Wyrok I ACa 896/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2011 1

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 896/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2011 1'. Sqd Apelacyjny W Warszawie I Wydzial Cywilny W skiadziez Przewodniczqcy — Sfigdzia SA — Ewa Kaniok Sgdzia SA — Przemys’raw Kurzawa Sqgdzia SO del. A — Joanna Staszewska Protokolant — st. sekr. sqd. Katarzyna Foltak p0 rozpoznaniu W dniu 12 stycznia 2011 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa A. K. przeciwko Skarbowi Pafistwél — Ministrowi Sprawiedliwoéci 0 odszkodowanie na skutek apelacji powoda 0d Wyroku Sqdu Okrqgowego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt I C 926/09 1. oddala apelacjq, 2. nie obciqia powoda obowiqzkiem zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego na rzecz pozwanego W postqpowaniu apelacyjnym. Sygn. akt lACa 896/10 UZASADNIENIE Sygn. akt I ACa 896/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA - Ewa Kaniok Sędzia SA - Przemysław Kurzawa Sędzia SO del. Ą - Ioanna Staszewska Protokolant - st. sekr. sąd. Katarzyna Foitak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Warszawie z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt I C 926/09 1. oddala apelację, 2. nie obciąża powoda obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego W postępowaniu apelacyjnym. sygn. akt :Ace 896/10 UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- 2 Powoci A. K. zqdai zasqdzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa, reprezentowanego przez Ministra Sprawiediiwoéci, kwoty 100.000 zi z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapiaty. Uzasadniajqc zqdanie powod wskazai, ze od grudnia 2002 r. byi tymczasowo aresztowany i przebywai w Zakiadzie Karnym w S., a nastopnie w Zakiadzie Karnym w P. W sprawie karnej Sad Rejonowy w Gréjcu ustanowii dia powoda kuratora sqdowego. Powod przebywajqc w Zakiadzie Karnym w P. zwrécii sio do kuratora 0 pomoc w zabezpieczeniu gospodarstwa sadowniczego powoda, w sposob gwarantujqcy nalezyte utrzymanie. Kurator odméwii proébie powoda twierdzqc, ze nie posiada moziiwoéci i kompetencji w tym zakresie. Dochodzona pozwem kwota stanowi odszkodowanie za ubytek wartoéci gospodarstwa sadowniczego wskutek jego niezabezpieczenia. Powod wskazai, ze podstawei prawns; dochodzonego roszczenia sq: art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospoiitej Polskiej oraz art. 417 k.c., a takze przepisy rozporzqdzenia Ministra Sprawieciliwoéci z 7 czerwca 2002 r. w sprawie zakresu praw i obowiqzkéw podmiotow sprawujqcych dozor, zasad i trybu wykonywania dozoru oraz trybu wyznaczania przez stowarzyszenia, organizacje i instytucje swoioh przedstawicieli do sprawowania dozoru (Dz. U. z 2002 r. Nr 91, poz. 812) oraz rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z 12 czeiwca 2003 r. w sprawie szczegoiowego sposobu wykonywania uprawniefi i obowiqzkow kuratorow sqdowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 112, poz. 1064). ' W odpowiedzi na pozew Prokuratoria Generaina Skarbu Pafistwa, wystepujqca w imieniu Skarbu Pafistwa  Ministra Sprawieciiiwoéci, wniosia 0 oddaienie powédztwa i zasqdzenie kosztow postepowania. Prokuratoria wskazaia na brak podstaw prawnych do uwzgiodnienia roszczenia oraz, z tzw. ostroznoéci procesowej, podniosia zarzut przedawnienia. Wyrokiem z 29 kwietnia 2010 r. Said Okrogowy w Warszawie oddalii powodztwo. Sad Okrogowy dokonai ustaleri faktycznych w oparciu o fakty przedstawione przez powoda. Poniewaz powéd nie wyjaénii, kiedy dokiadnie miaio miejsce zdarzenie iezqce u podstaw dochodzonego roszczenia, tzn. kiedy odmowiono powodowi pofiiocy w zabezpieczeniu gospodarstwa sadowniczego, 2 Powód A. K. żądał zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Ministra Sprawiediiwości, kwoty 100.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty. Uzasadniając żądanie powód wskazał, że od grudnia 2002 r. był tymczasowo aresztowany i przebywał w Zakładzie Karnym w S., a następnie w Zakładzie Karnym W P. W sprawie karnej Sąd Rejonowy w Grójcu ustanowił dla powoda kuratora sądowego. Powód przebywając w Zakładzie Karnym w P. zwrócił się do kuratora o pomoc w zabezpieczeniu gospodarstwa sadowniczego powoda, w sposób gwarantujący należyte utrzymanie. Kurator odmówił prośbie powoda twierdząc, że nie posiada możliwości i kompetencji wtym zakresie. Dochodzona pozwem kwota stanowi odszkodowanie za ubytek wartości gospodarstwa sadowniczego wskutek jego niezabezpieczenia. Powód wskazał, że podstawą prawną dochodzonego roszczenia są: art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 41? k.c., a także przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 czerwca 2002 r. W sprawie zakresu praw i obowiązków podmiotów sprawujących dozór, zasad i trybu wykonywania dozoru oraz trybu wyznaczania przez stowarzyszenia, organizacje i instytucje swoich przedstawicieli do sprawowania dozoru (Dz. U. z 2002 r. Nr 91, poz. 812) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 12 czerwca 2003 r. w sprawie szczegółowego sposobu wykonywania uprawnień i obowiązków kuratorów sądowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 112, poz. 1064). ' W odpowiedzi na pozew Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa, występująca w imieniu Skarbu Państwa - Ministra Sprawiedliwości, wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania. Prokuratoria wskazała na brak podstaw prawnych do uwzględnienia roszczenia oraz, z tzw. ostrożności procesowej, podniosła zarzut przedawnienia. Wyroklem z 29 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo. Sąd Okręgowy dokonał ustaleń faktycznych W oparciu o fakty przedstawione przez powoda. Ponieważ powód nie wyjaśnił, kiedy dokładnie miało miejsce zdarzenie leżące u podstaw dochodzonego roszczenia, tzn. kiedy odmówiono p.owodowi pomocy w zabezpieczeniu gospodarstwa sadowniczego, --- STRONA 3 --- 3 Sod roszczenie powoda przeanalizowai przez pryzmat przepisu art. 417 k.c. w brzmieniu pierwotnym oraz w brzmieniu nadanym ustawq 2 17 czerwca 2004 r. 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektéiych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) zaznaczajqc, ze zgodnie z art. 5 wyzej powoianej ustawy noweiizujqcej, do zdarzefi powstatych przed dniem wejécia w zycie ustawy stosuje siq: art. 417 k.c. w brzmieniu sprzed noweiizacji. Said nie dopatrzyi sic? przesianek odpowiedziainoéci Skarbu Pafistwa z art. 417 k.c., zaréwno w brzmieniu sprzed noweiizacji, jak i po nowelizacji. Nie doszto bowiem w ocenie Sgdu do takiego dziaiania iub zaniechania wiadzy pubiicznej, ktére mozna by uznaé za sprzeczne z prawem. Zaden przepis ustawy z 27 lipca 2001 r. 0 kuratorach sqdowych, jak rowniez Zaden przepis wymienionych przez powoda rozporzqdzefi, nie nakiada na kuratoréw szqdowych obowiqzku pomocy poiegajqcej na prowadzeniu dziaialno:Sci gospodarczej, czy tez gospodarstwa swego podopiecznego. Sad zwrocii uwage na przepis § 3 ust. 1 pkt 5 rozporzqdzenia Ministra Sprawiediiwoéci z 7 czerwca 2002 r. w sprawie zakresu praw i obowiqzkow podmiotow sprawujqcych dozor, zasad i trybu wykonywania dozoru oraz trybu wyznaczania przez stowarzyszenia, organizacje i instytucje swoich przedstawicieli do sprawowania dozoru, zgodnie z ktoiym kurator sqdowy powinien udzieiaé skazanemu pomocy w rozwiqzywaniu problemow adaptacyjnych i zyciowych. Powotujqc sio na poglagd Segdu Najwyzszego wyrazony w wyroku z 21 wrzeénia 1965 r. ll CR 291/65, Sqd Okregowy uznat, ze nie obejmuje on swym zakresem obowiqzku pomocy 0 jakq powod zwrécii sio do kuratora. Powyzszy wyrok zachowat zdaniem Sqdu Okrogowego aktuainoéé, mimo, ze zoétai wydany na gruncie ustawy z 15 iistopada 1956 r. 0 odpowiedziainoéci Pafistwa za szkody wyrzqdzone przez funkcjonariuszy pafistwowych. O kosztach postepowania Sqd orzeki zgodnie z ogolnq zasadq odpowiedziainoéci za wynik procesu, nie znajdujqc podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c.  Powéd zaskarzyi powyzszy wyrok w caioéci, zarzucajqcz 3 Sąd roszczenie powoda przeanalizował przez pryzmat przepisu art. 417 k.c. W brzmieniu pierwotnym oraz W brzmieniu nadanym ustawą z 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) zaznaczając, że zgodnie z art. 5 wyżej powołanej ustawy nowelizującej, do zdarzeń powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się art. 417 k.c. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Sąd nie dopatrzył się przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa z art. 417 k.c., zarówno w brzmieniu sprzed nowelizacji, jak i po nowelizacji. Nie doszło bowiem W ocenie Sądu do takiego działania lub zaniechania władzy publicznej, które można by uznać za sprzeczne z prawem. Zaden przepis ustawy z 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych, jak również żaden przepis wymienionych przez powoda rozporządzeń, nie nakłada na kuratorów sądowych obowiązku pomocy polegającej na prowadzeniu działalności gospodarczej, czy też gospodarstwa swego podopiecznego. Sąd zwrócił uwagę na przepis § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 czenrvca 2002 r. w sprawie zakresu praw i obowiązków podmiotów sprawujących dozór, zasad i trybu wykonywania dozoru oraz trybu wyznaczania przez stowarzyszenia, organizacje i instytucje swoich przedstawicieli do sprawowania dozoru, zgodnie z którym kurator sądowy powinien udzielać skazanemu pomocy w rozwiązywaniu problemów adaptacyjnych i życiowych. Powołując się na pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku z 21 września 1965 r. II CR 291/65, Sąd Okręgowy uznał, że nie obejmuje on swym zakresem obowiązku pomocy o jaką powód zwrócił się do kuratora. Powyższy wyrok zachował zdaniem Sądu Okręgowego aktualność, mimo, że został wydany na gruncie ustawy z 15 listopada 1956 r. o odpowiedzialności Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy państwowych. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z ogólną zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c. - Powód zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając: --- STRONA 4 --- 4  niewaznosé postepowania ze wzgledu na to, ze wyrok zapadi bez udziaiu powoda, przez co Sad naruszyi art. 45 ust. 1 Konstytuoji Rzeozypospoiitej Polskiej,  nie rozpoznanie istoty sprawy. V Wskazujac na powyzsze zarzuty, skarzacy wniési o uchyienie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Okregowemu. Sad Apelacyjny rozwazyt, co nastepuje: W mysi powoianegojw zarzucie apelacyjnym art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospoiitej Polskiej, kazdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwioki przez wiaéciwy, niezawisiy i bezstronny sad. Powod zarzucajac niewaznoéé postepowania zapewne ma na uwadze to, ze nie mogac stawié sie przed Sadem z powodu pozbawienia woinosci, nie zostai tez przez Sad doprowadzony na rozprawe. Zagwarantowana w Konstytucji zasada jawnosci postepowafi sadowych znajduje odzwierciedienie w art. 9 k.p.c. Jawnosé rozpoznawania spraw przejawia sie miedzy innymi tym, ze strony maja prawo brat’: udziat w posiedzeniach sadu, na ktorych sprawa jest rozpoznawana (art. 152 i 153 k.p.c.). Warunkiem prowadzenia posiedzenia jawnego przez Sad jest to, aby strony zostaiy prawidtowe powiadomione 0 jego terminie (art. 214 § 1 k.p.c.). Zawiadomienie strony 0 terminie posiedzenia jawnego gwarantuje jej moziiwoéé stawiennictwa na posiedzeniu sadu i podjecia obrony swych praw. Jesii jednak strona zostaia prawidiowo zawiadomiona o terminie posiedzenia, jej niestawienniotwo nie wstrzymuje przeprowadzenia posiedzenia, a takze nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu, chyba, ze obecnosé stron iub jednej z nich okaze sie niezbedna do przeprowadzenia dowodu (art. 237 k.p.c.). Oznacza to, ze stawiennictwo stroriy jest jej prawem, a nie obowiazkiem. Majac powyzsze na uwadze, podnoszony przez 1 powoda zarzut niewaznosci postepowania natezy uznaé za niezasadny. Niestawiennictwo powoda przed Sadem nie wynikato z jego woii i byio konsekwencja pozbawienia wolnosci, iecz nie spowodowaio zadnego uszczerbku w mozliwosci obrony praw powoda. Na szczegoine podkreslenie zasiuguje fakt, ze powod nie wnosii 0 przeprowadzenie dowoduwz jego zeznafi, a wiec jego niestawiennictwo nie 4 - nieważność postępowania ze względu na to, że wyrok zapadł bez udziału powoda, przez co Sąd naruszył art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - nie rozpoznanie istoty sprawy. V Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Sąd Apelacyjny rozważył. co następuje: W myśl powołanegoów zarzucie apelacyjnym art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpoznania sprawy bez nieuzasadnione] zwłoki przez Właściwy, niezawisły i bezstronny sąd. Powód zarzucając nieważność postępowania zapewne ma na uwadze to, że nie mogąc stawić się przed Sądem z powodu pozbawienia wolności, nie został też przez Sąd doprowadzony na rozprawę. Zagwarantowana w Konstytucji zasada jawności postępowań sądowych znajduje odzwierciedlenie w art. 9 k.p.c. Jawność rozpoznawania spraw przejawia się między innymi tym, ze strony mają prawo brać udział w posiedzeniach sądu, na których sprawa jest rozpoznawana (art. 152 i 153 k.p.c.). Warunkiem prowadzenia posiedzenia jawnego przez Sąd jest to, aby strony zostaly prawidłowe powiadomione o jego terminie (art. 214 § 1 k.p.c.). Zawiadomienie strony o terminie posiedzenia jawnego gwarantuje jej możliwość stawiennictwa na posiedzeniu sądu i podjęcia obrony swych praw. Jeśli jednak strona została prawidłowo zawiadomiona o terminie posiedzenia, jej niestawiennictwo nie wstrzymuje przeprowadzenia posiedzenia, a także nie wstrzymuje przeprowadzenia dowodu, chyba, że obecność stron lub jednej z nich okaże się niezbędna do przeprowadzenia dowodu (art. 237 k.p.c.). Oznacza to, że stawiennictwo strony jest jej prawem, a nie obowiązkiem. Mając powyższe na uwadze, podnoszony przez 4 powoda zarzut nieważności postępowania należy uznać za niezasadny. Niestawiennictwo powoda przed Sądem nie wynikało z jego woli i było konsekwencją pozbawienia wolności, lecz nie spowodowało żadnego uszczerbku W możliwości obrony praw powoda. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że powód nie wnosił o przeprowadzenie doWodu`"z jego zeznań, a więc jego niestawiennictwo nie --- STRONA 5 --- 5 stanowito zadnej przeszkody do kontynuowania posiedzenia przez Sad. Z punktu widzenia reaiizacji omawianej zasady jawnoéci, wystarczajaoe jest aby strona wyrazita swe stanowisko w pismie procesowym, tak jak to uczynii powod. Omawiajac drugi z podnoszonych zarzutow nalezy Wyjasnié, ze nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi w sytuacji, gdy sad nie odniosi sie do zadania pozwu. Z taka sytuacjaj nie mieiismy do czynienia w postepowaniu, ktorego apeiacja dotyczy. Sad Okregowy odniosi sie éciéie do merytorycznych podstaw zadania, uznajac jerza bezzasadne w swietle obowiazujacego prawa. Powod zdaje sie utozsamiaé nierozpoznanie istoty sprawy z nieuwzglednieniem jego powodztwa. Powéd dochodzac roszczenia za szkode spowodowana zaniechaniem dokonania zabezpieczenia gospodarstwa sadowniczego, tak aby pozostaio w niezmienionym stanie, stoi na stanowisku, ze w ramach dziaiainosci Pafistwa na rzecz ochrony mienia osob pozbawionych wolnosci, gospodarstwo to powinno byé prowadzone przez organy Paflstwa w okresie trwajacego pozbawienia wolnoéci. To tyiko bowiem moze zapewnié przetiwania gospodarstwa w niezmienionym stanie. W swietie prawidiowej oceny podstawy materialnoprawnej dochodzonego roszczenia, Sad Okregowy trafnie stwierdzii, ze w aktuainym stanie prawnym nie ma przepisu nakazujacego ochrone mienia osoio pozbawionych woinosci w stopniu tak daleko idacym, jak chciai tego powod. Tylko w sytuacji gdyby w systemie prawa stanowionego istniai przepis, w oparoiu 0 ktoiy moziiwe byioby zabezpieczenie gospodarstwa sadowniczego powoda w sposob przez niego oczekiwany, mozna byioby mowié 0 bezprawnosci dziaiania funkcjonariusza w rozumieniu art. 417 k.c. Niezaieznie od siwierdzonego braku podstaw prawnych do uwzgiednienia roszczenia powoda, trzeba wskazaé, ze nie zostaio przez powoda wykazarie, aby poniosi on jakakolwiek szkode, poiegajaca na obnizeniu wartosci gospodarstwa sadowniczego. Powod nie udowodnit takze tego, ze jest wiascicieiem gospodarstwa, co w éwietie jego oswiadczenia 0 stanie rodzinnym, majatku i dochodach (k. 15  16) jest watpliwe, bowiem powéd wskazai woéwiadczeniu, ze nie posiada gospodarstwa rolnego. _ Biorac powyzsze pod uwage Sad Apelacyjny oddaiii apeiacje, na podstawie art. 385 k.p.c. Sad nie obciazyi powoda kosztami postepowania w 5 stanowiło żadnej przeszkody do kontynuowania posiedzenia przez Sąd. Z punktu widzenia realizacji omawianej zasady jawności, wystarczające jest aby strona wyraziła swe stanowisko w piśmie procesowym, tak jak to uczynił powód. Omawiając drugi z podnoszonych zarzutów należy wyjaśnić, że nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi W sytuacji, gdy sąd nie odniósł się do żądania pozwu. Z taką sytuacją' nie ,mieliśmy do czynienia w postępowaniu, którego apeiacja dotyczy. Sąd Okręgowy odniósł się ściśle do merytorycznych podstaw żądania, uznając jeza bezzasadne w świetle obowiązującego prawa. Powód zdaje się utożsamiać nierozpoznanie istoty sprawy z nieuwzględnieniem jego powództwa. Powód dochodząc roszczenia za szkodę spowodowaną zaniechaniem dokonania zabezpieczenia gospodarstwa sadowniczego, tak aby pozostało w niezmienionym stanie, stoi na stanowisku, że w ramach działalności Panstwa na rzecz ochrony mienia osób pozbawionych Wolności, gospodarstwo to powinno być prowadzone przez organy Państwa W okresie trwającego pozbawienia wolności. To tylko bowiem może zapewnić przetrwania gospodarstwa w niezmienionym stanie. W świetie prawidłowej oceny podstawy materialnoprawnej dochodzonego roszczenia, Sąd Okręgowy trafnie stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym nie ma przepisu nakazującego ochronę mienia osób pozbawionych wolności w stopniu tak daleko idącym, jak chciał tego powód. Tylko w sytuacji gdyby w systemie prawa stanowionego istniał przepis, W oparciu o który możliwe byłoby zabezpieczenie gospodarstwa sadowniczego powoda w sposób przez niego oczekiwany, można byłoby mówić o bezprawności działania funkcjonariusza w rozumieniu art. 417 k.c. Niezależnie od stwierdzonego braku podstaw prawnych do uwzględnienia roszczenia powoda, trzeba wskazać, że nie zostało przez powoda wykazane, aby poniósł on jakąkolwiek szkodę, polegającą na obniżeniu wartości gospodarstwa sadowniczego. Powód nie udowodnił także tego, że jest właścicielem gospodarstwa, co W świetle jego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (k. 15 - 16) jest wątpliwe, bowiem powód wskazał W- oświadczeniu, że nie posiada gospodarstwa rolnego. _ Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Apelacyjny oddaiił apelację, na podstawie art. 385 k.p.c. Sąd nie obciążył powoda kosztami postępowania w --- STRONA 6 --- 6 instancji odwotawczej, biorac pod uwage fakt, ze powod jako osoba pozbawiona wolnosci nie osiaga zadnych dochodéw i nie ma majatku, co stanowi wypadek uzasadniajacy zastosowanie art. 102 k.p.c. Z3 Qodnoéé z oryginaiem sr. iwssamoa _ _ ~ Ii. _§:__; ‘ £2 :1 as .1‘.1 ,1 1;_,z$_, 1:’ 4 6 instancji odwoławczej, biorąc pod uwagę fakt, że powód jako osoba pozbawiona wolności nie osiąga żadnych dochodów i nie ma majątku, co stanowi wypadek uzasadniający zastosowanie art. 102 k.p.c. za Ziodność z crjrginalem sr. rnsr=a<i'on _ _ ‹ -ii. _ŠÍ¬_,±- ' Š2 n r.‹' .«'.-'.- ',ę ‹,‹'_,‹$_, ;.' .~,