Wyrok I ACa 803/11 Sygn. akt I AC2 920/11 WYROK

--- STRONA 1 --- ‘Q? %@T§§} ‘ >2 ~~ .41.. . . \ ‘ ._ \.."~.1 Sygn. akt I ACa 803/11 Sygn. akt I AC2 920/11 WYROK ' W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. ' ‘QLLLLEL1/U Sqd Apelacyjny W S. I Wydzial Cywilny: ' W sldadzie nastgaujqcym: " Przewodlliczapy: SSA Dariusz Rystai SQdZ10Wi6I SSA Mir0s1awa G01u1iska SSA Maria Iwankiewicz (spr.) Protokolantz st. sekr. saglowy Beats. Wadawik po rozpoznaniu W dniu 26 stycznia 2012 1'. na rozprawie W S. sprawy z p0W6dztWa P. S. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Zak1adoWiKarnemu W G. 0 zap1atQ na skutek apelacji powoda 0d Wyroku Sqdu Olcrqgowego W S. z dnia 7 paidziernika 20161 r., sygn. aktl C 428/09 ' oraz zazalenia na rozstrzygniegcie W przedmiocie kosztéw zawarte W tym wyroku _  I. zmienia zaskariony wyrokz A 1. W punkcie czwartym W ten sposéb, ie zasqdza 0d powoda na rzecz pozwanego kwotg 3.600 (trzy tysiqce szeééset) zlotych; 1 nu 'Q %^„)f§Ę} ` af' ~~ .zk _ ¬ \ ` ._ L.-' *~.ø Sygn. akt I ACa 803/11 Sygn. akt I ACZ 920/11 WYROK I W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2012 r. ' Ŝtßtacifü Sąd Apelacyjny W S. I Wydział Cywilny: I W składzie następującym: ' Przewodniczący: SSA Dariusz Rystał Sędziowie: SSA Mirosława Gołuńska SSA Maria Iwankiewicz (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Wacławik po rozpoznaniu W dniu 26 stycznia 2012 r. na rozprawie W S. sprawy z powództwa P. S. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu W G. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W S. z dnia 7 października 2011 r., sygn. aktl C 428/09 i oraz zażalenia na rozstrzygnięcie W przedmiocie kosztów zawarte W tym wyroku _ - I. zmienia zaskarżony wyrok: O 1. W punkcie czwartym W ten sposób, że zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych; 1 nu --- STRONA 2 --- 2. Wpunkcie piqtym w ten sposéb, fie przyznaje radcy prawnemu M. G. od Skarbu PafistwaSqdu Okrggowego W S. kwotg 3.600 (frzy tysiqce szeééset) zl0tych+23% VAT tytulem Wynagrodzenia za pomoc prawnq udzielonq powodowi z urzgdu; II. oddala apelacjg i zaialenie W pozostalej czgéci; III. zasqdza 0d powoda na rzecz pozwanego kwotg 2.700 (dwa tysiqce siedemset) zlotych tytulem kosztéw zastgpstwa procesowego W postgpowaniu apelacyjnym; AA IV. przyznaje. radcy prawnemu M. G. 0d Skarbu PafistwaSqdu Okrggowego W S. kwotg 2.700 (dwa tysiqce siedemset) zl0tych~+23% VAT tytulem Wynagrodzenia za pomoc prawnq udzielonq powodowi z urzgdu w postgpowaniu apelacyjnym. 2 2. W-punkcie piątym W ten sposób, że przyznaje radcy prawnemu M. G. od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego W S. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych+23% VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu; II. oddala apelację i zażalenie W pozostałej części; III. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego W postępowaniu apelacyjnym; ii IV. przyznaje radcy prawnemu M. G. od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w S. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych'ł-23% VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. 2 --- STRONA 3 --- Sygn. 21¢ IAC21. 803 / 11 Sygn. akt I AC2 920/11 UZASADNIENIE Powéd P. S. Wniosl przeciwko pozwanemu Skarbowi Paflstwa  Zak1adoWi Karnemu W G. iA1'es2toWi Sledczemu W S. 0 2ap1at§; 11a jego rzecz kwoty 100.000 21 na pokrycie lcczenia i 2a cierpienie 2 powodu 2aka2enia go Witusem HCV oraz 0 zasqdzerlie od pozW2.n§'ch kwoty 200.000 21 tytu1em ods zkodowania na rzecz Domu Dziecka W P.. I W piémie p1ocesowym 2 dnia 20 lipca 2009 roku powod ogranic2y1 powodztwo do kwoty 199.000 21, cofajgc jednoczeénie powédztwo przcciwko Skarbowi Pafistwa Aresztowi Slcdczemu W S.. Ponadto, Wni6s1 o zasqdzenie na jogo tzecz od pozwanego zW1:0tu kosztow procesu, W tym kos2toW zastop stwa procesowego Wed1ug norm przepisanych. W odpowiedzi na pozeW pozwany Skatb Pafistwa  Zak1ad Karny W G. Wniés1 o oddalenie powodztwa. W ca1oéci i zasqdzenie od powoda na jego rzecz kosztow zastgpstwa procesowego Wed1ug norm przepisanych. Pozwany zaprzcczy1, jakoby powod 2ara2i1 siq; Wirusem 261tac21<i typu C W czasie pobytu W ZK W G. i podkres§li1, 2c zabiegi, W tym stomatologiczne, Wykonuje sh; sprzgtem jednorazowogo u2ytku, a narzgdzia stornatologiczne Wielokrotnego u2ytku po kaidym pacjencie moczone sq W specjalnych plynach dezynfekcyjnych, a nastgpnie stezylizowane. ZW:6ci1 uwagg, 2e powéd p12y przyjgciu do izolacji \ViQZiC1'l1"l€j W 2007 r. nie mi:.11 Wyk0na11ych testow W kierunku infekcji HCV. Wyrokiom 2 dnia 4 paédziernika 2011 r. Sqd Oktggowy W S. umorzj.'1 postopowanie Wniesione przeciwko Skarbowi Pafistwa Aresztowi Sledczemu W S. (pkt 1.), umor2y1 postgpowanie co do zap12.ty kwoty 101.000 21 W stosunku do Skarbu Parlstwa Z21k1adu Karnego W G. (pkt 11.); W po2osta1'ym zakresie powodztwo oddalil (pkt III); za.sa,d2.i1 od powoda na 1:2ec2 pozwanego kwoto 7.20021 tytu1em zwrotu kosztéw zastgpstwa procesowcgo [pkt IV); pr2y2na1 od Skatbu Pafistwa Sqdu Okrogowego W S. na rzecz radcy prawnego M. G. kwotg 120021 i 23% VAT za pomoc prawnq udzielonq powodowi z mzqdu (pkt V.). Sqd Oluggowy Wyda1 poWy2sze rozstrzygniqcie po dokonaniu ustalefl fal<tyczn}'ch, 2 kt6rych Wynikalo, 2e powod  P. S.  przebywa1 W pozwanym Zak1adz.ie I<Iarnyrn W G. jako osadzony W okresie od dnia 24 kwietnia do dnia 14 czerwca 2007 r. oraz W okresié od dnia 29 stycznia do dnia S grudnia 2008 r. Nastgpnie zostai przetmnsportowany do Zak1adu Karnego W P.. W dniu 17 marca 2008 r. Wykonano u powoda W pozwanym Zakhldzie Karnym W G. ekstrakcjg zgba 16, W dniq 3 Iipca 2008 ribkstrakcjq. zoba 15, 2. W dniu 19 sierpnia 2008 r. powod zg1osi1 sio ze skaleczonq éluzowkq okolicy zobéw 26 i 27. Nastqpnie W dniu 5 grudnia 2008 r. P. 3 nu Sygn. akt I AC21. 803 / 11 Sygn. akt I ACz 920/11 UZASADNIENIE Powód P. S. wniósł przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu W G. ińresztowi Śledczemu w S. o zapłatę na jego rzecz kwoty 100.000 zł na pokrycie leczenia i za cierpienie z powodu zakażenia go wirusem HCV oraz o zasądzenie od pozwanych kwoty 200.000 zł tytułem odszkodowania na rzecz Domu Dziecka W P.. 0 W piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2009 roku powód ograniczył powództwo do kwoty 199.000 zł, cofając jednocześnie powództwo przeciwko Skarbowi Państwa Aresztowi Sledczemu w S.. Ponadto, wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastęp stwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa - Zakład Karny w G. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zaprzeczył, jakoby powód zaraził się wirusem żó-łtaczki typu C w czasie pobytu w ZK w G. i podkreślił, że zabiegi, w tym stomatologiczne, wykonuje się sprzętem jednorazowego użytku, a narzędzia stomatologiczne wielokrotnego użytku po każdym pacjencie moczone są w specjalnych płynach dezynfekcyjnych, a następnie sterylizowane. Zwrócił uwagę, że powód przy przyjęciu do izolacji więziennej w 2007 r. nie rniał wykonanych testów W kierunku infekcji HCV. Wyrokiem z dnia 4 października 2011 r. Sąd Okręgowy w S. umorzył postępowanie wniesione przeciwko Skarbowi Państwa Aresztowi Sledczemu w S. (pkt 1.), umorzył postępowanie co do zapłaty kwoty 101.000 zł w stosunku do Skarbu Państwa Zakładu Karnego w G. (pkt IL); w pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt III.); zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7.200zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt IV); przyznał od Skarbu Państwa Sądu Okręgowego W S. na rzecz radcy prawnego M. G. kwotę `.›'.200zł i 23% VAT za pomoc prawną udzielona powodowi z mzędu (pkt V.). Sąd Olüęgowy wydał powyższe rozstrzygnięcie po dokonaniu ustaleń faktycznyclt, z których wynikało, ze powód - P. S. - przebywał w pozwanym Zakładzie Karnym w G. jako osadzony w okresie od dnia 24 kwietnia do dnia 14 czerwca 2007 r. oraz w okresie od dnia 29 stycznia do dnia S grudnia 2008 r. Następnie został przetransportowany do Zakładu Karnego W P.. W dniu 17 marca 2008 r. wykonano u powoda W pozwanym Zakładzie Karnym w G. ekstrakcję zęba 16, w dniu 3 lipca 2008 r."ekstrakcję zęba 15, a w dniu 19 sierpnia 2008 r. powód zgłosił się ze skaleczoną śluzówką okolicy zębów 26 i 27. Następnie w dniu 5 grudnia 2008 r. P. 3 nn --- STRONA 4 --- \. S. 2g1osi1 sir; do lekarza dy2umego pozwanego Zak1adu Karnego W G. 2 powodu 2a2c'>1cenia poW1ok skornych, boléw brzucha oraz éwiqdu skory. W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych Wy1<1'yto podWy2szone stgienie bilitubiny, Wzrost aktywnoéci fi1TJ.11101IaI1Sf6I2lZ W surowicy 1§1'W1 oraz obecnoéé urobilinogcnu i biljiubiily W moozu. Powoda odi2o1oWano od pozostalych Wspé1Wi@2nic'>W i nastrgpnego dnia przekazano go do szpitala Aresztu Sledczego W S.. Sta1nta,d zosta1 on skierowany na konsultacjrg do Pafistwowego Szpitala Klinicznego 111 . W S., gdzie rozpoznano u niego hipe.1:bili.rubi.nemiQ z HCV (5), podejrzenie uszkodzenia polekowego \w.troby i zalecono mu leczenie zachowawcze. Nastqpnie powod W1éci1 do Odd2i211u Chorob Wcwnqtrznych Arcsztu S1:zdczego W S., skqd W dniu 8 grudnia 2008 r. zosta1 przelcazany do Odd2ia1u Hepatologicznego Szpitala ZK W P. cclem dalszej diadgnostyki i leczenia 2 rozpoznanicm 261t2.c2ki. W Oddziale tym rozpoznano u powoda. ostrc Wifusowe zapalcnie Wsgcroby typu C. Podczas pobytu chory b}'11eczony zachowawczo. W dalszej kolejnoéci Sqd pierwszej instancji usta1i1, 2c powéd posiada Wicle tatuaé}' i o1nament6W rn. in. na lewym przedramieniu, ma. lewej r<;ce, na lcwoj 1ydce, na Iewyrn podudziu, na prawyrn przedramieniu, na obu kolanach. Ma r6Wnie2 bliznq po samookaleczeniu Wiokszcj czgéci przedramierlia. leWego oraz braku}e mu po1owy opuszka palca. Wskazujzgcogo prawej d1oni. Powod przeb}'\v2j2,c 1'12. Wolnoéci nadu2§'Wa1 alkoholu 1 2a2yWa1 narkotyki. WrcS2oic 2 ustaIef1 tego Szgdu Wy11ika1o, 2e u powoda. rozpoznano Witusowe zapalenie XVQJIIOITJY typu C, ktore ma chaxakter zapalenia. p1'2eW1ck1ego (HCV). Ryzykiem 2aka2enia IICV obarczone s2, niepraWid1oWo Wykon}"Wane zabiegi rnedyczne i niemedyczne zabiegi zwiqzane 2 przerwaniem ciz;g1oéci tkanek (pobieranie ktwi, zastxzyki, usuwanie znamion, zabiegi stomatologiczne, alcupunktura, kolczykowanie, tatuowanie cia1a oraz przyjmowanic érodkéw odurzajqcych). Powéd przy przyjociu do Zak1adu Karncgo W G. W 2007 1'. nit: mia1 Wykonanych t<:st6W W kierunku infekcji HCV. _ Na podstawie tak poczynionych ustalefi faktycznych Szgd Okrggowy Wska2a1, 26 poWédztWo oparte o art. 417 k.c. okazalo siq nieuzasadnione. Sqd pi€1‘WSZ€j instancji podkreélfl, 2e dla okreélenia odpowiedzialnoéci odszkodowawczej W1ad2 publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostalych p1:zes1anek odpowiedziahzoéci deliktowej, 21 Wi@C szkody i zwiqzku przyczynowego. Udowodnienie istnienia zwiqzku przyczynowego obcia,2a poszkodowanego. Odnoszqc sig do przypadku powoda biegli wskazali, 2e W stosunku do niego Wyst2,pi1o Wiele potencjalnych C2Y1'1l'J_1_1{éW' ryzyka zakaienia HCV, m. in. tatuowanie cia1a, samookaleczenia c2y P1zyjmowanie érodkéw odurzajqcych. W ocenie Sqdu Okrggowego, W okolicznoéciach niniejszej SpIB.W'jf nie moinadbylo przyjqé 2:1 wykazane, 2e pozwany spoWodoWa1 powstanie u powoda szkody W jego zdrowiu wskutek nieW1a§ciWcgo loczenia jak te2, 2e istnieje obiektywny 2Wi42ek przyczynowo  skutkowy pomiqdzy zastosowzm}'111 pr2e2 pracownik6W 4 \. S. zgłosił się do lekarza dyżurnego pozwanego Zakładu Karnego w G. z powodu zażółcenia powłok skórnych, bólów brzucha oraz świądu skóry. W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych wyk1'yto podwyższone stężenie bilitubiny, wzrost aktywności aminotransferaz w surowicy kiwi oraz obecność urobilinogenu i bilirubiny w moczu. Powoda odízolowano od pozostałych współwięźniów i następnego dnia przekazano go do szpitala Aresztu Śledczego w S.. Stamtąd został on skierowany na konsultację do Państwowego Szpitala Klinicznego nr _ w S., gdzie rozpoznano u niego h.ipe¬1:bili.t'ubi.nenn"ę z HCV (-í'), podejrzenie uszkodzenia polekowego wątroby i zalecono mu leczenie zachowawcze. Następnie powód wrócił do Oddziału Chorób \lČ/ewnętrznych Aresztu Śledczego W S., skąd w dniu 8 grudnia 2008 r. został przekazany do Oddziału I-lepatologicznego Szpitala ZK w P. celem dalszej diagnostyki i leczenia z rozpoznaniem zółtaczki. W Oddziale tym rozpoznano u powoda ostre wirusowe zapalenie wątroby typu C. Podczas pobytu chory był leczony zachowawczo. W dalszej kolejności Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód posiada wiele tatuaży i ornamentów m. in. na lewym przedrarnieniu, na lewej ręce, na lewej łydce, na lewym podudziu, na prawym przedramieniu, na obu kolanach. Ma również bliznę po samookaleczeniu większej części przedramienia lewego oraz brakuje rnu połowy opuszka palca wskazującego prawej dłoni. Powód przebywając na wolności nadużywał alkoholu i zażywał narkotyki. Wreszcie z ustaleń tego Sądu wynikało, że u powoda rozpoznano wirusowe zapalenie wątroby typu C, które ma charakter zapalenia przewlekłego (HCV). Ryzykiem zakażenia HCV obarczone są nieprawidłowo wykonywane zabiegi medyczne i niemedyczne zabiegi związane z przerwaniem ciągłości tkanek (pobieranie krwi, zastrzyki, usuwanie znamion, zabiegi stomatologiczne, akupunktura, kolczykowanie, tatuowanie ciała oraz przyjmowanie środków odurzających). Powód przy przyjęciu do Zakładu Karnego w G. w 2007 r. nie miał wykonanych testów w kierunku infekcji HCV. _ Na podstawie tak poczynionych ustaleń faktycznych Sąd Okręgowy wskazał, że powództwo oparte o art. 417 k.c. okazało się nieuzasadnione. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych, obok zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie pozostałych przesłanek odpowiedzialności deliktowej, a więc szkody i związku przyczynowego. Udowodnienie istnienia związku przyczynowego obciąża poszkodowanego. Odnosząc się do przypadku powoda biegli wskazali, że W stosunku do niego wystąpiło wiele potencjalnych czynników ryzyka zakażenia HCV, m. in. tatuowanie ciała, samookaleczenia czy przyjmowanie środków odurzających. W ocenie Sądu Okręgowego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie możnaibyło przyjąć za wykazane, że pozwany spowodował powstanie u powoda szkody w jego zdrowiu wskutek niewłaściwego leczenia jak też, że istnieje obiektywny związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy zastosowanym przez pracowników 4 --- STRONA 5 --- pozwanego u poWoda leczeniern stomatologicznym, a Wystqpieiliem u P. S. Witusowego zapalenia WBJ1'O1)Y typu C. Sqd pie.rWs2ej instancji uzna1 opinie bieg1ych sacdowych 2 zakresu chorob zakaénych, hepatologii i medycyny sqdowej za W pe1ni przekonywvujscce. Biegli sporzqdzajqc opiniq; oparli sio na c2.1o1<:s2ta1cie zebranego W sptawie materialu dowodowego. W uzupe1r1iaj2,ccj pisernncj opinji biegli podtrzymali swoje Wnioski podkteélajqc, 2e W okolicznoéciach sprawy bra}: jest 1"no2]iWoéci jednoznacznej oceny, ktory czynnik ryzyka (a W przypadku poWoda by1o ich Wiele  samoolcaleczcnia, t:1tua2e, inickcje) jest odpowicdzialny 22. zakaienie HCV i ustalcnie zWi2_zku czasowego 2 wystqpieniem chozoby. Wobec tego Sqd Okxt;goWy oddalil Wniosek pdnomocnika powoda o poWo1anie innych bicg1ych, albowiem sqd nie ma obowiqzku dopuécié dowodu 2 kolejnej opinji biog1ych W ka2d§»"m przypadku, gdy 210201121 opinia jest niekorzystna dla sttony. Majqc na uWad2e poWy2s2e okolicznoéci S2,d pierwszej instancji nie dz11 Wiary twicrdzeniom powoda, jakoby do zaraienia go Wirusem HCV dos21o podczag Wizyty u stomatologzl. _W pozwanyrn Zak1ad2ie Karnym. ‘W tym stanie rzeczy Sqd ten u2na1, 2e brak jest podstaw do uznania, 2e to pozwany spoWodoWa1 u powoda szkodq W jego zdxowiu W skutek nieW1a§ciWogo leczenia. PoWy2s2e nie znajduje .0C].Z\ViCICi6C11€1‘1121 W doltumentacji medycznej i W opinii bieg1ych sqdowych. Na rnarginesic Sad Orzekajqcy zz1uW212y1, 2:: inowod WbroW oboWia,2koWi Wy11'Lkaj:.a,cernu 2 przepisu art. 6 k.c. nie naprowadzil ta1~:2e stosownych doWodoW I121. okolicznoéé Wysokoéci dochodzonego odszkodowania na poktycie leczenia, p022. tym Ieczenic powoda od chWi1i ujaWnicnia siochorob}' odbywa siv; W Warunkach Wigziennych na koszt Skarbu Pznistwa. Natomiast W Z$V1€[Z1€L1 2 cofnigciem powodztwa Wobec Skarbu Pafistwa Aresztu Sledczego W S. oraz W czoéci ptzeciwko Skatbowi Par'1stW  Zak1adoWi Karnemu W G., Sztd Okrggowy na podstawio art. 355 § I k.p.c. umorzyl postrgpowanie W stosownym zakrcsie. Z kolei 2 uWagi na W'yni1< procesu, S251 ton W myél przepisu art. 98 k.p.<:. W 2Wig2ku 2 przcpisern rozporzqdzenia 1\/Iinistta Sprawiedliwoéci W sptawie op1at za czynnoéci radcow praWz1ych 2asqd2i1 od poWod21 na rzecz strony pozWanej koszty naleine pe1nomoc11ikoWi procesowernu (art. 108 ustawy o kosztach sa,doW_vch W sprawach cywvflnych). Jednoczcénie przyzna1 od Skarbu Pafistwa  Sqdu Okrgggowego W S. na rzecz radcy pmwnego M. G. koszty pomocy pmwnej udzielonej 2 urzgdu. Za2a1enie na zawarte W WW. Wyroku orzeczenie o kosztach procesu zasqdzonych na rzecz pozwanego Wni6s1 poW6d, Wnoszgc o jego uchylcnie i na podstawie art. 102 k.p.c. o odstztpienie od obci:;2eni2 go obowiztzldem 2Wrotu kosztéw zastgpstwa procesowego, eWentuah1ic o obniienie tej kwoty do kwoty 3600 21. Pofiadto, sk'ar2e,cy Wnios1 o zasqdzenie na rzccz ustanoWionego 2 urzgdu pe1nomocnika kosztéw zastcgpstwa procosowego W postc;poWa.niu 2a2a1enioWym Wed1v.g notm przepismych, powigkszonych o 23% VAT. Podnios1, 2e 2 uwagi net swojq Lrudna, sytuacjg finansowz, 2osta1 zwolniony od oboWia,2ku ponoszenia kosztow sqdowych. ' 5 pozwanego u powoda leczeniem stomatologicznym, a wystąpieniem u P. S. wirusowego zapalenia wątroby typu C. Sąd pierwszej instancji uznał opinie biegłych sądowych z zakresu chorób zakaźnych, hepatologii i medycyny sądowej za w pełni przekonywujące. Biegli sporządzając opinię oparli się na całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego. W uzupełniającej pisemnej opinii biegli podtrzymali swoje wnioski podkreślając, że w okolicznościach sprawy brak jest możliwości jednoznacznej oceny, który czynnik ryzyka (a w przypadku powoda było ich wiele - samookaleczenia, tatuaże, iniekcje) jest odpowiedzialny za zakażenie HCV i ustalenie związku czasowego z wystąpieniem choroby. Wobec tego Sąd Okręgowy oddalił wniosek pełnomocnika powoda o powołanie innych biegłych, albowiem sąd nie ma obowiązku dopuścić dowodu z kolejnej opinii biegłych w każdym przypadku, gdy złożona ,opinia jest niekorzystna dla strony. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd pierwszej instancji nie dał wiary twierdzeniom powoda, jakoby do zarażenia go wirusem HCV doszło podczas wizyty u stomatologa _w pozwanym Zakładzie Karnym. W tym stanie rzeczy Sąd ten uznał, że brak jest podstaw do uznania, że to pozwany spowodował u powoda szkodę w jego zdrowiu w skutek niewłaściwego leczenia. Powyższe nie znajduje .oclzwierciedlenia w dokumentacji medycznej i w opinii biegłych sądowych. Na marginesie Sąd Orzekający zauważył, że powód wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 6 k.c. nie naprowadził także stosownych dowodów na okoliczność wysokości dochodzonego odszkodowania na pokrycie leczenia, poza tym leczenie powoda od chwili ujawnienia sięichoroby odbywa się W warunkach więziennych na koszt Skarbu Państwa. Natomiast w związku z cořnięciem powództwa wobec Skarbu Państwa Aresztu Śledczego w S. oraz w części przeciwko Skarbowi Państw - Zakładowi Karnemu w G., Sąd Okręgowy na podstawie art. 355 § l k.p.c. umorzył postępowanie w stosownym zakresie. Z kolei z uwagi na wynik procesu, Sąd ten w myśl przepisu art. 98 k.p.c. w związku z przepisem rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej koszty należne pełnomocnikowi procesowemu (art. 108 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). _jednocześnie przyznał od 'Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w S. na rzecz radcy prawnego M. G. koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zażalenie na zawarte w ww. wyroku orzeczenie o kosztach procesu zasądzonych na rzecz pozwanego wniósł powód, wnosząc o jego uchylenie i na podstawie art. 102 k.p.c. o odstąpienie od obciążenia go obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie o obniżenie tej kwoty do kwoty 3600 zł. Ponadto, skarżący wniósł o zasądzenie na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych, powiększonych o 23% VAT. Podniósł, że z uwagi na swoją trudną sytuację finansową został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. i 5 --- STRONA 6 --- PoWc'>d Wystqpi1 na drogg sa,doW2. bgdatc przckonany co do s1us2no§c:i swojego roszczenia, a przed dotgczeniem po2W|.1 stronie przeciwnej ograxliczyl roszczenie do l<:Woty 1a,c2nej 199 000 21, 1ic2a,c siq; 2 tym, 2e 2 uwagi 112 trudnoéci W bezspornyrn udowodnieniu Winy pozwanego rno2e nic uzyslcaé zasqdzenia roszczenia. Faktycznie Wystegpujztcy W sprawie biegli Iekarze stWierd2iJi, 2e 111€fI1OZ].1W'j7II1 jest Wskazanie kiedy nastqpilo 2aka2enic powoda Wirusem HCV, co o2nac2a, 2:: nie Wykluczyli, 2e mog1o to sir; staé podczas kotzystaniz. przez powoda 2 pomoc}' stomatologa zatrudnionego przez pozwanego. W tcj sytuacji obcisjenie powoda ob0Wia,2kiern zwrotu pozwancrnu kosztow zastgpstwa procesowego w wysokoéci dWukrotnie Wy2s2ej od ustalonej W § 6 pkt. 6 1ozporzqdzenia Ministta Sprawiedliwoéci z dnia 28 Wrzcénia 2002 r. jest krzj.Wdzstce. W odpowiedzi na WW. 2z12a1e11ic pozwany W11i6s1 o jego oddalcnie oraz zasgdzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztéw postqpowania zaialcniowcgo, W tyrn kosztéw zastgpstwa r21dcoWskiego Wed1ug norm ptzepisanych.  Nastgpnie powod WyWiod1 tak2e apelacjg od poWy2s2ego Wyroku 2askar2aj:a,c go W punkcie III. i IV. 1 zarzucajac:  odnoénie tozstrzygnkgcia 2aWartego W punkcie. III. ~ pozbawienia powoda mo2]iWoéci udowodnienia prawdziwoéci swoich twierdzefi poprzcz oddalenie Wniosku pe1nomocnil~:a powoda 0 poW01anie itlnego bieghzgo W sytuacji, gdy biegli sporzacdzajatcy opinig b¢;d2,c2. podstawq wyrokowania stwiordzili, 2e nie jest W ich ocenie mo21iWyrn ustalenio kiedy nasta,pi1o 2aka2cnje powoda  a ustalcnie tej okolicznoéci by1o ceIern opinii  co u::2yni1o opinie nieprzydatnqg  odnoénie rozsttzygniocia zawattego W punkcie IV. . o1oci:a,2e11ie powoda bez uzasadnienia OI30\V121Z1(i€1‘Il zWrotL1 stronie pozwanej kosztow zastgpstwa procesoWego W Wysokoéci dWuk.totnie Wy2s2ej od stawki ustalonej W § 6 pkt. 6 rozporzqdzenia Mit1is1':L'a Sprawiedliwoéci 2 dnia 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie 0p1at 2a czynnoéci 1adcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kos2t6W pomocy prawnej udzielonej przez radcr; praWnego ustanowionego 2 urzgdu (D211. 2 2002r. Nr 163 poz. 1349 ze 2111.). Wskzxzujztc na pow}/Zszc zarzuty apelujqcy W11i6s1 o zmiang W'YIO1{‘L1 W zaskanlzonych czgéciach poprzez zasqdzenie na rzecz powoda kwoty 199.000 21, bztdé znziang wyroku W czqéci IV i obniéenie zaszgdzonej kwoty do kwoty 3600 21, a nadto 0 zasqdzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztéw procesu Wed1ug norm przepisanych powicgkszonych 0 podatek VAT W stawce 23°/0; ewentualnie 0 uchylenie 2»askar20neg0 Wyroku i przekazanic sprawy sa,doW1 pierwszej instancji do ponownego rozpattzcnia.  'pr2y uwzglqdnieniu 1<0s2toW  postgpowania OdWo1aWc2ogo, 21 W przypadku Oddalenia apelacji  0 zasqdzenie od Sltarbu Pafistwa 1'12. rzecz pe1no1nocni1:a poWod2 ustanowionego 2 urzcgdu kosztéw zastgpstwa. p1:ocesoWego W postopowaniu apelacyjnyln Wedhlg norm prfzepisanych. 6 Powód wystąpił na drogę sądowa będąc przekonany co do słuszności swojego roszczenia, a przed doręczeniem pozwu stronie przeciwnej ograniczył roszczenie do kwoty łącznej 199 ÜOÜ zł, licząc się z tym, że z uwagi na trudności w bezspornym udowodnieniu winy pozwanego może nie uzyskać zasądzenia roszczenia. Faktycznie występujący w sprawie biegli lekarze stwierdzili, że niemożliwym jest wskazanie kiedy nastąpiło zakażenie powoda wirusem HCV, co oznacza, że nie wykluczyli, że mogło to się stać podczas korzystania przez powoda z pomocy stomatologa zatrudnionego przez pozwanego. W tej sytuacji obciążenie powoda obowiązkiem zwrotu pozwanemu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotnie wyższej od ustalonej w § 6 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. jest krzj-wdzące. W odpowiedzi na ww. zażalenie pozwany wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. - Następnie powód wywiódł także apelację od powyższego wyroku zaskarżając go w punkcie HI. i IV. i zarzucając: - odnośnie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie III. - pozbawienie powoda możliwości udowodnienia prawdziwości swoich twierdzeń poprzez oddalenie wniosku pełnomocnika powoda o powołanie innego biegłego W sytuacji, gdy biegli sporządzający opinię będącą podstawą wyrokowania stwierdzili, że nie jest w ich ocenie możliwym ustalenie kiedy nastąpiło zakażenie powoda - a ustalenie tej okoliczności było celem opinii - co uczyniło opinie nieprzydatna; - odnośnie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie IV. .- obciążenie powoda bez uzasadnienia obowiązkiem zwrotu stronie pozwanej kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotnie wyższej od stawki ustalonej w § 6 pkt. 6 rozporządzenia Minisiżra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu {Dz.U. z 2002r. Nr 163 poz. 1549 ze zm.). Wskazujac na powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonych częściach poprzez zasądzenie na rzecz powoda kwoty Í99.000 zł, bądź zmianę wyroku w części IV i obniżenie zasadzonej kwoty do kwoty 3600 zł, a nadto o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych powiększonych o podatek VAT w stawce 23°/0; ewentualnie O uchylenie zaskarżonego wyroku i- przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia - 'przy uwzględnieniu kosztów - postępowania Odwoławczego, a w przypadku oddalenia apelacji - 0 zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika powoda ustanowionegö z urzędu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepísanych. 6 --- STRONA 7 --- . W uzasadnieniu swojej apelacji poW6d podniosl, 2e poWo1uja,c bieg1ych Sad Wska2a1, 2e przedrniotern opinii miedzy innyrni ma bye ustalenie kiedy i W jakich okolicznoéciaeh dos21o do 221ka2e11ia powoda W'11'1JS61'I'1 HCV tj‘pu C, czy i jakie zachoxvania powoda mog1y stanowié 2ag|_'o2e:1ie 2aka2eniem oraz czy 52, W zwigzku czasowj“tn 2 Wystzgpieniern choroby. Z opinji Zakhzdu Medycyny Sqdowej Uniwersytetu . .) W T. z dnia 10.01.2011 r. Wynikzl zaé, 2e biegli na podstaWie dokumentacji Iekarskiej zmienili rozpoznanie choroby u powoda 2n1ie11iajg_c kwaiifikacje 2 ostrego Wirusowego Zapalenia Wqttoby typu C na pt2eW1ek1e zapalenie Wa,trob§* typu C. Skutkiern zrniany kwalifikacji choroby by1o ustalenie, 2e nie mo2na jednoznacznie stwierdzié kiedy i W’j’al<ich okolicznoéciach doszlo do zakz12enia powoda tym Wirusem. Zmiana kwalifikacji choroby poWoda leg1a. u podstaw konkluzji opinii, 2e nie jest mo21iWym ustalenie kiedy nasts,pi1o zakaienie. Nie Wykluczono jednak, 2e sm1o sie to podczas Wizyt u stomatologa zattudrfionego przez pozwanego. Wobec tego opinia ta sta1a sie, zdaniem apelujqcego, nieprzydatna W niniejszylm postepowaniu. Powéd pr2ekonyWa1, 2e istotzr, jego 2ar2utu nie jest Wiee fakt, 2e opinia jest dla niego niekorzystna lecz fakt, 2e nie rozsuzygnieto jednoznaeznie kiedy nast'.1pi1o 2aka2enie, a takie ustalenie jest niezbedne dla praWid1oWego 1'o2stt2yg11iecia_o roszczeniu i ustalenia ezy jest ono zasadne czy te2 nie. Natomiast W p1'2ypadku zakaienia W1I3L1SC1I‘l, powod tylko W drodze opinii bieg1eg0 moie udowodnié prawdziwosé sWoic11 twierdzezi. Slcoro nie W'}’1{1L1CZD1'1O jednoznacznie Winy po2Wanego, to oddalenie poWod2tW2=. W oparciu o ustalenia opinji bieg1ych jest niezasadne. Z kolei, odnoénie 2ar2utoW dotyczegcych czeéci IV Wyroku zarzucono, 2e Sqd Okzegowy W uzasadnieniu nie Wska2a1 ktéry konkretnie przepis p1'2yWo1anego 1'o2po1'2a,d2enia Ministra Spmwiedliwoéei zs.stosoWa1. W sytuacji skutecznego ogtatficzetfla roszczenia ptzed doreczeniem po2Wu pozwanernu, zasqdzenie 2Wrotu kosztow tego zastepstwa Wed1ug staW1<_i ustalonej W 6 pkt. 7 pr2yWo1a.nego rozporzqdzenia jest nieprawidlowe i niespzawiedliwe, a je2e]i Sad ten zastosoWa1 stawke Wskazanzg W § 6 pkt 6 przywolanego rozporzqdzenia W podwojonej Wysokoéci to Winien uzasadnié dlaczego ‘wk uczynil. W odpowiedzi na apelacje pozwany Wniés1 0 jej oddalenie W ca1oéci oraz zasqdzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztéw procesu wedlug norm przepisanych, podzielajetc stanowisko i axgumentacje Sqdu pierwszej instancji. Sqd Apelacyjny zwa2y1, co nastepuje: Ap elacja poWoda nie zas1ugiWa1a na uwzglednienie. I W oeenie Szgdu Apelacyjnego ponieWa2 nie 2aWiera1z1 0112 2adnych argu~111entéW, ktére t11og1yIJy podWa2yé praWid1oWoéé rozsttzygniecia Sqdu pierwszej ir1sta_ncji o oddaleniu poWodztWa P. S. przeciwko Skz1rboWi’Pafistwa — Zak1z1doWi Karnemu W.G.. Natomiast talc 7 . W uzasadnieniu swojej apelacji powód podniósł, że powołując biegłych Sąd wskazał, że przedmiotem opinii między innyrni ma być ustalenie kiedy i w jakich okolicznościach doszło do zakażenia powoda wirusem HCV typu C, czy i jakie zachowania powoda mogły stanowić zagrożenie zakażeniem oraz czy są w związku czasowym z wystąpieniern choroby. Z opinii Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu . .) w T. z dnia 10.01.2011 r. wynika zaś, że biegli na podstawie dokumentacji lekarskiej zmienili rozpoznanie choroby u powoda zmieniając kwalifikację z ostrego wirusowego zapalenia wątroby typu C na przewlekłe zapalenie wątroby typu C. Skutkíern zmiany kwalifikacji choroby było ustalenie, że nie można jednoznacznie stwierdzić kiedy i wjakich okolicznościach doszło do zakażenia powoda tym wirusem. Zmiana kwalifikacji choroby powoda legła u podstaw konkluzji opinii, że nie jest możliwym ustalenie kiedy nastąpiło zakażenie. Nie wykluczono jednak, że stało się to podczas wizyt u stomatologa zatrudnionego przez pozwanego. Wobec tego opinia ta stała się, zdaniem apelującego, nieprzydatna w niniejszym postępowaniu. Powód przekonywał, że istotą jego zarzutu nie jest więc fakt, że opinia jest dla niego niekorzystna lecz fakt, że nie rozsnzygnięto jednoznacznie kiedy nastąpiło zakażenie, a takie ustalenie jest niezbędne dla prawidłowego rozstrzygnięcia o roszczeniu i ustalenia czy jest ono zasadne czy też nie. Natomiast w przypadku zakażenia wirusem, powód tylko w drodze opinii biegłego może udowodnić prawdziwość swoich twierdzeń. Skoro nie wykluczono jednoznacznie winy pozwanego, to oddalenie powództwa w oparciu o ustalenia opinii biegłych jest niezasadne. Z kolei, odnośnie zarzutów dotyczących części IV wyroku zarzucono, że Sąd Okręgowy w uzasadnieniu nie wskazał który konkretnie przepis przywołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zastosował. W sytuacji skutecznego ograniczenia roszczenia przed doręczeniem pozwu pozwanernu, zasądzenie zwrotu kosztów tego zastępstwa według stawki ustalonej w 6 pkt. 7 przywołanego rozporządzenia jest nieprawidłowe i niesprawiedliwe, a jeżeli Sąd ten zastosował stawkę wskazaną w § 6 pkt 6 przywołanego rozporządzenia w podwojonej wysokości to winien uzasadnić dlaczego tak uczynił. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych, podzielając stanowisko i argumentację Sądu pierwszej instancji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie. I W ocenie Sądu Apelacyjnego ponieważ nie zawierała ona żadnych argumentów, które mogłyby podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji o oddaleniu powództwa P. S. przeciwko Skarbowi 'Państwa - Zakładowi Karnernu w.G.. Natomiast tak 7 --- STRONA 8 --- apelacja jak i 2a2a1e11ie, W czesei dotyczacej rozsttzygniecia o kosztach proeesu 2aWa1tych W pt2edmiotoW"_vm WYfO1{L1, oka2a1y sie czeéciowo zasadne. W pie1'Ws2ej kolejnosci Wslcazaé nale2y, 2e Sad pierwszej instancji na podstaWie przedstawionego przez stton}1 matetialu dowodowego oraz opinii sporzadzonej przez bieg1ych sadowych W sposéb praWid1oWy ustalil stan faktyczny W sprawie, a na tej podstawie WjrWi6d1 W pe111i zasadne Wnioski. Ustalenia te oraz przedstawiona W pisemnym uzasadnieniu 2askar2onego Wyroku argumentacje prawna Szgd Odwolawczy W pe1ni akceptuje, ptzyjmuje za W1asne i czyni integralna, czeécia uzasadnienia swojego 1ozstrzygniecia, stad nie ma potrzeby ich powtarzania. Sad Okregowy przekonjrwujaeo uzasadnil przyczyny, dla ktérych u2na1, 2e nie 2osta1o Wykazane, ab}' strona pozwana ponosila odpowiedzialnoéé 22 2aka2enie poWoda Witusowym zapalenietn Wattoby typu C, opierajac swoje Wnioskowanie na ca1ol<:s2ta1cie zebranego W sptawie materiahx dowodowego, W szczegolnoéci zaé W postaci dokurnentacji I'I1€C1.}’CZf16j oraz opinii bieg1ych. jak s1us211ie 2auWa2y1 Sad pierWs2ej instancji przy odpowiedzialnosci Skaibu Pafistwa 11:1 zasadzie art. 417 1 l~:.c. a analogicznie tak2e 2 tytulu naruszenia dobr osobistych, na powodzie c122}? oboWia,2ek Wykazania okolicznosci, od ktorych uzaleiniona jest odpowiedzialnosé po2Wanego. W ka2dy111 2 tyeh przypadkéw konieczne jest Wiec ustalenie powstania szkody i jej Wartoéci (jesli ehodzi o roszezenie odszkodowaweze) oraz istnienia 2Wia2ku pi2yc2y11oWego po1nied2y szkoda powoda a zachowaniem pozwanego. Bez znaczenia jest przy tym, ktéry 2 funlccjonariuszjr W1adzj' pubficznej 11112.1 vzytzacdzié szkode poWodoWi; przyjrnowana jest W takirn xvjrpadku 1;egu1a Win}' anonirnowej. Zgodnie 2 ogélna zasadq cie2a11.1 doWodu W postepowaniu eyWi111ym (art. 6 k.c.) to rola powoda by1o Wykazanie WW. pr2es1a11ek odpovviedzialnoéci pozwanego Skarbu Pa1‘1stWa — Zak1adu Karnego W G.. Kluczowa kwestia, W 1ozpoznawanej sprawie oka2a1o sie zatem rozstrzygniecie czy istnieje 2Wia,2ek przyczynowy pomiedzy rozpoznanym u powoda Wi:cusoWy1n zapaleniern Wzttxoby typu C a dzia1anie111 pozwanego, W tym przypadku konktemie 2 przebyq'rni W pozwanym 2ak1ad2ie karnym P12e2 P. S. zabiegami stomatologicznymi  tak jak sugeroWa1 to powéd. P1'2ypom11ieé W tj"m miejscu tzz eb a, 2e powod przebywal W pozwanym Zak1z1d2ie Karnj"m W G. jako osadzony W oktesie od 24 kwietnia do 14 czerwca 2007 1:. oraz W okresie od 29 stycznia do 8 gmdnia 2008 r., gdzie W dniu 17 marca 2008 1:. Wykonano u powoda elcstrakcje zeba 16, W dniu 3 Iipca 2008 1:. eksttakcje zeba 15, a W dniu 19 sierpnia 2008 1'. 2g1osi1 sie on ze skaieczona sluzdwka, okoliey 2eboW 26 i 27.  ~ W licznych orzeczeniach (pot. np. orzeczenie 2 dnia 17 czerwca 1969 r., II CR 165/69, OSPiI<lA 1970/78, poz. 155) Sad NajWy'2s2y W}'jaé11i1, 2e gdy chodzi o ustaleoie ptzjrczyny utraty lub pogorszenja 2droWia ludzkiego istnienie zwiazku przyczynowego 2 regu1y nie mo2e bye 8 apelacja jak i zażalenie, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach procesu zawartych w przedmiotowym wyroku, okazały się częściowo zasadne. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji na podstawie przedstawionego przez strony materiału dowodowego oraz opinii sporządzonej przez biegłych sądowych w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny w sprawie, a na tej podstawie wywiódł w pełni zasadne wnioski. Ustalenia te oraz przedstawioną w pisemnym uzasadnieniu zaskarzonego wyroku argumentację prawną Sad Odwoławczy W pełni akceptuje, przyjmuje za własne i czyni integralną częścią uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia, stąd nie ma potrzeby ich powtarzania. Sąd Okręgowy przekonywująco uzasadnił przyczyny, dla których uznał, że nie zostało wykazane, aby strona pozwana ponosiła odpowiedzialność za zakażenie powoda wirusowym zapaleniem wątroby typu C, opierając swoje wnioskowanie na całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zaś w postaci dokumentacji medycznej oraz opinii biegłych. jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji przy odpowiedzialności Skarbu Państwa na zasadzie art. 417 1 k.c. a analogicznie także z tytułu naruszenia dóbr osobistych, na powodzie ciąży obowiązek wykazania okoliczności, od których uzależniona jest odpowiedzialność pozwanego. W każdym z tych przypadków konieczne jest więc ustalenie powstania szkody i jej wartości (jeśli chodzi o roszczenie odszkodowawcze) oraz istnienia związku przyczynowego pomiędzy szkodą powoda a zachowaniem pozwanego. Bez znaczenia jest przy tym, który z funkcjonariuszy władzy publicznej miał wyrządzić szkodę powodowi; przyjmowana jest w takim wypadku reguła winy anonirnowej. Zgodnie z ogólną zasadą ciężaru dowodu w postępowaniu cywilnym (art. 6 k.c.) to rolą powoda było wykazanie ww. przesłanek odpowiedzialności pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w G.. Kluczową kwestia w rozpoznawanej sprawie okazało się zatem rozstrzygnięcie czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy rozpoznanym u powoda wirus owym zapaleniem wątroby typu C a działaniem pozwanego, W tym przypadku konkretnie z przebytyrni w pozwanym zakładzie karnym przez P. S. zabiegami stomatologicznymi - tak jak sugerował to powód. Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że powód przebywał W pozwanym Zakładzie Karnym w G. jako osadzony w okresie od 24 kwietnia do 14 czerwca 2007 1:. oraz W okresie od 29 stycznia do 8 grudnia 2008 r., gdzie w dniu 17 marca 2008 r. wykonano u powoda ekstrakcję zęba 16, W dniu 3 lipca 2008 r. eksttakcję zęba 15, a w dniu 19 sierpnia 2008 1'. zgłosił się on ze skaleczoną śluzówką okolicy' zębów 26 i 27. - ¬ W licznych orzeczeniach (por. np. orzeczenie z dnia 17 czerwca 1969 r., II CR 165/69, OSPiI<ĹA 1970/7-8, poz. 155) Sąd Najwyższy' wyjaśnił, że gdy chodzi o ustalenie przyczyny utraty lub pogorszenia zdrowia ludzkiego istnienie związku przyczynowego z reguły nie może być 8 --- STRONA 9 --- absolumie pewne, totei Wystarczy ustalenie z dostatecznq doze; prawdopodobiefistwa istnienia zwigzku przyczynowego (zob. takze wyrok Sqdu Apelacyjnego W Poznaniu z dnia 1T".01.2006 r., I AC2, 1983/04, LEX 186503). Z l~:01eiW W'j71IOkL1 z dnia 21 marca 1997 r. (I ACa 10?/97, WO1{flfldfl 7’/1998), Sqd Ape1aCy}ny W Warszawie orzekl, fie nie jest na ogél rnozliwe stwierdzenie z calkowitq pewnoéciq, 2e przyczynq zakaienia stanowilo konktetne zdarzenie. Dopuszczalnc jest zatern ustalenie tego faktu na podstawie dowodéw poérednich, 0 ile zachoclzi Wysokie prawdopodobimfistwo jego zajécia. Potwierdzil ‘cg liniq orzeczniczq Sqd Najwyzszy W orzeczeniu 2 dnia 13 czerwca 2000 r. (V CKN 34/00, LEX nr 52689), W ktérym stwierdzil, 2e Wykazanie znacznego prawdopodobiefistwa zwiqzku przyczynowego miqdzy okreélonymi dziahxniarni a Z211i21Z€1'1iCII1 pozwala przyjqé, is powéd spelnil obowigzek Wynikajqcy 2 art. 6 k.c.; nie rnoina b0Wien1 stawiaé przed powodern nierealnego wymagania écisiego wykazania momentu i dtogi przedostania siq infekcji do organizmu (podobnic: Sqd Apelacyjny W Kiakowie W wyroku z dnia 14 paédziernika 1992 r., I ACI 374/92, OSA Kr II, poz. 44). Sgd Apeiacyjny Wskazuje Wigs, 2e W procesach ,,mcdycznych” sgd moie, por0zWz12':e11iu caloksztaltu okolicznoéci sprawy na podstawie przcprowadzonych d0W0déW, uznaé 22. Wjk'starczajaLcy do przj,'pisa11ia odpowicdzialnoéci Wysoki stopiefi. prawdopodobiefistwa istnienia zwistzku przyczynowego. Taki bowiem dowéd zaistllienia uxvysokiego stoprlia praWd0p0d0bie1’1stWa” » zc Wzglgdu na spccyfikg tego 1odzaju pIOCCSéW —~ czgsto jest jedynym moziliwym do przeprowadzernia. Niemniej jednak Wskazaé trzeba, 2e zgodnie z tmd§,='c3rjn§'11'Ji 1'egu%ami dotyczqcynui cigiaru dowodu, obowiqzek udowodnienia takie owego ,,praWd0p0d0bier1stW2. W stopniu znacznym” spoczywa na stronie, ktéra z danego faktu Wywodzi skutki prawns. ' Talk WiQc ustalajzpc W przedmiotowej sprawie zwiaizz:1: p1'zyczynoW§' pornigdzy choroba powocla a £1édhem jego zakaienia naleiaio oprzeé sig na tego rodzaju ,,znacznyn1 pr21Wd0p0d0bie1istWie”, lecz co do zasady obowiqzek Wykazania takiej okolicznoéci spocz}'Wz11 nadal na powodzic. Bezsprzecznie W przypadku proceséw 0 takiej specyfice, W rozpoznawanej sprawie, szczegélnq rang; W post¢p0W2miu dowodowym ma dowéd z opinii bieglego, 2 uwagi na donflnujqcy skladnik szczegékowych Wiado1noé ci specjalnych, pozwalajgcych na oceng etiologii choroby i stanu zdrowia powoda. D121 rozstrzygnigzia spornej kwcstii zaistnicnia w tej spmwie zwiqzku przyczynowego p01ni¢d2y chorobq powoda a dzialaniami pozwanego Sad pierwszej Lnstancji dopuécil Wigc dowéd z opinii biegiych sqdowych Zaldadu Medycyny Szgiowej W B., lcgitymujqcych sic; fachowg Wicdzq z zalcresu specjalnoéci odpowiadajqcych schorzeniu powoda. W istocie Wigs dopuécil dowéd 0 bardziej kompleksowym zasiqgii — 2 cpinji instytutu medycznego. Bicgli W swojej opinii Wjrjaénili, fie W przypadku P. S. Wystqpiio Wiclc potencjalnych istomych czynni1<<5W 1312}'ka 9 absolutnie pewne, toteż wystarczy ustalenie z dostateczną dozą prawdopodobieństwa istnienia związku przyczynowego (zob. także wyrok Sądu _Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17.01.2006 r., l ACa 1983/04, LEX 186503). Z kolei w wyroku z dnia 21 marca 1997' r. (I ACa 107/97, Woltanda 7/1998), Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł, że nie jest na ogół mozliwe stwierdzenie z całkowitą pewnością, że przyczynę zakażenia stanowiło konkretne zdarzenie. Dopuszczalne jest zatem ustalenie tego faktu na podstawie dowodów' pośrednich, o ile zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jego zajścia. Potwierdził tę linię orzeczniczą Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 13 czerwca 2000 r. (V CKN 34/00, LEX nr 52689), w którym stwierdził, że wykazanie znacznego prawdopodobieństwa związku przyczynowego między określonymi działaniami a zakażeniem pozwala przyjąć, że powód spełnił obowiązek wynikający z art. 6 k.c.; nie można bowiem stawiać przed powodem nierealnego wymagania ścisłego wykazania momentu i drogi przedostania się infekcji do organizmu (podobnie: Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 14 października 1992 r., I ACr 374/92, OSA Kr II, poz. 44). Sąd Apelacyjny wskazuje więc, że w procesach „medycznych” sąd może, porozważeniu całokształtu okoliczności sprawy na podstawie przeprowadzonych dowodów, uznać za wystarczający do przypisania odpowiedzialności wysoki stopień prawdopodobieństwa istnienia związku przyczynowego. Taki bowiem dowód zaistnienia „wysokiego -stopnia prawdopodobieństwa” -_ ze względu na specyfikę tego rodzaju procesów - często jest jedynym możliwym do przeprowadzenia. Niemniej jednak wskazać trzeba, że zgodnie z tradycyjnymi regułami dotyczącymi ciężaru dowodu, obowiązek udowodnienia także owego „prawdopodobieństwa w stopniu znacznym” spoczywa na stronie, która z danego faktu wywodzi skutki prawne. " Tak więc ustalając w przedmiotowej sprawie związek przyczynowy pomiędzy chorobą powoda a źródłem jego zakażenia należało oprzeć się na tego rodzaju „znacznym prawdopodobieństwie”, lecz co do zasady obowiązek wykazania takiej okoliczności spoczywał nadal na powodzie. Bezsprzecznie w przypadku procesów o takiej specyfice, w rozpoznawanej sprawie, szczególną rangę w postępowaniu dowodowym ma dowód z opinii biegłego, z uwagi na dominujący składnik szczegółowych wiadomości specjalnych, pozwalających na ocenę etiologii choroby i stanu zdrowia powoda. Dla rozstrzygnięcia spornej kwestii zaistnienia w tej sprawie związku przyczynowego pomiędzy chorobą powoda a działaniami pozwanego Sąd pierwszej instancji dopuścił więc dowód z opinii biegłych sądowych Zakładu Medycyny Sądowej W B., lcgitymujących się fachową wiedzą z zakresu specjalności odpowiadających schorzeniu powoda. W istocie więc dopuścił dowód o bardziej kompleksowym zasięgu - z opinii instytutu medycznego. Biegli w swojej opinii wyjaśnili, że w przypadku P. S. wystąpiło wiele potencjalnych istotnych czynników ryzyka 9 --- STRONA 10 --- zakaéenia IICV, min. tatuowanie ciala, samookaleczenia oraz przyjrnowanie érodkéw odurzajgcych, co Wynikalo bezsprzecznie ze zgromadzonego materialu dowodowego. Z akt sprawy Wynika rc'>Wnie2, ie przed dnicm 6 grudnia 2008 r. powéd nie byl badany pod kgtem zakaienia HCV. N2.t01niast zakazenie HCV charakteryzuje czasem Wieloletni, bezobjawowy przebieg. Biegli stwicrdzili W takich okolicznoéciach, is Wnikliwa analiza dokumentacji mic pozwala na okreélenie kiedy i W jakich okolicznoéciach doszlo do zakaéenia powoda Wirusern HCV. Na podstawie posiadancj specjalistyczlwj Wiedzy rnedycznej nie byli oni W stanie okreélié momenta zakazenia oraz czy zachozowanie jest 1'19.StQPSTIW'B1'I1 dziahznia pozwanego. Podali, Ze ze WZg1@dU. na brak Vrnozliwoéci jcdnoznacznej oceny, ktéry czyrmik ryzyka jest u powoda odpowiedzialny za zakaienie HCV, nie moéna olcteélié jego zwizgzku czasowcgo 2 Wystqpieniem choroby. Biegli ci, Wyjaérliajqc W opinii uzupelniajqcej zgloszone Wqtpliwoéci, potwierdzili sW0je stanowisko, is W okolicznoéciach sprawy bmk jest moélixvoéci jednoznacznej oceny, ktéry czynnfl: ryzyka. jest odpowiedzialny za zakazenie HCV, a W rezultacie ustalenie zwiaczku czasowego 2 \7V'§’St21,piC1']iBII‘1 choroby. " Wiadolnoéci spccjalne _t_o Wiadomoéci, ktére nie sq znanc przccigtnernu czIoWir:k0Wi, a W gtonie oséb zeprezentujqcych dany zawéd sag Wiad01n0§ciami specja1ist_vcznyn1i, powyiej zwykiego poziornu. Zwaizyé przy tym naleéy, is opinia bicgiego podlega oczywiécie occnie — przy zastosowaniu przcpisu art. 233 § 1 k.p.c. — na podstawie Wlaéciwych dla jej przedmiotu l<ryteriéW zgodnoéci z zasadami logiki i Wiedzy powszechnej, poziomu Wiedzjr bieglego, podstaw teoretycznych opkfli, 2 talkie sposobu motywowania oraz stopnia stanowczoéci W‘Y1f2.Z01'1§FC11 W niej Wnioskéw. Sad nie jest zatern zwiazany opiniq bieglcgo i powinien jg ocerlizui na réwni z innymi érodkami dowodowymi W ramach swobodncj oceny d0W0déW. Specyfika oceriy tego rodzaju d0W0du Wyraia sig jednak W Wm, 2e sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez S251, lctéry nie posiada Wiadomoéci specjalnych, W istocie tylko W zakresie zgodnoéci 2 ZE1S21d2l1'1‘Ji logicznego myélenia, doéwiadczenia Zyciowego i Wiedzy powszechnej. Strona, ktéra zarnierza skutecznie podwaiyé Wartoéé dowodowq opinii bieglego sqdowcgo i chce zakwestionowaé Wnioski W niej Wyraione, powinna WiQC przytoczyé rzeczowe argumenty, uzasadniajqce jej twierdzenia oraz laonkrctne uwagi podwaiajqce miarodajnoéé dotychczasowych opinii. Pamiqtajqc 0 powyzszyrn Sqd Odwoiawczy podziela ocenq materialu dowodowego poczyniona, przez Sad Okrggowy, W szczegélnoéci W zakresie Wiarygodnoéci i miarodajnoéci dla. ustalefi W sprawie dowodu z opinii bieglych. W ocenie Szgdu Apelacyjnego opinii Zakladu Medycyny Sqdowej W B. nie moina zenzucié' brakulégicznoéci, poprawnoécir02um0Wania, opiera sig ona na zgrornadzonej W sptawie dokurnentacji. Opinig powyiszq nalcéy W konsekwencji occnié jakc; praWicHoWa_, iaslugujqcq na akceptacjr;  Wbrew odmiennej ocenie oWoda. Powéd kWest1'on0Wa& zreszt W 2. cladi ustalenia Sqdu Okn; oWe 0, 0 arte na P fik P 1 8 g P 10 zakażenia HCV, m.in. tatuowanie ciała, samookaleczenia oraz przyjmowanie środków odurzających, co wynikało bezsprzecznie ze zgromadzonego materiału dowodowego. Z akt sprawy wynika również, że przed dniem 6 grudnia 2008 r. powód nie był badany pod katem zakażenia HCV. Natomiast zakażenie HCV charakteryzuje czasem wieloletni, bezobjawowy przebieg. Biegli stwierdzili w takich okolicznościach, że wnikliwa analiza dokumentacji nie pozwala na określenie kiedy i w jakich okolicznościach doszło do zakażenia powoda wirusem HCV. Na podstawie posiadanej specjalistycznej wiedzy medycznej nie byli oni w stanie określić momentu zakażenia oraz czy zachorowanie jest następstwem działania pozwanego. Podali, że ze względu na brak „możliwości jednoznacznej oceny, który czynnik ryzyka jest u powoda odpowiedzialny za zakażenie HCV, nie można określić jego zwiazku czasowego z wystąpieniem choroby. Biegli ci, wyjaśniając w opinii uzupełniającej zgłoszone wątpliwości, potwierdzili swoje stanowisko, że w okolicznościach sprawy brak jest możliwości jednoznacznej oceny, który czynnik ryzyka jest odpowiedzialny za zakażenie HCV, a w rezultacie ustalenie zwiazku czasowego z wystąpieniem choroby. ' Wiadomości specjalne _to wiadomości, które nie są znane przeciętnemu człowiekowi, a w gronie osób reprezentujących dany zawód są wiadomościami specjalistycznymi, powyżej zwykłego poziomu. Zważyć przy tym należy, że opinia biegłego podlega oczywiście ocenie - przy zastosowaniu przepisu art. 233 § 1 k.p.c. - na podstawie właściwych dla jej przedmiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opnrli, a takze sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Sad nie jest zatem związany opinią biegłego i powinien ją oceniać na równi z innymi środkami dowodowyini w ramach swobodnej oceny dowodów. Specyfika oceny tego rodzaju dowodu wyraża się jednak w tym, że sfera merytoryczna opinii kontrolowana jest przez Sąd, który nie posiada wiadomości specjalnych, W istocie tylko w zakresie zgodności z zasadami logicznego myślenia, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej. Strona, która zamierza skutecznie podważyć wartość dowodową opinii biegłego sądowego i chce zakwestionować wnioski w niej wyrażone, powinna więc przytoczyć rzeczowe argumenty, uzasadniające jej twierdzenia oraz konkretne uwagi podważające miarodajność dotychczasowych opinii. Pamiętając o powyższym Sąd Odwoławczy podziela ocenę materiału dowodowego poczyniona przez Sąd Okręgowy, w szczególności W zakresie wiarygodności i miarodajności dla ustaleń w sprawie dowodu z opinii biegłych. W ocenie Sądu Apelacyjnego opinii Zakładu Medycyny Sądowej w B. nie można zarzucić' braku-logiczności, poprawności-rozumowania, opiera się ona na zgromadzonej w sprawie dokumentacji. Opinię powyższą należy w konsekwencji ocenić jako prawidłowa, 'żasługującą na akceptację - wbrew odmiennej ocenie owoda. Powód kwestionował zreszt w a elac`i ustalenia Sądu Okrę owe o, o arte na P *L P 1 8 Ê P 10 --- STRONA 11 --- :~ = sporzqdzonej W sprawie opinii, koncentrujqc sie faktycznie na tym, 2e biegli nie pottafili jednoznacznie okreélié momentu zakaienia powoda Witusem HCV i to jego zdaniern dyskWaIifikoWa1o ieh opinie. Z tego Wzgledu apelujspy przekonywal, :'ze zioiony przez peIno1"nocnJ'ka powoda  celem jednoznacznego rozsttzygniecia tego zagadnienia  Wniosek 0 dopuszczenie dowodu z opinii innego zespolu bieglych by?! W peh1i zasadny, a Sqd 1‘LiesIusz_nie go oddalil. W pierwszej kolejnoéci Sa_d Odwolawczy Wskazuje na treéé art. 162 k.p.c., W myél ktérego W przypadku uchybienia przepisom postepowania strony mega, W toku postepowanizi, s. jeéeli nie byly na nirn obecne, na najbliiszym posiedzeniu zwrécié uwage Szgdu ns. uchybienia przepisom postepowania; natomiast stronie, ktora takiego zasttzeéenia nie zglosiia, nie przysluguje prawo poWoIyWania sie na takie uchybienia W dalszym toku postepowania chyba, 2e chodzi 0 przepisy postepowania, ktére ss,d powinien braé pod uwage z uxzedu, albo 2e strona uprawdopodobni, 2e nie zglosila zasttzeienia bez sW0jej Winy. Tym samyrn niezloienie zastrzeienia Wyklucza. moiliwoéé pofsniejszego poWoIyWania sie W érodkach odwohwczych na poWstaIe uchybienia procesowe, 2 \xWja,tkiem uchybiefi, ktére $95.1 powinien Wziqé pod rozwage z urzedu (tj. poWoduj2,cych niewaznosé postepowania, ktérych to uchybiefi nie dopatczyl sie Sqd Apelacyjny W niniejszym postepowaniu) albo W Wypadku b1aku zgloszenia zastrzezenia z przyczyn niezawinionych przez strong. Niewpisanie zastrzeienia do protokolu powoduje uttate podnoszonych zarzutéW (tak: Wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 10 sierpnia 2006 12., V CSK 237/06, Biul. SN 2006, or 11, poz. 1?; z dnia 3 Iutego 2010 r., II CSK 286/09, OSNC 2010X9/125). W tym kontekéciel zauwaiyé trzeba, Ze Sqd pierwszej instancji W punkcie 1. postanowienia Wydanego na rozprawie W dniu 7 paitdzienlika 2011 r. oddalii Wniosek peh1omocnjl<a p0W0da 0 p0WoIanie nowych bieglych. Profesjonalny PCII101I1OCI11.k pozwanego byl obeeny na tej rozpmwie, lecz nie zglosil zastrzeienia W ttybie art.162 k.p.c. Tyrn sainym Sqd Apelacyjny podkreéla, 2e apelujqcy utracil prawo pOVVOI”}"W'fl1'1i£1 sie 1'12 powyisze  W jego ocenie  uehybienie W toku dalszego postepowzmia. Natomiast oddalenie Wnioskéw dowodowych nie moie stanowié przeshmki niewainoéci postepowania z poWodu pozbawienia tej strony 1noinoéci obrony swych praw (vide: Wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 8 lipca 2011 1:, IV CSK 603 / 10, LEX nr 1001332). Po drugie, W ocenie Sqdu Apelacyjnego, apelujzgcy nie przedstawil rzeczowych argurnentow mogqcych podwaiyé miarodajnoéé dotychczasowej opinji. Sqd Apelacyjny nie znzdazl W tym zakresie podstaw do uwzglednienia tWierd'zefi apelujsgcego, sprowadzajqcych sie W istocie do postawienia Sa,doWi Okregowemu zarzutu przekroczenia zasady swobodnej oceny doWodoW okxeélonej W a1_‘t. 233 § 1 k.p.c.' Nie jest prawidlowy Wniosek, Ze przedmiotowa opinia bieglych nie jest przydama W sprawie, a zatem nie moie Sad opieraé 11:1 niej swych ustalezi, tylko Z 11 ‹~ = sporządzonej w sprawie opinii, koncentrując się faktycznie na tym, że biegli nie potrafili jednoznacznie określić momentu zakażenia powoda wirusem HCV i to jego zdaniem dyskwalifikowało ich opinię. Z tego wzgledu apelujący przekonywał, że złożony przez pełnomocnika powoda - celem jednoznacznego rozstrzygnięcia tego zagadnienia - wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii innego zespołu biegłych był w pełni zasadny, a Sąd niesłusznie go oddalił. W pierwszej kolejności Sąd Odwoławczy wskazuje na treść art. 162 k.p.c., w myśl którego w przypadku uchybienia przepisom postępowania strony mogą w toku postępowania, a jeżeli nie były na nim obecne, na najbliższym posiedzeniu zwrócić uwagę Sądu na uchybienia przepisom postępowania; natomiast stronie, która takiego zastrzeżenia nie zgłosiła, nie przysługuje prawo powoływania się na takie uchybienia w dalszym toku postępowania chyba, że chodzi o przepisy postępowania, które sąd powinien brać pod uwagę z urzędu, albo że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła zastrzeżenia bez swojej winy. Tym samym niezłożenie zastrzeżenia wyklucza możliwość późniejszego powoływania się w środkach odwoławczych na powstałe- uchybienia procesowe, z uwjątkiem uchybień, które sąd powinien wziąć pod rozwage z urzędu (tj. powodujących nieważność postępowania, których to uchybień nie dopatczył się Sąd Apelacyjny w niniejszym postępowaniu) albo w wypadku braku zgłoszenia zastrzeżenia z przyczyn niezawinionych przez stronę. Niewpisanie zastrzeżenia do protokołu powoduje utratę podnoszonych zarzutów (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 237/06, Biul. SN 2006, nr 11, poz. H; z dnia 3 lutego 2010 r., II CSK 286/09, OSNC 2010X9/125). W tym kontekście' zauważyć trzeba, że Sąd pierwszej instancji w punkcie 1. postanowienia wydanego na rozprawie W dniu 7 października 2011 I. oddalił Wniosek pełnomocnika powoda o powołanie nowych biegłych. Profesjonalny pełnomocnik pozwanego był obecny na tej rozprawie, lecz nie zgłosił zastrzeżenia w trybie art.162 k.p.c. Tym samym Sąd Apelacyjny podkreśla, że apełujący utracił prawo powoływania się na powyższe - w jego ocenie - uchybienie w toku dalszego postepowania. Natomiast oddalenie wniosków dowodowych nie może stanowić przesłanki nieważności postępowania z powodu pozbawienia tej strony możności obrony swych praw (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 2011 r., IV CSK 603/10, LEX nr 1001332). Po drugie, w ocenie Sądu Apelacyjnego, apelujący nie przedstawił rzeczowych argumentów mogących podważyć miarodajność dotychczasowej opinii. Sąd Apelacyjny nie znalazł w tym zakresie podstaw do uwzględnienia twierdzeń apelującego, sprowadzających się w istocie do postawienia Sądowi Okręgowernu zarzutu przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów określonej w art. 235 tj 1 k.p.c.' Nie jest prawidłowy wniosek, że przedmiotowa opinia biegłych nie jest przydatna w sprawie, a zatem nie może Sąd opierać na niej swych ustaleń, tylko z 11 --- STRONA 12 --- ~1 tej przyczyny, ie biegli nie byli W stanie przesqdzié konkremie jaki by} czas i érodlo zakaizenia. powoda. Moe doWodoW2. opinii bieglych sqdowych nie zaleiy od tego czy c1efi_nityWnie 1IOZS111IZYg9. kwestie poddana, im przez Sa,d pod rozwage. W procesie nie zawsze da sie b0Wiem przeprowadzié kaidy dowéd ,,bez reszty”. jest to czestokroé utrudnione ze Wzgledu na 1l'W2lIL11'l1{OW'211'1i6 realiami danego przypadku i aktualnyrn poziomem Wiedzy medycznej, ktéra nie zawsze jest W stanie daé odpowiedé na kaide pytanie. Sad, dokonujqc oceny dowodu 2 opinii bieglych, musi xnieé na uwadze zgodnoéé twierdzeri bieglego z zasadami logiki, sposéb motywowania sformulowanego W opinji stanowiska i stopiefi stzmowczosci Wyraionych W niej ocen oraz podstawy teoretyczne opinii. ]e§Ii wiec opinia bieglych takie kryteria spelnia, to stanowiska. bieglych nie rnozna odrzucié, a tak bylo W rozpoznawanym przypadku. Nie dyskwalifkuje Wiec xviarygodnoéci tego dowodu sformuiowany przez biegiych Wniosek 0 braku moiliwosci rozsttzygrriecia, W oparciu 0 zgromadzony material dowodowy i stan Wiedzy specjalistycznej, nawet W przyblizeniu kiedy i jak doszio do zakazenia P. S. Wirusem IICV. Taki Wszak Wniosek takie stanowi dla Sqdu informacje istotna, 2 punktu Widzenis. rozstrzygniecia sprawy, dla ktorej Wyrnagane bylo posiadanie Wiadomoéci specjalnych. W tyrn Wiec sensie opinia biegliych z Zaldadu Medycynjr Ss,d0Wej W B. jest na tyle kategoryczna i przekonywajsgza, ate Sqd nie mist jui o'boWia,zku dopuszczania. d0Wodu z dalszej opinii bieglych, eelem ustalenia. czy przypadliiern jakié inny biegly nie zajmie innego stanowiska (zob. Wyrok Sqdu Najwyizszego 2 dnis. 21 Iistopada 1974 roku, II CR 638/74 OSP 1975/5/108). Sad Najwyiszy Wielokromie podkreslal, 2e specyfika dowodu 2 opinii bieglego polega na tym, ie jeiteli taki dowéd zostal jut dopuszczony, to stosoWnie do treéci art. 286 I<:.p.e. opinii dodatkowego bieglego moina Zqdaé jedynie ,,W razie potrzeby”. Potrzeba taka nie rnoie bye jedynie Wynikiem niezadoW01e1'fia strony z niekorzysmego dla niej Wyd2':Wieku konlcluzji opinii, lecz bye nastepstwern urnotywowanej krytyki dotychezasowej opinii. W przeciWn_vn1 bowiern razie sqd bylby zobligowany do uwzgledniania kolejnych Wnioskow strony dopoty, dopéki nie ziozona zostahlby opinia W pehli zadoxvalajqca, co jest niedopuszczalne (zob. Wyrok S2,du Najwyiszego z dnia 10 stycznia 2002 roku, II CKN 639/99, LEX nr 53135). Samo niezadowolenie stony z oceny przedstawionej przez bieglych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sgd dowodu z opinii innych bieglych (zob. Wyroki Sqdu Najwyiszego z dnia 6 rnaja 2009 r. II CSK 642/08, LEX nr 511998; z 4 sierpnia 1999 roku, I PKN 20/99, OSNP 2000/22/807; 2 dnia 18 pazidziernika 2001 r., IV CKN 478/00, LEX nr 52795). Wbrew zaprzeczeniom apelujqcego, do tego Wiec faktycinie sprowadzal sir; zloiony przeznieg0 Wnioselc o przeproWadzerrie doWodu 2 opinii innych bieglych. Strona poWod0Wa dqiyla bowiem do definityWneg0 skonktetyzowarria Iub chijéby wysokiego uprawdopodobnienia érodta zakaienia powoda pomirno, 2e przecieé biegli s:a,dowi jui stanowczo, xvyczerpujqco i jednoznecznie 12 -w tej przyczyny, że biegli nie byli w stanie przesądzić konkretnie jaki był czas i źródło zakażenia powoda. Moc dowodowa opinii biegłych sądowych nie zależy od tego czy definitywnie rozstrzyga kwestię poddana im przez Sąd pod rozwagę. W procesie nie zawsze da się bowiem przeprowadzić każdy dowód ,,bez reszty”. jest to częstokroć utrudnione ze względu na uwarunkowanie realiami danego przypadku i aktualnym poziomem wiedzy medycznej, która nie zawsze jest w stanie dać odpowiedź na każde pytanie. Sąd, dokonując oceny dowodu z opinii biegłych, musi ,mieć na uwadze zgodność twierdzeń biegłego z zasadami logiki, sposób motywowania sformułowanego w opinii stanowiska i stopień stanowczości wyrażonych w niej ocen oraz podstawy teoretyczne opinii. ]eśli więc opinia biegłych takie kryteria spełnia, to stanowiska biegłych nie można odrzucić, a tak było W rozpoznawanym przypadku. Nie dyskwalifkuje więc wiarygodności tego dowodu sformułowany przez biegłych wniosek o braku możliwości rozstrzygnięcia, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy i stan wiedzy specjalistycznej, nawet w przybliżeniu kiedy i jak doszło do zakażenia P. S. wirusem HCV. Taki wszak wniosek także stanowi dla Sądu informację istotną z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, dla której wymagane było posiadanie wiadomości specjalnych. W tym więc sensie opinia biegłych z Zakładu Medycyny Sądowej w B. jest na tyle kategoryczna i przekonywająca, ze Sąd nie miał już obowiązku dopuszczania dowodu z dalszej opinii biegłych, celem ustalenia czy przypadkiem jakiś inny biegły nie zajmie innego stanowiska (zob. wyrok Sądu Najwyższego 2 dnia 21 listopada 1974 roku, II CR 638/74 OSP 1975/5/108). Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że specyfika dowodu z opinii biegłego polega na tym, że jeżeli taki dowód został już dopuszczony, to stosownie do treści art. 286 k.p.c. opinii" dodatkowego biegłego można żądać jedynie „w razie potrzeby”._ Potrzeba taka nie może być jedynie wynikiem niezadowolenia strony z niekorzystnego dla niej wydźwięku konkluzji opinii, lecz być następstwem urnotywowanej krytyki dotychczasowej opinii. W przeciwnym bowiem razie sąd byłby zobligowany do uwzględniania kolejnych wniosków strony dopóty, dopóki nie złożona zostałaby opinia W pełni zadowalająca, co jest niedopuszczalne (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2002 roku, II CKN 639/99, LEX nr 53135). Samo niezadowolenie suony z oceny przedstawionej przez biegłych nie uzasadnia potrzeby dopuszczenia przez sąd dowodu z opinii innych biegłych (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2009 r. ll CSK 642/O8, LEX nr 511998; z 4 sierpnia 1999 roku, I PKN 20/99, OSNP ZOÜO/22/807; z dnia 18 października 2001 r., IV CKN 478/OO, LEX nr 52795). Wbrew zaprzeczeníom apelujacego, do tego więc faktycznie sprowadzał się złożony przez-¬niego wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii innych biegłych. Strona powodowa dążyła bowiem do definitywnego skonkretyzowania lub choćby wysokiego uprawdopodobnienia źródła zakażenia powoda pomimo, że przecież biegli sądowi już stanowczo, wyczerpująco i jednoznacznie 12 --- STRONA 13 --- | (zarowno W opinii gtowriej jak i uzupehiiajqcej) Wyjaénili, Ze W éWietIe zgromadzonego materiahx doWodoWego oraz Wiadomoéci specjalnych nie ma jakichkolwiek podst21W do poczynienis. W tyrn zakresie ehoéby uzasadnionych blizszych spekulacji W ktérymé 2 nakreélanych przez strony kierunku. Tyrn samyrn biegli 1.1CZYf11.Ii zadosié postawionemu przed nimi zadaniu, stwierdzajqc brak moiliwosci retrospektywnego ustalenia irodla zakaienia powoda Wirusem IICV W realiach rozpoznaWaneg0 przypadku. Ekspertyza Zakladu Medycyny Sqdowej jest W tym zakresie klarowna i pozwala Sgdovvi skontrolowaé tok rozumowania, ktory doprowadzil biegtych do takich Wnioskow koficowych. Sporzgdzona W sprawie opinia byia poprzedzona analizs, dokumentacji rnedycznej, dotyczapej przebiegu choroby powoda, 21 takze Wynikami jego badafi. Wiaénie analiza. przedstawionych biegliyrn WynikoW badafi i dokumentacja lekarska doprowadziia ich do Wniosku, 2e W przypadku P. S. batdziej zasadne jest Wskazanie na rozpoznanie przewleklego zakaienia HCV nii ostrego Wirusowego zapalenia Wzttroby typu C. W éwiefle ich opinii pisernnej z 10 stycznia 2011 roku, do ktorej odnieéli sie W opinii uzupelniajzjcej, rrie powtarzajqc jednak zbednie jej ueéci, nie sq Zasadne zarzuty powoda. jakoby biegli nie dokladrrie swojego stanoWiska W tym Wzgledzie, odmiennego od diagnozy lekarzy zajmujqcych sie powodem W oddziale szpitalnyrn, ktorzy rozpoznali u niego ostte WZW'. Biegli Wszakée podali, 2e Wartosci aktywnoéci enzymu arnirrotransferazj' alaninowej, Wykazane W badaniaeh z 6.12.2008 r. i 9.12.2008 r., Wskazuja, raczej na przewlekle zakaienie IICV, aniéeli ostre zapalenie W’21_1iIOb}’ typu C. Biegli stwierdzili takze, Ze W reaIis.ch badanego przypadku jedynym obiektywnytn kryteriurn rozpoznania ostrego WzW HCV IJYIYIJY Wyn_iI<:i badafi W kierunlcu obecnoéci przeciwcia11 antjvIICV, 21 te byiy u powoda. przeprowadzone po raz pierWszy W Zyciu dopiero W grudniu 2008 r. Wsgtpliwoéci bieglych co do p1:aWidIoWoéci rozpoznania osttego WZW typu C \VZb11C1Z1i zaé \Vi£1§1'J_1€ mierny Wzrost aktywnosei AIAT, ktora W ostrych przypadkach \Y/ZW osizgga znacznie Wyisze Wartosci nit stwierdzone W badaniu P. S.. W obliczu takiej tteéci opinii bieglych i jednoezeénie braku rzeczowj/ch argumentéw apelujqcego, odnoszqcych sie do sposobu rozurnowania bieglych i ich metodyki, 1'éWnie2 Sqd Apelacyjrqi nie dostrzegl uzasadnionych podstaw do kwestionowsnia Wniosku tych bieglych o Wiekszym prawdopodobiefistwie przewlektego eharakteru schorzenia powoda a stqd 0 znaczqeo Wiekszych tiudnoéciach W okreéleniu zWia,zku czasowego i przyczjmowego poszczegolnych czynnikéW ryzyka z geneza, choroby. Podkreélenia Wyrnaga W tym miejscu rnnogoéé innych, niezaleinych od pozwanego czynnikow, ktore VFYSKQPOXVQIY u poWoda i W roWny1n stopniu mogly stanowié przj'czyne'Wyst2,pienia jego choroby. Ponadto, W przedmiotowej spraWie rrie ustalono teéz, aby stan sanitarny pozWanego zakladu karnego by} zly, co pozwalalioby na pominiecie opinji biegiych i przyjecie, ie prawdopodobiefistxvo zainfekowarlia organizrnu powoda W pozwanyrn zakladzie karnym, W Warunkach ktore opisywal, bylo tak duke, ' 1 3 ~¬| (zarówno w opinii głównej jak i uzupełniającej) wyjaśnili, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz wiadomości specjalnych nie ma jakichkolwiek podstaw do poczynienia w tym zakresie choćby uzasadnionych bliższych spekulacji w którymś z nakreślanych przez strony kierunku. Tym samym biegli uczynili zadość postawionemu przed nimi zadaniu, stwierdzając brak możliwości retrospektywnego ustalenia źródła zakażenia powoda wirusem HCV w realiach rozpoznawanego przypadku. E-kspertyza Zakładu Medycyny Sądowej jest w tym zakresie klarowna i pozwala Sądowi skontrolować tok rozumowania, który doprowadził biegłych do takich wniosków końcowych. Sporządzona w sprawie opinia była poprzedzona analizą dokumentacji medycznej, dotyczącej przebiegu choroby' powoda, a także wynikami jego badań. Właśnie analiza przedstawionych biegłym wyników badań i dokumentacja lekarska doprowadziła ich do wniosku, że w przypadku P. S. bardziej zasadne jest wskazanie na rozpoznanie przewlekłego zakażenia HCV niż ostrego wirusowego zapalenia wątroby' typu C. W świetle ich opinii pisemnej z 10 stycznia 2011 roku, do której odnieśli się w opinii uzupełniającej, nie powtarzając jednak zbędnie jej neści, nie są zasadne zarzuty powoda jakoby biegli nie dokładnie swojego stanowiska w tym względzie, odmiennego od diagnozy lekarzy zajmujących się powodem w oddziale szpitalnyrn, którzy rozpoznali u niego ostre WZWĹ Biegli wszakże podali, że wartości aktywności enzymu aminotransferazy alaninowej, wykazane w badaniach z 6.12.2008 r. i 9.12.2008 r., wskazują raczej na przewlekłe zakażenie HCV, aniżeli ostre zapalenie wątroby typu C. Biegli stwierdzili także, że w realiach badanego przypadku jedynym obiektywnym kryterium rozpoznania _ostrego wzw HCV byłyby wyniki badań w kierunku obecności przeciwciał anty-I-ICV, a te były u powoda przeprowadzone po raz pierwszy w życiu dopiero w grudniu 2008 r. Wątpliwości biegłych co do prawidłowości rozpoznania ostrego WZW typu C wzbudził zaś właśnie mierny wzrost aktywności AIAT, która w ostrych przypadkach 'WZW osiąga znacznie wyższe wartości niż stwierdzone w badaniu P. S.. W obliczu takiej treści opinii biegłych i jednocześnie braku rzeczowych argumentów apelującego, odnoszących się do sposobu rozumowania biegłych i ich metodyki, również Sąd Apelacyjny nie dostrzegł uzasadnionych podstaw do kwestionowania wniosku tych biegłych o większym prawdopodobieństwie przewlekłego charakteru schorzenia powoda a stąd o znacząco większych trudnościach w określeniu związku czasowego i przyczynowego poszczególnych czynników ryzyka z genezą choroby. Podkreślenia wymaga w tym miejscu mnogość innych, niezależnych od pozwanego czynników, które występowały u powoda i w równym stopniu mogły stanowić przyczynęwystąpienia jego choroby. Ponadto, w przedmiotowej sprawie nie ustalono też, aby stan sanitarny pozwanego zakładu karnego był zły, co pozwalałoby na pominięcie opinii biegłych i przyjęcie, że prawdopodobieństwo zainfekowania organizmu powoda w pozwanym zakładzie karnym, w warunkach które opisywał, było tak duże, " 1 3 --- STRONA 14 --- .*' N’ L ie Wszelkie inne przyczyny 1'I'11.1SZfl, zostaé Wykluczone. Przypornnieé naleiy W tym rniejscu raz jeszcze, 2e atjrxva doWodoWa takze W tej mierze obciqiala powoda. R6£3.S1.1t1‘11.1j2,_C, analiza materialu dowodowego zebranego W spraWie, 2. zwlaszeza dokurnentzuzji lekarskiej oraz spotzqdzonej W sp1'a.Wie opinii Zakladu Medycyny S2,doWej W 13., doproxvadzila Sa,d Apelacyjny tak jak Sqd pierwszej instancji przyjecia, Ze zakaienie poWoda Witusem zapalenia W:1,t1'0by typu C mi:a.1o clmrakter przewlekky, a jedynie ulegio zaostrzeniu, co przj" tylu czjnnikach ryzyka nie pozwala na stwierdzenie z duiym prawdopodobiefistwem, Ze do zakaienia powoda doszlo W czasie odbywania kary pozbawienia Wolnoéci W pozwanym zakladzie karnym. Powéd nie zdolal zatem udowodnié istnienia zwiqziku przyczynowego porniedzy poWsta1s, u niego szkodq a dziaianiernpozwanego, ani tego Ze pozwany spowodowal powstanie u niego szkody Wskutek nieWIa§ciWego leczenia. Maj2,c na uwadze powjrisze rozwaiania Sa,d Apelacyjny, 11:1 podstawie przepisu art. 385 k.p.c., oddalil apelacje poWoda od rozstrzygniecia oddalajztcego jego poWédztWo  jako bezzasadnat. Natomiast czesciowo zasadne okazaly sie érodki zaskarienia Wniesione przeciwko rozstrzygnieciu Sqdu pierwszej instancji 0 kosztach proeesu. Sztd Okregowy zaszjdzil od poWoda na rzecz pozwanego kWote 7.200 21 tytulern zwrotu kosztow zastepstwa proeesoWego, nie Wj*j21én'iaj21,c szezegotowo przyczyn takiego rozsttzygniecia. Sqd Apelacyjnjr uznal za zasztdne dokonanie mod}'fil<a.cji orzeczenia W tym zakresie, tym niernniej nie dopatrzjd sie W spraWie takich okolieznoéci, ktore czynfiyby zasadrryrn uznanie, Ze zaszed]: ,,Wypadek szczegolnie uzasadnionj*” W rozumieniu art. 102 k.p.c. Natomiast skoro pismern 2 17 Iipea 2009 r. powod cofnaji sWoje powodztwo ponad Zqdanie zasqdzeilia 199.000 Z1, to taka kWot2. Wifififi Wyzilaczaé Wartoéé przedmiotu sporu, tym bardziej, 2e strona pozwana WbreW tteéci art. 203 § 2 i 3 k.p.c. nie 210231111 Wyinaganego odrebnego Wniosku 0 zW1'ot kosztéw procesu W tej czeéci. Ponadto, pozWa.nym bjrl jeden podrniot — Skub Pafistwa, bez Wzgledu na Iiczbe jednostek organizacyjnych go reprezentujapych, a zatem zgodnie z art. 98 3 i art. 99 k.p.c. nalezny by} pozwanemu zWrot kosztéw Wynagrodzenia jednego profesjonahlego pelnomocnika. Z tego Wzgledu Sztd Apelacyjny, ns. podstawie art. 386 § 1 k.p.c., zmienii zaskariony Wyrok W punkcie czwartym, zasetdzajetc od powoda na rzecz pozwanego kwote 3.600 21 W oparciu 0 § 6 pkt 6 rozporzgdzenia Ministra Sprawiedliwoéci 2 dnia 28 Wrzeénia 2002 r. W sptawie oplat za czynnoéci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanoWionego 2 urzedu (Dz.U. N1: 1'63 poz. 1349 ze zm.). Skoro zasZ apelacja zostaia Wniesiona od rozstrzygrriecia o oddaleniu powédztwa, to W ocenie Sqdu Odwolawczego zakres zaskarzézenia 2 istoty rzeczjr obejmuje roivnieé caloéé rozstrzygniecia o kosztach procesu, jako zaleinych od merytorycznego IOZSHZYQHIQCIQ sporu  W tyrn o kosztaeh naleinych 14 .Í wi' Ł- że wszelkie inne przyczyny musza zostać wykluczone. Przypomnieć należy w tym miejscu raz jeszcze, że atywa dowodowa także w tej mierze obciążała powoda. Reasumując, analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie, a zwłaszcza dokumentacji lekarskiej oraz sporządzonej w sprawie opinii Zakładu Medycyny Sądowej w B., doprowadziła Sąd Apelacyjny tak jak Sąd pierwszej instancji przyjęcia, że zakażenie powoda wirusem zapalenia wątroby typu C miało charakter przewlekły, a jedynie uległo zaostrzeniu, co przy tylu czynnikach ryzyka nie pozwala na stwierdzenie z dużym prawdopodobieństwem, że do zakażenia powoda doszło w czasie odbywania kary pozbawienia wolności w pozwanym zakładzie karnym. Powód nie zdołał zatem udowodnić istnienia związku przyczynowego pomiędzy powstałą u niego szkoda a działaniem-pozwanego, ani tego że pozwany spowodował powstanie u niego szkody wskutek niewłaściwego leczenia. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd Apelacyjny, na podstawie przepisu art. 385 k.p.c., oddalił apelację powoda od rozstrzygnięcia oddalajacego jego powództwo - jako bezzasadną. Natomiast częściowo zasadne okazały się środki zaskarżenia wniesione przeciwko rozstrzygnięciu Sądu pierwszej instancji o kosztach procesu. Sąd Okręgowy zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, nie wyjaśniając szczegółowo przyczyn takiego rozstrzygnięcia. Sąd Apelacyjny uznał za zasadne dokonanie modyfikacji orzeczenia w tym zakresie, tym niemniej nie dopatrzył się w sprawie takich okoliczności, które czyniłyby zasadnym uznanie, że zaszedł „wypadek szczególnie uzasadniony” w rozurnieniu art. 102 k.p.c. Natomiast skoro pismem z 17 lipca 2009 r. powód cofnął swoje powództwo ponad żądanie zasądzenia 199.000 zł, to taka kwota Winna Wyznaczać wartość przedmiotu sporu, tym bardziej, że strona pozwana wbrew treści art. 203 § 2 i 3 k.p.c. nie złożyła wymaganego odrębnego wniosku o zwrot kosztów procesu w tej części. Ponadto, pozwanym był jeden podmiot - Skub Państwa, bez względu na liczbę jednostek organizacyjnych go reprezentujących, a zatem zgodnie z art. 98 3 i art. 99 k.p.c. należny był pozwanemu zwrot kosztów wynagrodzenia jednego profesjonalnego pełnomocnika. Z tego względu Sad Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., zmienił zaskarżony wyrok w punkcie czwartym, zasądzajac od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600 zł W oparciu o § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 1.63 poz. T349 ze zm.). Skoro zaś apelacja została wniesiona od rozstrzygnięcia o oddaleniu powództwa, to w ocenie Sądu Odwoławczego zakres zaskarżenia z istoty rzeczy obejmuje również całość rozstrzygnięcia o kosztach procesu, jako zależnych od merytorycznego rozstrzygnięcia sporu - w tym o kosztach należnych 14 --- STRONA 15 --- pelnomocnikowi 2 urzedu. Tyin bardziej, 2e skoro kwestionowano Wjrsokoéé kosztow przyznanych W tej sprawien stronie pozwanej od powoda, to analogiczna argutnentacja przemawiala za stosownyrn obniieniem takie i Wynagrodzenia pehiornocnika Wjrznaczonego poWodoWi z urzedu, a przyznanego mu od Skarbu Pafistwa przez Setd Okregowy W punkcie V. Wyroku Wedle tych samych blednych regul. Przy tyrn naklad pracy tego P€If1OII1OCI11I_<El nie uzasadnial przyznania Wjrnagtodzenia W stawce Wyiszej nii minitnalna. W pozostaiej czeéci apelacja i zaialenie okazaty sie bezzasadne, podlegajqce oddaleniu na zasadzie art. 385 k.p.c. O kosztach postepowania apelacyjnego orzeczono zaé W oparciu 0 art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. W 2W. z art. 391 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 W zW. z 12 ust. 1 pkt 2 cyt. Wyiej rozporzqdzenia Ministta Sprawiedliwoéci z dnia 28 Wrzeénia 2002 r., a W przypadku kosztow pornocy prawnej z urzedu dodatkowo § 2 ust. 3 i § 16 WW. rozporzqdzenia, uwzgledniwszy, 2e Wartoéé przedmiotu zaskaréenia Wyznaczaia Wskazana W apelacji kWota 199.000 21 i W tyrn zakresie zostala. oddzdona. Powod postanowil zaskatiyé apelacja, Wyrok Sqdu pierwszej instancji, poWinien byl sir; Wiec liczyé 2 1no2IiWyrni konsekwencjami sWojej decyzji dla rozstrzygniecia o kosztach procesu. Decyzje te podjgl W sytuacji Wnikliwego rozpoznania sprawy przez Sad Okregowy i szezegolowego uzasadnienia Wyroku oddalajztcego poWodztWo, ktora, to argumentacje W caiosci podzielil Said _'~\pelacf,'jny, zaé W W}'Wie_dzi0nej apelacji ograniczyi sit; do polemiki ze stanoWiskiem Szgdu i poWtorze11ia podnoszonej jué Wczeéraiej argumentacji. P , 15 pełnomocnikowi z urzędu. Tym bardziej, że skoro kwestionowano wysokość kosztów przyznanych w tej sprawie' stronie pozwanej od powoda, to analogiczna argumentacja przemawiała za stosownym obniżeniem także i wynagrodzenia pełnomocnika wyznaczonego powodowi z urzędu, a przyznanego mu od Skarbu Państwa przez Sad Okręgowy w punkcie V. wyroku wedle tych samych błędnych reguł. Przy tym nakład pracy tego pełnomocnika nie uzasadniał przyznania wynagrodzenia w stawce wyższej niż minimalna. W pozostałej części apelacja i zażalenie okazały się bezzasadne, podlegające oddaleniu na zasadzie art. 385 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono zaś w oparciu o art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 Í k.p.c. oraz § 6 pkt 6 w zw. z 12 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., a W przypadku kosztów pomocy prawnej z urzędu dodatkowo § 2 ust. 3 i § 16 ww. rozporządzenia, uwzględniwszy, że wartość przedmiotu zaskarżenia wyznaczała wskazana w apelacji kwota 199.000 zł i w tym zakresie została oddalona. Powód postanowił zaskarżyć apelacją wyrok Sądu pierwszej instancji, powinien był się więc liczyć z możliwymi konsekwencjami swojej decyzji dla rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Decyzję tę podjął w sytuacji wnikliwego rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy i szczegółowego uzasadnienia wyroku oddalającego powództwo, która, to argumentację w całości podzielił Sąd Apelacyjny, zaś w wywiedzionej apelacji ograniczył się do polemiki ze stanowiskiem Sądu i powtórzenia podnoszonej już wcześniej argumentacji. ‹ , 15