Wyrok I ACa 156/10

--- STRONA 1 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m K A Sygn. akt: I ACa 156/10; IACz 181/10 .3, \ "”" ',{r"‘"7"\1,. %'~ §l};”' WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2010 r. Sqd Apelacyjny W Gdafisku I Wydzia1 Cywilny W sk1adzie: Przewodniczqcy: SSA Marek Machnij (spr.) Sqdziowiez SA Teresa Sobolewska SA Wlodzimierz Gawrylczyk Protokolant: st. sekr. sa,_d. 5 po rozpoznaniu W dniu 24 marca 2010 r. W Gdafisku na rozprawie sprawy z powédztwa ,,D K .” spélki z ograniczonq odpowiedzialnoéciq W G przeciwko S‘ ' , P: — P1 1 ' i Mi 1G1 0 ustalenie na skutek apelacji powoda i zazalenia pozwanego od Wyroku Sqdu Okrqgowego W G1 4 Z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt 1) oddala apelacjq, 2) zasa_dza od powoda na rzecz pozwanego kwotq 5.400 (piqé tysiqcy czterysta) Z1 tytu1em zwrotu kosztéw postqpowania apelacyjnego, 3) zmienia zaskarzony wyrok: a) W punkcie II (drugim) W ten sposéb, Ze zasqdza od pozwanego na rzecz powoda tytulem zwrotu kosztéw procesu kwotq 474,56 Z1 (czterysta siedemdziesiqt cztery K Å Sygn. akt: I ACa 156/10; I ACz 181/10 .'._, \ W ',{r"="7'\l„ '?'~ šly' WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny W Gdańsku I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Marek Machnij (spr.) Sędziowie: SA Teresa Sobolewska SA Włodzimierz Gawrylczyk Protokolant: st. sekr. sąd. O po rozpoznaniu W dniu 24 marca 2010 r. W Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa „D K .” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością W G przeciwko S' " , P: - P1 ` ' i Mi ŁGŁ o ustalenie na skutek apelacji powoda i zażalenia pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego W Gr O z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. akt 1) oddala apelację, 2) zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, 3) zmienia zaskarżony wyrok: a) W punkcie II (drugim) W ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 474,56 zł (czterysta siedemdziesiąt cztery --- STRONA 2 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn. akt: IACa 156/10; IACZ 181/10 Uzasadnienie: Powéd ,,D: 1. F spé11<a z ograniczonq odpowiedzialnoéciq W Gc Wni6s1przeciW1<o Skarbowi Pafistwa — P _ i 1\/__3 _ G~ 0 ustalenie, Ze aktualizacja 0p1aty rocznej z tytu1u uzytkowania Wieczystego gruntu, p01oZ0neg0 W G przy ulicy P j . dzia11<a nr 1 _, dokonana Wypowiedzeniem Z dnia T ' " ' 2006 r., doreczonym W tym samym dniu, jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona W innej Wy sokoéci. Twierdzii, i2 nie mozna zgodzié sie 2 nowq 0p1atq rocznq z tytu1u uzytkowania wieczy stego W kwocie 2. .W,, 21, p1atnq 0d dnia 1 stycznia 2007 r., poniewaz Wartoéé tej nieruch0 moéci z0sta1a W operacie szacunkowym znacznie zawyzona. Ponadto zakwestionowal 1egityma cje P Mi G: do dokonania tego Wypowiedzenia, gdyz w1aécicielem nieru chomoéci jest Skarb Paflstwa. W toku procesu zakWestion0Wa1 réwniez zmiane stawki pr0cen towej oraz zarzuci1, i2 pozwany nie Wy1<aza1 przeslanek aktualizacji 0p1aty rocznej. Pozwany Wniés1 0 oddalenie powédztwa. Wskaza1, Ze zgodnie 2 ustawq 0 samorzqdzie powiatowym organem W1aéciWym do dokonania Wypowiedzenia by1 Prezydent Miasta G6 dzia1ajqcy W imieniu S1 1 P Ponadto p0dniés1, i2 na obecnym etapie postepowania na powodzie spoczywa ciezar Wykazania kwestionowanych okolicznoslci, dotyczqcych Wyp0Wie dzenia op1aty rocznej. Sqd Okregowy W G~ 1 Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. ustalii, Ze 0p1ata roczna z tytu1u uzytkowania Wieczystego nieruchomoéci gruntowej, p010Zonej W C 1 ' 1 przy u1. " ., oznaczonej jako dzia1ka gruntu nr ' 0 powierzchni “ m2, dla ktérej jest prowadzona ksiqga Wieezysta GD Wynosi od dnia 1 stycznia 2007 r. 200.637 Z1, przy przyjeciu Wartos'ci nieruchomoéci réwnej 1 Z1 i wysokoéci stawki pro centowej réwnej 3%, zasqdzfl od pozwanego na rzecz powoda kwote 6.786,73 Z1 tytu1em zwrotu kosztéw sqdowych, zniés1 Wzajemnie miqdzy stronami koszty zastepstwa procesowego oraz na kaza1 éciqgnqé od pozwanego kwote 361,54 21 tytu1em nieuiszczonych kosztéw sqdowych. W pisemnym uzasadnieniu tego Wyroku Sqd pierwszej instancji ustalil, Ze W dniu 15 grudnia 2000 r. pozwany odda1 G» 1 K' ' S ,,"' ' " W G’ W uiytkowanie Wieczyste na okres 99 lat zabudowanq dzia11<e nr 3 obszaru 6,9731 ha, p010 Zonq W G *1 przy ul. objetq ksiegq wieczystq KW nr 5 ' przeznaczeniem na prowadzenie dzia1a1n0éci sportowej i Wychowawczej niezwiqzanej Z dzia1a1n0éciq zarobkoweg. Strony ustalily pierwszq 0p1ate za uzytkowanie Wieczyste nieruchomoéci, przy zastosowaniu bonifikaty W Wysokoéci 99%, na kwotq 4288,46 Z1. Stawka procentowa 0p1aty rocznej z0sta1a okreélona na 0,3% Wartoéci gruntu. Sygn. akt: IACa 156/10; I ACZ 181/10 Uzasadnienie: Powód ,,D: ._ F spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Gc wniósł przeciwko Skarbowi Państwa - P _ i lv.-. _ G~ o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, położonego W G przy ulicy P g . działka nr 1 _„, dokonana wypowiedzeniem z dnia Í ' " ' 2006 r., doręczonym W tym samym dniu. jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona W innej wy- sokości. Twierdził, iż nie można zgodzić się z nową opłatą roczną z tytułu użytkowania wieczy- stego W kwocie 2. „.„.,.,. zł, płatną od dnia 1 stycznia 2007 r., ponieważ wartość tej nierucho- mości została W operacie szacunkowym znacznie zawyżona. Ponadto zakwestionował legityma- cję F Mi G: do dokonania tego wypowiedzenia, gdyż właścicielem nieru- chomości jest Skarb Państwa. W toku procesu zakwestionował również zmianę stawki procen- towej oraz zarzucił, iż pozwany nie wykazał przesłanek aktualizacji opłaty rocznej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Wskazał, że zgodnie Z ustawą o samorządzie powiatowym organem właściwym do dokonania wypowiedzenia był Prezydent Miasta Gr' działający W imieniu S1 1 P Ponadto podniósł, iż na obecnym etapie postępowania na powodzie spoczywa ciężar wykazania kwestionowanych okoliczności, dotyczących Wypowie- dzenia opłaty rocznej. Sąd Okręgowy w G« 1 wyrokiem z dnia 7 grudnia 2009 r. ustalił, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w C ` ' 1 przy ul. " ., oznaczonej jako działka gruntu nr ` o powierzchni "` mz, dla której jest prowadzona księga wieczysta GD wynosi od dnia 1 stycznia 2007 r. 200.637 zł, przy przyjęciu wartości nieruchomości równej I zł i wysokości stawki pro- centowej równej 3%, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.786,73 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, zniósł wzajemnie między stronami koszty zastępstwa procesowego oraz na- kazał ściągnąć od pozwanego kwotę 361,54 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. W pisemnym uzasadnieniu tego wyroku Sąd pierwszej instancji ustalił, że W dniu 15 grudnia 2000 r. pozwany oddał G' t K' ` S ,,"` ` " w G” W użytkowanie wieczyste na okres 99 lat zabudowaną działkę nr L' obszaru 6,9731 ha, poło- żoną W G *1 przy ul. objętą księgą wieczystą KW nr I ' przeznaczeniem na prowadzenie działalności sportowej i wychowawczej niezwiązanej z działalnością zarobkową. Strony ustaliły pierwszą opłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości, przy zastosowaniu bonifikaty w wysokości 99%, na kwotę 4.288,46 zł. Stawka procentowa opłaty rocznej została określona na 0,3% wartości gruntu. --- STRONA 3 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn. a_1_<t: I ACa 156/10 3 przez powoda, ktore uznal za Wiarygodne. Sqd p0dkreé1i1, Ze zarzqdzeniem Z dnia 26 lutego r. pelnomocnicy stron zostali zobowiqzani do zlozenia W terminie tygodniowym pisma przygo towawczego Z powolaniem Wszelkich twierdzefi, zarzutow i dowodow pod rygorem utraty prawa ich poWo1yWania W toku dalszego postepowania (art. 207 § 3 k.p.c.), przy czym obie strony Z10 Zy1y po tym terminie dowody z dokumentow, ale jedynie dowod W postaci pelnego odpisu KRS powoda z0sta1pominietyja1<o spoiniony. Poza tym Sqd uWzg1edni1 dowod Z opinii bieg1ej 7 7 ' ‘ " ' ' ', Wskazujap, i2 roz strzygniecie sprawy Wymaga1o sporzqdzenia opinii z zakresu szacowania Wartoéci nieruchomo éci, gdyz powod p0Wo1a1 sie na zawyzenie Wartoéci spornej nieruchomoéci W operacie s2acun kowym, sporzqdzonym na zlecenie pozwanego. Sqd uZna1 opinie bieg1ej ' za Wiarygodnq, stwierdzajqc, Ze zarzuty powoda do tej opinii nie zas1ugiWa1y na uwzglednienie. Ostatecznie powod kwestionowai opinie wy1a_cznie W zakresie oceny lokalizacji spornej nieru chomoéci, dokonanej przez bieglq, ale na rozprawie przekolmjqco Wyj aéni1a ona to zagadnienie. Sqd uzna1 za nieprzydatny dla prawidlowego rozstrzygniqcia sprawy operat szacunkowy, sporzqdzony na potrzeby postepowania egzekucyjnego, gdyz uWzglednia1 on stan nieruchomoéci W paidzierniku 2003 r. oraz nie dotyczy1 bezpoérednio spornej dzia1ki. W konsekwencji ustalil Wartoéé przedmiotowej nieruchomoéci na podstawie opinii bieglej 5 ‘ ' Sqd Okregowy stWierdzi1, i2 powyzszy stan faktyczny W zasadzie nie by1 sporny miedzy stronami, Wobec czego na1eZa1o rozstrzygnqé zagadnienie prawne, tj. ustalié, czy aktualizacja op1aty rocznej z tytulu uzytkowania Wieczystego przedmiotowego gruntu, dokonana WypoWie dzeniem z dnia 25 paidziernika 2006 r., by1a nieuzasadniona albo uzasadniona W innej Wysoko éci. Powod podnios1, Ze przyj eta przez pozwanego W£1I'10§é nieruchomoéci zostala zawyzona oraz Ze nie nastqpfla trwala zmiana sposobu korzystania z nie1‘uohomos'ci, uzasadniajqca zmiane staW ki procentowej z 0,3% na 3%, a takze legitymacje pozwanego do dokonania aktualizacji op1aty rocznej W odniesieniu do spornej nieruchomoéci. Sqd uzna1 powyiszq argumentacje za uzasadnionq jedynie na czeéciowo. Przede Wszyst kim nie uwzglednfl zarzutu braku legitymacji pozwanego do Wypowiedzenia op1aty rocznej z tytu1u uzytkowania Wieczystego spornej nieruchomoéci, poniewaz P1 ‘ ' 1\/1 ' ‘ na mocy przytoczonych blizej W pisemnym uzasadnieniu Wyroku przepisow Wy1<onyWa1 W imieniu pozwanego Skarbu Pafistwa co do spornej nieruchomoéci zadanie z zakresu administracji rzqdo Wej. W konsekwencji zarzut braku uprawniefi P 5 do dokonania aktuali zacji op1aty z tytu1u uzytkowania Wieczystego by1 bezpodstawny. Sqd Wskaza1 dalej, Ze zgodnie z art. 238 1<.c. wieczysty uzytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa op1ate roczna, Obecnie W orzecznictwie i doktrynie nie budzi W3Jp11WO§C1 Sygn. akt: I ACa 156/10 3 przez powoda, które uznał za wiarygodne. Sąd podkreślił, że zarządzeniem z dnia 26 lutego r. pełnomocnicy stron zostali zobowiązani do złożenia W terminie tygodniowym pisma przygo- towawczego z powołaniem wszelkich twierdzeń, zarzutów i dowodów pod rygorem utraty prawa ich powoływania w toku dalszego postępowania (art. 207 § 3 k.p.c.), przy czym obie strony zło- żyły po tym terminie dowody z dokumentów, ale jedynie dowód W postaci pełnego odpisu KRS powoda został pominięty jako spóżniony. Poza tym Sąd uwzględnił dowód z opinii biegłej O ' " ` " ` ` `, wskazując, iż roz- strzygnięcie sprawy wymagało sporządzenia opinii z zakresu szacowania wartości nieruchomo- ści, gdyz powód powołał się na zawyżenie wartości spornej nieruchomości W operacie szacun- kowym, sporządzonym na zlecenie pozwanego. Sąd uznał opinię biegłej ' za wiarygodną, stwierdzając, że zarzuty powoda do tej opinii nie zasługiwały na uwzględnienie. Ostatecznie powód kwestionował opinię wyłącznie W zakresie oceny lokalizacji spornej nieru- chomości, dokonanej przez biegłą, ale na rozprawie przekonująco wyj aśniła ona to zagadnienie. Sąd uznał za nieprzydatny dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy operat szacunkowy, sporządzony na potrzeby postępowania egzekucyjnego, gdyż uwzględniał on stan nieruchomości W październiku 2003 r. oraz nie dotyczył bezpośrednio spornej działki. W konsekwencji ustalił wartość przedmiotowej nieruchomości na podstawie opinii biegłej I ` ` Sąd Okręgowy stwierdził, iż powyższy stan faktyczny W zasadzie nie był sporny między stronami, wobec czego należało rozstrzygnąć zagadnienie prawne, tj. ustalić, czy aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu, dokonana Wypowie- dzeniem z dnia 25 paździemika 2006 r., była nieuzasadniona albo uzasadniona W innej wysoko- ści. Powód podniósł, że przyjęta przez pozwanego wartość nieruchomości została zawyżona oraz że nie nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, uzasadniająca zmianę staw- ki procentowej z 0,3% na 3%, a także legitymację pozwanego do dokonania aktualizacji opłaty rocznej W odniesieniu do spornej nieruchomości. Sąd uznał powyższą argumentację za uzasadnioną jedynie na częściowo. Przede wszyst- kim nie uwzględnił zarzutu braku legitymacji pozwanego do wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego spornej nieruchomości, ponieważ P1 ` ' M ' ` na mocy przytoczonych bliżej W pisemnym uzasadnieniu wyroku przepisów wykonywał W imieniu pozwanego Skarbu Państwa co do spornej nieruchomości zadanie z zakresu administracji rządo- wej. W konsekwencji zarzut braku uprawnień P P do dokonania aktuali- zacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego był bezpodstawny. Sąd wskazał dalej, że zgodnie z art. 238 k.c. wieczysty uzytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Obecnie W orzecznictwie i doktrynie nie budzi Wątpliwości --- STRONA 4 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Pafistwa  ), natomiast W toku postepowania przed sqde. Sygn. akt: 1 AC2: 156/10 5 V J Wszechnym zastosowanie ma ogolna regu1a roz1<1adu ciezaru dowodu, okreslona W art. 6 k.c. 1 art. 232 k.p.c. W konsekwencji na powodzie spoczyWa1 cieiar udowodnienia faktu, Ze aktua1iza cja jest nieuzasadniona lub jest uzasaclniona W innej Wysokos'ci, skoro kwestionuje dokonane przez pozwanego Wypowiedzenie op1aty rocznej. Sqd zwrocii przy tym uwage na porownanie treéci przepisow art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n. i art. 81 ust. 2 u.g.n., stwierdzajap, iz zgodnie z za1oZeniem racjonalnego ustawodawcy Wynika z nich, Ze ciezar dowodu W postepowaniu sqdowym W przedmiocie aktualizacji op1aty rocznej z tytu1u uzytkowania Wieczystego zawsze bedzie spoczywaé na uzytkowniku Wieczystym. W oparciu 0 powyzsze rozwazania Sqd uznah i2 powod jedynie czesciowo sprostal Wy mogom dowodowym W przedmiotowej sprawie, a mianowicie przedstaWi1 dowody na poparcie twierdzenia o zawyzeniu Wartosci spornej nieruchomosci W Wypowiedzeniu dokonanym przez pozwanego W paidzierniku 2006 r. Z opinii bieg1ej Wynika bowiem. Ze Wartosé tej nieruchomoéci na dziefi 25 paidziernika 2006 r. Wynosi1a 7' 21, a zatem by1a nizsza od przyjetej przez pozwanego W spornym Wypowiedzeniu. Sqd Ws1<aza1, i2 powyzszq opinie uzna1 za Wialygodnq, a strony prooesu nie Wnosi1y o powolanie innego bieg1ego oraz nie przed staWi1y obiektywnego i Wiarygodnego materia1u dowodowego, podwazajapego treéé opinii. Z tych Wzgledow Sqd ustalil Wartosé nieruchomosci na chwile dokonania Wypowiedzenia przez pozwanego na podstawie W/W opinii. Nastepnie Sqd stWierdzi1_, Ze powod nie podWa2y1 skutecznie przyjetej przez pozwanego W vvypowiedzeniu stawki op1aty rocznej W Wysokosci 3%, poniewaz nie przedstawil materia1u dowodowego, ktory uzasadnia1by przyjecie, i2 nie nastqpfla trWa1a zmiana sposobu korzystania 2 przedmiotowej nieruchomoéci. Sad Wyjaéni1, przy tym. Ze ten zarzut. Wbrew pozwanemu, nie by1 spoiniony, poniewaz Wypowiedzenie z dnia 25 paidziernika 2006 r. dotyczy1o zarowno zmiany Wartosci nieruchomosci, jak i trWa1ej zmiany sposobu korzystania z nieruchomoéci. Wprawdzie powod na etapie postepowania przed SKO nie podnios1 zarzutow, odnoszqcych sie do stawki procentowej, niemniej po Wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia SKO, orzeczenie to utraci1o moo, a postepowanie przed SKO uznaje sic; za nieby1e. Skoro zas Wypowiedzenie dotyczy1o obu spor nych elementow op1aty rocznej, to powod do chwili up1yWu terminu Wyznaczonego w trybie art. 207 § 3 k.p.c. mog1 podnosié Wszelkie zarzuty i poWo1yWaé dowody na ich potwierdzenie bez narazenia sie na prekluzje W tym zakresie. Niemniej jednak, W ooenie Sqdu Okregowego, powod nie Wy1<aza1, aby W chwili Wypo Wiedzenia nie dosz1o do trWa1ej zmiany sposobu korzystania przez niego z przedmiotowej nieru chomoéci. Z przed1oZonych przez niego dokumentow W sposob poéredni Wynika okolicznoéé Państwa - ), natomiast W toku postępowania przed sąde. sygn. am; i Acz 156/io 5 V J wszechnym zastosowanie ma ogólna reguła rozkładu ciężaru dowodu, określona W art. 6 k.c. 1 art. 232 k.p.c. W konsekwencji na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktu, że aktualiza- cja jest nieuzasadniona lub jest uzasadniona W innej wysokości, skoro kwestionuje dokonane przez pozwanego wypowiedzenie opłaty rocznej. Sąd zwrócił przy tym uwagę na porównanie treści przepisów art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n. i art. 81 ust. 2 u.g.n., stwierdzając, iż zgodnie z założeniem racjonalnego ustawodawcy wynika z nich, że ciężar dowodu W postępowaniu sądowym W przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zawsze będzie spoczywać na użytkowniku wieczystym. W oparciu o powyższe rozważania Sąd uznał, iż powód jedynie częściowo sprostał wy- mogom dowodowym W przedmiotowej sprawie, a mianowicie przedstawił dowody na poparcie twierdzenia o zawyżeniu wartości spornej nieruchomości W wypowiedzeniu dokonanym przez pozwanego W październiku 2006 r. Z opinii biegłej Wynil<a bowiem, że wartość tej nieruchomości na dzień 25 października 2006 r. wynosiła " zł, a zatem była niższa od przyjętej przez pozwanego W spornym wypowiedzeniu. Sąd wskazał, iż powyższą opinię uznał za wiarygodną, a strony procesu nie Wnosiły o powołanie innego biegłego oraz nie przed- stawiły obiektywnego i wiarygodnego materiału dowodowego, podważającego treść opinii. Z tych względów Sąd ustalił wartość nieruchomości na chwilę dokonania wypowiedzenia przez pozwanego na podstawie W/W opinii. Następnie Sąd stwierdził, że powód nie podważył skutecznie przyjętej przez pozwanego W vvypowiedzeniu stawki opłaty rocznej W wysokości 3%, ponieważ nie przedstawił materiału dowodowego, który uzasadniałby przyjęcie, iż nie nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Sąd wyjaśnił, przy tym, że ten zarzut. Wbrew pozwanemu, nie był spóźniony, ponieważ wypowiedzenie z dnia 25 października 2006 r. dotyczyło zarówno zmiany wartości nieruchomości, jak i trwałej zmiany sposobu korzystania z nieruchomości. Wprawdzie powód na etapie postępowania przed SKO nie podniósł zarzutów, odnoszących się do stawki procentowej, niemniej po wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia SKO, orzeczenie to utraciło moc, a postępowanie przed SKO uznaje się za niebyłe. Skoro zaś wypowiedzenie dotyczyło obu spor- nych elementów opłaty rocznej, to powód do chwili upływu terminu wyznaczonego W trybie art. 207 § 3 k.p.c. mógł podnosić wszelkie zarzuty i powoływać dowody na ich potwierdzenie bez narażenia się na prekluzję W tym zakresie. Niemniej jednak, W ocenie Sądu Okręgowego, powód nie wykazał, aby W chwili wypo- wiedzenia nie doszło do trwałej zmiany sposobu korzystania przez niego z przedmiotowej nieru- chomości. Z przedłożonych przez niego dokumentów W sposób pośredni Wynika okoliczność --- STRONA 5 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn. akt: 1ACa 156/10 '7 to namszenie pozostaje W zwiazku z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie a. ust. 2 u.g.n. przez jego zastosowanie Wskutek pominiecia, i2 W tym przepisie nie chodzi ty11<o 0 trWa1a zmiane sposobu korzystania z nieruchomosci, ale o tal<atrWa1a zmiane, ktora proWa dzi do zmiany celu, na jaki nieruchomoéé zostaia oddana W Wieczyste uzytkowanie, 3) naruszenie prawa procesowego. tj. art. 233 § 1 l<.p.c. przez biedna ocene zebranego materiaiu dowodowego, prowadzaca do przyjecia, 2e Wartosé przedmiotowej nieruchomoéci Wynosi 6.687.900 Z1, a nie 5.806.768,80 Z1. 4) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 72 ust. 3 pkt 4 u.g.n. przez niezastosowanie stawki 1% do czesci nieruchomosci, ktora zgodnie 2 miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i opartej na nim opinii bieg1ej jest przeznaczona na dziaialnoéé sportowa. Na tych podstawach powod domagal sie zmiany Wyroku W zaskarzonej czeslci przez usta lenie, i2 opiata roczna z tytu1u uzytkowania Wieczystego przedmiotowej nieruchomoéci odpo Wiada od dnia 1 stycznia 2007 r. 1<Wocie 17.420,30 Z1 lub 20063.70 Z1 albo 114.232,14 Z1 i zasa; dzenie od pozwanego na jego rzecz kosztow procesu za obie instancje Wedtug norm przepisa nych, ewentualnie uchylenia Wyroku W zaskarionej czeéci i przekazania sprawy do ponownego rozpoznama. Pozwany Wnios1 zazalenie na zawarte W zaskarzonym wyroku rozstrzygniecia 0 kosztach procesu i kosztach sadowych, domagajac sie zmiany tego orzeczenia przez zasadzenie od poWo da na jego rzecz 1acznie kwoty 7.800 z1 tytu1em zwrotu kosztow procesu i nakazanie sciagniecia od powoda nieuiszczonych kosztow sadowych lub z ostroznoéci procesowej — przez stosunkowe rozliczenie kosztow procesu miedzy stronami przy uwzglednieniu tego, Ze pozwany Wygra1 sprawe W 72%. Z uzasadnienia zazalenia Wynika, i2 pozwany zarzuca naruszenie art. 100 k.p.c. przez jego Wadliwe zastosowanie Wskutek przyjecia, Ze powéd Wygrai sprawe W poiowie. Obie strony Wnios1y Wzajemnie o oddalenie érodka odwoiawczego przeciwnika oraz za sadzenie od drugiej strony kosztow postepowania oclwoiawczego wediug norm przepisanych. Sad Apelacyj ny zWaz'y1, co nastepuje: Apelacja powoda jest bezzasadna, natomiast zaialenie pozwanego zasiuguje na czescio We uwzglednienie. Nietrafny jest najdalej idacy zarzut apelacyjny powoda, dotyczacy namszenia prawa ma terialnego, a mianowicie art. 78 ust. 3 u. g.n. i art. 6 k.c., przez biedne roziozenie miedzy strona mi C1QZ€1I‘U dowodu odnoénie do okolicznoéci, od ktorych uzaleznione by1o W tej sprawie doko nanie aktualizacji Wysokoéci opiaty rocznej z tytu1u Wieczystego uzytkowania, tj. Wartosci przedmiotowej nieruchomoéci W chwili dokonania przez pozwanego Wypowiedzenia dotychcza sowej Wysokosci tej opiaty oraz trWa1ej zmiany sposobu korzystania przez powoda Z tej nieru Sygn. akt: 1ACa 156/10 7 to naruszenie pozostaje W związku z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie a. ust. 2 u.g.n. przez jego zastosowanie wskutek poininięcia, iż W tym przepisie nie chodzi tylko o trwałą zmianę sposobu korzystania z nieruchomości, ale o taką trwałą zmianę, która prowa- dzi do zmiany celu, na jaki nieruchomość została oddana W wieczyste użytkowanie, 3) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 § l k.p.c. przez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, prowadzącą do przyjęcia, że wartość przedmiotowej nieruchomości wynosi 6.687.900 zł, a nie 5.806.768,80 zł, 4) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 72 ust. 3 pkt 4 u.g.n. przez niezastosowanie stawki 1% do części nieruchomości, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i opartej na nim opinii biegłej jest przeznaczona na działalność sportową. Na tych podstawach powód domagał się zmiany wyroku W zaskarżonej części przez usta- lenie, iż opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości odpo- Wiada od dnia l stycznia 2007 r. kwocie l7.420,30 zł lub 20.063„70 zł albo ll4.232,l4 zł i zasą- dzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu za obie instancje Według norm przepisa- nych, ewentualnie uchylenia vvyroku W zaskarżonej części i przekazania sprawy do ponownego I`OZpOZI'l3l'1121. Pozwany wniósł zażalenie na zawarte W zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcia o kosztach procesu i kosztach sądowych, domagając się zmiany tego orzeczenia przez zasądzenie od powo- da na jego rzecz łącznie kwoty 7.800 zł tytułem zwrotu kosztów procesu i nakazanie ściągnięcia od powoda nieuiszczonych kosztów sądowych lub z ostrożności procesowej - przez stosunkowo rozliczenie kosztów procesu między stronami przy uwzględnieniu tego, że pozwany wygrał sprawę W 72%. Z uzasadnienia zażalenia wynika, iż pozwany zarzuca naruszenie art. 100 k.p.c. przez jego wadliwe zastosowanie wskutek przyjęcia, że powód wygrał sprawę W połowie. Obie strony wniosły wzajemnie o oddalenie środka odwoławczego przeciwnika oraz za- sądzenie od drugiej strony kosztów postępowania odwoławczego Według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda jest bezzasadna, natomiast zażalenie pozwanego zasługuje na częścio- we uwzględnienie. Nietrafny jest najdalej idący zarzut apelacyjny powoda, dotyczący naruszenia prawa ma- terialnego, a mianowicie art. 78 ust. 3 u.g.n. i art. 6 k.c., przez błędne rozłożenie między strona- mi ciężaru dowodu odnośnie do okoliczności, od których uzależnione było W tej sprawie doko- nanie aktualizacji wysokości opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania, tj. Wartości przedmiotowej nieruchomości W chwili dokonania przez pozwanego wypowiedzenia dotychcza- sowej wysokości tej opłaty oraz trwałej zmiany sposobu korzystania przez powoda z tej nieru- --- STRONA 6 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn akt: I ACa 156/I0 9 SKO — zastepuje pozew. Powod bezpodstawnie twierdzi, i2 akceptacja stanowiska Sadu pie szej instancji prowadziiaby do koniecznoéci przedstawiania przez Wieczystego uiytkownika juz W treéci Wniosku Wszystkich twierdzen i dowodow na Wypadek przekazania sprawy do postepo Wania sadowego i vvywodzi, Ze byioby to sprzeczne z art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., ktory nie naklada na Wieczystego uzytkownika obowiazku Wykazania braku podstaw do dokonania aktualizacji Wysokosci opiaty rocznej. Wywod powoda opiera sie na nieuprawnionym zaiozeniu, i2 W pow}/Zszym Wniosku nie zbedne jest przytoczenie przez Wieczystego uzytkownika Wszystkich twierdzen i Wnioskow do Wodowych na ich poparcie. Takie stanowisko nie bierze pod uwage tego, Ze W postepowaniu cywilnym W zasadzie — oprocz niektorych postepowan odrebnych, zwiaszcza toczacych sie przed sqdem gospodarczym — powod nie ma obowiazku przytoczenia juZ W pozwie Wszystkich tWier dzen i Wnioskow dowodowych na ich poparcie, poniewaz zgodnie z art. 217 § 1 k.p.c. strona moze az do zamkniecia rozprawy przytaczaé okolicznoéci faktyczne i dowody na uzasadnienie swych Wnioskéw lub dla odparcia Wnioskow i twierdzen strony przeciwnej, Z zastrzezeniem nie korzystnych skutkow, jakie Wediug przepisow kodeksu postepowania cywilnego moga dla niej Wyniknaé z dziaiania na zwioke lub niezastosowania sie do zarzadzen przewodniczacego i po stanowiefi sadu. W szczegolnosci moze Wchodzié W rachube Zastosowanie przez sad orzekajaoy art. 207 § 3 k.p.c. Generalnie jednak nie ma Zadnych przeszkod procesowych, aby po Wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia SKO powod, niezaleznie od tres'ci Wniosku, ziozonego na podstawie art. 78 ust. 2 u.g.n. i zastepujacego po mysli art. 80 ust. 2 u.g.n. pozew, z Wiasnej inicjatywy lub W Wykonaniu zobowiazania sadu przedstawil (ustnie na rozprawie lub W pismie procesowym) ewentualne dal sze twierdzenia oraz argumenty i dowody na ich poparcie. Tak zreszta byio roWnieZ W niniejszej sprawie, czemu Sad pierwszej instancji da1 jednoznaczny Wyraz, stwierdzajac W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku, ze powod zachowai uprawnienie do zgioszenia dopiero na etapie rozpo znania sprawy przed sadem powszechnym zarzutow. dotyczacych zastosowania zmienionej stawki procentowej opiaty rocznej W Wyso1<os'ci 3% W miejsce dotychczasowej stawki 0,3%. W konsekwencji ta oko1icznos'c': nie moze przemawiaé za taka Wyldadnia art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., jaka proponuje powod. Chybione jest rc'>WnieZ zakwestionowanie mozliwosci przeciwstawienia przepisu art. 6 k.c. przepisowi art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., a takze mozliwosci poréwnania tego ostatniego przepi su Z przepisem art. 81 ust. 2 u.g.n. Podkreslié przy tym mozna, Ze W Wypadku ustalenia Waitosci nieruchomosci kwestia rozktadu ciezaru dowodu W istocie nie ma decydujacego znaczenia, po niewaz w razie powstania sporu miedzy stronami W tym zakresie ostatecznie jego rozstrzygnie Sygn akt: I ACa l56/I0 9 SKO - zastępuje pozew. Powód bezpodstawnie twierdzi, iż akceptacja stanowiska Sądu pie- szej instancji prowadziłaby do konieczności przedstawiania przez wieczystego użytkownika już W treści wniosku wszystkich twierdzeń i dowodów na wypadek przekazania sprawy do postępo- wania sądowego i wywodzi, że byłoby to sprzeczne z art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., który nie nakłada na wieczystego użytkownika obowiązku wykazania braku podstaw do dokonania aktualizacji wysokości opłaty rocznej. Wywód powoda opiera się na nieuprawnionym założeniu, iż W powyższym wniosku nie- zbędne jest przytoczenie przez wieczystego użytkownika wszystkich twierdzeń i wniosków do- wodowych na ich poparcie. Takie stanowisko nie bierze pod uwagę tego, że w postępowaniu cywilnym w zasadzie - oprócz niektórych postępowań odrębnych, zwłaszcza toczących się przed sądem gospodarczym - powód nie ma obowiązku przytoczenia już W pozwie wszystkich twier- dzeń i wniosków dowodowych na ich poparcie, ponieważ zgodnie z art. 217 § 1 k.p.c. strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swych wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej, z zastrzeżeniem nie- korzystnych skutków, jakie według przepisów kodeksu postępowania cywilnego mogą dla niej wyniknąć z działania na zwłokę lub niezastosowania się do zarządzeń przewodniczącego i po- stanowień sądu. W szczególności może wchodzić w rachubę zastosowanie przez sąd orzekający art. 207 § 3 k.p.c. Generalnie jednak nie ma żadnych przeszkód procesowych, aby po wniesieniu sprzeciwu od orzeczenia SKO powód, niezaleznie od treści wniosku, złożonego na podstawie art. 78 ust. 2 u.g.n. i zastępującego po myśli art. 80 ust. 2 u.g.n. pozew, z własnej inicjatywy lub w wykonaniu zobowiązania sądu przedstawił (ustnie na rozprawie lub w piśmie procesowym) ewentualne dal- sze twierdzenia oraz argumenty i dowody na ich poparcie. Tak zresztą było również W niniejszej sprawie, czemu Sąd pierwszej instancji dał jednoznaczny wyraz, stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że powód zachował uprawnienie do zgłoszenia dopiero na etapie rozpo- znania sprawy przed sądem powszechnym zarzutów, dotyczących zastosowania zmienionej stawki procentowej opłaty rocznej w wysokości 3% w miejsce dotychczasowej stawki 0,3%. W konsekwencji ta okoliczność nie może przemawiać za taką wykładnią art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., jaką proponuje powód. Chybione jest również zakwestionowaníe możliwości przeciwstawienia przepisu art. 6 k.c. przepisowi art. 78 ust. 3 zd. 2 u.g.n., a także możliwości porównania tego ostatniego przepi- su z przepisem art. 81 ust. 2 u.g.n. Podkreślić przy tym można, że w wypadku ustalenia wartości nieruchomości kwestia rozkładu ciężaru dowodu w istocie nie ma decydującego znaczenia, po- nieważ w razie powstania sporu między stronami w tym zakresie ostatecznie jego rozstrzygnię- --- STRONA 7 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn._akt:1ACa1S6/10 1 1 do trWa1ej zmiany sposobu korzystania przez niego Z nieruchomosoi, powodujaoej zmiark na jaki zostala oddana W Wieczyste uzytkowanie, doszlo W okresie miedzy marcem a paidziein  kiem 2006 r. Nie ma bowiem Zadnych podstaw do stwierdzenia, ze W marcu 2006 r. pozwany rzeczywiécie analizowai sposob korzystania przez powoda z przedmiotowej nieruchomosci i W efekcie uznai, iZ odpowiada on poWy2':szemu celowi. Podobnie ohybione byio powoiywanie sie przez powoda W toku postepowania przed Sa dem pierwszej instancji na to, Ze zmiana sposobu korzystania z nieruohomosci nie moze byé konsekwencja samego przejscia prawa Wieczystego uzytkowania na inny podmiot (zmiany pod miotowej po tej stronie). W rzeczywistoéci przyjecie trwaiej zmiany sposobu korzystania z nie ruchomosci, powodujacej zrniane W/W ceiu, nie Wynikaio jedynie ze zmiany Wieczystego uZyt kowania, ale ze stwierdzenia, i2 nowy podmiot nie prowadzi takiej samej dziaialnoéci jak jego poprzednik prawny. Oczywiscie, moZliWe byioby Wykazanie, Ze faktycznie kontynuuje on te dziaialnoéé, tzn. dziaialnosé sportowai Wychowawoza, niezwiazana z dziaialnoécia zarobkowa, ale Wymagaioby to — o czym by1a mowa Wyzej e odpowiednich twierdzen i inicjatywy doWodo Wej ze strony powoda, ktorych nie moze zastapié negowanie stanowiska pozwanego i domaganie sie, aby Wykazai on, iz powod trwale nie korzysta Z tej nieruchomosci zgodnie z poWyZszym celem. Nietrafny jest takze argument, Ze dopiero od chwili zmiany umowy o oddanie przedmio towej nieruchomosci W Wieczyste uzytkowanie, dokonanej W 2009 r., mozna mowié o trWa1ej zmianie sposobu korzystania 2 tej nieruohomosci. powodujacej zmiane celu na jaki zostaia odda na. Zauwazyé bowiem nalezy, i2 ta zmiana nieibyia dokonana na potrzeby ustalenia Wysokosoi oplaty (stawki procentowej, gdy2 W tym zakresie moZ1iWe jest dokonanie aktualizacji na pod stawie art. 73 ust. 2 u.g.n.). lecz miaia na oe1u zapewnienie zgodnosci zachowania Wieczystego uz'ytkoWnika z treécia umowy, a zatem byia istotna dla jego ochrony przed zarzutern Ze strony Wiasciciela, i2 korzysta z nieruchomosci niezgodnie z umowa, co W skrajnym Wypadku mogloby nawet skutkowaé rozwiazaniem umowy. Nie zmienia to jednak faktu, Ze nawet bez zmiany umowy mozliwe byio ustalenie nowej stawki procentowej opiaty rocznej odpowiednio do twvalej zmiany sposobu korzystania z nieruchomosci, jezeli powodowaio to zmiane celu, na jaki ta nie ruchomosé zostala oddana W Wieczyste uzytkowanie. Z powyiszyeh Wzgledow Sad Apelacyjny uznai za nieuzasadnione zarzuty dotyczace Wadliwego rozkiadu ciezaru dowodu, jak rowniez biednego ustalenia, Ze powod nie Wykazai, i2 przed dokonaniem przedmiotowego Wypowiedzenia nie dosz1o do trwalej zmiany sposobu ko rzystania ze spornej nieruchomosci, powodujacej zmiane celu, na ktory zostaia ona oddana W Wieczyste uzytkowanie. W tej sytuacji decydujace znaczenie dla oceny zasadnosci apelacji maja Sygn„akt: l ACa 156/IO 1 1 do trwałej zmiany sposobu korzystania przez niego z nieruchomości, powodującej zmian na jaki została oddana w wieczyste użytkowanie, doszło w okresie między marcem a paździein - kiem 2006 r. Nie ma bowiem żadnych podstaw do stwierdzenia, że w marcu 2006 r. pozwany rzeczywiście analizował sposób korzystania przez powoda z przedmiotowej nieruchomości i w efekcie uznał, iż odpowiada on powyższemu celowi. Podobnie chybione było powoływanie się przez powoda w toku postępowania przed Są- dem pierwszej instancji na to, że zmiana sposobu korzystania z nieruchomości nie może być konsekwencją samego przejścia prawa wieczystego użytkowania na inny podmiot (zmiany pod- miotowej po tej stronie). W rzeczywistości przyjęcie trwałej zmiany sposobu korzystania z nie- ruchomości, powodującej zmianę w/w celu, nie wynikało jedynie ze zmiany wieczystego użyt- kowania, ale ze stwierdzenia, iż nowy podmiot nie prowadzi takiej samej działalności jak jego poprzednik prawny. Oczywiście, możliwe byłoby wykazanie, że faktycznie kontynuuje on tę działalność, tzn. działalność sportowąi wychowawczą, niezwiązaną z działalnością zarobkową, ale wymagałoby to - o czym była mowa wyżej -, odpowiednich twierdzeń i inicjatywy dowodo- wej ze strony powoda, których nie może zastąpić negowanie stanowiska pozwanego i domaganie się, aby wykazał on, iż powód trwale nie korzysta z tej nieruchomości zgodnie z powyższym celem. Nietrafny jest także argument, że dopiero od chwili zmiany umowy o oddanie przedmio- towej nieruchomości w wieczyste użytkowanie, dokonanej w 2009 r., można mówić 0 trwałej zmianie sposobu korzystania z tej nieruchomości, powodującej zmianę celu na jaki została odda- na. Zauważyć bowiem należy, iż ta zmiana nieibyła dokonana na potrzeby ustalenia wysokości opłaty (stawki procentowej, gdyż w tym zakresie możliwe jest dokonanie aktualizacji na pod- stawie art. 73 ust. 2 u.g.n.). lecz miała na celu zapewnienie zgodności zachowania wieczystego użytkownika ż treścią umowy, a zatem była istotna dla jego ochrony przed zarzutem ze strony właściciela, iż korzysta z nieruchomości niezgodnie z umową, co w skrajnym wypadku mogłoby nawet skutkować rozwiązaniem umowy. Nie zmienia to jednak faktu, że nawet bez zmiany umowy możliwe było ustalenie nowej stawki procentowej opłaty rocznej odpowiednio do trwałej zmiany sposobu korzystania z nieruchomości, jeżeli powodowało to zmianę celu, na jaki ta nie- ruchomość została oddana w wieczyste użytkowanie. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny uznał za nieuzasadnione zarzuty dotyczące wadliwego rozkładu ciężaru dowodu, jak również błędnego ustalenia, że powód nie wykazał, iż przed dokonaniem przedmiotowego wypowiedzenia nie doszło do trwałej zmiany sposobu ko- rzystania ze spornej nieruchomości, powodującej zmianę celu, na który została ona oddana w wieczyste użytkowanie. W tej sytuacji decydujące znaczenie dla oceny zasadności apelacji mają --- STRONA 8 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn. akt: 1 ACa 156/10 13 2y, iZ W swietle opinii biegiej I. Osinskiej — co zreszta powod powtarza W uzasadnieniu apelacj. chociaz nie W samym zarzucie apelacyjnym (k. 268 i k. 273) — scisle rzecz ujmujac, czesé przed miotowej nieruchomosci nie jest przeznaczona na dziaialnosé sportowa, ale na usiugi, W tym uslugi W zakresie sportu, rekreacji i turystyki (k. 140). Odnoszac to do tresci Wskazanego W apelacji art. 72 ust. 3 pkt 4 u. g.n., zauwazyé Wypa da, ‘ze W tym przepisie jest mowa o dzialalnosci sportowej. Nie jest to pojecie tozsame z proWa dzeniem usiug W zakresie sportu, rekreacji i turystyki. Dla przykiadu Wskazaé moZna, Ze Wybu dowanie i prowadzenie hotelu, o czym byia mowa W pismach powoda do pozwanego z dnia 7 sierpnia 2008 r. (k. 179 — 180) i z dnia 2 grudnia 2008 r. (k. 181 — 182), niewatpliwie stanoWi1o by prowadzenie uslug W zakresie turystyki (por. przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usiugach turystycznyoh — t.j. D2.U. z 2004. Nr 223. poz. 2268 ze zm.). chociaz niezaprzeczalnie nie byioby to prowadzenie dzia1alnosci sportowej, uprawniajacej do zastosowania obnizonej stawki procentowej opiaty rocznej na mocy W/W przepisu. W konsekwencji nie ma tez istotnego znaczenia okolicznosé, Ze powéd W zakresie przedmiotu swojej dziaialnosci ma m. in. dziaialnosé zwiazana z kultura, rekreaojai sportem (k. 187), poniewaz przede Wszystkim niezbedne jest, aby faktycznie prowadzii taka dziaialnosé na przedmiotowej nieruchomosei i Zeby czynii to W sposéb, pozwalajacy uznaé, i2 stanowi to trwaia zmiane sposobu korzystania z tej nieruchomoéci, uzasadniajaca zmiane celu, na jaki zostaia ona oddana W Wieczyste uzytkowanie, a tym samym zastosowanie powyzszej stawki procentowej oplaty rocznej. Jakjuzjednak Wczeéniej Wyjaéniono, powod W ogoie nie udowodnii, Wjaki spo sob faktycznie korzystai z przedmiotowej nieruchomosci przed dokonaniem spornego WypoWie dzenia. W tym stanie rzeozy Sad Apelacyjny doszedi do przekonania, Ze apelacja powoda nie opiera1a sie na usprawiedliwionych podstawach, poniewaz nie W}/1<2tZEl1, ani zasadnosci podnie sionych zarzutow naruszenia prawa materialnego, ani dokonania przez Sad Okregowy Wadli Wych ustalen W Wyniku popeinienia zarzucanyoh uohybien procesowych, ktore miaiyby istotny Wplyw na prawidiowosé zaskarzonego Wyroku. W konsekwencji apelacja podlegaia oddaleniu na mocy art. 385 k.p.c., a odpowiednio do Wyniku rozstrzygniecia o odWo1aniu powoda zostal on obciaiony obowiazkiem zwrotu na rzeoz pozwanego kosztow postepowania apelacyjnego, o czym orzeczono na mocy art. 108 § 1 k.p.c. W zW. z art. 109 k.p.c. i art. 98 §§ 1 i3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. Odnoénie do zazalenia pozwanego Wskazaé nalezy W pierwszej kolejnosci, Ze nieWatp1i Wie nie moze zostaé zaakceptowane stanowisko, zajete przez Sad pierwszej instancji, ktore sprowadzaio sie do porownania zakresu (ilosci) uwzglednionych i nieuwzglednionych zarzutow Sygn. akt: 1 ACa 156/10 13 ży, iż w świetle opinii biegłej I. Osińskiej - co zresztą powód powtarza w uzasadnieniu apelacj., chociaż nie w samym zarzucie apelacyjnym (k. 268 i k. 273) -ściśle rzecz ujmując, część przed- miotowej nieruchomości nie jest przeznaczona na działalność sportową, ale na usługi, w tym usługi W zakresie sportu, rekreacji i turystyki (k. 140). Odnosząc to do treści wskazanego w apelacji art. 72 ust. 3 pkt 4 u.g.n., zauważyć wypa- da, że w tym przepisie jest mowa o działalności sportowej. Nie jest to pojęcie tożsame z prowa- dzeniem usług w zakresie sportu, rekreacji i turystyki. Dla przykładu wskazać można, że wybu- dowanie i prowadzenie hotelu, o czym była mowa w pismach powoda do pozwanego z dnia 7 sierpnia 2008 r. (k. 179 - 180) i z dnia 2 grudnia 2008 r. (k. 181 - 182), niewątpliwie stanowiło- by prowadzenie usług w zakresie turystyki (por. przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych - t.j. Dz.U. z 2004, Nr 223. poz. 2268 ze zm.). chociaż niezaprzeczalnie nie byłoby to prowadzenie działalności sportowej, uprawniającej do zastosowania obniżonej stawki procentowej opłaty rocznej na mocy w/w przepisu. W konsekwencji nie ma też istotnego znaczenia okoliczność, że powód w zakresie przedmiotu swojej działalności ma m. in. działalność związaną z kulturą, rekreacjąi sportem (k. 187), ponieważ przede wszystkim niezbędne jest, aby faktycznie prowadził taką działalność na przedmiotowej nieruchomości i żeby czynił to w sposób, pozwalający uznać, iż stanowi to trwałą zmianę sposobu korzystania z tej nieruchomości, uzasadniającą zmianę celu, na jaki została ona oddana w wieczyste użytkowanie, a tym samym zastosowanie powyższej stawki procentowej opłaty rocznej. .lakjużjednak wcześniej wyjaśniono, powód w ogóle nie udowodnił, wjaki spo- sób faktycznie korzystał z przedmiotowej nieruchomości przed dokonaniem spornego wypowie- dzenia. W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, że apelacja powoda nie opierała się na usprawiedliwionych podstawach, ponieważ nie wykazał, ani zasadności podnie- sionych zarzutów naruszenia prawa materialnego, ani dokonania przez Sąd Okręgowy wadli- wych ustaleń w wyniku popełnienia zarzucanych uchybień procesowych, które miałyby istotny wpływ na prawidłowość zaskarżonego wyroku. W konsekwencji apelacja podlegała oddaleniu na mocy art. 385 k.p.c., a odpowiednio do wyniku rozstrzygnięcia o odwołaniu powoda został on obciążony obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, 0 czym orzeczono na mocy art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 109 k.p.c. i art. 98 §§ 1 i 3 k.p.c. i art. 99 k.p.c. Odnośnie do zażalenia pozwanego wskazać należy w pierwszej kolejności, że niewątpli- wie nie może zostać zaakceptowane stanowisko, zajęte przez Sąd pierwszej instancji, które sprowadzało się do porównania zakresu (ilości) uwzględnionych i nieuwzględnionych zarzutów --- STRONA 9 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn..~kt:1ACa 156/10 15 W swietle poWyZs%ego rozstrzygniecia stwierdzié nalezy. Ze pozwany Wygrai W poste powaniu Zazaleniowym niemal W poiowie (W 46%), ponieWaZ Ze Wskazanej W Zazaleniu Warto sci przedmiotu zaskarzenia W kwocie 14.346 Z1 Wygrai co do kwoty 6571.48 Z1, o jaka zmniej szono obciazajace go koszty procesu (do zwrotu dla powoda) oraz nieuiszczone koszty sadowe (zamiast iacznej kwoty 7.148,27 Z1. tj. 6786,73 Z1 + 361,54 Z1 ZE1pi3C1 576,79 Z1, czyli 474,56 Z1 + 101,23 Z1). Biorac poduwage Zakres Wygrania sprawy W postepowaniu zazaleniowym, Sad Apelacyjny uZna1, Ze W tym Wypadku istnieje W peini uzasadniona podstawa do dokonania WZa jernnego Zniesienia miedzjl stronami kosztow postepowania Zaialeniowego, poniewaz kazda Z nich Wygraia W tym Zakresie W przyblizeniu po poiowie. 1 Podstawe rozstrzygniecia o Zazaleniu pozwanej stanowiiy przepisy art. 386 § 1 k.p.c. i art. 385 k.p.c. W ZW. Z an. 397 § 21<.p.c. i art. 100 k.p.c. . Q11P15‘! ...."""=;r ta; 5\ /'_ /, >. ‘qr / qr / 3/ 1‘ \ X ._\ r;“.31 ~\,,£;j_.. ""'._ . '. I Q  1 r.  ".141 \:11§\‘$‘F““ 9 ' U SS5." u .. \ __,» ‘i /1 / my :11$1 5.'T~‘i:1'1 ‘LN i _§."»' ::‘;1';.'"“"~T*»*..'..i£'»»:;'':=> \;>n‘ ,» 1 flaw “If ;I.*i?,;;;._*g"r€*1/.;§@={,..,;*.;j . j .,._._Q‘;_ Q9 9@»1. . I ~. 1 "1’ i "~ ' £1’  ‘*1. ‘I /* aw“ W 3 *~_,.._...'f 5" 'f"'_ f‘ K S1gn.,°kt: I ACa 156/10 15 W świetle powyżskego rozstrzygnięcia stwierdzić należy. że pozwany wygrał w postę- powaniu zażaleniowym niemal w połowie (w 46%). ponieważ ze wskazanej w zażaleniu warto- ści przedmiotu zaskarżenia w kwocie 14.346 zł wygrał co do kwoty 6.571,48 zł, o jaką zmniej- szono obciążające go koszty procesu (do zwrotu dla powoda) oraz nieuiszczone koszty sądowe (zamiast łącznej kwoty 7.148,27 zł, tj. 6.786,73 zł + 361,54 zł zapłaci 576,79 zł, czyli 474,56 zł + 101,23 zł). Biorąc podiuwagę zakres wygrania sprawy w postępowaniu zażaleniowym, Sąd Apelacyjny uznał, że w tym wypadku istnieje w pełni uzasadniona podstawa do dokonania wza- jemnego zniesienia między stronami kosztów postępowania zażaleniowego, ponieważ każda z nich wygrała wtym zakresie w przybliżeniu po połowie. t Podstawę rozstrzygnięcia o zażaleniu pozwanej stanowiły przepisy art. 386 § 1 k.p.c. i art. 385 k.p.c. w zw. z an. 397 § 2 k.p.c. i art. 100 k.p.c. . 96993 _..‹-'~'"=;f~ rg 51.. ‹". /, ›. *cr / .if Í ',/ .Q \ ¬ ._\ fa; ~\„„ę;¿_.,- ""°¬`, . '. I Ü - t '. - '¬n\:ii?›$'fi“'* li t U' sšah' '~ .. ¬. __,-» 'Ê /A f/ mi' "„›'¿,'Í' Š.`Ÿ=1:l'l WA" l _.Í.`."f f:-“;1'¿'."*'¬Ÿ*'*.."-..fí"›:;'~':=› \;>-‹Ł` .¬ 1 “dw rlt ;I.~i?,;¿g._'ş'f„å".i,.¿5f¿'={,.,,.;~.;j . T .,,_._¿¬¿ 39. 0-84* , I ~. 7. “ŸŁ "~ ' fi” - '73 Ű f W W s ¬~._.,._...-"Č 5” -`Í"'_ Í K