Wyrok I ACa 463/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny w Katowica

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 463/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lipca 2011 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Małgorzata Wołczańska Sędziowie : SA Ewa Jastrzębska (spr.) SA Joanna Kurpierz Protokolant : Justyna Wnuk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa D. B. przeciwko Skarbowi Państwa-Dyrektorowi Zakładu Karnego w (...), Dyrektorowi Zakładu Karnego w (...), Dyrektorowi Zakładu Karnego w (...), Dyrektorowi Aresztu Śledczego w (...), Dyrektorowi Aresztu Śledczego w (...) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 10 marca 2011 r., sygn. akt I C 461/10 1) oddala apelację; 2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa-Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego; 3) przyznaje od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej na rzecz adwokat A. G. wynagrodzenie w kwocie 6 642 (sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa) złote, w tym 1 242 złote podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. Sygn. akt IACa 463/11 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Powód D. B. w pozwie wniesionym w listopadzie 2010r. domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa- Zakładu Karnego w (...), w (...), w (...), oraz Aresztu Śledczego w (...) i w (...) kwoty 250.000zł tytułem zadośćuczynienia. W uzasadnieniu podał , że od 19.12.2006r przebywał w pozwanych Zakładach Karnych i Aresztach Śledczych w nieludzkich warunkach, w przeludnionych celach, w których norma na jednego skazanego była niższa niż 3 m 2 , czasami mniej niż 2,5 m 2 . Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zwrot kosztów postępowania. Zarzucił, że roszczenie powoda sprzed 15.11.2007r uległo przedawnieniu. Nadto zarzucił, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda przez działanie pozwanego. Brak jest zawinienia po stronie pozwanego, ponadto brak jest wystąpienia krzywdy po stronie powoda, a sam fakt przeludnienia nie powoduje naruszenia dóbr osobistych , nadto powód rażąco naruszając porządek prawny winien liczyć się z dolegliwościami związanymi z odbywaniem kary pozbawienia wolności. Wyrokiem z dnia 10 marca 2011r Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej oddalił powództwo ; zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 7.200zł tytułem zwrotu kosztów procesu; przyznał adwokatowi A. G. 8.856 tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. W uzasadnieniu ustalił , iż powód wielokrotnie skazywany był na kary pozbawienia wolności za przestępstwa przeciwko mieniu, zdrowiu i życiu. Przebywał w kilku zakładach karnych. W Zakładzie Karnym w (...) powód osadzony był dwukrotnie - od 19.12.2006r do 24.01.2007r oraz od 7.09.2007r do 6.02.2009r. Przebywał w kilkunastu celach mieszkalnych na różnych oddziałach. W trakcie pobytu w tej jednostce zdarzało się, że do celi 2- osobowej dokwaterowany był trzeci skazany. O takiej sytuacji dyrektor zakładu karnego każdorazowo zawiadamiał sędziego penitencjarnego. Powód miał zapewnione należyte warunki bytowe. Cele wyposażone były w odpowiednie sprzęty zapewniające osobne miejsce do spania, spożywania posiłków oraz odpowiednie warunki higieniczno-sanitarne. Cele miały dostęp do światła dziennego, standartowo wyposażone były w oświetlenie jarzeniowe spełniające wymogi natężenia światła. Sanitariaty umieszczone były w celach mieszkalnych i zabudowane do wysokości 1,2 m. Stan techniczny cel był właściwy, cele nie były zawilgocone. Skazani zaopatrywani byli w środki higieny. Raz w tygodniu można skorzystać z łaźni i wymiany bielizny osobistej, raz na 2 tygodnie z wymiany pościeli. Cele mogły być wietrzone przez otwarcie okna. Powód miał prawo korzystać ze spacerów i zajęć kulturalno - oświatowych, miał zapewnioną opiekę lekarską. (dowód : notatka służbowa k- 136, 137, 138-139) W Zakładzie Karnym w J. powód odbywał karę pozbawienia wolności czterokrotnie - w okresie od dnia 2.12.2003r do 31.03.2005r, od 24.01.2007r do 5.06.2007r, od dnia 6.02.2008r do 19.03.2009r, od 1.10.2009r do 19.02.2010r. W trakcie dwóch pierwszych pobytów nie ewidencjonowano skazanych. Podczas trzeciego pobytu powoda w ZK powód został umieszczony w celi nr (...) o powierzchni 14,14 m 2 , gdzie norma minimalna 3m 2 na skazanego została zachowana. Następnie w dniu 10.02.2009r powód został przeniesiony do celi numer (...) o powierzchni 43,95 m 2 w której zakwaterowanych było 14 osób. Następnie przebywał w celi nr (...) o powierzchni 13, 6 m 2 , w której przebywało 4 skazanych. Podczas czwartego pobytu powód został zakwaterowany w celi nr (...) o powierzchni 22,17 m 2 w której przebywało 7 osób. W sytuacjach szczególnych w celi tej było zakwaterowanych 10 osób. Następnie powód został przeniesiony do celi nr (...) o powierzchni 43,95 m 2 gdzie przebywał do 29.12.2010r, następnie do celi o powierzchni 22,05 m 2 . Do celi tej w dniu 5.01.2010r decyzją dyrektora zostały dokwaterowane dwie osoby. W warunkach przeludnienia powód przebywał tam do 19.01.2010r, a więc przez 2 tygodnie. Po kolejnym przekroczeniu dyscyplinarnym powód trafił do celi czteroosobowej o powierzchni 14,10 m 2 gdzie przebywał do czasu transportu do zakładu typu zamkniętego w dniu 19.02.2010r. Zakład Karny w J. jest jednostką typu półotwartego, cele mieszkalne --- STRONA 3 --- skazanych są otwarte całą dobę, mogą oni się swobodnie przemieszczać i korzystać z pól spacerowych, boisk, sal do zajęć sportowych, czytelni, biblioteki, sal szkoleniowych oraz pomieszczeń dla grup wyznaniowych i ruchu AA. W zakładzie karnym organizowany jest program kulturalno - oświatowy skierowany dla skazanych, odbywają się turnieje brydżowe, piłki nożnej, siatkowej, tenisa stołowego, koszykówki. Organizowane są koncerty, spektakle teatralne, skazani mają dostęp do codziennej prasy. Sale w Zakładzie Karnym w (...) wyposażone są w grzejniki CO o mocy właściwej dla ogrania pomieszczenia. W celach oprócz łóżek znajdują się szafki, stoły, taborety, osobie osadzonej wydaje się odzież, bieliznę, obuwie, pościel, środki higieny, stosuje się środki czystości. Skazani mają możliwość korzystania z łaźni i urządzeń sanitarnych usytuowanych poza celami. Zakład Karny w (...) był wizytowany przez Sędziego Penitencjarnego, który nie stwierdził żadnych uchybień w działalności jednostki. ( dowód: stanowisko Działu Penitencjarnego z dnia 13.12.2010r k-57- 62, decyzja dyrektora ZK w (...) k-63, stanowisko Działu Kwatermistrzowskiego k-64, sprawozdanie z wizytacji k-66-79, Pismo Działu Ewidencji k- 86, zarządzenie Dyrektora Zakładu k-89-99) W Areszcie Śledczym w (...) powód przebywał przez miesiąc od 5.06.2007r do 2.07.2007r w celi 5 osobowej, w której w tym czasie okresowo przebywało do 8 skazanych. ( dowód : notatka służbowa k-134) W Zakładzie Karnym w (...) powód przebywał od 19.03.2009r do 01.10.2009r oraz od 3.03.2010r do nadal. W okresie od 20.03.2009r do 30.03.2009r przebywał w celi 4 osobowej o powierzchni 12,7 m 2 , w której zakwaterowano 6 skazanych. W dniu 31.03.2009r powód został przeniesiony do celi 6 osobowej o powierzchni 19,32 m 2 , w której przebywał do 5 maja 2009r, w celi tej do 23.04.2009r przebywało 8 osadzonych, a następnie 7. W okresie od 5.05.2009r do 8.09.2009r powód przebywał w celi 9 osobowej o powierzchni 29,02 m 2 ,w której tylko w okresie od 07.07.2009r do 14.07.2009r przebywało 10 osadzonych. W pozostałym okresie w celi przebywała albo przewidziana ilość skazanych albo mniejsza. W okresie od 8.09.2009r do 1.10.2009r powód przebywał w celi 12 osobowej om powierzchni 38,65 m 2 . W celi tej w całym okresie pobytu powoda było mniej skazanych niż przewidywał norma. W okresie od 3.03.2010r do chwili obecnej powód przebywa w celi 12 osobowej powierzchni 38,05 m 2 . W celi tej przez cały okres pobytu powoda nie była przekroczona norma zaludnienia. O istniejących przypadkach przeludnienia był poinformowany Sędzia Penitencjarny, a także Prezes Sądu Okręgowego w B.. W latach 2005 -2007r w Zakładzie Karnym w (...) przeprowadzono gruntowny remont, zapewniono skazanym odpowiednie warunki higieniczno sanitarne. Cele posiadają odrębne pomieszczenia sanitarne oddzielone drzwiami, zapewniony jest dostęp do zimnej wody, trzy razy dziennie jest woda ciepła. Cele wyposażane są w sprzęt do utrzymania czystości i artykuły higieniczne. W pomieszczeniach zainstalowano kanały wentylacyjne, które zapewniają świeże powietrze, zapewniono osadzonym odpowiednią temperaturę. W każdej celi jest okno i odpowiednia jest ilości punktów oświetleniowych. Powód miał zagwarantowaną możliwość korzystania z zajęć kulturalno- oświatowych i świetlicowych. Miał zagwarantowaną opiekę lekarską. Powód nigdy nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń dotyczących warunków odbywania kary. (dowód :notatka służbowa k-110, informacja Dyrektora ZK w (...) k-111) W Areszcie Śledczym w (...) powód przebywał niespełna 2 tygodnie od dnia 9.02.201r. do 3.03.2010r. W tym czasie przebywał w celach 2 osobowych, w których zachowana by norma powierzchni. Miał zapewnione odpowiednie warunki zakwaterowania, wyżywienie, odzież, warunki sanitarne. (dowód: notatka służbowa k-166, 167) Powód był karany dyscyplinarnie. Przebywał w celach dla palących, gdyż pali papierosy. Nigdy żadnych skarg na administrację zakładów karnych nie składał. --- STRONA 4 --- (dowód :zeznania powoda k- 162) Zdaniem sądu pierwszej instancji powództwo nie jest zasadne. Powód nie przedstawił żadnych dowodów na to, że warunki w jakich odbywał karę były poniżające i stwarzały dodatkowe dolegliwości psychiczne. Wprawdzie zdarzało się, że powód w czasie długotrwałego odbywania kary przebywał w celach , w których norma powierzchni była mniejsza niż dopuszczalna lecz nie miało to charakteru długotrwałego i ciągłego. Jest natomiast rzeczą oczywistą , że więzień musi się liczyć z niedogodnościami podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika aby pobyt w jednostkach penitencjarnych spowodował zwiększone dolegliwości i cierpienia ponad te , które związane są z samym faktem odbywania kary pozbawienia wolności. Żądanie zadośćuczynienia za okres sprzed 15.11. 2007r uległo przedawnieniu. Zatem sąd pierwszej instancji powództwo oddalił, o kosztach orzekł na mocy art. 98 kpc. Od wyroku tego wniósł apelację powód. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: 1. błędne ustalenie stanu faktycznego, polegające na przyjęciu, że podczas odbywania przez powoda kar pozbawienia wolności, miał on zapewnione należyte warunki sanitarne i higieniczna, a w szczególności osobne łóżko, szafkę, oddzieloną drzwiami umywalkę i ubikację, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że owe warunki sanitarne były nieodpowiednie, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 24 k.c. i 448 k.c. przez uznanie, że mimo osadzenia powoda w celach, w których powierzchnia przypadająca na jednego skazanego była niższa niż 3 m2, nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Wskazując na powyższe uchybienia, wnosił o : 1. zmianę zaskarżonego wyroku częściowo, tj. w zakresie pkt 1 i 2 przez: a) zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 250.000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, b) zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu, ewentualnie o: 2. uchylenie zaskarżonego wyroku częściowo, tj. w zakresie pkt 1 i 2 i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja powoda nie jest zasadna, a zaskarżony wyrok uznać należy za trafny. Wbrew zarzutom skarżącego sąd pierwszej instancji dokonał trafnych ustaleń faktycznych , wszechstronnie rozważył zebrany w sprawie materiał dowodowy, dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego nie przekroczył zasady swobodnej oceny dowodów , prawidłowo także zastosował prawo materialne. Trafnie w szczególności ustalił , iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia aby pozwany naruszył dobra osobiste powoda w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia. Wbrew zarzutom skarżącego prawidłowo ustalił sąd pierwszej instancji, iż w czasie odbywania kary pozbawienia wolności powód miał zapewnione właściwe warunki sanitarne i higieniczne, powód miał swoje łóżko, szafkę , cele miały dostęp do światła dziennego , były też właściwie oświetlone i ogrzewane, powód miał możliwość korzystania z łaźni , spacerów, zajęć kulturalno – oświatowych, a kąciki sanitarne , nawet jeśli znajdowały się w celi były właściwie --- STRONA 5 --- oddzielone od reszty celi, co wynika z dokumentacji szczegółowo opisanej w uzasadnieniu wyroku. Ogólnikowe zeznania powoda , w których ocenia on warunki odbywania kary pozbawienia wolności jako nieludzkie, nie mogą być, wbrew zarzutom zawartym w apelacji podstawą odmiennych ustaleń. Prawidłowo także ustalił sąd pierwszej instancji , iż podczas długotrwałego okresu odbywania kary pozbawienia wolności powód wprawdzie przebywał w celach , w których norma powierzchni była mniejsza niż dopuszczalna lecz nie miało to charakteru długotrwałego ani ciągłego. Okresy , w których powód przebywając w zakładach karnych przebywał w celach , w których powierzchnia na jednego osadzonego była niższa , niż 3m 2 są szczegółowo ustalone w uzasadnieniu na podstawie dokumentacji zakładów karnych i brak jest podstaw do ich kwestionowania. Przede wszystkim wskazać należy , iż trafnie przyjął sąd pierwszej instancji , że roszczenie powoda za okres sprzed listopada 2007r uległy przedawnieniu. Roszczenia zgłoszone przez powoda podlegają bowiem trzyletniemu przedawnieniu, nawet jeśli powód opiera swe roszczenia na art. 24 i 448kc. Roszczenia wynikające z czynów niedozwolonych przedawniają się jeżeli mają charakter majątkowy , a roszczenia o zapłatę , w tym także roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia na mocy art. 448kc mają niewątpliwie charakter majątkowy , zatem roszczenia powoda jako mające charakter majątkowy i wynikające z czynu niedozwolonego przedawniają się z upływem trzech lat od chwili gdy powód dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia(art. 442 1 kc) . Pozwany podniósł zarzut przedawnienia (art. 117§2 kc ), nie sposób uznać aby skorzystanie w tym stanie rzeczy przez pozwanego z zarzutu przedawnienia było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 5kc) zatem słusznie za okres do listopada 2007r sąd pierwszej instancji powództwo oddalił jako przedawnione. Rację ma także sąd pierwszej instancji, iż w pozostałej , nieprzedawnionej części powództwo również na uwzględnienie nie zasługuje, gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia aby pozwany naruszył dobra osobiste powoda w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia. Wskazać należy, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy dawał, co wyżej podniesiono podstawy do ustalenia , iż okresowo powód umieszczany był w celach, w których powierzchnia na jednego osadzonego nie spełniała norm ustalonych w kkw , zatem działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda w celach nie odpowiadających normom z art. 110 § 2kkw było działaniem bezprawnym, jednakże samo stwierdzenie bezprawności działania pozwanego nie może odnieść skutku w postaci uwzględnienia powództwa albowiem do powstania roszczeń określonych w art. 24 kc nie jest wystarczające jedynie ustalenie , że działanie sprawcy było bezprawne , konieczne jest także wystąpienie skutku takiego działania w postaci naruszenia dobra osobistego, a powód nie wykazał aby pozwany swym bezprawnym działaniem istotnie naruszył jego dobra osobiste w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia. Stanowisko takie wyraził Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 7.04 2009r , sygn IP K 210/08 (zam. M.P.Pr. 2009/12/642) , w którym stwierdził , iż do powstania roszczeń określonych w art. 24 kc nie jest wystarczająca sama bezprawność działania sprawcy. Niezbędny jest także skutek tego działania w postaci naruszenia jednego z dóbr osobistych, o których mowa w art. 23 kc – i takie stanowisko Sąd Apelacyjny w tym składzie podziela. Wskazać należy, iż to na powodzie spoczywa z mocy art. 6kc ciężar udowodnienia , że swym bezprawnym działaniem pozwany naruszył jego dobra osobiste i jakie. Art. 24 § 1 k.c. stwarza bowiem jedynie domniemanie działania sprawcy naruszenia dobra osobistego w sposób bezprawny. Na tym, którego dobro zostało naruszone ciąży jednakże obowiązek wykazania, że zachowanie określonej osoby naruszyło jej dobro osobiste( patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30.11.2007r., IVCSK 310/07 niepubl. ). Wskazać przy tym należy , iż Sąd Apelacyjny w tym składzie podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 02.10. 2007r., II CSK 269/07 (niepubl.), iż przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie art. 417 k.c. jest szkoda w rozumieniu art. 361 § 2 k.c., może też być zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę w przypadkach wskazanych w art. 445 i 448 k.c., a stosownie do treści art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych, podziela też Sąd Apelacyjny i to stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 17.03.2010r IICSK 486/09 --- STRONA 6 --- (niepubl), iż prawo do godnego odbywania kary pozbawienia wolności niewątpliwie należy zaliczyć do katalogu dóbr osobistych podlegających ochronie. Działania naruszające te dobra mogą zatem rodzić odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 24 i 448 k.c., a nadmierne zagęszczenie celi może być kwalifikowane jako traktowanie niehumanitarne - jednakże to powód musi wykazać , że bezprawne działanie pozwanego naruszyło jego dobra osobiste i jakie. Samo bowiem osadzenie w przeludnionej celi nie jest wystarczającą podstawą do uwzględnienia żądania zadośćuczynienia. (patrz. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 06.12.2007r IACa 499/07 , zam. OSAW 2009/2/128). Powód winien wykazać , że do naruszenia jego dóbr osobistych istotnie doszło , wskazać jakie jego dobra osobiste zostały naruszone i w jakim rozmiarze , wykazać , iż faktycznie bezprawne działania pozwanego spowodowały po jego stronie krzywdę w rozumieniu art. 448kc. Podnieść także należy , że z uwagi na fakt , iż przy żądaniu przyznania odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego podstawowym kryterium oceny sądu winien być rozmiar ujemnych następstw w sferze psychicznej pokrzywdzonego bowiem celem przyznania ochrony w formie majątkowej jest zrekompensowanie i złagodzenie doznanej krzywdy moralnej - sąd przy ocenie żądania zadośćuczynienia winien ustalić zakres cierpień pokrzywdzonego i wpływu jaki to miało na jego sferę psychiczną, przy ocenie tej przesłanki nie może abstrahować od wszystkich okoliczności towarzyszących powstaniu krzywdy albowiem odbywanie kary pozbawienia wolności nieuchronnie wiąże się z dolegliwościami, a o doznaniu krzywdy można mówić tylko w wypadku , gdy wykonywanie kary pozbawienia wolności prowadzi do większego ograniczenia praw człowieka i jego godności, niż to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka . Tymczasem powód nie wykazał aby istotnie pozwany naruszył jego dobra osobiste w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia . W tym stanie rzeczy zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał jedynie na ustalenie, iż powód odbywając długotrwałą karę pozbawienia wolności był okresowo umieszczany w celach , w której metraż na jednego osadzonego nie odpowiadał normom z art. 110§2kkw. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał natomiast podstaw do przyjęcia aby istotnie , poza osadzeniem powoda w celach nie odpowiadających normom z art. 110 §2kkw działanie pozwanego opisane przez powoda w pozwie istotnie występowało i , że naruszało jego dobra osobiste. Powód nie wykazał aby poza przeludnieniem warunki odbywania kary nie były dobre. Nadto wziąć pod uwagę należy , iż okresy , w których powód osadzony był w celi nie spełniającej wymogów z art. 110kkw nie miały charakteru ciągłego ani długotrwałego, większość okresu odbywania kary powód spędzał w celach , w których norma powierzchni na jednego skazanego był zachowana. Skarg na administrację zakładu karnego nie składał, nie miał też problemów zdrowotnych . Podkreślić także należy , iż kara pozbawienia wolności ma niewątpliwie również i charakter represyjny, zatem odbywając karę pozbawienia wolności powód musi się liczyć z dolegliwościami i niedogodnościami wynikającymi z odbywania kary pozbawienia wolności, a o doznaniu krzywdy można mówić tylko w wypadku , gdyby wykonywanie tej kary prowadziło do większego ograniczenia praw powoda i jego godności, niż to wynika z zadań ochronnych i celu tej kary. Reasumując zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, iż warunki w jakich powód odbywał karę pozbawienia wolności naruszyły jego dobra osobiste w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia. Dlatego też trafnie sąd pierwszej instancji powództwo oddalił , zatem apelację jako pozbawioną uzasadnionych podstaw należało oddalić na mocy art. 385 kpc. O kosztach orzeczono na mocy art. 98 kpc.