§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
wskazania przyczyny zwolnienia powoda ze s{uzby wieziennej. D0 zmiany decyzji W sposéb wnioskowany przez powoda doszlo dopiero decyzjq z dnia 24 wrzeénia 2007 r. po prawomocnym i z

Postanowienie I ACa. Q7

wskazania przyczyny zwolnienia powoda ze s{uzby wieziennej. D0 zmiany decyzji W sposéb wnioskowany przez powoda doszlo dopiero decyzjq z dnia 24 wrzeénia 2007 r. po prawomocnym i zgodnym z zqdaniem powoda rozstrzygnicgc

Teza / krótkie omówienie

wskazania przyczyny zwolnienia powoda ze s{uzby wieziennej. D0 zmiany decyzji W sposéb wnioskowany przez powoda doszlo dopiero decyzjq z dnia 24 wrzeénia 2007 r. po prawomocnym i zgodnym z zqdaniem powoda rozstrzygnicgc

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa. Q7]Z0/08 v'~'—"~ S §1‘i!#=é'='*‘ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2008 Sqd Apela. ' r. cyjny w Krak0w' _ 1e  Wydziai I Cywilny W skladziez A Przewodniczqcy: SSA Wojciech K0s',ci0%e1< Segdziowie: SSA Piotr Rusin SSA M arta Romafiska Protokolant st . .sekr.sqd0Wy Meflgorzata Galica po rozpoznaniu W dniu 27 listopada 2008 1'. W Krakowie na rozprawie sprawy z powédztwa W W H . przeciwko Skarbowi Pafistwa Zal<1ad0wiKarnemu W N 0 zaplatg na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sa,du Okreggowego W Nowym Sqczu z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I C 480/08 1. zmienia zaskariony wyrokz af W punkcie I w ten sposéb, rise zasqdza od strony pozwanej Skarbu Paflstwa Zakladu Karnego W N 0na‘8 rzgcz powoda W W kwotg 9 944,38 zl (dziewiqé tysiqcy dziewigéset czterdzieéci cztery i 38/100zl) w tym kwotq 9 43621 ( dziewiqé tysiqcy czterysta trzydzieéci szeéé zl) z odsetkami ustawowymi od dnia 13' marca 2008 roku, a kwotq 508,382} (pit;éS.(bf osiem i 38/10021) z odsetkami ustawbwymi 0d dnia 26_ sierpnia 2008 roku i oddalg p(jWéIdzt\v0 W pbzostalym Z£lI(l'6Si6; Sygn. akt I ACa Qę7¿0/08 v--'~“~¬' ` äilëş WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2008 Sąd Apela ` r. cyjny W Krakow' _ ie - Wydział I Cywilny W składzie: A Przewodniczący: SSA Wojciech Kościołek Sędziowie: SSA Piotr Rusin SSA M arta Romańska Protokolant' st . .sekrsądowy Małgorzata Galica po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa W W H I przeciwko Skarbowi Państwa Zakładowi Karnemu w N o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego W Nowym Sączu z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I C 480/08 1. zmienia zaskarżony wyrok: a/ W punkcie I w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej Skarbu Państwa Zakładu Karnego W N nas rzecz powoda W W kwotę 9 944,38 zł (dziewięć tysięcy dziewięćset czterdzieści cztery i 38/100zł) w tym kwotę 9 436zł ( dziewięć tysięcy czterysta trzydzieści sześć zł) z odsetkami ustawowymi od dnia 13' marca 2008 roku, a kwotę 508,38zł (pięćset osiem i 38/100zł) z odsetkami ustawowymi od dnia 26_ sierpnia 2008 roku i oddala powćadztwo W pozostałym zakresie; --- STRONA 2 --- bl W punkcie III W ten sposéb, ie koszty procesu miedzy stronami wzajemnie znosi; 2. oddala apelacjn; W pozostalym zakresie; 3. znosi Wzajemnie miqdzy stronami koszty postqpowania apelacyjnego. bl W punkcie III W ten sposób, że koszty procesu miedzy stronami wzajemnie znosi; 2. oddala apelację W pozostałym zakresie; 3. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania apelacyjnego. --- STRONA 3 --- Sygn.akt I A Ca 970108 UZASADNIENIE P0 ostatecznym sprecyzowaniu Zqdania pozwu powéd W W wnic'>s% 0 zasqdzenie na swoja rzecz od pozwanego Skarbu F’a|1stwa( Zakiadu Karnego w N kwoty 76.381 2+ z odsetkami ustawowymi od clnia 13 marca 2008 r. Na dochodzone roszczenie sklada sie kwota 21.168 2+. odpravvy réwnej dwunastomiesiecznemu uposazeniu ,jakie powodowi przys%ugiwa1o w dacie " zwolnienie ze sfuzby w Zaidradzie Karnym w N w dniu 31 lipca 1998 r. , skapitalizowana kwota odsetek ustawowych za_ opéinienie w spefnieniu tego éwiadczenia za okres od dnia 30 marca 1999 r. do 13 marca 2008 r. w wysokoéci 31.663 2%. ,kw0ta 9.436 2%. tytuiem zwrotu kosztéw dofinansowania ksztalrcenia powoda nienaleznie pobrana zjego uposaienia i kwota 14.114 2%. skapitalizowanych odsetek ustawowych od opéinienia W spemieniu éwiadczenia za okres od 30 marca 1999 r. do dnia 13 marca 2008 r. Roszczenia powyzsze powéd opafl n_a przepisie art.417 kc przewidujqcym od polwiedzialnoéé odszkodowawpzag Skarbu Paflstwa wskutek dwukrotnego 1 . Sygnakt i A Ca 970/08 UZASADNIENIE Po ostatecznym sprecyzowaniu żądania pozwu powód W W wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego Skarbu Państwa( Zakładu Karnego W N kwoty 76.381 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 13 marca 2008 r. Na dochodzone roszczenie składa się kwota 211.168 zł. odprawy równej dwunastomiesięcznemu uposazeniu ,jakie powodowi przysługiwało W dacie " zwolnienie ze służby W Zakładzie Karnym W N W dniu 31 lipca 1998 r. , skapitaiizowana kwota odsetek ustawowych za opóźnienie W spełnieniu tego świadczenia za okres od dnia 30 marca 1999 r. do 13 marca 2008 r. W wysokości 31.663 zł. ,kwota 9.436 zł. tytułem zwrotu kosztów dofinansowania kształcenia powoda nienależnie pobrana zjego uposażenia i kwota 14.114 zł. skapitalizowanych odsetek ustawowych od opóźnienia w spełnieniu świadczenia za okres od 30 marca 1999 r. do dnia 13 marca 2008 r. Roszczenia powyższe powód oparł n_a przepisie art.417 kc przewidującym od ponwiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa wskutek dwukrotnego 1 _ --- STRONA 4 --- wydania decyzji administracyjnych odmawiajqcych zmiany decyzji z dnia 27 lipca 1998 r. W przedmiocie wskazania przyczyny zwolnienia powoda ze s{uzby wieziennej. D0 zmiany decyzji W sposéb wnioskowany przez powoda doszlo dopiero decyzjq z dnia 24 wrzeénia 2007 r. po prawomocnym i zgodnym z zqdaniem powoda rozstrzygnicgciem sprawy orzeczeniami sqdéw administracyjnych , ktére za podstawg przyj$1y stwierdzenie , ze powéd w chwili zwolnienia ze s1uzby w dniu 31 |ipca'1998 r. by’: niezclolny z przyczyn zdrowotnych do pemienia siuzby wigziennej , a co za tym idzie przysmgiwaio prawo do wyzszej odprawy anizeli ustalona ciecyzjq z dnia 27 lipca 1998 r. , a poza tym taka przyczyna zwolnienia ze smzby zwalnialra go ca%k0wicie z obowiqzku zwrotu kosztéw dofinansowania wyksztakzenia pokrytych przez zaklrad karny , w ktérym powéd pefni’: s’ru2b¢. Szkoda powoda polega wigs na nieotrzymaniu wyzszej odprawy i éciaggnieciu od niego przez pozwanego kosztéw dofinansowania wyksztahzenia. Pozwany w pierwszej kolejnoéci wni6s1 0 odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 & 1 pkt. 1 kpc wobec niedopuszczalnoécidrogi sqdowej wychodzqc z za+0zenia, Ze stron nie Iqczyt cywilnoprawny stosunek pracy , a jedynie stosunek smzbowy 0 2 wydania decyzji administracyjnych odmawiających zmiany decyzji z dnia 27 lipca 1998 r. W przedmiocie wskazania przyczyny zwolnienia powoda ze służby Więziennej. Do zmiany decyzji W sposób wnioskowany przez powoda doszło dopiero decyzją z dnia 24 września 2007 r. po prawomocnym i zgodnym z żądaniem powoda rozstrzygnięciem sprawy orzeczeniami sądów administracyjnych , które za podstawę przyjęły stwierdzenie , że powód W chwili zwolnienia ze służby W dniu 31 lipca'1998 r. był niezdolny z przyczyn zdrowotnych do pełnienia służby Więziennej , a co za tym idzie przysługiwało prawo do wyższej odprawy aniżeli ustalona decyzją z dnia 27 lipca 1998 r. , a poza tym taka przyczyna zwolnienia ze służby zwalniała go całkowicie z obowiązku zwrotu kosztów dofinansowania wykształcenia pokrytych przez zakład karny , W którym powód pełnił służbę. Szkoda powoda polega więc na nieotrzymaniu wyższej odprawy i ściągnięciu od niego przez pozwanego kosztów dofinansowania wykształcenia. Pozwany w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie pozwu na podstawie art. 199 & t pkt. 1 kpc wobec niedopuszczalnościdrogi sądowej wychodząc z założenia, że stron nie łączył cywilnoprawny stosunek pracy , a jedynie stosunek służbowy o 2 --- STRONA 5 --- charakterze czysto administracyjnoprawnym , gdzie przepisy prawa pracy nie znajdowaiy zastosowariia w zadnym stopniu . Skoro tak to dochodzone roszczenia speiniajq kryteriow szeroko pojotej sprawy cywiinej w rozumieniu art.1 kpc , a zatem do postepowania w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stosowania nawet przepisow Kodeksu postopowania cywilnego o postopowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczefi spotecznych , w tym art.464 & 1 kpc. Na wypadek nieuwzglodnienia zarzutu niedopuszczalnoéci drogi sqdowej pozwany wnios+ 0 oddalenie powodztwa z uwagi przedawnienie roszczenia na podstawie ait.103 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. 0 Siuzbie Wioziennej ( Dz.U.Nr.61, poz.283 ze zm.), a niezaleznie od tego z przyczyn éciéle merytorycznych , gdyz powod nie wykaza+ bezprawnoéci dziaiania pozwanego. Wydane przez pozwanego , a kwestionowane przez powoda decyzje z dnia 12 marca 1999 r. i 12 listopada 2003 r., dotyczy’ry bowiem ustalenia podstawy zwolnienia powoda ze Smzby Wiegziennej, a nie tzw. éwiadczenia rocznego. Potrqcenie kwoty 9436,23 zi by/+0 natomiast zgodne z zawartq przez strony umowq 0 dofinansowaniu wyksztaksenia , gdyz ca+kowite zwolnienie od zwrotu tych kosztow mogio nastqpié po przepracowaniu przez powoda 3 charakterze czysto administracyjno-prawnym , gdzie przepisy prawa pracy nie znajdowały zastosowania W żadnym stopniu . Skoro tak to dochodzone roszczenia spełniają kryteriów szeroko pojętej sprawy cywilnej w rozumieniu art.1 kpc , a zatem do postępowania w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stosowania nawet przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych , wtym art.464 & 1 kpc. Na wypadek' nieuwzględnienia zarzutu niedopuszczalności drogi sądowej pozwany wniósł o oddalenie powództwa z uwagi przedawnienie roszczenia na podstawie ait.103 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej ( Dz.U.Nr.61, poz.283 ze zm.), a niezależnie od tego z przyczyn ściśle merytorycznych , gdyż powód nie wykazał bezprawności działania pozwanego. Wydane przez pozwanego , a kwestionowane przez powoda decyzje z dnia 12 marca 1999 r. i 12 listopada 2003 r., dotyczyły bowiem ustalenia podstawy zwolnienia powoda ze Służby Więziennej, a nie tzw. świadczenia rocznego. Potrącenie kwoty 9.436,23 zł było natomiast zgodne 2 zawartą przez strony umową o dofinansowaniu wykształcenia , gdyż całkowite zwolnienie od zwrotu tych kosztów mogło nastąpić po przepracowaniu przez powoda 3 --- STRONA 6 --- u pozwanego co najmniej trzech lat od ukoficzenia studiow , w tym przypadku do dnia 29 pazdziernika 2000 r. Poza tym powod uzna’r roszczenie pozwanego o zwrot kosztow doksztaicania , a nadto zrodiem ewentualnej odpowiedzialnoéci pozwanego mogq byé tylko przepisy o odpowiedziainoéci umownej, a nie z czynu niedozwolonego , na ktory powoiuje sio powod po zmodyfikowaniu podstawy powodztwa. Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn.akt IC 480/08 Sad Okrogowy w Nowym Saiczu zasqdziiod pozwanego na rzecz powoda kwoto 71.78823 2+ z ustawowymi odsetkami od kwoty 21.168 zi. i od kwoty 9.436 z1 od dnia 13 marca 2008 r. , a 0d, kwot 31.663 zi i 9.521, 23 zi. od d nia 2008 r., oddalii powodztwo W pozostaIej'czoéci oraz zasqdzii od pozwanego na rzecz powoda kwote; 3.600 2+. tytu+em zwrotu kosztow zastopstwa procesowego. W uzasadnieniu wyroku Sad Okrogowy usta|i+, ze powod byi‘ funkcjonariuszem S+u2by Wioziénnej , a s+uzbo to peinii w Zakiadzie Karnym w N do dnia 31 lipca 1998r. Z tym dniem zostai zwolniony ze _siuzby decyzjq personalnq Dyrektora Zakiadu Karnego W N nr. z dnia» 27 lipca 1998 r. 4 u pozwanego co najmniej trzech lat od ukończenia studiów , W tym przypadku do dnia 29 października 2000 r. Poza tym powód uznał roszczenie pozwanego o zwrot kosztów dokształcania , a nadto źródłem ewentualnej odpowiedzialności pozwanego mogą być tylko przepisy o odpowiedzialności umownej. a nie z czynu niedozwolonego , na który powołuje się powód po zmodyfikowaniu podstawy powództwa. Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn.akt IC 480/08 Sąd Okręgowy w Nowym Sączu zasądził-od pozwanego na rzecz powoda kwotę 71.788,23 zł z ustawowymi odsetkami od kwoty 21.168 zł. i od kwoty 9.436 zł od dnia 13 marca 2008 r. , a od kwot 31.663 zł i 9.521, 23 zł. od dnia 2008 r., oddalił powództwo w pozostałejczęści oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 3.600 zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wyroku Sąd Okręgowy ustalił, że powód był funkcjonariuszem Służby Więziennej , a służbę tę pełnił w Zakładzie Karnym W N do dnia 31 lipca 1998r. Z tym dniem został zwolniony ze _służby decyzją personalną Dyrektora Zakładu Karnego w N nr. z dnia›27 lipca 1998 r. 4 --- STRONA 7 --- w zwiqzku z wystqpieniem ze s’ru2by zgioszonym w piémie powoda z dnia 30 . czerwca 1998 r. i z wypiatq odprawy pienieznej za 8 lat, 5 miesiecy i 12 dni swzby. Pismem z dnia 21 pazdziernika 1998 r. powod zwrocii sio o skierowanie go na badanie przez Komisje Lekarskai MSWiA i orzeczeniami tych Komisji z dnia 20 iistopada 1998 r. i zosta+ uznany za caikowicie niezdoinego do pracy i zakwalifikowany do Ill grupy inwaiidzkiej ze stwierdzeniem , ze inwalidztwo to pozostawaflo W zwiagzku ze siuzbq w Siuzbie Wiegziennej i istnieje od dnia 30 czeiwca 1998 r. W dniu 1 marca 1999 r. powod ziozyiwniosek 0 zmiano decyzji personalnej z dnia 27 lipca 1998 r. w zakresie zmiany podstawy prawnej zwolnienia go ze siuzby i decyzjq z dnia 12 mama‘ 1999 r. Dyrektor Zakiadu Karnego w N wniosku tego nie uwzglodnii. Decyzjq ostatecznq w administracyjnym toku instancji wydanq przez _ Dyrektora Okrogowego S’ruzby Wieziennej w K z dnia‘16 grudnia 2003 r. wniosek powoda o zmiano decyzji personainej W zakresie podstawy zwolnienia ze sIuZby nie zosta+ uwzglodniony, wobec czego powéd wniés+ skarge na decyzje organu administracyjnego ll Enstancji i wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r. Wojewodzki Sqd Administracyjny w Krakowie uchyiii decyzje administracyjne zapadie W obu 5 W związku z wystąpieniem ze służby zgłoszonym w piśmie powoda z dnia 30 _ czerwca 1998 r. i z wypłatą odprawy pieniężnej za 8 lat, 5 miesięcy i 12 dni służby. Pismem z dnia 21 pażdziernika 1998 r. powód zwrócił się o skierowanie go na badanie przez Komisję Lekarska MSWiA i orzeczeniami tych Komisji z dnia 20 listopada 1998 r. i został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy i zakwalifikowany do lll grupy inwalidzkiej ze stwierdzeniem , że inwalidztwo to' pozostawało W związku ze służbą w Służbie Więziennej i istnieje od dnia 30 czerwca 1998 r. W dniu 1 marca 1999 r. powód złożył wniosek o zmianę decyzji personalnej z dnia 27 lipca 1998 r. w zakresie zmiany podstawy prawnej zwolnienia go ze służby i decyzją z dnia 12 marca' 1999 r. Dyrektor Zakładu Karnego w N wniosku tego nie uwzględnił. Decyzją ostateczną W administracyjnym toku instancji wydaną przez _ Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej W K z dnia`16 grudnia 2003 r. wniosek powoda o zmianę decyzji personalnej w zakresie podstawy zwolnienia ze służby nie został uwzgiędniony, wobec czego powód wniósł skargę na decyzję organu administracyjnego ll instancji i wyrokiem z dnia 15 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzje administracyjne zapadte W obu 5 --- STRONA 8 --- instancjach , a skarga kasacyjna od tego wyroku zosta+a prawomocnie postanowieniem Naczelnego Sqdu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r. W nastopstwie powyzszych orzeczeri sqdowych Dyrektor Zak1adu Karnego w N decyzjq personalna 2 dnia 29 wrzeénia 2007 r. za zgodq strony zmieni1 decyzjo personalnq 2 dnia 27 lipca 1998 r. w zakresie podstawy zwolnienia ze s1u2by na zwolnienie 2 powodu orzeczenia przez komisjo lekarska1trwa+ej niezdolnoéci do s1u2by. Deoyzjq nr. 2 dnia 15 stycznia 2008 r. Dyrektor Zak+adu Karnego w N przyznai powodowi nagrodo rocznq zapeinienie s1u2by w 1998 r. w kwocie 1.628,60 2+. Pomimo wydania decyzji zmieniajqcej decyzjo w personalnq z d nia 27 lipca 1998 r. w zakresie podstawy zwolnienia 2e s+u2by powod nie otrzymai odprawy W wysokoéci dwunastomiesiocznego uposa2enia , ani te2 zwrotu potrqconych kosztéw doksztafcania , ktére pokq/1 pozwany Zakiad Karny na podstawie umowy zawartej 2 powodem w dniu 26 marca 1992 r. Ostateczna  podstawa zwolnienia powoda ze s+u2by zwalniaia go bowiem z obowiegzku zwrotu tych kosztow , mimo 2e po uzyskaniu aboolutorium w [...] Akademii [...] w  instytucie [. . .] w T w dniu 28 S . 6 instancjach , a skarga kasacyjna od tego wyroku została prawomocnie postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r. W następstwie powyższych orzeczeń sądowych Dyrektor Zakładu Karnego W N decyzją personalną z dnia 29 września 2007 r. za zgodą strony zmienił decyzję personalną z dnia 27 lipca 1998 r. W zakresie podstawy zwolnienia ze służby na zwolnienie z powodu orzeczenia przez komisję lekarską trwałej niezdolności do służby. Decyzją nr. z dnia 15 stycznia 2008 r. Dyrektor Zakładu Karnego W N przyznał powodowi nagrodę roczną za _pełnienie służby W “E998 r. w kwocie 1.628,60 zł. Pomimo wydania decyzji zmieniającej decyzję W personalną z dnia 27 lipca 1998 r. W zakresie podstawy zwolnienia ze służby powód nie otrzymał odprawy W wysokości dwunastomiesięcznego uposażenia , ani też zwrotu potrąconych kosztów dokształcania , które pokiył pozwany Zakład Karny na podstawie umowy zawartej z powodem W dniu 26 marca 1992 r. Ostateczna - podstawa zwolnienia powoda ze służby zwalniała go bowiem z obowiązku zwrotu tych kosztów , mimo że po uzyskaniu absolutorium W [...] Akademii [...] w - instytucie [. _ .] W T W dniu 28 , . 6 --- STRONA 9 --- maja 1997 r. powod nie pe’mi+ siuzby u pozwanego przez okres co najmniej trzech lat. Poczyniwszy poWy2sze ustalenia , Sad Okrogowy powiada , 2e zebraany W sprawie materia+ daje pe+ne podstawy do przyjocia odpowiedziainoéci Skarbu Pafistwa na podstawie art.417 kc . W chwili zwolnienia ze s+u2by ,tj. w dniu 31 iipca >\ 1998 r. ,powod by’: juz inwalidq lli grupy W zwiqzku 2 pemieniem siuzby W Siuzbie Wioziennej , a zatem istnia+y podstawy do zwolnienia go ze siuzby 2 przyczyri Wskazanych W ad. 39 ust.2 pkt. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Siuibie Wioziennej . Mimo tego DyrektorZak1adu Karnego w N nie uwzglodnif wniosku o zmiano decyzji personainej 2 dnia 27 lipca 1998 r. w zakresie podania podstawy  zwoinienia ze s1u2by powoda , a powinien to uczynié do dnia 30 marca ' 1999 r. biorqc pod uwago date wydania orzeczenia komisji lekarskiej kwalifikujqcej powoda do Ii! grupy inwalidow w zwiaizku ze siuzbq w S1u2bie"Wieziennej. Uczyni’: to dopiero po up+yWie 7 lat, po uprawomocnieniu sie orzeczeri sqdow administracyjnych. Jest to zdaniem Sqdu Okrogowego zaniechanie organu w1adzy pubiicznej rodzqce odpowiedzialnoéoodszkodowawczq. Szkoda powoda polega » natomiast na tym, 2e nie u2yska+ on rocznego éwiadczenia pienioznego na podstawie 7 maja 1997 r. powód nie pełnił służby u pozwanego przez okres co najmniej trzech lat. Poczyniwszy powyższe ustalenia , Sąd Okręgowy powiada , że zebrany W sprawie materiał daje pełne podstawy do przyjęcia odpowiedzialnosci Skarbu Państwa na podstawie art.417 kc . W chwili zwolnienia ze służby ,tj. w dniu 31 iipca ›\ 1998 r. ,powód był już inwalidą lll grupy W związku z pełnieniem służby w Służbie Więziennej , a zatem istniały podstawy do zwolnienia go ze służby z przyczyn wskazanych W art. 39 ust.2 pkt. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej . Mimo tego Dyrektor Zakładu Karnego w N nie uwzględnił wniosku o zmianę decyzji personainej z dnia 27 lipca 1998 r. W zakresie podania podstawy - zwolnienia ze służby powoda , a powinien to uczynić do dnia 30 marca ` 1999 r. biorąc pod uwagę datę wydania orzeczenia komisji lekarskiej kwalifikującej powoda do llł grupy inwalidów w związku ze służbą W Służbie" Więzien nej. Uczynił to dopiero po upływie V7 lat, po uprawomocnieniu się orzeczeń sądów administracyjnych. Jest to zdaniem Sądu Okręgowego zaniechanie organu władzy publicznej rodzące odpowiedzialnośćodszkodowawczą. Szkoda powoda polega › natomiast na tym, że nie uzyskał on rocznego świadczenia pieniężnego na podstawie 7 --- STRONA 10 --- 2111.1 13 ust.1 ustawy S+u2bie Wioziennej , ktére przyswguje mu z mocy samego prawa. Szkoda ta do wic"go kwota dwumiesiecznego uposazenia w +qcznej wysokoéci 21.168 2+. Poza tym strona pozwana pobrala od powoda kwote; 9.436 2+. tytu+em zwrotu kosztow doksztaicania , mimo 2e w éwietle ostatecznej przyczyny zwolnienia ze s+u2by oraz & 4 umowy 2 dnia 26 marca 1992 r. 0 doksztaksanie , odwolujqcej sio do postanowieifi art.60 ust.1pkt. 2,4 i 5 oraz art.60 ust. 2 pkt. 4 i 5 obowiqzujagcej w dacie zawarcia tej umowy ustawy 2 dnia 10 grudnia 1959 r. 0 S+u2bie Wioziennej /D2.U.Nr.29,po2.149l, powod nie b_y+obowia1zany do zwrotu tych kosztow i pobrana kwota okazaéa sio éwiadczeniem nienaieinym W rozumieniu art.410 & 2 kc. Oprocz wymienionych wyzej kwot szkoda powoda obejmuje takze odsetki od powyzszych sum , gdyz powod przez okres ponad 8 lat nie mog+ nimi dysponowaé. Powod 2a1da+ skapitalizowanych odsetek od kwoty 21.168 2+. za okres od dnia 30 marca 1999 r. do dnia 13 marca 2008 r. iSe1d na mocy ar1.482 &1 kc uwzglodni+ to Zqdanie , gdyz jeszcze przed dniem 30 marca 1999 r. roszczenie 0 wyp+at¢ tego éwiadczenia sta+o sio wymagalne , natomiast jeéli chodziio okapitalizowane odsetki od kwoty 9.436 2+. to tutaj zqdanie powoda 0 zasqdzenie kwoty 14.114 2+. za okres od 30 marca 1999 r. 8 art.113 ust.1 ustawy Służbie Więziennej , które przysługuje mu z mocy samego prawa. Szkoda ta do więc kwota dwumiesięcznego uposażenia W łącznej wysokości 21.168 zł. Poza tym strona pozwana pobrała od powoda kwotę 9.436 zł. tytułem zwrotu kosztów dokształcania , mimo że w świetle ostatecznej przyczyny zwolnienia ze służby oraz & 4 umowy z dnia 26 marca 1992 r. 0 dokształcanie , odwołującej się do postanowień art.60 ust.1›pkt. 2,4 i 5 oraz art.60 ust. 2 pkt. 4 i 5 obowiązującej W dacie zawarcia tej umowy ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o Służbie Więziennej !Dz.U.Nr.29,poz.149/, powód nie był obowiązany do zwrotu tych kosztów i pobrana kwota okazała się świadczeniem nienałeżnym w rozumieniu art.410 & 2 kc. Oprócz wymienionych wyżej kwot szkoda powoda obejmuje także odsetki od powyższych sum , gdyż powód przez okres ponad 8 lat nie mógł nimi dysponować. Powód żądał skapitalizowanych odsetek od kwoty 21.168 zł. za okres od dnia 30 marca 1999 r. do dnia 13 marca 2008 r. iSąd na mocy ait.482 &1 kc uwzględnił to żądanie , gdyż jeszcze przed dniem 30 marca 1999 r. roszczenie 0 wypłatę tego świadczenia stało się wymagalne , natomiast jeśli chodzic skapitalizowane odsetki od kwoty 9.436 zł. to tutaj żądanie powoda o zasąclzenie kwoty 14.114 zł. za okres od 30 marca 1999 r. 8 --- STRONA 11 --- do 13 marca 2008 r. nie mo2e byc w caioéci uwzglegdnione. Powod nie poda+ bowiem jakq czoéc tej kwoty zap+aci+dobroWo1nie , a jaka i w iakich terminach 2osta+a potrqcona 2 przys+ugujqcych mu od strony pozwanej naleznoéci. Ustaiajqc wysokoéc skapitalizowanych odsetek od éwiadczenia nienaleznie pobranego od powoda Sad u ‘s Okrogowy mia+ na uwadze pismo powoda , ktore Wp+yno+o do Zak+adu Karnego w N W dniu 19 stycznia 1999 r. ,g2ie domaga sio on zwrotu 2 ty~tu+u nienaleznie pobranych kosztow dokszta+cania kwoty 6114,64 2+. i od tej kwoty skapitalizowai odsetki 2a okres od 20 stycznia 1999 r. do 13 marca 2008 r. , co daje kwota 9.482,51 2+. , _ natomiast od pozosta+ej reszty W wysokoéci 3.321 ,36 2+. skapitalizowa+ odsetki " dopiero od sporzqdzenia odpowiedzi na pozew ,tj od dnia 5 lutego 2008 r. ,' gdyz w aktach brak jest dowodu doroczenia odpisu pozwu stronie pozwanej .SkapitaIizowane odsetki za ten okres czasu to kwota 38,72 2+. Dlatego te2 powodztwo o zasqdzenie skapitalizowanych odsetek W wyzszej kwocie 2osta+0 oddalone. Jako podstawo prawnq zasqdzonego roszczenia Sqd poWo+a+ art.417 kc oraz art.410 W zwiaizku 2 art.405 kc, a takze art. 359 & 1 , ai1.*481 & 1 i art. 482 & 1 kc. Said Okrogowy nie uwzgie,,~dni+ przy tym zarzutu przedawnienia roszczenia , gdyz 9 do 13 marca 2008 r. nie może być w całości uwzględnione. Powód nie podał bowiem jaką część tej kwoty zapłacił dobrowolnie , a jaka iw jakich terminach została potrącona z przysługujących mu od strony pozwanej należności. Ustaiając wysokość skapitalizowanych odsetek od świadczenia nienależnie pobranego od powoda Sąd 1 'z Okręgowy miał na uwadze pismo powoda , które wpłynęło do Zakładu Karnego w N W dniu 19 stycznia 1999 r. ,gzie domaga się on zwrotu z tytułu nienależnie pobranych kosztów dokształcania kwoty 6.114,64 zł. i od tej kwoty skapitalizował odsetki za okres od 20 stycznia 1999 r. do 13 marca 2008 r. , co daje kwotę 9.482,51 zł. , _ natomiast od pozostałej reszty w wysokości 3.321,36 zł. skapitalizował odsetki ' dopiero od sporządzenia odpowiedzi na pozew ,tj od dnia 5 lutego 2008 r. ,' gdyż w aktach brak jest dowodu doręczenia odpisu pozwu stronie pozwanej .Skapitalizowane odsetki za ten okres czasu to kwota 38,72 zł. Dlatego też powództwo o zasądzenie skapitalizowanych odsetek w wyższej kwocie zostało oddalone. Jako podstawę prawną zasądzonego roszczenia Sąd powołał art.41? kc oraz art.410 W związku z art.405 kc, a także art. 359 & 1 , art.i481 8 1 i art. 482 & 1 kc. Sąd Okręgowy nie uwzględnił przy tym zarzutu przedawnienia roszczenia , gdyż 9 --- STRONA 12 --- poczaiwszy od 1999 r. powod c2yni+ starania 0 zmiano decyzji w sposob dajqcy mu mozliwoéc uzyskania éwiadczefi pienieznych dochodzonych w niniejszym co sprawito , 2e w éwiette art. 124125 kc oraz art. 103 ustawy 0 S+u2bie Wioziennej 2 1996 r. sic nie rozpoczqi, natomiast od wydania decyzji z dnia 24 wrzeénia 2007r. o zmianie decyzji personalnej 2 dnia 27 lipca 1998 r, 0 zmianie podstawy prawnej zwoinienia ze s+u2by , co dopiero umozliwito dochodzenie przecimiotowych roszczefi, do chwili wniesienia pozwu w styczniu 2008 r., nie uptynafl trzyletni termin przedawnienia 2 art. 103 ustawy 0 S+u2bie Wioziennej. Niezaleznie od tego termin dla dochodzenia roszczefi 2 bezpodstawnego wzbogacenia , co dotyczy zwrotu nienale2nie pobranych kosztow doks2ta+cania , wynosi zgodnie 2 art.118 kc dziesioc lat, a nie trzy lata , gdy2 znajdujq tu zastosowanie przepisy ogolne prawa cywilnego. Jako podstawo prawnq rozstrzygniecia o kosztach procesu Sad Okrogowy powo+a+ art.98 kpc oraz art.113 W zwiqzku 2 art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sqdowych W sprawach cywilnych ( Dz.U.Nr. 167,po2.1398 ze zm.). W apelacji, opaitej na zarzucie niewaznoéci postopowania 2 powodu niedopuszczalnoéci drogi sqdowej, pozwany wnosi 0 jego uchylenie i przekazanie 10 począwszy od 1999 r. powód czynił starania o zmianę decyzji w sposób dający mu możliwość uzyskania świadczeń pieniężnych dochodzonych W niniejszym co sprawiło , że W świetle art. 124-125 kc oraz art. -103 ustawy o Służbie Więziennej z 1996 r. się nie rozpoczął, natomiast od wydania decyzji z dnia 24 września 2007r. o zmianie decyzji personalnej z dnia 27 lipca 1998 r. o zmianie podstawy prawnej zwolnienia ze służby , co dopiero umożliwiło dochodzenie przedmiotowych roszczeń, do chwili wniesienia pozwu w styczniu 2008 r., nie upłynął trzyletni termin przedawnienia z art. 103 ustawy 0 Służbie Więziennej. Niezależnie od tego termin dla dochodzenia roszczeń z bezpodstawnego wzbogacenia , co dotyczy zwrotu nienależnie pobranych kosztów dokształcania , wynosi zgodnie z art.118 kc dziesięć lat, a nie trzy lata , gdyż znajdują tu zastosowanie przepisy ogólne prawa cywilnego. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd Okręgowy powołał art.98 kpc oraz art.113 W związku z art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych W sprawach cywilnych ( Dz.U.Nr. 167,poz.1398 ze zm.). W apelacji, opartej na zarzucie nieważności postępowania z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, pozwany wnosi o jego uchylenie i przekazanie 10 --- STRONA 13 --- sprawy do ponownego rozpoznania . Na Wypadek nieuwzglodnienia fego zarzutu pozwany w oparciu 0 zarzuty naruszenia prawa materialnego , a mianowicie art. 417 w zwiqzku 2 art.410 i 405 kc, art. 103 ustawy i 113 o S+u2bie Wioziennej, art.3 ustawy 0 kosztach segdowych W sprawach oraz prawa procesowego , a to art.233 kpc i b+odnych ustalefi faktycznych istotnych dia rozstrzygniocia sprawy, wnosi o ' zmiano zaskarzonego Wyroku przez caikowite oddalenie powodztwa i 0 zasqdzenie kosztow procesu 2a obie instancje. Powod wniost o oddalenie apelacji i zasqdzenie kosztow postopowania apelacyjnego . Rozpoznajqc apeiacjo , Sqd Apelacyjny 2wa2y+, co nastopuje. Najdatej idzie zarzut niewaznoéci postopowania 2 powodu niedopuszczainoéci drogi sqdowej . Odnoszqc sic do tego zarzutu nalezy W piervvszej koiejnoéci podkreélic , 2e wynikajqcy z tego zarzutu wniosek apelacyjny jest nieadekwatny do treéci zarzutu. Gdyby bowiem zarzut ten okazat sic zasadny 2achodzi+aby koniecznoéc uchylenia 2askar2onego wyroku i odrzucenia pozwu na podstawie art.386 & 3 W zwizqzku 2 art. 199 & 1pkt. 1 kpc , a nie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Niewaznoéc postopowania w sprawie jednak nie zachodzi , gdyz w piémie procesowym stanowiqcym zarazem "'za2alenie na postanowienie Sqdu Rejonowego sprawy do ponownego rozpoznania . Na wypadek nieuwzględnienia tego zarzutu pozwany W oparciu o zarzuty naruszenia prawa materialnego , a mianowicie art. 417 W związku z art.410 i 405 kc , art. 103 ustawy i 113 o Służbie Więziennej, art.3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach oraz prawa procesowego , a to art.233 kpc i błędnych ustaleń faktycznych istotnych dia rozstrzygnięcia sprawy, wnosi o I zmianę zaskarżonego wyroku przez całkowite oddalenie powództwa i o zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Powód wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego _ Rozpoznając apelację , Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Najdaiej idzie zarzut nieważności postępowania z powodu niedopuszczalności drogi sądowej . Odnosząc się do tego zarzutu należy w pierwszej kolejności podkreślić , że wynikający z tego zarzutu wniosek apelacyjny jest nieadekwatny do treści zarzutu. Gdyby bowiem zarzut ten okazał się zasadny zachodziłaby konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i odrzucenia pozwu na podstawie art.386 & 3 W związku z art. 199 & 1pkt. 1 kpc , a nie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Nieważność postępowania w sprawie jednak nie zachodzi , gdyż W piśmie procesowym stanowiącym za-razem “zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego- --- STRONA 14 --- Sagdu Pracy i Ubezpieczefi Spo+ec2nych w Nowym Saczu powod sprecyzowat podstawo powodztwa , opierajqc roszczenie na odpowiedziainoéci _ odszkodowawczej Skarbu Pafistwa , a nadto podnoszqc 2e nies+us2nie pobrano od niego zwrot kosztow doksztahzania , a zatem na ogolnych zasadach prawa cywilnego . Skoro tak to roszczenia kwalifikowa+y sio do dochodzenia przed sqdami powszechnymi. Stqd te2 aktualne sta+o sio rozstrzygniocie merytoryczne powodztwa . Odnoszqc sis; do po2osta+ych zarzutow , ktore zdaniem pozwanego winny  skutkowac zmianz4 zaskarzonego wyroku polegajqcq na ca+kowitym oddaleniu powodztwa natezy w pierwszej koiejnoéci ustosunkowaé sic do zarzutu przedawnienia. Sod Okrogowy zarzutu tego nie uwzglodnit, podnoszac 2e przed wniesieniem powodztwa powod podjqi dziatania prawem przewidziane na drodzo postopowania administracyjnego i sqdowego przez szqdami administracyjnymi konieczne do wykazania przes+anek roszczefi dochodzonych w niniejszym procesie. 12 Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Nowym Sączu powód sprecyzował podstawę powództwa , opierając roszczenie na odpowiedzialności _ odszkodowawczej Skarbu Państwa , a nadto podnosząc że niesłusznie pobrano od niego zwrot kosztów dokształcania , a zatem na ogólnych zasadach prawa cywilnego . Skoro tak to roszczenia kwalifikowały się do dochodzenia przed sądami powszechnymi. Stąd też aktualne stało się rozstrzygnięcie merytoryczne powództwa . Odnosząc się do pozostałych zarzutów , które zdaniem pozwanego winny - skutkować zmianą zaskarżonego wyroku polegającą na całkowitym oddaleniu powództwa naieży W pierwszej kolejności ustosunkować się do zarzutu przedawnienia. Sąd Okręgowy zarzutu tego nie uwzględnił, podnosząc że przed wniesieniem powództwa powód podjął działania prawem przewidziane na drodze postępowania administracyjnego i sądowego przez sądami administracyjnymi konieczne do wykazania przesłanek roszczeń dochodzonych W niniejszym procesie. 12 --- STRONA 15 --- Sqd Apelacyjny W petni podzieia tutaj argumentacjo Saidu Okrogowego , tqcznie ze stanowiskiem, 2e termin przedawnienia roszczenia 0 zwrot kwoty nienaleznie pobranej 2 tytutu zwrotu kosztow doks2ta+cania Wynosi lat 10 , zgodnie 2 art.118 kc, a nie trzy lata jak to przewiduje art.103 ustawy o Stuzbie Wioziennej. Powotanie jako podstawy prawnej rozstrzygniocia 0 tej czoéci powodztwa art.410 w zwiqzku 2 atL405 kc nie Wykracza przy tym poza fakty przytoczone przez powoda W uzasadnieniu tego zqdania czego pozwany W apelacji zresztq nie kwestionuje , nie podnoszqc zarzutu naruszenia ait.321 kpc. Nie mia+o tak2e wptywu na merytoryczne rozstrzygniocie sprawy niepobranie przez Sad optaty sqdowej od pozwu, mimo 2e sprawa nie byta rozpoznawana Wed+ug regu+ procesowych dla postegpowania W sprawach 2 zakresu prawa pracy i ubezpieczeri spo+ecznych . Chybione sq W koficu zarzuty procesowe dotyczqce niewyjaénienia okolicznoésci faktycznych istotnych dla rozstrzygniocia oraz btodnej oceny zebranego W sprawie materiatu , czy pominiocia przesiuchania " powoda. Przedstawione do akt dokumenty byty wystarczajqce do merytorycznej oceny zasadnoéci powodztwa , a zatem dowod 2 przestuchania strcn, jako dowod u2upe+niajqcy by! zbodny W éwietle art. 299 kpc. Poza tym pozwany I3 Sąd Apelacyjny W pełni podziela tutaj argumentację Sądu Okręgowego , łącznie ze stanowiskiem, że termin przedawnienia roszczenia o zwrot kwoty nienależnie pobranej z tytułu zwrotu kosztów dokształcania wynosi lat 10 , zgodnie z art.118 kc, a nie trzy lata jak to przewiduje art.103 ustawy o Służbie Więziennej. Powołanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia 0 tej części powództwa art.410 W związku z art.405 kc nie wykracza przy tym poza fakty przytoczone przez powoda W uzasadnieniu tego żądania czego pozwany W apelacji zresztą nie kwestionuje , nie podnosząc zarzutu naruszenia art.321 kpc. Nie miało także wpłyvvu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niepobranie przez Sąd opłaty sądowej od pozwu, mimo że sprawa nie była rozpoznawana według reguł procesowych dla postępowania W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych . Chybione są W końcu zarzuty procesowe dotyczące niewyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia oraz błędnej oceny zebranego W sprawie materiału , czy pominięcia przesłuchania ' powoda. Przedstawione do akt dokumenty były wystarczające do merytorycznej oceny zasadności powództwa , a zatem -dowód z przesłuchania stron, jako dowód uzupełniający był zbędny W świetle art. 299 kpc. Poza tym pozwany 13 --- STRONA 16 --- takiego Wniosku dowodowego w postepowaniu przed Sajdem I instancji nie stawiat, podobnie jak nie Wnioskowat uzupetnienia dokumentacji, ktorq sam zresztej przedstawit. Nie wnioskowat W szczegoinoéci dowod u 2 akt osobowych powoda, a zatem nie moze skutecznie zarzucaé brakéw w zakresie postepowania dowodowego przed Sqdem 1 instancji. Przechodzajc do oceny zarzutow naruszenia art.417 kc oraz art. 410 W zwiajzku 2 art.405 kc , na|e2y stwierdzié i2 zarzutowi naruszenia art.417 kc nie mo2na odmowié stusznoéci. Powod nie Wyka2a+ bowiem pr2es+anek odpowiedzialnoéci odszkodowawczej pozwanego Skarbu Pafistwa , gdy2 decyzja W przedmiocie Wysokoéci dwunastomiesiecznego uposaienia dla powoda W zwiajzku 2e zmiane  przyczyn zwolnienia 2e stuzby jeszcze nie zapadta. Decyzja 2 dnia 24 Wrzeénia 2007 r. dotyczy bowiem tytko podstawy prawnej zwolnienia ze s+u2by i w dalszym ciejgu aktualna jest W zakresie tzw. odprawy decyzja personalna 2 dnia 27 lipca 1998 r. przyznajqca tego rodzaju éwiaciczenie w ni2szej Wysokoéci. Nie wiadomo te2 czy powodowi éwiadczenie W wysokoéci okreélonej W decyzji 2 dnia 27 lipca 1998 r. ju2 Wyp+acono , bo jezeli tak to nawet przy przyjeciu , 2e powod poniost szkodejej  wysokoéc stanowi+aby roinice miedzy éwiadczeniem pr2ys+ugujajcym przy zmienionej podstawie prawrtejzwolnienia 2e stuzby a éwiadczeniem juz Wczeéniej takiego wniosku dowodowego w postępowaniu przed Sądem l instancji nie stawiał, podobnie jak nie wnioskował uzupełnienia dokumentacji, którą sam zresztą przedstawił. Nie wnioskował W szczególności dowodu z akt osobowych powoda, a zatem nie może skutecznie zarzucać braków W zakresie postępowania dowodowego przed Sądem ł instancji. Przechodząc do oceny zarzutów naruszenia art.41? kc oraz art. 4'l O W związku z art.405 kc , należy stwierdzić iż zarzutowi naruszenia art.41? kc nie można odmówić słuszności. Powód nie wykazał bowiem przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego Skarbu Państwa , gdyż decyzja W przedmiocie wysokości dwunastomiesięcznego uposażenia dia powoda w związku ze zmianą - przyczyn zwolnienia ze służby jeszcze nie zapadła. Decyzja z dnia 24 września 2007 r. dotyczy bowiem tylko podstawy prawnej zwolnienia ze służby i w dalszym ciągu aktualna jest W zakresie tzw. odprawy decyzja personalna z dnia 27 lipca 1998 r. przyznająca tego rodzaju świadczenie w niższej wysokości. Nie wiadomo też czy powodowi świadczenie w wysokości określonej w decyzji z dnia 27 lipca 1998 r. już wypłacone , bo jeżeli tak to nawet przy przyjęciu , że powód poniósł szkodęjej - wysokość stanowiłaby różnicę między świadczeniem przysługującym przy zmienionej podstawie prawnejzwolnienia ze służby a świadczeniem już wcześniej --- STRONA 17 --- przyznanym i Wyptaconym. Okresienie Wysokosci uposazenia iezy zas Wytejcznie W gestii dyrektora zaktadu karnego i droga sqdowa w tym zakresie jest rzeczywiscie niedopuszczalna , Wobec czego bez stosownej decyzji wtasciwego organu Sad nie jest wtadny okreélic jej wysokosci samodzielnie W ramach procesu opartego na 1 przepisie art.417 kc. Dlatego te2 Wobec niewykazania przestanek odpowiedzialnosci odszkodowawczej Skarbu Paristwa opartej na normie prawnej wynikajqcej 2 tego przepisu powodztwo 0 zaptate kwoty stanowiajcej rownowartoéc dwunastomiesiecznego uposazenia oraz 0 odsetki skapitalizowane i ustawowe na przysztoso od tych kwot winno 2ostac': oddalone . Nie moze odniesc skutku apelacja W czesci dotyczejcej zasedzenia kwoty pobranej tytutem zwrotu kosztow doksztatcania . Ostateczna podstawa zwolnienia powoda 2e stuzby sprawi+a , 2e W swietle & 4 umowy zawaitej przez strony W.di‘1iLl  26 marca 1992 r. , nawiajzujecej do postanowiefi ObOWi€:1ZUj61C9j W dacie jej zawarcia ustawy 2 dnia 10 orudnia 1959 r. o Stuzbie Wieziennej, uiszczone przez pozwanego 15 e przyznanym i wypłaconym. Określenie wysokości uposażenia łeży zaś wyłącznie w gestii dyrektora zakładu karnego i droga sądowa w tym zakresie jest rzeczywiście niedopuszczalne , wobec czego bez stosownej decyzji właściwego organu Sąd nie jest władny określić jej wysokości samodzielnie W ramach procesu opartego na 1 przepisie art.41? kc. Dlatego też wobec niewykazania przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa opartej na normie prawnej wynikającej z tego przepisu powództwo o zapłatę kwoty stanowiącej równowartość dwunastomiesięcznego uposażenia oraz o odsetki skapitalizowane i ustawowe na przyszłość: od tych kwot winno zostać oddalone . Nie może odnieść skutku apelacja w części dotyczącej zasądzenia kwoty pobranej tytułem zwrotu kosztów dokształcania _ Ostateczna podstawa zwolnienia powoda ze służby sprawiła , że W świetle & 4 umowy zawartej przez strony wndniu - 26 marca í992 r. , nawiązującej do postanowień obowiązującej w dacie jej zawarcia ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o Służbie Więziennej, uiszczone przez pozwanego 1ś 8 --- STRONA 18 --- swiadczenie okazato sie swiadczeniem nienaleznym , co uzasadnia powodztwo o zwrot tej kwoty na mocy art.410 i405 kc , a tak2e naticzenie skapitalizowanych odsetek W oparciu 0 art. 482 & 1 kc , ale tytko od dnia 24 Wrzeénia 2007 r. do dnia 13 marca 2008 r. ,tj. poczewszy od dnia wydania decyzji W zakresie zmiany podstawy zwolnienia powoda ze siu2by.Za okres wczesniejszy powodztwo 0 skapitalizowane odsetki podiega bowiem oddaleniu. Konsekwencjaj oddalenia  powodztwa w znacznie wiekszym zakresie anizeli uczyni+ to Sod I instancji jest takze zmiana wyroku Ssjdu Okregowego W zakresie kosztow procesu , ktore stosownie do art. 100 kpc powinny byc miedzy stronami Wzajemnie zniesione. Zprzytoczonych Wy2ej Wzgledow Sad Apelacyjny orzektjak W sentencji na mocy art. 386 &1 ,art. 385 oraz art. 100 W zwiqzku z art.391& 1 kpc. świadczenie okazało się świadczeniem nienależnym , co uzasadnia powództwo o zwrot tej kwoty na mocy art.41 0 i 405 kc , a także naliczenie skapitalizowanych odsetek w oparciu o art. 482 & 1 kc , ale tylko od dnia 24 września 2007 r. do dnia 13 marca 2008 r. ,tj. począwszy od dnia wydania decyzji W zakresie zmiany podstawy zwolnienia powoda ze służby.Za okres wcześniejszy powództwo o skapitalizowane odsetki podlega bowiem oddaleniu. .Konsekwencją oddalenia - powództwa w znacznie większym zakresie aniżeli uczynił to Sąd l instancji jest także zmiana wyroku Sądu Okręgowego w zakresie kosztów procesu , które stosownie do art. 100 kpc powinny być między stronami wzajemnie zniesione. Zprzytoczonych wyżej względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 386 &'l ,art 385 oraz art. 100 w związku z art.39'I& 1 kpc.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny W pełni podziela tutaj argumentację Sądu Okręgowego#I ACa. Q7#art.417 kc#art.1 kpc#art. 39 ust.2 pkt.#art.60 ust.#art.60 ust. 2 pkt.#art.113 ust.1 ustawy#art.405 kc#art. 103 ustawy#art.118 kc#art.98 kpc#art. 94 ustawy#art.3 ustawy#art.233 kpc#art.103 ustawy#art. 299 kpc.#art.321 kpc.#art.417 kc.#art. 100 kpc#art. 385 oraz