Postanowienie I C 1020/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Łod

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1020/09 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 października 2012 r. Sąd Okręgowy w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia Sądu Okręgowego Paweł Barański Protokolant : sekr. sąd. Monika Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa S. K. przeciwko A.S. o ochronę dóbr osobistych 1. oddala powództwo; 2. zasądza od S. K. na rzecz A. S. kwotę 737 zł (siedemset trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; 3. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Łodzi na rzecz S. K. kwotę 271,91 zł (dwieście siedemdziesiąt jeden złotych dziewięćdziesiąt jeden groszy) tytułem niewykorzystanej części zaliczki na koszty opinii biegłego, uiszczonej w dniu 6.04.2012 r. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 1020/09 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 10 listopada 2009 r. powódka S. K. wniosła o: - zobowiązanie pozwanego A. S. do zaniechania dalszych naruszeń dóbr osobistych powódki przez zaprzestanie rozpowszechniania wizerunku powódki przedstawionego na fotografiach załączonych do pozwu oraz innych będących w posiadaniu pozwanego - zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 25.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę -zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że oboje z pozwanym byli zatrudnieni w fabryce(…) w Ł.. Będąc na szkoleniu w Irlandii w 2007 r. zaczęli się ze sobą spotykać. Po powrocie ze szkolenia pozwany zaproponował wymianę zdjęć. W tym celu powódka użyczyła mu swój komputer. Pozwany skopiował z niego nie tylko zdjęcia ze szkolenia, ale również znajdujące się w osobnym folderze, oznaczonym nazwą „prywatne” intymne zdjęcia powódki. Po jakimś czasie zdjęcia te zaczęli wymieniać między sobą pracownicy (…) za pomocą środków komunikacji elektronicznej. (pozew –k.2-5) Postanowieniem z dnia 12 listopada 2009 r. powódka została zwolniona od kosztów sądowych częściowo – od opłaty od pozwu powyżej kwoty 1.000 zł. (postanowienie –k.11) W odpowiedzi na pozew pozwany A. S. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych. Pozwany przyznał, że pracuje wraz z powódką w firmie (…), zaprzeczył jednak że kiedykolwiek upublicznił zdjęcia powódki w sposób naruszający jej dobra osobiste. (odpowiedź na pozew –k.16-17) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka i pozwany poznali się na szkoleniu w Irlandii, gdzie wyjechali z firmy (…), w której oboje są zatrudnieni. Szkolenie rozpoczęło się w sierpniu 2007 r., trwało 3 miesiące. W trakcie szkolenia strony przez około 2 miesiące spotykały się ze sobą, utrzymywały stosunki płciowe. Strony miały osobne pokoje. Powódka nocowała w pokoju pozwanego. (zeznania powódki S. K. – k.68,343, zeznania pozwanego A. S. –k.70-71,344, zeznania świadka P.Ł. –k.131) Podczas szkolenia w Irlandii powódka utrzymywała bliższe kontakty z jeszcze jednym mężczyzną, raz spędziła z nim noc. (zeznania świadka E. P. – k.150 odwrót) Podczas szkolenia w Irlandii pozwany miał aparat fotograficzny marki (…) koloru czarnego. Pozwany robił swoim aparatem zdjęcia podczas szkolenia. Po powrocie z Irlandii uczestnicy szkolenia wymieniali zdjęcia na pendrive’ach. (zeznania pozwanego A. S.–k.71,151,344) --- STRONA 3 --- Po powrocie ze szkolenia w Irlandii – w drugiej połowie listopada 2007 r.- powódka przyjechała do pozwanego z laptopem, pod pretekstem jego naprawy. (zeznania pozwanego A. S.–k.70,344) Powódka sama wpisała hasło i udostępniła pozwanemu laptop. (zeznania powódki S. K.–k.68-69,343) Pozwany chciał zacząć naprawiać laptop powódki, ale okazało się, że laptop był sprawny, nie było konieczne wgranie żadnych programów, a powódka przyjechała do pozwanego w celach towarzyskich. (zeznania pozwanego A. S. – k.70-71,344) Po powrocie z Irlandii strony utrzymywały bliższe kontakty mniej więcej do końca 2007 r. Później ich relacje były wyłącznie koleżeńskie, pracowali na tej samej linii. Od czasu rozstania się do momentu ujawnienia zdjęć żadna ze stron nie próbowała reaktywować tego związku, każdy poszedł w swoją stronę. (zeznania powódki S. K. –k.70,343-344, zeznania pozwanego –k.71,344) W dniu 5 września 2009 r. koleżanka z pracy – W. K. pokazała powódce zdjęcia, mówiąc jej, że krążą one po całej fabryce od kilku dni. Były to nagie zdjęcia powódki. W. K. powiedziała powódce, że jej zdjęcia przesyłane były telefonicznie, a także pocztą elektroniczną. (zeznania powódki S.K. –k.68,343) Zdjęcia te powódka przechowywała na swoim prywatnym laptopie w folderze określonym nazwą „prywatny”. Zdjęcia te były wykonane w kwietniu lub maju 2007 r. aparatem z telefonu, który powódka wówczas posiadała. Powódka przez miesiąc przechowywała zdjęcia w telefonie, a później umieściła je w folderze na laptopie. Po ściągnięciu zdjęć do laptopa powódka skasowała je z telefonu. Laptop powódki zabezpieczony był hasłem. (zeznania powódki S.K. – k.68-69,343, fotografie –k.148) Pozwany nie rozpowszechnił w miejscu pracy zdjęć powódki, nie otrzymał ich drogą elektroniczną ani telefoniczną. Pozwany nie miał na swoim komputerze ani na innym nośniku, żadnego ze zdjęć powódki, które zostały później ujawnione. Pozwany nie zgrał żadnego z tych zdjęć powódki z jej prywatnego komputera. (zeznania pozwanego –k.71,344) W. K. otrzymała zdjęcia powódki na kartę pamięci w swoim telefonie od S. J., który nie powiedział jej skąd je ma. Następnego dnia po otrzymaniu zdjęć W. K. powiedziała o tym powódce. W.K. wysłała zdjęcia powódki A. S. drogą e- mailową, ze swojego prywatnego adresu. W. K. przesłała też zdjęcia M.Ś. – telefonicznie. (zeznania świadka W. K. –k.73, zeznania świadka A. S. –k.75, zeznania świadka M. Ś. –k.78, zeznania świadka S. J. –k.130) M. Ś. wysłała zdjęcia powódki B. P.. (zeznania świadka M.Ś –k.78) A. S. pokazała zdjęcia powódki T. K. i Z. K., którzy również są pracownikami (…). Oglądali oni zdjęcia w domu T. K. na jego komputerze, w skrzynce e-mailowej A. S.. (zeznania świadka A. S. –k.75-76, zeznania świadka T. K. –k.79) M. S. dostała niektóre ze zdjęć powódki przez bluetooth, nie wie od kogo je otrzymała, wyświetlił się jej tylko model telefonu. W taki sam sposób zdjęcia powódki otrzymał S. J.. (zeznania świadka M. S. –k.77, zeznania świadka S. J. – k.130) K. F. widział zdjęcia powódki na ekranie telefonu M. S.. (zeznania świadka K. F. –k.77) K. M. widział jedno nagie zdjęcie powódki – na ekranie komputera stojącego w firmowym magazynie, obok którego stała grupka osób. (zeznania świadka K. M. –k.81) --- STRONA 4 --- A. M. widział trzy albo cztery zdjęcia powódki na komputerze podłączonym do internetu, który stoi w kafejce internetowej na terenie zakładu pracy. (zeznania świadka A.M. –k.82-83) A.C. pokazywał zdjęcia powódki na obszarze (…), na którym pracował. (zeznania świadka K. S.–k.221) Z.P., który był przełożonym powódki dowiedział się od niej, że były rozprowadzane nagie zdjęcia powódki na terenie (…). Powódka zasugerowała mu, że zdjęcia mógł rozpowszechniać M. R.. M. R. w rozmowie ze Z. P. zaprzeczył, żeby rozpowszechniał zdjęcia powódki. (zeznania świadka Z. P. – k.74) Po ujawnieniu jej zdjęć w miejscu pracy powódka pracowała jeszcze przez kilka dni, a potem była przez 5 tygodni na zwolnieniu lekarskim, które otrzymała od psychiatry w prywatnym gabinecie. Przed ujawnieniem zdjęć powódka zatrudniona była na stanowisku koordynatora linii (lineleader) i zarządzała zespołem 50 osób. Po powrocie ze zwolnienia powódka poprosiła o przeniesienie do innego działu. Pozostała na zajmowanym stanowisku, ale podwładni jej nie słuchali, lekceważyli ją, nie miała na nich wpływu. Jej manager stwierdził, że dla jej dobra „zdejmie ją ze stanowiska” i wróciła do pracy na linii produkcyjnej, gdzie pracuje do chwili obecnej. Pobory powódki aż do czerwca 2012 r. zostały utrzymane na wcześniejszym poziomie. (zeznania powódki S.K. – k.70,343, zeznania świadka Z. P. –k.74,zeznania świadka M. B. –k.85, zeznania świadka E. P. –k.151, opinia psychologiczna –k.296) Po rozstaniu się z pozwanym powódka, od czerwca 2009 r. spotykała się z innym pracownikiem firmy Dell – M. B.. (zeznania świadka M. B. –k.85) Zdjęcie, znajdujące się w kopercie na k.148 akt sprawy, oznaczone nr 11 zostało wykonane aparatem fotograficznym S. model (…). W chwili wykonania zdjęcia w aparacie fotograficznym była ustawiona data 02.05.2015 r. Powyższe zdjęcie zostało skopiowane do urządzenia (prawdopodobnie komputera) w dniu, w którym data systemowa wskazywała 02.09.2009 r. Powyższe zdjęcie było kopiowane co najmniej dwukrotnie do urządzenia (prawdopodobnie komputera) w dniu, w którym data systemowa wskazywała 02.09.2009 r., a następnie w dniu, w którym data systemowa wskazywała 03.09.2009 r. (opinia biegłego z zakresu badań sprzętu komputerowego i nośników danych –k.208) Aparat fotograficzny widoczny na fotografii nr 14, znajdującej się w kopercie na k.107 akt to S. (…) – można to wnioskować na podstawie umiejscowienia i wyglądu pokręteł, przycisków, obiektywu, lampy błyskowej, fragmentów napisów, koloru obwódki wokół obiektywu. Kopiowanie pliku nie pozostawia śladów w komputerze, na którym znajduje się zdjęcie. W przypadku większości plików „jpg”, z którymi mamy do czynienia w niniejszej sprawie daty utworzenia i modyfikacji nie ulegają zmianie w momencie kopiowania, a co za tym idzie nie można określić czy i kiedy dany plik był kopiowany. Na podstawie badania nośnika nie można również stwierdzić z jakiego nośnika na jaki dany plik został skopiowany. Można jedynie wnioskować, że skoro zdjęcie wykonane aparatem fotograficznym znajduje się w komputerze, to zostało ono skopiowane z karty pamięci lub pamięci wewnętrznej aparatu fotograficznego na dysk twardy komputera. (uzupełniająca opinia biegłego z zakresu badań sprzętu komputerowego i nośników danych –k.242-243) Powódka pozostaje pod opieką psychiatry K. W. od dnia 7.09.2009 r. (ksero zaświadczenia –k.9) --- STRONA 5 --- W czerwcu 2012 r. powódka została pozbawiona wynagrodzenia koordynatora linii i otrzymuje obecnie pensję pracownika produkcji. Powódka nie czuje się w pracy tak swobodnie, jak przed ujawnieniem zdjęć. Rozmawia tylko z osobami ze swojego działu, nie nawiązuje kontaktów po pracy. (zeznania powódki S.K. –k.343) Rozmiar cierpień psychicznych związanych z rozpowszechnieniem zdjęć intymnych powódki można określić jako długotrwały i znaczny. Rozpowszechnienie zdjęć intymnych powódki spowodowało wystąpienie u niej zaburzeń adaptacyjnych o obrazie zaburzeń lękowo – depresyjnych. Dolegliwości te wymagają stałego leczenia farmakologicznego i opieki psychologicznej oraz spowodowały w przeszłości kilkutygodniową niezdolność do pracy. Rozpowszechnienie przedmiotowych zdjęć naraziło powódkę na zerwanie więzi towarzyskich, poczucie wyobcowania i bezradności, duży poziom lęku w sytuacjach społecznych, konieczność zmiany stanowiska pracy, a co za tym idzie, narażenie na konieczność adaptacji w nowym środowisku pracy. Zaistniała sytuacja nie zaznaczyła się zaburzeniami w sferze osobowości, jednak spowodowała zakłócenia w funkcjonowaniu emocjonalnym, charakteryzujące się obniżoną odpornością na otaczające bodźce oraz znacznie podwyższoną pobudliwością przy wysokiej kontroli sytuacji. Powyższa kompilacja parametrów wskazuje na występowanie nadmiernego i długotrwałego napięcia oraz nadmiernej ekspresji emocji. Obecne funkcjonowanie powódki w znacznej mierze jest uwarunkowane zrozumieniem i wsparciem ze strony osób najbliższych, jednak nie można wykluczyć, że powstałe zaburzenia będą mieć charakter trwały. Uszczerbek na zdrowiu spowodowany doznanym urazem psychicznym wynosi 8%. (opinia sądowo – psychiatryczna –k.279,321, opinia psychologiczna –k.299- 300) W dniu 1 października 2009 r. pełnomocnik powódki skierował do pozwanego wezwanie do zaniechania naruszeń dóbr osobistych i dobrowolnej zapłaty. Pełnomocnik powódki wezwał pozwanego do zaniechania dalszych naruszeń dóbr osobistych powódki przez zaprzestanie rozpowszechniania wizerunku powódki przedstawionego na fotografiach będących w jego posiadaniu oraz dobrowolnej zapłaty kwoty 25.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz powódki. (wezwanie – k.8) W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik pozwanego poinformował, że pozwany nie widzi możliwości spełnienia żądanego roszczenia, co uzasadnione jest faktem, że pozwany nigdy nie naruszył dóbr osobistych powódki tj. nigdy nie upublicznił żadnego jej zdjęcia, co więcej nie posiada żadnych jej zdjęć. Pełnomocnik pozwanego wskazał, że pozwany zna sytuację opisaną w wezwaniu, gdyż także jest pracownikiem firmy (…), jednak zdjęcia powódki zostały upublicznione przez kogoś innego. (pismo –k.18) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika powódki o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka M. S., ponieważ wniosek ten został złożony po upływie terminu wyznaczonego w trybie art. 207 § 3 KPC postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. ( k.87), który upłynął 14 kwietnia 2010 r. Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki w zakresie twierdzeń, że zdjęcie oznaczone nr 11 z koperty na k.148 zrobił jej pozwany i że powódka nie miała tego zdjęcia w swoim folderze „prywatne”. Powódka twierdziła, że zdjęcie to było wykonane przez pozwanego w Irlandii, w pokoju pozwanego. Zeznania powódki w tym zakresie są gołosłowne i nie znajdują potwierdzenia w --- STRONA 6 --- pozostałym materiale dowodowym. Pozwany temu zaprzeczył i stwierdził, że nie miał aparatu S., tylko P.. Z opinii biegłego informatyka wynika, że zdjęcie nr 11 było wykonane aparatem S. (…), tak jak niektóre inne zdjęcia z pobytu w Irlandii. Ta okoliczność nie przesądza jednak, że to pozwany wykonał zdjęcie nr 11. Również fakt, że pozwany na jednym ze zdjęć znajdujących się w aktach sprawy trzyma aparat marki S. (…) nie świadczy o tym, że to pozwany był autorem zdjęcia nr 11 ani o tym, że był to jego aparat. Pozwany mógł przecież oglądać zdjęcia w czyimś aparacie albo robić zdjęcia czyimś aparatem, w momencie kiedy jemu zrobiono zdjęcie. Przekonanie powódki, że jej intymne zdjęcia rozpowszechnił pozwany nie zostało oparte na żadnych dowodach, co zostanie szerzej omówione w rozważaniach prawnych. Sąd zważył co następuje: Powództwo jest bezzasadne i podlega oddaleniu w całości. W sprawie nie zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 24 kc w zw. z art. 448 kc uzasadniające uwzględnienie roszczeń powódki wynikających z rzekomego naruszenia przez pozwanego jej dóbr osobistych. Stosownie do treści art. 24 § 1 kc ten, czyje dobro zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Zgodnie z art. 448 kc w razie naruszenia dobra osobistego Sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 23 kc stanowiący, iż dobra osobiste pozostają pod ochroną prawa cywilnego, nie zawiera zamkniętego katalogu tych dóbr. Zalicza do nich w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swobodę sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnicę korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukową, artystyczną i wynalazczą. O tym, czy w konkretnym wypadku doszło do naruszenia dóbr osobistych decydują nie subiektywne odczucia osoby żądającej ochrony, ale to jaką reakcję wywołało to naruszenie w społeczeństwie. Toteż przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra, którego ochrony domaga się osoba zgłaszająca żądanie należy brać pod uwagę całokształt okoliczności danej sprawy i stosować kryteria obiektywne. Przesłanką warunkującą zarówno roszczenie zmierzające do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, jak i roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia na podstawie art. 448 kc jest ustalenie, że dobro osobiste zostało naruszone działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności w prawie cywilnym ujmowana jest szeroko. Przepis art. 24 kc nie definiuje pojęcia bezprawności. Przyjmuje się, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, a nawet z porządkiem prawnym oraz zasadami współżycia społecznego. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19.10.1989 r. II CR 419/89 OSP 11-12/90 poz. 377 wyjaśnił, że za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je, oraz że do okoliczności wyłączających --- STRONA 7 --- bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się działanie w ramach porządku prawnego tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego, działanie w obronie uzasadnionego interesu. Dla uchylenia więc odpowiedzialności konieczne jest stwierdzenie przesłanek wyłączających bezprawność. Rozpoznając sprawę, której przedmiotem jest ochrona dóbr osobistych, Sąd powinien w pierwszej kolejności ustalić czy doszło do naruszenia dobra osobistego oraz czy pozwany był jego sprawcą, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi na dwa poprzednie pytania ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. Dowód, że dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone przez osobę pozwaną, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej z tego tytułu. Dopiero po wykazaniu tej okoliczności na pozwanym spoczywa ciężar dowodu, że jego działanie nie było bezprawne. Powódka nie udowodniła, że sprawcą działań, które doprowadziły do naruszenia jej dóbr osobistych był pozwany. W sprawie zostało przeprowadzone niezwykle szeroko zakreślone postępowanie dowodowe, które nie przyniosło żadnych dowodów potwierdzających twierdzenia powódki. Zostało przesłuchanych dwudziestu kilku świadków, z których żaden nie zeznał, iż osobą która rozpowszechniła i udostępniła (jako pierwsza lub kolejna) innym osobom prywatne zdjęcia powódki był pozwany. Żaden ze świadków nie wskazał pozwanego jako osoby, od której otrzymał zdjęcia powódki. Należy zwrócić uwagę, że świadkowie przesłuchani w sprawie wskazali cały szereg osób, które rozpowszechniały zdjęcia powódki w miejscu pracy (choć brak dowodu na okoliczność, kto jako pierwszy „puścił zdjęcia w obieg”). W. K. zeznała, że zdjęcia przysłał jej S. J., ona wysłała je A. S. i M. Ś.. A. S. sama przyznała, że pokazała zdjęcia T. K. i Z. K.. M. Ś. przyznała, że wysłała zdjęcia B. P., poza tym z zeznań M. B. wynika, że pokazywała je w zakładowej kantynie. S. J. przyznał, że pokazywał zdjęcia powódki osobom nie związanym z (…) i przekazał je W. K.. Z zeznań K. S. wynika, że A. C. pokazywał zdjęcia powódki na obszarze, w którym pracował. Powódka jednak nie zdecydowała się skierować swojego roszczenia przeciwko żadnej z tych osób, a przeciwko pozwanemu, którego żaden ze świadków nie wskazał, jako osoby która rozpowszechniała intymne zdjęcia powódki w miejscu pracy. Brak bezpośrednich dowodów przeciwko pozwanemu wyklucza przypisanie mu sprawstwa czynu naruszającego dobra osobiste powódki. Należy dodać, iż z pozostałych okoliczności sprawy również nie wypływają wnioski potwierdzające wersję powódki. Zeznania powódki, poza tym, że nie potwierdzone żadnymi innymi dowodami, są w pewnym zakresie niekonsekwentne. Jest tak w odniesieniu do celu, w jakim powódka udostępniła pozwanemu swój komputer. W pozwie zostało wskazane, że w celu wymiany zdjęć ze wspólnego szkolenia. W informacyjnych wyjaśnieniach powódka podała, że w celu wgrania do komputera programów, a przesłuchana jako strona zeznała, że w celu dokonania naprawy komputera. Zeznania powódki nie stanowią również dowodu na okoliczność, iż pozwany skopiował zdjęcia znajdujące się w folderze oznaczonym nazwą „prywatne”. Powódka zeznała „nie widziałam co pozwany robił dokładnie w moim laptopie” – czyli powódka nie widziała momentu rzekomego skopiowania jej zdjęć intymnych. Należy zwrócić uwagę, iż powódka nie przedstawiła przekonujących motywów, jakimi miałby kierować się pozwany upubliczniając jej zdjęcia. Z zeznań stron wynika bezspornie, że pomiędzy zakończeniem ich związku a pojawieniem się zdjęć powódki w miejscu --- STRONA 8 --- pracy stron upłynęło niemal dwa lata. Strony zgodnie zeznały, że po rozstaniu się, żadne z nich nie przejawiało chęci reaktywacji związku (zeznania powódki: „każde z nas poszło w swoją stronę”, zeznania pozwanego „miałem już inną dziewczynę”). Zatem, za niewiarygodne w świetle zasad doświadczenia życiowego należy uznać twierdzenie powódki jakoby działanie pozwanego miało być motywowane zazdrością. Pozwany nie był jedyną osobą z firmy (…), z którą powódka utrzymywała kontakty na gruncie prywatnym. Zatem nie tylko on miał możliwość skopiowania zdjęć powódki i rozpowszechnienia ich w firmie. Wobec nieudowodnienia, że pozwany był sprawcą czynu naruszającego dobra osobiste powódki, powództwo podlegało oddaleniu. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 KPC, stosując zasadę odpowiedzialności za wynik sporu. Powódka przegrała proces w całości, jest zatem zobowiązana do zwrotu na rzecz pozwanego poniesionych przez niego kosztów procesu. Na kwotę zasądzoną na rzecz pozwanego złożyły się: opłata od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa adwokackiego w podwójnej stawce minimalnej wynikającej z § 11 ust. 1 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie. W ocenie Sądu niezbędny nakład pracy pełnomocnika pozwanego, wynikający przede wszystkim z długości czasu trwania postępowania w niniejszej sprawie uzasadniał uwzględnienie jego wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości podwójnej stawki minimalnej. Na podstawie art. 84 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych należało zwrócić na rzecz powódki niewykorzystaną część zaliczki na koszty opinii biegłego.