Postanowienie I ACz 27/15 postanawia

--- STRONA 1 --- Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2015 r. I ACz 27/15 a UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SA Józef Wąsik. Sędziowie SA: Sławomir Jamróg, Grzegorz Krężołek (spr). Sentencja Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2015 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. (...) - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przy uczestnictwie (...) (...) D. P. - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o udzielenie zabezpieczenia na skutek zażalenia uprawnionej od orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego zawartego w pkt 2 sentencji postanowienia Sadu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt: I ACz 27/ 15 postanawia; odrzucić zażalenie. Uzasadnienie faktyczne Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie oddalił zażalenie uprawnionej H. (...)- spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W., wniesione od orzeczenia Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 10 listopada 2014 r., w sprawie oznaczonej sygnaturą IX GCo 256/14, którym oddalony został jej wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczeniu, którego zamierzała dochodzić od (...) (...) D. P. - spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. Wobec oddalenia środka odwoławczego, wnioskodawczyni została obciążona kosztami postępowania zażaleniowego na rzecz obowiązanej, w kwocie 5 400 złotych (pkt II sentencji postanowienia Sadu Apelacyjnego). Jak wynika z motywów tej części rozstrzygnięcia, obciążając żalącą się kosztami, Sąd II instancji uznał, iż wydane na skutek rozpoznania zażalenia orzeczenie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie albowiem nie sjest wiadomym, czy spółka (...) zdecyduje się w przyszłości na wytoczenie powództwa o roszczenie, które miało podlegać tymczasowej ochronie, ponadto postępowanie takie byłoby prowadzone przed Sądem Polubownym. Podstawą określenia sumy tych kosztów, które po stronie spółki (...) wyczerpywały się w wynagrodzeniu profesjonalnego pełnomocnika procesowego, był § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia MS w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) z dnia 28 września 2002 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 poz. 460). W zażaleniu od tej części orzeczenia Sądu Apelacyjnego, spółka (...), w pierwszej kolejności domagała się uchylenia zaskarżonej części orzeczenia z dnia 28 stycznia 2015 r. Jako wniosek ewentualny sformułowała żądanie jego zmiany poprzez określenie należnych obowiązanej kosztów tego postępowania w kwocie o 1800 zlotach niższej niż wskazana przez Sąd II instancji. Środek odwoławczy został oparty na następujących zarzutach: - naruszenia przepisów prawa procesowego, w sposób mający istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia a to: I ACz 27/15 - Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie --- STRONA 2 --- Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądów Powszechnych. b c art. 745 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 wobec nietrafnego przyjęcia, iż orzeczenie Sądu Apelacyjnego jest rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie, w sytuacji, gdy przed Sądem Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej w W. toczy się nadal pomiędzy stronami zasadniczy spór, w przedmiocie roszczenia o którego zabezpieczenie wnioskodawczyni wnosiła przed Sądem powszechnym, art. 102 k.p.c., jako następstwa niezastosowania tej normy, w okolicznościach dalszego prowadzenia przez strony wskazanego wyżej sporu, w ramach którego to skład orzekający Sądu Polubownego jest uprawniony do całościowego rozstrzygnięcia o kosztach postępowania oraz mimo tego, że na koszty spółki (...) złożyło się tylko wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika procesowego, art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z 6 pkt 7 i § 13 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r., wobec niezasadnego przyjęcia, że żalącą się obciążają koszty postępowania w oznaczonej w zaskarżonym postanowieniu wysokości mimo, iż w toku całego postępowania spółkę (...) reprezentował ten sam pełnomocnik, co winno prowadzić do wniosku, że ewentualnie należne obowiązanej koszty postępowania zażaleniowego zamykają się w kwocie nie wyższej aniżeli 3 600 złotych. Uzasadnienie prawne Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny rozważył: Środek odwoławczy spółki (...) jest niedopuszczalny formalnie i z tego powodu podlega odrzuceniu. Prawo do wniesienia zażalenia w tym także " zażalenia poziomego " nie ma charakteru bezwzględnego i z woli ustawodawcy procesowego podlega ono ograniczeniom do takich rozstrzygnięć nie kończących postępowania w sprawie, które dotycząc zagadnień wpadkowych, zostały przez niego wskazane jako podlegające zaskarżeniu za pomocą tego środka odwoławczego. Przykładem realizacji założenia o ograniczonym zakresie korzystania z zażalenia jako instrumentu kontroli jest również przepis art. 394[ 2) § 1 k.p.c., w którym wyraźnie zakreślono przedmiot postanowień Sądu drugiej instancji podlegających zaskarżeniu zażaleniem do innego składu tego Sądu, wyłączając zarazem dopuszczalność wnoszenia zażalenia na te spośród nich, które zostały wydane w wyniku rozpoznawania zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. Przy braku dewolutywności " zażalenia poziomego " przyjęcie innego stanowiska niż to, że orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego, wydane przez Sąd II instancji nie jest orzeczeniem (verba legis " o kosztach procesu " ) wydanym na skutek rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu I instancji, prowadziłoby do sytuacji " niekończących się zażaleń " skoro traktując je jako wydane po raz pierwszy, w przedmiocie kosztów przez Sąd II instancji, konsekwentnie należałoby uznawać, iż od niego także przysługuje kolejne " zażalenie poziome " do innego składu tego Sądu, a wydanie następnego orzeczenia także mogłoby być w ten sam sposób - z inicjatywy stron - kontrolowane. Nie można też tracić z pola widzenia tego, co dodatkowo umacnia poprawność prezentowanego stanowiska, że rozstrzygniecie o kosztach postępowania zażaleniowego jest konsekwencją oceny samego środka odwoławczego. Gdy taki jego charakter połączyć ze sformułowaniem końcowego fragmentu normy art. 394 (2) § 1 k.p.c., w której mówi się nie o postanowieniu a postanowieniach (wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji), jako tych od których " zażalenie poziome " nie przysługuje, prezentowany pogląd jawi się tym bardziej jako usprawiedliwiony. Podobne stanowisko wyrażał w swoich rozstrzygnięciach Sąd Najwyższy, by wskazać jedynie dla przykładu, na judykat z dnia 10 października 2013 r., sygn. III CZP 61/13, publ. OSNC z 2014 nr 6 poz. 58 / Z podanych przyczyn w uznaniu zażalenia wnioskodawczyni za niedopuszczalne formalnie, Sąd Apelacyjny orzekł o jego odrzuceniu na podstawie art. 373 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 i 394 (2) § 2 k.p.c.