Wyrok I ACa 528/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny w Lub

--- STRONA 1 --- 0% Sygn. akt I ACa 528/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 listopada 2010 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie, I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA Danuta Mietlicka (spr.) Sędzia: Sędzia: SA Ewa Lauber-Drzazga SA Alicja Surdy Protokolant Agnieszka Pawlikowska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. w Lublinie na rozprawie sprawy z powództwa < Jacka Wójtowicza | J. W.> przeciwko < Sławomirowi Wrędze | S. W.> o ochronę dóbr osobistych oraz zadośćuczynienie na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2010 r., sygn. akt I C 690/09 I. oddala apelację; II. zasądza od pozwanego < Sławomira Wręgi | S. W.> na rzecz powoda < Jacka Wójtowicza | J. W.> kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt I ACa 528/10 UZASADNIENIE Wyrokiem wydanym w dniu 2 sierpnia 2010r. Sąd Okręgowy w Lublinie: I. nakazał pozwanemu < Sławomirowi Wrędze | S. W.> przeproszenie powoda < Jacka Wójtowicza | J. W.> przez: 1. Zamieszczenie i utrzymywanie nieprzerwanie przez okres jednego miesiąca począwszy, nie później niż od 7 dnia od uprawomocnienia się orzeczenia na głównej stronie internetowej < Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego Zakładów Azotowych „Puławy” Spółka Akcyjna | Związku Zawodowego (...) Spółka Akcyjna> o adresie http://zzprc.pulawy.pl/news.php oświadczenia o następującej treści: „ Ja < Sławomir Wręga | S. W.> wyrażam ubolewanie z powodu bezprawnego naruszenia przeze mnie czci i dobrego imienia Pana < Jacka Wójtowicza | J. W.> w związku z zawarciem w odniesieniu do jego osoby w treści napisanych przeze mnie i opublikowanych na stronie internetowej < Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego Zakładów Azotowych „Puławy” Spółka Akcyjna | Związku Zawodowego (...) Spółka Akcyjna> artykułów „ <Jacuś | J.> 15%”, „ <Jacuś | J.> 15%-sama słodycz”, „ <Jacuś | J.> 15 %-poza konkursem” sformułowań nieprawdziwych ,sugerujących przyjmowanie przez niego korzyści materialnych od oferentów realizujących zamówienia handlowe dla < Zakładów Azotowych „Puławy” S.A. | Zakładów (...) S.A.> Przyznaję, że nie dysponując żadnymi dowodami --- STRONA 2 --- użyłem w w/w artykułach sformułowań sugerujących bezprawne zachowanie Pana < Jacka Wójtowicza | J. W.> , za co go niniejszym bardzo przepraszam”, przy czym powyższe oświadczenie powinno: a/zostać umieszczone w eksponowanym miejscu tej strony internetowej, to jest w środkowej kolumnie bezpośrednio poniżej wiersza zatytułowanego < „Powitanie” | (...)> , b/ zostać sporządzone przy użyciu czcionki < Arial | A.> koloru czarnego lub granatowego o rozmiarze nie mniejszym niż 12 punktów na białym tle w polu o szerokości nie mniejszej niż szerokość środkowej kolumny tej strony internetowej, to jest szerokości nie mniejszej niż połowa strony internetowej, c/zostać umieszczone w taki sposób, aby każdy, kto będzie korzystał z serwisu internetowego mógł w pełni i bezpośrednio, bez dokonywania dodatkowych czynności zapoznać się z treścią oświadczenia, 2. Opublikowanie w terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia oświadczenia wskazanego w punkcie 1 w periodyku prasowym < Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego Zakładów Azotowych „Puławy” S.A. | Związku Zawodowego (...) S.A.> pod nazwą „Nadchodzą zmiany” przy czym powyższe oświadczenie powinno zostać sporządzone przy użyciu czcionki < Arial | A.> koloru czarnego lub granatowego o rozmiarze nie mniejszym niż 14 punktów i umieszczone na białym tle w polu o formacie A5, II. zasądził od pozwanego na rzecz Specjalnego < Ośrodka Wychowawczego im. Siostry Klary | Ośrodka (...)> < Staszczak | S.> przy < ul. Czartoryskich 5 | ul. (...)> w < Puławach | P.> kwotę 5000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych powoda, III. oddalił powództwo w pozostałej części, IV. zasądził od pozwanego na rzecz powoda 550 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania, V. w pozostałej części koszty postępowania miedzy stronami wzajemnie zniósł. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i wnioskach: Powód jest głównym specjalistą do spraw zakupów w < Zakładach Azotowych Puławy | Zakładach (...)> , pozwany jest tam również zatrudniony, a od 1997r. jest przewodniczącym < Zarządu Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego Zakładów Azotowych „Puławy” Spółki Akcyjnej | Zarządu Związku Zawodowego (...) Spółki Akcyjnej> . Zarząd ten redaguje stronę internetową o adresie http:zzprc.pulawy.pl/news.pkh i informator zatytułowany „Nadchodzą zmiany”. W połowie 2008r. w w/w zakładzie została przeprowadzona analiza zakupów i magazynowania środków ochrony indywidualnej, odzieży i obuwia roboczego i środków utrzymania higieny osobistej. W następstwie został opracowany dokument zatytułowany „Sprawozdanie z audytu wewnętrznego” w którym wskazano m.in. nieprawidłowości w szczególności co do wyboru oferentów. Sąd ustalił, że powód nie zajmował się tymi sprawami bezpośrednio, zakupów dokonywali kierownik działu i specjalista do spraw zakupów, nie miał też wpływu na wybór oferenta. To sprawozdanie zostało dostarczone w sierpniu 2009r. do < Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego | Związku Zawodowego (...)> , gdzie ustalono, że fragmenty zostaną opublikowane na stronie internetowej jako artykuły. Na tej stronie ukazały się trzy artykuły , pierwszy zatytułowany „ <Jacuś | J.> 15%” zawierał opis nieprawidłowości dotyczących zakupu ręczników, i kończył się zdaniem” a tytuł artykułu wziął się stąd, że na < Jacka Wójtowicza | J. W.> koledzy z zaopatrzenia mówią <Jacuś | J.> 15%”. Drugi artykuł był zatytułowany „ <Jacuś | J.> 15% ukryta słodycz” dotyczył też zakupów i sprzedawcy który, zdaniem autora oferował nie najlepszy towar za większa cenę i w którym zawarto stwierdzenie” co za ukryta słodycz jest w tej firmie ,też zresztą ukrytej „ i dalej ” powyższe postępowanie < Jacka Wójtowicza | J. W.> pomimo niezgodności z instrukcją prowadzenia zakupów nie spowodowało dla niego żadnych konsekwencji”. Trzeci artykuł był zatytułowany „ <Jacuś | --- STRONA 3 --- J.> 15% poza konkursem” który nawiązywał do treści poprzednich, omawiał kwestię wyboru oferentów, i kończył się zdaniem” po co robić konkurs ,jak z góry wiadomo kto wygra, a odpowiedzialnemu i tak włos z głowy nie spadnie?”. Taki sam artykuł ukazał się w informatorze związkowym w numerze z września 2009r. Powyższe artykuły spotkały się z licznymi reakcjami pracowników < ZAP | Z.> , na forum Związku ukazało się wiele komentarzy internautów z których jasno wynikało, że odbiorcy zrozumieli, iż w/w artykuły dotyczą przyjmowania przez powoda korzyści majątkowych w związku z procedurą zakupową. Sąd ustalił też, że powód kandydował w wyborach na stanowisko członka Zarządu, a wybory odbywały się we wrześniu 2009r. Sąd omówił zeznania stron i przesłuchanych świadków i wskazał zeznania których obdarzył wiarą, a którym wiarygodności odmówił. Odniósł się też do twierdzenia pozwanego, iż powód jest nazywany powszechnie < Jacusiem | J.> 15 % z powodu wykazywania przez niego samego w materiałach wyborczych iż „załatwił” pracownikom 15 % akcji Spółki i stwierdził, że ta okoliczność nie została udowodniona. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał powództwo za częściowo zasadne. Zdaniem Sądu powyższe publikacje niewątpliwie naruszyły dobra osobiste powoda , gdyż zawierały treści nieprawdziwe, wskazujące na czerpanie przez powoda korzyści materialnych w związku z procedurą wyboru kontrahentów. Stwierdził też, że dla uznania, iż dobro osobiste zostało naruszone nie jest konieczne zawarcie w publikacji konkretnych obraźliwych sformułowań, wystarczy bowiem ocenić całą treść publikacji i jej sens. Artykuły te w ocenie Sądu zawierały nieuprawnione insynuacje o czerpaniu przez powoda nielegalnych korzyści. Sąd podniósł, że nie można tych artykułów rozumieć jako dopuszczalnej krytyki opartej na sprawozdaniu z audytu wewnętrznego , do czego pozwany miał prawo. Zdaniem jednak Sądu pozwany opisując określony obszar działalności zakładu pracy a więc i powoda, pod pretekstem ujawnienia nieprawidłowości bezpodstawnie oskarżył powoda o czerpanie korzyści majątkowych w związku z zajmowanym stanowiskiem. Działanie pozwanego było więc bezprawne, a dobra osobiste powoda zostały naruszone również w znaczeniu obiektywnym. Za zasadne więc uznał Sąd żądanie zamieszczenia przeprosin na stronie internetowej i w informatorze związkowym, gdyż tam miało miejsce naruszenie. Pozostałe roszczenia powoda dotyczące opublikowania przeproszenia w informatorze „Nadchodzą zmiany” więcej niż 1 raz, oraz dotyczące warunków publikacji tego oświadczenia, podobnie jak żądanie usunięcia tych artykułów ze stron internetowych uznał za niezasadne, między innymi dlatego, że na stronie internetowej w/w publikacje już się nie znajdują. Za niezasadne też uznał Sąd zobowiązanie pozwanego do zaniechania naruszeń dóbr osobistych powoda w przyszłości , gdyż strona powodowa nie wykazała, aby takie zagrożenie istniało. Mając na względzie całokształt okoliczności, w tym sytuację materialną pozwanego Sąd uwzględnił żądanie zasądzenia od niego na cel społeczny kwoty 5000 zł, a nie żądanej przez powoda 20 000 zł. Orzeczenie o kosztach Sąd oparł na zasadzie art. 98 k.p.c., art. 99 k.p.c. i art. 100 k.p.c. Pozwany zaskarżył wyrok w punktach 1, 2 , 4 i 5 zarzucając wyrokowi: -naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a to art. 233 §1 k.p.c. poprzez sprzeczność ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego sprawy, uchybienie zasadom logicznego myślenia i doświadczenia życiowego przez przyjęcie, że samo określenie w tytule artykułów opublikowanych przez pozwanego „ <Jacuś | J.> 15%” stanowi w podtekście oczywiste oskarżenie o czerpanie korzyści materialnych w związku procedurą wyboru kontrahentów, podczas gdy pozwany nie miał takich intencji, nie wynikały one z treści artykułów, które oparte były na faktach wynikających z dokumentu tj. sprawozdania z audytu wewnętrznego z dnia 24 09 2008r. oraz zeznaniach jego samego i świadków < Krzysztofa Bohdana | K. B.> , < Marka Goldsztejna | M. G.> , < Mariusza Wróblewskiego | --- STRONA 4 --- M. W.> i < Ryszarda Szubstarskiego | R. S.> , brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez pominięcie faktów wynikających z dokumentu tj. sprawozdania z audytu wewnętrznego z dnia 24 09 2008r., czego skutkiem są nieprawidłowości i błędy w ustaleniach faktycznych sądu , także przez brak przytoczenia merytorycznych argumentów mających w sposób przekonujący potwierdzić trafność dokonanej oceny w przedmiocie uznania zeznań świadków zgłoszonych przez powoda za wiarygodne i odmowy wiarygodności świadkom zgłoszonym przez pozwanego, -naruszenie przepisów prawa materialnego art.24 k.c. przez przyjęcie, że w sprawie doszło do naruszenia przez pozwanego dobra osobistego powoda, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że w sprawie nie miały miejsca przesłanki o których mowa w art. 24 k.c. tj. zagrożenie lub naruszenie dobra, bezprawność zagrożenia lub naruszenia, wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wbrew jej zarzutom Sąd I instancji nie naruszył prawa materialnego ani procesowego, a dokonana przez ten Sąd ocena materiału dowodowego sprawy nie przekracza ram zakreślonych przepisem art. 233 §1 k.p.c. W żadnym razie nie można się zgodzić ze skarżącym, iż Sąd „uchybił zasadom logicznego myślenia i doświadczenia życiowego przez przyjęcie, że samo określenie w tytule artykułów opublikowanych przez pozwanego „ <Jacuś | J.> 15%” stanowi w podtekście oczywiste oskarżenie o czerpanie korzyści materialnych w związku procedurą wyboru kontrahentów, podczas gdy pozwany nie miał takich intencji, nie wynikały one z treści artykułów, które oparte były na faktach wynikających z dokumentu tj. sprawozdania z audytu wewnętrznego dnia 24 09 2008r”. Również w ocenie Sądu Apelacyjnego zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał Sądowi I instancji pełne podstawy do uznania, że inkryminowane artykuły naruszyły dobra osobiste powoda oraz były bezprawne. Wbrew zarzutom apelacji zgodzić się należy z Sądem, że same tytuły artykułów „ <Jacuś | J.> 15%”, „ <Jacuś | J.> 15%-ukryta słodycz” „ <Jacuś | J.> 15 % -poza konkursem” zawierały niedopuszczalną sugestię czerpania przez powoda korzyści materialnych przy realizacji zamówień. Artykuły poświęcone były bowiem procedurze zakupów środków BHP, w tym wyborom kontrahentów realizujących zamówienie, przez dział w którym powód piastuje stanowisko głównego specjalisty. Wbrew zarzutom skarżącego ich lektura nie prowadzi do wniosku, że celem było zasygnalizowanie nieprawidłowości występujących w < Zakładach Azotowych „Puławy” S.A. | Zakładach (...) S.A.> , a ich treść zawiera dopuszczalną krytykę nieprawidłowych praktyk, zaś publikacje były oparte o sprawozdanie z audytu z dnia 24 września 2008r. Trafnie ustalił Sąd Okręgowy, że pozwany pod pretekstem ukazania nieprawidłowości w działalności zakładu pracy bezpodstawnie oskarżył powoda o przyjmowanie korzyści materialnych. Stwierdzić trzeba, że obiektywny odbiór tych publikacji był właśnie taki-pracownicy potraktowali ich treść jako sugestię przyjmowania przez powoda łapówek. Również komentarze internautów szczegółowo opisane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wyraźnie wskazują na taki ich odbiór. Podnieść należy, że przy ochronie dóbr osobistych należy mieć na uwadze obiektywną reakcję na fakt naruszenia, a nie tylko subiektywną ocenę osoby poszkodowanej. Takie stanowisko wielokrotnie wyraził Sąd Najwyższy, zgodnie z którym dla oceny czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego nie wystarczy samo subiektywne przekonanie osoby poszkodowanej, musi istnieć obiektywna przesłanka w postaci reakcji i odczuć społeczeństwa. Jak wielokrotnie podkreślał Sąd Najwyższy naruszenie dobra osobistego rozpatrywać należy tylko w granicach przeciętnych ocen społecznych , a nie indywidualnego odczucia osoby domagającej się ochrony (uchwała SN z dnia 28 maja 1971 r., III PZP 33/70, OSNCP 1972, nr 11, poz. 188). Sąd Najwyższy --- STRONA 5 --- uwzględnił jednak później w wyroku z dnia 16 stycznia 1976 r. (II CR 692/75, OSNCP 1976, nr 11, poz. 251) także kryterium subiektywne, wskazując, że należy uwzględniać zarówno subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony, jak i "obiektywną reakcję" społeczeństwa . Ujęcie obiektywne pozwala uniknąć ochrony, subiektywnie i nadmiernie odczuwanych skutków naruszeń sfery osobistej (tak J. Piątowski, Glosa do wyroku SN z dnia 16 stycznia 1976 r., II CR 692/75, NP 1977, nr 7-8, s. 1146). Za obiektywną koncepcją dóbr osobistych przemawia również to, że dobra te "są wartościami niemajątkowymi, wiążącymi się z osobowością człowieka, uznanymi powszechnie w danym społeczeństwie", oraz że konieczne jest odróżnienie problemu stwierdzenia osobistego charakteru danego dobra od samej oceny jego naruszenia, a tylko niektóre dobra osobiste są szczególnie ściśle związane ze sferą psychiczną jednostki i wówczas stwierdzenie ich naruszenia jest utrudnione (A. Szpunar, Ochrona dóbr osobistych , Warszawa 1979, s. 106- tak Komentarz do art.24 kodeksu cywilnego (Dz.U.64.16.93), [w:] A. Kidyba (red.), K. Kopaczyńska-Pieczniak, E. Niezbecka, Z. Gawlik, A. Janiak, A. Jedliński, T. Sokołowski, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, LEX, 2009). Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotowe publikacje odbiły się szerokim echem wśród pracowników, i jednoznacznie zostały odebrane jako krytyka powoda przyjmującego korzyści materialnego w związku z pełnioną funkcją, o czym świadczą tak zeznania przesłuchanych świadków, jak i wpisy internautów. Również więc w odczuciu obiektywnym spowodowały one naruszenie dobra osobistego powoda. Przy tej okazji należy stwierdzić, iż Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje pogląd Sądu Najwyższego , który w wyroku z dnia 7 07 2005r. < VCK868/04 | (...)> zacytowanym zresztą przez Sąd I instancji podał, że możliwe jest naruszenie dobra osobistego nie konkretnymi sformułowaniami, ale całą treścią publikacji, z której jednoznacznie wynikają sugestie co do nagannie moralnego postępowania osoby wskazanej w publikacji. Tym samym nie można się zgodzić z zarzutem apelacji, iż „pozwany nie zawarł w artykułach żadnego stwierdzenia wprost i bezpośrednio wskazującego na niegospodarność powoda, nie sformułował też twierdzeń o czerpaniu przez powoda korzyści materialnych bezpośrednio od oferentów realizujących zamówienia handlowe dla < Zakładów Azotowych Puławy | Zakładów (...)> ”. Zamieszczenie bowiem w artykułach sformułowań „ na < Jacka Wójtowicza | J. W.> koledzy z zaopatrzenia mówią <Jacuś | J.> 15%”, „ukryta słodycz” , „po co robić konkurs , jak z góry wiadomo, kto wygra” stanowią czytelne aluzje do czerpania przez powoda przy okazji realizacji zamówień korzyści majątkowych. Pozwany nie zamieścił w nich swoich nawet krytycznych wniosków dotyczących samej procedury zakupów środków BHP, opartych o sprawozdanie z audytu, do czego miałby pełne prawo. Pozwany wyraźnie sugerował, że za te nieprawidłowości odpowiedzialny jest powód, którego rola przy tych nieprawidłowych procedurach zakupowych jest niejasna, w domyśle, że powód uzyskał od kontrahentów korzyści majątkowe. Wystarczy bowiem zacytować-oprócz tytułów- pewne zdania czy samo zakończenie tych artykułów. Pierwszy z nich kończy się stwierdzeniem ” oznacza to, że przepłacono ok.25%. Osobie odpowiedzialnej tj. < Jackowi Wójtowiczowi | J. W.> włos z głowy nie spadł. Należy zapytać: dlaczego? …. A tytuł artykułu wziął się stąd, że na < Jacka Wójtowicza | J. W.> koledzy z zaopatrzenia mówią <Jacuś | J.> 15%”. Drugi artykuł zatytułowany < Jacuś | J.> 15 % ukryta słodycz” zawiera stwierdzenia ”odzież robocza była kupowana w firmie niezaakceptowanej jako dostawca danego asortymentu. Zapewne zupełnie przypadkowo firmą tą jest < Firma nr 3 | Firma nr (...)> z pierwszej części artykułu, czyli ta, która wygrała konkurs ofert na dostawę ręczników pomimo oferowania nienajlepszego produktu na dodatek za najwyższą cenę. Co za ukryta słodycz jest w tej firmie, też zresztą ukrytej, nie mogę bowiem odszukać jej oferty w Internecie?” . Trzeci artykuł zatytułowany „ <Jacuś | J.> 15 %-poza konkursem” opisuje ponownie, iż powód nazywany jest przez pracownikiem < Jacusiem | J.> 15% , a zakupy zostały dokonane w drodze zlecenia bezpośredniego od firmy nr 3 ( mimo, że powinien być przeprowadzony konkurs ofert), i --- STRONA 6 --- kończy się zdaniem „ Po co robić konkurs, jak z góry wiadomo kto wygra, a odpowiedzialnemu i tak włos z głowy nie spadnie?”. Treści opublikowane poprzednio na stronach internetowych ukazały się też w piśmie < Związku Zawodowego Pracowników Ruchu Ciągłego „Nadchodzą | Związku Zawodowego (...)> zmiany” we wrześniu 2009r. W tym samym numerze ukazał się inny artykuł zatytułowany < „Motywy” | (...)> , w którym pozwany określił między innymi powoda jako „winnego zbrodni” i zadał pytanie „ Jak zatem droga załogo, ukarzemy zbrodniarzy?”. Publikacje te ukazały się w czasie przed wyborami członka Zarządu < Zakładów Azotowych Puławy S.A. | Zakładów (...) S.A.> , w których powód miał startować. Oczywiste jest więc , że publikacje te odnoszą się personalnie do powoda i zawierają sugestię czerpania przez powoda korzyści majątkowych, a owe 15% sugeruje wysokość „prowizji”. Nie zostało potwierdzone w toku postępowania, że powód na forum publicznym występuje pod < pseudonimem Jacuś | pseudonimem (...)> 15% ,a odmienne w tej kwestii zeznania pozwanego i świadków < Krzysztofa Bohdana | K. B.> , < Mariusza Wróblewskiego | M. W.> , < Marka Goldsztejna | M. G.> i < Ryszarda Szubstarskiego | R. S.> trafnie Sąd Okręgowy zdyskredytował. Argumentację tę w pełni popiera Sąd Apelacyjny nie ma więc potrzeby jej powtórnego przywoływania. Zwrócić tylko należy uwagę na to, że w artykułach nie ma o tym, jakoby powód był powszechnie nazywany < Jacusiem | J.> 15% w związku z jego działaniami dotyczącymi akcji pracowniczych, a jest wyraźne wskazanie, że jest tak nazywany przez kolegów z zaopatrzenia. Podzielić też należy pogląd Sądu, że pozwany w sposób zaplanowany i konsekwentny dążył do pozbawienia powoda dobrego imienia, aby w ten sposób powód nie wygrał wyborów. Nie można też się zgodzić z apelacją, kiedy zarzuca, że Sąd naruszył treść art. 24 k.c. , mimo, że nie miały miejsca przesłanki o których przepis ten stanowi, gdyż publikacje zawierały dane prawdziwe, oparte na sprawozdaniu z audytu wewnętrznego dnia 24 09 2008r. W tej kwestii Sąd Apelacyjny wypowiedział się już przy okazji omawiania zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 233 §1 k.p.c., ale w tym miejscu podnieść należy, że trafny jest pogląd Sądu Okręgowego, iż lektura publikacji wskazuje, że ich celem nie było ukazanie nieprawidłowości dotyczących realizacji zamówień w dziale zaopatrzenia, ale pod pretekstem ich omawiania w oparciu o sprawozdanie z audytu wewnętrznego poświęconego tym sprawom, pozwany zawarł w nich nieuprawnione sugestie dotyczące korupcji i łapownictwa powoda. Dodatkowym argumentem za tym jest fakt, że przecież powód nie dokonywał bezpośrednio tych zakupów, a czynili to kierownik działu zakupów i specjalista od zakupów, powód zaś zajmował stanowisko głównego specjalisty od zakupów. Jako główny specjalista nie podpisywał zamówień ( czynił to kierownik działu zakupów), nie miał też-jak wynika z zeznań świadków-wpływu na wybór oferenta. Nawet jednak gdyby przyjąć za skarżącym, że stanowisko powoda powodowało, że był on ogólnie odpowiedzialny za zakupy, to żadną miarą nie można uznać, że dopuszczalną krytykę i ocenę jego pracy stanowi sugerowanie pobierania przez niego korzyści materialnych , na co wyraźnie wskazywały nawet same tytuły artykułów „ <Jacuś | J.> 15%”.Treść zaś inkryminowanych artykułów nie jest w istocie krytyką szeroko rozumianej procedury zakupowej (co byłoby dopuszczalne), a zawiera insynuacje przyjmowania przez powoda korzyści materialnych w związku z tymi zakupami. Publikacje nie zawierają więc treści mogących być uznane za dopuszczalną krytykę, a sugerują wręcz przekupność powoda. W związku z powyższym wszystkie zarzuty apelacji należy uznać za niezasadne, a w istocie stanowią one jedynie subiektywną ocenę materiału dowodowego sprawy dokonaną przez pozwanego ą prezentacją jego poglądów. Z tych też względów apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe i w oparciu o art. 385 k.p.c. oraz art. 98 §1 i 3 k.p.c. w zw. z § 6 ust. 3, § 11 pkt 2 i § 13 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 --- STRONA 7 --- 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie… (Dz. U. Nr 163 poz.1348) Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.