Postanowienie I ACa 608/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsk

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 608/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Gierczak (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Idasiak-Grodzińska SO del. Małgorzata Zwierzyńska Protokolant: stażysta po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa S J przeciwko W C o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku częściowego Sądu Okręgowego w G z dnia 5 r. sygn. akt I C I. prostuje zaskarżony wyrok w ten sposób, że punkt „3” (trzeci) sentencji oznacza jako punkt „2” (drugi); II. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 (drugim) w ten tylko sposób, że zasądza kwotę 8.352 (osiem tysięcy trzysta pięćdziesiąt dwa) złote; III. oddala apelację w pozostałym zakresie. Na oryginale właściwe Sygn. akt I ACa 608/13 \ tagfił =%¿$ u* J j Í. J .f I *." /"" \I'~ žëřß WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Apelacyjny W Gdańsku I Wydział Cywilny w składzie: Dnia 6 grudnia 2013 r Przewodniczący: SSA Dorota Gierczak (spr.) Sędziowie: SA Małgorzata Idasiak-Grodzińska SO del. Małgorzata Zwierzyńska Protokolant: stażysta po rozpoznaniu W dniu 6 grudnia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa S J przeciwko W C o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku częściowego Sądu Okręgowego w G z dnia š r. sygn. akt I C I. prostuje zaskarżony wyrok w ten sposób, że punkt „3” (trzeci) sentencji oznacza jako punkt „2” (drugi); II. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 (drugim) w ten tylko sposób, że zasądza kwotę 8.352 (osiem tysięcy trzysta pięćdziesiąt dwa) złote; III. oddala apelację w pozostałym zakresie. Na oryginale właściwe --- STRONA 2 --- 2 I ACa 608/13 UZASADNIENIE Powód S Ji wniósł pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko W C - autorowi artykułów opublikowanych w gazecie „ wskazując w pozwie adres zamieszkania pozwanego — i t Zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 lipca 2009r. pozwanemu W ’ \C' wysłano odpis pozwu na w /w adres. Przesyłkę tę awizowano, a następnie zwrócono do Sądu z adnotacją „adresat nieznany”. Wobec niewskazania przez powoda adresu pozwanego, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010r., Sąd Okręgowy w Gdańsku zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 177 §1 pkt 6 k.p.c. Pismem z dnia 6 kwietnia 2010r. powód wskazał adres zamieszkania pozwanego - wnosząc o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010r. w /w Sąd podjął zawieszone postępowanie. Odpis pozwu doręczono pozwanemu W C ‘ w /w adres, poprzez awizo. W dniu 24 września 2010r. Sąd Okręgowy w G wydał wyrok zaoczny, uwzględniający żądanie pozwu. Jego odpis, doręczony pozwanemu na w /w adres, odebrany przez żonę K C został zwrócony do Sądu z adnotacją: „Mylnie odebrano. Tu nie mieszka ten W C O powyższym, zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2010r., poinformowano powoda, z wezwaniem do: „wykazania, że wskazany adres rzeczywiście odnosi się do pozwanego, względnie do wskazania innego adresu, pod którym możliwe byłoby doręczenie odpisu wyroku zaocznego - w terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania”. Pismem z dnia 23 grudnia 2010r. pełnomocnik powoda oświadczył, że: „miejscem zamieszkania W ' C jest G < ul. F ’. Powyższe skutkowało postanowieniem z dnia 10 stycznia 201 lr., którym Sąd Okręgowy w G * zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 177 §1 pkt 6 k.p.c. Rozpoznając sprawę na skutek zażalenia wywiedzionego przez powoda Sąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia w sprawie I ACz achylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten stwierdził, że „zgodnie z zasadą dyspozycyjności, realizującą się w treści art. 187 §1 k.p.c. w zw. z art. 126 §1 pkt 2 i §2 k.p.c., to do powoda należy określenie osoby, którą pozywa. Procesowym elementem indywidualizacji tej osoby, oprócz jej imienia i nazwiska, jest natomiast jej adres zamieszkania. Jeżeli więc powód konsekwentnie twierdzi, że żąda określonego świadczenia od W C zamieszkującego w G i przy ul. } „ to Sąd Okręgowy nie może ingerować w te kwestię, skoro ustalono, że ta osoba pod powyższym adresem rzeczywiście zamieszkuje. Powód ponosi natomiast w tym 2 I ACa 608/ 13 UZASADNIENIE Powód S J1 wniósł pozew o ochronę dóbr osobistych przeciwko W C' - autorowi artykułów opublikowanych w gazecie ,, ` wskazując W pozwie adres zamieszkania pozwanego 5 Zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 lipca 2009r. pozwanemu W " ` ` Í C' wysłano odpis pozwu na W /W adres. Przesyłkę tę awizowano, a następnie zwrócono do Sądu z adnotacją ,,adresat nieznany”. Wobec niewskazania przez powoda adresu pozwanego, postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010r., Sąd Okręgowy W Gdańsku zawiesił postępowanie W sprawie. na podstawie art. 177 §1 pkt 6 k.p.c. Pismem z dnia 6 kwietnia 2010r. powód wskazał adres zamieszkania pozwanego - .J wnosząc o podjęcie zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010r. w /W Sąd podjął zawieszone postępowanie. Odpis pozwu doręczono pozwanemu W ` ` "* C' w /W adres, poprzez awizo. W dniu 24 września 2010r. Sąd Okręgowy w G Wydał wyrok zaoczny, uwzględniający żądanie pozwu. Jego odpis. doręczony pozwanemu na W /w adres, odebrany przez żonę K C zostal zwrócony do Sądu z adnotacją: ,,Mylnie odebrano. Tu nie mieszka ten W ` C `. O powyższym, zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2010r., poinformowano powoda, z wezwaniem do: ,,wykazania, że wskazany adres rzeczywiście odnosi się do pozwanego, względnie do wskazania innego adresu, pod którym możliwe byłoby doręczenie odpisu wyroku zaoczncgo - W terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania”. Pismem z dnia 23 grudnia 2010r. pełnomocnik powoda oświadczvł. że: _.miejscem zamieszkania W ` C" jest G' ul. I< , ”. Powyższe skutkowało postanowieniem z dnia 10 stycznia 201 1r., którym Sąd Okręgowy W G ` zawiesił postępowanie W sprawie, na podstawie art. 177 §1 pkt 6 k.p.c. Rozpoznając sprawę na skutek zażalenia wywiedzionego przez powoda Sąd Apelacyjny W Gdańsku, postanowieniem z dnia W sprawie I ACz Achylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd ten stwierdził, że „zgodnie z zasadą dyspozycyjności, realizującą się w treści art. 187 §1 k.p.c. w zw. z art. 126 §1 pkt 2 i §2 k.p.c., to do powoda należy określenie osoby, którą pozywa. Procesowym elementem i1'dywidualizacji tej osoby, oprócz jej imienia i nazwiska, jest natomiast jej adres zamieszkania. Jezeli więc powód konsekwentnie twierdzi, że żąda określonego świadczenia od W C zamieszkującego w G 1 przy ul. I „ 'E0 Sąd Okręgowy nie może ingerować w te kwestię, skoro ustalono, że ta osoba pod powyższym adresem rzeczywiście zamieszkuje. Powód ponosi natomiast w tym --- STRONA 3 --- przypadku ryzyko, że tak zindywidualizowany pozwany nie jest podmiotem stosunku prawnego, z którego ma wynikać zasadność dochodzonego roszczenia.” Pismem, które wpłynęło do Sądu Okręgowego dnia 9 czerwca 201 lr., W C‘ zamieszkały w , wskazał, że nie jest osobą, o której mowa w wyroku w sprawie I C W piśmie z dnia 17 stycznia 201 lr. (stanowiącym zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu sprzeciwu od wyroku zaocznego pozwanego W C - PESEL __ ., w /w W C ponownie wskazał na błędne określenie jego, jako pozwanego w niniejszej sprawie, co powtórzył w piśmie z dnia 21 lutego 201 lr. Kolejnym pismem z dnia 8 marca 2012r. wskazywany W i C domagał się zarządzenia stawienia się na rozprawie powoda celem wyjaśnienia „dlaczego pomimo wiedzy o tym, że Wt C' zamieszkały w ' nie jest W < C wykonującym zawód dziennikarza, któremu w pozwie zarzucił w pozwie naruszenie dóbr osobistych, nie cofnął pozwu w stosunku do tego pierwszego”. Do pisma z dnia 29 marca 2012r. W C .i zamieszkały w Gdańsku dołączył dokumenty, wskazujace na brak tożsamości pomiędzy nim, a W < Ci - dziennikarzem. Natomiast do pisma z dnia 23 kwietnia 2012r. dołączył dokumenty wskazujące na fakt przeprowadzenia przez K C żonę W (' C zamieszkałego w G i, rozmów z kancelarią prawną reprezentującą powoda w niniejszej sprawie oraz oświadczenia w /w. W piśmie procesowym z dnia 23 Kwietnia 2012r. powód wniósł o oddalenie zażalenia „pozwanego z dnia 17.01.201) r. oraz pism pozwanego z Na rozprawie w dniu 9 lipca 2012r. pełnomocnik powoda oświadczył, że obecny na sali pozwany nie jest osobą, która została pozwana w przedmiotowej sprawie. Na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012r. pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo w stosunku do W < C - dziennikarza, stwierdzając nadto, że: „możliwość zidentyfikowania osooy pozwanego była możliwa dopiero na rozprawie”. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012r. Sąd Okręgowy w G < umorzył postępowanie wobec W < Z C ^yna 7' ' , ur. , zamieszkałego w G jrzy ul. ' PESEL n jako bezprzedmiotowe, orzekł o kosztach procesu oraz zawiesił postępowanie przeciwko W C dziennikarzowi, zamieszkałemu według pozwu w W przy. ul. j Rozpoznając zażalenie powoda na powyższe postanowienie w zakresie jego punktów pierwszego i drugiego Sąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia e w sprawie 1 ACz , uchylił postanowienie w zaskarżonej części. W uzasadnieniu orzeczenia Sad ten podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia 31 marca 201 lr. Wyrokiem częściowym z dnia 12 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił w całości powództwo w odniesieniu do V/ Z i C syna \ przypadku ryzyko, że tak zindywidualizowany pozwany nie jest podmiotem stosunku prawnego, z którego ma wynikać zasadność dochodzonego roszczenia.” Pismem, które wpłynęło do Sądu Okręgowego 0'-nia 9 czerwca 201 lr., W ' C' ' zamieszkały W I _ _ wskazał, że nie jest osobą, o której mowa W wyroku W sprawie I C ` W piśmie z dnia 17 stycznia 2011r. (stanowiącym zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu sprzeciwu od wyroku zaocznego pozwanego W C - PESEL _- ., W /W W ` C ponownie wskazał na błędne określenie jego, iako pozwanego w niniejszej sprawie, co powtórzył w piśmie z dnia 21 lutego 2011r. Kolejnym pismem z dnia 8 marca 2012r. wskazywany W I C domagał się zarządzenia stawienia się na rozprawie powoda celem wyjaśnienia „dlaczego pomimo wiedzy o tym, że W‹ C' zamieszkały w ' ` nie jest W‹ C wykonującym zawód dziennikarza, któremu W pozwie zarzucił w pozwie naruszenie dóbr osobistych, nie cofnął pozwu W stosunku do tego pierwszego”. Do pisma z dnia 29 marca 2012r. W ' ' C .t zamieszkały W Gdańsku dołączył dokumenty, wskazujące na brak tożsamości pomiędzy nim, a Wi Ci - dziennikarzem. \latomiast do pisma z dnia 23 kwietnia 2012r. dołączył dokumenty wskazujące na fakt przeprowadzenia przez K C żonę W‹ ' C zamieszkałego W G i, rozmów z kancelarią prawną reprezentującą powoda W niniejszej spraw ie oraz oświadczenia W /W. W piśmie procesowym z dnia 23 kwietnia 2012r. powód wniósł o oddalenie zażalenia „pozwanego z dnia l7.01.201 lr. oraz pism pozwanego z ...”. Na rozprawie W dniu 9 lipca 20121". pełnomocnik powoda oświadczył, że obecny na sali pozwany nie jest osobą, która została pozwana W przedmiotowej sprawie. Na rozprawie w dniu 29 sierpnia Ź/.')12r. pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo W stosunku do Wi C - dziennikarza, stwierdzając nadto, że: ,,możliwość zidentyfikow'ania osony pozwanego była możliwa dopiero na rozprawie”. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2012r. Sąd Okręgowy W G' umorzył postępowanie wobec W‹ Z _ C ßyna Í" ` , ur. , zamieszkałego W G ;rzy ul. ` ' '¬ PESEL 7 jako bezprzedmiotowe, orzekł o kosztach procesu oraz zawiesił postępowanie przeciwko W C dziennikarzowi, zamieszkałemu według pozwu W W przy. ul. ,' Rozpoznając zażalenie powoda na powyższe postanowienie W zakresie jego punktów pierwszego i drugiego Sąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia g w sprawie I ACz , uchylił postanowienie W zaskarżonej części. W uzasadnieniu orzeczenia Sad ten podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone W uzasadnieniu postanowienia Z dnia 31 marca 201 lr. Wyrokiem częściowym z dnia 12 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy w.Gdańsku oddalił W całości powództwo W odniesieniu do W ' Z 1 C' syna --- STRONA 4 --- 4 , zamieszkałego w G przy ul. r PESEL oraz zasądził od powoda na rzecz Wc C P ESE L ' - kwotę 9.042 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji ustalił i zważył, co następuje: w toku postępowania ustalono ponad wszelką wątpliwość, że osoba zamieszkująca po adresem wskazanym przez powoda, jako adres zamieszkania Wojciecha C - dziennikarza, nie jest autorem spornych publikacji, a jedynie osobą noszącą to samo imie i nazwisko. Zamieszkujący w G ' C ur. ' ____ _____, _ ____ marynarzem i nigdy nie zajmował się dziennikarstwem. O zaistniałej pomyłce poinformował stronę powodową w czerwcu 2010r. Powyższe potwierdził pełnomocnik powoda na rozprawie w dniu 9 lipca 2012r. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że w sprawie doszło do sytuacji występowania po stronie pozwanej niewłaściwej osoby, która jedynie nosi to samo imię i nazwisko, jednak nie jest osobą, która w intencji powoda miała być osobą pozwaną. Sąd uznał, że okolicznością bezsporną w sprawie jest, że W i C PESEL nie jest legitymowany biernie w niniejszej sprawie. Sąd wskazał, że w toku postępowania podejmował próby wyeliminowania w /w z procesu, jednak strona powodowa, reprezentowana przez pełnomocnika, nie wyraziła zgody na zaproponowane rozwiązania procesowe. Skoro zatem pozwany nie posiada legitymacji procesowej biernej w procesie, a powód nie podjął żadnych kroków zmierzających do wyłączenia go z postępowania sądowego po skutecznym wezwaniu do procesu, to należało powództwo oddalić, bez potrzeby merytorycznej oceny zarzutów. Jednocześnie Sąd uznał za uzasadnione zasądzenie na rzecz W i Ci PESEL poniesionych przez niego kosztów postępowania w pełn ;i wysokości, mając na względzie, że jego uczestnictwo w niniejszym postępowaniu było spowodowane wyłącznie wskazaniem adresu zamieszkania, jako adresu Wc iC - dziennikarza, który miał być osobą pozwaną - art. 98 §§1 i 3 k.p.c. Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zarzucając: rażące naruszenie przepisów postępowania, polegające na naruszeniu: art. 317 §1 k.p.c., poprzez wydanie wyroku częściowego pomimo braku wystąpienia przesłanki jego wydania, albowiem nie zaistniała, sytuacja, w której do rozstrzygnięcia nadawałaby się tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu, a także pomimo faktu, że W < ’ Z C (syn / i ur. , zamieszkałego w G przy ul. I > PESEL ' . ) nie jest stroną pozwaną w niniejszej sprawie; dokonanie w sposób całkowicie dowolny, pozbawiony oparcia w przepisach proceduralnych, przy naruszeniu przepisów art. 194 k.p.c., zmiany strony pozwanej w niniejszej sprawie przez oznaczenie w toku postępowania, jako strony pozwanej w sprawie dwóch podmiotów, tj. W7 C - dziennikarza i W < Z! C (syna Z i ur. \, zamieszkałego w G 4 _ , zamieszkałego W G przy ul. ' r PESEL oraz zasądził od powoda na rzecz Wt 'Zł C PESEL ' - kwotę 9.042 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji ustalił i zważył, co następuje: W toku postępowania ustalono ponad wszelką wątpliwość, że osoba zamieszkująca po adresem wskazanym przez powoda, jako adres zamieszkania Wojciecha C f dziennikarza, nie jest autorem spomych publikacji, a jedynie osobą noszącą to samo imie i nazwisko. Zamieszkujący W G Nr ' C' ur. Í ____ _W .,,„.., ____ __ "" 1"' marynarzem i nigdy nie zajmował się dziennikarstwem. O zaistniałej pomyłce poinformował stronę powodową W czerwcu 2010r. Powyższe potwierdził pełnomocnik powoda na rozprawie W dniu 9 lipca 2012r. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że W sprawie doszło do sytuacji występowania po stronie pozwanej niewłaściwej osoby, którajedynie nosi to samo imię i nazwisko, jednak nie jest osobą, która W intencji powoda miała być osobą pozwaną. Sąd uznał, że okolicznością bezsporną W sprawie jest, że W 'i C PESEL _ . . nie jest legitymowany biernie W niniejszej sprawie. Sąd wskazał, że W toku postępowania podejmował próby wyeliminowania W /W z procesu. jednak strona powodowa, reprezentowana przez pełnomocnika, nie wyraziła zgody na zaproponowane rozwiązania procesowe. Skoro zatem pozwany nie posiada legitymacji procesowej biemej W procesie, a powód nie podjął żadnych kroków zmierzających do wyłączenia go z oostepowania sądowego po skutecznym wezwaniu do procesu, to należało powództwo oddalić, bez potrzeby merytorycznej oceny zarzutów. Jednocześnie Sąd uznał za uzasadnione zasądzenie na rzecz V\ t Ci PESEL poniesionych przez niego kosztów postępowania W pełnzi wysokości. mając na względzie, że jego uczestnictwo W niniejszym postępowaniu było spowodowane Wyłącznie wskazaniem adresu zamieszkania, jako adresu Wt, i C - dziennikarza, który miał być osobą pozwaną - art. 98 ¿š§1 i 3 k.p.c. Apelację od powyższego wyroku Wywiódł powód, zarzucając: rażące naruszenie przepisów postepowania, p‹:›leg'a_iace na naruszeniu: art. 317 §l k.p.c., poprzez wydanie wyroku częściowego pomimo braku wystąpienia przesłanki jego wydania. albowiem nie zaistniała. sytuacja, W której do rozstrzygnięcia nadawałaby się tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu, a także pomimo faktu, że Wi ` ` Z _ C (syn 2 i ur. , zamieszkałego W G przy ul. I‹ ' ' ' › PESEL Í . .- ) nie jest stroną pozwaną W niniejszej sprawie; dokonanie W sposób całkowicie dowolny, pozbawiony oparcia W przepisach proceduralnych. przy naruszeniu przepisów art. 194 k.p.c., zmiany strony pozwanej W niniejszej sprawie przez oznaczenie W toku postępowania, jako strony pozwanej W sprawie dwóch podmiotów. tj. W C - dziennikarza i W' ZI C (syna Z __ i _ ur. '., zamieszkałego W G --- STRONA 5 --- 5 przy ul. ' PESEL )); art. 98 §§1 i 3 k.p.c., poprzez niezasadne zasądzenie kosztew postępowania osobie niebędącej w sprawie stroną (tj. pozwanym); art. 328 §2 k.p.c., poprzez niezawarcie w treści uzasadnienia wyroku jego koniecznych elementów, a przede wszystkim wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego wyroku wraz z przytoczeniem przepisów prawa; błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że roszczenia objęte pozwem zostały skierowane przeciwko W Z C (synowi Ł ur. zamieszkałemu w G przy ul. PESEL - .. ), jako pozwanemu w tej sprawie. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach dotychczasowego postępowania, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. SĄD APELACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Apelacja nie jest uzasadniona. Zdaniem Sądu II instancji, analiza zarzutów wywiedzionego w przedmiotowej sprawie odwołania sprowadza się do kwestionowania okoliczności, że pozwany W i C zamieszkały w G przy ul. PESEL jest pozwanym w niniejszej sprawie. Przed przystąpieniem do rozważań poszczególnych zarzutów apelacji Sąd a quem wskazuje, że skarżący jest niekonsekwentny w twierdzeniach swojej apelacji już choćby tylko z tej przyczyny, że twierdząc i wywodząc, że w /w W < C t nie jest pozwanym w tej sprawie, we wnioskach omawianego środka odwoławczego domaga się m in. zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skoro, jak wskazuje powód w zarzutach i uzasadnieniu apelacji, w /w W < i Ci . nie jest stroną tegoż procesu, to konsekwentnie do treści swoich zarzutów, w tym w zakresie zasadzenia na rzecz w /w od skarżącego kosztów procesu za I instancję, apelujący nie powinien domagać się zasądzenia ich na swoją rzecz od tegoż W We wstęonej części uzasadnienia Sądu II instancji, Sad ten przedstawił przebieg postępowania przed Sądem Okręgowym oraz stanowiska Sądu Apelacyjnego rozpoznającego sprawę na skutek zażaleń powoda, w kwestiach związanych z występowaniem w tej sprawie W' C zamieszkałego w G( i przy u l." PESLi^ 7 Ja k o strony pozwanej. Zdaniem Sądu Odwoławczego, wbrew zarzutom apelacji nie nastąpiła zmiana przez Sąd a quo strony pozwanej w niniejszej spraw:e. Wbrew stanowisku odwołania należy jednoznacznie stwierdzić, że to powód, podkreślić należy - 5 przy ul. ` .„ HESEL .›); art. 98 §§l i 3 k.p.c., poprzez niezasadne zasądzenie kosztt W postępowania osobie niebędącej W sprawie stroną (tj. pozwanym); art. 328 Š2 k.p.c., poprzez niezawarcie W treści uzasadnienia wyroku jego koniecznych elementów, a przede wszystkim wyjaśnienia podstawy prawnej W_~/danego wyroku wraz z przytoczeniem przepisów prawa; błąd W ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że roszczenia objęte pozwem zostały skierowane przeciwko W ' Z C (synowi g . ur. zamieszkałemu W G przy ul PESEL _ ._ ), jako pozwanemu W tej sprawie. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I lnstancji, z pozostawieniem temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach dotychczasowego postępowania. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, W tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. SĄD APELACYJNY ZWAZYŁ, CO NASTĘPUJE: Apelacja nie jest uzasadniona. Zdaniem Sądu Il instancji, analiza zarzutów wywiedzionego W przedmiotowej sprawie odwołania sprowadza się do kwestionowania okoliczności, że pozwany W ' C zamieszkały W G przy ul. _ PESEL jest pozwanym W niniejszej sprawie. Przed przystąpieniem do rozważan poszczególnych zarzutów apelacji Sąd a quem Wskazuje, że skarżący jest .fskcnsekwentny W twierdzeniach swojej apelacji już choćby tylko z tej przycz"ny, że twierdząc i wywodząc, W /W W' ' ' C . nie jest pozwanym W tej sprawie, we wnioskach omawianego środka odwoławczego domaga się n'› 1. zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, W tym kosztów zastępstwa procesowego Według norm przepisanych. Skoro, jak wskazuje powód W zarzutach i uzasadnieniu apelacji, W /W W' i Ci . niejest stroną tegoż procesu, to konsekwentnie do treści swoich zarzutów, W tym W zakresie zasądzenia na rzecz W /W od skarżącego kosztów procesu za I instancję, apeluiacy nie powinien domagać się zasądzenia ich na swoją rzecz od tegoż W " ` We wstępnej częsci uzasadnienia Sadąi Il instancji, Sad ten przedstawił przebieg postępowania przed Sądem Okręgowym oraz stanowiska Sądu Apelacyjnego rozpoznającego sprawe na skutek zażaleń powcda. W kwestiach związanych z występowaniem W tej sprawie W' C zamieszkałego W G' ' przy ul. " PESLL 7 , jako strony pozwanej. Zdaniem Sądu Odwoławczego, wbrew' zarzutom apelacji nie nastąpiła zmiana przez Sąd a quo strony pozwanej v niniejszej sprawie. Wbrew stanowisku odwołania należy jednoznacznie stwi':r'żlzić, ze to powód, podkreślić należy - --- STRONA 6 --- 6 reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika będącego adwokatem, w kolejnych pismach procesowych w omawianej sprawie wskazywał w /w Wc C , jako pozwanego w te i sprawie. Przykładowo: po zwrocie przez w /w W. C , odpisu wyroku zaocznego z adnotacją: „Mylnie odebrano. Tu nie mieszka ten W C i poinformowaniu pełnomocnika powoda o tym fakcie przez Sąd I instancji oraz wezwaniu do: „wykazania, że wskazany adres rzeczywiście odnosi się do pozwanego, względnie do wskazania innego adresu, pod którym możliwe byłoby doręczenie odpisu wyroku zaocznego - w terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania”, pełnomocnik powoda, pismem z dnia 23 grudnia 2 0 10r.. oświadczył, że: „miejscem zamieszkania W ‘ C jest G , ul. Co więcej, po zawieszeniu przez Sąd a quo postępowania w sprawie, postanowieniem z dnia 10 stycznia 201 lr. na podstawie art. 177 §1 pkt 6 k.p.c., zażalenie wywiódł właśnie powód, zarzucając m.in.: naruszenie przepisów postępowania art. 244 §1 k.p.c., poprzez pominiecie, że powód wskazał dokumentem urzędowym miejsce zamieszkania pozwanego, a prawdziwość tego dokumentu nie została skutecznie zaprzeczona oraz błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na przyjęciu, że powód nie wskazał prawidłowego adresu pozwanego. W zaistniałej sytuacji, zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie było podstaw do stosowania, wskazywanego w odwołaniu art. 194 k.p.c. Przepis ten w §1 stanowi, że jeżeli okaże się, że powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być w sprawie stroną pozwaną, sąd na wniosek powoda lub pozwanego wezwie tę osobę do wzięcia udziału w sprawie. Osoba wezwana do udziału w sprawie na wniosek pozwanego może domagać się zwrotu kosztów wyłącznie od pozwanego, jeżeli okaże się, że wniosek był bezzasadny, zaś w § 3, że eżeli okaże się, że powództwo o to samo roszczenie może być wytoczone przeciwko innym jeszcze osobom, które nie występują w sprawie w charakterze pozwanych, sąd na wniosek powoda może wezwać te osoby do wzięcia udziału w sprawie. W przedmiotowej sprawie powód, mimo powyższego postęoowania Sądu Okręgowego, a następnie jednoznacznej treści uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 31 marca 20lir. w sprawie I ACz - nie zmienił swojego stanowiska i nadal stanowczo twierdził, że W C zamieszkujący pod wskazanym w piśmie z dnia 23 grudnia 2010r. adresem, tj. w G przy ul. jest pozwanym w sprawie. Przykładowo w piśmie z dnia 23 kwietnia 2012r., stanowiącym odpowiedź powoda na zażalenie w /w W t ’ na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 201 lr. w przedmiocie odrzucenia jego sprzeciwu od wyroku zaocznego, znając, jak wynika z treści tego pisma, treść pism tegoż W C z 21 lutego 2012r., 8 marca 20121 r. i 29 marca 2012r., w których W « C wskazywał jednoznacznie na brak swojej tożsamości z 6 reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika będącego adwokatem, W kolejnych pismach procesowych W omawianej sprawie Wskazywał W /W Wi C ,jako pozwanego W te, sprawie. Przykładowo: po zwrocie przez W ' v W. C , odpisu wyroku zaocznego z adnotacją: ,,Mylnie odebrano. Tu nie mieszka ten W ' C ' ` i poinformowaniu pełnomocnika powoda o tym fakcie przez Sąd I instancji oraz wezwaniu do: ,,Wykazania, że wslfaz'-:ny adres rzeczywiście odnosi się do pozwanego, względnie do wskazania innego adresu, pod którym możliwe byłoby doręczenie odpisu wyroku zaocznego ~ W terminie 14 dni pod rygorem zawieszenia postępowania”, pełnomocnik powoda, pismem z dnia 23 grudnia 2010r.. oświadczył, ze: _,miejscem zainąeszkania W ' C jest G ' , ul. Ą Co więcej. po .zawieszeniu przez Sąd a quo postępowania W sprawie. postanowieniem z dnia 10 stycznia 201 1r. na podstawie art. 177 §l pkt 6 k.p.c., zażalenie wf/Wiódł właśnie powód, zarzucając in.in.: naruszenie przepisów postępowania art. 244 §1 k.p.c., poprzez pomiriiecie, że powód wskazał dokumentem urzędowym miejsce zamieszkania pozwanego, a prawdziwość tego dokumentu nie została skutecznie zaprzeczona oraz błąd W ustaleniach faktycznych. przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, polegający na przyjęciu, że powod nie wskazał prawidłowego adresu pozwanego. W zaistniałej sytuacji, zdaniem St¿‹ii.i Apelacyjnego, nie było podstaw do stosowania, wskazywanego W odwołaniu art. 194 k.p.c. Przepis ten W §lstanowi, ze jezcž okaże się. ze powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być W sprawie stroną pozwaną, sąd na wniosek powoda lub pozwanego wezwie ie osobę do wzięcia udziału W sprawie. Osoba wezwana do udziału tv sprawie na wniosek pozwanego może domagać się zwrotu kosztów wyła.:z\ie od po/Wanego, jeżeli okaże się, że wniosek był bezzasadny, zaś W § 3, ze ezeli okaże się, że powództwo o to samo roszczenie nioże być wytoczone przeciwko iniiyrn jeszcze osobom, które nie występują W sprawie W charakterze r›ozw*anycł', sąd na Wniosek powoda może wezwać te osoby do wzięcia udziału y. sprawie. W przedmiotowej sprawie powód. mimo powyższego postępowania Sądu Okręgowego, a następnie jednoznacznej treści uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 31 marca 20111 W sprawie I ACz ‹ nie zmienił swojego stanowiska i nadal stanowczo twierdził, że W C zamieszkujący' pod wskazanym W pisf ie z dnia. 23 grudnia 2010r. adresem, tj. W G przy ul. jest pozwanym W sprawie. Przykładowo W piśmie z dnia 23 kwietnia 2012r., stanowiącym odpowiedż powoda na zażalenie W /W W t ' na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 22 grudnia 2011r. W przedmiccie odrzucenia jego sprzeciwu od wyroku zaocznego, znając, jak wynika z tre<.ci tego pisma, treść pisni tegoż W ' C z 21 lutego 2012r., 8 marca 20l2lr. i 29 marca 2012r., W których W' C Wskazywał _jedifo.z..¬.1cziiie na brak. swojej tożsamości z --- STRONA 7 --- 7 tożsamością pozywanego w sprawie dziennikarza W i C \ powód wnosząc o oddalenie zażalenia „pozwanego z dnia 17.01.201 lr. oraz pism pozwanego z stwierdził nadto: „pozostałe argumenty pozwanego nie posiadają znaczenia dla oceny postanowienia Sądu W zaistniałej sytuacji, wobec stanowczego stanowiska powoda, że W C zamieszkały w Gi przy ul. ' jest pozwanym w niniejszej sprawie, gdyż jest osobą, od którego domaga się on roszczenia związanego z ochroną dóbr osobistych, to nie Sąd I instancji popełnił błąd polegający na ustaleniu, że roszczenia objęte pozwem zostały skierowane przeciwko W Z C i (synowi . ..., zamieszkałemu w < PESEL ' .. '), iako pozwanemu w tej sprawie, lecz błąd ten leży tylko i wyłącznie po stronie skarżącej. W tym miejscu koniecznym jest przytoczenie stanowiska Sądu Apelacyjnego zawartego w uzasadnieniu postanowienia z dnia 31 marca 2 0 lir . w sprawie I ACz 403/1 1: ,.zgodnie z zasadą dyspozycyjności, realizującą się w treści art. 187 §1 k.p.c. w zw. z art. 126 §1 pkt 2 i §2 k.p.c., to do powoda należy określenie osoby, którą pozywa. Procesowym elementem indywidualizacji tej osoby, oprócz jej imienia i nazwiska, jest natomiast jej adres zamieszkania. Jeżeli wiec powód konsekwentnie twierdzi, że żąda określonego świadczenia od W ' C zamieszkującego w G t prz\ ul. i _ to Sąd Okręgowy nie może ingerować w te kwestię, skoro ustalono, że ta osoba pod powyższym adresem rzeczywiście zamieszkuje. Powód ponosi natomiast w tym przypadku ryzyko, że tak zindywidualizowany pozwany nie jest podmiotem stosunku prawnego, z którego ma wynikać zasadność dochodzonego roszczenia.”, powtórzonym następnie w uzasadnieniu postanowienia tegoż Sądu z dnia 20 grudnia 2012r. w sprawie I A.Cz Oczywistym jest, że powyższe stanow isko nie stanowi wytycznych, o których mowa w art. 386 §6 k.p.c., jednak Sąd a quem rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni je podziela i przyjmuje za własne. W konsekwencji. Sąd ten uznał, że to wyłącznie powód ponosić musi konsekwencje swojego postępowania, polegającego na wskazaniu niewłaściwego adresu zamieszkania osoby, którą chciał pozwać w tej sprawie, a w rezultacie włączenia do niniejszego procesu, jako pozwanej, osoby, nie mającej żadnego związku ze wskazywanym w pozwie naruszeniem dobór osobistych powoda. Dodać należy, że dopiero na rozprawie w dniu 9 lipca 2012r. pełnomocnik powoda oświadczył, że obecny wówczas na sali rozpraw pozwany, tj. W C zamieszkały pod w /w adresem, nie iest o^obą, która została pozwana w przedmiotowej sprawie. Na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012r. pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo w stosunku do W i C - dziennikarza, stwierdzając nadto, że: „możliwość zidentyfikowania osoby pozwanego była możliwa dopiero na rozprawie”. 7 tożsamością pozywanego W sprawie dziennikarza W ` ` 1 C ', powód wnosząc 0 oddalenie zażalenia ,,pozv-'anego z dnia 17.01.2011r. oraz pism pozwanego z stwierdził nadto: „pozostałe argumenty pozwanego nie posiadają znaczenia dla oceny postanowienia Sądu W zaistniałej sytuacji, Wobec stancwczego stanowiska powoda, że W ` ` C zamieszkały W G' przy ul_ __ E ` jest pozwanym W niniejszej sprawie, gdyż jest osobą, od którego domaga się on roszczenia związanego z ochroną dółf osobistych, to nie Sąd 1 instancji popełnił błąd polegający na ustaleniu, że roszc;~:enia objęte pozwem zostały skierowane przeciwko W Z C i (synowi _ zamieszkałemu W ' j _ ' ` PESEL ' _ '), jako pozwanemu w tej sprawie, lecz błąd ten leży tylko i Wyłącznie po stronie skarżącej. W tym miejscu koniecznym _jest o"zytoczenie stanowiska Sądu Apelacyjnego zawartego W uzasadnieniu postanowienia z. dnia. 31 marca 2011r. W sprawie I ACz 403/1 1: ,.zgodnie z zasadą dysp'"›zyc_yjriości. realizującą się W treści art. 187 §1 k.p.c. W zw. z art. 126 §1 pkt 2 1 ŁŚZ k.p.c., to do powoda należy określenie osoby, którą pozywa. Procesowym elementem indywidualizacji tej osoby, oprócz jej imienia i nazwiska, jest natomiast tej adres zamieszkania. .łeżeli wiec powód konsekwentnie twierdzi, że żąda ok.„.'sionego świadczenia od W ' C zamieszkującego W G i przy ul. _ to Sąd Okręgowy nie może ingerować W te kwestię, skoro ustalono, .ze ta osoba pod powyższym adresem rzeczywiście zamieszkuje. Powód ponosi natomiast W tym przypadku ryzyko, że tak zindywidualizowany pozwany nie jest podmiotem stosunku prawnego. z którego ma vvyriikać zasadność dochodzonego roszczenia.”, powtórzonyni następnie W uzasa':lnici.}u postaiiowieieia tegoż Sądu z dnia 20 grudnia 20121". W sprawie I ACZ Oczywistym jest, że powyższe star :~uis'{o nie stanowi Wytycznych, 0 których mowa W art. 386 §6 k.p.c.. jednak sąd a qu::'^;i rozpoznający przedmiotową sprawę W pełni je podziela. i przyjmuje za własne. W konsekwencji. Sąd ten uznał, że to wyłacznie powód ponosić musi l<on.'›ekwericje swojego postępowania, polegającego na wskazaniu niewłasci ego adresu zamieszkania osoby, którą chciał pozwać W tej sprawie, a W rez'.ilta(:ie włączenia do niniejszego procesu, jako pozwanej, osoby, nie mającej zad tego zwiazku ze wskazywanym W pozwie naruszeniem dobór osobistych povxcd .. Dodać należy, że dopiero na ro2.piQ»=;ie W dniu 9 lipca .2012r. pełnomocnik powoda oświadczył, że obecny' wóy t:z:=.s "12 sali rozpraw pozwany, tj. W ' ` ` C' zamieszkały' pod W /W adreserri. nie jest osobą, która została pozwaną W przedmiotowej sprawie. Na rozprame W dniu 29 sierpnia 2012r. pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo W st' .unku do W i C ~ dziennikarza, stwierdzając nadto, że: „inożliwość aiderityfikowania osoby pozwanego była możliwa dopiero na rozprawie”. --- STRONA 8 --- 8 W związku tym zasadnym jest wniosek, że to nie Sąd Okręgowy dokonał w sposób całkowicie dowolny, pozbaw iony oparcia w przepisach proceduralnych, przy naruszeniu przepisów art. 194 k.p.c., zmiany strony pozwanej w niniejszej sprawie przez oznaczenie w toku postępowania, jako strony pozwanej w sprawie dwóch podmiotów, tj. W . C - dziennikarza i W * ' Z Ci i (syna __ _.yur. ! ,, zamieszkałego w G przy ul. 1 ^ . PESEL ). Powyższego dokonał powód, wskazując w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010r., i nie zmieniając swojego stanowiska, mimo informacji Sądu Okręgowego z dnia 6 grudnia 2010r oraz w /w postanowień Sądu Apelacyjnego. Reasumując, skoro to powód jest dysponentem procesu, co wynika jednoznacznie z treści art. 187 §1 k.p c. w zw. z art. 126 §1 pkt 2 i §2 k.p.c., a w niniejszej sprawie chcąc pozwać W Ci dziennikarza, poprzez nieprawidłowe podanie adresu zamieszkania tej osoby powód włączył do procesu W C' marynarza, zamieszkałego w G , i, jak już w /w, stanowczo twierdził, że jest on osobo pozwana w sprawie, to omówione powyżej zarzuty muszą zostać uznane za bezzasadne. Na dualizm strony pozwanej w przedmiotowej sprawie powód wskazał dopiero na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012r W powstałej, w wyniku w /opisanego postępowania skarżącego, sytuacji, oraz wobec braku z jego strony jakiejkolwiek reakcji na ^rdzenia W C zamieszkałego w G przy ul. oraz jego żony, zgłaszane już w czerwcu 2010r. pełnomocnikowi powoda, o braku tożsamości pomiędzy w /w W C’ , a dziennikarzem o identycznym imieniu i nazwisku, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zasadnym jest wydanie w sprawie wyroku częściowego. Przepis art. 317 §1 in prince k.p.c. stanowi, że sąd może wydać wyrok częściowy, jeżeli nadaje się do rozstrzygnięcia tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwii. Brak jest, według Sądu Odwoławczego, przyczyn, dla których przepisu tego nie można byłoby zastosować do wydania wyroku cześciowego, odnoszącego się do jednego z pozwanych, jeżeli nie są oni współuczestnikami koniecznymi lub jednolitymi Zakazu w tym zakresie nie można bowiem wywieść z brzmienia powyższego przepisu. Nie wynika on także ze- stanowiska judykatury, czy doktryny. W konsekwencji także zarzut apelacji naruszenia powyższego przepisu Sąd ten uznał za nieuzasadniony. Kolejny zarzut odwołania apelującego odnosi się do art. 328 §2 k.p.c. i wskazuje na jego naruszenie, poprzez niezawarcie w treści uzasadnienia wyroku jego koniecznych elementów, a orzedt wszystkim wyjaśnienia podstawy prawnej wydanego wyroku wraz z przytoczeń iein przepisów prawa. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury naruszenie przepisu określającego wymagania, jakim winno odpowiadać uzasadnienie wyroku sądu (art. 328 § 2 k.p.c.), może być ocenione jako mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy w sytuacjach tylko wyjątkowych, do których zaliczyć można takie, w których braki 8 W związku tym zasadnym _jest w'niosek, że to nie Sąd Okręgowy dokonał W sposób całkowicie dowolny, pozbavicny oparcia W przepisach proceduralnych, przy naruszeniu przepisów art. 194 k.p.c., zmiany' strony pozwanej W niniejszej sprawie przez oznaczenie W toku postępowania, jako strony pozwanej W sprawie dwóch podmiotów, tj. W . C" - dziennikarza i W' ' Z ' Ci i (syna. ___-,f ur. ., zamieszkałego W G ' przy ul. l J . ""'.fͬELI. ). Powyższego dokonał powód, wskazując W piśmie z dnia (¬ kwietnia 201011, i nie zmieniając swojego stanowiska, mimo informacji Sądu (}l‹.r.:goWego z dnia 6 grudnia 2010r oraz W /W postanowień Sądu Apelacyjnego. Reasumując, skoro to powód jest dysponentem procesu, co Wynika jednoznacznie z treści art. 187 §1 kp' . 'w' zw. z art. 126 §l pkt 2 i §2 k.p.c., a W niniejszej sprawie chcąc pozwać `\I Ci dziennikarza, poprzez nieprawidłowe podanie adresu zamieszkania tej osoby powód włączył do procesu W C' marynarza, zamieszlœłego W G , i, jak już W /W, stanowczo twierdził, że jest on osoba pozwaną W sprawie. to omówione powyżej zarzuty muszą zostać uznane za bezzas. .:lne. Na dualizin strony pozwanej W przedmiotowej sprawie powód wskazał dopiero na rozprawie W dniu 29 sierpnia 20i2r' W powstałej, W wyniku W /opisanego postępowania skarżącego, sytuacji, oraz wobec braku z jego strony jakiej kolwiek reakcji na 'Wierdzenia W C' zainieszkałego W G przy ul. _ oraz jego żony. zgłaszane już W czerwcu 2010r. pełnomocriikowi powoda, o braku tożsarności pomiędzy W /W W C' , a dziennikarzern o identycznym imieniu i nazwisku, Sąd l instancji prawidłowo uznał, że zasadnym jest w yuanie W sprawie wyroku częściowego. Przepis art. 317 §l in prince 1‹.. ¬ stanowi, że sąd może wydać Wyrok częściowy, _jeżeli nadaje się do rozstrzygnięcia tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu. Brak jest, według Sądu OclWoławc¿.2:¬r~, przyczyn, dla których przepisu tego nie można byłoby zastosować do wydania 'vyr'cku cze:ícĹio\vego, odnoszącego się do jednego z pozwanych, _jeżeli nie są .mi współuczestnikaini koniecznyini lub jednolitymi Żakazu W tym zakresie można powiem Wywieść z brzmienia powyższego przepisu. Nie Wynika takze ze stanowiska judykatury, czy doktryny. W konsekwencji także zarz. apelacji naruszenia powyższego przepisu Sąd ten uznał za nieuzasadniony. Kolejny zarzut odwołania apelującego odnosi się do art. 328 §2 k.p.c. i wskazuje na jego naruszenie, poprzez niezawarcie W treści uzasadnienia wyroku jego koniecznych elementów, a przed'. wszystkim wyja'~¬.nienia podstawy prawnej wydanego wyi'oku Wraz z przytoczeime .n przepisów prawa. Zgodnie z utrwalonym poglądem jiidykatury naruszieżie przepisu określającego wymagania, jakim winno odpowiadar uzasadnieriie wyroku sądu (art. 328 § 2 k.p.c.), może być ocenione jako inog';"'f. miec istotny wpływ na Wynik sprawy W sytuacjach tylko wyjątkowych, do kto' 'ich zaliczyć można takie, W których braki --- STRONA 9 --- 9 w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych i oceny prawnej są tak znaczne, że sfera motywacyjna orzeczenia pozostaje nieujawniona, bądź ujawniona w sposób uniemożliwiający poddanie jej ocenie instancyjnej (por. orzeczenie SA w Łodzi w sprawie I ACa 1075/12). W ocenie Sądu a quem, uzasadnienie zaskarżonego w tej sprawie orzeczenia poddaje się kontroli instancyjnej, co wynika z poczynionych wyżej rozważań. W konsekwencji nie można temuż orzeczeniu skutecznie czynić zarzutu naruszenia art. 328 §2 k.p.c. Ostatnim zarzutem przedmiotowej apelacji jest zarzut naruszenia art. 98 §§1 i 3 k.p.c. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, także ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Nie powtarzając w /przedstawionych rozważań, Sąd ten stwierdził, że skoro wyłącznie na skutek działań powoda W ’ ‘ C i zamieszkały w G ' został włączony do niniejszego procesu, jako strona pozwana, to, jak już w /w, występował w omawianym postęnowaniu właśnie w takim charakterze. W tym stanie rzeczy konsekwencją omówionego wyżej postępowania skarżącego było poniesienie przez tegoż pozwanego określorych kosztów procesu, co istotne, których składowych i wysokości apelujący nie kwestionuje. Konsekwencją powyższego jest uznanie, także prze;-; Saci Odwoławczy, że w sprawie wobec powyższego W » C la zastosowanie art. 98 §1 i §3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Sąd ten zmienił jednak zaskarżony wyrok w sposób wskazany w pkt II orzeczenia, na podstawie art. 386 § i k o.c., jednak z tej tylko przyczyny, że brak jest podstaw prawnych, by do wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego na podstawie umowy, zaliczyć podatek od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z zestawienia przedłożonego przez pełnomocnika pozwanego W( C , jest to kwota 690 zł, o którą Sąd ten obniżył kwotę zasądzoną od powoda na rzecz pozwanego w punkcie trzecim (po sprostowaniu drugim) zaskarżonego orzeczenia. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd ten orzekł na podstawie art. 98 § li §3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i a n. 108 §1 k.p.c zgodnie z wynikiem tegoż postępowania. Na podstawie art. 350 §1 i §3 k.p.c. Sąd II instancji sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji zaskarżonego orzeczenia w sposób wskazany w pkt I sentencji. 9 W zakresie poczynionych ustaleń faktycznych i oceny prawnej są tak znaczne, że sfera motywacyjna orzeczenia pozostae nieujawniona, bądź ujawniona W sposób uniemożliwiający poddaniejej ocenie instancyjnej (por. orzeczenie SA w Łodzi w sprawie I ACa 1075/12). W ocenie Sądu a quem, uzasadnienie zaskarżonego w tej sprawie orzeczenia poddaje się kontroli instancyjnej, co W nika 2 pocztynicnych wyżej rozważań. W konsekwencji nie można temuż orzec.- :niu skutecznie czynić zarzutu naruszenia art. 328 §2 k.p.c. Ostatnim zarzutem przedmiotowej 2* iacji jest zarzut naruszenia art. 98 §§l i 3 k.p.c. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, także ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Nie powtarzajac w /przedstawionych rozważań, Sad ten stwierdził, że skoro wyłącznie na skutek działań powoda W ` ' C i zamieszkały w G ' został właczony do niniejszego proccst.. jako strona pozwaną. to, jak _już w /w, występował W omawianym postenoxwniti właśnie W takim charakterze. W tym stanie rzeczy konsekwencją omówionego wyżej postepowania skarżącego było poniesienie przez tegoż oozwanego określorych kosztów procesu, co istotne, których składowych i wysokości ap:-lujący nie kwestionuje. Konsekwencją powyższego jest uznanie. także przef Sad Odwoławczy, że w sprawie wobec powyższego Wt C ia zamisowanie art. 98 §`i i §3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Sąd ten zmienił jednak zaskarżc. iv wyrok w sposób wskazany w pkt II orzeczenia. na podstawie art. 386 §i k i'›.c., jednak z tej tylko przyczyny, że brak jest podstaw prawnych, by do \~yna_¿~t›dzenia pełnomocnika ustanowionego na podstawie umowy, zaliczyć podatek od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z zestawienia prz' . nego przez pełnomocnika pozwanego Wt C ,jest to kwota 690 zł. n która Sąd ten obniżył kwote zasadzoną od powoda na rzecz pozwanego W pąnkcie trzecim (po sprostowaniu ›:l'.'ugim) zaskarżonego orzeczenia. O kosztach postepowania odvx oławfizcgo Sąd ten orzekł na podstawie art. 98 § li §3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. i a";.. 208 dl k.p.c zgodnie z wynikiem tegoż postępowania. Na podstawie art. 350 Êłl i §3 k.n.:. Sad Il instancji sprostował oczywistą omyłke pisarską w sentencji zaskarż‹ n' go oi':¿eczemf± w sposób wskazany W pkt I sentencji. › ft J xj. _J --- STRONA 10 --- podpisy. __________________ p0dplSy_