Wyrok I ACa 534/10 Z1 .17

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 534/10 Z1 .17 _‘|\ “'_ =’*"*%3%!%"“ WYROK W . IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lipca 2010 r Sqd Apelacyjny W Poznaniu, I Wydzial Cywilny W sldadzie: Przewodniczqcy: SSA Malrgorzata G1flczyfiska(spr.j Sfigdziowie: SA Ja.nFut1'0 SA Hanna Malaniulc ' Protokolant: starszy selcretarz sacdawy Sy1wia§,Woinal< t p0 rozpoznaniu W dniu 14 lipca 201.0 r. W Poznaniu na rozprawie V sprawy z powédztwh  '  przeciwko Skarbowi Pafistwa  Dyrektordwi Zakladu Karnego W I 0 zaplatc; ' ‘ na Skutek apclacji powoda od wyroku Sa,du Okrqgowego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt XII C 165/08 4 1. oddala apelacjg; 2. zasqdia od powoda na r zast zecz pozwanego kwotg 5.40Q zl tytulem kosztéw gpstwa procesowego W postgpofwaniu apelacyjnyni. ' SA Jan Futro SSA Maigorzata Gulczyfiska SA Ha_n_[1a Maglmlk S3/gn. akt I ACa 534/10 22 .17 _,lx ""-_ zălšap WYROK W . IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lipca 2010 r Sąd Apelacyjny W Poznaniu, I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata G1dczyńska(spr.l Sędziowie: SA JanFut1'o SA Hanna Małaniuk ` Protokolant: starszy selcretarz sądowy Śy1wia,_Woźnal< Ľ po rozpoznaniu W dniu 14 lipca 201.0 r. W Poznaniu na rozprawie ‹ sprawy z powództwa - " - przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego W I o zapłatę -' ` na śkutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt XII C 165/08 Ą 1. oddala apelację; 2. zasądza od powoda na r zast zecz »pozwanego kwotę 5.4(}Q zł tytułem kosztów ępstwa procesowego W postępowaniu apelacyjnyni. ` SA Jan Futro SSA Małgorzata Gulczyńska SA -Hanna Małalnjuk --- STRONA 2 --- Sygn. akt ACa 534/10 UZASADNIENIE  Powod _ Wniosl 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa '. Dyrektora Zakladu Karnego W 300.000 21 zustawowymi odsetkami ocl daty wniesienia pozwu oraz 0 zobowiqzanie pozwanego do pisemnego przeproszenia go za naruvszenie dobr osobistych. Zdaniem powoda do naruszenia jego dobr osobistych doszio Wskutek umieszczcnia go podczas odbywania kary pozbawienia wolnoéci W celach dla osob palqcych, na co jako osoba niepalqca nie wyrazi} zgody nao pi§I1'1i6 i co spowodowalo zawroty glowy, zle samopoczucie oraz poprzez naruszcnie jego nietykalnoéci cielesnej przez funkcjonariusza pozwanego, ktory popchnajt powoda powoduj ace jego przewrocenie na lozko. A d Pozwany Wnios} » 0 oddalenie powodztwa oraz zasqdzenie kosztéw pOS1IQpOWElI1i&1 Wraz z kosztami zastqpstwa procesowego. P0zWany* zaprzeczy} Wszystkim twierdzeniom powoda. . Wyrokiom 2. dnia 21 stycznia 2010 r. Sqd Okirqgowy W Poznanju oddalil powodztwo i rozstrzygnqi o kosztach procesu. Podstawq tego orzeczenia by{y nastqpujqce ustalenia faktyczne i Wnioski prawne. palil papierosy od 12 roku Zycia. Wypalal do 30 papieroséw dziennie. Naduzywai réwniez narkotykéw. Przestal palié papierosy W 2005 1'.  W czasie pobym W zakiadzie karnym. W 2007 r. by} osobq W znacznyrn stopniu zdemoralizowanq i mial ograniczonq podatnoéé na oddzialywania Wychowawcze. Stwierdzono u niego organiczne zaburzenia osobowoéci oraz uzaleinienie od sirodkow odurzajqcych.  1 Powod W dniu 20 czerwoa 2007 r.— po odbyciu terapii odwykowej od érodkow odurzajagsych i narkotykow po raz "kolejny rozpoczaj odbywanie kary pozbawienia WO]I10§Ci W_Zakladzie Kamym W . W czasie od 20 czcrwca r. do 13 iistopacla r. osadzony byi W pawilonie C W celach nr: 4, 15, 18. Cele te nie byky Wyznaczone dla osob palapych. Na podstawie zatzqdzenia Dyrektora Zakladu Kamego W obowiqzywak W nich zakaz palenia. Dwie z nich byly 8osobowe, jedna 4osobowa. W celach tych osadzone by%y zarowno osoby zfiepalqce, jak i palqcc. Palqcy Wypalali rozzne iloéci papierosow W ciqgu doby  W zalefmoéci od posiadanych zasobow. Powéd nie zglaszzd na piémie ani ustnie skarg z tcgo powodu, nie dek1arowa% tezz chqci przeniesienia do celi z osobami niepalqcylni. Swoje niezadowolenie Wyrazefl jedynie Wobec wspohvioéniow. * Wychowawca nie zaobsezwowak, aby W czasie jego Wizytacji witginiowie W celi paiili papierosy. Nikt nie zgiaszai do niego skarg na ten temat. Powod prezentowai postawo roszczeniowq i kiedy cokolwiek mu nie odpowiadaio to niezwlocznie zgtaszak to W formic skargi lub Wniosku do administracji zakladu kamego. Swoje niezadowolenie W Wypadku nierealizowania roszczefi okazywal poprzez autoagresj Q, niszczenie sprzotow, odmowq Wykonywania polecefi (np. odmowo opuszczenia celi). W tym okresie powéd wielokrotnie byi badany przez _ lekarza, konsultowany przez psychiatro oraz psychologa. Nie zglaszai takich dolegliwoéci jak zawroty, czy bole giowy. Nie informowairowniez, Ze przeszkadza‘ mu W celi dym tytoniowy i z tego powodu odczuwa dolegliwoéoi, czy dyskomfort.  1 w Sygn. akt ACa 534/10 UZASADNIENIE ' Powód _ wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa `.- Dyrektora Zakładu Karnego w 300.000 zł zustawowymi odsetkami od daty wniesienia pozwu oraz o zobowiązanie pozwanego do pisemnego przeproszenia go za naruszenie dóbr osobistych. Zdaniem powoda do naruszenia jego dóbr osobistych doszło wskutek umieszczenia go podczas odbywania kary pozbawienia wolności w celach dla osób palących, na co jako osoba niepaląca nie wyraził zgody na piśmie i co spowodowało zawroty głowy, złe samopoczucie oraz poprzez naruszenie jego nietykalności cielesnej przez funkcjonariusza pozwanego, który popchnął powoda powodując jego przewrócenie na łóżko. › z Pozwany wniósł › o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Pozwany* zaprzeczył wszystkim twierdzeniom powoda. . Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy W Poznaniu oddalił powództwo i -rozstrzygnął o kosztach procesu. Podstawą tego orzeczenia były następujące ustalenia faktyczne i wnioski prawne. palił papierosy od 12 roku życia. Wypalał do 30 papierosów dziennie. Naduzywał również narkotyków. Przestał palić papierosy W 2005 r. - W czasie pobytu w zakładzie karnym. W 2007 r. był osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną i miał ograniczoną podatność na oddziaływania wychowawcze. Stwierdzono u niego organiczne zaburzenia osobowości oraz uzależnienie od środków odurzających. - '_ Powód W dniu 20 czerwca 2007 r. po odbyciu terapii odwykowej od środków odurzających i narkotyków po raz "kolejny rozpoczął odbywanie kary' pozbawienia wolności w_Zakładzie Karnym W . W czasie od 20 czerwca r. do 13 iistopada r. osadzony był w pawilonie C W celach nr: 4, 15, 18. Cele te nie były wyznaczone dla osób palących. Na podstawie zarządzenia Dyrektora Zakładu Karnego W obowiązywał W nich zakaz palenia. Dwie z nich były 8-osobowe, jedna 4-osobowa. W celach tych osadzone były zarówno osoby niepalące, jak i palące. Palący wypalali rózne ilości papierosów W ciągu doby - w zależności od posiadanych zasobów. Powód nie zgłaszał na piśmie ani ustnie skarg z tego powodu, nie deklarował też chęci przeniesienia do celi z osobami niepalącymi. Swoje niezadowolenie wyrażał jedynie wobec współwiężniów. * Wychowawca nie zaobsezwował, aby w czasie jego wizytacji więźniowie W celi palili papierosy. Nikt nie zgłaszał do niego skarg na ten temat. Powód prezentował postawę roszczeniowąi kiedy cokolwiek mu nie odpowiadało to niezwłocznie zgłaszał to W formie skargi lub wniosku do administracji zakładu karnego. Swoje niezadowolenie W wypadku nierealizowania roszczeń okazywał poprzez autoagresj ę, niszczenie sprzętów, odmowę wykonywania poleceń (np. odmowę opuszczenia celi). W tym okresie powód wielokrotnie był badany przez _ lekarza, konsultowany przez psychiatrę oraz psychologa. Nie zgłaszał takich dolegliwości jak zawroty, czy bóle głowy. Nie inforrnowałrównież, że przeszkadza mu W celi dym tytoniowy i z tego powodu odczuwa dolegliwości, czy dyskomfort. - l \› --- STRONA 3 --- W dniu 1 paidziernika 2007 r.' powod dokonai samouszkodzenia poprzcz przeciocie przedramienia prawej i lewej rqki. Togo dnia funkojonariusz pomanego nie uzyi Wobec powoda przemocy W okolicznoéciach zwiaganyoh z przekazywaniem korespondencji. Na g1uncie tak ustalonych okolicznoéci faktycznych Said Okrqgowy uznai za niezasadne roszczenic Wywodzone z art. 417 § 1 kc konstruuj apego odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa za szkodeg W3/rzafidzonat przez niezgodnc z prawem dziaianie lub zaniechanie przy Wykonywaniu wiadzy publicznej, a to ze WZg1Q(iL1 na niewykazanie bezprawnoéci zachowania administracji Zakiadu Kamago W =. Odnosinie do zdarzenia z dnia 1 paidziernika 2007 r. (konflikt z fimlccjonariuszem pozwanego W zwizgzku z przekazywaniem korespondencji) powod nie podotai ciqzarowi Wykazania, Ze sytuacja taka W ogéle miala miejsce. Brak jest zatcm podstaw do przyjegcia, by jego dobra osobiste z art. 23 kc (jak nietykal11o§é cieiesna, godnoéé) zostaly naruszone lub zagrozorie i Wyn1agaiy.jakiejko1Wiek ochrony W rozurnieniu art. 24 kc. i Co do naruszenia dobr osobistych takich jak zdrowie oraz prawo do odbywania kary pozbawienia wolnoéci W wamnkach pozbawionych dymu tytoniowégo Sqd Okrqgowy stwierdzil, zc okrss przebywania powoda W WElIl.II1kElCh zagrozenia dla tyoh dobr tzwal zaledwic okolo 4,5 miesiqca. Zdaniem sqdu dziaianic pozwanego polegajqce na umieszczeniu powoda jako osoby niepalqcej W celach na oddziale III nie byio bezprawne, gdyz zgodnie z Wewnqtrznymi przepisami Wydanymi W granicach art. '73 § 2 kkw (zarzqdzcnie Dyrektora Zakladu Ka1"neg_o W z 2 marca 2007 r. W sprawie porzqdku Wewnotrznego  W szczegolnoéci § 21 15kt 1 i 2 i § 22.), dostosowanymi do § 2 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 26 listopada 1996 r. W sprawie okreélenia zasad dopuszczalnoéci 'uZyWania wyrobow tytoniowych W obielctach zamkniotyoh podleglych Ministrowi Sprawiedliwoéci (Dz. U. 2 dnia 5 grudziia 1996 1'.) na oddziale III dozwolone wbylo palenie tytoniu jedynie W celach mieszkalnych speojalnie Wyznaczonych i oznakowanych lub W innych miejscach Wyznaczonych i specjalnie oznakowanych. Z materialu dowodowego nie Wynika, aby cele, W ktorych powod przebywai byiy specjalnie oznaczone jako miejsca dozwolonego palenia tytoniu. Zgodnic z art. 108 § 1 i 2 kkw administracja zaldadu kamego ma obowiqzek podejmowania odpowiednich dzialafi celem zapewnienia skazanym bezpieczefistwa osobistego W czasie odbywania kaxy, a skazany jest obowiqzany poinformowaé niezwiocznie przelozonego o zagrozeniach dla jego bezpieczefistwa osobistego oraz unikaé tych zagrozefi. Ponadto zgodnie z art. 116 § 1 kkw skazany ma obowiqzek przestrzegania przepiséw olcroélajqcych zasady i tryb Wykonywania kary, ustalonego W zakladzie kamym porzqdku oraz Wykonywania polecefi przeiozonych i innych osob uprawnionych. Wobec powyzszego, skoro powod zauwazyl, Ze osadzeni naruszajq zakaz palenia tytoniu i W celi, to powinien niezwiocznie zawiadomié 0 tym administracjq zakladu karnego, czego nie uczynii tym samym utrudniajqc i administracji spowodowanie zaprzestania takich zachowafi i Wyciqgnigcia konsekwencji dyscyplinarnych. Ponadto, skoro dym_ tytoniowy przeszkadzai powodowi do tego stopnia, zc odczuwai dyskomfoxt lub zawroty giowy, to powinien niezwiocznie zgiosié to lekarzowi oraz domagaé sir; umieszczenia W celi z osobami niepalqcymi. Osadzenie powoda z osobami, ktére palq papierosy, nie byio bezprawno, gdyz faktycznie osoby palqce powinny powstrzymywaé siq od palenia 2 W dniu 1 października 2007 r. powód dokonał samouszkodzenia poprzez przecięcie przedramienia prawej i lewej ręki. Tego dnia funkcjonariusz pomanego nie użył wobec powoda przemocy w okolicznościach związanych z przekazywaniem korespondencji. Na gruncie tak ustalonych okoliczności faktycznych Sąd Okręgowy uznał za niezasadne roszczenie wywodzone z art. 417 § l kc konstruuj ącego odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej, a to ze względu na niewykazanie bezprawności zachowania administracji Zakładu Karnego w =. Odnośnie do zdarzenia z dnia 1 października 2007 r. (konflikt z funkcjonariuszom pozwanego W związku z przekazywaniem korespondencji) powód nie podołał ciężarowi wykazania, ze sytuacja taka W ogóle miała miejsce. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, by jego dobra osobiste z art. 23 kc (jak nietykalność cielesna, godność) zostaly naruszone lub zagrożone i wymagały.jakiejkolwiek ochrony w rozumieniu art. 24 kc. Å Co do naruszenia dóbr osobistych takich jak zdrowie oraz prawo do odbywania kary pozbawienia wolności w warunkach pozbawionych dymu tytoniowego Sąd Okręgowy stwierdził, że okres przebywania powoda w warunkach zagrożenia dla tych dóbr trwał zaledwie około 4,5 miesiąca. Zdaniem sądu działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda jako osoby niepalącej w celach na oddziale III nie było bezprawne, gdyz zgodnie z wewnętrznymi przepisami wydanymi w granicach art. 73 § 2- kkw (zarządzenie Dyrektora Zakładu Karnego w z 2 marca 2007 r. W sprawie .porządku wewnętrznego - W szczególności § 21 pkt l i 2 i § 22.), dostosowanymi do § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 listopada 1996 r. w sprawie określenia zasad dopuszczalności 'używania wyrobów tytoniowych w obiektach zamkniętych podległych Ministrowi Sprawiedliwości (Dz. U. z dnia 5 grudnia 1996 r.) na oddziale III dozwolone "było palenie tytoniu jedynie w celach mieszkalnych specjalnie wyznaczonych i oznakowanych lub w innych miejscach wyznaczonych i specjalnie oznakowanych. Z materialu dowodowego nie wynika, aby cele, w których powód przebywał były specjalnie oznaczone jako miejsca dozwolonego palenia tytoniu. Zgodnie z art. 108 § l i 2 kkw administracja zakładu karnego ma obowiązek podejmowania odpowiednich działań celem zapewnienia skazanym bezpieczeństwa osobistego W czasie odbywania kary, a skazany jest obowiązany poinformować niezwłocznie przełożonego o zagrożeniach dla jego bezpieczeństwa osobistego oraz unikać tych zagrożeń. Ponadto zgodnie z art. 116 § 1 kkw skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych. Wobec powyższego, skoro powód zauważył, ze osadzeni naruszają zakaz palenia tytoniu W celi, to powinien niezwłocznie zawiadomić o tym administrację zakładu karnego, czego nie uczynił tym samym utrudniając i administracji spowodowanie zaprzestania takich zachowań i wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych. Ponadto, skoro dym_ tytoniowy przeszkadzał powodowi do tego stopnia, ze odczuwał dyskomfort lub zawroty głowy, to powinien niezwłocznie zgłosić to lekarzowi oraz domagać się umieszczenia. w celi z _osobami niepalącymi. Osadzenie powoda z osobami, które palą papierosy, nie było bezprawne, gdyz faktycznie osoby palące powinny powstrzyrnywać się od palenia 2 --- STRONA 4 --- wewriajcrz oeli mieszkalnej i Wykorzystywaé na ozas palenia papierosa miejsca Speojalnic do tego Wyznaczone. Powod nie Wykazal W jakim stopniu rzoczywiécie by} poddawany oddziaiywaniu dymu tytoniowego i czy miaio to jakikolwiek Wplyw na igtan jego zdrowia. Ponadto okres pobytu powoda W takich celach, rodzaj i zakres ‘tydczuwanego przez niego dyskomfomi nie uzasadniajq W zadnym stopniu przyznania "mu zadoééuczynienia za doznanq krzywdo na podstawie art. 448 kc. Biorqo powyzsze pod uwago Sod Okrogowy oddalii powodztwo jako hezzasadne. Powyzszy Wyrok powod zaskarzyi W caioéoi, WHOSZQ 0 jego zmianq iuwzglqdnienie powodztwa oraz o zasqdzenie kosztéw postopowania W tym kosztow zastopstwa procesowego wg norm przepisanych. . Zaskarzonemu Wyrokowi zarzucii blqd W ustaleniach faktycznych przyj Qtych za podstawo rozstrzygnicgcia poprzez przyj QCi6, Ze: 1. powod nie Wjkkazal, i2 miaio miejsce zdarzenie z dnia 1 pztidziernika 2007 r., 2. powod nie Wykazai, i2 przebywanie W celi, W ktorej Wspolosadzoni palili nie miaio VVpi'yVV'L1 na stan jego zdrowia, ' 3. inicjatywa W zakresie Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnoéci spoczywa na powodzio. _ W odpowiedzi na apelacjo pozwany Wniosi o jej oddalenie i zasacdzenir: od powoda kosztow zastqpstwa prooesowego Wg norm przepisanych. Sqd Apelacyjny zwaiyl, co nastgpujez I _ Apelaoja nie jest zasadna. Powod Wywodzi swe roszozfenie z fakttu umieszczenia go bcz jego zgody W celi dla osob palqcych. Tymczasem Sqd Okrogowy ustalil, ze oole, W ktorych powod przebywai nie" byly oznaczone jako pizeznaczonc dla palqoych. Palenie W nich byio zabronione. Przydzielenie powoda do tyoh eel przcz administraojo zakladu karnego nie bylo zatem bezprawne. Pozwanernu nie mozna takzc przypisaé Winy _za ‘orak reakoji na {amanie zakazu przez osoby osadzone razem z powodem, poniewaz skargi na to okolioznoéo nie byiy skiadane. Nie naprowadzono W sprawie dowodow éwiadczqcych o tym, to powod czy inne osoby z jego cel zawiadamiaiy zakiad karny o paleniu papierosow, Wyrazaiy z tego powodu niezadowolenic, skarzyiy siq na jakiekolwiek dolegliwoéci, ktore Wiqzaiyby sio choéby W subiektywnej ocenie z dymem papierosowym ozy tez domagaiy sio przeniesienia do innej celi. Sod prawidiowo odmowii W tym zakresic Wiary zeznaniom powoda, trafnie Wskazuj ego, is dokumentacja pobyru powoda W zakiadzie kamym Wskazuje na to, ze zgkaszai on liczne zastrzezenia administraoji zakiadu karnego, demonstrowai swe niezadowolenie, gdy Wnioski nie byiy uwzglodniano, staid fakt, ze nie skarzyi sit; na palcnie papierosow przez Wspolwioiniow oznacza, Ze z tego powodu nie odczuwal Zadnych dolegliwoéci Czy choéby dyskomform. A ' Siusznie powod Wskazuje na swe prawo przebywania W étodowiskuwolnym od dymll tytoniowego, leoz juz nienafnie Wywodzi, Ze nie miai mozliwoéci przeoiwstawienia sit; Warunkom W oeli. Sod Okrogowy przedstawii obowiqzujape W tym zakresie oregiilowania i trafnie uznal, Ze powéd nie zostaiumieszczony W ooli dla 3 Wewnątrz celi mieszkalnej i wykorzystywać na czas palenia papierosa miejsca Specjalnie do tego wyznaczone. Powód nie wykazał w jakim stopniu rzeczywiście był poddawany oddziaływaniu dymu tytoniowego i czy _miało to jakikolwiek wpływ na figtan jego zdrowia. Ponadto okres pobytu powoda w takich celach, rodzaj i zakres pdczilwanego przez niego dyskomfortu nie uzasadniają w zadnym stopniu przyznania "mu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 kc. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy oddalił powództwo jako hezzasadne. Powyższy wyrok powód zaskarżył W całości, wnoszę o jego zmianę iuwzględnienie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania W tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. . Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd W ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że: 1. powód nie wykazał, iż miało miejsce zdarzenie- z dnia l pążdziernika 2007 r., 2. powód nie wykazał, iż przebywanie W celi, W której wspó.łosadzeni palili nie miało wpływu na stan jego zdrowia, " 3. inicjatywa W zakresie warunków odbywania kary pozbawienia wolności spoczywa na powodzie. _ W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: / _ Apelacja nie jest zasadna. Powód wywodzi swe roszczenie z faktu umieszczenia go bez jego zgody w celi dla osób palących. Tymczasem Sąd Okręgowy ustalił, ze cele, w których powód przebywał nie' byly oznaczone jako przeznaczone dla palących. Palenie W nich było zabronione. Przydzielenie powoda do tych cel przez administrację zakładu karnego nie było zatem bezprawne. Pozwanemu nie można także przypisać winy _za brak reakcji na łamanie zakazu przez osoby osadzone razem z powodem, poniewaz skargi na tę okoliczność nie były składane. Nie naprowadzono w sprawie dowodów świadczących o tym, ze powód czy inne osoby z jego cel zawiadamiały zakład karny o paleniu papierosów, wyrażały z tego powodu niezadowolenie, skarżyły się na jakiekolwiek dolegliwości, które wiązałyby się choćby W subiektywnej ocenie z dymem papierosowym czy też domagały się przeniesienia do innej celi. Sąd prawidłowo odmówił W tym zakresie wiary zeznaniom powoda, trafnie wskazując, ze dokumentacja pobytu powoda w zakładzie karnym wskazuje na to, ze zgłaszał on liczne zastrzeżenia administracji zakładu karnego, demonstrował swe niezadowolenie, gdy wnioski nie były uwzględniane, stąd fakt, że nie skarżył się na palenie papierosów przez współwięzniów oznacza, ze z tego powodu nie odczuwał żadnych dolegliwości Czy choćby dyskomfortu. , ' Słusznie powód wskazuje na swe prawo przebywania W środowiskuwolnym od dymu tytoniowego, lecz już nienafnie wywodzi, że nie miał mozliwości przeciwstawienia się warunkom w celi. Sąd Okręgowy przedstawił obowiązujące w tym zakresie uregulowania i trafnie uznał, że powód nie został- umieszczony w celi dla 3 --- STRONA 5 --- palqoych oraz 2e mogi, a nawet miai obowiazek zglaszaé naruszenia regulaminu W tym zaicresie, co umozliwiloby odpowiednia reakoje administracji zakiadu karnego. Sad Okregowy Wyozerpujaco omowif tez Wyniki postepowania dowodowego co ‘do zdarzenia Z I paidziemika 2007 r. Ocena ta odpowiada przesiankom przepisu art. 3 § 1 kpc. Skuteeznoéé zarzutow apelacji W tej rnierze zalezna byta od Wykazama przez skarzacego, Ze ocena materialu dowodowego dokonana przez Sad p1€I'WSZ€_] instaneji nie zashigiwala na akceptacje, poniewaziz naruszala ‘ reguly logioznego ;~0zumOWa11i8. lub zasady doéwiadczenia Zyciowego. Skarzacy nie Wykaza1 powyzszego, ograniczaj ac sie do ogoinikowego stwierdzenia, Ze powod zdarzenie to ze szczegoiami opisai, a éwiadek mogl go nie pamietaé. Tymczasem éwiadek . .\ wykazai sie dobra pamiecia, bo opisa1ki1ka zdarzefi z udziaiem powoda, W tym takie incydent, ktory mial miejsoe W zwiazku z odbiorem korespondencji. Zadne Z wydarzefl jednak nie przystawato do opisu powoda. Po przeshichaniu éwiadka powod nie zarzucai mu braku Wiatygodnoéci, a W toku przesiuchania peinomocnik powoda nie datyl do Wyjaénienia, czy éwiadek skiadai kiedykolwiek oéwiadczenia odmiezmej treéaci. _ W apelaeji nie Wskazano takze, jakie Wnioski mialyby Wyptywaé z oéwiadezefi ziozonych przez i . . a dotaezonych do skargi powoda i ozy W ogole Wpiyneiyby one 11a Wynik sprawy. W swym piémie (k. 242) powod tylko ogolnikowo twierdzii, Ze dotyozyty one ponizajacego traktowania, ale nie naprowadzii okolioznoéci, ktore pozwolilyby powiazaé treéé tych oéwiadczefi z faktanii przytoczonymi na poparcie Zadania zg1oszonego W niniej szej spraWie. Wnioski dowodowe zgioszone W piémie nazwanym ,,uzupe1nienie apelaoji” zostaly przez Sad Apelacyjny uznane na. podstawie przepisu art. 381 kpo za spoinione. Pehiomoonik powoda nie Wskazal Zadnych przyezyn, ktore usprawiedliwialyby ziozenie tych Wnioskow dopiero na etapie postepowania dowodowego. PodsumoWuj_ao Sad Apelacyjliy stwierdza, Ze Sad Okregowy prawidiowo ustalii stan falctyczny i nadai mu Wtaéoiwe prawne konsekwencje. Stanowisko Sadu co do oceny Wiarygodnoéoi materiahl dowodowego nie byte be21<rytyozne, lecz zostaio poparte Iogicznq i zgodna z zasadami doéwiadczenia Zyeiowego argumentacja (art. 233 § 1 kpc). Dlatego teZ na podstawie art. 385 kpc apelacje oddalono. O kosztaehpostepowania Sad orzeki na podstawie art. 99 W zw. z art. 98 § 1 i 3 kpc. Wysokoéo Wynagrodzenia peinomocnika ustalono na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt 7 i § 12 ust. I pkt 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéoi z 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie optat za czynnoslci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoptaconej pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu (Dz. U. or I63, poz. I349). Wobec nieziozenia przez petnomocnika powoda z urzedu oéwiadczenia Wymaganego przez § 20 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci z 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieopiacooej pomooy prawnej udzielonej z urzedu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), nie zasadzono kosztow pomocy prawnej udzielonej z urzedu.  _ _ SSA Jan Futro ' SSA Maigorzata Guiczyfiska SSA Hanna Malaniuk 4 palących oraz ze mógł, a nawet miał obowiązek zgłaszać naruszenia regulaminu w tym zakresie, co umozliwiłoby odpowiednią reakcję administracji zakładu karnego. Sąd Okręgowy wyczerpujące omówił też wyniki postępowania dowodowego co 2-do zdarzenia Z I października 2007 r. Ocena ta odpowiada przesłankom przepisu art. 3 § 1 kpc. Skuteczność zarzutów apelacji W tej mierze zależna była od wykazania przez skarżącego, że ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd pierwszej instancji nie zasługiwała na akceptację, poniewaz naruszała reguły logicznego rozumowania lub zasady doświadczenia życiowego. Skarżący nie wykazał powyższego, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, ze powód zdarzenie to ze szczegółami opisał, a świadek mógł go nie pamiętać. Tymczasem świadek , _~ wykazał się dobrą pamięcią, bo opisał kilka zdarzeń z udziałem powoda, w tym także incydent, który miał miejsce W związku z odbiorem korespondencji. Żadne z wydarzeń jednak nie przystawało do opisu powoda. Po przesłuchaniu świadka powód nie zarzucał mu braku wiarygodności, a W toku przesłuchania peł_11omocnik powoda nie dążył do wyjaśnienia, czy świadek składał kiedykolwiek oświadczenia odmiennej treści. _ W apelacji nie wskazano także, jakie wnioski miałyby wypływać z oświadczeń złożonych przez i _ . a dołączonych do skargi powoda i czy W ogóle wpłynęłyby one na wynik sprawy. W swym piśmie (k. 242) powód tylko ogólnikowo twierdził, że dotyczyły one ponizającego traktowania, ale nie naprowadził okoliczności, które pozwoliłyby powiązać treść tych oświadczeń z faktami przytoczonymi na poparcie żądania zgłoszonego W niniejszej sprawie. Wnioski dowodowe zgłoszone w piśmie nazwanym „uzupełnienie apelacji” zostały przez Sąd Apelacyjny uznane na podstawie przepisu art. 381 kpc za spóźnione. Pełnomocnik powoda nie wskazał żadnych przyczyn, które usprawiedliwiałyby złożenie tych wniosków dopiero na etapie postępowania dowodowego. Podsurnowując Sąd Apelacyjny stwierdza, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i nadał mu właściwe prawne konsekwencje. Stanowisko Sądu co do oceny wiarygodności materiału dowodowego nie było bezkrytyczne, lecz zostało poparte logiczną i zgodną z zasadami doświadczenia życiowego argumentacją (art. 233 § 1 kpc). Dlatego też na podstawie art. 385 kpc apelację oddalono. 'O kosztaehpostępowania Sąd orzekł na podstawie art. 99 w zw. z art. 98 § 1 i 3 kpc. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt 7 i § 12 ust. I pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349). Wobec niezłozenia przez pełnomocnika powoda z urzędu oświadczenia wymaganego przez § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. W sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), nie zasądzono kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. - _ _ ssa Jan Fatra ` ssA Małgorzata outezyńska ssA Hama Maiaaiuk 4