Wyrok I ACa 888/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2005 r. Sąd Apelacyjny we

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 888/05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2005 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: Wiceprezes SA Małgorzata Bohun Sędziowie: SSA Jan Linowski SSA Jan Gibiec (spr.) Protokolant: Joanna Skuza po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa K. B. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w K. o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt I C 208/05 oddala apelację i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 2700 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. UZASADNIENIE Powód K. B. wniósł o zasądzenie na jego rzecz kwoty 100.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu tytułem zadośćuczynienia za doznane szkody moralne i psychiczne powstałe na skutek osadzenia go w przepełnionej celi zakładu karnego. Pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny w K. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 500 zł tytułem zwrotu części kosztów procesu. --- STRONA 2 --- Wyrok powyższy Sąd oparł o ustalenie, że powód jest osadzony w Zakładzie Karnym w K.. Powierzchnia celi, w której powód przebywa wraz z sześcioma innymi współosadzonymi wynosi 17,63 m kw, które to okoliczności są bezsporne. Pozwany w czasie odbywania kary w Zakładzie Karnym w K. nie zgłaszał żadnych poważniejszych dolegliwości, które miałyby związek z warunkami osadzenia. Nie zgłaszał problemów natury psychicznej, których podłożem mogłoby być przebywanie w przeludnionej celi. Powyższy wyrok zaskarżył apelacją powód, wnosząc o jego uchylenie i przyznanie mu zadośćuczynienia. Skarżący zarzucił, iż pozwany w okresie wskazanym w pozwie nie zapewnił minimalnych warunków bytowych, do czego jest zobowiązany szeregiem powołanych przez powoda przepisów. Sąd Apelacyjny zważył; Apelacja nie znajduje uzasadnienia. Wprawdzie pozwany przyznał, iż norma 3m 2 powierzchni na jednego osadzonego nie została przez stronę pozwaną zachowana, to jednak brak jakichkolwiek dowodów wskazujących, by wskutek tego powód doznał szkody. Powód powołuje w swej apelacji szereg przepisów, które zostały naruszone tym, że przebywał w zbyt małej celi, nadmiernie przeludnionej, jednakże nie wskazał żadnym dowodem, by panujące warunki osadzenia spowodowały u niego uszkodzenie ciała czy rozstrój zdrowia, co stanowi przesłankę przyznania zadośćuczynienia. Słusznie Sąd I instancji zauważył, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w szczególności w postaci dokumentacji technicznej, nie daje podstawy dla uznania istnienia związku przyczynowego skutkowego pomiędzy wskazywanymi przez powoda problemami natury zdrowotnej, a warunkami osadzenia, powód zaś nie zgłaszał żadnych zarzutów odnośnie treści tejże dokumentacji. Dlatego też podzielając w pełni stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw dla uwzględnienia zarzutów apelacji powoda i na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił ją jako bezzasadną. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto o art. 98 k.p.c.