§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zapłatę

Wyrok I ACa 666/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Gdań

zapłatę

Teza / krótkie omówienie

zapłatę

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt I ACa 666/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie: Sędziowie: SĄ Marek Machnij SO(del.) Karolina Sarzyńska Jo] po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2021 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. K. przeciwko Skarbowi Państwa — Aresztowi Śledczemu w B. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 19 czerwca 2020 1 sygn. akt I C 130/20 uchyła zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. SSA Marek Machnij SSA Piotr Daniszewski SSO(del.) Karolina Sarzyńska Sygn. akt I ACa 666/20 UZASADNIENIE Powód A. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Aresztu Śledczego w B. zadośćuczynienia oraz odszkodowanie w kwocie 300.000 zł w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych podczas odbywania kary pozbawienia wolności oraz na skutek naruszenia przepisów dotyczących warunków odbywania kary pozbawienia wolności, naruszenia przepisów prawa pracy, kodeksu karnego wykonawczego oraz szeregu innych przepisów. |, Pozwany Skarb Państwa - Areszt Śledczy w B. wniósł w odpowiedzi na pozew o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. --- STRONA 2 --- Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2020 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił powództwo, zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, a kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa. Stan faktyczny sprawy przyjęty za podstawę zaskarżonego wyroku został przedstawiony w jego pisemnym uzasadnieniu. Sąd pierwszej instancji oparł swe ustalenia na dowodach z dokumentów przedłożonych przez pozwanego, które nie budziły wątpliwości w zakresie ich treści i formy, dlatego też zostały uznane za wiarygodny materiał dowodowy. Sąd nie dał wiary twierdzeniom powodź powołanym w pozwie, uznając, że przeprowadzone postępowanie dowodowe nie wykazało wykorzystywania powoda do niewolniczej pracy, zmuszania go do pracy, niedostarczania mu kompletnych posiłków, braku zapłaty na rzecz Aresztu Śledczego w B., karania za odmowę niewolniczej pracy bez zapłaty izolatką, „pleksą”, korzystania z widzeń w sposób uniemożliwiający kontakt z rodziną i bliskimi, utrudniania mu za wszelką cenę kontaktów z rodziną poprzez stosowanie „pleksy”, izolatek, nierespektowania art. 105 $ 3 ku.w., nie wpuszczania rodziny na odwiedziny, pozbawiania telefonów przez wpisywanie w książkę rezygnacji, braku zajęć sportowych oraz miejsca do uprawiania sportu, pozbawienia spacerów, robienia spacerów krótszych niż przysługują, odmowy wpisania na odwiedziny osób bliskich lub rodziny. Zdaniem Sądu Okręgowego, powód nie przedstawił żadnych dowodów na uzasadnienie swoich zarzutów, stąd jego twierdzenia okazały się gołosłowne. W szczególności powód nie wykazał, aby pozwany naruszył jego dobra osobiste, a nawet nie zadał sobie trudu wskazania, które dobra osobiste zostały naruszone działaniami pozwanego. Nie wskazał też, jakie przepisy kodeksu karnego wykonawczego, prawa pracy, Konstytucji PR, konwencji o ochronie praw człowieka, zostały naruszone przez pozwanego. W konsekwencji, oceniając całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie na podstawie przepisów art. 23 k.c. i art. 24 $ 1 k.c. w związku z art. 448 k.c., Sąd orzekający uznał roszczenie powoda za bezzasadne z uwagi na to, żć powód nie wykazał samego faktu naruszenia jakichkolwiek jego dóbr osobistych i w ogóle nie wskazał, jakie jego dobro osobiste zostało naruszone. Nie przedstawił również żadnych dowodów na poparcie stanowiska, iż w pozwanym | Areszcie Śledczym dochodziło do naruszenia jego praw, Sąd Okręgowy podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, to na stronie formułującej twierdzenia ciąży w procesie cywilnym obowiązek ich udowodnienia. Skoro ciężar udowodnienia okoliczności opisanych w pozwie obciążał zgodnie z art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. powoda, to ich niewykazanie wprost wskazuje na bezpodstawność powództwa. Samo twierdzenie strony nie może zostać uznane za dowód, a twierdzenie dotyczące okoliczności _- istotnej dla sprawy powinno zostać udowodnione przez stronę je zgłaszającą. Zdaniem Sądu meriti, brak było podstaw do przyjęcia, iż pozwany Skarb Państwa bezprawnie naruszył dobra osobiste powoda, a wobec braku przesłanek wymaganych przez art. 23 k.c., brak było również podstaw do zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda zadośćuczynienia w oparciu o przepis art. 24 k.c. w związku z art. 448 k.c. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na mocy art. 24 $ 1 k.c. a contrario, a także na podstawie art. 415 k.c. w związku z art. 416 i art. 422 k.c. a contrario, oddalił powództwo w całości orzekając, jak w punkcie I wyroku. O kosztach procesu orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na koszty zasądzone na rzecz pozwanego składają się koszty żastępstwa procesowego w wysokości 240 zł ustalone na podstawie $ 8 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Sąd Okręgowy nie dopatrzył się ponadto podstaw uzasadniających odstąpienie od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego na podstawie art. 102 k.p. Apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji wniósł powód, który zaskarżył wyrok w całości. Powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bydgoszczy, zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz popełnienie błędów w ustaleniach faktycznych. W szczególności zarzucił, że został pozbawiony możliwości ustosunkowania się do odpowiedzi na pozew oraz do powołanych w niej dowodów, wskazując, że odpowiedź na pozew została mu doręczona dopiero wraz z odpisem zaskarżonego wyroku. Ponadto nie miał możliwości przedstawienia własnych dowodów na uzasadnienie twierdzeń zgłoszonych w pozwie. Pozwany wniósł o oddalenie apelacji oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania odwoławczego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda jest zasadna z uwagi na to, Że postępowanie przed Sądem pierwszej instancji zostało przeprowadzone w warunkach jego nieważności, w związku z czym zachodziła konieczność wydania przez Sąd Apelacyjny orzeczenia kasatoryjnego. W związku z kwalifikowaną wadliwością postępowania pierwszoinstancyjnego doszło do pozbawienia skarżącego możności obrony swych przez uniemożliwienie mu ustosunkowania się do treści złożonej odpowiedzi na pozew, a w tym do powołanych w niej dowodów. Z akt

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Wyrok#Sąd Apelacyjny w Gdańsku#I ACa 666/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w Gdań#art. 23 k.c.#art. 448 k.c.#art. 6 k.c.#art. 232 k.p.c.#art. 24 k.c.#art. 415 k.c.#art. 422 k.c.#art. 98 k.p.c.#art. 102 k.p.