Decyzja I C 1 049/12 Z O vvYRo1

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1 049/12 Z O vvYRo1< s W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ " Dnia 18 września 2013r. S S s Sąd Okręgowy w Gdańsku I Wydział Cywilny W składzie Przewodniczący: SR del Agnieszka Witczak - Słoczyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Stan po rozpoznanru › e . p ¿ _ na rozprawie w dniu 6 jpwrzerpśniija;¿2013r.. . . ŚPWWY Z POWÓĆZÍWÊÅÍ W o ochronę dóbrfroisaobłisitych i I O p p ii I.Oddala powództwo; p *obciąża powódki kosztami procesu. UZASADNIENIE " " r S Powosdka* wnrosła ko zwanyrn* pozew ot. ochronę dobr osob1stych:*:¿¿= ¿ domagając się nakazania każdemu z pozwanych z osobnazłożeniaoświadczenia o treści O wskazanej W pozwie, a stanowiącym przeprosiny powódki za rozpowszechnianie W materiale prasowym pt. "Proszę wysiąść z autobusu" bez zgody powódki informacji na temat jej . niepełnosprawności, co stanowiło bezprawne naruszenie prawa do prywatności oraz czci P ss p powódki. Ponadto zdaniem powódki sugerowało wynikającą z faktu niepełnosprawności 1 zawodową niękgmpętenęję Pani;fĹs, śjakoypracownika organizacji społecznej. Przeprosiny miałyby zostać złożone w formie oświadczenia kazdego rz pozwanych napisanego czcionką Verdana nr 12, pod isanego,,własnoręcznie,s.wysłanego listem poleconym na adres zamieszkania powódki,ul. . --- STRONA 2 --- Powódka wniosła również o zasądzenie solidarnie od pozwanych na jej rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę wraz z odsetkami od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty. Ponadto wniosła o zasądzenie od każdego z pozwanych na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu, wtym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, że w "Polska The Times Dzienniku Bałtyckim'Í,_dodatku H .ęlokalnyn1{'Echo Ziemi Lęborskiej"ukazał się materiał prasowy autorstwa 'c ępt.'}"sProszę wysiąść z autobusu". Podała, ze w wyniku powyższej publikacji doszło do naruszenia jej prywatności poprzez ujawnienie danych od fniepełnosprawnościc powódki oraz do naruszenia czci powódki. W ocenie powódki w artykule wyraźnie zasugerowano, ze popełniony przez nią błąd mógł być efektem jej niepełnosprawności, a rodzaj błędu i zacytowana reakcj afPrezesa stowarzyszenia wskazuje raczej na niepełnosprawność umysłową, a nie fizyczną. W ocenie powódki w artykule silnie powiązano fakt niepełnosprawności ze statusem powódki jako niepełnowartościowego funkcjonariusza stowarzyszenia, co umniej szyło jej wartość sw oczachopinii publicznej, a powódce sprawiło dotkliwą przykrość. Odnosząc się do bezprawności działań pozwanego strona powodowa wskazywała na treść art. 14 ust. 6 prawa prasowego oraz art. 12 ust. 1 prawa prasowego. Powódka wskazała również, że ogranicza swe 'żądanie do 'oświadczeńpozwanych wformie :gdyż chce unil‹mę"ąć jakiegokolwiek dalszego nagłaśniania faktu jej niepełnosprawności. rsiręrdoc srorszczeniařoc .zadośćuczynienie wskazała, węże pozwany ponosi Íęodpoiwiedzialnośćfriafzasadzie "art."38 prawa prasowego. Podniosła, :ze za przyznaniem jej iężądanłej f swysiorkoiści przemawiają okol¿iczności, takie jak: nieodwracalny ;charakterjinarusczerniijaí*Íprywatności, naruszenie co najmniej dwóch dóbr osobistych, znaczny sw spcrywatnośćpcomimo wyraźnego sprzeciwu powódki, dobra P ątkóiwaóispoizwanego ad. 1) oraz kwestiecpriewencji. I ś (Vide:"Ÿ pozew ze dnia 20.07.2012 r., k. 2 - 15) W odpowiedzi na pozew pozwany Gdańsku wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że całkowicie niezrozumiałym"jest zarzut powódki, że pozwany .uj awnił 2j ej niepełnosprawność. Podniósł, że W 2004 r.-nakładem wydawnictwa Fundacji ę §ARKArcz.r.iBydgoszczy została wydanasksiążkas- zbiór opowiadań, które zostały napisane przez oiscobyřniicepełnosprawne. Autorem jednego z opowiadań była powódka. SW ocenie pozwanego íautorrnateriału prasowego sw sposób starannyi rzetelny ocenił zebrany materiał. Pozwany zaprzeczył również twierdzeniom powódki jakobysprzeciwiła się onaujawnieniu sjiakichkolwiek danych osobowych jej dotyczących. ę r . }1Po'dnęiiórsirłiŸpoinadto,'żepowódkaod kilku latpełni ęsizcefowej biura w Stowarzyszłeniu. ÊŸŸZda.niern*pozwanłergo ziuwagina zakres prowadzonych działań powódkęmozna uznać za s .Ó osobę publiczną. S ę ę Pozwany zaprzeczył równiez twierdzeniom powódki,1jakoby celem i intencj ąs publikacji było podważenie kompetencji zawodowych powódki. .Zdaniem pozwanegostawianie tezy, jakoby pozwany sugerował, że podjęta przez powódkę decyzjamogła być efektem jej niepełnosprawności jest nadinterpretacj ą artykułuprzyj ętąna potrzeby uzasadnienia Å określonych W pozwie. Ponadto w ocenie pozwanego wskazanie na powiązanie rodzinne ę prezes stowarzyszenia i powódki wnim zatrudnionej nie sugeruje nepotyzmu an1 zatrudnlanla wbrew kompetencji. S . c ę S _ Pozwany wskazał rów1'1ież,¿ęże Ÿzaprzłeccza twierdzeniom powódki, jakoby naruszył zasady -staram1ości i rzetelności przy*zbieraniu is wykcorzystaniu materiału prasowego. Wjego ocenie --- STRONA 3 --- okoliczności sprawy zostały przedstawionew sposób wszechstronny i obiektywny, a materiały zostały zebrane starannie i należycie zweryfikowane. S Pozwany zakwestionował ponadto wysokość dochodzonego przez powódkę zadośćuczynienia. 2 (vide: odpowiedż na pozew z dnia 18.12.2012 r., k. 91 - 98) W odpowiedzi na pozew pozwanyfiwniósł ou 'oddalenie powództwa i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów procesu. S P W uzasadnieniu pozwany zaprzeczył, jakoby W artykule S",Proszę*W`ysiąść z autobusu" naruszył cześć i dobra osobiste powódki. Podniósł, że informacja o niepełnosprawności powódki była nie tylko powszechnie znana, :ale też powódka nie robiła z niej tajemnicy. Wskazał, że powódka zażądała autoryzacji artykułu, co pozwany uczynił na jej prośbę. Podniósł, że powódka nie prosiła o nieuj awnianie jej danych osobowych ani informacji o niepełnosprawności. Zdaniem pozwanego :Wi żadensposób powódka nie jawi się W spornym" po artykule przez pryzmat niepełnosprawności"jako osoba niekompetentna. Podniósł ponadto,~że podczas zbierania materiału do artykułu, starannie i rzetelnie oceniał zebrany materiał. S ę ę I Wskazał, że zadbał nie tylko o pisemne autoryzacje Wypowiedzi, ale również brał pod uwagę" wszelkie sugestie dotyczące publikacji. W (vide: odpowiedż na pozew z dnia 03.01.2013 r., k. 140 - 143) Sądustalił następujący stan faktyczny: 8 Z ip Powódka pracuje W Stowarzyszeniu Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym 'ę'Jesteśmy Razem" od 1 lutego 2009 ir. :Stowarzyszenie "PomocyDzieciomNiepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" jest organizacją pozarządoWą,=rogólnokraj oWą,*fproWadzącą działalność na rzecz osób íniieipełnocsprawnychc;Powódka udzieilałafsięsw :przedmiotowym stowarzyszeniu jako Old ,{1,;;Stycznia:T2012 `r.'Ípowódka"pełni funkcję kierownikabiura. ę M pp :MatkiapoWódkiŸ“?Êjest Prezesem *Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem". po 8 = Dowody: zeznania powódki k. 198 W- 200, k.~279 - 281 (zeznaniautrwalone na~płycie"CDk. 278) S . Powódka cierpi na dziecięce porażenie mózgowe. Jej niepełnosprawność ruchowa jest obiektywnie zauważalna. W c Okoliczność bezsporna I W 2004 r. nakładem wydawnictwa Fundacji ARKA została wydana książka pt. "Swiat i ja - _ moje dobre i złe dni" stanowiąca zbiór opowiadań napisanych* przez 'osoby niepełnosprawne, ,wyróżnionych W konkursie literackim. W książce opublikowane zostało opowiadanie powódki pt."Wszystko i nic zarazem". Książka ta nie jestdostępnaw Miej skiej Bibliotece Pubęrlicznej W Lęborku, natomiast jest dostępna W bibliotekach: m.in.W fBydgoszczy,“Toruniu,W ĹWe“*WrłocłaWiu. . I DoiWoidy:'1fragmeintiksiążki pt. "ŚWiat i ja'¬ moje dobre ifzłe dni" k. 117 - 123, wywiad ~ " powódkiw prasie "Wisłanasze"miasto" k. 1128, wydrukze strony internetowej c www.nukat.edu.pl k. 185, zeznania powódki sk. 281 ę 8 W ramach działalności na rzecz Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym ~ "Jesteśmy Razem" powódka udziela się publicznie,między innymiibierze udział W spotkaniach dotyczących osób niepełnosprawnych, a także W spotkaniach Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie SW Lęborku. rokupowódka wzięłaudział W otwartej ogólnopolskiej konferencji sorgancizowanejsprzez Międzynarodowy Instytut Studiów nad Kulturąi Edukacją która odbyła się W dniu;2 grudnia 2005r. We .Wrocławiu pt.: "Niepe_łnosprawny i edukacja 4 nowe wyzwania, wspólne działania". Powódka W programie konferencji została zaprezentowanajako przedstawicielka :StoWarz'yszenia:Pomocy Dzieciom --- STRONA 4 --- Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" W Lęborku. Ponadto powódka wypowiadała się jako uczestnik turnusu rehabilitacyjnego dla niepełnosprawnych dzieci i młodzieży, organizowanego przez Lęborskie Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Niepełnosprawnym Ruchowo i Chorym Neurologicznie "Bądźmy Razem". W tej samej publikacji przytoczono wypowiedź) jako Prezesa Stowarzyszenia. Dowody: program konferencji k. 124 - 127; artykuł zamieszczony na stronie ęintemetowej "naszemiasto.pl" k. 128; wydruk z prasy k. 144, zeznania świadka* k. 273, przesłuchanie powódki k. 198 - 200, k. 279 - 281 (zeznania utrwalone na płycie CD k. 278) Powódka jako kierownik biura Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" była zaangażowania W organizowany przez Stowarzyszenie dwutygodniowego turnusu rehabilitacyjny, który miał się odbyć na przełomie kwietnia i maja 2012r. dla podopiecznych Stowarzyszenia. Wraz z matkąjednej z uczestniczek turnusu _- _ N 3 zuwagi nojoj trudną sytuację finansowo. uzgodniła, że druga rata opłaty za Wyjazd ¿wkwocie_,200 zł nastąpi W dniu 2 maj a,, czego nie skonsultowała z Prezes Stowarzyszenia Woosędniuę .wyjazdu,,już W autobusie, doszło do iooydonw miodzyw tfo1<‹=io którego Prezes Stowarzyszenia nie zgodziła się na pokrycie pozostałych 200 zł za turnus W póżniej szym tenninie, W efekcie czego* Wraz z córką musiały :wysiąść z autobusu i nie poj echały na turnus. Powyższe zdarzenie miało miejsce W dniu 28 kwietnia 2012 r. Okoliczności bezsporne, vide: oświadczenie pełnomocnika powódki k. 196, zeznania powódki k. 198 -S 200, k. 279 -_281_Í¿(.zeznania outrwalonceçna;płycie CD k. 278 Bezpośrednio po¿¿zdarzeniu“Í skontaktowała się z pozwanymfi Ådziemiikarzem dodatku lokalnego do "Polska The Times Dziem1ika*Bałtyckiego" pod nazwą '.'EchoZiemi orsk` `" _opisuj ąc zdarzenie z dnia 28 kWietnia12ć0i1śó2r;fPozWany skontaktował oraz powódką, które opisały zdarzenieizidnia 28 kwietnia 2012 r. i zażądały autoryzacji wypowiedzi. Ponadto, powódka udała csiscięsrdoipcozwanego i zażądała c ` ublikacji artykułu. Pozwany dokonał autoryzacji Wypowiedzi powódki ii? :ten sposób, że przesłał do nich nie całość artykułu, a fragment dotyczący ich Wypowiedzi. Z ' ` ' kik 198-200 Dowody. zeznanra powod , , k. 279 - 281 (zeznania utrwalone na płycie CD k. 278;? zeznania pozwanego* 333 -L 334 utrwalone na płycie CV k. 339) Pismem z dnia 9 maja 2012 r. członkowie zarządu StowarzyszeniaPomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" zażądali od pozwanego* wycofania przewidzianej na dzień ll maja 2012 r. publikacji artykułu prasowego dotyczącego wyżej opisanej sytuacji. Dowody: e-mail z dnia 09.05.2012 r. k. 65- 66 3 W dniu 11 maja 2012 r. W stałym dodatku lokalnym do "Polska The Times Dziennika B ckiego" pod nazwą "Echo Ziemi Lęborskiej" ukazał się artykuł autorstwa m "Pro z cautobusu" ` W ' ` ' S Z opisu] ący sytuację z udzrałemę 3 3 3 oraz: Niepełnosprawność powódki przywołana c 5 jest W całym tekście W następującym fragmencie: 3 " (. . .) 28 kwietnia pani zcórką Wsiadły do autobusu. Do uregulowania miała jeszcze 200 zł z 400 zł o za ttunus. Pierwsze 200 zł zapłaciła przed wyj azdem. Wcześniej uzgodniła zł córką prezes ipracownicą biura stowarzyszenia, że drugą ratę 7 2 ureguluje 2 maja. Nie spodziewała się, że zamiast Sęwypoczynku czeka ją i jej córkę Wstyd, łzy i powrót do domu. - Prezes Stowarzyszenia, .paniflř }% Śpytäłřł, .CZY mam dla 1116] 200 zł. Tłumaczyłam, że uzgodniłam z jej córkącę za cztery dni. są Usłyszałam,.¿że zasłaniam się jej córką, osobą niepełnosprawną ¬- relacjonuje" 3 ¬ (-S_)" --- STRONA 5 --- okoliczność bezsporna, vide: artykuł " Pr wysiąść z autobusu" autorstwa? " c S k. 64; zeznania pozwanego* k. 333 - 334 utrwalone na płycie CV k. 332 Po ukazaniu się powyższego artykułu stan zdrowia powódki pogorszył się. Powódka nie chciała wychodzić z domu, płakała, miała myśli samobójcze. Powódka została skierowana przez swoj ego lekarza rodzimiego na konsultację psychologicznąipsychiatryczną. W dniu 15 maja 2012 roku zgłosiła się do lekarza psychiatry -A .Powódka została skierowana przez lekarza psychiatrę do psychologa na psychoterapię.Przepisano jej ,leki 3 3 uspokajające o nazwie Atarax. Powódka nie zgłosiła się ponownie do 3 .S celem konsultacji psychiatrycznych. W okresie od maja 2012 r. do czerwca ±2012„r. .powódka korzystała z konsultacji psychologicznych u psycholog".7ŸPoWódka skorzystała z trzech Wizyt. Dowody: ,dokumentacja medyczna powódki k.„673±„1<.S¿3:7.1;,zeznaniaświadka* ~ k 272 - 272 v , zeznania swradka k 273 - 273 V , zeznania 1;. 272 v. - 273~ zezn1¿.273 v , przesłuchanie powódki k. 198 - 200; k. 279 - 281 (zeznania utrwalone na płycie CD k. 278 Powódka jest osobą nadwrażliwą. Nadwrażliwość powódki wynika z faktu, że powódka cierpi na dziecięce porażenie mózgowe. Powódka zmagała się z nadwrażliwością przed dniem 28 kwietnia 2012 roku. Przebyty stres zaostrza nerwicę lekową u powódki. 3 3, 3 Dowody: zeznania świadka? k;;272 _,-¿;272 zeznania świadka 1<S 273 - 273 V, zeznania świadka k- 272V-273 . Sąd zważył, co następuje: 5 Powyższy stan faktyczny ustalony został W oparciu o Wszystkie dowody przeprowadzone W toku rozprawy, ocenione zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, wyrażoną W przepisie art. 233 § 1 k.p.c. o Sąd oparł się Wszczególności na przedłożonych W sprawie dokumentach, mając na względzie, iż autentyczność i Wiarygodność tych dokumentów nie była przez strony kwestionowana. 3 Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z zeznań świadków.;.S nie znalazł W do kwestionowania Wi odnoscr zeznan swradkow- S 0 - Ü 0 Í ° Í g oraz W ocenre Sądu zeznanra powyższych swradkow są lo iczne i nie oraz zgodne z pozo materiałem dowodowym zebranym W sprawie.: *lekarze chiatra, 'lekarz rodzimiy powódki oraz psycholog *wcspcosób szczegółowy opisały stan psychiczny, W jakim znajdowała się powódka po publikacii kułu t ~"Pros W ° ć z~autobusu" autorstwa Roberta Gębuś. S Jednocześnie" äwieloletni lekarz powódki 3 Wskazały, że powódka jest osobą szczególnie wrażliwą na ivszelkie 3 'e stresowe, które we zaostrzają u niej nerwicę lękową. Potwierdziła to świadek ktorazeznała, ze W jej ocenie wszystkie osoby niepełnosprawne są nadwrażli - M )SądŸocenił jako wiarygodne W całości szeznaniarświadka W ocenie zeznania świadkasąspójne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. " Sąd przeprowadził również dowód z przesłuchania stron, ograniczaj ącprzeprowadzenie V powyższego dowodu do przesłuchania powódki oraz pozwanego*.řSąd z . ostrożnością odniósł się do zeznań złożonych przez strony W niniejszym postępowaniu mając na względzie, że strony mogą prezentować stan faktyczny zgodnie ze swoim interesem procesowym. 33 Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować wiarygodność zeznań powódki. W ocenie3.Sądu~ S zeznania powódki są logiczne i spójne oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Zdaniem Sądupowódka szczerze opisywała swoje odczucia związane z publikącjąautorstwa. ,3 c 3 --- STRONA 6 --- Sąd uznał W przeważającej mierze za wiarygodne zeznania pozwanego. 3 . . Zdaniem Sądu zeznania pozwanego są logiczne i spójne. Ponadto korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym W sprawie, W tym zeznaniami powódki. Sąd uznał jedynie, że zeznania pozwanego co do okoliczności udzielenia zgody przez powódkę na ujawnianie jej danych osobowych niezostały wykazane żadnym innym dowodem, a Wobec zaprzeczenia tego faktu przez samą powódkę, Sąd W konsekwencji W tym zakresie odmówił Wiary zeznaniom pozwanego . Sądęoddaliłwnioski „dowodowe ,pozwanych o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka Ÿ oraz o zwrócenie się do Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie W Lęborku o przedstawienie wykazu osób biorącychudział W turnusie W Jarosławcu oraz o przeprowadzenie dowodu z zeznań tych osób W charakterze świadków, ponieważ 3 okoliczności faktyczne zdarzenia z dnia 28 kwietnia 2012 r. nie były kwestionowane przez A stronę powodową (vide: k. 196). . Poęwódkaowęspęierwszej kolejności domagała się od pozwanego 5 c 3 Gdańsku oraz od pozwanego Roberta Gębuś złożenia oświadczenia stanowiącego przeprosiny powódki W związku z naruszeniem jej prawa do prywatności oraz czci. Jako podstawę prawną roszczenia wskazywała na art. 14 ust. 6 prawa prasowego W związku z art. 23 kodeksu cywilnego. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 6 ustawy Prawo prasowe z dnia 26 stycznia 1984 r. (Dz. U. z dnia 7 lutego 1984 r. Wrazze zm.) nie wolno bez zgody osoby zainteresowanej publikować infonnacji oraz danychdotyczącychc prywatnej sfery życia, chyba że Wiąże się to bezpośrednio z działalnościąpublicznądanej osoby. Zgodnie z poglądem utrwalonym W :orzecznictwie i doktryniez wykładni powyższego przepisu wynikaa contrario, że Wolno bez zgody osoby zainteresowanej publikować informacje oraz dane dotyczące prywatnej sfery 3 3życia,jeżeli Wiążefsię to bezpośrednioz działalnościąpubliczną danej osoby. Podkreślenia wyma“góa*róWnieżś,: że pojęcia działalnościpublicznej osoby, czyli osoby prowadzącej działalnoiśćpubliczną, nie należy utożsamiać z terminem F"osoba publiczna" (tak: Ewa Ferenc - Szydełko" W: Komentarzu do art. 14 ustawy -Prawo prasowe). W kontekście powyższego, usprawiedliwione jest publikowanie informacji oraz takich danych dotyczących prywatnej 33, . ¿ sfery życia, które wiążą się bezpośrednio z działalnością publiczną danej osoby. Przy Sąd podzielił stanowisko powódki, że zgoda na publikacjędanych zawieraj ących się W sferze życia prywatnego musi być każdorazowa i wyraźna. Nadto, W ocenie Sądu, niewątpliwie dane dotyczące niepełnosprawności zawierają się W pojęciu prywatności. Niemniej jednak należy Wskazać, że w ocenieSądu nie można mówić o bezprawności ídziałania pozwanych W kontekście cyt. przepisu art. 14 ust. 6 prawa prasowego. Sporny c artykuł odnosił się bowiem W całości do działalności publicznej powódki, jakim jest praca na rzecz osób niepełnosprawnych a jej przytoczenie, W świetle opisywanych wydarzeń, wiązało siębezpośrednio sz tą działalnością. flZa*powyżsczym stanowiskiem :przemawia W pierwszej: kolejności okoliczność, że powódka, W różnej formie, od lat działa na rzecz osób nicepcełnosprawnych.Początkowo, od 2003r. jako wolontariusz Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" W Lęborku, a następnie od 2009r. jako jej pracownik i W końcu jako Szefowa Biura 3 Stowarzyszenia. Ta ostatnia okoliczność jest o tyle istotna, W ocenie Sądu, że powódka nie jest już szeregowym członkiem stowarzyszenia, ale pełni W nim istotną funkcję. Wskazać należy, że Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom33:".Testeśmy Razem" jest organizacją ogólnokraj ową, prowadzącą działalność na rzecz osób niepełnosprawnych. Sfera dzrałalnoścr przedmiotowego Stowarzyszenia obejmuje zatem zadania publiczne wymienione Wprost W ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r.'o działalności pożytku publicznego i o.Wolontariacie (Dz.U.2010.234.1536 j.t. Wraz ze zm.). Podkreślić należy, że z zebranego W sprawie materiału dowodowego Wynika, że powódka jakokierownik biuraStowarzyszenia nie pozostaje › --- STRONA 7 --- anonimowa zarówno dla członków Stowarzyszenia, jak również dla osób postrom1ych, W szczególności osób zainteresowanych działalnością Stowarzyszenia. Powódka, jak sama przyznała, z racji pełnionej w Stowarzyszeniu funkcji bierze udział w posiedzeniach organów samorządu gminnego mającego na celu udzielenia pomocy i Wsparciarodzin czy osób tego potrzebujących. Także świadek" zeznała, że"pani' jest osobą znaną publicznie jako szefowa Biura Stowarzyszenia". Ponadto powódka brała udział W ogólnopolskiej konferencji w 2005r. jako prelegent, gdzie również została zaprezentowana jako przedstawicielka Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" w Lęborku.Udzielała Wywiadu prasowego, choć krótkiego, dotyczącego turnusu rehabilitacyjnego organizowanego dla dzieci przez Stowarzyszenie. Także jej działalność pozazawodowa, tj. udział w konkursie literackim organizowanym dla osób niepełnosprawnych, w których opowiadanie jej autorstwa zostało wyróżnione, a następnie książka je zawieraj ąc została opublikowana i jest dostępna w bibliotekach W kraju, świadczy o tym, że powódka skupia swoją działalność na niesieniu pomocy osobom niepełnosprawnym, Wyrównywaniu ich szans, uświadamianiu o sytuacji osób niepełnosprawnych. Fakt, że wspomniana publikacja jest książką niszową, nie ma W ocenie Sądu żadnego znaczenia dla oceny działalności publicznej powódki. Istotne jest, że jest to publikacja dostępna dla każdego potencjalnego czytelnika W kilku miastach Polski. Niewątpliwie także należy wskazać, że artykuł w całości odnosił się do tej sfery życia powódki, tj. do jej działalności publicznej W Stowarzyszeniu. Całe opisane zdarzenie odnosiło się wyłącznie do działalności Stowarzyszenia, a czynności podejmowane przez powódkę oraz jej postawa ukazane zostały wyłącznie W kontekście jej działalności jako pracownika Stowarzyszenia. Niewątplipwympj estęąrównież, że ta sfera publiczna nałożyła się ze sferą prywatną - matkawwpwowódkiśf jest Prezesem Stowarzyszenia. W ocenie Sądu, oczenie,:w;.cało1ściswypśowiedzi Prezes Stowarzyszenia, w którym mówi, że Dorota ś Wyjaśniaj ąc kwestię płatności powołała się na uzgodnienia z powódką, a że W ten sposób "zasłania się jej córką, oso niepełnosprawną" jest istotne dlaoceny postawy Prezes Stowarzyszenia” powstałej sytuacji. W żaden sposób nie waża natomiast kompetencji powódki, o czym W 1 niżej. W ocenie Sądu to Właśnie na Va nie na powódce skupiła się Wymowa r całego artykułu i przytoczone powyżej jej słowa mają znaczenie dla kontekstu sytuacyjneśgpozipwś Należy W tym miejscu zaznaczyć, że strona powodowa przyznała, że przebieg zdarzenia W W " opisany W spornym artykule odpowiadał prawdzie (k. 196). konsekwencji, mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że przedmiotowy artykuł nie naruszył W sposób bezprawny sfery prywatności powódki, bowiem łodnosił się bezpośrednio do sfery działalności publicznej powódki W Stowarzyszeniu Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Jesteśmy Razem" W Lęborku i na podstawie art. 14 ust. 6 _ prawa prasowego w zw. zart. 24 ust. l kc W zw. z art. 448 kc W zw. z art. 38 ust. l prawa * ;prasowego a contrario oddalił wtym zakresie powództwo o przeproszenie i zapłatę. Co do drugiego z żądań pozwu odnoszącego się do naruszenia dóbr osobistych powódki w postaci czci Sąd poczynił poniższe rozważania. J Niepełnosprawność, jako ograniczenie Wynikaj ące z faktycznych przeszkód W codziemlym życiu W żaden sposób nie ma obecnie W przeciętnym odczuciu społecznym zabarwienia pej oratywnego. Przeciwnie, należy wskazać, że problemy osób niepełnosprawnych są naświetlane i przybliżane społeczeństwu poprzez działalność różnych organizacji rządowych i pozarządowych, jak i organy państwa, a także poprzez działalność organizacji W --- STRONA 8 --- międzynarodowych Także przepisy prawa kraj owego poprzez ustanawianie określonych norm (np. obowiązki wynikające z prawa budowlanego) zwracają uwagę na potrzeby osób niepełnosprawnych. Należy W tym miejscu wskazać, że Polska ratyfikowała Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych (Dz. U. 2012.1 169). Te Wszystkie działania" doprowadziły do stanu, W którym społeczeństwo polskie nie tylko akceptuje fakt niepełnosprawności, ale roztunie, że należyte bariery usuwać. W kontekście oceny czy doszło do naruszenia dóbr osobistych należy mieć na uwadze miemikobiektywnego odbioru przez przeciętnego mieszkańca Polski działania, lub zaniechania, które te dobra miałyby naruszać. Miernik obiektywizmu jest istotny dla dokonania powyższej oceny naruszenia. W ocenie Sądu społeczeństwo Lęborka, który na warunki polskie jest miastem dość dużym, nie odbiega od przeciętnego mieszkańca Polski, a przynajmniej nie zostało to wykazane, aby s było homofobiczne, dyskryminuj ące czy nietolerancyjnefw stosunku do osób W niepełnosprawnych. Oczywistym jest, że zawsze znaj dąsię osoby, które W sposób niezamierzony, ale obiektywnie nieusprawiedliwiony, mogą prezentować odosobnione postawy. Jednak nie zostało W tym procesie wykazane, aby W społeczności Lęborka nie tylko odsetek takich ludzi był Wyższy od przeciętnej, ale że W ogóle doszło do sytuacji, W której niepełnosprawność powódki, która jest zauważalna dla postronnych osób, była W sposób pej oratywny komentowana,?=_czy _spotkałyęj ą związku ;Z :tym przykrości. „Natomiast jak 0 pp z 'powódka jest osobą wrażliwą ponad przeciętność W związku ze swoją niepełnosprawnością. świetle powyższego należy Wskazać, że samo przywołanie W cytowanej wypowiedzi, W :kontekście całego artykułu, niepełnosprawności powódki W żaden sposób nie podważało jej kompetencji dozajmowanego stanowiska i wykonywanej pracy, jak też nie nadwyrężało jej 1 ś autorytetu." W ocenie Sądu cała treść artykułu, jakij ego fragmenty stawiają powódkę W świetle ćjaknajbardziej pozytywnym, podkreślająjej kompetencje, takie jak empatia, W zrozurniieśiniei“dlapotrzeb dziecka niepełnosprawnego. ;Przedmiotowy artykuł nie tylko nie stawiajej swnegatywnym świetle, ale przeciwnie, powódka została przedstawiona jako najbardziej pozytywna osoba całego zdarzenia, która ze zrozmnieniem odniosła się do sytuacji rodziny. äNatomiast treść ostałazogniskowana na (działaniach przez Prezes_;Stowarzyszenia Wzwiązku wz wyjazdem g Wraz z córką na turnus rehabilitacyjny. To jej decyzje, od podjęcia decyzji to konieczności wpłaty pozostałej .kwoty 200 zł przed turnusem,=do samego komentarza całej 2 sytuacji, a nie decyzje powódki, są osią tego artykułu. Ito decyzje Prezes Stowarzyszenia w (spowodowały powstanie wysoce niekomfortowej dla powódki sytuacji. Co do podnoszonej przez powódkęokoliczności, że przśytoczenie. przez autora samego faktu ;jej niepełnosprawności mogło sugerować,: że 'chodzi tu'onęiepełnosprawność intelektualną, a ._ „ _ 8 _ ;ca k 1 .p _ I n1e ruchową, Sąd uznał, ze anal1za tres ułu medaje zadnych podstaw dowysunięcia takiego wniosku. W artykule pozwanyf Wskazał,'żei powódka W1'11cąb1ura Sto szema, ,przytoczył jej wypow1edz, a takze Wypowledz . "odnoszącej się do uzgodnień miedzynią apowódką. Nie można mieć W świetle powyższego wątpliwości, że po stronie powódkinie zachodzi niepełnosprawność intelektualna. Zarzutu pozwu, że sformułowanie artykułu prasowego sugeruje nepotyzm, W sytuacji kiedy powódka ma odpowiednie kwalifikacje do zajmowania funkcji Szefowej Biura Z Stowarzyszenia, Sąd ocenił jako nadinterpretację treści artykułu.«Z żadnego sformuło,Wania artykułu, jak i z jego kontekstu nie wynika.~sugestia autora do wyciągnięcia takiego wniosku przez czytelnika. Natomiast jest faktem,że matka powódki jest jednocześnie Prezesem Stowarzyszenia. Powódka od 2003r. działa W tym Stowarzyszeniu, a od 2009r. W nim pracuje. Celem artykułu nie było poddanie W wątpliwość oczywistych relacji matka - córka W --- STRONA 9 --- kontekście pracy zarówno powódki jak i Prezes Stowarzyszenia W tym samym Stowarzyszeniu. Przedmiotem artykułu było przedstawienie sytuacji, która miała miejsce W dniu 28 kwietnia 2012r. Zostały opisane decyzje Prezesa Stowarzyszenia i Wcześniej sze ustalenia powódki, jako pracownika Stowarzyszenia. Należy ,Wskazać,ęże pozwany Gębuś wiedzi imiych osób tj. Prezes Stowarzyszenia W W których ta relacja rodzinna jest ujęta poprzez użycie słowa: córka. Natomiast W przeciętnym odbiorze powyższe nie implikuje u przeciętnego odbiorcy wniosku czy też oceny dotyczącej braku kompetencji powódki czy występowania nepotyzmu. Reasumując Sąd uznając, że nie doszło do naruszenia dobra osobistego powódki W postaci jej czci na podstawie art. 23 kc oraz art. 24 § 1 kc W zw. z art. 448 kc W zw. z art. 38 ust. 1 prawa prasowego oddalił powództwo o przeproszenie oraz o zapłatę kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Mając na uwadze szczególny charakter sprawy, tj. że powódka dochodziła ochrony swej czci i ma głębokie poczucie krzywdy, Sąd na podstawie art. 102 kpc nie obciążył jej kosztami p procesu. _ 2