§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zapłatę

Postanowienie I C 1010/12

zapłatę

Teza / krótkie omówienie

zapłatę

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1010/12 `*¦'...'L' “* "'!'?` _ _.Í _ 'f - , \.. '-'I'|||."'§¦ :='l *G -I- F %'..r-'Ÿh - "e""'_à ł"`„Ŝf-._ Ł-I\l|h1"r ll-u±Fl| 'Ubi' 1/VYROK ~ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] A Dnia 8 listopada 2013 1". Sąd Okręgowy W Łodzi I Wydział Cywilny W składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia Sądu Okręgowego Paweł Barański Protokolant: sekr. sąd. Monika Szczygielska . po rozpoznaniu W dniu 25 października 2013 r. W Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa A. G. przeciwko U(...) Spółce Akcyjnej W Ł. z udziałem interwenienta ubocznego ]. S. .I -._ - o zapłatę zadośćuczynienia oraz ustalenie odpowiedzialności na przyszłość 1 2. 3. 4.. zasądza od Spółki Akcyjnej W Ł. na rzecz A. G. kwotę 80.000 zł (osiemdziesiąt tysięcy złotych), tytułem zadośćuczynienia, z odsetkami ustawowymi od dnia 24 listopada 2011 r. do dnia zapłaty; oddala powództwo W pozostałej części; - zasądza od U(...)Spółki Akcyjnej w Ł. na rzecz A. G. kwotę 7.617 zł (siedem tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; nakazuje pobrać od U(. . .) Spółki Akcyjnej W Ł. na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Łodzi kwotę 2.061,64 zł (dwa tysiące sześćdziesiąt jeden złotych sześćdziesiąt cztery' grosze) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. --- STRONA 2 --- sygn.a1<r1c1010/12 _ UZASADNIENIE W pozwie z dnia 2 lutego 2012 r., wniesionym w postępowaniu upominawczym powódka A. G. ywriosła o zasądzenie od pozwanego U(. . .) Spółki Akcyjnej w Ł. kwoty 80.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez powódkę krzywdę wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 24 listopada 2011 r. do dnia zapłaty, o ustalenie odpowiedzialności pozwanego za skutki doznanych przez powódkę obrażeń, mogące pojawić się w przyszłości oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 24 lipca 2011 r. miał miejsce wypadek komunikacyjny, którego sprawca kierujący pojazdem ubezpieczonym od OC u pozwanego stracił panowanie nad kierownicą, w wyniku czego uderzył w betonowy przystanek autobusowy. W wyniku przedmiotowego zdarzenia poszkodowaua została podróżuj ąca razem ze sprawcą wypadku powódka. W .następstwie wypadku powódka doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu. W wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego pozwany uznał swoją odpowiedzialność i przyznał powódce tytułem zadośćuczynienia kwotę 30.000 zł, pomniej szając je o 50% z uwagi na przyjęty stopień przyczynienia się powódki do powstania szkody. (pozew -k.2-7) Dnia 28 maja 2012 r. pozew został zwrócony. (zarządzenie --k.69) W dniu 19 czerwca 2012 r. sprawa została wpisana pod nowy numer. (zarządzenie - k.71) Z uwagi na brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym sprawa została przekazana do rozpoznania w postępowaniu zwykłym. (zarządzenie -k.75) -' c - W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zasądzenie od powódki na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, zawiadomienie o toczącym się procesie J. S. i wezwanie do wzięcia udziału w sprawie w charakterze interwenienta ubocznego po stronie pozwanej. Pozwany podniósł zarzut przyezynienia się powódki w 50% do wypadku przez to, że powódka zgodziła się jazdę z pijanym kierowcą. Pozwany podniósł, ze .żądanie zadośćuczynienia jest wygórowane. (odpowiedż na pozew -k.83-85) Powódkapodniosła, ze zmniejszenie przyznanego powódce świadczenia nalezy uznać za nieuzasadnione poniewaz brak dowodów na to, aby powódka miała świadomość, ze kierowca spozywał wcześniej alkohol. (pismo -k.99) ` J. S. zgłosił przystąpienie do pozwanego w charakterze interwenienta ubocznego. (pismo -k.l08) " ` "Sąd ustalił następujący staufaktyezny: 1 --- STRONA 3 --- W dniu 23 lipca 2011 r. powódka A. G. była na dyskotece w miejscowości wraz z koleżanką E. S.. (zeznania powódki --k_l29-130,266) J. S. przyjechał na tą samą dyskotekę przed godziną 21.00. Około godziny 23.00- 24.00 rozmawiał z E. S., która chciała żeby zawiózł jąi powódkę na inną zabawę. J. S. powiedział E. S., że nie może prowadzić samochodu bo spożywał alkohol. Podczas tej rozmowy powódka stała w kółku w gronie kilku osób. Rozmowa była prowadzona przed salą, w której odbywała się zabawa. Godzinę lub dwie później E. S. poprosiła J. S. żeby odwiózł ją i powódkę do domu. J. S. odpowiedział, że się zastanowi. Następnie dalej się bawił i pił alkohol. Następnie, po kilku rozmowach telefonicznych z E. S_`J." S. zgodził się odwieźć jąi powódkę do domu. Razem poszli do jego samochodu. Było około godziny 3.00. J. S. na' zabawie pił tylko piwo ‹- wypił 3 lub 4 piwa. (zeznania interwenienta ubocznego J. S. złożone w charakterze świadka -k.l30-131, zeznania świadka E. C. -k.156-157, zeznania świadka M. K. 3-1<.1s8) J * t 3 Powódka- będąc na zabawie nie widziała, :żeby J. S. spożywał alkohol. P_owódka znała wcześniej J. S., był jej kolegą ze szkoły. Powódka widziała J. S. przelotnie kilka razy w ciągu zabawy, ostatni raz około pół godziny przed wyjazdem z zabawy. Jego stan nie wzbudził jej wątpliwości, nie było po nim widać, że jest nietrzeźwy. Powódka była umówiona z E. S., że każda z nich załatwia przejazd na zabawę w jedną stronę. W dniu wypadku przywiózł je na zabawę ojciec powódki, dlatego powódka nie interesowała się z kim mają wracać -- miała to załatwić E. S.. (zeznania powódki -k_l29-130,266) Na skutek wypadku powódka nie pamięta ani jego przebiegu, ani poprzedzających go chwil. Powódka nie pamięta jak wsiadała do samochodu O(. _ .). W czasie wypadku powódka straciła przytomność i odzyskała ją po 4 dniach w szpitalu na oddziale intensywnej opieki medycznej. (zeznania powódki -k.12_9-130,266) _ Po J. S. nie był widoczny stan upoj enia alkoholowego, nie miał zaburzeń koordynacji ruchów ani zaburzeń mowy. E. C. i M.. K. nie widzieli, żeby J. S. spożywał alkohol w obecności powódki. (zeznania świadka E. C -_k.157, zeznania świadka M.. K. -k_158) Wracając z dyskoteki około godziny 3.00 J. S., kierując pojazdem marki O(...) o nr rej. (___), ubezpieczonym w U (___), polisa OC nr (___), na prostym odcinku drogi stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, w wyniku czego uderzył prawym bokiem w betonowy przystanek autobusowy znajdujący się po 'lewej stronie drogi. W wyniku tego zdarzenia powódka podróżująca razem ze sprawcą wypadku doznała obrażeń ciała w postaci mazu wielonarządowego_ W czasie wypadku powódka miała zapięte pasy bezpieczeństwa. (okoliczności bezsporne, notatka urzędowa -k_l załączonych akt II K 1096/11, polisa --k_62- 63 "załączonych akt szkodowych) Z miejsca wypadku powódka została przetransportowana do szpitala w O. i przyjęta na Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Powódka była nieprzytomna z licznymi złamaniami kości czaszki, złamaniern oboj czyka prawego, wyrostka mieczykowatego mostka, stłuczeniem płuca lewego. Po wykonaniu szeregu nadań powódka została w dniu 27 lipca 2 --- STRONA 4 --- 2011 r. przekazana do oddziału chirurgicznego. (informacja --k. 19-20, historia choroby --k.22, karta medycznych czymiości ratunkowych -k.23) Na oddziale chirurgii ogólnej u powódki rozpoznano: złamanie podstawy czaszki, wielokrotne złamanie kości twarzoczaszki, obwodowy niedowład prawego N.VII, złamanie obojczyka prawego, złamanie wyrostka mieczykowatego mostka, stłuczenie płuca lewego. Podczas pobytu w oddziale 'powódka była konsultowana neurologicznie z powodu porażenia n. VII po stronie prawej. Powódka nie wyraziła zgody na opatrunek gipsowy Desaulta. Została wypisana w dniu 3 sierpnia 2011 r. w stanie ogólnej poprawy z zaleceniami kontroli w poradni chirurgicznej, neurologicznej, okulistycznej i chirurgii szczękowej. (karta informacyjna -k_2 l) I" W dacie wypadku powódka była uczennicą technikum hotelarskiego w O., mieszkała z rodzicami. (okoliczność bezspoma) ` _ Powódka odczuwała bóle głowy i bóle twarzy, przechodziła bolesną rehabilitację włącznie z zabiegami elektrostymulacyjnymi. Na rehabilitację powódka jeździła do szpitala w O., Każda seria rehabilitacji trwała 2 tygodnie, po kilka zabiegów dziennie. Na chwilę obecną powódka zakończyła rehabilitację. Obecnie oczekuje na wizytę u neurologa, który wypowie się czy dalsza rehabilitacja jest potrzebna. (zeznania powódki -k_129,266, zeznania świadka M. G. -1<.132) 8 W wypadku z dnia 24 lipca 2011 r. powódka odniosła następujące obrażenia: 1. złamanie stoku, luski prawej kości skroniowej, obu łuków jarzmowych, ściany przedniej, górnej i bocznej lewej zatoki szczękowej, bocznej, górnej i dolnej ściany lewego oczodołu, skrzydeł większych kości klinowej; 2. obwodowego niedowładu prawego n. VII; 3. złamania obojczyka prawego; 4. złamania wyrostka mieczykowatego mostka; 5. stłuczenia płuca lewego; 6. wystąpiła u powódki reakcja sytuacyjna, adaptacyjna; 7. ośrodkowy niedowład nerwu twarzowego po stronie lewej do dalszej diagnostyki z zaburzeniami czucia powierzchniowego policzka lewego w okolicy łuku jarzmowego lewego w wywiadzie. (opinia biegłych -k.185 odwrót) " Wskutek obrażeń odniesionych w wypadku powódka poniosła _trwały uszczerbek na zdrowiu w łącznej wysokości 42% na podstawie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002 r. w sprawie zasad orzekania o trwałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu (Dz. U. nr 234 poz. 1974), w tym: złamanie kości podstawy i sklepienia czaszki 10% z pkt. 2, obwodowy niedowład nerwu twarzowego prawego i ośrodkowy niedowład nerwu twarzowego po stronie lewej do dalszej diagnostyki z zaburzeniami czucia powierzch11iowego policzka lewego w okolicy łuku jarzmowego lewego w wywiadzie 12% z pkt. 15, wadliwie wygojone złamanie obojczyka prawego 5% z pkt. 100, złamanie wyrostka mieczykowatego mostka wygoj one bez następstw - brak uszczerbku, stłuczenie płuca lewego 10% z pkt. 61a, reakcja sytuacyjna, adaptacyjna po przebytym urazie czaszkowo - mózgowym 5% z pkt. 10 a. (opinia biegłych --k. l 86 odwrót-187 odwrót) - 'Obecnie u powódki nie stwierdza się wyraźnie obniżonych, utrwalonych zaburzeń ftmkcji poznawczych. Powódka uczy się dobrze, planuje studiować psychologię. U powódki .1. ' |' ş 3 --- STRONA 5 --- a obecne są nieznacznie nasilone objawy nerwicowe pod postacią okresowego przygnębienia, niepokoju oraz nasilona obawa przed samodzielnym prowadzeniem samochodu, co może mieć wpływ na obniżenie jakości funkcjonowania powódki w przyszłości. (opinia biegłych - k_18'7 odwrót-188) - _ _Obecnie w badaniu neurologicznym obie powieki zamykają się, podczas badania siły mięśnia okrężnego oka - osłabienie po stronie prawej, siła mięśnia policzkowego oraz okrężnego ust symetryczna. Podczas obserwacji mimiki twarzy stwierdza się obniżony lewy kącik ust, wygładzenie fałdu nosowo - wargowego po stronie lewej. Następstwa neurologiczne wypadku z dnia 24 lipca 2011 r. stwierdzone w czasie badania mają charakter trwały i nie rokują poprawy. (opinia biegłych -k_187 odwrót) “ Następstwa złamania obojczyka prawego mają charakter trwałego zniekształcenia, natomiast złamanie wyrostka mieczykowatego mostka wygoiło się bez zniekształceń, bez upośledzenia funkcji ściany klatki piersiowej. (opinia biegłych -k. l 88) Do chwili obecnej powódka odczuwa prawie codziemiie bóle twarzy i głowy. Prawe oko powódki nie łzawi_ Powódka przyjmuje krople do oczu -- sztuczne łzy oraz leki przeciwbólowe dostępne bez recepty. W chwili obecnej powódka nie odczuwa lęku przed jazdą samochodem. Powódka studiuje dietetykę na studiach dziemiych, _licencjackich w Państwowej Wyższej Szkole Informatyki i Przedsiębiorczości w Ł.. Powódka nie ma prawa jazdy, była na kursie, ale nie ukończyła go. Powódka nie ma renty z ZUS. Nie występowała o przyznanie jej stopnia niepełnosprawności ponieważ nie uważa się za osobę niepełnosprawną. (zeznania powódki --k_266-267) " ' " - ' Prawomocnyrn wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 r. Sąd Rejonowy w Ostrołęce uznał J. S. za winnego spowodowania wypadku w dniu 24 lipca 2011 r. w stanie nietrzeźwości - 0,87 promila alkoholu etylowego we krwi i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której _wykonanie zostało zawieszone warunkowo na okres próby pięciu lat. (wyrok --k_l76-177 załączonych akt Il K 1096/l 1) _ _ W dniu 9 września 2011 r. pełnomocnik powódki złożył u pozwanego ubezpieczyciela wezwanie do zapłaty zadośćuczynienia z tytułu odniesionej szkody osobowej w wysokości 500.000 zł. (wezwanie do zapłaty -k.43 załączonych akt szkodowych) . _ ' W dniu 24 listopada 2011 r. pozwany 'wydał decyzję wypłaty odszkodowania, ustalając jego wysokość na kwotę 15.000 zł przy przyjęciu 50% przyczynienia. (decyzja - k.5 1 , oryginał -k.7l załączonych akt szkodowych) W dniu 21 lipca 2013 r. J. S. złożył w Prokuraturze Rejonowej w O. zawiadomienie o próbie popełnienia przestępstwa z art. 18 KK w związku z art. 177 § 1 i art. 178 § 1 KK, polegającego na tym, że E. S. 'i A. G. w dniu 24 lipca 2011 r. w miejscowości R. namawiały zawiadami_aj ącego do popełnienia przestępstwa kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwym. (zawiadomienie --k.24 1 -242) _ 4 L. --- STRONA 6 --- Postanowieniem z dnia.30 sierpnia 2013 r. Prokurator Rejonowy 'w O. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie nakłaniania J. S. do popełnienia przestępstwa z uwagi, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. (postanowienie -k.25 6) _ J. S. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, które nie zostało przyjęte z uwagi na wniesienie go przez osobę nieuprawnioną, ponieważ J. S. nie jest pokrzywdzonym w rozumieniu art. 49 § 1 KPK. (zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia -k.273-274) _ J. S. złożył zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia. Akta o sygn. 3 DS. 186/13 wraz ze złożonym zażaleniem zostały przesłane do Sądu Rejonowego w O. Wydziału karnego. (zażalenie -k.276, zawiadomienie -k.271) -- ` .I J. S. mieszka z rodzicami. Pracował jako konserwator dróg i mostów. Był zatrudniony na umowę o_ pracę, która skończyła się z końcem pażdziernika 2013 r. Zarabiał około 1.500 zł. Interwenient uboczny studiuje na Politechnice (. _ .) na kierunku elektrotechnika. Są to studia zaoczne, kosztują 2.100 zł za semestr. Ponadto interwenient ponosi koszty wynaj ęcia pokoju w akademiku - 210 zł miesięcznie i koszty dojazdów do B. - 120 zł miesięcznie. Ojciec .T_ S. jest chory, ma I grupę inwalidzką. Matka interwenienta pracuje w cukierni jako piekarz -- cukiemik, zarabia 1.300-1.400 zł miesięcznie. U(. . .) wystąpiła do interwenienta z roszczeniem regresowym o kwotę 15.000 zł wypłaconą A. G.. Interwenient spłaca należność od kwietnia 2012 r. w ratach rozłożonych na dwa lata, które wynoszą około 400 zł miesięcznie. U(. _ .) wystąpiła takz'e do interwenienta o zapłatę kwoty`35.000 zł z odsetkarni wypłaconą E. S.. Interwenient nie zaczął jeszcze spłacać tej .należności bo nie ma na to środków finansowych. (zeznania interwenienta ubocznego J. S. złożone w charakterze świadka -k.265, wezwanie do' zapłaty roszczenia regresowego -k.75 załączonych akt szkodowych) ' Powyższy stan faktyczny, który nie był zasadniczo sporny między stronami, Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów. Sporna była kwestia przyczynienia się powódki do powstania szkody, która zostanie omówiona w ramach rozważań prawnych. Sąd zważył co następuje: Podstawą odpowiedzialności pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń jest umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawarta z posiadaczem samochodu marki O(. . .), którym kierował sprawca wypadku z dnia 24 lipca 2011 roku oraz przepis art. 822 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC) zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpie- czaj ący albo osoba, na której rzecz umowa została zawarta (ubezpieczony). " Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń ma charakter akcesoryjny, gdyż jej powstanie i rozmiar zależą od istnienia okoliczności uzasadniających odpowiedzialność ubezpieczonego sprawcy szkody oraz rozmiaru tej odpowiedzialności. Istnienie więc odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu lub osoby kieruj ącej pojazdem determinuje odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń. Bardziej szczegółowe regulacje "odnośnie kwestii odpowiedzialności ubezpieczyciela zawierają przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwmancyjnym i`_ Polskim Bituze S 5 --- STRONA 7 --- Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) oraz ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124,_poz. 1151 ze zm.). Art. 34 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych stanowi, iż z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani - na podstawie przepisów prawa cywilnego - do odszkodowania za wyrządzoną szkodę w związku z ruchem tego pojazdu, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie' ciała, rozstrój zdrowia bądż też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Uzupełnieniem powyższego przepisu jest art. 35 tej ustawy, zgodnie z którym, ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Z art. 38 ust. 1 pkt 1 a contrurío powyższej ustawy wynika, iż- odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń nie jest wyłączona za szkody na osobie. Do przyjęcia natomiast odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń -- wystarczy samo stwierdzenie obowiązku naprawienia szkody przez kierującego (art. 34 i 35 ustawy 'o ubezpieczeniach obowiązkowych). _ Zgodnie z treścią art. 822 § 4 k.c., uprawniony do odszkodowania może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. 'Również z art. 19 ust. 1 zd. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. - _ . Z treści art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 435 § 1 k.c. wynika, że samoistny posiadacz mechanicznego środka komtmikacji poruszanego za - - pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu wyrządzoną komukolwiek przez ruch tego pojazdu chyba, że szkoda nastąpiła. wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowiedzialności. _ Mając na uwadze powyższe rozważania, przy uwzględnieniu okoliczności niniejszej sprawy, bezsporna jest odpowiedzialność kierującego pojazdem marki O(...)za skutki wypadku komtmikacyjnego, jaki miał miejsce w dniu 24 lipca 2011 roku (art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 435 § 1 k.c.)_., a w związku z tym"nie ma też wątpliwości co odpowiedzialności- w oparciu o wyżej wskazane przepisy _- -pozwanego' Towarzystwa Ubezpieczeń za skutki przedmiotowego wypadku - wobec faktu istnienia w dniu wypadku umowy ubezpieczenia zawartej między pozwanym Towarzystwem a posiadaczem wyżej wskazanego pojazdu. Istotnym jest w tym miejscu wskazanie, że pozwany - wypłacając powódce po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego określoną kwotę tytułem zadośćuczynienia - co do zasady -przyj ął na siebie odpowiedzialność za szkodę powódki powstałą na skutek powyższego wypadku. Zgodnie z treścią art. 445 § 1 k.c. w zw. z art. 444 § 1 zd. 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Chodzi tu o krzywdę ujmowaną jako cierpienie fizyczne (ból i inne dolegliwości) oraz cierpienie psychiczne (ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia). Trzeba mieć na względzie, że zadośćuczynienie obejmuje cierpienia zarówno już doznane, jak i te, które wystąpią w przyszłości. Ma więc ono charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę za całą krzywdę doznaną przez poszkodowanego. Przepisy kodeksu cywilnego nie zawierają żadnych kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego, ,jednakże judykatura . ._` ' |' 6 --- STRONA 8 --- wskazuje kryteria, którymi należy się kierować przy ustalaniu tej wysokości. Zadośćuczynienie z art. 445 § 1- k.c; ma charakter kompensacyjny, a o jego rozmiarze powinien decydować w- zasadzie rozmiar doznanej krzywdy tj. stopień cierpień psychicznych i fizycznyeh, ich intensywność, czas trwania, nieodwracalność następstwa zdarzenia (por. wyrok SN z 15.07.1977 r., IV CR 244/97, niepubl.). Ponadto zadośćuczynienie nie może stanowić zapłaty symbolicznej, ale również niewspółmiemej do szkody. W wyroku z dnia 30 stycznia 2004 roku (I CK 131/03, Legalis) Sąd Najwyższy stwierdził, że powoływanie się przez sąd 'przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości "zadośćuczynienia w rozsądnych' granicach, odpowiadającym aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia. W świetle powyższego, przy określaniu wysokości zadośćuczynienia należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, zadośćuczynienie bowiem ma na celu naprawienie krzywd niematerialnych, więc trudno je wymierzyć i jego wysokość zależy od każdego, indywidualnego przypadku. Zaznaczyó wyraźnie należy, że sąd ustalając wysokość zadośćuczynienia, uwzględnia również uszczerbek na zdrowiu, jednakże jest to tylko jeden z elementów tego ustalania, bowiem o wysokości zadośćuczynienia decyduje szereg czynników, nie tylko związanych z wielkością uszczerbku na zdrowiu. " ` Rozważaj ąc kwestie zasadności . zasądzenia powódce zadośćuczynienia - i jego wysokości, Sąd 'miał na uwadze doznane przez powódkę wskutek wypadku obrażenia ciała, konieczność jej hospitalizacji, przechodzenia bolesnej rehabilitacji, dolegliwości bólowe oraz uszczerbek na zdrowiu powódki w wysokości łącznej 42%. - Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powódki dodatkowo (ponad wypłaconą na rzecz powódki przez stronę pozwaną w postępowaniu likwidacyjnym kwotę 15.000 złotych) kwotę 80.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i cierpienia w związku z wypadkiem z dnia 24 ' lipca 2011 roku". 'Zdaniem Sądu, zadośćuczynienie dla powódki w łącznej kwocie 95.000 złotych za doznaną krzywdę i cierpienia w związku z wyżej wskazanym wypadkiem jest odpowiednie, bowiem kwota ta z jednej stronyuwzględnia charakter, stopień, intensywność i czas trwania cierpień doznanych przez powódkę, z drugiej za-ś strony kwota ta. stanowi odczuwalną dla powódki wartość ekonomiczną, która pozwoli na złagodzenie doznanej przez nią krzywdy. W tym miejscu należy się odnieść do podniesionego przez stronę pozwaną zarzutu przyczynienia się powódki do zaistnienia wypadku, która to okoliczność była przyczyną pomniejszenia o 50% świadczenia przyznanego powódce. _ Zgodnie z art. 362 k.c. jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. W przypadku odpowiedzialności na zasadzie ryzyka do zastosowania art. 362 k.c. obok wymagania adekwatnego związku przyczynowego, wystarczy obiektyyvna nieprawidłowość, niewłaściwość zachowania się poszkodowanego. Postawienie poszkodowanemu zarzutu winy w znaczeniu subiektywnym nie jest konieczne. Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z dnia 20 września 1975 roku , sygn. akt III" CZP 8/75 (OSNCP 1975, z. 7-8,, poz. 151). 7 --- STRONA 9 --- Sąd nie kwestionuje przytoczonego przez stronę pozwaną poglądu, zgodnie z którym wyrażenie zgody na jazdę z -.kierowcą znajduj ącym" się w stanie nietrzeźwości stanowi przyczynienie --się -do powstania szkody. Rzecz jednak w tym, że okoliczność, iż kierujący pojazdem __znaj dował się pod wpływem alkoholu nie jest wystarczająca dla _ustalenia przyczynienia się powódki. Konieczne byłoby bowiem wykazanie, że powódka zdecydowała się na jazdę samochodem, mając świadomość, że jego kierowca" spożywał wcześniej alkohol w ilości" powodującej Ĺprzekroczenie _dopuszczalnego poziomu alkoholu _w_ organizmie. W aktach mniej szej sprawy brak dowodów na to, aby powódka miała taką wiedzę. ` Należy wl tym miejscu dokonać krótkiego przeglądu materiału dowodowego pod tym kątem. Powódka zeznała, że nie widziała na zabawie żeby J. S._pił alkohol, widziała go tylko' kilka razy przelotnie.. J._ S. zeznał, -że mówił E. S. (koleżance powódki), że.pił alkohol i nie zawiezie ich na. inną zabawę, powódka była przy tej rozmowie -- stała w kółku w gronie kilku osób, z powódką bezpośrednio nie rozmawiał, bezpośrednio przed jazdą szli obok siebie do samochodu.. Powódka twierdzi, że nie słyszała rozmowy J. S. z E. S., w której mówił on, że pił alkohol. Z uwagi na brak dowodów przeciwnych zeznania te należy uznać za wiarygodne. _ _Ponadto należy zwrócić uwagę na następującą kwestię. Nawet gdyby _powódka słyszała tą rozmowę. to nie wiedziałaby jak dużo alkoholu wypił J..S.(on tego nie powiedział E. S.). Sam fakt, że J. S. pił alkohol nie musiał bowiem być równoznaczny z tym,'że w czasie kiedy powódka wsiadła z nim do samochodu, poziom alkoholu w jego organizmie przekraczał normę dopuszczalną przepisami. Powrót z dyskoteki nastąpił dopiero po około 3 godzinach od tej rozmowy. Zatem, gdyby J. S. wypił niedużą ilość alkoholu (powódka z całą pewnością nie wiedziała ile wypił), poziom alkoholu w jego organizmie mógłby do czasu jazdy samochodem spaść poniżej zabronionego. _ - - Jest bezsporne, że powódka nie widziała podczas 'imprezy J. S. pijącego alkohol. Zeznania powódki w tym zakresie potwierdził sam interwenient, a także jego koledzy E. C. i Kwestią kluczową dla oceny wiedzy powódki na temat tego czy J. S. znajdował się w stanie nietrzeźwości jest więc czy po jego zachowaniu powódka mogła i powinna była zorientować się co do tej okoliczności. Na tą okoliczność świadkowie zeznawali następuj ąco: E. C. (kolega interwenienta, który również był w samochodzie i uczestniczył w wypadku) zeznał, że J. S. zachowywał się dość normalnie, nie był _po nim widoczny stan upoj enia alkoholowego, nie zataczał się, nie miał zaburzeń mowy. W sprawie karnej E. C. zeznał: ,,_J. mi się wydawał trzeźwy” (k.l73 załączonych aktll K _l096/11). M. K.(również kolega interwenienta) potwierdził, że nie miał on zaburzeń koordynacji ruchów i zaburzeń mowy. Należy zauważyć, że stopień nietrzeźwości interwenienta nie był' bardzo duży, chociaż niewątpliwie przekraczał znacznie dozwoloną normę 0,2 promila. - -` Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd doszedł do wniosku, że nie zostało udowodnione, że powódka wsiadaj ąc do samochodu z J. S. miała świadomość, że znajduje się on w stanie nietrzeźwości. Zarzut przyczynienia się powódki do powstania szkody należało zatem uznać za niezasadny. - ' 8 --- STRONA 10 --- O odsetkach ustawowych od kwoty zasądzonej tytułem zadośćuczynienia, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 481 k.c., przyjmując jako termin początkowy ich naliczania dzień, w którym upłynęło 30 dni od dnia zgłoszenia pozwanemu przez powódkę w postępowaniu likwidacyjnym roszczenia o zadośćuczynienie w kwocie 500.000 złotych - art.'817 § 1 k.c. (żądanie zgłoszono pozwanemu w dniu w dniu 9 września 2011 r.), zatem, nie wychodząc ponad żądanie należało zasądzić odsetki od daty wskazanej w pozwie. Powództwo zostało oddalone jedynie w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego za skutki wypadku, które ujawnią się w przyszłości, gdyż zgodnie z aktualnie obowiązującym § 3 art. 4421 k.c. w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie Ir- może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Tym samym powódka będzie mogła dochodzić kolejnych roszczeń, o ile powstaną w przyszłości, w ciągu trzech lat od chwili, gdy dowie się o nowej szkodzie. Czas na dochodzenie tych roszczeń nie jest ograniczony żadnym innym terminem, który wiązałby swój początek z datą powstania zdarzenia szkodzącego, tak jak miało to miejsce w poprzedniej regulacji, gdy w każdym wypadku roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym przedawniało się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. W związku z tym 'nie ma aktualnie podstaw do ustalania odpowiedzialności pozwanego za skutki wypadku, które ujawnią się w przyszłości. ' O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 zdanie drugie KPC. Powództwo zostało oddalone jedynie w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego na przyszłość, powódce należy się więc zwrot całości poniesionych kosztów procesu. Na zasądzoną kwotę złożyła się opłata od pozwu w kwocie 4.000 zł, koszty zastępstwa adwokackiego w kwocie 3.600 zł i opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano pobrać od pozwanego nieuiszcźone koszty sądowe, na które złożyły się koszty opinii biegłych. 9

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy W Łodzi#I C 1010/12#art. 18 KK#art. 178 § 1 KK#art. 49 § 1 KPK.#art. 822 § 1 k.c.#Art. 34 ust. 1 wy#art. 35 tej#art. 38 ust. 1 pkt#art. 822 § 4 k.c.#art. 19 ust. 1 zd.#art. 436 § 1 k.c.#art. 435 § 1 k.c.#art. 445 § 1 k.c.#art. 444 § 1 zd. 1 k.c.#art. 362 k.c.#art. 481 k.c.#art. 4421 k.c.#art. 100 zdanie#art. 113 ust. 1 ustawy