Wyrok I ACa 514/09

--- STRONA 1 --- , .1 #1,, .1 ..» ~. pm _ve_a ‘*,,~;>  <1; , v _ ' ’ ' ‘ ‘V. |. Sygn. akt I ACa 514/09 ' '/2%?’ x ‘ \\ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sqd Apelacyjny W Gdafisku — Wydzial I Cywilny w skladziez ' Przewodniczapyz SSA Arina Perkowska Dnia 18 czerwca 2009 r Sqdziowiez SA Andrzej Lewandowski (spr.) SA Renata Artska Protokolantz stsekretarz sqdowy Karolina Najda po rozpoznaniu W dniu 18 czerwca 2009 r. w Gdafisku na rozprawie sprawy z powédztwa W K przeciwko Skarbowi Pafistwa  Aresztowi §1edczemu w B 0 odszkodowanie na skutek apelacji povx/oda od Wyroku Sqdu Okreggowego w B z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt I C oddala apelacjq. Na oryginale wiaéciwe podpisy. _ .¬ ą,_‹ .z ,.› ~. nm _'‹¬_~¬ i„„~¬-zi - ‹-1; n ¬ ¬ ' ' ' ` ,‹. |-. Sygn. akt I ACa 514/09 ' 'aýł' 1 ` \\ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Apelacyjny W Gdańsku - Wydział I Cywilny W składzie: i Przewodniczący: SSA Arina Perkowska Dnia 18 czerwca 2009 r Sędziowie: SA Andrzej Lewandowski (spr.) SA Renata Artska Protokolant: st.sekretarz sądowy Karolina Najda po rozpoznaniu W dniu 18 czerwca 2009 r. W Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa W K przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu W B o odszkodowanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w B z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt I C oddala apelację. Na oryginale właściwe podpisy. --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Powod W K domagai sic; zasqdzerda od pozwanego Skarbu Palistwa — Aresztu Slcdczcgo W B kwoty 150 O00 21 z ustawowymi odsetkarni od dnia Wniesienia do dnia zap1aty. Ponadto powod domagal siq zasqdzenia od pozwanego kosztéw procesu. W K uzasadniajqc powédztwo Wskazai, Ze jego roszczenie Wynika z tytu1u osadzenia go W celi niespemiajqcej Wymogu 3m2 na osobq i to W sytuacji, W ktorej odbywa on karq pozbawienia Wolnoéci. Powéd jest osobq ociemniaiac Nie przydzielono mu jednak przewodnika co uniemozliwia uczestnictwo W organizowanych przez pozwanego zajqciach. Powoduje to zwiokszenie siq poczucia przygnqbienia i nizszoéci. W tej sytuacji adekwatne jest roszczenie 0 zasqdzenie zadoééuczynienia, z tytuhl naruszenia dobr osobistych W kwocie 150 O00 Z1. Pozwany W odpowiedzi na pozew wniésl o oddalenie powodztwa i zasqdzenie od jpowoda na jego rzecz kosztow procesu. Pozwany twierdzil, Ze powéd by1 osadzony w wielu celach. W kazdej celi jest cia,g1a rotacja osadzonych, bowiem areszt é1edczy musi przestrzegaé 1<:ryteric'>W osadzenia zgodnie z przepisami k.k.W. i przcpisami wykonawczymi jak np. oddzielenie tymczasowo aresztowanych od skazanych, miodocianych, skazanych po raz pierwszy, Wspoluczestnikow przestqpstw, grypsujqcych, recydywistow, osadzonych zaliczonych do niebezpiecznych, palqcych tytofi od niepalqcych. Z uwagi na utrzymujqcq sic; od kilku lat duzq iloéé osadzonych, podejmowane sq przez pozwanego W uzasadnionycié przypadkach, zgodnie z art. 248 k.k.W. decyzje o umieszczeniu osadzonych na czas okreélony W Wanmkach, W ktorych powierzchnia celi na 1 osadzonego jest mniejsza niz 3 m2 O takich zdarzeniach pozwany niezW1ocznie infonnoWa1 sqdziego penitencjarnego. Ponadto stan jednostki podlega co roku kontroli sqdziego penitencjamego, ktory nie dopatrzy1 siq niepraWid1oWo:§ci. Sqd Okrqgowy W Wyrokiem z dnia 25 lutego 2009r. oddalil powédztwo oraz orzek1 o kosztach procesu. Podstawq Wydanego Wyroku byly nastqpujqce ustaleniaz Bezspornym jest, 2e powod przebyWa1W pozwanym Areszcic od 14 Wrzeénia 2005r. W celi 321 by1 umieszczony W dniach od 30 W1zeénia do 15 listopada oraz od 16 czerwca do 24 czerwca. W 2006r. przebywal W celi 309 od 14 maja , W celi 118 przebywai od 25 sierpnia do 19 sierpnia, W celi 120 W dniu 21 Wrzeénia, nastqpnie W 2007r. przebywal W celi k 13, a W celi 231 od 24 kwietnia do 17 czerwca oraz W celi 116 od 18 czerwca do 21 czerwca i W celi 113 od 5 do 14 gmdnia. W éwietle zeznafi swiadkowWspc'>1 osadzonych nalezaio uznaé, Ze powierzchnia cel, W ktorych przebywal powod nie zawsze spe1nia1a zaldadanq przez kodeks kamy Wykonawczy normq 3 m2 na osobq. Powod zosta1 jednak Wyposazony W przedmiotu zgodme 2 Wymaganiami okreélonymi rozporzqdzeniem Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 17 paidziernika 2003r. W sprawie Warunkéw bytowych osob W zaldadach karnych i aresztacb UZASADNIENIE Powód W K domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Panstwa ~ Aresztu Sledczego W B kwoty 150 000 zł 2 ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia do dnia zapłaty. Ponadto powód domagał się zasądzenia od pozwanego kosztów procesu. W K uzasadniając powództwo wskazał, że jego roszczenie Wynika z tytułu osadzenía go W celi niespełniającej wymogu 3m2 na osobę i to W sytuacji, W której odbywa on karę pozbawienia wolności. Powód jest osobą ociemniałą. Nie przydzielono mu jednak przewodnika co uniemożliwia uczestnictwo W organizowanych przez pozwanego zajęciach. Powoduje to zwiększenie się poczucia przygnębienia i niższości. W tej sytuacji adekwatne jest roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia, z tytułu naruszenia dóbr osobistych W kwocie 150 000 zł. Pozwany W odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od ipowoda na jego rzecz kosztów procesu. Pozvvany twierdził, że powód był osadzony w wielu celach. W każdej celi jest ciągła rotacja osadzonych, bowiem areszt śledczy musi przestrzegać kryteriów osadzenia zgodnie z przepisami k.k.w. i przepisami wykonawczymi jak np. oddzielenie tymczasowo aresztowanych od skazanych, młodocianych, skazanych po raz pierwszy, Współuczestników przestępstw, grypsujących, recydywistów, osadzonych zaliczonych do niebezpiecznych, palących tytoń od niepalących. Z uwagi na utrzymującą się od kilku lat dużą ilość osadzonych, podejmowane są przez pozwanego W uzasadnionyclř przypadkach, zgodnie z art. 248 k.k.W. decyzje o umieszczeniu osadzonych na czas określony W Warunkach, W których powierzchnia celi na 1 osadzonego jest mniejsza niz 3 mz O takich zdarzeniach pozwany niezwłocznie informował sędziego penitencjarnego. Ponadto stan jednostki podlega co roku kontroli sędziego penitencjarnego, który nie dopatrzył się nieprawidłowości. Sąd Okręgowy W wyrokiem z dnia 25 lutego 2009r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu. Podstawą wydanego wyroku były następujące ustalenia: Bezspomym jest, że powód przebywał W pozwanym Areszcie od 14 września 2005r. W celi 321 był umieszczony W dniach od 30 września do 15 listopada oraz od 16 czerwca do 24 czerwca. W 2006r. przebywał W celi 309 od 14 maja , W celi 118 przebywał od 25 sierpnia do 19 sierpnia, w celi 120 W dniu 21 września, następnie W 2007r. przebywał W celi k -13, a w celi 231 od 24 kwietnia do 17 czerwca oraz W celi 116 od 18 czerwca do 21 czerwca i W celi 113 od 5 do 14 grudnia. W świetle zeznań świadków-współ osadzonych należało uznać, że powierzchnia cel, W których przebywał powód nie zawsze spełniała zakładaną przez kodeks karny wykonawczy normę 3 mz na osobę. Powód został jednak wyposażony W przedmiotu zgodnie z wymaganiami określonymi rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003r. W sprawie warunków bytowych osób W zakładach karnych i aresztach --- STRONA 3 --- Sledczych i rozporzadzeniem Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 25 sierpnia 200031 w sprawie regulaminu organizacyjno porzadkowego Wykonywania kary pozbawienia Wolnoéci. Nie budzi Watpliwoéci, Ze cele zawsze byly Wyposazone W 1oZ1<o d1a kazdego skazanego, sto1y, szafld i taborety. Ponadto cele byly WYPOSHZOHC W urzadzenia sanitarne. Analiza dokumentow zawartyeh W aktaeh osobowych W polaczeniu 2 zeznaniami powoda me pozwala na przyjecie, ze W K sk1ada1 skargi do administracji aresztu zglaszaj ac e zastrzezenia dotyczqeymi osadzenia W celi z osobami zarazonymi Wimsern HCV. Dyrektor pozwanego stwierdzil, Ze pozwany nie zg1asza1 do niego skarg. Wynika z tego, Ze nawet gdyby powod by1 przez jakis czas osadzony W celi z osobami zarazonymi Wiruserr HCV, to akceptoWa1 te sytuacje. W tych okolicznosciach, Wobec biernej postawy, zdecydowanie bardziej przekonujace byly zeznania swiadka R K i dyrektora pozwanego A R , niZ zeznania pozwanego. Powod sk1ada1 do dyrektora aresztu Wnioski, nie dotyczyly one jednak okolicznoéci podniesionych W pozwie. Zadanie zasqdzenia zadoséuczynienia W kwocie 150 O00 21 nie jest zasadne Pozwanemu nie rnozna zarzucié bezprawnosci dzialania Zgodnie z art. 248 § 1 k.k.w. W szczegolnie uzasadnionych Wypadkach dyrektor zaldadu karnego lub aresztu sledczego moze urnieécié osadzonych na czas okreélony, W warunkach, W ktérych powierzchnia W celi na jedna osobe Wynosi mniej niz 3 m2. O takim umieszczeniu na1eZy bezzwiocznie powiadomié sedziego penitencjarnego. Faktem notoryjnym jest, Ze W Polsce Wystepuje, z roznyrit nasileniem przeludnienie W jednostkach penitencjarnych. Okolicznosé taka nie moze stanowié podstawy odrnowy stosowania érodka zapobiegawczego W postaci tymczasowego aresztowania, ezy tez podstawe odmowy osadzenia osob skazanych. W ocenie Sadu Okregowego przeludnienie W skali kraju, niemoznoéé zapewnienia na dana chwile innych lokali i koniecznosé Wykonywania aresztc'>W i Wyrokow pozbawienia Wolnoéci stanowi Wystarczajaca przeslankq uznania danej sytuacji faktycznej za Wypadek szczegolnie uzasadniony. Pozwany przedstawil dokumenty, ktore swiadcza o tym, Ze oblozenie zakladow karnych i aresztéw éledczych, W tym rowniez pozwanego, bylo przedmiotem szczegolowych informacji oraz przedmiotem sprawozdafi z Wizytacji sqdziow penitencjarnych. Sad Okregowy stwierdzii takze, Ze poWo1yWanie sie przez skazanych badi tymczasowo aresztowanych na przekroczenie norm oblozenia cel mieszkalnych, W sytuacji gdy przeludnienie jednostek penitencjarnych jest ogolnie znane W Polsce, stanowi naduzycie prawa, W éwietle dyspozycji art. 5 k.c., Podstawowym obowiazldem paristwa jest izolowanie osob prawomocnie skazanych na kare pozbawienia WO11'10§C1, a takze osadzanie osob prawomocnie, W celu zapewnienia praWid1oWego tolcu postepowania karnego. Od Wyroku tego apelaejq Wnjosl powod zarzucajac naruszenie art. 23 k.c. i 24 k.c. W'ZVV18tZkll z art. 448 k.c. W zwiaczku z art. 110 § 2 k.k.W. przez ich nie zastosowanie. Powod Wniésl o zmiane zaskarzonego Wyroku i uwzglednienie powodztwa oraz zasadzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztéw procesu za 11 instancje W Wysokosci zgodnej z normami przepisanymi ewentualnie o uchylenie zaskarzonego Wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, pozostawiajac temu Sadowi rozstrzygniecie 0 dotychczasowych kosztach. śledczych i rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 20003r. w sprawie regulaminu organizacyjno porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności. Nie budzi wątpliwości, że cele zawsze były wyposażone W łóżko dla każdego skazanego, stoły, szafki i taborety. Ponadto cele były wyposażone W urządzenia sanitarne. Analiza dokumentów zawartych W aktach osobowych W połączeniu z zeznaniami powoda nie pozwala na przyjęcie, ze W K składał skargi do administracji aresztu zgłaszaj ąc e zastrzeżenia dotyczącymi osadzenia W celi z osobami zarażonymi wirusem HCV. Dyrektor pozwanego stwierdził, ze pozwany nie zgłaszał do niego skarg. Wynika z tego, że nawet gdyby powód był przez jakiś czas osadzony W celi z osobami zarażonymi wirusem HCV, to akceptował tę sytuację. W tych okolicznościach, Wobec biernej postawy, zdecydowanie bardziej przekonujące były zeznania świadka R K i dyrektora pozwanego A R , niż zeznania pozwanego. Powód składał do dyrektora aresztu wnioski, nie dotyczyły one jednak okoliczności podniesionych W pozwie. Żądanie zasądzenia zadośćuczynienia W kwocie 150 000 zł nie jest zasadne Pozwanemu nie można zarzucić bezprawności działania Zgodnie z art. 248 § 1 k.k.w. W szczególnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego może umieścić osadzonych na czas określony, W warunkach, W których powierzchnia W celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mz. O takim umieszczeniu należy bezzwłocznie powiadomić sędziego penitencjarnego. Faktem notoryjnym jest, że W Polsce występuje, z różnym nasileniem przeludnienie W jednostkach penitencjarnych. Okoliczność taka nie może stanowić podstawy odmowy stosowania środka zapobiegawczego W postaci tymczasowego aresztowania, czy też podstawę odmowy osadzenia osób skazanych. W ocenie Sądu Okręgowego przeludnienie W skali kraju, niemożność zapewnienia na daną chwilę innych lokali i konieczność wykonywania aresztów i wyroków pozbawienia Wolności stanowi wystarczającą przesłankę uznania danej sytuacji faktycznej za wypadek szczegóhiie uzasadniony. Pozwany przedstawił dokumenty, które świadczą o tym, że obłożenie zakładów karnych i aresztów śledczych, W tym również pozwanego, było przedmiotem szczegółowych informacji oraz przedmiotem sprawozdań z wizytacji sędziów penitencjarnych. Sąd Okręgowy stwierdził także, że powoływanie się przez skazanych bądz' tymczasowo- aresztowanych na przekroczenie norm obłozenia cel mieszkalnych, W sytuacji gdy przeludnienie jednostek penitencjarnych jest ogólnie znane W Polsce, stanowi nadużycie prawa, W świetle dyspozycji art. 5 k.c., Podstawowym obowiązkiem państwa jest izolowanie osób prawomocnie skazanych na karę pozbawienia wolności, a takze osadzanie osób prawomocnie, W celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania kamego. Od wyroku tego apelację wniósł powód zarzucając naruszenie art. 23 kc. i 24 k.c. W 'związku z art. 448 k.c. W związku z art. 110 § 2 k.k.w. przez ich nie zastosowanie. Powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu za 11 instancję W wysokości zgodnej z normami przepisanymi ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o dotychczasowych kosztach. --- STRONA 4 --- Trybunal Konstytucyjny, W uzasadnieniu orzeczenia, Wskazai, Ze art. 248 § 1 k.k.W. nie moze byé przedmiotem Wykiadni rozszerzajacej, zauwazajac przy tym, Ze okres1enie ,, szczegolnie uzasadniony Wypadek” jest nieprecyzyjne, a adresatem normy jest Dyrektor Zakladu Karnego. Sam falct umieszczenia powoda W ce1i, gdzie na jednego osadzonego przypadka rnniej niZ 3 m 2 nie moze zostaé uznany za naruszenie dobr osobistyoh. Rozwazyé, jednak trzeba ezy nie stanowil on jednego z elementow postepowania pozwanego, ktore rnozna byloby uznaé jako traktowanie powoda W sposob niehumanitarny, naruszajacy jego czesé i godnoéé. Powod twierdzi, Ze odbywai kart; W Warunkach, ktore pozbawialy go Wszelkich elementow intymnosci, by1 przez Wspo1osadzonych Wielokrotnie szykanowany i ponizanyt Powod jest osoba niewidorna, a W konsekwencji nieporadna. W najprostszych sprawach Zycia codziennego mog1 liczyé 1i tylko na dobra Wole innych osob. Odnoszqc sie do tej kwestii Sad Okregowy trafnie zauWa2y1, Ze warunki bytowe Wieiniow by1y przedmiotem corocznyeh Wizytacji dokonywanych przez sedziego penitencjarnego i W p1otoko1ach tyeh nie stwierdzano nieprawidlowosci. W protokole z 20 paidziemika 2007r. Wskazuje sie na utrzyrnujace sie przeludnienie. Pomimo zwiazanych 2 tym trudnoéci przeprowadzano konieczne prace konserwacyjno remontowe. W protokole tym nie stwierdzono, aby cele nie byly odpowiednio Wyposazone. Takze osadzeni nie zglaszali skarg dotyczacych tej kwestii. Z zebranego materia1u dowodowego nie Wynika, aby powod byl umieszczany W celach 0 zbyt malej powierzchni 2 innych przyczyn niz utrzymujace sie przeludnienie W areszcie sledczym. Nie mozna takie ustalié konkretnych okolicznosci szykanowania powoda, o ktorych fimkcjonariusze pozwanego Wiedzieli lub powinni Wiedzieé, a pornimo tego nie reagowali. Pozwany W granicach istniejacych rnozliwoéci starai sie uwzgledniaé fakt, Ze poW6d jest osoba nievvidoma. Jak Wynika z zezznari swiadka R K powod zostai skierowany, na kurs orientacji przestrzennej. W jego trakcie powod dokonal sarnouszkodzenia ( k. 98v) . Twierdzenie powoda, Ze przebywai W celi razem z chorymi na zapalenie Watroby typu C znajduje potwierdzenie W materiale dowodowym spraWy.. W tej czeéci Wiarygodne sa zeznania swiadka W M . Nie jest to jednak choroba wymagajaca izolacji zakazonych.  Zarzut, Ze fun1<cjona1‘iusze pozwanego traktowali powoda W sposob ponizajqcy nie znalazl potwierdzenia W uzznanym za Wiarygodny przez Sad pierwszej instancji materials dowodowym i W apelacji nie byl jui powtarzany. Ustalone okolicznosci faktyczne W niniejszej sprawie nie daja podstaw do przyjecia, Ze sytuacja jest analogiczna do tej, ktora byla przedmiotem orzeczenia Sadu Najwytszego W Wyroku z dnia 28 lutego 2007 r. (sygn. akt V CSK 431/06, Biuletyn SN 2007/6/15). Sad Najwyfzszy uznal Wowczas, Ze osadzenie skazanego odbywajacego kart; Trybunał Konstytucyjny, W uzasadnieniu orzeczenia, wskazał, ze art. 248 § 1 k.k.w. nie może być przedmiotem wykładni rozszerzającej, zauważając przy tym, że określenie ,, szczególnie uzasadniony wypadek” jest nieprecyzyjne, a adresatem normy jest Dyrektor Zakładu Karnego. Sam fakt umieszczenia powoda W celi, gdzie na jednego osadzonego przypadka mniej niz 3 m 2 nie może zostać uznany za naruszenie dóbr osobistych. Rozważyć, jednak trzeba czy nie stanowił on jednego z elementów postępowania pozwanego, które można byłoby uznać jako traktowanie powoda W sposób niehumanitamy, naruszający jego cześć i godność. Powód twierdzi, że odbywał karę W warunkach, które pozbawiały go wszelkich elementów intymności, był przez współosadzonych wielokrotnie szykanowany i poniżany, Powód jest osobą niewidomą, a W konsekwencji nieporadną. W najprostszych sprawach życia codziennego mógł liczyć li tylko na dobra wole innych osób. Odnosząc się do tej kwestii Sąd Okręgowy trafnie zauważył, że warunki bytowe więźniów były przedmiotem corocznych wizytacji dokonywanych przez sędziego penitencjamego i W protokołach tych nie stwierdzano nieprawidłowości. W protokole z 20 października 2007r. wskazuje się na utrzymujące się przeludnienie. Pomimo związanych z tym trudności przeprowadzane konieczne prace konserwacyjno remontowe. W protokole tym nie stwierdzono, aby cele nie były odpowiednio wyposażone. Także osadzeni nie zgłaszali skarg dotyczących tej kwestii. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby powód był umieszczany W celach o zbyt małej powierzchni z innych przyczyn niż utrzymujące się przeludnienie W areszcie śledczym. Nie można także ustalić konkretnych okoliczności szykanowania powoda, o których fimkcjonariusze pozwanego wiedzieli lub powinni wiedzieć, a pornimo tego nie reagowali. Pozwany W granicach istniejących możliwości starał się uwzględniać fakt, że powód jest osobą niewidomą. Iak Wynika z zeznań świadka R K powód został skierowany, na kurs orientacji przestrzennej. W jego trakcie powód dokonał sarnouszkodzenia ( k. 98v) . Twierdzenie powoda, że przebywał W celi razem z chorymi na zapalenie wątroby typu C znajduje potwierdzenie W materiale dowodowym sprawy.. W tej części wiarygodne są zeznania świadka W M . Nie jest to jednak choroba wymagająca izolacji zakażonych. . Zarzut, że funkcjonariusze pozwanego traktowali powoda W sposób poniżający nie znalazł potwierdzenia W uznanym za wiarygodny przez Sąd pierwszej instancji materiale dowodowym i W apelacji nie był już powtarzany. Ustalone okoliczności faktyczne W mniejszej sprawie nie dają podstaw do przyjęcia, że sytuacja jest analogiczna do tej, która była przedmiotem orzeczenia Sądu Najwyższego W wyroku z dnia 28 lutego 2007 r. (sygn. akt V CSK 431/06, Biuletyn SN 2007/6/15). Sąd Najwyższy uznał wówczas, że osadzenie skazanego odbywającego karę --- STRONA 5 --- pozbawienia Wolnoéci W przeludnionych celach, przy braku oddzielenia urzadzefi sanitarnych od reszty pomieszczenia i niezapewnieniu Wszystkim skazanym osobnego miejsca do spania, stanowi naruszenie dobr osobistych: godnoéci oraz prawa do prywatnosci i moze rodzié odpowiedzialnosé Skarbu Pafistwa na podstawie art. 24 i art. 448 1<.c. Ciezar dowodu, 2e Warunki W zakladzie karnyrn odpowiadaiy obowiazujacym normom i nie doszio do naruszenia dobr osobistych powoda, spoczywa na stronie pozwanej (art. 6 W zWia_z1<u z art. 24 k.c.). Powod przebywai W celach, ktore byiy Wprawdzie przeludnione jednak Wyposazone W sposob naleiyty. Biorac powyzsze okolicznosci pod uwage Sad Apelaeyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzek1jak W sentencji. '_,._~.~...~.__ a '~_.r 1 1 . 2" 1I..»¢.. U _. s 11:;7,’ii*mar r,\  ~ . X , . 1 \~<=‘..:‘ :~. ,..“ biz Q) Q: 2e “Q . or ) j lg =.=::;5;""w;;1,»;;,§; ..e '2:.')j,yl‘,"|'\: *1 . ‘= .. .' _ . '~. " *‘ ,1 K459i‘l"v'\/i1E1I I , 5 .. . __._,_ . .‘ , .  ~. '~. I kc" I ~..:J 1"‘\ <>L\/Y: \,._ V‘ 5 __ _ 1 I" __ :a_ _ }T‘.__.._ , j; _._ it _ 1 ~~r’~'1 ‘~"?..;§,.11;s:1 ‘.  = "~»_ .......,.~*’  ~ pozbawienia wolności W przeludnionych celach, przy braku oddzielenia urządzeń sanitarnych od reszty pomieszczenia i niezapewnieniu wszystkim skazanym osobnego miejsca do spania, stanowi naruszenie dóbr osobistych: godności oraz prawa do prywatności i może rodzić odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 24 i art. 448 k.c. Ciężar dowodu, że warunki W zakładzie karnym odpowiadały obowiązującym normom i nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, spoczywa na stronie pozwanej (art. 6 W związku z art. 24 k.c.). Powód przebywał W celach, które były wprawdzie przeludnione jednak wyposażone W sposób należyty. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł jak W sentencji. __,._„.~-...~.-„__ v '~_.. 1 1 . z¬ ‹-'-..›=,_ ,_ _. s '¦,'=.'-ł,'¿Ł*--mix' r-,\ ' ~ ¬ 1 . . z \~‹=',.=' .'~. ,..'“ him Ĺ;) Q.- ae "“'? , W ) A 15 =„=z:;=";'"t‹;;=,»„';,_¿~; ..\„ ¬=..-.~,>!,,:~./-,-._; "l . `= -._ .' _ . '~. '“ *` ,f Í<Ĺl@I‹:"~'\'±izĘ~: , , _, .‹. _ __¬_,_ „ ., , . '- ~_ '~. I "~.°" 1 -.:~! `°"'× JA/Y \,._ V' I _, _ 1 ," __ i._ _ }T'.__.._ , jj _._ ,›-, _ ,' ~~f'~-2 3.-.;,».z.1j-Ł-zz ¬-'„ . = "-‹»_ ..,...-..¬.~" - ~