Wyrok I ACa 179112

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 179112 ¢ W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ;,_§ 1 Dnia 25 maja 2012 r. Sqd Apelacyjny w Biaiymstoku I Wydzial Cywilny w sk1adzie: Przewodniczapy : SSA Jaros1aw Marek Kamiflski Sgdziowie 1 : SA Elzbieta Borowska (spr.) SO del. Dorota Zarzecka Protokoiant : Izabeia Lach po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. w Bialymstoku na rozprawie sprawy z powédztwa A. Z. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Aresztowi Sledczemu w B. 0 zadoééuczynienie na skutek apeiacji powoda od wyroku Sqdu Okrqgowego w Biaiymstoku z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt l c 1179/11 I. oddala apelacjg; ll. zasqdza od powoda na azecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa 5400 zlotych tytulem zwrotu kosztdw zastqpstwa procesowego w instancji odwolawczej.  UZASADNIENIE A. Z. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Paflstwa — Aresztowi Sledczemu w B. domagai sic9 zasqdzenia kwoty 250.000 z1 tytuiem zadoééuczynienia w zwia_zku z odbywaniem kary pozbawienia wolnoéci w latach 1999  2001.  Skarb Paristwa  Areszt Sledczy w B. wnibsi 0 oddalenie powodztwa, podnoszap zarzut przedawnienia dochodzonego roszozefifa. ' Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. Sqd Okrzggowy w Biaiymstoku oddalii powédztwo i odstapii od obciqzania powoda kosztami procesu. Za zasadny uzna1 podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Wskazai, Ze roszczenia dochodzone pozwem wynikajq z czynu niedozwolonego i stosownie do art. 442 § 1 k.c. przedawniajq sig z uplywem trzech lat od dnia, w ktdrym poszkodowany dowiedziak sig 0 szkodzie i osobie obowiqzanej do jej naprawienia. Wskazal, ze A. Z. dochodzone roszczenie wiqzaé z naruszeniem jego débr osobistych, w szczegélnoéci godnoéci i zdrowia, na skutek dziafafi funkcjonariuszy pozwanego. Krzywda powstawaéa rbwnoczeénie z podejmowaniem przez funkcjonariuszy dziaiafi czy tez zaniedbafl opisanych w pozwie, co oznacza, ze 0 szkodzie i osobie obowiqzanej do jej naprawienia, powéd dowiadywefl sig na biezapo po dokonaniu dzialan i zaniechan bgdqcych podstawqjego krzywdy i od tego czasu naiezy liczyé trzyletni termin Qrzedawnienia dochodzonych pozwem roszczefn 0 jej naprawienie. Skoro zaé koficowy okres, 2 ktérym powéd wiqze naruszenie swoich débr osobistych to 23 lipca 2001 r., oznacza to, 2e roszczenia z tego tytu1u przedawniiy sig najpéiniej w dniu 23 lipca 2004 r.   O kosztach procesu orzek1zgodnie 2 art. 102 k.p.c. Ap6|&1CjQ od tego wyroku wniés1 powéd, ktéry podnosii, ze 0 s1uZa_cych mu roszczeniach wobec Aresztu Sledczegd w B., dowiedziat siq dopiero w 2010 r., co oznacza, 2e nie d0sz10 do przedawnienia ich dochodzenia przed sa_dem. Wnosit 0 uwzglgdnienie 2a_dafi pozwu. Sygn. akt I ACa 179112 z W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ya 3 Dnia 25 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Jarosław Marek Kamiński Sędziowie r : SA Elżbieta Borowska (spr.) SO del. Dorota Zarzecka Protokoiant : lzabeia Lach po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa A. Z. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w B. 0 zadośćuczynienie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z unia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I c 1179r11 I. oddala apelację; ll. zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 5400 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. - UZASADNIENIE A. Z. w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w B. domagał się zasądzenia kwoty 250.000 zł tytułem zadośćuczynienia w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności w latach 1999 -- 2001. ' Skarb Państwa - Areszt Śledczy w B. wniósł 0 oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia. " Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w- Białymstoku oddalił powództwo i odstąoił od obciąża nia powoda kosztami procesu. Za zasadny uznał podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Wskazał, że roszczenia dochodzone pozwem wynikają z czynu niedozwolonego i stosownie do art. 442 § 1 k.c. przedawniają się z upływem trzech łat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Wskazał, że A. Z. dochodzone roszczenie wiązai z naruszeniem jego dóbr osobistych, w szczególności godności i zdrowia, na skutek działań funkcjonariuszy pozwanego. Krzywda powstawała równocześnie z podejmowaniem przez funkcjonariuszy działań czy też zaniedbań opisanych w pozwie, co oznacza, że o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, powód dowiadywał się na bieżąco po dokonaniu działań i zaníechan będących podstawą jego krzywdy i od tego czasu należy liczyć trzyletni termin przedawnienia dochodzonych pozwem roszczeń o jej naprawienie. Skoro zaś końcowy okres, 2 którym powód wiąże naruszenie swoich dóbr osobistych to 23 lipca 2001 r., oznacza to, że roszczenia z tego tytułu przedawnźły się najpóźniej w dniu 23 lipca 2004 r. - - O kosztach procesu orzekł zgodnie z art. 102 k.p.c. Apelację od tego wyroku wniósł powód, który podnosił, że 0 służących mu roszczeniach wobec Aresztu Śledczego" w B., dowiedział się dopiero w 2010 r., co oznacza, że nie doszło do przedawnienia ich dochodzenia przed sądem. Wnosił o uwzględnienie żądań pozwu. --- STRONA 2 --- 2 Sa_d Apeiacyjny ustaiit i zwaiyl, co nastgpuje: Apelacja nie zaslugiwala na uwzlgdnienie. Sad Okragowy prawidtowo ocenii podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczefi zwiazanych 2 pobytami powoda w Areszcie Sledczym w B. w okresie w okresie od 15 lipca 1999 r. do 23 lipca 2001 r. Trafnie przyjqi, ze w sprawie ma zastosowanie przewidziany w art. 442 k.c. {w brzmieniu obowiazujapym przed 10 sierpnia 2007 r., tj. dniem wejéciem w zycie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny  D_z. U. Nr 80, poz. 538) trzytetni termin przedawnienia roszczefi odszkodowawczych, ktory rozpoczyna bieg od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai sio 0 szkodzie i osobie obowiqzanej do jej naprawienia. Nie mozna podzielié argumentacji skariapego, 2e 0 dokonanym naruszeniu dowiedziat sia dopiero w 2010 r. Nie mozna bowiem iapzyé prawa do domagania sia ochrony naruszenia dobr osobistych w postaci osadzenia w przeludnionej celi, czy tez niezachowania przez pozwanego zgodnych z prawem warunkow odbywania kary, z powziaciem wiedzy o prawie domagania sia zasadzenia zadoééuczynienia. Przeczy temu charakter dobr, ktoryoh naruszenia powod wskazywai w toku procesu. Osadzenie osoby pozbawionej wolnoéci w ceii, w ktorej warunki kwaterunkowe nie odpowiadaja normom ustawowym rodzi juz od chwiii umieszczenia w takiej celi dyskomfort skazanego i wynikaja_ce z niego negatywne odczucia. Od momentu osadzenia w takich warunkach moze zatem dojéé do ewentualnego naruszenia dobr osobistych skazanego rodzapych uczucie krzywdy. W konsekwencji do ewentuatnego naruszenia dobr osobistych powoda w zwia_zku z jego pobytem w pozwanej jednostce wiaziennej doszio w chwili zdarzefi, z ktorych powod wywodzi odpowiedzialnoéé odszkodowawcza pozwanego. Powod nie twierdzii, i2 dopiero po pewnym czasie ujawnity sia szkody na jego osobie zwiqzane z bezprawnym jakoby dziaianiem pozwanego. Reasumujap wskazaé nalezato, 2e o poczqtku biegu przedawnienia z art. 442 k.c. decydowata nie chwila dowiedzenia sio przez poszkodowanego o instrumentach prawnych dochodzenia roszczefi, ale moment ciowiedzenia sio o szkodzie i osobie odpowiedzialnej za szkoda, co miaio miejsce najpoiniej w dacie opuszczenia przez niego Aresztu Siedczego w B.. Z tych wzgladow na mocy art. 385 k.p.c. apelacja podlegata odda|eniu._O kosztach procesu postanowiono w oparciu o art. 98 k.p.c. obciqzajqc nimi powoda jako przegrywajapego spor w caioéci. _/. 2 Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: Apelacja nie zasługiwała na uwzlędnienie. Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczeń związanych z pobytami powoda w Areszcie Śledczym w B. w okresie w okresie od 15 lipca 1999 r. do 23 lipca 2001 r. Trafnie przyjął, że w sprawie ma zastosowanie przewidziany w art. 442 k.c. (w brzmieniu obowiązującym przed 10 sierpnia 2007 r., tj. dniem wejściem w życie ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny - D_z. U. Nr 80, poz. 538) trzyietni termin przedawnienia roszczeń odszkodowawczych, który rozpoczyna bieg od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Nie można podzielić argumentacji skarżącego, że o dokonanym naruszeniu dowiedział się dopiero w 2010 r. Nie można bowiem łączyć prawa do domagania się ochrony naruszenia dóbr osobistych w postaci osadzenia w przeludnionej celi, czy też niezachowania przez pozwanego zgodnych z prawem warunków odbywania kary, z powzięciem wiedzy o prawie domagania się zasądzenia zadośćuczynienia. Przeczy temu charakter dóbr, których naruszenia powód wskazywał w toku procesu. Osadzenie osoby pozbawionej wolności w ceii, w której warunki kwaterunkowe nie odpowiadają normom ustawowym rodzi już od chwiii umieszczenia w takiej celi dyskomfort skazanego i wynikające z niego negatywne odczucia. Od momentu osadzenia w takich warunkach może zatem dojść do ewentualnego naruszenia dóbr osobistych skazanego rocizących uczucie krzywdy. W konsekwencji do ewentualnego naruszenia dóbr osobistych powoda w związku z jego pobytem w pozwanej jednostce więziennej doszło w chwili zdarzeń, z których powód wywodzi odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanego. Powód nie twierdził, iż dopiero po pewnym czasie ujawniły się szkody na jego osobie związane z bezprawnym jakoby działaniem pozwanego. Reasumując wskazać należało, że o początku biegu przedawnienia z art. 442 k.c. decydowała nie chwila dowiedzenia się przez poszkodowanego o instrumentach prawnych dochodzenia roszczeń, ale moment dowiedzenia się o szkodzie i osobie odpowiedzialnej za szkodę, co miało miejsce najpóźniej w dacie opuszczenia przez niego Aresztu Śledczego w B.. Z tych względów na mocy art. 385 k.p.c. apelacja podlegała oddaleniu._O kosztach procesu postanowiono w oparciu o art. 98 k.p.c. obciążając nimi powoda jako przegrywającego spór w całości. 2.