo zasady bezpośredniego stosowania przepisów Konstytucji roszczenia o ochronę dóbr osobistych zasadzają się przede wszystkim na przepisach "art, 23 i- 24 kodeksu cywilnego chociażby z tego powodu, iż Konstytucja nie 'wskazuje środków ochrony tych dóbr. Stanowisko to jest również prezentowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który w wyroku z dnia 30 pażdziernika 2002 r. stwierdził, że „realizacja postanowień art. -30 i 47 Konstytucji, gdy chodzi o cywilnoprawną ochronę czci, zawarta' jest w art. 24 i 448 k.c.” (V CKt\l 1456/U0). Zgodnie z treścią art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza -i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. _ _ - ' _ -Ten czyje dobro. osobiste zostaje zagrożonecudzym -działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych W kodeksie cywilnym może on również' żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel' społeczny (art. 24 § 1 kc). Zasady, 0 których mowa W powyżej przytoczonym przepisie zostały przez ustawodawcę określone w art. 415 inast. kodeksu cywilnego. ' " Natomiast zgodnie z art. 448 kc. w razie naruszenia dobra osobistego Sąd mk przyznać temu, czyje dobro zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za' doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis ten więc nie zobowiązuje sądu do przyznania zadośćuczynienia w każdym przypadku, gdy zachodzą do tego przesłanki, przyznaje sądowi jedynie takie uprawnienie, pozostawiając w tej kwestii swobodę decyzji. « Roszczenie o zadośćuczynienie przysługuje osobie, przeciwko której było skierowane zdarzenie, określone jako czyn niedozwolony. Z kolei z tytułu czynu niedozwolonego odpowiada osoba, której zawinione zachowanie jest źródłem powstania szkody. Tak więc, aby móc mówić o odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego muszą zostać' spełnione łącznie trzy przesłanki: a) musi powstać szkoda w znaczeniu uszczerbku w dobrach osoby poszkodowanej, b) szkoda musi być spowodowana przez jakieś zdarzenie, za któreodpowiada podmiot prawa cywilnego i jest przez ten podmiot zawinione, . c) pomiędzy szkoda, a zdarzeniem musi zaistnieć związek przyczynowy. _ Innymi słowy, dla oceny odpowiedziaklošci deliktowej podmiotu konieczne ' jest wykazanie poniesionej szkody (naruszenia dóbr osobistych) i bezprawnego oraz zawinionego . _ 2 8 --- STRONA 4 --- Sygn. akt I C 103/12/3 zachowania sprawcy oraz zwiqzku przyczjrnowego POI'1'11QC1ZY dzi?11affléni"zaniecha11iem sprawey a Wyrzadzona szkoda. W’ przypadku zadoééuezyriienia za naruszenie dobr osobistych, przepis art. 24 § 1 k.c. przyjrnuje dornrmiemanie bezprawnoéci dziaiania naruszajacego te dobra. Szkoda Wedlug art. 415 k.c. musi posiadaé Walor realny. Samo tylko praWd0podobie'1‘1stWo zagroienia Wyrzadzenia szkody nie stanowi podstawy zasadzenia odszkodowania i ewentualnego zadoééuczjrnienia za hipotetyczna moiliwoéé Wyrzztdzeriia krzjzwdy (pox. Wyrok Sadu Najwyaszego z dnia 07 maja 199812., III CKU 18/98, Prokuratura i Prawo  dodatek 1998/11 12/35). . W przedmiotowej sp1:aWie_.domaga1 sie zasadzeriia od pozwanego na swoja rzecz zadoééuczynienia W kwocie 10 000 zl za ,,do‘znane krzywdy moralne” na skutek Vzatrzymania go prizez fimkcjonariuszy policji w zwiazku 2 informacjami podanymi przez it I i q I ednoczesme owod zazadal za 1a kwott 6 000 Z1 tynilerri We "1 J " P 1' ' I P 0 0 ' odsz o owama ]21KO rownowartoéé pieciomicsiecznego Wynagrodzenia, albowiem Wxwyniku nieslusznego oskarienia utracil klientéw. Powéd podai, tr:2 ii na skutek bezprawnego zatrzymania utracil takfze sWoje dobre imie i zaufanie rodziny. Na poparcie swoich twierdzefi co do Wyrzadzonej krzyvjrdy oraz szkody, a takie jej Wysokoéci) powéd nie przedstawil izadnych doWodoW. Zgodrne b0Wiem 2 art. 6 k.c. cieiar uclowodmenia faktu spoezywa ria osobie, ktora z faktu tego Wywodzi skutki prawne, czyli cieiar dowodu spoczywa na tym, kto przedstawia okreélone twierdzerua, a me na tym, kto im przeczy (ei z'nm!aiz‘pr0_barz'0 gzii dim‘: 00:0 9105 0030;). Osoby chcace Wywieéé okreélone skutki prawne powoluja sir; na fakty, 2 ktorych sktitki te Wjznikaja, dlatego takie dowodzenie okreéla. sie tea czesto jako czynnoéé majaca na celu Wykazariie prawdziwoéci lub nieprawdziwoéci twierdzeri stron 0 faktach. _ _ _ _ W pierwszej kolejnoéci naleiy zaznae_z‘yé,j)i2 do zatrzy“_1}_1;§I1i%1. doszlo przez ftlnkcjonafiuszy policji, a nie 1. Byi on jedynie osobaat zawiadanniajaca. Pozwany tyrn sarnym nie Wie dlugo trwalo zatrzyrna11ie_ Gaza czy W zwiazku z tym toezylo sic; postepowanie przygotowawcze. Trudno tea dam‘: Wiare twierdzeniorn powoda, ii na skutek zatrzyrnania utracil zaufanie swoichnajbliészjrch, gdjri od dluiszego ezasu I116 uttzyrnuje 2 nirni koritaktu poza kontaktem te_I§fonig_z1ihrin ze swoirni rodzicami, ktérzy rlie Wiedza gdzie przebywa ich syn. Poza tym jest osoba Wielokrotnie karana, a Wiqc nie sposob uznaé, ii samo zatrzymanie moglo spowodowaé utrate przez niego jego dobrego imienia. Powéd nie udowodnil takie, aby na skutek przedmiotowego zdarzenia utracil czeéé swoich klientéw oraz zlecenia tym bardziej, i:e jest osoba bezroborna, a Wjrkoilywane przez niego prace maja charakter dorywczy. '  jeéliby jednak przyjaé, 2e pozwariy natuszyl dobra 0s0biSte powoda, to W ocenie sadu pozwany obalil domrliemarlie bezprawnoéci naruszenia débr Osobistych. . _ ' Na ternat bezprawnoéci Sad Najwyiszy Wypowiedzial sie W Wyroku z driia 19 paédziernika 1989 roku W sprawie II CR 419 /89 (Lex 8996) stwierdzajac, 2eza bez[5ra'Wne'uWa2a sie kaide dzialanie naruszajace dobro osobiste, jeieli nie zaehodzi iadna _ ze szczegohlych okolicznoéci ja Wylaczajacych. Do okolicznoéci xvylaczajacych bezprawnoéé naruszeriia débr osobistych na ogél zalicza sie: 1) dziakanie W ramach porzadku prawnego, tj. dzialanie dozwolone pizez obowiazujace przepisy prawa, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) zgode pokrzywdzonego oraz 4) dzialanie W obronic uzasadnionego interesu. 4 Wskazaé naleiy, ii zarowno zawiadomienie o przestepstwie, jak i Wskazanie osoby podejrzanej, mieszcza sie W granieach prawauij sa ohowiazliifim kflidego obywatela (art. 304 § 1 kpk). o bezprawnyrn 021111100 mom by méwié w'3*1a<=Z11i@ Wowczas, gdyby jego zawiadomienie i wskazanie osoby powoda jako podejrzanej dokonane bylo z oczywiécie ziyrn zamiarem i pelna éwiadomoécia nieprawdy takiego twierdzenia. Taki ezyn bylby éciganjr z urzedu, jako przestepstwo z art. 234 kk, co W nimejszej sprawie ilie miaio miejsca. Co Wiecej, jak wjrkazalo postepowanie dowodowe." oozwariy mial subiektywne przeéwiadczenie o popehlienia Wlaénie przez WZg1@f1¢1Y1 ifigo 10132111? dzialafi iloszacych znainiona przestepstw, bylo _kieroWanie groéb karalnyeh i byla to .3. Sygn. akt I C 103/12/3 zachowania sprawcy oraz związku przyczynowego porniędzy działafiiffn1"zaniecha11iem sprawcy a wyrządzoną szkodą. W' przypadku zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, przepis art. 24 § 1 k.c. przyjmuje dornniemanie bezprawności działania naruszającego te dobra. Szkoda według art. 415 k.c. musi posiadać walor realny. Samo tylko prawdopodobieństwo zagrożenia wyrządzenia szkody nie stanowi podstawy zasądzenia odszkodowania i ewentualnego zadośćuczynienia za hipotetyczną możliwość wyrządzenia krzywdy (por. wyrok" Sądu Najwyższego z dnia 07 maja 1998r., III CKU 18/98, Prokuratura i Prawo - dodatek 1998/11- 12/35). , W przedmiotowej sprawie_.domagał się zasądzenia od pozwanego na swoją rzecz zadośćuczynienia w kwocie 10 000 zł za „doznane krzywdy moralne” na skutek _zatrzymania go przez funkcjonariuszy policji w związku z informacjami podanymi przez W V i _ V ednoczesnie owod zażądał za ła kwoty 6 000 zł tymłern mi " J 's P " ' 0 P ti' . ' odsz o owama jako równowartość pięciomiesięcznego wynagrodzenia, albowiem w"'wyniku niesłusżnego oskarżenia utracił klientów. Powód podał, też iż na skutek bezprawnego zatrzymania utracił także swoje dobre imię i zaufanie rodziny. Na poparcie swoich twierdzeń co do wyrządzonej krzywdy oraz szkody, a także jej wysokości) powód nie przedstawił żadnych dowodów. Zgodnie bowiem z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, czyli ciężar dowodu spoczywa na tym, kto przedstawia określone twierdzenia, a nie na tym, kto im przeczy (er z`fmz!Yz`z*]›r0_àaz*z'0 gaz' zíz'ctz'r a0;0 zyaá zegar). Osoby chcące wywieść określone skutki prawne powołują się na fakty, z których skutki te wynikają, dlatego takie dowodzenie określa się też często jako czynność mającą na celu wykazanie prawdziwości lub nieprawdziwości twierdzeń stron o faktach. _ _ _ _ W pierwszej kolejności należy zaznac__zyć,___iż do zatrzymą11í¿1. doszło przez funkcjonariuszy policji, a nie ›. Był on jedynie osobą zawiadamiającą. Pozwany tym sarnym nie wie długo trwało zatrzyrnanie_ Üaz czy w związku z tym toczyło się postępowanie przygotowawcze. Trudno też dać wiarę twierdzeniom powoda, iż na skutek zatrzymania utracił zaufanie swoich-najbliższych, gdyz od dłuższego czasu nie utrzyrnuję z nirni kontaktu poza kontaktem te_le_foniç_znym ze swoimi rodzicami, którzy nie wiedzą gdzie przebywa ich syn. Poza tym jest osobą wieiokrotnie karaną, a więc nie sposób uznać, iż samo zatrzymanie mogło spowodować utratę przez niego jego dobrego imienia. Powód nie udowodnił także, aby na skutek przedmiotowego zdarzenia utracił część swoich klientów oraz zlecenia tym bardziej, że jest _osobą bezrobotną, a wykonywane przez niego prace mają charakter dorywczy. ' - _jeśliby jednak przyjąć, że pozwany naruszył dobra osobiste powoda, to w ocenie sądu pozwany obalił domniemanie bezprawności naruszenia dóbr osobistych. . _ ` Na temat bezprawności Sąd Najwyższy' wypowiedział się w wyroku z dnia 19 października 1989 roku w sprawie II CR 419 /89 (Lex 8996) stwierdzając, że-za bezprawneuważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna _ ze szczególnych okoliczności ją wyłączających. Do okoliczności wyłączających beżprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: 1) działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) zgodę pokrzywdzonego oraz 4) działanie w obronie uzasadnionego interesu. _ Wskazać należy, iż zarówno zawiadomienie o przestępstwie, jak i wskazanie osoby podejrzanej, mieszczą się w granicach prawai są obowíąlliifim każdego obywatela (art. 304 § l rpk). o bezpavmym działaniu można by mówić wsfłaczmß wówczas, gdyby jego zawiadomienie i wskazanie osoby powoda jako podejrzanej dokonane było z oczywiście złym zamiarem i pełną świadomością nieprawdy takiego twierdzenia. Taki 'czyn byłby ścigany z urzędu, jako przestępstwo z art. 234 kk, co W niniejszej sprawie nie miało miejsca. Co więcej, jak wykazało postępowanie dowodowe; nozwany miał subiektywne przeświadczenie o popełnienia właśnie przez Wzglęfłßlfl Íffigü I0_d2Í11Y' działań noszących znamiona przestępstw, było _kierowanie gróźb karalnych i była to .3. --- STRONA 5 --- Sygn. akt I C 103/12/3 wjrstarczajaca podstawa do 21o2enia przez niego zawiadornieriia. Wszysdro to boWierr1 rnoglio Wywolaé u pozwanego i jego rodziny poczucie przyrnusu czy jakiegoé zagroieriia, braku Pelriego bezpieczefistwa. . Dochodzenie W stosunku do powoda W sprawie kierowania groéb kflI2t]i'1YCh zostalo umorzone 2 poWodu braku danych dostatecznie uzasadniajacych popelnienie przestepstwa, zaé W przypadku uszkodzenia mienia — Wobec niewykrycia sprawcy przestqzpstwa. Takini rozstrzygnieciem sad cywilny nie jest zwiazany (por. art. 11 kpc). _ W orzecznictwie podkreéla sie, 2e je2e]i postepowariie uruchoinione W 2Wi:izku 2 zawiadomieniem 0 przestepstwie nie potwierdzijzaistnienia przestepstwa, nie oznacza "to, 2e zawiadomienie na1e2y traktowaé jako falszywe, po:1ieWa2 mianem takim okreéla sie zawiadomienie organu écigania o przestepstwie ze éwiadomoécizt, 2e go ogre popeiniono (por. Wyrok 2 dnia 4 grudnia 1998 r. Sad Apelacyjny w XY/arszawie, sygn. akt I ACa 1004/9 S. " Majac na uwadze poWy2s2e okolicznoéci powédztwo, jako bezzasadne Sad"  ria podstawie powolanych przepisow — oddalil W caloéci (punkt 1 wyroku). . Powod by} zwolniony od kosztéw sadowych W ca1oéci, Wobec czego kosztami tymi zostal obciaiony Skarb Pafistwa (pkt 2 Wyroku). _ _ Pow;'2s2e riie zwalnia jednak strony przegrywajacej (tu: powoda) od obowazlzu zwrotu pozwanemu pomesionych przez niego kosztow zastepstwa procesowego (art. 98 1 i_3 kpc) W kwocie 2 400 21 Wraz 2 opliata skarbowa W kwooie 17 21 (pkt 3 Wyroku). ' " // M. Major l ' _ 4 Sygn. akt I C 103/12/3 wystarczająca podstawa do złożenia przez niego zawiadomienia. Wszysdro to bowiem mogło wywołać u pozwanego i jego rodziny poczucie przymusu czy jakiegoś zagrożenia, braku pełnego bezpieczeństwa. -_ Dochodzenie w stosunku do powoda w sprawie kierowania gróźb karalnych zostało umorzone z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, zaś w przypadku uszkodzenia mienia - wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa. Takini rozstrzygnięciern sąd cywilny nie jest związany (por. art. 11 kpc). _ W orzecznictwie podkreśla się, że jeżeli postępowanie uruchomione w związku Iz zawiadornieniem 0 przestępstwie nie potwierdzijzaistnienía przestępstwa, nie -oznacza "to, że zawiadomienie należy traktować jako fałszywe, ponieważ mianem takim określa sie zawiadomienie organu ścigania o przestępstwie ze świadomością, że go nie popełniono (por. wyrok z dnia 4 grudnia 1998 r. Sąd Apelacyjny W XY/arszawie, sygn. akt I ACa ÍOO4/9 8. " Mając na uwadze powyższe okoliczności powództwo, jako bezzasadne Sąd' - na podstawie powołanych przepisów - oddalił w całości (punkt 1 wyroku). . Powód był zwolniony od kosztów sądowych w całości, wobec czego kosztami tymi został obciążony Skarb Państwa (pkt 2 wyroku). _ _ Powyższe nie zwalnia jednak strony przegrywającej (tu: powoda) od obowązku zwrotu pozwanemu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego (art. 98 1 i_3 kpc) w kwocie 2 400 zł wraz z opłatą skarbowa w kwocie 17 zł (pkt 3 wyroku). " ' ,/-/ M. Major I ` _ 4

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny W XY/arszawie#I C 1031/12/3#art. 23 k.c.#art. 24 § 1 kc#art. 415 inast.#art. 448 k.c.#art. 448 kc.#art. 24 § 1 k.c.#art. 415 k.c.#art. 6 k.c.#art. 304 § 1 kpk#art. 234 kk#art. 11 kpc