Postanowienie I ACa 417/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 4 Dnia 4 kwietnia 2012 r. Q/Lat

--- STRONA 1 --- film H; §_:fU\"_, _ G/1; \=./ Sygn. akt I ACa 417/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 4 Dnia 4 kwietnia 2012 r. Q/Latécr M Sad Apelacyjny W S. I Wydzial Cywilnyz w skiadzie  nastqpuj acym: Przewodniczacy: SSA Iwona Wiszniewska Segdziowiez SSA Danuta Jezierska (spr.) SSO del. Krzysztof Gérski Protokolant: seknsadowy Magdalena Goltsche po rozpoznaniu W dniu 4 kwietnia 2012 1'. na rozprawie W S. sprawy z powédztwa G. C. przeciwko Skarbowi Pafxstwa — Zakiadowi Kamemu W G. 0 zaplatq na skutek apelacji powoda od wyroku Sadu Okreggowego W S. Z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I C 1240/10 I. zmienia zaskariony Wyrok W ten sposéb, fie: 1. zasadza od Skarbu Pafistwa  Zakladu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. kwotg 20.000 zlotych (dwadzieécia tysiegcy) i oddala powédztwo w pozostalej czgécig ' 2. przyznaje adwokatowi P. S. 0d Sl{arbu~Pa1istvs;a —— Sqdu Okrggowego W S. kwotg 7200 (siedem tysigcy dwieécie) powirgkszona 0 naleiny podatek VAT tytulem kosztéw nieopiacanej pomocy prawnej udzielonej powodowi z ~u"Åi'. `-"_- „_:füÊ"_, _- šfşj \=_' Sygn. akt I ACa 417/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ . Dnia 4 kwietnia 2012 r. gąciåcr AJ Sąd Apelacyjny w S. I Wydział Cywilny: w składzie - następującym: Przewodniczący: SSA Iwona Wiszniewska Sędziowie: SSA Danuta Jezierska (spr.) SSO del. Krzysztof Górski Protokolant: sektzsądowy Magdalena Goltsche po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na rozprawie W S. sprawy z powództwa G. C. przeciwko Skarbowi Państwa - ZakładowiKarnen1u w G. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W S. z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I C 1240/10 I. zmienia zaskarżony Wyrok w ten sposób, że: 1. zasądza od Skarbu Państwa - Zakładu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. kwotę 20.000 złotych (dwadzieścia tysięcy) i oddala powództwo w pozostałej części; ' 2. przyznaje adwokatowi P. S. od Sl{`arbu~Państvs;a - Sądu Okręgowego W S. kwotę 7200 (siedem tysięcy dwieście) powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z --- STRONA 2 --- urzgdu; 3. nie obciqia powoda kosztami zastgpstwa procesowego pozwanego; 4. przyznaje nadto adwokatowi P. S. od Skarbu Pafistwa — Sadu Okrggowego W S. kwotcg 7346,99 zl (siedem tysiegcy trzysta czterdzieéci szeéé zlotych dziewigédziesiat dziewigé groszy) tytulem wydatkéw i kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzialonej powodowi z urzgdu: II. oddala apelacjg W pozostalej czgéci, IV. przyznaje adwokatowi P. S. 0d Skarbu Patistwa — Sadu Okrcggowego W S. kwotg 5400 (pigé tysigcy czterysta) powicgkszona 0 naleiny podatek VAT tytulem kosztéw nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzgdu W postgpowaniu apelacyjnym; V. nie obciaia powoda kosztami zastgpstwa procesowego pozwanego W postcgpowaniu apelacyjnym. SSO del. Krzysztof Gérski SSA Iwona Wiszniewska SSA Danuta Jezierska 2 urzędu; 3. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego; 4. przyznaje nadto adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego W S. kwotę 7346,99 zł (siedem tysięcy trzysta czterdzieści sześć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem wydatków i kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu: II. oddala apelację W pozostałej części, IV. przyznaje adwokatowi P. S. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w S. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym; V. nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanego w postępowaniu apelacyjnym. SSO del. Krzysztof Górski SSA Iwona Wiszniewska SSA Danuta Jezierska 2 --- STRONA 3 --- Sygn. a1<tIACa 417/11 . UZASADNIENIE Wyrokiem Z dnia 23 lutego 2010 r. Sad Okrqgowy W S. zasadzfl 0d pozwanego Skarbu Pafistwa  Zakladu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. kwotég 16.000 Z1, a W pozostaiym zakresie powédztwo 0dda1i1 oraz rozstrzygnaj 0 kosztach post:gpowania. Powéd domagal siq zasatdzenia kwoty 250.000 21 tytuiem zadoééuczynienia za szkody p0Wsta1e na zdrowiu W zwiazku z zaniechaniem leczenia. Na skutek apelacji pozwanego, Sad Apeiacyjny Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r., z uwagi na niewaznoéé postegpowania, uchylil zaskariony Wyrok i zniésl postegpowanie przez Sadem Okrggowym poczynajac od rozprawy z dnia 9 lutego 2010 r. i sprawq przekazal do ponownego rozpoznania Sadowi Okrqgowemu W S., pozostawiajac temu sadowi rozstrzygniqcie 0 kosztach postegpowania. P0 ponownym rozpoznaniu sprawy Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sad Okragowy W S. 0ddali1 powédztwo i zasadzil od powoda G. C. na rzecz pozwanego Skarbu Paflstwa  Zakiadu Karnego W G. kwotq 19.800 Z1 tytulem zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego; kosztami procesu obciazyl Skarb Pafistwa oraz przyznal pelnomocnikowi 2 urzcgdu adwokatowi P. S. Wynagrodzenic W Wysokoéci 19.800 21 p1L1S 23% podatku VAT od Skarbu PE1f1StW& — Sadu Okrqgowego W S. tytulem zwrotu kosztéw nie0p1ac0nej pomocy prawnej udzielonej 2 urzqdu p0W0d0Wi. P0 ponownym rozpoznaniu sporawy Sad Okragowy usta1i1, Ze G. C. W dniu 12 lipca 1997 r. rozpoczaj odbywanie kary pozbawicnia Wolnoéci. Koniec kary przypada na dziezi 23 paidziernika. 2020 1". W Zaldadzie Karnym W G. przebywal W okresie 0d marca 1999 r. do czerwca 2005 r. W 1999 r. powéd d0zna1 urazu stawu kolanowego polegajacego na oz:géciowym uszkodzeniu Wiazadla pobocznego przyérodkowego stawu kolanowego W zwiaz1<u z gra W pi1kQ nozna. Powéd podjaj leczenie zwiazane z odniesiona kontuzja. W dniu 28 maja 2003 r. powéd podczas pracy wZak1adzie Karnym  W czasie podnoszenia kartonu, doznai” urazu Wiazad1a 1eWeg0 stawu kolanowego. W skutek niniejszego zdarzenia poszkodowany prze1Wa1 prace; i zostai doprowadzony do lekarza. W dniu 29 maja 2003 r., po przeprowadzeniu badania lekarskiego, stwierdzono u powoda obrzqk i obecnoéé p1ynu W Iewym stawie kolanowym. P0 konsultacji przez specjalistg chirurga W dniu 30 maja 2003 r., stwierdzono u poszkodowanego pourazowac niestabilnoéé stawu kolanowego. P0 Wykonaniu pU111{Cj1 stawu zlecono unieruchomienie gipsowe na cztery tygodnie. Lekarz zaproponowal réwniez leczenie operacyjne W Oddziale Ortopedyczno  Urazowym. 23 lipca 2003 r. zdjqto gips z koficzyny dolnej lewej powoda i zlecono Wykonanie RTG stawu kolanowego lewego oraz konsultacjq chirurgicznat. W dniu 5 sierpnia 2003 r. G. C. byl k0n_su1t0Wany przez ordynatora Oddziahz Chirurgicznego W S., ktéry za1eci1 chodzenie W aparacie ortopedycznym, a takie Wskazal na rozwazenie rekonstrukcji WiQzad1a pobocznego przyérodkowego W Oddziale Ortopedycznym W W.. P0 konsultacji ortopedycznej W dniu 1? Wrzesinia 2003 r. Stwierdzono u powoda duze Zaniki ITIIQSIII uda lewego. Zalccono Wéwczas rehabilitacjeg koficzyny dolnej iewej 2 odbudowa miqénia czworoghnwego uda oraz ponowna konsultacjcg ortopedyczna za trzy miesiace. Przy kolejnych badaniach poszkodowany zg%asza1 béle stawu kolanowego lewego, a W konsultacjach wskazywano na leczenie operacyjne uszkodzonego stawu kolanowego. Lekarz Zakladu Opieki Zdrowotnej Zakladu Karnego W G. rozpoznal u powoda czQ§ci0we uszkodzenie W1QZE1d13. pobocznego przyérodkowego stawu kolanowego lewego i uznal, i2 osadzony mo2e byé leczony W zaldadzie karnym, zaé jégo pobyt W zakladzie nie zagraza bezp0§redni0 jego Zyciu. Nie zalecil Wykonania u poszkodowanego przeprowadzenia zabiegu operacyjnego kolana W Warunkach Wolnoéciowycli, mimo Ze W opinii Iekarza nie mozna by10 przeprowadzié niniejszego zabiegu W Warunkach Wiqziennych. W dniu 15 czerwca 2005 r. W W. Wykonano artroskopiq i stwierdzono zastarzahi ca11<0W1te uszlcodzenie W1QZE:1(1I& krzyzowego przedniego, chonodromalacjq IV stopnia ldykci przyérodkowych, chonodromalacjq III stopnia klykci bocznych, chronodromalacjq IIIA/I ' 3 Sygn. akt I ACa 417/11 _ UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy w S. zasądził od pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. kwotę 16.000 zł, a W pozostałym zakresie powództwo oddalił oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania. Powód domagał się zasądzenia kwoty 250.000 zł tytułem zadośćuczynienia za szkody powstałe na zdrowiu w związku z zaniechaniem leczenia. Na skutek apelacji pozwanego, Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 2 grudnia 2010 r., z uwagi na niewazność postępowania, uchylił zaskarżony wyrok i zniósł postępowanie przez Sądem Okręgowym poczynając od rozprawy z dnia 9 lutego 2010 r. i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu W S., pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie 0 kosztach postępowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w S. oddalił powództwo i zasądził od powoda G. C. na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w G. kwotę 19.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; kosztami procesu obciążył Skarb Państwa oraz przyznał pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi P. S. wynagrodzenie w wysokości 19.800 zł plus 23% podatku VAT od Skarbu Panstwa - Sądu Okręgowego W S. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi. Po ponownym rozpoznaniu sporawy Sąd Okręgowy ustalił, że G. C. W dniu 12 lipca 1997 r. rozpoczął" odbywanie kary pozbawienia Wolności. Koniec kary przypada na dzień 23 października 2020 r. W Zakładzie Karnym w G. przebywał w okresie od marca 1999 r. do czerwca 2005 r. W 1999 r. powód doznał urazu stawu kolanowego polegającego na częściowym uszkodzeniu wiązadła pobocznego przyśrodkowego stawu kolanowego w związku z grą w piłkę nożną. Powód podjął leczenie związane z odniesioną kontuzją. W dniu 28 maja 2003 r. powód podczas pracy w Zakładzie Karnym - w czasie podnoszenia kartonu, doznał urazu wiązadła lewego stawu kolanowego. W skutek niniejszego zdarzenia poszkodowany przerwał pracę i został doprowadzony do lekarza. W dniu 29 maja 2003 r., po przeprowadzeniu badania lekarskiego, stwierdzono u powoda obrzęk i obecność płynu w lewym stawie kolanowym. Po konsultacji przez specjalistę chirurga w dniu 30 maja 2003 r., stwierdzono u poszkodowanego pourazową niestabilność stawu kolanowego. Po wykonaniu punkcji stawu ziecono unieruchomienie gipsowe na cztery tygodnie. Lekarz zaproponował również leczenie operacyjne W Oddziale Ortopedyczno - Urazowym. 23 lipca 2003 r. zdjęto gips z kończyny dolnej lewej powoda i zlecono wykonanie RTG stawu kolanowego lewego oraz konsultację chirurgiczną. W dniu 5 sierpnia 2003 r. G. C. był konsultowany przez o1'dynatora Oddziału Chirurgicznego w S., który zalecił chodzenie w aparacie ortopedycznym, a także wskazał na rozważenie rekonstrukcji więzadła pobocznego przyśrodkowego w Oddziale Ortopedycznym W W.. Po konsultacji ortopedycznej w dniu 17" września 2003 r. stwierdzono u powoda duże zaniki mięśni uda lewego. Zalecono wówczas rehabilitację kończyny dolnej lewej z odbudowa mięśnia czworogłowego uda oraz ponowną konsultację ortopedyczną za trzy miesiące. Przy kolejnych badaniach poszkodowany zgłaszał bóle stawu kolanowego lewego, a W konsultacjach wskazywano na leczenie operacyjne uszkodzonego stawu kolanowego. Lekarz Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakładu Karnego w G. rozpoznał u powoda częściowe uszkodzenie więzadła pobocznego przyśrodkowego stawu kolanowego lewego i uznał, iż osadzony może być leczony W zakładzie karnym, zaś jego pobyt w zakładzie nie zagraża bezpośrednio jego życiu. Nie zalecił wykonania u poszkodowanego przeprowadzenia zabiegu operacyjnego kolana W warunkach wolnościowycli, mimo że w opinii lekarza nie można było przeprowadzić niniejszego zabiegu w warunkach więziennycłi. W dniu 15 czerwca 2005 r. w W. wykonano artroskopię i- stwierdzono zastarzałe całkowite uszkodzenie więzadła -krzyżowego przedniego, chonodromalację IV stopnia kłykci przyśrodkowych, cłionodrornalację III Stopnia kłykci bocznych, chronodromalację IIIA/I " 3 --- STRONA 4 --- stopnia rzepki i bloczka, osteofity brzezne i dolu miqdzykiykciowego, przerostowe zapalenie blony. maziowej, zastarzabe uszkodzenie Wiqzadla pobocznego piszczelowego, calkowitc uszkodzenie Iakotki, fragrnenty uszkodzonych Iakotek. U powocla rozpoznano chorobq zwyrodnieniowa staW11 kolanowego lewego W przebiegu niewydolnoéci W1QZE1di&1. krzyzowego przedniego. Przy Wypisaniu ze szpitala zalecono poszkodowanemu chodzenie W aparacie stabilizacyjnym kolana oraz Wykonywanie éwiczefi uspravmiajacych. G. C. byi roWnie2': konsultowany W (...) Akademii Medycznej W Katedrze i Oddziale Klinicznym Ortopedii Wojewodzildego Szpitala Specjalistycznego nr (...) w S., gdzie Wskazywano na rekonstrukcjo WIQZ9.C1I3.1(l'ZyZOW6gO przedniego badi na alloplastykq stawu kolanowego, a takze W Klinice Chimrgii Endoskopowej W Z., gdzie stwierdzono lekko zatarte obrysy stawu koianowego Iewego, élad Wysiegku, duzy zanik I‘.l‘11QSI113. czW01'0g1owego uda Wszystkich jego g16W. Z powodu doznanego uszczerbku na zdrowiu G. C. W dniu 12 1istopada‘2003 r. zwrocil siq do Sadu’ Okrviggowego W S. Wydzialu Penitencjarnego o udzielenie mu przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoéci na czas Ieczenia i rehabilitacji. Postanowieniem 2 27 stycznia 2004 1'. Sad Okrqgowy W S. odrnowil skazanemu udzielenia przerwy W odbywaniu kary, a Sad Apelacyjny uznai zazalenie na powyzsze postanowienie za niezasadne. Nastqpnie powod Wniosl do Sadu Okrqgowego W O. 0 udzielenie przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoéci 2 uwagi na koniecznoéé poddania siq leczeniu W Warunkach Wolnoéciowych, jednakze bezskutecznie. Kolejny wniosek W powyzszej sprawie powéd Wniosl do Sadu Okrqgowego W S., ktéry réwniez ostatecznie nie zostai pozytywnie rozpatrzony. Ze Wzglqdu na duze zuzycie stawu kolanowego lewego z rozlegiymi zmianami chondromalacyjnymi chrzastki staWoWej istnieja bardzo Wzgiqdne Wskazania do operacji rekonstrulccyjnej Wigzadia krzyzowego przedniego. Ewentualny zabieg operacyjny nie rokuje poprawy stanu zdrowia powoda, natomiast zaniechanie niniejszego zabiegu nie zagraza jego zyciu. Odwlekanie W ozasic koniecznego zabiegu operacyjnego W przypadku niestabilnoéci stawu kolanowego skutkowaio pogorszeniem stanu zdrowia powoda i zwiokszeniem uszczerbku na zdrowiu. Stopiefi uszczerbku na zdrowiu powoda Wynosi 32 %. Obecnie G. C. musi funkcjonowaé zaopatrzony W ortezq stawu kolanowego oraz poruszaé sir; o kulach iokciowych. W badaniu fizykalnym stwierdzono nadai vx*3/stegpujaccac niestabilnoéé przednioprzyérodkowa stawu kolanowego lewego  jego przemieszczanie przy probie obciazania, bo10W€ ograniczenie ruchomoéci, zaniki miqéniowe koficzyny, obecnoéé piynu W obrcgbie jamy staWoWej. Podczas przetransportowania powoda do inn}/ch zakladéw karnych, mimo doznanego urazu, nie zaopatrzono go W kule uiatwiajace poszkodowanemu poruszanio SIQ. Po dokonaniu powyzszych ustalefi. Sad Okrqgowy uzna1, Ze powodztwo oparte na treéci art. 417 k.c.'W zw. z art. 445 § 1 l<.c. nie zasiuguje na uWzg1Qdnienie._Poda1 Sad, Ze W przedmiotowej sprawie powéd Wywodzi swoje Zadanie z faktu powstania szkody WyWo1anej Zaniechaniem przestrzegania przepisow bezpieczefistwa i higieny pracy oraz organizacji pracy przez pozwanego oraz zaniechaniem Wiqziennej S1u2by Zdrowia W G. W zakresie jego specjalistycznego leczenia, ograniczajace sio jedynie do podawania érodkow przeciwbolowych. Zgodnie z treécia art. 417 § 1 k.c. W brzmicniu sprzed 1 wrzeénia 2004 r., Skarb Pafistwa ponosi odpowiedzialnoéé za szkodq Wyrzadzona przez funkcjonariusza pafistwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czyrmoéci. W ocenic Sadu I instancji nie budziio watpliwoéci, Ze Iekarz Wykonujapy zadania z zalcresu ochrony zdrowia, bqdacy pracownikiem samodzielnego publicznego zakiadu opieki zdrowotnej jest funkcjonariuszem pafistwowym W rozumieniu an. 417 § 2 k.c. (W brzmieniu obowiazujacym przed 01 Wrzeénia 2004 r.) i za szkody Wyrzadzone przez niego przy Wykonywaniu powierzonych mu zadafi odpowiedzialnoéé ponosi Skarb Palistwa. (art. 417 ‘§ 1 k.c.). Fun1<cjonari_usie pa1istWoWi pozwanogo Skarbu Pafistwa Zakiadu Karnogo W G. wykonywali powierzone im czyrmoéci Z Zakresu opieki zdrowotnej. ..  Poda1 Sad, 2e dla przyjocia odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Palistwa, przy uwzglodnieniu treéci W'yZ6j przyWo1anych Wyrokow Trybunalu Konstytucyjnego, I I 4 1| stopnia rzepki ž bloczka, osteofity brzeżne i dołu międzykłykciowego, przerostowe zapalenie błony. maziowej, zastarzałe uszkodzenie więzadła pobocznego piszczelowego, całkowite uszkodzenie łąkotki, fragmenty uszkodzonych łąkotek. U powoda rozpoznano chorobę zwyrodnieniową stawu kolanowego lewego w przebiegu niewydolności więzadła krzyżowego przedniego. Przy Wypisaniu ze szpitala zalecono poszkodowanemu chodzenie W aparacie stabilizacyjnym kolana oraz wykonywanie ćwiczeń usprawniających. G. C. był równiez konsultowany W (...) Akademii Medycznej W Katedrze i Oddziale Klinicznyrn Ortopedii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr (...) w S., gdzie wskazywano na rekonstrukcję więzadła krzyżowego przedniego bądź na alloplastykę stawu kolanowego, a także W Klinice Chirurgii Endoskopowej W Ż., gdzie stwierdzono lekko zatarte obrysy stawu kolanowego lewego, ślad wysięku, duzy zanik mięśnia czworogłowego uda wszystkich jego głów. Z powodu doznanego uszczerbku na zdrowiu G. C. W dniu 12 listopada2003 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego W S. Wydziału Penitencjarnego o udzielenie mu przerwy W odbywaniu kary pozbawienia wolności na czas leczenia i rehabilitacji. Postanowieniem z 27 stycznia 2004 r. Sąd Okręgowy W S. odmówił skazanemu udzielenia przerwy W odbywaniu kary, a Sąd Apelacyjny uznał zażalenie na powyższe postanowienie za niezasadne. Następnie powód wniósł do Sądu Okręgowego W O. o udzielenie przerwy W odbywaniu kary pozbawienia wolności z uwagi na konieczność poddania się leczeniu W warunkach wolnościowych, jednakże bezskutecznie. Kolejny wniosek W powyższej sprawie powód wniósł do Sądu Okręgowego W S., który również ostatecznie nie został pozytywnie rozpatrzony. Ze względu na duże zużycie stawu kolanowego lewego z rozległymi zmianami chondromalacyjnymi chrząstki stawowej istnieją bardzo względna wskazania do operacji rekonstrukcyjnej więzadła krzyżowego przedniego. Ewentuałny zabieg operacyjny nie rokuje poprawy stanu zdrowia powoda, natomiast zaniechanie niniejszego zabiegu nie zagraża jego życiu. Odwlekanie W cza-sie koniecznego zabiegu operacyjnego W przypadku niestabilności stawu kolanowego skutkowało pogorszeniem stanu zdrowia powoda i zwiększeniem uszczerbku na zdrowiu. Stopień uszczerbku na zdrowiu powoda wynosi 32 %. Obecnie G. C. musi funkcjonować zaopatrzony W ortezę stawu kolanowego oraz poruszać się o kulach łokciowych. W badaniu fizykalnym stwierdzono nadal występującą niestabilność- przcdnioprzyśrodkową stawu kolanowego lewego - jego przemieszczanie przy próbie obciążenia, bólowe ograniczenie ruchomości, zaniki mięśniowe kończyny, obecność płynu W obrębie jamy stawowej. Podczas przetransportowania powoda do innych zakładów karnych, mimo doznanego urazu, nie zaopatrzono go W kule ułatwiające poszkodowanemu poruszanie się. Po dokonaniu powyższych ustaleń Sąd Okręgowy uznał, że powództwo oparte na treści art. 417 k.c.'w zw. z art. 445 § 1 l<.c. nie zasługuje na uwzg1ędnienie._Podał Sąd, że W przedmiotowej sprawie powód wywodzi swoje żądanie z faktu powstania szkody wywołancj zaniechaniem przestrzegania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy oraz organizacji pracy przez pozwanego oraz zaniechaniem Więziemiej Służby Zdrowia w G. W zakresie jego specjalistycznego leczenia, ograniczające się jedynie do podawania środków przeciwbólowych. Zgodnie z treścią art. 417 § 1 k.c. W brzmieniu sprzed 1 września 2004 r., Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez funkcjonariusza państwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynności. W ocenie Sądu I instancji nie budziło Wątpliwości, że lekarz wykonujący zadania z zakresu ochrony zdrowia, będący pracownikiem samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest funkcjonariuszom państwowym W rozumieniu art. 417 § 2 k.c. (W brzmieniu obowiązującym przed 01 września 2004 r.) i za szkody wyrządzone przez niego przy wykonywaniu powierzonych mu zadań odpowiedzialność ponosi Skarb Panstwa. (art. 417 4§ 1 k.c.). Funkcjonariusze panstwowi pozwanego Skarbu Państwa Zakładu Karnego w G. wykonywali powierzone im czynności z zakresu opieki zdrowotnej. .. - Podał Sąd, ze dla przyjęcia odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa, przy uwzględnieniu treści wyżej przywołanych wyroków Trybunału Konstytucyjnego, 1 1 4 1. --- STRONA 5 --- niezbedne jest iapzne Wystapienie nastepujacych przesianek: Wystapienie szkody (W niniejszej sprawie W postaci uszkodzenia ciala lub rozstroju zdrowia), Wyrzadzenie szkody przy Wykonywaniu przez funkcjonariusza pafistwowego powierzonych mu czynnosci (chodzi o zwiazek funkcj onalny miedzy zaniechaniem przestrzegania przepiséw prawa pracy i leczenia, a Wyrzadzeniem szkody), bezprawnoéé dzialania funkcjonariusza (rozumiana jako dzia1anie funkcjonariusza, bedace W sprzecznoslci z obowiazujacym porzadkiem prawnym, przez ktory naleiy rozumieé nie tylko obowiazujace ustawodawstwo, ale rowniez przjjete ogolnie W spoleczefistwie zasady Wspélzycia spolecznego, a nie Wina funkcjonariusza paxistwowego) oraz adekwatny zwiazek przyozynowy miedzy owym zdarzeniem a szkoda (obejmujacy normalne nastepstwa zdarzenia, ktére szkode WyWo1aio). Sad uznal, Ze powod W sposéb niewatpliwy Wykaza1 jedynie fakt powstania szkody. Ponad wszelka watpliwosé bowiem Wykaza1, iz doznai uszkodzenia stawu kolanowego, ktére to W znaczny sposéb upoéleclzaly jego funkcje oraz powodowaiy bol. Uraz ten dla powoda Wiazai sie nadto Z koniecznoscia przejscia licznych zabiegéw operacyjnych, ktore nie przyniosly oczekiwanego rezultatu, tj. nie przywrociiy sprawnosci koficzyny dolnej powoda. Obecnie G. C. musi funkcjonowaé zaopatrzony W orteze stawu kolanowego oraz poruszaé sie o kulach Eokciowych. W badaniu fizykalnym stwierdzono nadal Wystepujaca niestabilnosé przedliioprzysrodkowa stawu kolanowego lewego  jego przemieszczanie przy prdbie obciazania, bo1oWe ograniczenie 1uchomosci, zaniki miesniowe koziczyny, obecnosé piynu W obrebic jamy stawowej. Wskazuja na to bowiem zeznania powoda, poparte przedstawionymi Wypisami ze szpitala, a takze Wpisami do ksiazki zdrowia prowadzonej W trakcie odbywania przez poWoda kary pozbawienia Wolnosci oraz trescia opinii bieg1ego. Wynika z'nich, iz istotnie takiego urazu doznai, a takze Ze uraz ten doprowadzii do Wskazywanych przez powoda kompliicacji. Zreszta okolicznosé zwiazana z rodzaj em urazu nie byla kwestionowana przez pozwanego, ktory nie przedstawial W tym zakresie Zadnyoh twierdzefi przeciwnych. Olcolicznosé ta byia Wiec bezsporna. Jednakie strona pozwana zarzucila poWodoWi, 12 przedmiotowego urazu doznai znacznie Wczesniej 1112 powod Wskazuje, to jest W 1999 r., kiedy urazu stawu kolanowego doznal podczas gry W pilke noina. Doznany uraz przez powoda spoWodoWa1 komplikacje, ktore nastapiiy W 2003 r. podczas Wykonywania prac zwiazanych ze sklejaniem i podnoszeniem kartonéw W Zakiadzie Karnym W G.. Podai Sad, 2e powod nie Wykazai, i2 szkode ta spowodowaio 1J6Zp1‘8W116 zanieohanie funkcjonariuszy pafistwowych (fu.nkcjonariuszy Sluiby Wieziennej) przy Wykonywaniu powierzonych im czynnosei, a takze, 2e miedzy tym dzialaniem istnial adekwatny zwiqzek przyczynoWo skutkowy. Powod od samego poczatku powstanie urazu stawu kolanowego Iaczyi Z WIYKOHYWBJIQ praca W 2003 r. podezas jego pobytu W Zaidadzie Karnym W G.. Zdaniem powoda poprzez liczne zaniedbania przez pozwanego W zakresie BHP i organizacj i praey doszio do przedmiotowego Wypadku. Powod Wskazal réwniez na zaniechania personelu medycznego zatrudnionego W poznanym zaldadzie karnym W zakresie braku skierowania na W odpowiednim czasie na zabieg operacyjny doszlo do licznych komplikacji, ktore maja charakter trwaly. Tym okoliczhosciom zaprzeczyl pozwany. Zatem spornym byio, czy do uszkodzenia stawu kolanowego u powoda doszlo W 2003 r. i to W okolicznosciach podawanych przez powoda.  W ocenie Sadu powod nie Wykazal ‘W éwietle art.6 k.c. W zw. z art. 232 k.p.c., Ze zdarzenie Wywoiujace szkode poWsta1o W okolicznosciach przez niego podawanych. Powod WskazyWa1 przeshlchany W sadzie, 2e W dniu 28 maja 2003 r. podczas podnoszenia kartonu doznal urazu W1QZ&dI& lewego stawu kolanowego. Zdaniem Sadu poréwnanie okolicznosci Wskazanych przez powo da W momencie przedmi0toWego zdarzenia do rodzaju urazu, ktorego nabawit sie powod Wykluczaja mozlivttoééjnabycia tego rodzaju kontuzji podezas tak prostej czynnosci faktycznej, jaka jest podnoszenie kartohow. Zgodnie z zasadami doswiadczenia Zyciowego, W ocenie Sadu uraz polegajacy na uszkodzeniu Wiazadia W stawie kolanowym Wraz Z uszkodzeniem 1aJ<ot1<i zwiazane jest W przewaiajacej mierze z dynamicznym . _ . 5 niezbędne jest łączne wystąpienie następujących przesłanek: wystąpienie szkody (w niniejszej sprawie w postaci uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia), wyrządzenie szkody przy wykonywaniu przez funkcjonariusza państwowego powierzonych mu czynności (chodzi o związek funkcjonalny między zaniechaniem przestrzegania przepisów prawa pracy i leczenia, a wyrządzeniem szkody), bezprawność działania funkcjonariusza (rozumiana jako działanie funkcjonariusza, będące W sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym, przez który należy rozumieć nie tylko obowiązujące ustawodawstwo, ale równiez przyjęte ogólnie w społeczeństwie zasady współżycia społecznego, a nie wina funkcjonariusza państwowego) oraz adekwatny związek przyczynowy ,między owym zdarzeniem a szkoda (obejmujący normalne następstwa zdarzenia, które szkodę wywołało). Sąd uznał, ze powód W sposób niewątpliwy wykazał jedynie fakt powstania szkody. Ponad wszelką wątpliwość bowiem wykazał, iż doznał uszkodzenia stawu kolanowego, które to w znaczny sposób upośledzały jego funkcję oraz powodowały ból. Uraz ten dla powoda wiązał się nadto z koniecznością przejścia licznych zabiegów operacyjnych, które nie przyniosły oczekiwanego rezultatu, tj. nie przywróciły sprawności kończyny dolnej powoda. Obecnie G. C. musi funkcjonować zaopatrzony W ortezę stawu kolanowego oraz poruszać się o kulach łokciowych. W badaniu fizykalnym stwierdzono nadal występującą niestabilność przednioprzyśrodkową stawu kolanowego lewego - jego przemieszczanie przy próbie obciążania, bólowe ograniczenie ruchomości, zaniki mięśniowe kończyny, obecność płynu w obrębie jamy stawowej. Wskazują na to bowiem zeznania powoda, poparte przedstawionymi wypisami ze szpitala, a takze wpisami do książki zdrowia prowadzonej W trakcie odbywania przez powoda kary pozbawienia wolności oraz treścią opinii biegłego. Wynika znich, iz istotnie takiego urazu doznał, a także że uraz ten doprowadził do wskazywanych przez powoda komplikacji. Zresztą okoliczność związana z rodzajem urazu nie była kwestionowana przez pozwanego, który nie przedstawiał W tym zakresie żadnych twierdzeń przeciwnych. Okoiiczność ta była więc bezsporna. Jednakże strona pozwana zarzuciła powodowi, iż przedmiotowego urazu doznał znacznie wcześniej niż powód wskazuje, to jest w 1999 r., kiedy urazu stawu kolanowego doznał podczas gry W piłkę nożną. Doznany uraz przez powoda spowodował komplikacje, które nastąpiły w 2003 r. podczas wykonywania prac związanych ze sklejaniem i podnoszeniem kartonów w Zakładzie Karnym w G.. Podał Sąd, ze powód nie wykazał, iż szkodę tą spowodowało bezprawne zaniechanie funkcjonariuszy państwowych (funkcjonariuszy Służby Więziennej) przy wykonywaniu powierzonych im czynności, a także, że między tym działaniem istniał adekwatny związek przyczynowo- skutkowy. Powód od samego początku powstanie urazu stawu kolanowego łączył z wykonywaną pracą w 2003 r. podczas jego pobytu W Zakładzie Karnym w G.. Zdaniem 'powoda poprzez liczne zaniedbania przez pozwanego W zakresie BHP i organizacji pracy doszło do przedmiotowego wypadku. Powód wskazał również na zaniechania personelu medycznego zatrudnionego w poznanym zakładzie karnym W zakresie braku skierowania na W odpowiednim czasie na zabieg operacyjny doszło do licznych komplikacji, które mają charakter trwały. Tym okolícznościom zaprzeczył pozwany. Zatem spornym było, czy do uszkodzenia stawu kolanowego u powoda doszło W 2003 r. i to W okolicznościach podawanych przez powoda. ~ W ocenie Sądu powód nie wykazał W świetle art.6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c., że zdarzenie wywołujące szkodę powstało W okolicznościach przez niego podawanych. Powód wskazywał przesłuchany W sądzie, że w dniu 28 maja 2003 r. podczas podnoszenia kartonu doznał urazu wiązadła lewego stawu kolanowego. Zdaniem Sądu porównanie okoliczności wskazanych przez powo da W momencie przedmiotowego zdarzenia do rodzaju urazu, którego nabawił się powód wykluczają możliwośćinabycia tego rodzaju kontuzji podczas tak prostej czynności faktycznej, jaką jest podnoszenie kartonów. Zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, w ocenie Sądu uraz polegający na uszkodzeniu wiązadła W stawie kolanowym wraz z uszkodzeniem łąkotki związane jest w przeważającej mierze z dynamicznym . I . 5 --- STRONA 6 --- przemieszozaniem sie i czesto zwiazane jest to z inte1Wencja osoby trzeciej. Zdaniem Sadu charakter odniesionego urazu Iaczyé nalezy Z kontuzja odniesiona przez powoda podczas meczu pi1ki noinej, W ktoryrn uczestniczyl W 1999 1‘. Ze swiadectwa lekarskiego 0 stanie zdrowia powoda z dnia 24 listopada 2003 roku Wynika, Ze powod mia1 uszkodzone Wiazadio W stawie kolanowyrn juz W 1999 r. i mimo to podjete przez G. C. leczenie zwiazane z odniesiona kontuzja nie przynios1o Wymiernego efektu, skoro W 2003 r. uraz ten odnoWi1 sie. Zeznania powoda obok zeznafi swiadka E. M. byly jedynymi dowodami Wskazujacym na zaistnienie tej okolicznosci. Bezspornym jest fakt przerwania pracy przez poW0da W dniu 28 maja 2003 r., jednakie zdaniem Sqdu bylo to spowodowane urazem, ktorego strona powodowa odniosia W 1999 r. Nie budzi Wajtpliwosci, Ze G. C., 1<tc'>ryjak sam zeznal uprawiai sport zdawal sobie sprawe z konsekwencji czynnego uczestniczenia W zajeciach sportowych W postaci duzego prawdopodobiefistwa doznania kontuzji. W ocenie Sadu W okoiicznosciach niniej szej sprawy mozna ‘by1o przyj ac’: za Wykazane, Ze pozwany spowodowai liczne komplikacje zwiazane ze szkoda powoda, z tym jednak zastrzezeniem, 2e przyczyna wystapienia u powoda urazu stawu kolanowego nie byla spowodowana Zadnym zaniechaniem strony pozwanej. W zwiazku z p0Wy2szym stWierdzi1 Sad, Ze nie istnieje obiektywny zwiaczek przyczynowo  skutkowy porniedzy zaniechaniem pozwanego W zakresie przestrzegania przepisow BHP i organizacji pracy, a Wystapieniem u G. C. pogorszenia stanu zdrowia. Zdaniem Sadu Wylqczna przyczyna uszkodzenia u powoda Wiazadia W staWie kolanowym bylo niezachowanie nalezytej starannosci W czasie uprawiania przez niego sportu W 1999 r. W lconsekwencji przyjal Sad, Ze zaniechanie pozwanego W zakresie podjecia p1'aWid1oWego procesu leczenia powoda uznaé nalezy za nie majaoe bezposredniego Wp1yWu na Wystapienie szkody u G. C., a powéd Wyiacznie przyczyni1 sie do powstania u niego szkody W postaci urazu stawu kolanowego. Dokonujap ustalefl W tej materii Sad oparl sie przede Wszystkim na zgrornadzonej W sprawie dokumentacji medycznej, W tyrn swiadectw lekarskich i ksiaieczki zdrowia powoda, Wynikow konsultacji porad lekarskich oraz opinii i uzupdniajacej opinii biegiego satdowego W zakresie chirurgii urazowej i ortopedii, ktora Sad _uzna1 za przekonywujaca. Biorac pod uwage powyzsze okolicznosoi, Sad uznai niniej sza opinie za Wiarygodnai opinia ta stanowila podstawe ustalefi faktycznych W zakresie urazu doznanego przez powoda oraz oceny procesu leczenia powoda W Warunkach Wieziennych. Za rniarodajne dowody W sprawie zosta1y uznane przez Sad takze pozostaie zawarte W aktaeh sprawy dokumenty, ktorych autentycznosci zadna ze stron nie 1<WestionoWa1a. Majac zatem na uwadze Wyzej poczynione rozwazania Sad uzna1, Ze W niniejszej sprawie nie zachodza przeslanki odpowiedzialnosci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa  Zakiadu Karnego W G. i W zwiazku Z11)/‘H1 powodztwo G. C. 0 zaplate kwoty 250.000 ziotych tytuiem zadoséuczynienia za doznana krzywdq, tj. uszkodzenia lewego stawu kolanowego Sad W caiosci oddalil i orzekl jal< W punkcie I sentencji. Orzeczenie o kosztach procesu oparto na tresci art. 98 § 1 i 3 k.p.c. W zw. 2: art. 102 k.p.c. W ZW. z art. 108 § 2 k.p.c. Wobec przegrania sprawy W ca1osci przez powoda Sad zasadzfl od niego na rzecz pozwanego Skarbu Paflstwa  Zakladu Karnego W G. kwote 19.800 21 tytulem zwrotu kosztéw zastcgpstwa procesowego, uwzgiedniajac Wskazania Sadu Apelacyj nego co do rozstrzygniecia W zakresie kosztow postepowania. . Koszty procesu poniesione przez pozwanego Wyniosly 19.800 z1otych tytuiern Wynagrodzenia radcy prawnego za obie instancje, ustalonego na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. ._1 pkt 2 Rozporzadzenia I\/iinistra Sprawiedliwosci Z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie opiat za czynnosci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw pomocy prawnej udzielonej przez radce’ prawnego ustanowionego z urzedu. W zwiaczkufiz powyzszym powyicsze Wynagrodzenie Sad przyznai pelnomocnikowi pozwanego od Skarbu Pa1'1stWa  Sadu Okregowego W S.. .. ' Powyzsze rozstrzygniecie zaskarzyl apelacja powod W punkcie I i H domagajac sie zasadzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa Zakladu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. m przemieszczaniem się i często związane jest to z interwencją osoby trzeciej. Zdaniem Sądu charakter odniesionego urazu łączyć należy z kontuzją odniesioną przez powoda podczas meczu piłki nożnej, W którym uczestniczył W 1999 r. Ze świadectwa lekarskiego o stanie zdrowia powoda z dnia 24 listopada 2003 roku wynika, że powód miał uszkodzone Wiązadło W stawie kolanowym już W 1999 r. i mimo to podjęte przez G. C. leczenie związane z odniesioną kontuzją nie przyniosło wymiernego efektu, skoro W 2003 r. uraz ten odnowił się. Zeznania powoda obok zeznań świadka E. M. były jedynymi dowodami Wskazującym na zaistnienie tej okoliczności. Bezspornym jest fakt przerwania pracy przez powoda W dniu 28 maja 2003 r., jednakże zdaniem Sądu było to spowodowane urazem, którego strona powodowa odniosła W 1999 r. Nie budzi wątpliwości, że G. C., który jak sam zeznał uprawiał sport zdawał sobie sprawę z konsekwencji czynnego uczestniczenia W zajęciach sportowych W postaci duzego prawdopodobieństwa doznania kontuzji. W ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy można było przyjąć za wykazane, że pozwany spowodował liczne komplikacje związane ze szkodą powoda, z tym jednak zastrzeżeniem, ze przyczyna wystąpienia u powoda urazu stawu kolanowego nie była spowodowana żadnym zaniechaniem strony pozwanej. W związku z powyższym stwierdził Sąd, że nie istnieje obiektywny związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy zaniechaniem pozwanego w zakresie przestrzegania przepisów BHP i organizacji pracy, a wystąpieniem u G. C. pogorszenia stanu zdrowia. Zdaniem Sądu wyłączną przyczyną uszkodzenia u powoda wiązadła W stawie kolanowym było niezachowanie należytej staranności W czasie uprawiania przez niego sportu W 1999 r. W konsekwencji przyjął Sąd, ze zaniechanie pozwanego W zakresie podjęcia prawidłowego procesu leczenia powoda uznać należy za nie mające bezpośredniego wpływu na Wystąpienie szkody u G. C., a powód wyłącznie przyczynił się do powstania u niego szkody W postaci urazu stawu kolanowego. Dokonując ustaleń W tej materii Sąd oparł się przede Wszystkim na zgromadzonej W sprawie dokumentacji medycznej, W tym świadectw lekarskich i książeczki zdrowia powoda, wyników konsultacji porad lekarskich oraz opinii i uzupełniającej opinii biegłego sądowego W zakresie chirurgii urazowej i ortopedii, którą Sąd uznał za przekonywującą. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał niniejszą opinię za Wiarygodnąi opinia ta stanowiła podstawę ustaleń faktycznych W zakresie urazu doznanego przez powoda oraz oceny procesu leczenia powoda W Warunkach Więziennych. Za miarodajne dowody W sprawie zostały uznane przez Sąd także pozostałe zawarte W aktach sprawy dokumenty, których autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała. Mając zatem na uwadze wyzej poczynione rozważania Sąd uznał, że W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Panstwa - Zakładu Karnego W G. i W związku z tym powództwo G. C. o zapłatę kwoty 250.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, tj. uszkodzenia lewego stawu kolanowego Sąd W całości oddalił i orzekł jak w punkcie I sentencji. Orzeczenie o kosztach procesu oparto na treści art. 98 § 1 i 3 k.p.c. W zw. z art. 102 k.p.c. W zw. z art. 108 § 2 k.p.c. Wobec przegrania sprawy W całości przez powoda Sąd zasądził od niego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego W G. kwotę 19.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, uwzgiędniając wskazania Sądu Apelacyjnego co do rozstrzygnięcia W zakresie kosztów postępowania. _ Koszty procesu poniesione przez pozwanego wyniosły 19.800 złotych tytułem wynagrodzenia radcy prawnego za obie instancje, ustalonego na podstawie § 6 pkt 7 i § 12 ust. ._l pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę' prawnego ustanowionego z urzędu. W związku"z powyższym powyższe Wynagrodzenie Sąd przyznał pełnomocnikowi pozwanego od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego W S.. .. ' Powyższe rozstrzygnięcie zaskarzył apelaeją powód W punkcie I i H domagając się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa Zakładu Karnego W G. na rzecz powoda G. C. m --- STRONA 7 --- lcwoty 250 000 Z1, nieobciaianie powoda kosztami zastepstwa procesowego strony pozwanej, przyznanie od Skarbu Pafistwa na rzecz pelnomocnika z urzedu kosztow zastepstwa prooesowego za druga instancje Wedhlg norm przepisanych. Powod zas1<arZ0nemu orzeczeniu zarzucii naruszenie przepisow praWa procesowego (art. 233 § 1 1<.p.c.) poprzez przehoczenie zasady swobodnej ooeny dowodow, prowadzace W konsekwencji do b1ednych ustalefi faktycznych polegajacych na tym, 2e zdarzeniem powodujaoym uraz stawu kolanowego lewego u powoda byia kontuzj a, ktorej doznai podczas gry W pilke nozna na polu spacerowym W czerwcu 1999 r. W uzasadnieniu powéd podniosl, Ze zgromadzony W sprawie materia% dowodowy Wprost Wskazuje na Wypadek przy pracy W przywieziennym zakiadzie gospodarczym jako zdarzenie powodujace uraz kolana. Kontuzja stawu kolanowego, jaka byla udzia1em powoda podczas gry W piike nozna na polu spacerowym, mia1a miejsce W czerwcu 1999 r., zatem cztery lata przed urazem doznanym podczas pracy. Powod podda1 sie leczeniu, a W okresie poiniejszym upraWia1 sport, nie uskarzai sie na dolegliwosci kolana. Nalezy mieé na uwadze zaniedbania funkcjonariuszy Zakladu Kamego W G., ktére nosi1y znamiona bezprawnosci i pozostawaly 2arazem W adekwatnym zwiazku przyczynowym 2 doznana przez powoda szkoda pod postacia uszozerbku na jego zdrowiu, ktory na dziefi sporzadzenia opinii przez biegiego Wynosi1 32%. Przedmiotowa opinia Wprost stanowi, iZ leczenie powoda W Warunkach Wiqziennych by1o niewystarczajace oraz Wskazuje na bagatelizowanie dolegliwoscibolowych osadzonych jako zjawisko powszechne W zak1adach karnych, jako ie tego rodzaju do1eg1iWosci nie stanowia bezposredniego zagrozenia Zycia. Podczas lioznych konsultacji medycznych Wskazywano na koniecznosé dokonania operacji rel<o'nstrul<cji Wiezadel lewego stawu kolanowego. Pierwsze takie zalecenia pojawily sie W jut podczas konsultacji chirurgicznej W dniu 5 sierpnia 2003 1:, a mimo to do Aresztu Sledczego W W.. W ktorym funkcjonowal jedyny W kraju oddzia1 ortopedyczny dla osadzonych, przeW1eziono powoda dopiero W maju 2004 r., Wlasciwe leczenie powoda podjete zosta1o dopiero W czerwcu 2005 r. Do tego czasu leczenie W ZK W G. ograniczaio sie jedynie do podawania powodowi srodkow przeciwbolowych. W maju 2004 r., kiedy powod znalazi sie W Areszcie Sledczym W (. . .), byio juz za poino na rekonstrukcje Wiezadei krzyzowyeh. Lekarz ZOZ ZK W G., majac swiadomosé braku mozliwosci przeprowadzenia operacji stawu kolanowego W Warunkach Wieziennych, nie za1eci1 przeprowadzenia go W Warunkach Wolnosciowych a kierowane do sadow Wnioski powoda 0 przerwe W karze celem Ieczenia stawu kolanowego W Warunkach Wolnosciowych rozpatrywane byly negatywnie. Za powazne zaniedbanie funkcjonariuszy pozWanego uzna1 roW"nieZ powod pozbawienie go kul Iokciowych podczas transportu 2 G. do W. W. maju 2004 r. oraz z W. do S.. W opinii bieg1ego transport ten ,,mog1 mieé negatywny Wplyw na stan zdrowia powoda. Pozwany postu1oWa1 oddalenie apelacji oraz zasadzenie kosztow postepowania apelacyjnego, uznaj ac Wyrok Sadu Okregowego za sluszny. Sad Apelacyjny zwaiyl, co nastepuje: Apelacja powoda okazala sio czqsciowo uzasadniona prowadzac do Wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Na WSIQPIB zaznaczyé naiezy, Ze W przedmiotowej sprawie nie dosz1o do przedawnienia roszczenia, albowiem chwilq W ktorej poszkodowany doWiedzia1 sie o szkodzie by} dziefi 15 czerwca 2005 r., kiedy to przeprowadzono badanie uszkodzonego stawu kolanowego (Wykonano m.in. artroskopie), W Wyniku ktérego rozpoznanoijuz chorobe zwyrodnieniowa stawu kolanowego lewego oraz ustalono du2e zuzycie niniejszego stawu. Wowczas Wskazano na koniecznosé przeprowadzenia zabiegu operaoyjnegoflctory jui nie ro1<oWa1 poprawy stanu zdrowia powoda. Powod zgiosil roszczenie o naprawienie szkody Wyrzadzonej ozynem niedozwolonym W dniu 09 lutego 2007 r. W zwiazku z powyzszym nie up1yna1 trzyletni okres przedawnienia roszczenia, 0 ktorym mowa W poprzednio obowiazujacym przepisie art. 442 § 1 k.c. . . 7 kwoty 250 000 zł, nieobciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej, przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję według norm przepisanych. Powód zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 233 § 1 k.p.c.) poprzez przekoczenie zasady swobodnej oceny dowodów, prowadzące w konsekwencji do błędnych ustaleń faktycznych polegających na tym, ze zdarzeniem powodującym uraz stawu kolanowego lewego u powoda była kontuzja, której doznał podczas gry w piłkę nożną na polu spacerowym W czerwcu 1999 r. W uzasadnieniu powód podniósł, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wprost wskazuje na wypadek przy pracy W przywięziennym zakładzie gospodarczym jako zdarzenie powodujące uraz kolana. Kontuzja stawu kolanowego, jaka była udziałem powoda podczas gry W piłkę nożną na polu spacerowym, miała miejsce W czerwcu 1999 r., zatem cztery lata przed urazem doznanym podczas pracy. Powód poddał się leczeniu, a w okresie późniejszym uprawiał sport, nie uskarzał się na dolegliwości kolana. Należy mieć na uwadze zaniedbania funkcjonariuszy Zakładu Karnego w G., które nosiły znamiona bezprawności i pozostawały zarazem w adekwatnym związku przyczynowym z doznaną przez powoda szkodą pod postacią uszczerbku na jego zdrowiu, który na dzień sporządzenia opinii przez biegłego wynosił 32%. Przedmiotowa opinia wprost stanowi, iż leczenie powoda w warunkach więziennych było niewystarczające oraz wskazuje na bagatelizowanie dolegliwości-bólowych osadzonych jako zjawisko powszechne w zakładach karnych, jako ze tego rodzaju dolegliwości nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia. Podczas licznych konsultacji medycznych wskazywano na konieczność dokonania operacji rekonstrukcji więzadeł lewego stawu kolanowego. Pierwsze takie zalecenia pojawiły się w już podczas konsultacji chirurgicznej w dniu 5 sierpnia 2003 r., a mimo to do Aresztu Śledczego w W., w którym funkcjonował jedyny w kraju oddział ortopedyczny dla osadzonych, przewieziono powoda dopiero w maju 2004 r., właściwe leczenie powoda podjęte zostało dopiero w czerwcu 2005 r. Do tego czasu leczenie w ZK w G. ograniczało się jedynie do podawania powodowi środków przecíwbólowych. W maju 2004 r., kiedy powód znalazł się w Areszcie Śledczym w (. . .), było już za późno na rekonstrukcję więzadeł krzyżowych. Lekarz ZOZ- ZK w G., mając świadomość braku mozliwości przeprowadzenia operacji stawu kolanowego w warunkach więziennych, nie zalecił przeprowadzenia go w warunkach wolnościowych a kierowane do sądów wnioski powoda o przerwę W karze celem leczenia stawu kolanowego w warunkach wolnościowych rozpatrywane były negatywnie. Za poważne zaniedbanie funkcjonariuszy pozwanego uznał również powód pozbawienie go kul łokciowyc-h podczas transportu z G. do W. w, maju 2004 r. oraz z W. do S.. W opinii biegłego transport ten „mógł mieć negatywny wpływ na stan zdrowia powoda. Pozwany postulował oddalenie apelacji oraz zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego, uznając wyrok Sądu Okręgowego za słuszny. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda okazała się częściowo uzasadniona prowadząc do wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Na wstępie zaznaczyć należy, że W przedmiotowej sprawie nie doszło do przedawnienia roszczenia, albowiem chwilą W której poszkodowany dowiedział się o szkodzie był dzień 15 czerwca 2005 r., kiedy to przeprowadzono badanie uszkodzonego stawu kolanowego -(wykonano m.in. artroskopię), w wyniku którego rozpoznanoi już chorobę zwyrodnieniową stawu kolanowego lewego oraz ustalono duże zużycie niniejszego stawu. Wówczas wskazano na konieczność przeprowadzenia zabiegu operacyjnegoflctóry już nie rokował poprawy stanu zdrowia powoda. Powód zgłosił roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym w dniu 09 lutego 2007 r. W związku z powyższym nie upłynął trzyletni okres przedawnienia roszczenia, o którym mowa w poprzednio obowiązującym przepisie art. 442 § 1 k.c. . . 7 --- STRONA 8 --- W ocenie Sadu Apelacyjnego same ustalenia Sadu Okregowego co do przebiegu kary pozbawienia Wolnosci powoda, doznanego urazu kolana W dniu 28 maja 2003 r. oraz poiniejszych konsuitacji medycznych i zabiegow lekarskich byiy prawidiowe, a jedynie Sad Wadliwie ocenit, Ze szkoda u powoda jest nastqpstwem zdarzenia z 1999 r. podczas gry W piike za co odpowiedzialnosci pozwanemu nie sposob przypisaé, a nie zdarzenia z 2003 r. podczas pracy W przedsiebiorstwie pozwanego oraz zaniechania leozenia powoda. Ustalenia te, przy uwzglednieniu opinii uzupelniajacej Wydanej na zlecenie Sadu Apelacyjnego, Sad Apelacyjny podziela i przyjmuje jako Wlasne. W opinii tej (k 444 do 446 akt) biegiy WS1(flZ8.1, Ze na Stan Zdrowia powoda rnogly mieé Wpiyw Wozeéniejsze urazy kolana lewego, ktoryoh powod dozna1 W 1999r. Urazy te uszkodzfiy struktury kolana, a ich niedostateczna regeneracja mog1a W duzym stopniu Wplynaé na rozlegiosé uszkodzenia stawu odniesionego 28.05.2003r. W Wypadku przy pracy. Biegiy podat, Ze p0 zdmzeniu W 1999 1'., stopiezi doznanych przez powoda obrazefi Wyniési 32%, W tym zwiazaliych z uszkodzenia aparatu wie'zad1owo  torebkowego okresiii na 25% oraz z zwiaczanych z nastepstwami urazow stawu koianowego  na 2%. Na. rozprawie apelacyjnej W dniu 4 kwietnia 2012 r. biegly sprecyzowai (k477, 478 akt), Ze Wczesniejszy uraz niewattpliwie miai Wpiyw na gojenie sie kolana po przedmiotowym Wypadku, poniewaz kazdy uraz kolana pozostawia slad, Wp1yWa na proces gojenia przy nastepnym urazie. Po drugim urazie kolano powoda byio niestabilne i byio nieprawidiowo leczone W Zakiadzie Karnym. Wielokrotnie zalecano powodowi Wykonanie zabiegu operacyjnego, ale do tego zabiegu nie doszio, co byio niepraWid1oWe, skoro stan kolana Wymagai operacji, ktorej nie przeprowadzono. Biegly uznal, 2e pierwszy uraz z 1999 r. os1abi1 kolano, jego struktury nie byiy peinowartosciowe, chociai po pierwszyrn urazie kolano byto W miare stabilne. Przy drugim urazie doszio do powazniejszej konsekwencji, doszio do rozerwania struktur W takim stopniu, Ze kolano staio sie niestabilne. W ocenie biegiego mozna domniemywaé z duiym stopniem prawdopodobiefistwa, 2e po pierwszym urazie nie doszio do peinej regeneracji kolana. Powod musiai nieprawidiowo obciaczyé kolano przy drugim urazie. Biegly uznai przyczynienie sie pierwszego urazu do rozmiarow skutkow drugiego urazu z 2003 r. W okoio 1/3. Nadto Wyjasnii, Ze transport p0Woda bez kui mdg1 mieé Wp1yW na pogorszenie stanu koiana, poniewai kaide dalsze obciaienia kolana dodatkowo moie prowadzié do naruszenia jego struktur. Nawet mikrozmiany spowodowane nadmiernym obciaianiem kolana moga poiniej daé istotne zmiany i doprowadzaja do dalszego osiabienia kolana i uszkodzenia jego strulctur. Byto to udokumentowane poéniejszym badaniem artroskopowym. Jezeli transport odbywa sie W pozycji siedzacej to staw kolanowy jest nieoboiazany i nie ma Wpi}’WLl na dalsze uszkodzenie kolana. Ostatecznie bieg1y podat, ze uszczerbek na Zdrowiu powoda na dziefi badania i wydania opinii Wynosi 32% ( 25% i 7% ). Opinia uzupelniajapa jest przekonywujaca, rzetelna, jasna i Wyczerpuj aca. Znajduje te2 potwierdzenie W dokumentacji rnedycznej i koresponduje ze Wczesniejszymi opiniami W tej sprawie oraz zgromadzonym przez Sad I instancji materia1em dowodowym. Twierdzenia W niej zawarte zostaiy logicznie uzasadnione a W trakcie przes1uchania na rozprawie apeiacyjnej bieg1y dodatkowo Wyjasnil, dlaczego jego zdaniem nie mozna uznaé, 2e powod, przebywajap W Z£11(iElC1Z1$ karnym pozwanego, byl leczony prawidiowo i W jakim zakresie poprzednio doznany uraz kolana miai Wplyw na proces leczenia urazu Z 2003 r. Dlatego te2 raoje nalezy przyznaé powodowi, ktory zarzucil Wadliwe — i dowolne przyj ecie przez Sad, 2e stwierdzone u powoda obrazenia powstaiy jedynie na skutek kontuzji doznanej podczas gry W piike, a nie pracy W zakiadzie pozwanego, a trwaloéé nastepstw Wypadku nie mogi zostaé spowodowany przez pozwanego na skutek zaniechania leczenia. Stwierdzié zateifn nalezy, Z6 Sad Okregowy WyproWadzi1 W oparciu o prawidlowo ustalony stan faktyczny, Wadliwie Wnioski o niemozliwosci przypisania pozwanemu odpowiedzialnosoi za nastepstwa Wypadku przy pracy, czym naruszy1 zasady swobodnej oceny dowodéw przewidzianej W art. 233 § 1 k.p.c. .. Siusznie Sad Okregowy uznai, Ze skoro szkoda zostaia Wyrzadzona poWodoWi podczas pobytu W zakladzie karnym W czasie Wykonywania pracy, W dacie Wydania przez 8 W ocenie Sądu Apelacyjnego same ustalenia Sądu Okręgowego co do przebiegu kary pozbawienia wolności powoda, doznanego urazu kolana W dniu 28 maja 2003 r. oraz późniejszych konsultacji medycznych i zabiegów lekarskich były prawidłowe, a jedynie Sąd Wadliwie ocenił, że szkoda u powoda jest następstwem zdarzenia z 1999 r. podczas gry w piłkę za co odpowiedzialności pozwanemu nie sposób przypisać, a nie zdarzenia z 2003 r. podczas pracy w przedsiębiorstwie pozwanego oraz zaniechania leczenia powoda. Ustalenia te, przy uwzględnieniu opinii uzupełniającej wydanej na zlecenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje jako Własne. W opinii tej (k- 444 do 446 akt) biegły wskazał, że na stan Zdrowia powoda mogły mieć wpływ wcześniej sze urazy kolana lewego, których powód doznał W 1999r. Urazy te uszkodziły struktury kolana, a ich niedostateczna regeneracja mogła W dużym stopniu wpłynąć na rozległość uszkodzenia stawu odniesionego 28.05.2003r. W wypadku przy pracy. Biegły podał, że po zdmzeniu w 1999 r., stopień doznanych przez powoda obrażeń wyniósł 32%, W tym związanych z uszkodzenia aparatu Więzadłowo - torebkowego określił" na 25% oraz z związanych z następstwami urazów stawu koianowego - na 7%. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 4 kwietnia 2012 r. biegły sprecyzował (k-477, 478 akt), że wcześniejszy uraz niewątpliwie miał wpływ na gojenie się kolana po przedmiotowym wypadku, poniewaz każdy uraz kolana pozostawia ślad, wpływa na proces gojenia przy następnym urazie. Po drugim urazie kolano powoda było niestabilne i było nieprawidłowo leczone w Zakładzie Karnym. Wielokrotnie zalecano powodowi wykonanie zabiegu operacyjnego, ale do tego zabiegu nie doszło, co było nieprawidłowe, skoro stan kolana wymagał operacji, której nie przeprowadzono. Biegły uznał, że pierwszy uraz z 1999 r. osłabił kolano, jego struktury nie były pełnowartościowe, chociaż po pierwszym urazie kolano było w miarę stabilne. Przy drugim urazie doszło do poważniejszej konsekwencji, doszło do rozerwania struktur W takim stopniu, że kolano stało się niestabilne. W ocenie biegłego można doniniernywać z dużym stopniem prawdopodobieństwa, że po pierwszym urazie nie doszło do pełnej regeneracji kolana. Powód musiał nieprawidłowo obciążyć kolano przy drugim urazie. Biegły uznał przyczynienie się pierwszego urazu do rozmiarów skutków drugiego urazu z 2003 r. w około 1/3. Nadto wyjaśnił, że transport powoda bez kul mógł mieć wpływ na pogorszenie stanu kolana, ponieważ każde dalsze obciążenia kolana dodatkowo może prowadzić do naruszenia jego struktur. Nawet mikrozmiany spowodowane nadmiernym obciążeniem kolana mogą później dać istotne zmiany i doprowadzają do dalszego osłabienia kolana í uszkodzenia jego struktur. Było to udokumentowane późniejszym badaniem artroskopowym. Jeżeli transport odbywa się w pozycji siedzącej to staw kolanowy jest nieobciążany i nie ma wpływu na dalsze uszkodzenie kolana. Ostatecznie biegły podał, ze uszczerbek na zdrowiu powoda na dzień badania i wydania opinii wynosi 32% ( 25% i 7% ). Opinia uzupełniająca jest przekonywująca, rzetelna, jasna i wyczerpuj ąca. Znajduje też potwierdzenie w dokumentacji medycznej i koresponduje ze wcześniejszymi opiniami w tej sprawie oraz zgromadzonym przez Sąd I instancji materiałem dowodowym. Twierdzenia W niej zawarte zostały logicznie uzasadnione a W trakcie przesłuchania na rozprawie apeiacyjnej biegły dodatkowo wyjaśnił, dlaczego jego zdaniem nie można uznać, że powód, przebywając W zakładzie karnym pozwanego, był leczony prawidłowo i w jakim zakresie poprzednio doznany uraz kolana miał wpływ na proces leczenia urazu z 2003 r. Dlatego też rację należy przyznać powodowi, który zarzucił wadliwe - i dowolne przyjęcie przez Sąd, że stwierdzone u powoda obrażenia powstały jedynie na skutek kontuzji doznanej podczas gry w piłkę, a nie pracy w zakładzie pozwanego, a trwałość następstw wypadku nie mógł zostać spowodowany przez pozwanego na skutek zaniechania leczenia. Stwierdzić zatem należy, że Sąd Okręgowy wyprowadził W oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny, wadliwie wnioski o niemozliwości przypisania pozwanemu odpowiedzialności za następstwa wypadku przy pracy, czym naruszył zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej w art. 233 § 1 k.p.c. .. Słusznie Sąd Okręgowy uznał, że skoro szkoda została wyrządzona powodowi podczas pobytu w zakładzie karnym w czasie wykonywania pracy, w dacie Wydania przez 8 --- STRONA 9 --- lekarza pozwanego zaktadu karnego  T. M. swiadectwa lekarskiego, W ktorym rozpoznat u powoda czesciowe uszkodzenie Wiezadla stawu kolanowego lewego i mimo tego nie skierowat poszlcodowanego na zabieg operacyjny, a jedynie uznat, i2 osadzony moze byé leczony W zaktadzie karnym, to odpowiedzialnoéé pozwanego Winna byé rozpatrywana na gruncie re2imu odpowiedzialnosci deliktowej funkcjonariuszy pahstwowych W brzmieniu sprzed nowetizacji z 1 Wrzesnia 2004 r. Zgodnie z omawianym art. 417 § 1 k.c. Skarb Pafistwa ponosit odpowiedzialnosé za szkode spowodowana zawinionym zachowaniem sie funkcjonariusza pafistwowego tylko Wowczas, gdy szkoda powstaia przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnosoi. Bezspomym W sprawie byio to, ze funkcjonariusze p€:1f1StWOWi pozwanego Skarbu Pazistwa Zaktadu Karnego W G. Wykonywali powierzone im czynnosci z zakresu opieki zdrowotnej. Zaakcetntowaé nalezy, Ze powod upatrywal odpowiedzialnosé jedynie pozwanego 2 uwagi na fakt, Ze zdarzenie sprawcze podczas Wykonywania pracy bylo spowodowane niewiasciwa organizacja pracy u pozwanego, a nastepnie brak nalezytego 1eczenia W Warunkaoh izolacji wieziennej by} przyczyna powiekszenia uszczerbku na zdrowiu powoda (k. vide: tresé pisma powoda na k. 451). Powod nie wskazywat innych jednostek jako odpowiedziainych za powstanie szkody, a zatem Wezwanie innych jednostek do _udzia1u W sprawie po stronie pozwanej byto zbedne. Zasadniczym problemem, ktory pojawia sie W zwiazku 2 odpowiedzialnoscia pozwanego, jest kwestia ustalenia zwiazku przyczynowego, bedacego jedna Z przesianelt odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. W ocenie Sadu Apelacyjncgo, W okolicznosoiaoh niniejszej sprawy, nalezalo przyjaé za Wykazane, ze pozwany spowodowat powstanie u powoda szkody W jego zdrowiu Wskutek po pierwsze zdarzenia W rniejscu pracy W dniu 28 maja 2003 r., ktore zostaio uznane za Wypadek przy praey (za ktore powod otrzymal juz odszkodowanie), a nastepnie  co istotne W sprawie  niewiasciwego leczenia (a scislej zaniechania leczenia W odpowiednim czasie). Nalezaio Wiec przyjaé, Ze istnieje obiektywny zwiazek przyezynowo  s1<ut1<oWy pomiqdzy niezastosowanym przez pozwanego u powoda Ieczeniem, a Wystapieniem u G. C. pogorszeniem stanu zdrowia, co Wyjasnii biegiy sadowy. Decydujacce znaczenie dia powyzszych ustalefi posiadala opinia biegiego dr Z. G., ktory dysponoiwat Wiadomosciami specjalnymi i miai rnozliwosé oceny, ktory uraz spoW0d0Wa1 szkode u powoda. — ten podczas gry W piike W 1999 r. jak przyjaj: Sad OkregoWy czy tez uraz z 2003 r. podczas wykonywania pracy u powoda, a co istotne — ozy zaniechanie podjecia leczenia W odpowiednim czasie implikowalo pogorszeniem stanu zdrowia poWoda i doprowadzito do sytuacji, W ktorej zabieg nie spowoduje ju2 polepszenia sytuacji skarzacego. Opinia biegiego sadowego, uzupelniania na etapie postepowania apelacyjnego, W zakresie chirurgii urazowej i ortopedii jest, jak Wskazai Sad Apelacyjny Wyzej, W peini przekonywtljaca, spojna, Iogiczna i potwierdza stanowisko powoda. Opinii powyiszej przypisaé naleiato decydujace znaczenie W sprawie dla oceny skutkdw W"ypad1<u, jako, 26 zostaia sporzadzona przez kompetentny podmiot dysponujacy odpowiednia Wiedza. specjalistyoznaii doswiadozeniem zawodowym. Taka Wiedza nie dysponuje zas Sad. Biegiy sporzadzajac opinie opart sie na caloksztatcie zebranego W sprawie materiatu dowodowego, zas Wnioski jego byty stanowcze, jednoznaczne i spojne. Opinia ta jest jasna i petna, a twierdzenia W nie} zawarte zostaty logicznie uzasadnione. ' W sprawie poza sporem by1 czasookres pozostawania pozwanego W zaktadzie kamym. Za bezsporne uznaé nalezalo, 2e W czasie odbywania kary pozbawiania Wolnosci  W dniu 28 maja 20031:, W Zaktadzie Karnym W G., G. C. dozna1 urazu Wiazadia lewego stawu kolanowego co skutkowato u niego 32% uszczerbkiem na zdrowiu. Wypadek ten miat miejsce podczas pracy, a nie jak sugeruje pozWany nie by} zwiazany z Wykonywaniem pracy, a jedynie schorzeniem Wystepuj acym juz u powoda, bowiem Wynika td z protokotu powypadkowego na k. 9495. Uznano po Wypadku, Ze powod doznat 9% uszczerbku na zdrowiu i Wypiacono mu odszkodowanie za powstala szkode (vide; tresé pisma pozwanego na k. 212). Niespornym jest rowniez, 2e powod od daty powyzszego zdarzenia, poczawszy od czerwca 2003 r. przeby1 szereg badafi i konsultaeji lekarskich, W Wyniku ktorych stwierdzono ' 9 lekarza pozwanego zakładu karnego - T. M. świadectwa lekarskiego, W którym rozpoznał u powoda częściowe uszkodzenie więzadła stawu kolanowego lewego i mimo tego nie skierował poszkodowanego na zabieg operacyjny, a jedynie uznał, iż osadzony może być leczony w zakładzie karnym, to odpowiedzialność pozwanego winna być rozpatrywana na gruncie reżimu odpowiedzialności deliktowej funkcjonariuszy państwowych w brzmieniu sprzed nowelizacji z 1 września 2004 r. Zgodnie z omawianym art. 417 § 1 kc. Skarb Państwa ponosił odpowiedzialność za szkodę spowodowaną zawinionym zachowaniem się funkcjonariusza państwowego tylko wówczas, gdy szkoda powstała przy wykonywaniu powierzonej mu czynności. Bezspornym w sprawie było to, ze funkcjonariusze państwowi pozwanego Skarbu Państwa Zakładu Karnego w G. wykonywali powierzone im czynności z zakresu opieki zdrowotnej. Zaakcentować należy, że powód upatrywał odpowiedzialność jedynie pozwanego z uwagi na fakt, że zdarzenie sprawcze podczas wykonywania pracy było spowodowane niewłaściwą organizacją pracy u pozwanego, a następnie brak należytego ieczenia w warunkach izolacji Więziennej był przyczyną powiększenia uszczerbku na zdrowiu powoda (k. vide: treść pisma powoda na k. 451). Powód nie wskazywał innych jednostek jako odpowiedzialnych za powstanie szkody, a zatem wezwanie innych jednostek do udziału w sprawie po stronie pozwanej było zbędne. Zasadniczym problemem, który pojawia się W związku z odpowiedzialnością pozwanego, jest kwestia ustalenia związku przyczynowego, będącego jedną z "przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. W ocenie Sądu Apelacyjnego, w okolicznościach niniejszej sprawy, należało przyjąć za wykazane, że pozwany spowodował powstanie u powoda szkody w jego zdrowiu wskutek po pierwsze zdarzenia W miejscu pracy w dniu 28 maja 2003 r., które zostało uznane za wypadek przy pracy (za które powód otrzymał juz odszkodowanie), a następnie - co istotne w sprawie - niewłaściwego leczenia (a ściślej zaniechania leczenia w odpowiednim czasie). Należało więc przyjąć, że istnieje obiektywny związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy niezastosowanym przez pozwanego u powoda leczeniem, a wystąpieniem u G. C. pogorszeniem stanu zdrowia, co wyjaśnił biegły sądowy. Decydujące znaczenie dla powyższych ustaleń posiadała opinia biegłego dr Z. G., który dysponoiwał wiadomościami specjalnymi i miał możliwość oceny, który uraz spowodował szkodę u powoda - ten podczas gry w piłkę w 1999 r. jak przyjął Sąd Okręgowy- czy też uraz z 2003 r. podczas wykonywania pracy u powoda, a co istotne - czy zaniechanie podjęcia leczenia w odpowiednim czasie implikowało pogorszeniem stanu zdrowia powoda i doprowadziło do sytuacji, w której zabieg nie spowoduje już polepszenia sytuacji skarżącego. Opinia biegłego sądowego, uzupełniania na etapie postępowania apelacyjnego, w zakresie chirurgii urazowej i ortopedii jest, jak wskazał Sąd Apelacyjny wyżej, W pełni przekonywująca, spójna, logiczna i potwierdza stanowisko powoda. Opinii powyższej przypisać należało decydujące znaczenie W sprawie dla oceny skutków wypadku, jako, że została sporządzona przez kompetentny podmiot dysponujący odpowiednią wiedzą specjalistycznąi doświadczeniem zawodowym. Taką wiedzą nie dysponuje zaś Sąd. Biegły sporządzając opinię oparł się na całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś wnioski jego były stanowcze, jednoznaczne i spójne. Opinia ta jest jasna i pełna, a twierdzenia W niej zawarte zostały logicznie' uzasadnione. ` W sprawie poza sporem był czasookres pozostawania pozwanego W zakładzie karnym. Za bezsporne uznać należało, że W czasie odbywania kary pozbawiania wolności - W dniu 28 maja 2003r., W Zakładzie Karnym W G., G. C. doznał urazu wiązadła lewego stawu kolanowego co skutkowało u niego 32% uszczerbkiem na zdrowiu. Wypadek ten miał miejsce podczas pracy, a nie jak sugeruje pozwany- nie .był związany z wykonywaniem pracy, a jedynie schorzeniem Występuj ącym już u powoda, bowiem wynika to z protokołu powypadkowego na k. 94-95. Uznano po wypadku, że powód doznał 9% uszczerbku na zdrowiu i wypłacono mu odszkodowanie za powstałą szkodę (vide; treść pisma pozwanego na k. 212). Niespornym jest równiez, że powód od daty powyższego zdarzenia, począwszy od czerwca 2003 r. przebył szereg badań i konsultacji lekarskich, w wyniku których stwierdzono " 9 --- STRONA 10 --- u niego czoéciowe uszkodzenie Wiqzadia poboczncgo przyérodkowego stawu kolanowego lewego. W oconie Sqdu Apelacyjnego, opartej na treéci opinii bieglego, dolegliwoéci powstaha u powoda Wynildy na skutek Wadliwie podjqtej (zawinionej) opieki medycznej przoz pracownikow pozwanego. Z opinii W sprawie, ktéra stanowi podstawq przyjcgtego stanu faktyczncgo Wynika jednoznacznie, Ze leczenie powoda W Warunkach Wioziennych byio niodostateczne, co Wiqzaio sio 2: nienajlepszq organizacjq wioziennej smzby zdrowia. W przedmiotowej sprawie zawinione zachowanie funkcjonariuszy polegalo na odwlekaniu przeprowadzenia zabiegu operacyjnego stawu kolanowego powoda. Mimo, 26 konsultujqcy lelcarze Wskazywali na konicoznoéé Wykonania zabiegu rekonstrukcji struktur kolana juz W 2003 r., nie podjqto niniejszej czynnoslci. W zaéwiadczeniach powolywali sing na fakt, Ze stan zdrowia powoda nie zagraia nisbezpieczefistwu Zycia i zdrowia, i Ze jest mozliwym leczenie W Wioziennych Warunkach. Tymczasem do skuteoznego leczenia w warunkach Wioziennych nigdy nie doszlo, Co spowodowalo nieodwracalne nastqpstwa. Pozwany nie Wykazaé przy tym, do czego by% zobowiqzany Wedle treéci art. 6 k.c. W zw. Z art. 232 k.p.c., Ze powéd odmawial leczenia, nie wspélpracowal ze sluibat wioziennq. Dzialania podjote przcz pozwanego W 2005 r. by%y spéinione i juZ Wéwczas nie mogiy byé skuteczne. Odwlekanie W czasie koniecznego Zabiegu operacyjnego W przypadku stabilnoéci stawu kolanowego skutkowaéo pogorszeniem sio stanu zdrowia G. C. i zwicgkszeniem sic; uszczerbku na zdrowiu (opinia na k. 257). Co Wiqcej pelnomocnik pozwanego W piémie procesowym z dnia 4 maja 2007 roku (k. 24) przyzna}, 2e W dniu 4 czerwca 200 roku odbyla siq konsultacja ortopedyozna z powodu ozqéciowego uszkodzcnia Wiqzadla pobocznego przyérodkowego stawu kolanowego lewego, Zalecono tutor gipsowy na 4 tygodnie. W czasie konsultacji chirurgicznych W A.§. W S. W dniu 5 sierpnia 2003 roku (a zatem na krétko p0 zciarzeniu) 1‘DZW8.Z8.I10 rekonstrukcjq Wiegzadla pobocznego przyérodkowego W Oddziale Ortopedyoznym AS. W W.. Wystawiono éwiadectwo lekarskie i ustalono termin konsuitacji z ordynatorem oddziahl, ktora odbyla sio W terminie W dniu 17 Wrzeénia 2003 roku. NB.S£QpniB konsultacje odbyhr siq AS. W W.. Zalecono fizykoterapiq i leczenie farmakologiczne oraz ustaiono Ze istniejq Wzglqdne Wskazania do rekonstrukcji Wiqzadia przedniego staWu kolanowego lewego, lecz operacji tej nie mozna Wykonaé W Szpitalu A.§. W W.. Mimo powyzszego lekarzc pozwanego W 2aéwiadczeniu dohqczonym do Wniosku powoda 0 przerwo W karze podawali ,,osadzony rnoie byé Ieczony W zaldadzie kamym” (vide: zaéwiadozenie z dnia 24.11.2003 roku, zeznania éwiadka T. M. k1'70 l'70v.). Racjo naiezy przyznaé powodowi, ktéry W apelacji podnosil, Ze zgromadzony W sprawie materiak dowodowy jednoznacznie Wskazuje, it podozas lioznych konsultaoji medycznych wskazywano na koniecznoéé dokonania. operacji rekonstrukcji Wiozadel lewego stawu kolanowego, ktorego nie Wykonano W czasie odpowiednim. Pierwsze takie zalecenia pojawily sic; W juz podczas konsultacji chirurgioznej W dniu 5 sierpnia 2003 r., a mimo to do Aresztu $ledczeg0 W W., W ktérym funkcjonowal jedyny W kraju oddzial ortopedyczny dia osadzonych, przewieziono powoda dopiero W maju 2004 r., a zatem niemaiie rok péiniej. Jak celnie spostrzegl skarzapy Wiaéciwe leczenie powoda podjqte zostailo dopiero W czerwcu 2005 r., WiQC ponad dwa lata po Wypadku. D0 tego czasu leczenie W ZK W G. og1'anicza%o sic; jedynie do podawania powodowi érodkow przeciwbolowych i konsultaoji medyoznyoh. Zwloko W przewiezieniu powoda do W. dyrektor ZK G. tlumaczyl brakiem funduszy, co nie moze zwalniaé pozwanego z odpowiedzialnoéci. C0 Wiqcej, powyzsze Wyjaénienia Wskazujq, Ze 0 niezbqdnoéci przeprowadzenia zabiegu Dyrektor pozwanego mia% éWiadomo§6, a mimo to nie przewieziono powoda do szpitala, a 2 drugiej strony nie udzielono przerwy W odbywaniu kary, dla przeprowadzenia zabiegu na. WElI‘UI'l.k8.Ch Wolnoéciowych, z gory zakladajqc, ze poWéd zabiegu nie przepr0Wadzi. W maju 2004 r., kiedy powod znalaz% sio W szpitalu Aresztu §ledczego w W., bylo juz za poino na rekonstrukcjc5 Wiqzadcfl krzyzowych. ,. " _ Sqd Okrogowy prawidtowo przy tym dostrzegi, 2e W konsultacjach lekarskich juz W 2003 r. Wskazywano na koniecznoéé leczenia operacyjnego uszkodzonego stawu kolanowego. \  ' 10 u niego częściowe uszkodzenie więzadła pobocznego przyśrodkowego stawu kolanowego lewego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, opartej na treści opinii biegłego, dolegliwości powstałe u powoda wynikły na skutek wadłiwie podjętej (zawinionej) opieki medycznej przez pracownikow pozwanego. Z opinii w sprawie, która stanowi podstawę przyjętego stanu faktycznego wynika jednoznacznie, że leczenie powoda w warunkach więziennych było niedostateczne, co wiązało się z nienajlepsza organizacją Więziennej służby zdrowia. W przedmiotowej sprawie zawinione zachowanie funkcjonariuszy polegało na odwlekaniu przeprowadzenia zabiegu operacyjnego stawu kolanowego powoda. Mimo, że konsultujący lekarze wskazywali na konieczność wykonania zabiegu rekonstrukcji struktur kolana już w 2003 r., nie podjęto niniejszej czynności. W zaświadczeniach powoływali się na fakt, ze stan zdrowia powoda nie zagraża niebezpieczeństwo życia i zdrowia, i że jest możliwym leczenie W więziennych warunkach. Tymczasem do skutecznego leczenia w warunkach więziennych nigdy nie doszło, co spowodowało nieodwracalne następstwa. Pozwany nie wykazał przy tym, do czego był zobowiązany wedle treści art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c., że powód odmawiał leczenia, nie współpracował ze służbą Więzienna. Działania podjęte przez pozwanego w 2005 r. były spóźnione i już wówczas nie mogły być skuteczne. Odwlekanie w czasie koniecznego 'zabiegu operacyjnego W przypadku stabilności stawu kolanowego skutkowało pogorszeniem się stanu zdrowia G. C. i zwiększeniem się uszczerbku na zdrowiu (opinia na k.- 257). Co więcej pełnomocnik pozwanego W piśmie procesowym z dnia 4 maja 2007 roku (k. 24) przyznał, że w dniu 4 czerwca 200 roku odbyła się konsultacja ortopedyczne z powodu częściowego uszkodzenia więzadła pobocznego przyśrodkowego stawu kolanowego lewego, zalecono tutor gipsowy na 4 tygodnie. W czasie konsultacji chirurgicznych w A.-Ś. w S. W dniu 5 sierpnia 2003 roku (a zatem na krotko po zdarzeniu) rozwazano rekonstrukcję więzadła pobocznego przyśrodkowego w Oddziale Ortopedycznym A.Ś. W W.. Wystawiono świadectwo lekarskie i ustalono termin konsultacji z ordynatorem oddziału, która odbyła się w terminie w dniu 17 września 2003 roku. Następnie konsultacje odbyły się A.Ś. w W.. Zalecono fizykoterapię i leczenie farmakologiczne oraz ustalono ze istnieją Względne wskazania do rekonstrukcji wiązadła przedniego stawu kolanowego lewego, lecz operacji tej nie można wykonać w Szpitalu A.-Ś. W W.. Mimo powyższego lekarze pozwanego w zaświadczeniu dołączonym do wniosku powoda o przerwę W karze podawali „osadzony może 'być leczony w zakładzie karnym” (Vide: zaświadczenie z dnia 24.11.2003 roku, zeznania świadka T. M. k-170 -1'70v.). Rację nalezy przyznać powodowi, który w apelacji podnosił, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż podczas licznych konsultacji medycznych wskazywano na konieczność dokonania operacji rekonstrukcji więzadeł lewego stawu kolanowego, którego nie wykonano w czasie odpowiednim. Pierwsze takie zalecenia pojawiły się w już podczas konsultacji chirurgicznej w dniu 5 sierpnia 2003 r., a mimo to do Aresztu Śledczego W W., W którym funkcjonował jedyny w kraju oddział ortopedyczny dla osadzonych, przewieziono powoda dopiero w maju 2004 r., a zatem niemalże rok później. Jak celnie spostrzegł skarżący właściwe leczenie powoda podjęte zostało dopiero W czerwcu 2005 r., więc ponad dwa lata po wypadku. Do tego czasu leczenie W ZK w G. ograniczało się jedynie do podawania powodowi środków przeciwbólowych i konsultacji medycznych. Zwłokę w przewiezieniu powoda do W. dyrektor ZK G. tłumaczył brakiem funduszy, co nie może zwalniać pozwanego z odpowiedzialności. Co więcej, powyższe wyjaśnienia wskazują, że o niezbędności przeprowadzenia zabiegu Dyrektor pozwanego miał świadomość, a mimo to nie przewieziono powoda do szpitala, a z drugiej strony nie udzielono przerwy W odbywaniu kary, dla przeprowadzenia zabiegu na warunkach wolnościowych, z góry zakładając, ze powód zabiegu nie przeprowadzi. W maju 2004 r., kiedy powod znalazł się w szpitalu Aresztu Śledczego w W., było już za późno na rekonstrukcję więzadeł krzyżowych. .. ' _ Sąd Okręgowy prawidłowo przy tym dostrzegł, że w konsultacjach lekarskich już W 2003 r. wskazywano na konieczność leczenia operacyjnego uszkodzonego stawu kolanowego. \ - ' 10 --- STRONA 11 --- Lekarz Zakiadu Opieki Zdrowotnej Zakladu Karnego W G. rozpoznai u powoda czoéciowe usz1<o.dzenie Wiozadla pobocznego przyérodkowego stawu kolanowego lewego Iecz nieprawidiowo uznat, £2 osadzony moze byé leczony W zakhadzie karnym, zaé jego pobyt W zakladzie nie zagraza bezpoérednio jego zyciu. Wskazaé tez nalczy, Ze transport powoda do innego zakladu kamego bez zabezpieczenia go W kule, przy niestabilnym stawie kolanowym mégk mieé Wplyw na pogorszenie sio jego stanu zdrowia. W opinii bieglego sa.doWego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii (k. 203, 477 akt), obciqzenie niestabilnego stawu kolanowego powoduje jego podwichniqcia, co doprowadza do uszkadzania koiejnyoh struktur stawu. Patologiczne nadmierne przernieszczanie siq Wzglqdem siebie powierzchni stawowych przy calkowicie uszkodzonyrn WIQZEICHB krzyiowym przednim, podczas obciagania stawu doprowadza do uszkodzefi jego Iegkotek. Wprawdzie biegIy podal, Ze jezeli transport odbywa. sio W pozycji siedzqcej to staw kolanowy jest nieobciagany i'nie ma Wplywu na dalsze uszkodzenie kolana, jednaluze fal<t Wsiadania do samochodu, przechodzenia, co ‘wiqcej z obciageniem (0 czym zeznawal powod k. 88v.), pozwala. na uznanie, Ze nieprawidlowy transport przyozynii sic; roWnie2 do negatywnych nastopstw Wypadku przy pracy i ostatecznie pogorszenia stanu zdrowia powoda. W tym stanie rzeozy uznaé na.1eZaIo, Ze istnieje podstawa do przyjqcia, 26 skutkiem niewiaéciwego leczenia powoda. bylta utrata — nieodwracalna  zdrowia u powoda. Powyisze znajdujo odzwierciedlenie W dokumentacji medycznej i w opinii biegiego sztdowego. Zebrany W sprawie materiaI dowodowy Wskazuje na nieprawidlowoéci funkcjonowania siuzby Wiqziennej, dotyczacoej leozenia ohorob przewlekIych, nie zagraiajqcyoh bezpoérednio Zyciu chorego. Obecnie poszkodowany musi funkcjonowaé zaopatrzony W ortezq stawu kolanowego oraz poruszaé sio o kulach Iokoiowych. Poza tym stwierdza sic; u niego niestabilnoéé przodnioprzyérodkowq stawu kolanowego Iewego  jego przemioszozanie przy probie obciahéania, boiowe ograniczenie ruchomoéci, zaniki mioéniowe koficzyny, obeonoéé plynu W obregbie jamy stawowej. Powéd funkojonuje z uszkodzonym stawem kolanowym bez jasnych perspektyw na p0p1‘&WQ jego ozymioéoi  ewentualny zabieg operacyj ny nie rokuje juz poprawy jego stanu zdrowia. ' Powod Zqdanio zaplaty kwoty 250.000 Zi’ tytulem zadoééuczynienia uzasadnii faktem, Z6 W dniu 28 maja 2003 r. podczas praoy W zakladzie karnym  doszlo do uszkodzenia jego oiala — kolana, a na skutek zaniedbafi medycznych, jego stan zdrowia nie rokuje jut poprawy i bqdzie sio pogarszah Okolicznoéci, to zdaniem Sqdu Apelacyjnego, zostaly przez powoda, z przyczyn Wskazanyoh Wyiej Wykazano. Pojqcie ,,sumy odpowiednioj” ma jodnak charakter nieokreélony. Przewidziane W art. 445 § 1 k.c. zadoééuczynienie pieniqzne za doznanq krzywdo ma na celu naprawienie  przez rokompensatq picnicgznai  szkody niemajqtkowej wyraiajapej sio krzywdq W postaci cierpiefi fizycznych i psychicznych. W ten sposob ujawnia sis; aprobowany W orzeozniotwie kompensaoyjny oharakter zadoééuczynienia pienioznego (por. min. Wyroki Sqdu Najvvq/Zszego z dnia 30 stycznia 2004 r. I CK 131/2003 OSNC 2005f2r’40 oraz z dnia 27 Iutego 2004 r. V CK 282/2003, LEX 183777). Orzecznictwo Wskazuje rozne kryteria, ktorymi nalozadoby siq; kierowaé przy ustalaniu wysokoéci zadoééuczynienia. Zadoééuozynienie Winno przede Wszystkim kompensowaé poniesionq szkodo, odpowiadaé aktualnym warunkom i przeciotnej stopie Zyciowej spoleczefistwa. Przyjegousta1aniu Winny byé Wziqte pod rozwago takie okolioznoéoi jak rodzaj, czas’ trwania i natqzenie oierpiefi fizycznych oraz psychicznych poszkodowanego a nadto Wiek poszkodowancgo, rodzaj Wykonywanoj pracy, szanse na przyszIo§o (por. min. Wyrok Sqdu Najwyzszego z dnia 30 stycznia 20041, sygn. akr I CK 131f03, OSNC 2005r., 1'11‘ 2, poz. 40; z dnia 10 lutego 2004r., sygn. akt IV CK 355/02, niepub1.;z dnia. 22 czerwca 2005r., sygn. akt III CK 392/04; z dnia 9 Iistopada 2007r., sygn. akt V CSK 245/07, LEX nr 369691; z dnia 13 grudnia 20071:, sygn. akt I CSK 384/O7, LEX nr 351187).  11 Lekarz Zakładu Opieki Zdrowotnej Zakładu Karnego w G. rozpoznał u powoda częściowe uszkodzenie więzadła pobocznego przyśrodkowego stawu kolanowego lewego lecz nieprawidłowo uznał, iż osadzony może być leczony w zakładzie karnym, zaś jego pobyt w zakładzie nie zagraża bezpośrednio jego życiu. Wskazać też należy, że transport powoda do innego zakładu karnego bez zabezpieczenia go w kule, przy niestabilnym stawie kolanowym mógł mieć wplyw na pogorszenie się jego stanu zdrowia. W opinii biegłego sądowego z zakresu chirurgii urazowej i ortopedii (k. 203, 477 akt), obciążenie niestabilnego stawu kolanowego powoduje jego podwichnięcia, co doprowadza do uszkadzania kolejnych struktur stawu. Patologiczne nadmierne przemieszczanie się względem siebie powierzchni Stawowych przy całkowicie uszkodzonym więzadle krzyżowym przednim, podczas obciążania stawu doprowadza do uszkodzeń jego łękotek. Wprawdzie biegły podał, że jeżeli transport odbywa się W pozycji siedzącej to staw kolanowy jest nieobciążany iinie ma wpływu na dalsze uszkodzenie kolana, jednakże fakt wsiadania do samochodu, przechodzenia, co więcej z obciążeniem (o czym zeznawał powód k. S8v.), pozwala na uznanie, że nieprawidłowy transport przyczynił się również do negatywnych następstw wypadku przy pracy i ostatecznie pogorszenia stanu zdrowia powoda. W tym stanie rzeczy uznać należało, że istnieje podstawa do przyjęcia, że skutkiem niewłaściwego leczenia powoda była utrata - nieodwracalna - zdrowia u powoda. Powyższe znajduje odzwierciedlenie W dokumentacji medycznej i W opinii biegłego sądowego. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na nieprawidłowości funkcjonowania służby Więziennej, dotyczącej leczenia chorób przewlekłych, nie zagrażających bezpośrednio życiu chorego. Obecnie poszkodowany musi funkcjonować zaopatrzony w ortezę stawu kolanowego oraz poruszać się o kulach łokciowych. Poza tym -stwierdza się u niego niestabilność przednioprzyśrodkową stawu kolanowego lewego - jego przemieszczanie przy próbie obciążania, bólowe ograniczenie ruchomości, zaniki mięśniowe kończyny, obecność płynu w obrębie jamy stawowej. Powód funkcjonuje z uszkodzonym staweni kolanowym bez jasnych perspektyw na poprawę jego czynności - ewentualny zabieg operacyjny nie rokuje już poprawy jego stanu zdrowia. ` Powód żądanie zapłaty kwoty 250.000 zł tytułem zadośćuczynienia uzasadnił faktem, że W dniu 28 maja 2003 r. podczas pracy w zakładzie karnym - doszło do uszkodzenia jego ciała - kolana, a na skutek zaniedbań medycznych, jego stan zdrowia nie rokuje już poprawy i będzie się pogarszał. Okoliczności, te zdaniem Sądu Apelacyjnego, zostały przez powoda, z przyczyn wskazanych wyżej -wykazane. Pojęcie „sumy odpowiedniej” ma jednak charakter nieokreślony. Przewidziane w art. 445 § 1 k.c. zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę ma na celu naprawienie - przez rekompensatę pieniężną - szkody niemajątkowej wyrażaj ącej się krzywdą w postaci cierpień fizycznych i psychicznych. W ten sposób ujawnia się aprobowany W orzecznictwie kompensacyjny charakter zadośćuczynienia pieniężnego (por. m.in. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2004 r. I CK 131/2003 OSNC 2005f2f'40 oraz z dnia 27 lutego 2004 r. V CK 282/2003, LEX 183777). Orzecznictwo wskazuje różne kryteria, którymi należałoby się kierować przy »ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie winno przede wszystkim kompensować poniesioną szkodę, odpowiadać aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa. Przy jegoustalaniu winny być wzięte pod rozwagę takie okoliczności jak rodzaj, czas trwania i natężenie cierpień fizycznych oraz psychicznych poszkodowanego a nadto wiek poszkodowanego, rodzaj wykonywanej pracy, szanse na przyszłość (por. min. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2004r., sygn. akr I CK l31f03, OSNC 2005r., m' 2, poz. 40; z dnia 10 lutego 2004-r., sygn. akt IV CK 355/02, niepubl.;z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt III CK 392/04; z dnia 9 listopada 2007r., sygn. akt V CSK 245/07, LEX nr 369691; z dnia 13 grudnia 2007r., sygn. akt I CSK 384/07, LEX nr 351187). - ll --- STRONA 12 --- Przenoszac Wskazane pow}/Zej kryteria na grunt niniejszej sprawy, stwierdzid nalezy, Ze odpowiednia 1<Wota tytuiem zadoééuczynienia Za skutki dziaiafi Lzanioohait) funkcionariuszy pubiioznyoh, zdaniem Sadu Apelaoyjnego, Wynosi 30.000 Z1. Ustalajac Wysokoéé zadoééuczynienia Sad Apelaoyjny WZIQI pod uwagq rodzaj i rozmiar doznanej krzywdy, stopiefi i ozas trwania C16I‘p16f1 fizycznycI1 i psychicznych, trwaioéé I nieodwracalnoéé skutkow ozynu zaniechania przez pozwanego, prognozy na przyszioéé. Na skutok zdarzenia z dnia 28 maja 200 3r. powod miai unieruchomiona noge; gipsem, obecnie ma zaniki mioéni uda, zazywa érodki przeoiwbolowe, ma trudnoéci Z chodzeniom  odczuwa WIQC skutki Wypadku do dzisiaj. Co Wiqoej, Z Wiekiom Stan Zdrowia powoda bqdzie siq pogarszal. Rokowania co do powrotu do Zdrowia nie sq korzystne. Obecnie G. C. musi funkcjonowaé zaopatrzon}' W ortezr; stawu kolanowego oraz poruszaé siq 0 kulach Iokoiowych. Powod nie wskazyWa1 zaé na dalsze ograniczenia W codziennym funkcjonowaniu, podnosi1 jedynie niedogodnoéci zwiazane z chodzeniem (chodzi o kulaoh), ktére nie sa jednak 0 nategzeniu uniemozliwiajacym jego funkcjonowanie W codziennym Zyciu. Nadal Wystqpuje niestabilnoéo przodnioprzyérodlqowa stawu kolanowego lewego  jego przemioszczanio przy probie oboiazania, bolowe ograniczenie ruchomoéci, zaniki miqsiniowc koficzyny, obeonoéé piynu W obrobie jamy stawowej. Specyfika przedmiotowej sprawy polegaia na tym, Ze powod poniési uszczerbek na zdrowiu Wskutek zaniechafi dzialali fimlccjonariuszy publicznych, od ktorych byi caikowicie uzaloiniony z uwagi na osadzenie W Zakiadzie karnym. Tym bairdzioj jcgo poczucie krzywdy moze byo potogowane niomoca zwiazana z niemoiliwoécia podjqcia leczenia, tym bardziej, Ze przerwy W odbywaniu kary dla podjqcia leozenia W Warunkach Wolnoéciowych poWodoWi nie udzielono. UWzg1:=gdniajap powyzsze, a dodatkowo fakt, Ze uszczerbek na Zdrowiu powoda Wynosi 32% (25% i 7%), Sad Apeiacyjny uznai, Ze kwota zacloééuczynienia W Wysokoéci 30.000 21 uwzglqdnia swojq kompensacyjna funkcjq i kwotq ta pomniejszyl o 1/3 na podstawie art. 362 k.o. o stopiefi. przyczynienia siq urazu istniejacego jut u powoda do rozmiaru obrazofi ( vide: treéé opinii bioglego na k. 477), zmioniajag: Wyrok Sadu I instancji W tymze zakresie na podstavvie art. 386 § 1 k.p.o. Dlatego te2 przyjmujac przyczynienie sio urazu powoda W I/3 do rozmiarow powstalej szkody, jego roszczonie uwzglqdnié naleialo ostatecznie W Iacznej kwooie 20.000 Z1, a W pozostalej ozosloi powodztWo oddalié o ozym orzeczono na podstawie art. 444 § 1 k.o. W zw. art. 445 § I k.c. z art. 362 k.o. W punkcie I podpunkt 1 sentencji. Dalej idace zadanie powoda, jako wygorowane, nalezalo oddaiié. Pozwany odpowiedzialnoéé z tytulu zadoééuozynienia moze ponosié bowiem tylko W granioach Wiasnego dziatania i zanieohania. Nie ulega zaé W sprawio Wagtpliwoéci fakt, Ze W Zakladzie Karnym pozwanego powod przobywal jedynio z przerwami do I8 maja 2005 r. (pismo k 24 akt). Pozwany nie moze WIQC ponosié odpowiedzialnoéci za dalszy proces Ieczenia powoda, gdyz nie mia1 na to zadnogo wplywd. Ponadto, na co Wskazano Wyzej, powod nie wskazyWa1, by Wskutek niewiaéoiwego leczenia, gdy przebywat W Zaldadzie Karnym W G., domagal sig Zadoééuczynienia Z innego tytuiu niZ zwiazanego z niedogodnoéoiami 2 poruszaniem sit; i faktem przyjmowania érodkow przeciwbolowych. W zwiazku z bozzasadnoécia apelacji W pozostaltym zakresie nalezalo ja oddalié po myéli art. 385 k.p.o. jak W ptmkcie II sentencji. ' Jednoczeénie Sad Apelacyjny uzna1 W oparciu 0 treéé art. 102 1<.p.o., 2e brak jest podstaw do obciazania powoda kosztami procesu ( Wynagrodzenia. pelnomocnika pozwanego) zaréwno przed Sadem I instancji oraz przed Sadem Apelaoyjnym, o czym orzeczono W punkcie I podpunkt 3 oraz W punkcie V sentencji. Powod zostal zwolniony od obowiazku ponoszenia kosztdw sadowych (k. 12), jego sytuacja materialna byla trudna, “nie dysponuje Zadnymi doohodami, nie posiada majatku, jest osadzony W zaldadzio karnym do 2020 r. Subiektywnie powod mogl obarczaé odpo\viedzia1n0écia pozwanogo zatrwale nastopstwa Wypadku przy pracy na skutek zaniechania WdI‘0Z6I‘1ia odpowiedniego leozenia W 12 Przenosząc wskazane powyżej kryteria na grunt niniejszej sprawy, -stwierdzić należy, że odpowiednia kwota tytułem zadośćuczynienia za skutki działań Ĺzaniechari) funkcjonariuszy publicznych, zdaniem Sądu Apelacyjnego, wynosi 30.000 zł. Ustalając wysokość- zadośćuczynienia Sąd Apelacyjny wziął pod uwagę rodzaj i rozmiar doznanej krzywdy, stopień i czas trwania cierpień fizycznyc-łl i psychicznych, trwałość i nieodwracalność skutków czynu zaniechania przez pozwanego, prognozy na przyszłość. Na skutek zdarzenia z dnia 28 maja 2003r. powód miał unieruchomioną nogę gipsem, obecnie ma zaniki mięśni uda, zażywa środki przeciwbólowe, ma trudności z chodzeniem - odczuwa więc skutki wypadku do dzisiaj. Co więcej, Z wiekiem stan zdrowia powoda będzie się pogarszał. Rokowania co do powrotu do zdrowia nie są korzystne. Obecnie G. C. musi funkcjonować zaopatrzony W ortezę stawu kolanowego oraz poruszać się 0 kulach łokciowych. Powód nie wskazywał zaś na dalsze ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu, podnosił jedynie niedogodności związane z chodzeniem (chodzi 0 kulach), które nie są jednak 0 natężeniu uniemożiiwiającym jego funkcjonowanie w codziennym życiu. Nadal występuje niestabiiność przednioprzyśrodkową stawu kolanowego lewego - jego przemieszczanie przy próbie obciążania, bólowe ograniczenie ruchomości, zaniki mięśniowe kończyny, obecność płynu w obrębie jamy stawowej. Specyfika przedmiotowej sprawy polegała na tym, że powód poniósł uszczerbek na zdrowiu wskutek zaniechań działań funkcjonariuszy publicznych, od których był całkowicie uzależniony z uwagi na osadzenie W zakładzie karnym. Tym bardziej jego poczucie krzywdy może być potęgowane niemocą związaną z niemożliwością podjęcia leczenia, tym bardziej, że przerwy w odbywaniu kary dla podjęcia leczenia w warunkach wolnościowych powodowi nie udzielono. Uwzględniając powyższe, a dodatkowo fakt, że uszczerbek na zdrowiu powoda wynosi 32% (25% i 7%), Sąd Apelacyjny uznał, że kwota zadośćuczynienia w wysokości 30.000 zł uwzględnia swoją kompensacyjną funkcję i kwotę tą pomniejszył o l/3 na podstawie art. 362 k.c. o stopień przyczynienia się urazu istniejącego już u powoda do rozmiaru obrażeń ( Vide: treść opinii biegłego na k. 477), zmieniając wyrok Sądu I instancji w tymże zakresie na podstawie art. 386 § l k.p.c. Dlatego też przyjmując przyczynienie się urazu powoda W 1/3 do rozmiarów powstałej szkody, jego roszczenie uwzględnić należało ostatecznie W łącznej kwocie 20.000 zł, a W pozostałej części powództwo oddalić o czym orzeczono na podstawie art. 444 § 1 k.c. w zw. art. 445 § l k.c. z art. 362 k.c. w punkcie I podpunkt 1 sentencji. Dalej idące żądanie powoda, jako wygórowane, należało oddalić. Pozwany odpowiedzialność z tytułu zadośćuczynienia może ponosić bowiem tylko w granicach własnego działania i zaniechania. Nie ulega zaś W sprawie wątpliwości fakt, że w Zakładzie Karnym pozwanego powód przebywał jedynie z przerwami do 18 maja 2005 r. (pismo k- 24 akt). Pozwany nie może więc ponosić odpowiedzialności za dalszy proces leczenia powoda, gdyż nie miał na to żadnego wpływa. Ponadto, na co wskazano wyżej, powód nie wskazywał, by wskutek niewłaściwego leczenia, gdy przebywał w Zakładzie Karnym W G., domagał się Zadośćuczynienia z innego tytułu niż związanego z niedogodnościami z poruszaniern się i faktem przyjmowania środków przeciwbólowych. W związku z bezzasadnością apelacji W pozostałym zakresie należało ją oddalić po myśli art. 385 k.p.c. jak w punkcie II sentencji. ' Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał W oparciu o treść art. l02 k.p.c., że brak jest podstaw do obciążenia powoda kosztami procesu ( wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego) zarówno przed Sądem I instancji oraz przed Sądem Apelacyjnym, o czym orzeczono w punkcie I podpunkt 3 oraz w punkcie V sentencji. Powód został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (k. 12), jego sytuacja materialna była trudna, “nie dysponuje żadnymi dochodami, nie posiada majątku, jest osadzony w zakładzie karnym do 2020 r. Subiektywnie powód mógł obarczać odpowiedzialnością pozwanego zatrwałe następstwa wypadku przy pracy na skutek zaniechania wdrożenia odpowiedniego leczenia W 12 --- STRONA 13 --- odpowiednim czasie. Tym bardziej, to jego roszczenie o1<aza1o sic’; ostateoznie czoéciowo uzasadnione. O kosztach nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej poWodoWi Z urzodu W postcjgpowaniu przed Sadem Okrqgowym orzeczono na podstawie § 6 ust. 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiodliwoéci z dnia 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za ozynnoéci adwokackie (...) ( Dz.U. z 2002 r.,~Nr 163, poz. 1348 z poin. 21111.), a przed sadem apelaoyjnym, orzeczono na podstawie § 6 ust. 7 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporzadzenia. SSO (de1.) K. Gorski SSA I.WisznieWska SSA D.Jezierska 13 0; odpowiednim czasie. Tym bardziej, że jego roszczenie okazało się ostatecznie częściowo uzasadnione. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu przed Sądem Okręgowym orzeczono na podstawie § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. W sprawie opłat za 'czynności adwokackíe (...) ( Dz.U. z 2002 r.,~Nr 163, poz. 1348 z póżn. zm), a przed sądem apelacyjnym, orzeczono na podstawie § 6 ust. 7 W zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia. SSO (dei.) K. Górski SSA I.Wiszníewska SSA D..Tezierska 13 0;