Postanowienie I ACa 914/11

--- STRONA 1 --- 'h' ~_ ,' rf 55$ Q}:w':»'~.»".,@"§:»*<"; 5. ‘u;.<’&? sygn. akt: I ACa 914/11 '=».:*\" I ' ‘Z2 _oi‘ '‘.: '.. W ...r¢.4»£ 1 ‘J ~:\\\‘ /'A;!§,~ ~  x ‘u, 1|  Rkl  .$f\_  WYROK _ . W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 20111 Sqd Apelacyjny W Lodzi I Wydzial Cywilny W sldadziei " Przewodniczqcy: SSA Wieslawa Kuberska Segdziowie: SSA Malgorzata Stanek SSO del. Dorota Ochalska  Gola (spr.) Protokolantz sekr. sa,d0Wy Grazyna Michalska po rozpoznaniu ‘W dniu 29 listopada 20111". W Lodzi na rozprawie ' sprawy z powédztwa Z1 U ;S _ przeciwko J . S i Skarbowi Paristwa  Aresztowi §ledczemu W 0 Zapiateg na skutek apelacji powoda od wyroku Sa,du Okrqgowego W Lodzi z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt II C 11/09  I. zmienia zaskariony Wyrok W punkcie 1 W ten sposéb, Ze zasqdza 0d Skarbu Pafistwa  Aresztu §ledczeg0 W .3 na rzecz Z _  S v kwotq 2.000 (dwa tysiqce) zlotych tytulem zadoééuczynienia z ustawowymi odsetkami 0d _dnia 6 maja 200912 i oddala powédztwo W pozostalym zakresie; ._ ' II. oddala apelacjg W pozostaléj czegéci; „. ~. ,-' .ff „ŠSĹ-1 ;}<:-tff':f'.›¬.,'›“'f:»f<'1 5, tačå sýgn. akt; I Aca 914/11 -"=‹..:*"' I ' 'ŻE _of '-`.= "-._ ¬" «~...'¿.afiä 1 'II `=\\\` fa' -L - „ ,‹\. 'U - ffsši ' .şf\ - WYROK _ . W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2011r. Sąd Apelacyjny w Łodzi I Wydział Cywilny W składzie: ' Przewodniczący: SSA Wiesława Kuberska Sędziowie: SSA Małgorzata Stanek SSO del. Dorota Ochalska - Gola (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Grażyna Michalska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011r. w Łodzi na rozprawie " sprawy z powództwa ZI U ;S _ przeciwko J _ S i Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu W o 'zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Łodzi z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt II C ll/09 - I. zmienia zaskarżony wyrok W punkcie 1 W ten sposób, że zasądza od Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego W Ê na rzecz Z _ _ S _ kwotę- 2.000 (dwa tysiące) złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od .dnia 6 maja 2009r. i- oddala powództwo W pozostałym zakresie; ._ ` II. oddala apelację W pozostałej części; --- STRONA 2 --- III. Zasqdza 0d Z“ _ S ' na rzecz SkarbuPafistwa  Aresztu Sledczego W i kwotm; 1.000 (jeden tysiqc) ziotych tytulem czqéciowego zwrotu kosztéw zastgpstwa procesowego W postegpowaniu apelacyjnym; IV. przyznaje i nakazuje Wyplacié adwokatowi Tomaszowi Banasiakowi z Kancelarii Adwokackiej W Lodzi z funduszu Skarbu Pafistwva — Sqdu Okrggowego W Lodzi kwotxg 3.321 (trzy tysiqce trzysta dwadzieécia jeden) zlotych brutto tytulem kosztéw pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzgdu W postqpowaniu apelacyjnym. “C 1', iii?='@?%1 W!"afsc§v1'e E=r;1=:i;?i&'s\= ‘\ ’l "5='1»;:i;c'; éiwiariczi; EIéars.:;§~,=  L\ " (‘q \ I III. zasądza od Z` _ S ' na rzecz Skarbu.Państwa - Aresztu Śledczego W i kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego W postępowaniu apelacyjnym; IV. przyznaje i nakazuje wypłacić adwokatowi Tomaszowi Banasiakowi z Kancelarii Adwokackiej W Łodzi z funduszu Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego W Łodzi kwotę 3.321 (trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden) złotych brutto tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu W postępowaniu apeiacyjnym. `“f "„ ififif-ffiie '~nf-laseåvi-'e oo=:i;?ië's\= 'i 'W 'f¦'1›:,=:¿3ć :~šwia:icze ā7¿ars;;;~,= - Li " Aj \ af --- STRONA 3 --- Sygn. akt I AC2: 914/11 Uzasadnienie _ /. /. Powéd Z” _ S po zmodyfkowaniu podmiotowym i przedmiotowym Zqdania pozwu wnosil ostatecznie o zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa  Aresztu Sledczego W kwoty 100.000 ziotyoh zadoééuczynienia z‘ustaW0Wyn1i= odsetkami od dnia dorqczenia. odpisu pozwu  z tytulu naruszenia débr osobistych W postaci godnoéci, prawa do intymnoéci i godziwego traktowania W zwiqzku z warunkami odbywania kary pozbawienia wolnoéci W pozwanej  jednostce penitencjamej oraz od pozwanego J S kwoty 50.000 21 zadoééuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia doregozenia stron_ie pozwanej .  1 odpisu pozwu , W zwiqzku z nieprawidlowym leczeniem W Areszcie Slodczym W iutratq zdrowia. . ' Pozwani Wnosili 0 oddalenie powodztwa i zasqdzenie odpowoda na ich rzecz kosztow procesu. Pozwany S  p0wola1 sic; nabrak legitymacji procesowej biemej, podnoszap, Ze ozynnoéci lecznicze wobec powoda wykonywal jako pracownik sluzby wi1=gzie1mej,_ a odpowiedzialnoéé 2 tego tytul ponosi wylapznie Skarb Pafistwa.  Zaskarzonym Wyrokiem z dnia‘ 25 maja 2011 r. Sqd Okrqgowy W Lodzi II Wydziai Cywilny oddalil powddztwo, zasqdzil od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa ~ Aresztu §1edczeg0 w zwotrg 11.000 zl tytulem zwrotu kosztéw procesu i orzekl 0 kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi 2 urzodu.  I Powyzsze rozstrzygniocie Sqd I instanoji opafl 11a nastqpujficych ustaleniach, ktore Szgd Apelacyjny W pekni akoeptuje i przyjmuj e za wlasnez Powod przebywal W Areszcie §1edczym w ad dnia 2 paidziernika 2006 r., przy czym W okresie od 8 sierpnia 2007 r. do 23 kwietnia 2009 r. byi zakwaterowany W nastQpuja5:ych celach mieszkalnyohz W celi C13 nr 86 0 pow. 11,16 m2: od 8 sierpnia do 11 wrzeénia 2007 r. (.5 osadzonych W oe1i);0d 12 wrzeénia do 29 wrzes'nia 2007 r. (4 osadzonych w ce1i); W celi C/3 n_r 112 0 pow. 12,05 m2: od 30 wrzeénia do 22 listopada 2007 r. (5 osadzonych W celi);0d 23 listopada do 31 grudnia 2007 r. (4 osadzonych W celi); od 1 stycznia do 16 stycznia 2008 r. (4 osadzonych W oeli); od Sygn. akt I ACa 914/11 Uzasadnienie _ /. /_ Powód Z" _ S po zmodyfkowaniu podmiotowym i przedmiotowym żądania pozwu wnosił ostatecznie o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Aresztu »Śledczego w kwoty 100.000 złotych zadośćuczynienia zustawowynii' odsetkami od dnia doręczenia odpisu pozwu - z tytułu naruszenia dóbr osobistych w postaci godności, prawa do intymności i godziwego traktowania w związku z warunkami odbywania kary pozbawienia wolności w pozwanej - jednostce penitencjarnej oraz od pozwanego J S kwoty 50.000 zł zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia stronie pozwanej . - r odpisu pozwu , w związku z nieprawidłowym leczeniem w Areszcie Sledczym w iutratą zdrowia. . ' Pozwani wnosili o oddalenie powództwa i zasądzenie odpowoda na ich rzecz kosztów procesu. Pozwany S - powołał się nabrak legitymacji procesowej biernej, podnosząc, że czynności lecznicze wobec powoda wykonywał jako pracownik służby więziennej, a odpowiedzialność z tego tytuł ponosi wyłącznie Skarb Państwa. - Zaskarzonyrn wyrokiem z dnia' 25 maja 2011 r. Sąd Okręgowy W Łodzi II Wydział Cywilny oddalił powództwo, zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa ~ Aresztu Śledczego W ;wotę 1.000 zł tytułem zwrotu kosztów procesu i orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. ' I Powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji oparł na następujących ustaleniach, które Sąd Apelacyjny W pełni akceptuje i przyjmuje za własne: Powód przebywał w Areszcie Śledczym W od dnia 2 października 2006 r., przy czym w okresie od 8 sierpnia 2007 r. do 23 kwietnia 2009 r. był zakwaterowany w następujących celach mieszkalnych: W celi C13 nr 86 o pow. 11,16 m2: od 8 sierpnia do 11 września 2007 r. (5 osadzonych w celi);od 12 września do 29 września 2007 r. (4 osadzonych w celi); W celi C/3 nr 112 o pow. 12,05 m2: od 30 września do 22 listopada 2007 r. (5 osadzonych w celi)-;od 23 listopada do 31 grudnia 2007 r. (4 osadzonych W celi); od 1 stycznia do 16 stycznia 2008 r. (4 osadzonych w celi); od --- STRONA 4 --- 2 17 styoznia do 16 lutego 2008 r. (5 osadzonych W celi); od 1'7 lutego do 27 lutego 2008 r. (4 osadzonyoh W celi); od 28 sierpnia do 5 marca 2008 r. (5 osadzonych W oeli); od 6 maroa do 10 maroa 2008 1%. (4 osadzonych W celi); 11 marca 2008 1". (5 osadzonych W ce1i);~12 maroa 2008 1'. (4 osadzonych W celi);od 13 marca do 18 marca 2008 1". (5 osadzonych W oeli);od 19 marca 2008 r. (4 osadzonych W ce1i);0d 20 marca do 31 maroa 2008 r. (5 osadzonych W ce1i);od 1 kwietnia do 14 kwietnia 2008 r. (4 osadzonyoh w oe1i); 15 kwietnia 2008 1". (5 osadzonych W cc1i);od 16 kwietnia do 28 kwietnia 2008 r. (4 osadzonych W celi);od 29 kwietnia do 19 maja 2008 r. (5 osadzonych W oe1i);od 20 maja do 31 lipca 2008 r. (4 osadzonych W celi);od 1 sierpnia do 29 Wrzeénia. 2008 r. (3 osadzonyoh W celi);od 30 Wrzeénia do 4 listopada 2008 r. (4 osadzonyoh W oe1i);od5 listopada do 31 grudnia 2008 r. (5 osadzonych W oe1i);od 1 stycznia do 7 stycznia 2009 r. (5 osadzonych W oe1i);od 8 stycznia do 15 stycznia 2009 r. (4 osadzonych W ce1i);od 16 stycznia do 18 stycznia. 2009 r. (3 osadzonych W oe1i);od 19 styoznia do 19 lutego 2009 1". (2 osadzonych W celi); W celi CI3 nr 115 o pow. 12,04 m2: od 20 lutego do 4 marca 2009 1". (4 osadzonych W ce1i);od 5 mama do 26 maroa 2009 r. (3 osadzonych W celi);od 27 maroa. do 5 kwietnia 2009 1". (4 osadzonych W ce1i); od 6 kwietnia do 23 kwietoia 2009 r._( 3 osadzonych). . W latach 2001 — 2009 r. W Areszcie Sledczym W Wystopowalo zjawisko przeludnieoia eel mieszkalnyoh, zarowno 2 uwagi na prowadzony remont tych eel, jak i na brak mozliwoéoi Wytransportowania osadzonych do innych jednostek ze Wzglqdu na przopisy dotyozqce rejonizacji osadionych. Dyrektor Aresztu Sledczego W T na podstawie art. 248 § 1 k.k.W. systématyoznie informowal przowodniozqcego VI Wydziaiu Penitencjamego Sqdu O1<1"<‘ggowego W o konieoznoéci umieszozenia osadzonych W Warunkach, W ktérych powierzchnia ‘W celi na jednq osobo wynosila mniej niz 3 1112 . Podejmowano takze liczne dzialania majqce na celu zwiqkszcnie liczby miejsc dla osadzonych. Do paidziernika 2008 r. przeprowadzono W Areszcie 81edczym generalne romonty We Wszysdcich celach mieszkalnych Wymagajqcych tego typ dzia1a1‘1. W tym okresie przeprowadzono wygrodzonie kqcikdw sanitarnych We wszystkich ceiach przy pomocy plyty Widrowej do Wysokoéci 2 2,2 m Z drzwiczkami do Wysokoéci 1,5 m. Do tego czasuw pzoéci eel kqoiki sanitarne byly zabudowane oalrkowicie, jednak W Wiokszoéoizabudowa ta byla jedynie ozoéoiowa, a W6j§Ci6' do f 2 17 stycznia do 16 lutego 2008 r. (5 osadzonych w celi); od 17 lutego do 27 lutego 2008 r. (4 osadzonych W celi); od 28 sierpnia do 5 marca 2008 r. (5 osadzonych W celi); od 6 marca do 10 marca 2008 r. (4 osadzonych w celi); 11 marca 2008 r. (5 osadzonych W celi);~12 marca 2008 r. (4 osadzonych W celi);od 13 marca do 18 marca 2008 1'. (5 osadzonych w celi);od 19 marca 2008 r. (4 osadzonych W celi);od 20 marca do 31 marca 2008 r. (5 osadzonych W celi);od 1 kwietnia do 14 kwietnia 2008 r. (4 osadzonych W celi); 15 kwietnia 2008 r. (5 osadzonych W celi);od 16 kwietnia do 28 kwietnia 2008 r. (4 osadzonych _W celi);od 29 kwietnia do 19 maja 2008 r. (5 osadzonych W celi);od 20 maja do 31 lipca 2008 r. (4 osadzonych W celi);od 1 sierpnia do 29 września 2008 r. (3 osadzonych w celi);od 30 września do 4 listopada 2008 r. .(4 osadzonych w celi);od-5 listopada do 31 grudnia 2008 r. (5 osadzonych W ceii);od 1 stycznia do 7 stycznia 2009 r. (5 osadzonych W celi);od 8 stycznia do 15 stycznia 2009 r. (4 osadzonych w celi);od 16 stycznia do 18 stycznia 2009 r. -(3 osadzonych w celi);od 19 stycznia do 19 lutego 2009 r. (2 osadzonych w celi); W celi CI3 nr 115 o pow. 12,04 m2: od 20 lutego do 4 marca 2009 r. (4 osadzonych w celi);od 5 marca do 26 marca 2009 r. (3 osadzonych W celi);od 27 marca do 5 kwietnia 2009 r. (4 osadzonych w celi); od 6 kwietnia do 23 kwietnia 2009 r._( 3 osadzonych). _ W latach 2001 _ 2009 r. W Areszcie Śledczym w występowało zjawisko przeludnienia cel mieszkalnych, zarówno z uwagi na prowadzony remont tych cel, jak i na brak możliwości wytransportowania osadzonych do innych jednostek ze względu na przepisy dotyczące rejonizacji osadzonych. Dyrektor Aresztu Śledczego w Í na podstawie art. 248 § 1 k.k.w. systematycznie informował przewodniczącego VI Wydziału Penitencjamego Sądu Okręgowego W o konieczności umieszczenia osadzonych w warunkach, w których powierzchnia jw celi na jedną osobę wynosiła mniej niz 3 mz . Podejmowano także liczne działania mające na celu zwiększenie liczby miejsc dla osadzonych. Do października 2008 r. przeprowadzono W Areszcie Śledczym generalne remonty we wszystkich celach mieszkalnych wymagających tego typ działań. W tym okresie przeprowadzono wygrodzenie kącików sanitarnych we wszystkich celach przy pomocy płyty wiórowej do wysokości 2 -2,2 in z drzwiczkami do wysokości 1,5 m. Do tego czasuw części cel kąciki sanitarne były zabudowane całkowicie, jednak w większościzabudowa ta była jedynie częściowa, a wejście' do Z --- STRONA 5 --- _ 3 nich zaslaniaia kotara z materialu bqdi drewniana przeslona. Wszystkio cele W Areszcie 81edczyn1 W Z sag skanalizowane i majq doprowadzonq zimnq W'0dQ. W kapiku' sanitamym znaj dujaL siq; umywalki i spdesy. Osadzenie mogq korzystaé takze z trzeoh laini, ktorych stan techniczny nio budzi zastrzeiofi. Wszystkie oele miaiy standardowe Wyposazenie obejmujape lozka, szaflci, taborety, stolik. Dzia1a sprawna Wentylacjq grawitacyjnq. Nie by1o takze zastrzezefi do temperatury panujqcej colach. Oéwietlenio jarzeniowe odpowiada standardom. W budowniotwie mieszkaniowym i Wystarcza. do czytania i pisania Otwory okienne We Wszystkich colach mieszkalnych so odpowiedniej Wielkoéci i zapewniajq doplyw éwiatla dziennego. Sq one zabezpieczane przesionami okiemlymi. Kazdy Z osadzonyoh otrzymuje posfiki przygotowywane zgodnie z jadlospisem zatwierdzonym przez lekarza. _ Posilki do poszczegoinych pawilonow dowozone sq przez osadzonych zatrudnionych W kuchni W przeznaczonych do tego celu termosach i pojemnikach tak, by utrzymaé ich odpowiedniq temp eraturq. " Osadzonym W Areszcie 81edczym W zapewnia siq mozliwoééi uczostniozenia W spacorach, zajociaoh rekreacyjnyoh i kulturalnych. W kazdymi pawilonie mieszkahym Aresztu znajduje sio gabinet stomatologiczny i ambulatorium, W ktorym dyzuruje piologniarka, a takze przyjmujo lekarz internista. Zatrudnieni sq takze lekarze specjaliéci 2: zalcresu psychiatrii, Iaryngologii, ortopedii, dennatologii, neurologii," stomatologii i okulistyki. Badania analityczne oraz inns ' badania speojalistyczne przeprowadzane sq W placowkach spolecznej sluzby zdrowia oraz W szpitalu W Zakladzie Karnym nr 2 W . _ Podczas pobytu W Areszcie 8ledczym W ‘ powod korzystal z 'Opi6I(i medycznej, i odbywai Wizyty u lekarza. Z _ S cierpi na nadwzxocznoéé oka prawego oraz poczqtkowq zaéme; oka prawego, praktycznq élepoto oka Iewego, spowodowanq biehnem rogowki, zwiqzanym z przewlekiym stancm zapalnym oka lewego. Schorzenia te stailowiq 35 % fiszcgerbek na zdrowiu powoda. W okresie pomliodzy pierwszd Wizytq 11 okulisty podczas ostatniego pobytu powoda W Areszcie 8lodczym W 1) a' ostatnim udokumentowanym badaniem lekarskim W tej plaoowce stan narzqdu' Wzroku powoda nie zmieniak sio. Leczenie powoda W trakcie pobytu W Aroszcie 8Iedczym bylo praWid1oweizgod11e z postaWionym"rozp_ozna:r1iem. _ 3 nich zasłaniała kotara z materiału bądż drewniana przesłona. Wszystkie cele W Areszcie Śledczym w E są skanalizowane i mają doprowadzoną zimną wodę. W kąciku' sanitarnym znajdują się umywalki i sedesy. Osadzenie mogą korzystać także z trzech łaźni, których stan techniczny nie budzi zastrzeżeń. Wszystkie cele miały standardowe wyposażenie obejmujące łóżka, szafki, taborety, stolik. Działa sprawna wentylację grawitacyjną. Nie było także zastrzeżeń do temperatury panującej celach. Oświetlenie jarzeniowe odpowiada standardom. W budownictwie mieszkaniowym i wystarcza do czytania i pisania- Otwory okienne we wszystkich celach mieszkalnych są odpowiedniej Wielkości i zapewniają dopływ -światła dziennego. Są one zabezpieczane przesłonami okiennyini. Kazdy z osadzonych otrzymuje posiłki przygotowywane zgodnie z jadłospisem zatwicrdzonym przez lekarza. _ Posiłki do poszczególnych pawilonów 'dowozone są przez osadzonych zatrudnionych w kuchni w przeznaczonych do tego celu termosach i pojemnikach tak, by utrzymać ich odpowiednią temperaturę. “ Osadzonym w Areszcie Śledczyrn W zapewnia się mozliwość? uczestniczenia W spacerach, zajęciach rekreacyjnych i kulturalnych. W kazdym* pawilonie mieszkalnyin Aresztu znajduje się gabinet stomatologiczny i ambulatorium, w którym dyzuruje pielęgniarka, a także przyjmuje lekarz internista. Zatrudnieni są takze lekarze specjaliści z zakresu psychiatrii, laryngologii, ortopedii, dermatologii, neurologii; stomatologii i okuiistyki. Badania analityczne oraz inne " badania specjalistyczne przeprowadzane są W placówkach społecznej służby zdrowia oraz w szpitalu w Zakładzie Karnyin nr 2 w . _ Podczas pobytu W Areszcie Śledczym W ` powód korzystał z "opieki medycznej» í odbywał wizyty u lekarza. Z _ S cierpi na nadwzroczność oka prawego oraz początkową zaćmę oka prawego, praktyczną ślepotę oka lewego, spowodowaną bieimem rogówki, związanym z przewlekłym stanem zapalnym oka lewego. Schorzenia te stanowią 35 % uszczerbek na zdrowiu powoda. W okresie pomiędzy pierwszą wizytą u okulipsty podczas ostatniego pobytu powoda W Areszcie Śledczym w ., a" ostatnim udokumentowanym badaniem lekarskim w tej placówce stan narządu' wzroku powoda nie zmieniał się. Leczenie powoda w trakcie pobytu w Areszcie Śledczym było prawidłowe i zgodne z postawionym' rozpoznaniem. --- STRONA 6 --- 4 Mimo Wezeéniejszego udzielenia powodowi kilku przerw W Wykonywaniu kary oelem poddania sie zabiegom leczniczym, powod. nie poddai sie Ieczeniu. Od kiwietnia 2010 roku powod przebywa na W0]1"10§C;. W sprawie sygn. II C 48/00 Sqdu Okxegowego W Lodzi powod dochodzik od Skarbu Pafistwa  Aresztu 81edczego W odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu i rozstroj psychiczny, powstale W wyniku wypadku z dnia 1 kwietnia 1998 roku, "podczas ktorego powod doznal uszkodzenia oka. Postepowanie to zastzalo prawomocnie zakofiozone Wyrokiem Sqdu Apelacyjnego Z dnia 3 grudnia 2002 roku , ktorym oddalono apelacjo od Wyroku Sqdu Okregowego W Lodzi 2: dnia 28 lutego 2002 roku o oddaleniu powodztwa. Pozwany J Sj ' do dnia 30 kwietnia 2008 r. zatrudniony byi jako fmmkojonariusz Sluzby Wiezieimej W Areszcie 81edozym W . na stanowisku kierownika ZOZ. Od dnia 5 maja 2008 roku J . S . pracuje W Areszcie 81edczym W na podstawie kontraktu o udzielanie éwiadczefl zdrowotnych i nie pekni funkoji kierownika. Oceniajqc zebrany W sprawie material: dowodowy, Sdd Okregowy WSKE128.1? i2 odmowii mocy dowodowej zeznaniom éwiadkow E G olraz S E _.., bowiem osoby to nigdy nie byly osadzonc W jednej celi z powodem. Natomiast Wiedze co do stanu zdrowia p__oWoda éwiadkowie czerpali W}/18cCZ1116 W oparoiu 0. relacje samego Z _ .S Sqd I instancji Wyjaénil takze przyczyny, dla ktorych oddalii Wniosek strony powodowej o dopuszczenie dowodu Z opinii kolejnego bieg1ego okulisty. Podal, is opinia bieglego sqdowego I byla rzeteina, jasna, zupeinai spojna Wewnetrznie, a takze wyjaslniaia Wszystkie konieczne do rozstrzygniecia kwestie. Zgiaszane przez strony Wa{rp1iwo§ci zostaiy Wyjaénione W ustnej opinii uzupeiniajqcej zkozonej na fOZpI&W16..POC1S1fl\Vy dla podwazenia opinii nie moze stanowié okolieznoéé, iz biegia Wydaia opinio Wylqcznie W oparciu o akta sprawy oraz dokumentacjo med)/czna,, albowiem powod nie stawiai sie na Wyznaczone terminy badania ,a takie jego zachowanie podlega ocenie W oparciu o przepis art. 233 § 2 k.p.o. Sqd Okregowy odda1i1 poné1dto_Wniosek strony powodowej _ o dopuszczenie dowodu z zeznaii éwiadka S . M 1 ., ktory dwuktrotnie Wezwany na 4 Mimo wcześniejszego udzielenia powodowi kilku przerw w wykonywaniu kary celem poddania się zabiegom lcczniczym, powód. nie poddał się leczeniu. Od kwietnia 2010 roku powód przebywa na wolności. W sprawie sygn. II C 48/00 Sądu Okręgowego w Łodzi powód dochodził od Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego W odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu í rozstrój psychiczny, powstałe W wyniku wypadku z dnia 1 kwietnia 199.3 roku, 'podczas którego powód doznał uszkodzenia oka. Postępowanie to zastało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 3- grudnia 2002 roku , którym oddalono apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 2.8 lutego 2002 roku o oddaleniu powództwa. Pozwany J S2 ' do dnia 30 kwietnia 2008 r. zatrudniony był jako funkcjonariusz Służby Więziennej w Areszcie Šledczym w ._ na stanowisku kierownika ZOZ. Od dnia 5 maja 2008 roku J . S _ pracuje w Areszcie Śledczyrn W na podstawie kontraktu o udzielanie świadczeń zdrowotnych i nie pełni funkcji kierownika. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, Sąd Okręgowy wskazał, iz odmówił mocy dowodowej zeznaniom świadków E G oraz S E _..-, bowiem osoby te nigdy nie byly osadzone w jednej celi z powodem. Natomiast wiedzę co do stanu zdrowia p__owoda świadkowie czerpali wyłącznie w oparciu 0. relację samego Z y .S Sąd I instancji wyjaśnił także przyczyny, dla których oddalił wniosek strony powodowej o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego okul-ísty. Podał, ze opinia biegłego sądowego ' była rzetelna, jasna, zupełnai spójna wewnętrznie, a także wyjaśniała wszystkie konieczne do rozstrzygnięcia kwestie. Zgłaszane przez strony wątpliwości zostały wyjaśnione W ustnej opinii uzupełniającej złożonej na rozprawie.. Podstawy dla podważenia opinii nie może stanowić okoliczność, iz biegła wydała opinię Wyłącznie w oparciu o akta sprawy oraz dokumentację medyczną, albowiem powód nie stawiał się na wyznaczone 'terminy badania ,a takie jego zachowanie podlega ocenie w oparciu o przepis art. 233 § 2 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił ponadto _wniosek strony powodowej _ o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka S _ M t ., który dwukrotnie wezwany na --- STRONA 7 --- 5 rozprawsg  pomimo nakladanyoh grzywien  odmowil zlozenia przyrzeczenia oraz sldadania zeznafi, argumentuj ac to nieobecnoécia powoda . W tym stanie rzeczy dalsze proby przeprowadzenia tego dowodu powodowalyby jedygie zwloko W postopowaniu. ' Oddalajac Wniosvek powoda 0 dopuszozenie ‘ dowodu 2 opinii bieglego psychiatry, Sad I instancji miai na uwadze, iz powod nie przejawial zainteresowania procesem i nie stawiai sio na Wczeéniejsze badania zarzadzone przez biegla sadoWa~ Iekarza okulisto. Sad Okrogowy podkreélii takze ,Ze teza dowodowa zakreélona dla dowodu 2; opinii ‘oiegkego psychiatry nie znaj dowaia potwierdzenia W okolicznoéciach faktycznych przedstawionych przoz powoda W pozwie. 1 _ Przy tak zakreélonej podstawie faktycznej rozstrzygniegcia, Sad Okrogowy uznak Zadanie pozwu oparte na przepisach art. 23 i 24 k.c. W zwiazku 2 art. 448 k.c. oraz art. 417 § 1 k.c. zanieuzasadnione. W pogiqbionych 1"OZW3Z€iI1i8.Ch , odwoiujaoych sio do pogladéw orzecznictwa i piémionnictwa , przodstawii Wykkadnio norm art. 23 i 24 k.o. oraz art. 417 1<;.c. W kontekécie obowiazkow administracji jednostki ponitenojarnej W zakresie odpowiedniego przygotowania miejsc, W ktorych przebywaja osoby pozbawione WO1I10§Ci i warunlcow odbywania kary. Ooena , czy obowiazki te zostaly zrealizowane, Winna byé dokonana 2; uwzglodnieniem upravmiefi skazanego, szczegomwo uregulowanych W innych aktach prawnych, W tym przede WSZ}»"S1l]:(iII1 W ramach przepisow art. 102 120 k.k.W. , a takze z uWzg1Qd11ie11iem_m.in. rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 1’? paidziernika 2003 r_. W sprawie trybu postopowania wiaéciwych organow W Wypadku, gdy liczba osadzonych W zakladach karnyoh lub aresztaoh éledozyoh przekroczy W skali kzraju ogolna pojemnoéé tych zakiadéw (Dz. U. Nr 65 z 2006 1". poz. 459) — obowiazujacego do dnia 6 grudnia 2009 r. Sad I instancji zwrocil uwago, Ze zgodnié z obowiazujaoym do dnia 6 grudnia 2009 1". art. 248 § 1 k.k.w. oraz § 2 powolanego rozporzadzenia W szczegélnie Lizasadnionych Wypadkach dyrektor zaldadu karnego lub aresztu éledczego mogl umi.es'cié osadzonyoh na czas 0kre§I011y, W Warunkach, W ktorych powierzchnia w celi na jedna osobo Wynosi mnioj niz 3 m2. O taliim umieszczeniu naleialo bozzwiocznio powiadornié sqdziego penitenojarnogo. Sad Okrqgowy argumentowai, it przy spohlieniu przeslanek z art. 248 § 1 k.k.W. osadzenie skazanego W celi W Warunkach, w ktorych powierzchnia na jedna osobq wynosila _mniej niz 3 mg , bylo zgodne z 5 rozprawę - pomimo nakładanych grzywien - odmówił złożenia przyrzeczenia oraz składania zeznań, argurnentuj ąc to nieobecnością powoda . W tym stanie rzeczy dalsze próby przeprowadzenia tego dowodu powodowałyby jedynie zwłokę w postępowaniu. " Oddalając wniosek powoda o dopuszczenie ` dowodu z opinii biegłego psychiatry, Sąd I instancji miał na uwadze, iż powód nie przejawiał zainteresowania procesem i nie stawiał się na wcześniejsze badania zarządzone przez biegłą sądową-- lekarza okulistę. Sąd Okręgowy podkreślił także ,że teza dowodowa zakreślona dla dowodu z opinii biegłego psychiatry nie znajdowała potwierdzenia w okolicznościach faktycznych przedstawionych przez powoda W pozwie. = _ Przy tak zakreślonej podstawie faktycznej rozstrzygnięcia, Sąd Okręgowy uznał żądanie pozwu oparte na przepisach art. 23 i 24 k.c. w związku z art. 448 k.c. oraz art. 417 § 1 k.c. za nieuzasadnione. W pogłębionych rozwazaniach , odwołujących się do poglądów orzecznictwa i piśmiennictwa , przedstawił wykładnia norm art. 23 i 24 k.c. oraz art. 417 k.c. w kontekście obowiązków administracji jednostki penitencjarnej w zakresie odpowiedniego przygotowania miejsc, w których przebywają osoby pozbawione wolności i warunków odbywania kary. Ocena , czy obowiązki te zostały zrealizowane, winna być- dokonana z uwzględnieniem uprawnień skazanego, szczegółowo uregulowanych w innych aktach prawnych, w tym przede wszystkim w ramach przepisów art. 102 -120 k.k.w. , a takze z uwzg1ędníeniem_ m.in. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 1? pazdziernika 2003 r_. w sprawie trybu postepowania właściwych organów W wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy W skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz. U. Nr 65 z 2006 r. poz. 459) - obowiązującego do dnia 6 grudnia 2009 r. Sąd 1 instancji zwrócił uwagę, że zgodnie z obowiązującym do dnia 6 grudnia 2009 r. art. 248 § 1 k.k.w. oraz § 2 powołanego rozporządzenia w szczególnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego mógł umieścić osadzonych na czas określony, W warunkach, w których powierzchnia W celi na jedna osobę wynosi mniej niz 3 mz. O takim umieszczeniu należało bezzwłocznie powiadomić sędziego penitencjarnego. Sąd Okręgowy argurnentował, iż przy spełnieniu przesłanek z art. 248 § 1 k.k.w. osadzenie skazanego w celi w warunkach, W których powierzchnia na jedną osobę .wynosiła mniej niz 3 m2 , było zgodne z --- STRONA 8 --- 6 prawom, zaé nadmieme zagoszozenie W celi nie moze samo W sobie byé kwalifikowano jako niehumanitarne. Dla stwierdzenia naruszenia clobra osobistego nalezy W ka_Zdym Wypadku ustalié, czy cierpienia i‘upokorze1}ia Wynikajaoe z pobytu W zakladzie karnym zwiazane Z legalna forma karania przekraczaja poziom zwiaczany z samym uwiqzieniem, czy sq zgodne z rozsadnymi W sytuacji uwiqzienia potrzebami, a ich intensywnoéé nie przekracza nieuniknionego poziomu cierpienia nieodkacznif2 zwiazanego z pozbawieniem Wolnoéci. 0 ‘ W rozpatrywanej sprawie powod Wywodzii swojo roszczenia zaréwno ze zdarzefi zwiazanych z opieka medyczna i zdrowiem , jak i Z szeroko rozumianych Warunkow bytowych W Areszcie §1edczym. W przekonaniu Sada I instancji zarzut braku Wlaéciwoj opieki medycznej W pozwanej jednostce penitencjarnej i naruszenia dobra osobistego powoda W postaci zdrowia jest ca%koW'1cie chybiony. W éwietle opinii bieglej i dokumentacji medycznej powoda zalaozonoj do _ak‘t nie budzi VV8JLp1iWO§Ci, Z6 powod cierpi na schorzenie narzadu Wzroku, ktore powstaio przed dniem osadzenia poWoda W Areszcie filedczym W W okresie obj otym niniejszym postopowaniom. Postopowanie leoznicze Wdrozone W W&I‘LlI1]:C£1Ch penitencj amych byio prawidiowe, a stannarzadu Wzroku powoda nio ulegl pogorszeniu W trakcie pobytu powoda W pozwanym Areszcie. Powéd, mimo udzieienia przerw W Wykonywaniu kary, nie podjal loczenia na Wolnoéci. Poniewaz schorzenie powoda nie uleglo poglqbienili W trakcie pobytu W Areszcie §lodczym W niczasadny pozostajo takie zarzut ciotyozaoy negatywnego Wplywu na jego stan zdrowia pobytu W celach nieodpowiednio oéwietlonych. Opinia bieglej nie potwierdzila zarzutow powoda odnoénie nierzetelnoéci dokumentacji lekarskiej. Jeéli chodzi 0 roszczenia Wywodzone z naruszenia débr osobistych na skutek odbywania kary pozbawienia Wolnoéci W celach przeludnionych, to W ocenie Sadu Okrqgowego powod nie podjai nawet préby wykazania W jaki sposob, W zwiazku z przebywaniem W takich Warunkach, doszlo do naruszenia jego dobr osobistych. Tymozasem "z mocy art. 6 k.o. i art 232 k.p.c. ciqzar dowodu W tym zakresie spoczywal na stronie powodowej. Inicjatywa dowodowa Sadu nie moze W tym zakresio zastapié aktywnoéci strony, zwlaszcza F gdy tak jak W rozpatrywanej sprawio — jest ona reprezentowana przez fachowego peinomocnika; Z poczynionych .ustalef1 6 prawem, zaś nadmierne zagęszczenie w celi nie może samo w sobie być kwalifikowane jako niehumanitarne. Dla stwierdzenia naruszenia dobra osobistego nalezy w kazdym wypadku ustalić, czy cierpienia i` upokorzenia wynikające z pobytu w zakładzie karnym związane z legalną formą karania przekraczają poziom związany z samym uwięzieniem, czy są zgodne z rozsądnymi w sytuacji uwięzienia potrzebami, a ich intensywność nie przekracza nieuniknionego poziomu cierpienia nieodłącznie związanego z pozbawieniem wolności. Ą i W rozpatrywanej sprawie powód wywodził swoje roszczenia zarówno ze zdarzeń związanych z opieką medyczną i zdrowiem , jak i z szeroko roztun-ianych warunków bytowych w Areszcie Śledczym. W przekonaniu Sądu I instancji zarzut braku właściwej opieki medycznej W pozwanej jednostce penitencjarnej i naruszenia dobra osobistego powoda w postaci zdrowia jest całkowicie chybiony. W świetle opinii biegłej i dokumentacji medycznej powoda załączonej do ,akt nie budzi wątpliwości, ze powód cierpi na schorzenie narządu wzroku, które powstało przed dniem osadzenia powoda w Areszcie Śledczyrn w w okresie objętym niniejszym postępowaniem. Postępowanie lecznicze wdrożone w warunkach penitencj amych było prawidłowe, a stannarządu wzroku powoda nie uległ pogorszeniu w trakcie pobytu powoda W pozwanym Areszcie. Powód, mimo udzielenia przerw w wykonywaniu kary, nie podjął leczenia na wolności. Ponieważ schorzenie powoda nie uległo pogłębieniu w trakcie pobytu w Areszcie Śledczyrn W niezasadny pozostaje także zarzut dotyczący negatywnego wpływu na jego stan zdrowia pobytu w celach nieodpowiednie oświetionych. Opinia biegłej nie potwierdziła zarzutów powoda odnośnie nierzetelności dokumentacji lekarskiej. Jeśli chodzi o roszczenia wywodzone z naruszenia dóbr osobistych na skutek odbywania kary pozbawienia wolności W celach przeludnionych, to W ocenie Sądu Okręgowego powód nie podjął nawet próby wykazania w jaki sposób, W związku z przebywaniem W takich warunkach, doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. Tymczasem 'z mocy art. 6 k.c. i art- 232 k.p.c. ciężar dowodu w tym zakresie spoczywał na stronie powodowej. Inicjatywa dowodowa Sądu nie może W tym zakresie zastąpić aktywności strony, zwłaszcza F gdy tak jak w rozpatrywanej sprawie -jest ona reprezentowana przez fachowego pełnomocnika; Z poczynionych .ustaleń --- STRONA 9 --- 7 faktyoznych Wynika, 2e powod nie przebywal W Warunkaoh przeludnienia W sposob nieprzorwany p1_"zez nadmiernie dhlgi olcres. Zgodnie z Wyliczeniami Sadu I instanoji, najdiuzszy okres, W;._1<torym powod byl zakwaterowany W oelach, /W ktoryoh na jednego osadzonego przypadako mniej niz 3 I112 powierzchni W"ynosi1i1_io_przerWanie 76 dni i mial miejsce od 8 siorpnia 2007 r. do 22 listopada 2007 r. Administracja Areszfu Sledczego ozuwalanad tym, by nastqpowaia rotacja osadzonych, dziqki ktérej okresy pobytu przez osadzonego W’ coli przeludnionej przeplatane bylry okresa.n1i.pobjy1u W celach 0. Wlaéciwej proporcji powierzchni celi do iloéci przebywajacyoh W niej oséb. Umioszczanie powoda W takich Warunkach A miaio zatem kazdorazowo oharalcter przejéoiowy, a ponadto zapewniana mu powierzchnia oeli nie byla raaaooniska. Reasumujao, Sad Okrqgowy doszedl do Wniosku, i2 dziaianie pozwanego Skarbu PafistwaAresztu §1edczego W . przy spelnieniu przesianek z art. 248 § 1 k.k.W. , a takze pozostalych przepisow normujacych Warunki odbywania kary pozbawienia byko zgodne z prawem . Powod nie Wykazal, aby miaiy miojsce ixme uohybienia W funkcjonowaniu Areszlu $1edozego W I  W zalqesie roszozenia o zadoééuczynienie skiorowanego przociwko pozwanemu J2  S = , Sad I instancji odwoiai siq do treéci art. 417 § 1 k.c. , zgodnie z ktorym i, gdy szkoda zostaia Wyrzadzona przez bozprawne zaohowanie siq funkcjonariusza publioznego, W ramach realizaoji uprawniefi Wtadozych odpowiedzialnoéé za nia ponosi Skarb Pafistwa lub jednostka samorzadu terytorialnego lub inna osoba prawna Wykonujapa to Wiadzo z mooy prawa. Pozwany I ' S . Wykonywal czynnoéci, 0 ktoryoh moWa W pozwie, jako funkojonariusz publiozny, a realizacja spoczywajaoych na administracji jednostki penitencjarnej obowiazkow W zakresie zapewniania osadzonym opieki medycznej nalezy do dziaiafi Wladozych Pafistwa i mieéci siq W pojqciu Wykonywania zadafi z zakresu Wladzy publioznej. Oznacza to, Ze W przypadku powstania szkody, odpowiedzialnoéé za nia ponosié mogiby jedynie Skarb Paristwa. W tym stanie rzeczy stronie pozwanego I S F .zachodzi brak logitymaoji procesowej biernej W czasie, gdy Wykonywalon swoje obowiazki W Areszcie §1edczym W W oparciu o umowo o praco. W pozostalym zakresie tj. od daty Wykonywania przez pozwanego obowiazkow lekarza W Areszoie Slodczym W 3 . na podstawie 7 faktycznych wynika, że powód nie przebywał w warunkach przeludnienia w sposób nieprzerwany przez nadmiernie długi okres. Zgodnie z wyliczeniami Sądu I instancji, najdłuższy okres, W; _którym powód był zakwaterowany W celach, ,W których na jednego osadzonego przypadało mniej niż 3 1112 powierzchni wynosił nieprzerwanie 76 dni i miał miejsce od 8 sierpnia 2007 r. do 22 listopada 2007 r. Administracja Aresztu Śledczego czuwała nad tym, by następowała rotacja osadzonych, dzięki której okresy pobytu przez osadzonego w' celi przeludnionej przeplatane były okresarnipobytu w celach o właściwej proporcji powierzchni celi do ilości przebywających W niej osób. Umieszczanie powoda w takich warunkach Ą miało zatem każdorazowo charalcter przejściowy, a ponadto zapewniana mu powierzchnia celi nie była raząconiska. Reasumując, Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, iż działanie pozwanego Skarbu Państwa-Aresztu Śledczego w . przy spełnieniu przesłanek z art. 248 § 1 k.k.w. , a także pozostałych przepisów normujących warunki odbywania kary pozbawienia było zgodne z prawem . Powód nie wykazał, aby miały miejsce inne uchybienia w funkcjonowaniu Aresztu Śledczego w I - W zalqesie roszczenia o zadośćuczynienie skierowanego przeciwko pozwanemu Iz - S = , Sąd I instancji odwołał się do treści art. 41'? § l k.c. , zgodnie z którym i, gdy szkoda została wyrządzona przez bezprawne zachowanie się funkcjonariusza publicznego, w ramach realizacji uprawnień władczych odpowiedzialność za nią ponosi Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Pozwany I ' S _ wykonywał czynności, o których mowa w pozwie, jako funkcjonariusz publiczny, a realizacja spoczywających na administracji jednostki penitencjazrnej obowiązków W zakresie zapewnienia osadzonym opieki medycznej należy do działań władczych Państwa i mieści się w pojęciu wykonywania zadań z zakresu władzy publicznej. Oznacza to, że w przypadku powstania szkody, odpowiedzialność za nią ponosić mógłby jedynie Skarb Państwa. W tym stanie rzeczy stronie pozwanego Ĺ S' 1 .zachodzi brak legitymacji procesowej biernej w czasie, gdy wykonywałon swoje obowiązki W Areszcie Śledczym w w oparciu o umowe o pracę. W pozostałym zakresie tj. od daty wykonywania przez pozwanego obowiązków lekarza W Areszcie Śledczym w Í . na podstawie --- STRONA 10 --- 8 kontraktu jego odpowiedzialnoéé nalezaloby rozpatrywaé W éwietle art. 415 k.c. Jak jednak Wskazano, roszozenie W tym zakresie nie zostato udowodnione. ' Z tych _Wzg1QdoW Sad I instancji oddalilt powodztwo i iia podstawie art. 102 k.p.c. obciaiyl powoda obowiazkiem czoéciowego zwrotu 0 kosztow procosu, zasadzajac od Z . Si _ 11a rzeoz Skarbu Pafistwa  Aresztu éledczego W 1 , kwoto 1.000 ziotyoh. O kosztach nieoplaconej pomocy prawncj udzielongj powodowi z urzodu Sad Okrogowy orzekl na podstawie § 2 ust. 3 i § 6 pkt 6 ( x2 ) rozporzadzenia ministra sprawiedliwoéoi z dnia 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéoi adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Parlstwa kosztéw nieoplacoiioj pomocy prawnej udzielonej z urzodu (Dz.U. z 2002 r,, N: 163, poz. 1348 ze zm). Apelacjo od powyzszego Wyroku zlozyl powod, zaskarzaj ac orzeozenie W caioéoi i zarzuoajao mu: _ » _ I) naruszenie przepisow prawa materialnego, a to: a) art. 23 i 24 k.o. W zwiazku zlart. 448 k.o. poprzez ich niowiaéciwe zastosowanie sprowadzaj ace sic; do chybionego uznania, 2e Wskutek bezprawnego dziaiania stroiiy pozwanej u powoda nie doazto do naruszenia jcgo dob; osobistyoh W postaoi zdrowia i godnoéci os0bistoj'W sytuacji, gdy wnikliwa analiza zebranego W sprawio materiaiu dowodowego pozwala na postaWi_enie tezy, i2 stan zdrowia Z _. I S _ ,:W szczegélnoéci W zalcresie narzadu Wzroku powoda pogorszyi sing, a nadto powod zmuszony byi przez diugi okres przebywaé W przeludnionych oelaoh o nienalezytym standardzie higienicznym, z utrudnionym dostopem do urzadzeii sanitarnyoh oraz slwiatia dziennego, co niewatpliwie nalezy uznaé za razaoe naruszenie godnoéci osobistej tpowoda oraz ocenié jako ponizajace, nieludzkie, a przede Wszystkim bezprawiie traktowanie osadzonego przez pozwanego; b) art. 417 § 1 k.c. poprzez jego niewlaéciwa interpretacjq sprowadzajaca siq do bezzasadnego uznania, 2e dziaianio Skarbu Pafistwa  Aresztu 8ledczcgo W i oraz funkcjonariusza publicznego W osobie Ianuaza Skiodowskicgo bylo zgodne 2 prawem W sytuacji, gdy  zwazywszy na bozsporna okolicznoéé przebywania powoda przez okres ponad 239 dni W przeludnionych, slabo oéwietlonych celaoh, a nadto W Warunkach o nienalezytym standardzie sanitarno  higienicznym, W pomieszczeniach z 8 kontraktu jego odpowiedzialność należałoby rozpatrywać w świetle art. 415 k.c. Jak jednak wskazano, roszczenie w tym zakresie nie zostało udowodnione. I Z tych _względów Sąd I instancji oddalił powództwo i na podstawie art. 102 k.p.c. obciążył powoda obowiązkiem częściowego zwrotu ` kosztów procesu, zasądzając od Z . Sf _ na rzecz Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego w J . kwotę 1.000 złotych. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie § 2 ust. 3 i § 6 pkt 6 ( X2 ) rozporządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r,, Nr 163, poz. 1348 ze zm). Apelację od powyższego- wyroku złożył powód, zaskarzaj ąc orzeczenie -w całości i zarzucając mu: _ › _ I) naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: a) art. 23 i 24 k.c. w związku zart. 448 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzaj ące się do cbybionego uznania, że wskutek bezprawnego działania strony pozwanej u powoda nie doszło do naruszenia jego dóbr osobistych w postaci zdrowia i godności osobistejw sytuacji, gdy wnikliwa analiza zebranego W sprawie materiału dowodowego pozwala na postawienie tezy, iż stan zdrowia Z _= I S _ ,zw szczególności w zakresie narządu wzroku powoda pogorszył się, a nadto powód zmuszony był przez długi okres przebywać W przeludnionych celach o níenależytym standardzie higienicznym, z utrudnionym dostępem do urządzeń sanitarnych oraz światła dziennego, co niewątpliwie należy uznać za rażące naruszenie godności osobistej- powoda oraz ocenić jako poniżające, nieludzkie, a przede wszystkim bezprawne traktowanie osadzonego przez pozwanego; b) art. 417 § 1 k.c. poprzez jego niewłaściwą interpretację sprowadzającą się do bezzasadnego uznania, że działanie Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego w i oraz funkcjonariusza publicznego w osobie Janusza Skłodowskiego było zgodne 2 prawem w sytuacji, gdy - zważywszy na bezsporną okoliczność przebywania powoda przez okres ponad 239 dni W przeludnionych, słabo oświetlonych celach, a nadto w warunkach o nienalezytyni standardzie sanitarne - higienicznym, w pomieszczeniach z --- STRONA 11 --- 9 utrudnionym dostqpem do urzadzefi sanitarnych oraz éwiatla dziennego  teza o zgodnym 2 prawem dzialaniu strony pozwanej nie moze sio ostaé; 2) naruszeme pI‘Z6p1SOW prawa procesowego o 1stotnym Wpiywle na tres/o rozstrzygniocia, a to: ' a) art. 299 k.p.c. poprzez jego niewlaéciwe niezastosowanie Wobec odstapienia od przeprowadzenia dowodu z przesluchania powoda (na. okolioznoéé szkody i krzywdy poniesionej przez Z =1 S oraz Warunkéw jego osadzenia) W sytuacji, gdy Wniosek taki zostal zgioszony, czym uozyniono zadoéé art. 232 k. p. o. W zw. Z art. 6 k. 0.;  _  ' b) art. 217 1<.p.c. Wobeo oddaleniawnioskow strony powodowej o dopuszczenie dowodu 2: opinii innego bioglego okulisty W sytuacji, gdy dotychczasowa opinia speojalisty z zakrosu ohoréb oczu jest niopeina, Wewnegtrznie sprzeczna a nadto pozbawiona cechy Wszochstronnoéci jako sporzadzona. jedynie W oparciu o niepeina dokumontacjq medyczna powoda i bez przeprowadzenia badania przodmiotowego (ostatni Wpis W dokumentacjo modyozna powoda pochodzil z 16 grudnia 2008 r., zaé Z H ' S " 1. opuécil Aroszt Sledozy W _ W dniu 23 kwietriia 2009 r.),   opinii biegiego .psychiatry na okolicznoéé Wpkywu na stan zdrowia psychicznego powoda Wystqgpujacej u niego obawy utraty zdolnoéci Widzenia, skutkdw psychicznych W sytuacji caikowitej utraty Widzenia przez powoda i rozmiaru oierpiefi psychicznych z tym zwiazanyoh, kosztéw leczenia, stopnia trwaiego uszczerbku na zdrowiu poWoda, jego rokowafi na przyszloéé, prawidlowoéci dotychczasowego loczenia powoda,  zeznari éwiadka Sta M 9 . przebywaj acego z powodem W tym "samym oddziale, na tym samym piqtrze W Areszcie Sledczym W  na okolioznoéé wielkoéci eel W Areszcie 81edczym W ., liczby oséb przebywajacych W jednej celi, utrudniefi zwiazanyoh z dostqpem do urzadzefi sanitarnych, éwiatia dzieimego, innyoh Warunkow bytowych W coli zajmowanej przez powodagw sytuacjigdy Wnioski to byiy uzasadnione jako zmierzajace do Wykazania okolicznoéoi istotnych dla rozstrzygniooia sporu ' 9 utrudnionyrn dostępem do urządzeń sanitarnych oraz światła dziennego - teza o zgodnym z prawem działaniu strony pozwanej nie moze się ostać; 2) naruszenie przepisow prawa procesowego o istotnym wpływie na tresfc rozstrzygnięcia, a to: ` a) art. 299 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie wobec odstąpienia od przeprowadzenia dowodu z przesłuchania powoda (na okoliczność szkody i krzywdy poníesionej przez Z a S oraz warunków jego osadzenia) rw sytuacji, gdy wniosek taki został zgłoszony, czym uczyniono zadość art. 232 k. p. c. W zw. z art. 6 k. c.; - _ - ` b) art. 217 1<.p.c. wobec- oddaleniawniosków strony powodowej o dopuszczenie dowodu z: -opinii innego biegłego okulisty w sytuacji, gdy dotychczasowa opinia specjalisty z zakresu chorób oczu jest niepełna, wewnętrznie sprzeczna a nadto pozbawiona cechy wszechstronności jako sporządzona. jedynie W oparciu o niepełną dokumentację medyczną powoda i bez przeprowadzenia badania przedmiotowego (ostatni wpis w dokumentację medyczną powoda pochodził z 16 grudnia 2008 r., zaś Ż Ń -' S' ' '_ opuścił Areszt Śledczy w _ W dniu 23 kwietnia 2009 r.), - - opinii biegłego .psychiatry na okoliczność wpływu na stan zdrowia psychicznego powoda występującej u niego obawy utraty zdolności widzenia, skutków psychicznych W sytuacji całkowitej utraty widzenia przez powoda i rozmiaru cierpień psychicznych z tym związanych, kosztów leczenia, stopnia trwałego uszczerbku na zdrowiu powoda, jego rokowań na przyszłość, prawidłowości dotychczasowego leczenia powoda, - zeznań świadka S~ M W . przebywaj ącego z powodem w tym 'samym oddziale, na tym samym piętrze w Areszcie Śledczym W - na okoliczność wielkości cel w Areszcie Śledczym W ., liczby osób przebywających W jednej celi, utrudnień związanych z dostępem do urządzeń sanitarnych, światła dziennego, innych warunków bytowych W celi zajmowanej przez powodagw sytuacji' gdy wnioski te -były uzasadnione jako zmierzające do wykazania okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sporu ' --- STRONA 12 --- 10 o) art. 233 § 1 K. p. c. poprzez jego nieW1as§0iWe zastosowanie Wobec dokonania dowolnej oceny zgromadzonego W sprawie matoriahl dowodowego polegajaoej na uznaniu przez Sad Okrqgowy, Ze: /W  z jednej strony podczas pobytu powoda W Areszcie §1edozyn1 W ' 'i doszio do naruszenia jego débr osobistych, na skutek umieszozenia powoda W przeludnionych celaoh, ktorych standard higieniczno  sanitarny nie byt nalezyty, z drugiej zaé strony Sad meriti nie Widzi podstaw do uwzglodnioniaroszczenia 0 ochronzg débr osobistych i oddala W catoéoi powodztwo o zadoééuczynienie; ~ zeznania §Wiadk6W S a K‘ _ ._ 1 1 S 1 G. __ _. (przebyvvajacych 2 powodem W tym sarnym oddzialo, na tyrn samym piqtrze W Areszcie 81edc2.ym W nie Wniosiy nic do sprawy i dlatego nie stanowia podstawy do ustaienia stanu faktycznego W sytuacji, gdy éwiadkowie ci mieli Wiedzq o Warunkach, W jakioh osadzony byi Z‘ W S a ioh zeznania jako istotno dla sprawy powinny stanowié podstawo ustaiefi faktycznych Sadu Okraggowego;  z zaiaczonej przez strono pozwana dokumentacji Wynika, 2e dziaianiu pozwanogo nie mozna postawié zarzutu bezprawnoéci W sytuacji, gdy 2; treéci Wszystkich dokunientow zoajduj aoyoh sit; W alctaoh sprawy niniejszoj jasno Wynika, Ze Zbigniew Solarski przobywat przoz ponad 239 dni W przeludnionych, siabo oéwietlonych oelach, a nadto W Warunkach 0 nienalezytym standardzie sanitarno  higienicznym, W pomieszczoniach z utrudnionym dostopem do urzadzeé. sanitamych oraz éwiatta dziennego; . d) art. 328 § 2 k. p. 0. poprzez jego niewiaéciwe zastosowanie Wobeo zaniechania Wskazania przyczyn, dla ktérych Sad Okrogowy odstapii od przoprowadzenia dowodu z zoznafi powoda, z zeznafi éwiadka 8' M r oraz opinii biegtych okulisty i psychiatry a nadto zaniechania wskazania przyczyn, dla ktorych Sad nieriti uznai, ii zeznania éwiadkéw 9' ' K" _ i _o i S G " " (przebywajacych z powodem W tym samym oddziale, na tym samyrn piegtrze W Areszcie gledozym W ' _ nie Wniosiyinic do sprawy i dlatego nie stanowia podstawy do ustalenia stanu faktycznogo; e) art. 98 § 1 1:. p. 0. W ZW. z art. 102 k. p. 0. Wobec obciazenia strony powodowej kosztami prooesu W Wysokoéci 1000 z1 W sytuacji, gdy powod znajduje sio obecnie W 10 c) art. 233 § 1 k. p. c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wobec dokonania dowolnej oceny zgrornadzonego vw sprawie materiału dowodowego polegającej na uznaniu przez Sąd Okręgowy, że: /W - z jednej strony podczas pobytu powoda w Areszcie Śledczym W ` 'i doszło do naruszenia jego dóbr osobistych, na skutek umieszczenia powoda w przeludnionych celach, których standard higieniczne - sanitarny nie był nalezyty, z drugiej zaś strony Sąd meriti nie widzi podstaw do uwzględnienia- roszczenia o ochronę dóbr osobistych i oddala w całości powództwo o zadośćuczynienie; ~ zeznania świadków S a K' _ ._ › 1 S- i G. __ __ (przebywających z powodem w tym samym oddziale, na tym samym piętrze- w Areszcie Śledczym w nie wniosły nic do sprawy i dlatego nie stanowią podstawy do ustaienia stanu faktycznego w sytuacji, gdy świadkowie ci mieli wiedzę o warunkach, w jakich osadzony był Zł W S a ich zeznania jako istotne dla sprawy powinny stanowić podstawę ustaień faktycznych Sądu Okręgowego; - z załączonej przez stronę pozwaną dokumentacji wynika, ze działaniu pozwanego nie można postawić zarzutu bezprawności w sytuacji, gdy 2; treści wszystkich dokumentów znajduj ących się w aktach sprawy niniejszej jasno wynika, że Zbigniew Solarskí przebywał przez ponad 239 dni W przeludnionych, słabo oświetlonych celach, a nadto W warunkach o nienależytym standardzie sanitarne - higienicznym, W pomieszczeniach z utrudnionym dostępem do urządzeń sanitarnych oraz światła dziennego; . d) art. 328 § 2 k. p. c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wobec- zaniechania wskazania przyczyn, dla których Sąd Okręgowy odstąpił od przeprowadzenia dowodu z zeznań powoda, z zeznań świadka S' M r oraz opinii biegłych okulisty i psychiatry a nadto zaniechania wskazania przyczyn, dla których Sąd meriti uznał, iz zeznania świadków Ś' ` K' _ ` _o i S G " " (przebywających z powodem w tym samym oddziale, na tym samym piętrze w Areszcie Śledczym w ` _ nie Wniosłynic do sprawy i dlatego nie stanowią podstawy do ustalenia stanu faktycznego; e) art. 98 § 1 k. p. c. w zw. z art. 102 k. p. c. wobec obciążenia strony powodowej kosztami procesu w wysokości 1000 zł W sytuacji, gdy powód znajduje się obecnie w --- STRONA 13 --- 1 1 bardzo trudnej sytuaoji matorialnej nie jest W stanie uiéoié kosztéw prooesu ohociazby W czégéci. W konkluzji apclujaoy WI1OSi'1 o zgniano zaskarzonogo Wyroku przez uwzglodnienie powédztwa W catoéci , ewentualnie o uohyienie zaskarfi:onogo Wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a takze 0 zasadzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztéw Procesu za obie instancje. Pehiomocnik powoda z urzod1__1 zloizyl takfze osfwiadozenie, Ze koszty pomocy prawnej nie ,zosta1'y uiszczone ani. W catoéci ani W czegéci. . l . Pozwani Wnosili o oddalonie apelacji, przy czym pozwany Skarb Pafistwa — Areszt 8ledozy W Lodzi Wniosl takze o zasadzenie od powoda kosztow postopowania apelaoyj nego.  Sad Apelacyjny zWaZy1, co nastcgpujoz Apelaoja poWoda jest uzasadnionajodynie W czqsci. W piorwszej kolojnoéoi nalezy rozwazyé zarzuty apolujacego nakierowano na Wykazanie uohybiofi na otapie dowodzenia i ustaleii faktyoznych, bowiem nie ulega Watpliwoéci, Ze zarzuty naruszenia prawa materiainego moga_ byé przedmiotonl rozwazafi jedynie Wtedy, gdy podstawa faktyczna rozstrzygniooia zostaia zakreélona praWid1oWo. _ Apelujacy ozyniac zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 217 k.p.c. , Wskazuje na niezasadne oddalenie Wnioskéw strony powodowej o dopuszczonie dowodu z opinii imaego biegtego sadowego lekarza okulisty, dowodu z opinii biegtego psyohiat1'y , a takze dowodu z zeznafi éwiadka E ~. M . Nalezy podkreélié, 2e postanowienia. o oddaleniu omawianych Wnioskéw dowodowych zapadiy na rozprawie W dniu 12 stycznia 2011 r. ( postanowienie o oddaleniu Wniosku o dopuszczenie dowodu 2 opinii bieglego lekarza psychiatry) oraz W dniu 11 maja 2011 r. ( postanowienie o oddaieniu Wniosku o dopuszczenie dowodu z zoznari swiadka S. M . oraz dowodu 2 opinii kolejnego lekarza okulisty) W obecnoéci pohiomoonika powoda, ktory W Zadnym przypadku nio zgtosii stosownego 1 1 bardzo trudnej sytuacji materialnej nie jest w stanie uiścić kosztów procesu chociażby W części. W konkluzjí apelujący wnosił o zmianę zaskarzonego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości , ewentualnie o uchylenie zaskarż-onego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za obie instanoje. Pełnomocnik powoda z urzędu złożył takze oświadczenie, ze koszty pomocy prawnej nie ,zostały uiszczone ani. w całości ani W części. _ I ; Pozwani wnosiii o oddalenie apelacji, przy czym pozwany Skarb Państwa - Areszt Śledczy W Łodzi wniósł także o zasądzenie od powoda kosztów postępowania apelacyj nego. - Sąd Apelacyjny zwazył, co następuje: Apelacja powoda jest uzasadnionajedynie w części. W- pierwszej kolejności nalezy rozważyć zarzuty apelującego nakierowane na wykazania uchybień na etapie dowodzenia i ustaleń faktycznych, bowiem nie ulega wątpliwości, ze zarzuty naruszenia prawa materialnego mogą być przedrniotein rozważań jedynie wtedy, gdy podstawa faktyczne rozstrzygnięcia została zakreśiona prawidłowo. _ Apelujący czyniąc zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 217 k.p.c. , wskazuje na niezasadne oddalenie wniosków strony powodowej o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego lekarza okulisty, dowodu z opinii biegłego psychia'cry , a także dowodu z zeznań świadka E «. M _ Nalezy podkreślić, ze postanowienia o oddaleniu omawianych wniosków dowodowych zapadły na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 r. ( postanowienie o oddaleniu wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lekarza psychiatry) oraz w dniu 11 maja 2011 r. ( postanowienie o oddaleniu wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadka S. M . oraz dowodu z opinii kolejnego lekarza okulisty) w obecności pełnomocnika powoda, który W żadnym przypadku nie zgłosił stosownego --- STRONA 14 --- 12 zastrzezenia W trybie art. 162 k.p.e. Tymczzasem prekluzja przewidziana W art. 162 1<.p.c. obejmuje swym zakresem wszystlde uchybienia procesowe, a 2atem i te ktére 111/ialy Wplyw na Wynik sprawy, W tym rowiiiez W zakresie postepowania dowodowego, gdy naruszenie przepiséw postepowania znalazto Wyraz W Wydanym W tej materii postanowieniu. Sad Apelacyjny, W sktadzie rozpoznajacyni apelaoje, aprobuje poglad Wyrazony W orzecznietwie Sadu Najwyzszego , zgodnie z ktérym 162  k.p.c. znajduje zastosowanie mkze do postanowieri oddalajacych wnioski doWodoWe ( talc SN W uchWa1e Z 27 paidziernika 2005 r. W spraWieII1 CZP 55/05 , OSNC 200619! 144; podobnie W Wyroku z dnia 24 Wrzesnia 2009 r. W sp_raWie_IV CSK 185/09, M.PraWr1. 20091’ 20/' 1082 oraz W Wyroku Z dnia 8 kwietnia 2010 r. W sprawio II PK 127/09, M.P.Pr. 2011/1133). Jui ehoéby Z. tej tylko przyczyny zarzut poWoda oparty na naruszeniu przepisu art. 217. k.p.c., ktore to uchybienie nie zostaio zasygnalizowane Sadowi I instaneji W trybie przewidzianym W art. 162 1<.p.o. , pozostaje nieskuteczny. Tym niemniej Sad Apelacyjny W peini aprobuje rozwazania przedstawione W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku, W ktérych Sad I instaneji W przekonuj acy sposéb Wyj asnii przyezyny decyzji o oddaleniu omawianych Wnioskéw dowodowych. Nie mozna pominaé, i2 jedyna przyczyna , dla ktérej biegta sadowa specjaiista ohoréb oczu oparia swa opinie Wytacznie na dostepnej dokumentaoji medycznej, jest nieusprawiedliwiona absencja powoda 11a Wyznaczonym terminie badania. Sad Okregowy trafnie uznat, ze tego rodzaju zaehowanie apelujaoego podlega ocenie przez pryzmat przesianek Z art. 233 § 2 k.p.e. i Z pewnoscia nie uzasadnia 1£0H16CZHO§01 ponownego dopuszczenia dowodu z opinii innego biegtego lekarza tej samej specjalnoéei. Warto zaznaczyé, iz skarzaoy poza twierdzeniami, Ze opinia biegtej dr ' ‘ ' jest niepeina i Wewnetrznie sprzeozna, nie przedstawit zadnych racjonalnych argumentow podwazajacych jej konkluzje. Kwestia rzekomego pogorszenia ostrosci Wzroku powoda i Wskainika oznaczonego symbolem ,,Dsph” zostata dostatecznie Wyj asniona przez biegia W ustnej uzupelniajacej opinii, ziozonej na rozprawie W dniu 11 maja 2011 I‘. Z kolei brak aktualnej dokumentacji medycznej apelujaoego , o ile takowa istnieje, mozna przypisaé Wylacznie jego zaniedbaniu W ztozeniu tego rodzaju dokumentéw do akt sprawy. Warto jednak zaznaczyé, 12 Zadne 12 zastrzeżenia w trybie art. 162 k.p.c. Tymczasem prekluzja przewidziana w art. 162 k.p.c. obejmuje swym zakresem wszystkie uchybienia procesowe, a zatem i te które miały wpływ na wynik sprawy, W tym również W zakresie postępowania dowodowego, gdy naruszenie przepisów postępowania znalazło wyraz w wydanym w tej materii postanowieniu. Sąd Apelacyjny, W składzie rozpoznającym' apelację, aprobuje pogląd wyrażony' W orzecznictwie Sądu Najwyższego , zgodnie z którym 162 - k.p.c. znajduje zastosowanie także do postanowień oddalających wnioski dowodowe ( tak SN w uchwale z 27 października 2005 r. w sprawie III CZP 55/05 , OSNC 2006f'9/144; podobnie w wyroku z dnia 24 września 2009 r. w sp_rawie_IV CSK 185/09, M.Prawn. 2009! 201' 1082 oraz W wyroku z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie II PK 127/O9, M.P.Pr. 2011/U33). Już choćby z tej tylko przyczyny zarzut powoda oparty na naruszeniu przepisu art. 217, k.p.c., które to- uchybienie nie zostało zasygnalizowane Sadowi I instancji W trybie przewidzianym w art. 162 k.p.c. , pozostaje nieskuteczny. Tym niemniej Sąd Apelacyjny w pełni aprobuje rozważania przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w których Sąd I instancji W przekonuj ący sposób wyjaśnił przyczyny decyzji o oddaleniu omawianych wniosków dowodowych. Nie można pominąć, iż jedyną przyczyną , dla której biegła sądowa specjalista chorób oczu oparła swą opinię wyłącznie na dostępnej dokumentacji medycznej, jest nieusprawiedliwiona absencja powoda na wyznaczonym terminie badania. Sąd Okręgowy trafnie uznał, że tego rodzaju zachowanie apełującego podlega ocenie przez pryzmat przesłanek z art. 2,33 § 2 k.p.c. i z pewnością nie uzasadnia konieczności ponownego dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego lekarza tej samej specjalności. Warto zaznaczyć, iż skarżący poza twierdzeniami, że opinia biegłej dr ` ` ` jest niepełna i wewnętrznie sprzeczna, nie przedstawił żadnych racjonałnych argumentów podważających jej konkiuzje. Kwestia rzekomego pogorszenia ostrości 'wzroku powoda i wskaźnika oznaczonego symbolem „Dsph” została dostatecznie wyj aśniona przez biegła W ustnej uzupełniającej opinii, złożonej na 'rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. Z kolei brak aktualnej dokumentacji medycznej apelującego , o ile takowa istnieje, można przypisać wyłącznie jego zaniedbania w złożeniu tego rodzaju _dokumentów do akt sprawy. Warto jednak zaznaczyć, iż żadne --- STRONA 15 --- _13 twierclzenie strony powodowej nie wskazuje na to, by powéd po opuszczeniu jednostki penitencjarnej W kwietniu 2009 r. podj Q1 leczenie narzqdu Wzroku. Zasqdna pozostaje takie argumentacja przywolana c§1a oddalenia wniosku 0 dopuszczenie dowodu Z opinii bieglego sqdowego 2 zakresu‘ psychiatrii. Sad I instancji txafnie dostrzegl, Ze zqdanie powédztwa okreélone jest przez jego przedmiot oraz podstawq faldycznq. W rozpatrywanej sprawie powéd nie objqi twierdzeniami p0zw1_1__ ¢ okolicznoéci faktycznych, ktére wskazane zostaly W tezie dowodowcj zakreélonej we wniosku 0 dopuszczenie dowodu z opinii biegiego lekarza psychiatry. Ponadto pozostale Z6bI‘3l'16;VV sprawie dowody W Zadnym razie nie Wskazujq na 'Iea1naL mozliwoéé caikowitej utraty zdolnoéci widzenia przez powoda , a nadto 11a jakikolwiek zwiqzek tego roclzaju skutlcu z warunkami odbywania kaiy pozbawienia Wolnoéci W pozwanym Areszcie §1edczym. Biegia sqdowa  specjalista choréb oczu wprost Wskazala, ze rozpoznana u Z A . S1. _ J zaéma oka ma przyczyny wy'1a_cznie endogenne i jest to tzw. Zaéma. starcza.  Nalezy réwniez zgodzié sis; 2 Sqdem Okreggowym, ii; wobec postawy éwiadka S. M ' , ktéry ukarany karq porzqdkowq , w uporczywy sposéb odmawial ziozenia przyrzeczenia i zlozenia zeznafi , dalsze préby przeprowadzenia tego dowodu przyczynilyby sic; W}/laccznie do przediuzenia postqpowania.  Apelujqcy upatruje uchybienia przepisom prawa procesowego W pominiqciu dowodu z przesluchania. powoda , fonnulujqc zarzut naruszenia art. 299 k._p.c. Zarzut tenjest jednak 0 tyle chybiony, i2 na ostatnim terminie rozprawy W dniu 11 maja 2011 r. , po oddaleniu wnioskéw dowodowych 0 dopuszczenie dowodu Z opinii kolejnego biegiego okulisty oraz Wniosku 0‘ dopuszczenie dowodu 2 zeznafi siwiadka S. M ' p, peinomocnik powoda. podai do protokoiu rozprawy, it nie zglasza wnioskéw dowodowych, a ponadto ~  Wobec nieobecnqéci powoda  nie WHOSHI 0 odroczenie rozprawy celem przeprowadzenia dowodu Z jego zeznafi. W tym stanié rzeczy 112116251 przyjap, it przed zamknitgciem przewodu sqdowego przed Sqdem I instancji sfrona powodowa zrezygnowala 2 dowodu przewidzianego W art. 299 1<.p.c. Niezaleznie jednak od przedstawionych rozwazafi, nalezy Wskazaé na szczegélny, subsydiarny charakter dowodu z przésluchania stron. Jak podkreélii Sqd Najwyzszy W uzasadnieniu wyroku z dnia 18 lutego 2010 r. W sprawie II CSK 369/09 ( Lex 1'11 _13 twierdzenie strony powodowej nie wskazuje na to, by powód po opuszczeniu jednostki penitencjarnej w kwietniu 2009 r. podjął leczenie narządu wzroku. Zasadna pozostaje takze argumentacja przywołana dla oddalenia wniosku 0 dopuszczenie dowodu Z opinii biegłego sądowego z zakresu psychiatrii. Sąd I instancji trafnie dostrzegł, że żądanie powództwa określone jest przez jego przedmiot oraz podstawę faktyczną. W rozpatrywanej sprawie powód nie objął twierdzeniami pozwu__ ‹ okoliczności faktycznych, które wskazane zostały w tezie dowodowej zakreśionej we wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego lekarza psychiatry. Ponadto pozostałe zebrane; w sprawie dowody W zadnym razie nie wskazują na "realną mozliwość całkowitej utraty zdolności widzenia przez powoda , a nadto na jakikolwiek związek tego rodzaju skutku z warunkami odbywania kary pozbawienia wolności w pozwanym Areszcie Śiedczym. Biegła sądowa - specjalista chorób oczu wprost wskazała, ze rozpoznana u Ż A _ S'. _ 1 zaćma oka ma przyczyny' wyłącznie endogenne i jest to tzw. zaćma starcza. - Nalezy równiez zgodzić się z Sądem Okręgowym, iż; wobec postawy świadka S. M ' , który ukarany karą porządkową , w uporczywy sposób odmawiał złożenia przyrzeczenia i złożenia zeznań , dalsze próby przeprowadzenia tego dowodu przyczyniłyby się wyłącznie do przedłużenia postępowania. - Apelujący upatruje uchybienia przepisom prawa .procesowego w pominięciu dowodu z przesłuchania powoda , formułując zarzut naruszenia art. 299 k.p.c. Zarzut tenjest jednak o tyle chybiony, iz na ostatnim terminie rozprawy W dniu 11 maja 2011 r. , po oddaleniu wniosków dowodowych o dopuszczenie dowodu z opinii kolejnego biegłego okulisty oraz wniosku o' dopuszczenie dowodu z zeznań świadka S. M ` ą, pełnomocnik powoda podał do protokołu rozprawy, iz nie zgłasza wniosków dowodowych, a ponadto ~ - wobec nieobecności powoda - nie wnosił o odroczenie rozprawy celem przeprowadzenia dowodu z jego zeznań. W tym stanie rzeczy nalezy przyjąć, iz przed zamknięciem przewodu sądowego przed Sądem I instancji Strona powodowa zrezygnowała z dowodu przewidzianego w art. 299 k.p.c. Niezależnie jednak od przedstawionych rozważań, należy wskazać na szczególny, subsydiarny charakter dowodu z przesłuchania stron. Jak podkreślił Sad Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 18 lutego 2010 r. w sprawie II CSK 369/09 ( Lex nr --- STRONA 16 --- 14 570129) nieprzesiuchanie strony mote stanowié naruszenie art. 299 k.p.c. tyiko Wéwczas, gdy mogto ono Wplynqé na Wynik. sprawy, rozumiany jako Wyjaénienie Wszystkieh istotnych i spornych okolicznoéci dotyczqcych stosunkow prawnych pomiedzy stronami sporu, ale gdy dowéd z przes1uohania~strony by/1 jedynym dowodem, ktorym dysponowa1 sqd. W okolioznoéoiach sporu Sqd I instancji dysponowai innym materialem dowodowym pozwalajapym na poozynienie kategorycznych ustalefi dotyczaccych Warunkéw osadzenia powoda.  a W naxviqzaniu do przywolanego zarzutu naruszenia przepiséw art. 217 k.p.c. i 299 1c.p.c. skarzqcy podniosi ponadto zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. z, przy ezyrn uchybienia tego upatruje W rzekomym zanieohaniu WSkazania przyczyn oddalenia i pominiecia omawianych Wyzej Wnioskéw dowodowych, a nadto W niewyjaéxiieniu przesianek , ktére legiy u podstaw odmowy mocy dowodowej zeznaniom §Wiad.k6W S. K H _ i S. G. ' 1. W przekonaniu Sqdu Apelacyjnego zarzut ten jest calkowicie chybiony, a uzasadnienie zaskarzonego Wyroku W pehii odpowiada wymogom zakxeélonym W powolauym przepisie. Obszemy fragment uzasadnienia poéwiecony zostal ocenie dowodow oraz Wyjaénieniu przyezyn pominiqcia lub oddalenia niektoryoh Wnioskéw dowodowych strony powodowej i jak Wyzej Wskazano, stanowisko Sqdu Okregowego W tej materii zasluguje na pehiq aprobate. Zgodnie z powszechnic przyjmowanym W orzecznictwie poglqdem, iizasadnienie Wyroku Wyj a§nia przyezyny, dla jakich orzeczenie zostalo Wydane, jest sporzqdzane juz po Wydaniu Wyroku, a zatem Wynik sprawy z reguly nie zalezy od tego, jak napisane zostalo uzasadnienie i czy zawiera one Wszystkie Wymagane elementy. Z tyeh przyczyn zarzut naruszenia przepisu art. 328 § 2 k.p.c. mote byc’: usprawiedliwiony tylko W tych wyjqtkowyoh‘ okolicznoéciach, W ktorych treéé uzasadnienia orzeozenia sqdu caikowicie uniemozliwia dokonanie oceny toku Wywodu, ktory doprowadzii do Wydania orzeczenia iub W przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego ( tak SN W Wyroku 2 dnia 2 marca 2011 r. W spiawie II PK 202/10, Lex nr 817516; W Wyroku z dnia 7 styoznia 2010 rfw spirawie II UK 148/09, Lex nr 577847; podobnie SA W Poznaniu W Wyroku z dnia 27 paidziernika 2010 r. W sprawie I ACa 733/10, Lex nr 756715). Z peWno§eiq W rozpatrywanej SpI_'&W16 tego rodzaju przes1a.nki_ nie 14 570129) nieprzesłuchanie strony może stanowić naruszenie art. 299 k.p.c. tylko wówczas, gdy mogło ono wpłynąć na wynik. sprawy, rozumiany jako wyjaśnienie wszystkich istotnych i spornych okoliczności dotyczących stosunków prawnych pomiędzy stronami sporu, ale gdy dowód z przesłuchaniastrony był jedynym dowodem, którym dysponował sąd. W okolicznościach sporu Sąd I instancji dysponował innym materiałem dowodowym pozwalającym na poczynienip kategorycznych ustaleń dotyczących warunków osadzenia powoda. ~ g W nawiązaniu do przywołanego zarzutu naruszenia przepisów art. 217 k.p.c. i 299 k.p.c. skarżący podniósł ponadto zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. z, przy czym uchybienia tego upatruje W rzekomym zaniechaniu wskazania przyczyn oddalenia i pominięcia omawianych wyzej wniosków dowodowych, a nadto w niewyjaśnieniu przesłanek , które legły u podstaw odmowy mocy dowodowej zeznaniom świadków S. K H _ i S. G. ` i. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego zarzut ten jest całkowicie cłiybiony, a uzasadnienie zaskarzonego wyroku w pełni odpowiada wymogom zakreślonym W powołanym przepisie.- Obszerny fragment uzasadnienia poświęcony został ocenie dowodów oraz wyjaśnienia przyczyn pominięcia lub oddalenia niektórych wniosków dowodowych strony powodowej i jak wyzej wskazano, stanowisko Sądu Okręgowego w tej materii zasługuje na pełną aprobatę. Zgodnie z powszechnie przyjmowanym ,w orzecznictwie poglądem, uzasadnienie wyroku wyjaśnia przyczyny, dla jakich orzeczenie zostało wydane, jest sporządzane już po wydaniu wyroku, a zatem wynik sprawy z reguły nie zalezy od tego, jak napisane zostało uzasadnienie i czy zawiera ono wszystkie wymagane elementy. Z tych przyczyn zarzut naruszenia przepisu art. 328 § 2 k.p.c. moze być usprawiedliwiony tylko w tych wyjątkowych okolicznościach, w których treść uzasadnienia orzeczenia sądu całkowicie uniemożliwia dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do wydania orzeczenia lub W przypadku zastosowania prawa materialnego do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego ( tak SN w wyroku z dnia 2 marca 2011 r. W sprawie II PK 202/10, Lex nr 817516; w wyroku z dnia 7 stycznia 2010 rfw sprawie II UK 148/09, Lex nr 577847; podobnie SA W Poznaniu w wyroku z dnia 27 października 2010 r. W sprawie I ACa 733/ 10, Lex nr 756715). Z pewnością w rozpatrywanej sprawie tego rodzaju przesłanki nie --- STRONA 17 --- 15 zaistnialy, zaé odmienna ocena mocy i Wiarygodnoéei okreélonyoh dowodow przedstawiona przez apelujqcego W Zadnym razie nie uzasadnia. zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. /. /. Niezasadny pozostaje Wreszcie zarzut naruszenia art. 233 § 1 1<.p.o. , przejawiajapy sie zdaniem skarzapego W dowolnej , a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiaiu dowodowego. Powod ponownie nawiqzuje do odmowy mocy dowodowei zeznaniom éwiadkéw’ S. K Mu i2S. G1... H ‘ ' . Wypada zgodzié sie Z Sqdem I instancji, i2 relacja éwiadkow , ktorzy nigdy nie przebywaii z powodem W jednej eeli, nie mogla shlzyé ustaleniu Warunkéw, W jakich kare pozbawienia W0l!f10§Ci odbywai ape1u}qcy. W pozostaiym zakresie wywody apelacji przedstawione 11:;1 poparcie omawianego zarzutu konoentrujq sie raczej na blednej subsumeji ustalonych faktdw pod normy prawa materialnego, a zatem dotyczq etapu stosowania prawa EI1116 procesu dowodzenia i oceny zebranego W sprawie materiaiu doWodoWeg0. Strona powodowa nie Wykazaia przy tym , by rozwaiania Sqdu I instancji dotkniete byiy ‘orakiem logiki W Wiqzaniu Wnioskéw z zebranymi dowodami lub by Wnioskowanie Sqdu Wykraozalo poza schemat logiki formahiej albo ~ Wbrew zasadom doéwiadczenia Zyoiowego — nie uwzgledniaio jedlloznacznych pralctycznych zWia;:k6W przyczynowo ~— skutlcowych, a jedynie przy tego rodzaju uchybieniaoh przeprowadzona przez Said oeena dowoddw maze ‘oyé skutecznie podwazona.  Bezzasadnoéé omawianych WyZ(:j zarzutow apelaeji sprawia, Ze . oceny zaxzutéw naruszenia przepisow prawa materialnego ‘nalezy dokonaé W opareiu o podstawe faktyoznq rozstrzygniecia, prawidiowo zakreélonai przez Sap I instaneji W uzasadnieniu zaskarionego Wyroku. W przekonaniu Sqdu Apelaoyjnego, W okolicznoéciach sporu doszlo do naruszenia dobr osobistych powoda W postaoi godnoéci oraz prawa do prywatnoéci i intymnoéci na skutek odbywania kary pozbawienia. Woh1o§ci W Warunkach nie odpowiadajqcych stosownym normom prawa, 2;a§ pozwany nie obalil skutecznie doinniemania bezprawnoéci swego dziaiania. Ustawodawoa W art. 110'§ 2 k.k.W. zawari Wymogi dotyczqoe Warunkéw bytowyoh W eelach mieszkalnych Wskzizujqc, Ze powierzchnia przypadaj qca na skazanego nie moze Wynosié mniej niz 3 m2, cele muszq byé WYPOSEIZOIIG W odpowiedni sprzet zapewniajgcy skazanemu osobne miejsce do spania i odpowiednie Waruxiki higieny, : 15 zaistniały, zaś odmienna ocena mocy i 'wiarygodności określonych dowodów przedstawiona przez apelującego w żadnym razie nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. „ K. Niezasadny pozostaje wreszcie zarzut naruszenia art. 233 § l k.p.c. , przejawiajacy się zdaniem skarżącego W dowolnej , a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego. Powód ponownie nawiązuje do odmowy mocy dowodowej zeznaniorn świadków» S. K vo i›S. Gia "_ ` _ . Wypada zgodzić się Z Sądem I instancji, iż relacja świadków , którzy nigdy nie przebywali z powodem w jednej celi, nie mogła służyć ustaleniu warunków, W jakich karę pozbawienia wolności odbywał apelujący. W pozostałym zakresie wywody apelacji przedstawione na poparcie omawianego zarzutu koncentrują się raczej na błędnej subsumcji ustalonych faktów pod normy prawa materialnego, a zatem dotyczą etapu stosowania prawa anie procesu dowodzenia i oceny zebranego W sprawie materiału dowodowego. Strona powodowa nie wykazała przy tym , by rozważania Sądu I instancji dotknięte były brakiem logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub by wnioskowania Sądu wykraczało poza schemat logiki formalnej albo -+ wbrew zasadom doświadczenia życiowego - nie uwzgledniało jednoznacznycłi praktycznych związków przyczynowo «- skutlcowych, a jedynie przy tego rodzaju uchybieniach przeprowadzona przez. Sad ocena dowodów może być skutecznie podważona. . Bezzasadność omawianych wyżej zarzutów apelacji sprawia, ze _ oceny zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego należy dokonać W oparciu o podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, prawidłowo zakreśloną przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego, W okolicznościach sporu doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda W postaci godności oraz prawa do prywatności i intymności na skutek odbywania kary pozbawienia wolności W warunkach nie odpowiadających stosownym norrnom prawa, zaś pozwany nie obalił skutecznie doinniemania bezprawności swego działania. Ustawodawca w art. li0"§ 2 k.k.w. zawarł wymogi dotyczące warunków bytowych w celach mieszkalnych wskazując, ze powierzchnia przypadaj ąca na skazanego nie może wynosić mniej niż 3 mz, cele muszą być wyposażone w odpowiedni sprzęt zapewniający skazanernu osobne miejsce do spania i odpowiednie warunki higieny, 1 --- STRONA 18 --- 16 dostateczny doptyw powietrza, odpowiednia temperature i oéwietlenie. Racje ma skarzaoy akcentujao, ii z poozynionyoh ustalefi faktycznych Wprost Wynika, 2e powod lacznie przez 239 dni przeby/Wald W oelach, W ktdrych norma powierzchni na jednego osadzonego nie zostaia zapewniona , przy czym najdlufiiszy nieprzerwany pobyt W takich Warunkach przypadal W okresie od 8 sierpnia 2007 1. do 22 listopada 2007 r. ( 106 dni) 0I€£ZW okresie od 5 listopada 2008 r. do 7 stycznia 2009 r. ( 63 dni). Do momentu zakoficzenia generalnego remontu eel mieszkalnyoh W Areszoie filedozym W  tj. do paédziernika 2008 r. za niedostateczne uznaé naiezy takze Wydzielenie kacika sanitarnego , ktorego zamknieoie stanowila Wylacznie kotara, skoro ten sposob izoiacji nie zapewniai Wymaganej intymnoéci i nie eliminowal uciazliwoéoi W postaci przykrych zapachow. Tym samym na utrudnienia Wyriikajace z faktu niezaohowania normy 3 II1 2 powierzchni na jednego osadzonego, nalozyly sie tfize inne dolegliwoéei Wynikajace z naruszenia przez pozwanego pozostaltych Wymogéw zalcreélonych W art. 110 § 2 zdanie drugie k.k.W. Wykonywanie kary pozbawienia Wolnoéoi z istoty sWej oznacza ingerencje W sfere dobr osobistyoh jednostki, jednakze ingerencja ta jest akoeptowalna, o ile mieéci sie W opisanych Wyzej standardach, ktore co do niektoryeh Icryteriow przyjmuja postaé szczegolowych norm prawnyoh (art. 110 1<.1<.W.). Co do zasady Wypada zgodzié sie z Sadem Oiqegowym, £2 W okresie osadzenia skarzaeego W pozwanej jednostce penitencjarnej tj. od dnia 2 paidziernika 2006 r. do dnia 23 kwietnia 2009 r., odstepstwa od zachowania normy powierzchni z art. 110 § 2 k.k.W. sankcjonowal art. 248 § 1 1c.k.W. oraz § 2 rozporzadzenia Miiristra Sprawiedliwosioi z dnia 19 kwietnia 2006 1'. W sprawie trybu postepowania Wtaéciwych organow W Wypadku, gdy liczba osadzonyoh W zakladaoh kamyeh oraz aresztach éledczych przekroczy W skali kraju ogolnq pojemnoéé tych zaktadéw ( Dz.U. Nr 65, poz. 459). O1zekajac 0 niezgodnoéci art. 248 § I k.k.W. z przepisami art. 40 i art. 41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji RP , Trybunal Konstytucyjny W Wyroku z dnia 26 maja 2008 r. W sprawie sygn. SK 25/07 (Dz.U.RP 2008/96/620) odroczyt skutek W postaci utraty jego mocy obowiazujacej o 18 mieaiecy od daty publikacji orzeozenia. W . > I okolicznoéciaoh sporu samo powolanie sie pozwanego Aresztu Sledozego na omawiany przepis nie uchyla jednak bezprawnoéci jego dziaiania, bowiem nie Wykazal on, Ze przeludnienie eel, W ktorych przebywal powod, rniato oharakter 16- dostateczny dopływ powietrza, odpowiednią temperaturę i oświetlenie. Rację ma skarżący akcentując, iz z poczynionych ustaleń faktycznych wprost wynika, ze powód łącznie przez 239 dni przebywał W celach, W których norma powierzchni na jednego osadzonego nie została zapewniona , przy czym najdłuższy nieprzerwany pobyt w takich warunkach przypadał w okresie od 8 sierpnia 2007 r. do 22 listopada 2007 r. ( 106 dni) oraz -W okresie od 5 listopada 2008 r. do 7 stycznia 2009 r. ( 63 dni). Dg momentu zakończenia generalnego remontu cel mieszkalnych W Areszcie Śledczym w _ tj. do października 2008 r. za niedostateczne uznać nalezy takze wydzielanie kącika Sanitarnego , którego zamknięcie stanowiła wyłącznie kotara, skoro ten .sposób izoiacji nie zapewniał wymaganej intymności i nie eliminował uciążliwości w postaci przykrych zapachów. Tym samym na utrudnienia wynikające z faktu niezachowania normy 3 m 2 powierzchni na jednego osadzonego, nałozyły się tflże inne dolegliwości wynikające z naruszenia przez pozwanego pozostałych wymogów zakreślonych w art. 110 § 2 zdanie drugie k.k.w. Wykonywanie kary pozbawienia wolności z istoty swej oznacza ingerencję w sferę dóbr osobistych jednostki, jednakże ingerencja ta jest akceptowalna, o ile mieści się w opisanych wyzej standardach, które co do niektórych kryteriów przyjmują postać szczegółowych norm prawnych (art. 110 k.k.w.). Co do zasady wypada zgodzić się z Sądem Okręgowym, iz w .okresie osadzenia skarżącego W pozwanej jednostce penitencjarnej tj. od dnia 2 października 2006 r. do dnia 23 kwietnia 2009 r., odstępstwa od zachowania normy powierzchni z art. 110 § 2 k.k.w. sankcjonował art. 248 § 1 k.k.w. oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych oraz aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów ( Dz.U. Nr 65, poz. 459). Orzekając o niezgodności art. 248 § I k.k.w. z przepisami art. 40 i art. 41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji RP , Trybunał Konstytucyjny W wyroku z dnia 26 maja 2008 r. w sprawie sygn. SK 25/07 (Dz.U.RP 2008/96/620) odroczył skutek w postaci utraty jego mocy obowiązującej o 18 miesięcy od daty publikacji orzeczenia. W . › I okolicznościach sporu samo powołanie sie pozwanego Aresztu Sledczego na omawiany przepis nie uchyla jednak bezprawności jego działania, bowiem nie wykazał on, ze przeludnienie cel, w których przebywał powód, miało charakter --- STRONA 19 --- 17 ezasowy i stanowilo szozegolnie uzasadniony Wypadek. Redakcja dawnego art. 248 § 1 k.k.W. oraz § 2 powoianego rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci 2. dnia 19 kwietnia 2006 r. Wyrainie Wskazuj e, Ze przepisy te maja charakter szozegdlny i riie podlegaja Wykiadni rozszerzajaoej. W judykaturze ipodkreéla sie zatem, Ze do stwierdzenia _Wystapienia "szczegolnie uzasadnionego Wypadku" W rozumieniu art. 248 k.k.W. nie Wystarcza ogolnikowe powolranie sie na istniejaoy W kraju stan___ przeludnienia’ zakladow karnych, obowiazek przyjecia kaZdej osoby kierowanej do jednostki oraz przekazywanie informacji o przekroozeniu najnizszej normy sedziemu penitenejarnemu. Podobnie Wykladnia pojeoia ,,czas okreélony” Wskazuje na koniecznoéé écisiego okreéienia czasu pobytu, przy czym nie moie budzié Watpliwoéoi, Ze nie powinien on byé nadmiernie dtugi ( talc SN W Wyroku z dnia 17' marca 2010 r." W sprawie II CSK486/09, Lex nr 599534; podobnie SA W Poznaniu W Wyroku z dnia 7 kwietriia 2010 1". W sprawie I AC3. 222/10. Lox nr 628185). W I'0Zp£:11lI‘Y’WEl116j sprawie "powod przebywal W Warunkach, W. ktoryeh norrna powierzclmi 2 art. 110 § 2 zdanie pierwsze k.k.W. nie zostala zachowana , nieprzerwanie przez olcresy trwajaoe kilkadziesiat a nawet ponad 100 dni. Trudno zatem uznaé, Ze umieszezenie powoda W takiej celi W’YI111(&IO z okolioznoéci szozegolnyeh i nastapito na czas okreélony. Iak podkreélii Sad Najwyzszy W uehwale 7 sedziow z dnia 18 pazidziernika 2011 r. W sprawie III CZP 2511 1( opublikowanej na stronie internetowej SN ), umieszczenie osoby pozbawionej Wolnoéci W oeli o powierzctmi przypadajacej na osadzonego mniejszej niz 3 m 2 moze stanowié Wystarczajaea przesianke stwierdzenia naruszenia jej dobr osobistych. W rozpatrywanej sprawie , na opisane niedogodnoéci zwiazane Z przeludnieniem eeli, natozyiy sie takze inne uchybienia dotyczace Warunkéw bytowych W postaoi niedostatecznego Wydzielania kaoika sanitarnego. Na marginesie Wypada W tym miejseu zaznaozyé, ze pozostale przywolane W apelacji argumenty zwiazane z rzekomo niedostateeznym oéwietleniem‘ czy utrudnionym dostepem do urzadzefi sanitarnyoh, nie zostaly W rozpatrywanej sprawie Wykazane. Podobnie , poozynione przez Sad I instancji ustalenia faktyczne nie daja podstaw dia uznania, iz Warunki odbywania _ kary pozbawienia Wo111oéci_pozostaWa1y W jakimkolwiek zwiazku z rzekomym pogorszeniem sie stem zdrowia powoda.  17 czasowy i stanowiło szczególnie uzasadniony wypadek. Redakcja dawnego art. 248 § i k.k.W. oraz § 2 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. wyraźnie Wskazuj e, ze przepisy te mają charakter szczególny i nie podlegają wykładni rozszerzającej. W judykaturze podkreśla sie zatem, ze do stwierdzenia _wystąpienia "szczególnie uzasadnionego wypadku" W rozumieniu art. 248 k.k.w. nie wystarcza ogólnikowe powołanie się na istniejący W kraju stan, przeludnieniai zakładów karnych, obowiązek przyjęcia kazdej 'osoby kierowanej do jednostki oraz przekazywanie informacji o przekroczeniu najniższej normy sędziemn penitencjarnemu. Podobnie wykładnia pojęcia „czas określony” wskazuje na konieczność ścisłego -okreśienia czasu pobytu, przy czym nie może budzić wątpliwości, ze nie powinien on być nadmiernie długi ( tak SN W wyroku z dnia 17 marca 2010 r." w sprawie II CSK-486/09, Lex nr 599534; podobnie SA W Poznaniu W wyroku z dnia 7 kwietnia 2010 r. W sprawie I ACa 222/10, Lex nr 628l85).- W rozpatrywanej sprawie 'powod przebywał W warunkach, W. których norma powierzchni z art. 110 § 2 zdanie pierwsze k.k.w. nie została zachowana , nieprzerwanie przez okresy trwające kilkadziesiąt a nawet ponad 100 dni. Trudno zatem uznać, ze umieszczenie powoda W takiej celi wynikało z okoliczności szczególnych i nastąpiło na czas określony. Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 18 października 2011 r. W sprawie III CZP 25!11( opublikowanej na stronie internetowej SN ), umieszczenie osoby pozbawionej wolności W celi o powierzcłmi przypadającej 'na osadzonego mniejszej niz 3 in 2 może stanowić wystarczającą przesłankę stwierdzenia naruszenia jej dóbr osobistych. W rozpatrywanej sprawie , na opisane niedogodności związane z przeludnieniein celi, nałozyły się także inne uchybienia dotyczące warunków bytowych W postaci niedostatecznego wydzielania kącika sanitarnego. Na marginesie wypada W tym miejscu zaznaczyć, że pozostałe przywołane W apelacji argumenty związane z rzekomo niedostatecznym oświetleniein czy utrudnionym dostępem do urządzeń sanitarnych, nie zostały W rozpatrywanej sprawie wykazane. Podobnie , poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne nie dają podstaw dla uznania, iz warunki odbywania _ kary pozbawienia wo1ności_ pozostawały W jakimkolwiek związku z rzekoinyrn pogorszeniern się stan zdrowia powoda. . --- STRONA 20 --- 18 Przedstawione Wywody prowadza do Wniosku, 12 W konsekwenoji skarzacy zasadnie zarzuoa Sadowi Okrqgowemu naruszenie przepisow prawa materialnego tj. art. 24 § 1 k.c. i art. 417 k.c. , ‘oowienrr W trakcie odbywania przez powoda kary pozbawienia Wolnoéci W Areszcie §1edczym W ;...__ doszlo do bezprawnego naruszenia jego débr osobistych W postaoi godnoéci oraz prawa. do prywatnoéoi i intyrnnoéoi. Nie 111021121 przy tym pominaé, 2e przymiot naruszyciela tak opisanych. dobr osobistych moina przypisaé Wyiacznie jednostce organizacyjnej Skarbu Paristwa. Pozwany J S’ r ‘ jako funkcjonariusz sluzby Wieziennej Wykonujacy zawod lekarza nie byl’ odpowiedzialny za; rozmieszczenie osadzonych W poszczegolnych celach mieszkalnych, za rernonty tyoh eel i ' zapewnienie odpowiednich Warunkow sanitarnych poprzez Wiaéoiwe Wygrodzenie kacika sanitarnego. Apelacja, choé skierowana przeciwko calemu zaskarzonemu Wyrokowi, nie zawiera zadnych zarzutow, ktdre moglyby podwazyé przekonujace stanowisko Sadu Okrqgowego o braku legitymacji procesowej czynnej pozwanego ‘S W okresie, W ktérym pozostawat on furikcjonariuszem pozwanego Aresztu. Trafna pozostaje talcze teza 0 braku podstaw dla przypisania ternu pozwanernu odpowiedzialnoéci deliktowej Z art. 415 k.c. za ewentualna Lcrzywde powoda doznana W okresie, W ktorym J S ' 1 Wylconywal z;aW6d iekaxza W oparoiu o kontralct o udzielanie éwiadczefi zdrowotnych. _ " _ Wobec iiaruszenia dobr osobistych, poW6d moze W oparciu 0 przepis art. 24 § 1 1(.6. W zwiazku Z art. 448 k.0. doohodzié zadoééuozynienia za doznana lcrzywde. Redakcja art. 448 1<;.c. Wskazuje, Ze Sadowi pozostawiona jest ooena celowoéoi przyznania pokrzywdzonemu ochrony W formie zadoééuozynienia. Zasadzenie zadoééuozynienia ma zatem oharakter fakultatywny i uzaletnione jest od ooeny Sadu opartej na analizie okolioznoéoi falctycznyoh danej sprawy. W orzeczniotwie Wskazuje sie, iz podstawowym kryterium decydujaoym 0 rnoZ1iW'o§ci zasadzenia zadoééuczynienia jest stopiefi nasilenia 'z1ej Woli naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poozucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Dodatkowo zwraca sie uwaga na potrzebe badania celowoéci zastosowania érodka 2 art. 448 k.c. ( tak min. SN W Wyroku 2: dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie II PK 245/05, OSNP 2007/78,1101; W Wyroku Z dnia 12 grudnia 2002 r. _W sprawie V CKN 1581/00, OSNC 2004/4/53). W 2 18 Przedstawione wywody prowadzą do wniosku, iż W konsekwencji skarżący zasadnie zarzuca Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 24 § 1 k.c. i art. 417 k.c. , bowiem W trakcie odbywania przez powoda kary pozbawienia Wolności w Areszcie Śledczym W `___.__ doszło do bezprawnego naruszenia jego dóbr osobistych W postaci godności oraz prawa. do prywatności i intymności. Nie można przy tym pominąć, że przymiot naruszyciela tak opisanych, dóbr osobistych można przypisać Wyłącznie jednostce organizacyjnej Skarbu Państwa. Pozwany J Si f ` jako funkcjonariusz służby Więziennej wykonujący zawód' lekarza nie był odpowiedzialny za-Ę rozmieszczenie osadzonych W poszczególnych' celach mieszkalnych, za remonty tych cel i ' zapewnienie odpowiednich warunków sanitarnych poprzez właściwe wygrodzenie kącika sanitarnego. Apelacja, choć skierowana przeciwko całemu zaskarzonemu wyrokowi, nie zawiera zadnych zarzutów, które mogłyby podwazyć przekonujące stanowisko Sądu Okręgowego o braku legitymacji procesowej czynnej pozwanego 'S W okresie, w którym pozostawał on funkcjonariuszein pozwanego Aresztu. Trafna pozostaje także teza o braku podstaw dla przypisania temu pozwanernu odpowiedzialności deliktowej z art. 415 k.c. za ewentualną krzywdę powoda doznaną w okresie, w którym I S " i wykonywał zawód lekarza W oparciu o kontrakt o udzielanie świadczeń zdrowotnych. _ ' _ Wobec naruszenia dóbr osobistych, powód może W oparciu o przepis art. 24 § 1 k.c. W związku Z art. 448 k.c. dochodzić zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Redakcja art. 448 k.c. wskazuje, że Sądowi pozostawiona jest ocena ceiowości przyznania pokrzywdzonemu ochrony W formie zadośćuczynienia. Zasądzenie zadośćuczynienia ma zatem charakter fakultatywny í uzależnione jest od oceny Sądu opartej na analizie okoliczności faktycznych danej sprawy. W orzecznictwie wskazuje się, iz podstawowym kryterium decydującym o mozliwości zasądzenia zadośćuczynienia jest stopień nasilenia złej woli naruszyciela, rodzaj naruszonego dobra oraz poczucie pokrzywdzenia poszkodowanego. Dodatkowo zwraca się uwagę na potrzebę badania celowości zastosowania środka z art. 448 k.c. ( tak m.in. SN w wyroku z dnia 19 kwietnia 2006 r. W sprawie II PK 245/05, OSNP 2007/7-8f'10l; w wyroku z dnia 12 grudnia 2002 r. ,W sprawie V CKN 1581/00, OSNC 2004/4/53). W › --- STRONA 21 --- 19 niniejszym postepowaniu namszenie dobr osobistych powoda miato oharakter przemij ajaoy , a ponadto jego skutki byly W pewnym stopniu lagodzone dzialaniami strony pozwanej podejmowanymi W celu poprawy Warunkéw bytowych osadzonych, dziatalnoéeia kulturalna i oéwiatowa organizowana W pozwanym zaktadzie. Stronie pozwanej nie mozna takze przypisaé zlej Woli W zakresie dokonanych naruszefi. Wysokosié zadoééuczynienia powinna dodatkowo uwzgledniaé niezalezne dd pozwanego Areszt Sledczego W przyczyny przeludnienia W zakladach karnych, a jednoezeénie byé adekWa111a do ogélnego poziomu Zycia spoleczefistwa. Uwzgledniajac Wszystkie powyzsze okolicznoéci, Sad Apelacyjny na podstawie art. 24 § 1 k.c. W zwiazku z art. 448 k.c. uznal, Ze adekwatne do doznanej przez powoda krzywdy bedzie zadoééuczynienie W kwocie 2.000 Z1. O odsetkach ustawowyeh od przyznanej kwoty zadoééuozynienia Sad Apelacyj11y'orzek1na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.o. , zasadzajac je od dnia doreozenia stronie pozwanej odpisu pozwu W rozpatrywaziej sprawie tj. od dnia 6 maja 2009 r.  W pozostalym zakresie powddztwo jako bezzasadne podlegato oddaleniu. Majao powyzsze na uwadze, Sad Apelacyjny 11a podstawie art. 386 § 1 k.p.0. zmienil zaskarzony Wyrok W punkcie 1 ten sposdb, ze zasadzit od Skarbu Padstwa — Aresztu 8ledczego W ' na rzecz powoda kwote 2.000 z1 z ustawowymi odsetkami od dnia 13 marea 2009 r., oddalajac powodztwo W pozostaiej czeéci. W pozostaiym zakresie apelacja powoda jako bezzasadna podlegala oddaleniu na podstawie art. 385 1:.p.c. Zmiana zaskarzonego Wyroku Sada I instancji nie pooiaga za soba zmiany akoesoryjnego rozstrzygniecia o kosztach prooesu, bowiem jest ono oparte 11a przepisie art. 102 k.p.o. i korzystne dia powoda, a zatem jego modyfikacji i rozliczeniu stosunkowernu kosztéw postepowania sprzeciwia sie przepis art. 384 k.p.c. Iednoozeénie Sad Apelaoyjny nie podzielii podniesionego W apelacji zarzutu naruszenia. art. 98 § 1 k.p.o. W zwiazku. z art. 102 k.p.c. Wbrew Wywodom apelujacego, jego sytuaoja materialna i Zyciowa po opuszczeniu pozwanego Aresztu nie zostaia Wykazana. Argumenty apelacji ograniczaja sie przy tym do Wskazania , Ze sytuaeja powoda jest" trudna, nawet bez proby przyblizenia, W czym" Wyraza sit; jej 19 niniejszym postępowaniu naruszenie dóbr osobistych powoda miało charakter przemij ający , a ponadto jego skutki były W pewnym stopniu łagodzone działaniami strony pozwanej podejmowanymi W celu poprawy Warunków bytowych osadzonych, działalnością kulturalną i oświatową organizowaną w pozwanym zakładzie. Stronie pozwanej nie można takze przypisać złej woli W zakresie dokonanych naruszeń. Wysokość zadośćuczynienia powinna dodatkowo uwzględniać niezależne dd pozwanego Areszt Śledczego W przyczyny przeludnienia W zakładach karnych, a jednocześnie być adekwatna do ogólnego poziomu _zycia społeczeństwa. Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 24 § 1 k.c. W związku z art. 448 k.c. uznał, że adekwatne do doznanej przez powoda krzywdy będzie zadośćuczynienie W kwocie 2.000 zł. O odsetkach ustawowych od przyznanej kwoty zadośćuczynienia Sąd Apelacyjnyorzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. , zasądzając je od dnia doręczenia stronie pozwanej odpisu pozwu W rozpatrywanej sprawie tj. od dnia 6 maja 2009 r. - W pozostałym zakresie powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. -386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarzony wyrok W punkcie 1 ten sposób, że zasądził od Skarbu Państwa - Aresztu -Śledczego W ' na rzecz powoda kwotę 2.000 zł z ustawowyrni odsetkami od dnia 13 marca 2009 r., oddalając powództwo W pozostałej części. W pozostałym zakresie apelacja powoda jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. Zmiana zaskarżonego wyroku Sądu I instancji nie pociąga za sobą zmiany akcesoryjnego rozstrzygnięcia o kosztach procesu, bowiem jest ono oparte na przepisie art. 102 k.p.c. i korzystne dla powoda, a zatem jego modyfikacji i rozliczeniu stosunkowemu kosztów postępowania sprzeciwia się przepis art. 384 k.p.c. Jednocześnie Sąd Apelacyjny nie podzielił podniesionego W apelacji zarzutu naruszenia art. 98 § 1 k.p.c. W związku z art. 102 k.p.c. Wbrew wywodom apełującego, jego sytuacja materialna i życiowa po opuszczeniu pozwanego Aresztu nie została wykazana. Argumenty apelacji ograniczają się przy tym do wskazania , ze sytuacja powoda jest trudna, nawet bez próby przybliżenia, W czym' wyraża się jej --- STRONA 22 --- 20 Wyjatkowoéé, uzasadniajaea catkowite odstapienie od oboiazenia Zbigniewa Solarskiego kosztami prooesu. ' O kosztaeh postqpowania apeiacyjnego Sad Apelacyjny orzekl 11a podstawie art. 102 1<.p.o. obciazaj ac apelujacego obowiazkiem czeéciowego zwrotu poniesionych przez S1carb Pafistwa — Areszt 81edozy W kosztéw zastepstwa procesowego. Poniewaz strona pozwana ulegla jedynie co do nieznaoznej czqéci Zadania , istniaty podstawy dla uznania powoda za stronq przegrywajaca. Strona pozwana reprezentowana przez pelnomoonika W osobie radcy prawnego poniosla _koszty zastapstwa proeesowego W kwocie 2.700 zl .Majac jednak na uwadzeaytuacje zyciowa p0W0d& , a takze fakt, ii ostateozna Wysokoéé zasadzonego §Wiadoze11ia, choé Wyznaczona obiektywnymi kryteriami, zaleiala od oceny Sadu , a koszty postepowania W pehlej Wysokoéci przekraczaja Wysokoéé przyznanego zadoééuczynienia, Sad Apelacyjny obciazyl powoda obowiazkiem zwrotu na rzecz strony pozwanej kosztc’:W postzgpowania apelacyjnego W czeéci tj. W Wysokoéei 1.000 Z1.  Na podstawie przapisu §19 , § 6 pkt 6 ,_§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéoi z dnia 28 Wrzeénia 2002 roku W sprawie optat za ozymioéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nie udzielonej pomocy prawnej udzielonej urzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sad Apelacyjny przyznal na rzeoz pehiomocnika powoda kwote 3.321 zlotych brutto tytutem nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzedu W postepowaniu apelaoyjnym. I ‘ ” Ki’: "'\:‘*:1e~I‘: . , . (2.1 C125,!‘ ;;;.;€_: 1‘1»_.*;;_;::‘>~§<‘;m°__.'a < 2:‘'m~¢,* A ' . ~ ‘J _.1. .1_._v £_‘>\f’/£€7=.{§¢_;Z:\,‘_, §‘1'."L(;.» "~ = . . “*""*  ''1‘:' .'“.¢.¥f.1 ?rrF‘. 2'? N ._ :1 . 6 20 wyjątkowość, uzasadniająca całkowite odstąpienie od obciążenia Zbigniewa Sołarskiego kosztami procesu. ' O kosztach postępowania apełacyjnego Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. obciążaj ąc apelującego obowiązkiem częściowego zwrotu poniesionych przez Skarb Państwa - Areszt Śledczy W kosztów zastępstwa procesowego. Ponieważ strona pozwana uległa jedynie co do nieznacznej części żądania , istniały podstawy dla uznania powoda za stronę przegrywającą. Strona pozwana reprezentowana przez pełnomocnika W osobie radcy prawnego poniosła _koszty zastępstwa procesowego W kwocie 2;700 zł .-Mając jednak na uwadzesytuację życiową powoda , a także fakt, iz ostateczna wysokość zasądzonego świadczenia, choć wyznaczona obiektywnymi kryteriami, zależała od oceny Sądu , a koszty postępowania w pełnej wysokości przekraczają wysokość przyznanego zadośćuczynienia, Sąd Apelacyjny obciązył powoda obowiązkiem zwrotu na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego w części tj. w wysokości 1.000 zł. - Na podstawie przepisu §19 , § 6 pkt 6 ,_§ 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku W sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nie udzielonej pomocy prawnej udzielonej urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd Apelacyjny- przyznał na rzecz pełnontiocnika powoda kwotę 3.321 złotych brutto tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apeiacyjnym. V ' ` ÍÊÍŰ "'\='*:1e‹'‹i‹: 4 -, . acz C|r_,§,h ;f;.;í_= 1¿›_.=;¿.;¿¿‹>~¿:¿¿;|'¿°__.,ë « 2=:«-'-z=f=f~±,« A ' .‹- z ~;_.1. .1_.-»' C_'›\.f'1/Ŝ67=.ͧz_¿`<':',`_,- Š`ł'.¬L,"ą'.-› "~ = _ . "*"'** ' '-'ł-*:' -_“alt-.E F rr-F1. 5? N ._ ti -. zi