Postanowienie I ACa 141/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 141/10 % WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2010 r. Sip?! Apelacyiny w Poznaniu, I Wydzial Cywilny w sldadzie: e r ‘ Przewodniczqcyz SSA Maigorzata MazurkiewiczTalaga Srgdziowiez SA Marek Gérecki (Spit) é SA Jacek Nowicki \ Protokolant: é st. sekr. szgdowy Ewa Gadomska p0 rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. w Poznaniu , . na rozprawle sprawy z powédztwa M. J. przeciwko Skarbowi Paristwa — Prezesowi Sqdu Okrqagowego w Zielonej Gérze i Prezesowi Sqdu Rejanowego w Zielonej Gérze 0 zapiatg na skutek apelacji obu stron 0d Wyroku Sa,du Okrqgowego w Zielonej Gérze z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I C 207/09 Oddala obie apelacj e. // M. Gérecki .// M. MazurkiewiczTalaga /~/ J. Nowicki UZASADNIENIE Powédka M. J. wniosla pozew przeciwko pozwanemu Skarbowi Pafistwa — Prezesowi Sqdu Rejonowego W Zielonej Gérze i Prezesowi Sqdu Okreggowego w Zielonej Gérze 0 zaplatcg kwoty 100.00 0 Z} tytulem zadoééuczynienia za krzywdg spowodowanq przewlekkoéciq pDStQPOW&f1 W sprawach karnych toczqcych sit; przed Sqdem Rejonowym W Zielonej Gérze oraz Sqdem Okrqgowym w Zielonej Gérze.’ _ W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Pafistwa wniésl 0 oddalenie powédztwa W caloéci. , .1 Sygn. akt I ACa 141/1o E WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2010 r. Sad Apelacyjny w Poznaniu, I Wydział Cywilny W składzie: 1 r l Przewodniczący: SSA Małgorzata Mazurkiewicz-Talaga sęaziswisz SA Man->1< Górecki (spf.) S SA Jacek Nowicki \ Protokolant: . st. sekr. sądowy Ewa Gadomska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. w Poznaniu , _ na rozprawie sprawy z powództwa M. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze i Prezesowi Sądu Rejonowego w Zielonej Górze o zapłatę na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I C 207/09 oddala obie apelacj e. /-/ M. Górecki ./-/ M. Mazurkiewicz-Talaga /~/ J. Nowicki UZASĄDNIENIE Powódka M. J. wniosła pozew przeciwko pozwanernu Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w Zielonej Górze i Prezesowi Sądu Okręgowego w Zielonej Górze o zapłatę kwoty 100.00 O zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę spowodowana przewlekłoścíą postępowań w sprawach karnych toczących się przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze oraz Sądem Okręgowym w Zielonej Górze, _ W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa wniósł 0 oddalenie powództwa w całości. , .' --- STRONA 2 --- Zaskaréonym Wyrokiern z dnia 30 listopada 20091". Sqd Okrggowy W Zielonej Gérze zasqdzil 0d pozwanego Skarbu Pafistwa — Prezesa Szgdu Okrqgowego w Zielonej G01zeiPrezesa Szgdu Rej onowego w Zielonej Gérze kwotrg 40.000 Z1 a w pozostaflej czigéci powédztwo Oddalil. ' Podstawq takiego rozstrzygniqcia stanowily nastqpujqce ustalenia i rozwafiania. M. J. i K. J. pozostawali W zwigzku maliefiskim do dnia 30.12.20021". Z maliefistwa tego pochodzq dwie cérki. Prokuratura Rejonowa w Zielonej Gérze prowadzila postqpowanie przygotowawcze 0 popelnienie czynu karalnego z art. 207 § 1 kk przez K. J.. W dniu 29 stycznia 199912 zostal wniesiony akt oskarzenia w przedmiotowej sprawie do Sqdu Rej onowego w Zielonej Gérze, ktérq zarejestrowano pod syg. akt. IIK 13 0/99. __ 2* Prokuratura Rej onowa W Zielonej G01ze prowadzila postqpowanie przygotowawcze 0 popelnienie czynéw karalnych z art. 209 § 1 kk, art. 207 § 1 kk, 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, z art. 278 § 2 kk przez K. J. i W dniu 301ipca 19991. skierowala akt oskarienia do Sqdu Rejonowego W Zielonej Gérze. Sprawa zostaia zarejestrowana, a nastqpnie dolqczona do sprawy 0_ syg. IIK 130/99. W sprawie przepmwadzono pOStQp0W€lnifi dowodowe obejmujqce przesluchanie 11 éwiadkéw i z poczqtldem 2004):. nadano sygnaturq II K 99/04, po czyrn z dniem 16 paézdziernika 20061". zmieniono tryb prowadzenia sprawy ze zwyklego na uproszczony. Sprawa byla rozstrzygana na 13 posiedzeniach wdniach: 16.X.2006r., 17.XI.2006r. 5.XII.2006r. 9.120071. 15.II.2007, 15.III.2007r. 25.IV.2007r. 13.V"I.2007r. 3.VII.2007r. 6.X.2007r. 18.X.2007r. 30.X.2007r.19.III.2008r. W dniu 25 marca 20081 Szgd Rejonowy w Zielonej Gérze wydal wyrok w sprawie. Uznal oskarionego K. J. winnym znqcania siq fizycznego i psychicznego nad Zonq M. J., w okresie ad wrzeénia 19971: do kwietnia 19991". ktéry Llderzyl jg rqkq p0 twarzy, W giowq, plul na niq, szarpa} za wlosy, 'wk13.da} palce d0_n0sa, kopal po poéladkach i nogach, popychal, grozil pozbawieniem Zycia, uézywal w stosunku do niej sléw powszechnie uznanych za clbeliywe a obraéenia poszkodowanej naruszyly prawidlowe cz'y'nn0.§ci narzqdéwjej ciala na czas ponifiej 7 dni. Jednoczeénie Sqd uznal oskarionego za winnego uporczywego uchylania six; od obowiqzku loienia na ut1:zymanie maloletnich dzieci, przez 00 narazil je na niemoinoéé zaspokoj enia podstawowych potrzeb fiyciowych oraz przywlaszczenia przedmiotéw wyposaéenia domowego na szkodt; M. J.. Wobec oskarionego orzeczono kare; lqczng pozbawienia wolnoéci 1 roku i 6 miesiqcy z zawieszeniem na 41ata. W dniu 25 kwietnia 20081‘. oskariony wniésl apelacjq od powyiszego wyroku. Sprawa przekazana z0sta}a Sqdowi Okrqgowemu W Zielonej Gérze 11.06.2008r.i zarejestrowana pod syg. VII KA 723/O8. W dniu 16 kwietnia 20091". Sgd Okreggowy w Zielonej Gérze wydal wyrok W sprawie, zmieniajqc wyrok przez uniewinnienie oskarionego 0d czqéci zarzucanych mu czynéw tj. W czqéci dotyczqcej uchylania sit; 0d alimentacji i przywiaszczenia rzeczy wyposaienia domowego. Prokuratura Rejonowa w Shlbicach prowadzila posbgpowanie przygotowawcze przeciwko K. J. 0 popelnienie czynéw z art. 284 § 1 kk w zw; z art. 91 § 1 kk, Z art. 233 § 1 kki art. 238 kk. W dniu 30 listopada 19991". zosta} wniesiony przeciwko K. J . akt oskarienia do Sqdu Rejonowego w Siubicach, gdzie zarejestrowano jg pod syg. akt II K 1977/99. Sa,d Okrqgowy 'w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 12 lipca 20001‘. przekazal sprawe; wg wiaéciwoéci Sgdowi Rejonowemu wZie1onej Gérze, gdzie postanowieniem z dnia 10 listopada 20001". poiqczono jq ze sprawa, pod syg. II K 130/99, przy czym z poczqtkiem roku 2004 nadano jgj syg. II K 99/04. Sprawa zostala objegta nadzorem Prezesa Sqdu Okreggowego w Zielonej Gérze. _ Zarzqdzeniem z dnia 29 sierpnia 200 61', Z uwzigi na moiliwoéé przedawnjenia karalnoéci czynéw, wylqczono sprawq i zarejestrowano pod nowq syg. II K 966/06. A  Zaskarżonym wyrokiem z dnia 30 listopada 2009r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze zasądził od pozwanego Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w Zielonej Górze i Prezesa Sądu Rejonowego W Zielonej Górze kwotę 40.000 zł a w pozostałej części powództwo oddalił. ` Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia i rozważania. M. J. i K. J. pozostawali w związku małżeńskim do dnia 30.12.2002r. Z małżeństwa tego pochodzą dwie córki. Prokuratura Rejonowa w Zielonej Górze prowadziła postępowanie przygotowawcze o popełnienie czynu karalnego z art. 207 § 1 kk przez K. J.. W dniu 29 stycznia 1999r. został wniesíony akt oskarżenia W przedmiotowej sprawie do Sądu Rejonowego w Zielonej Górze, którą zarejestrowano pod syg. akt. IIK 13 0/99. _, 2' Prokuratura Rejonowa w Zielonej Górze prowadziła postępowanie przygotowawcze o popełnienie czynów karalnych z art. 209 § 1 kk, art. 207 § 1 kk, 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, z art. 278 § 2 kk przez K. J. iw dniu 30 lipca 1999r. skierowała akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Zielonej Górze. Sprawa została zarejestrowana, a następnie dołączona do sprawy o_ syg. IIK 130/99. W sprawie przeprowadzono postępowanie dowodowe obejmujące przesłuchanie 11 świadków i z początkiem 2oo4r. nadano sygnaturę II K 99/04, po czym z dniem 16 października 2006r. zmieniono tryb prowadzenia sprawy ze zwykłego na uproszczony. Sprawa była rozstrzygana na 13 posiedzeniach w dniach: 16.X.200ór., 17.XI.2oo6r. 5.XII.2oo6r. 9.I.2oo7r. 15.II.2oo'7, 15.III.2007r. 25.IV.20o7r. 13.V"I.2007r. 3.VII.2007r. 6.X.2o07r. 18.X.20o7r. 3o.X.20o7r.19.III.2oo8r. W dniu 25 marca 20081". Sąd Rejonowy w Zielonej Górze wydał wyrok w sprawie. Uznał oskarżonego K. J. winnym znęcania się fizycznego i psychicznego nad żoną M. J., w okresie od września 1997r. do kwietnia 1999r. który uderzył ją ręką po twarzy, w głowę, pluł na nią, szarpał za włosy, 'wkładał palce donosa, kopał- po pośladkach í nogach, popychał, groził pozbawieniem życia, używał w stosunku do niej słów powszechnie uznanych za obelżywe a obrażenia poszkodowanej naruszyły prawidłowe czynności narządówjej ciała na czas poniżej 7 dni. Jednocześnie Sąd uznał oskarżonego za winnego uporczywego nchylania się od obowiązku łożenia na utrzymanie małoletnich dzieci, przez co naraził je na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz przywłaszczenia przedmiotów wyposażenia domowego na szkodę M. J.. Wobec oskarżonego orzeczono karę łączną pozbawienia wolności 1 roku i 6 miesięcy z zawieszeniem na 4 lata. W dniu 25 kwietnia 2008r. oskarżony wniósł apelację od powyższego wyroku. Sprawa przekazana została Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze 11.06.2008r.i zarejestrowana pod syg. VII KA 723/08. W dniu 16 kwietnia 2oo9r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wydał wyrok W sprawie, zmieniając wyrok przez uniewinnienie oskarżonego od części zarzucanych mu czynów tj. w części dotyczącej uchylania się od alimentacji i przywłaszczenia rzeczy wyposażenia domowego. Prokuratura Rejonowa W Słubicach prowadziła postępowanie przygotowawcze przeciwko K. J. 0 popełnienie czynów z art. 284 § 1 kk W zw. z art. 91 § 1 kk, Z art. 233 § 1 kki art. 238 kk. W dniu 30 listopada 1999r. został wniesiony przeciwko K. J. akt oskarżenia do Sądu Rejonowego w Słubicach, gdzie zarejestrowano ją pod syg. akt II K 1977/99. Sąd Okręgowy W Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 12 lipca 2000r. przekazał sprawę wg właściwości Sądowi Rejonowemu w Zielonej Górze, gdzie postanowieniem z dnia 10 listopada 2ooor. połączono ją ze sprawą pod syg. II K 130/99, przy czym z początkiem roku 2004 nadano jej syg. II K 99/04. Sprawa została objęta nadzorem Prezesa Sądu Okręgowego w Zielonej Górze. _ Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 200 6r, z uwagi na możliwość przedawnienia karalności czynów, Wyłączono sprawę i zarejestrowano pod nową syg. II K 966/06. P ' --- STRONA 3 --- Postegpowanie dowodowe W sprawie zostalo przeprowadzone na siedmiu posiedzeniach W dniach: 30 paédziernika 20071, 161istopada 2007r, 13 grudnia 2007r, 8 stycznia 2o08r, 31 stycznia 2008r, 20 lutego 20081", 19 rnarca 20081. W dniu 25 marca 20081‘. Sad wydai wyrok w sprawie, a uzasadnienie zostalo dorcgczone W dniu 15 maja 2008r. Sad uznal oskarfionego za winnego popeinienia zarzucanego mu czynu, przywlaszczenia, Wbrew Woli swojej éony, przyczepy kempingowej, ktéra nastqpnie sprzeda} oraz dwoch telewizoréw, videa, telefonu z faxem, telefonu przenoénego, dwéch biurek, samochodu osobowego marki R. (...), ktory zosta} nastegpnie rozebrany na czigéci, ktore zostaly sprzedane a nadwozie porzucone, obrazu olejnego, roweru treningowego, dyktafonu, kompletu garnkéw, radiornagnetofonu. , Ponadto Sad uzna} go za winnego sldadania faiszywych zeznafi i zloéenia falszywego zawiadomienia 0 kradgieiy samochodu. Oskariony zostai skazany na 1 roki osiem miesiocy pozbawienia wolnoéci z zawieszeniem na dwa lata préby, ponadto zobowiqzano oskarionego do czgéciowego naprawienia szkody poprzez zaplacenie pokrzywdzonej M. J. 26.121,99 z} w terrninie dwéch lat od uprawomocnienia sir; wyroku oraz kosztéw jej peinomocnika w kwocie 1.59621. Akta Wraz z apeiacja przeslane zostaly do Sadu Okrqgowego w Zielonej Gérze 17 czerwca 2008r,. 1 zarejestrowane pod syg. VII KA 753/08. Wyrokiem Sadu Okreggowego W Zielonej Gérze z dnia 28 kwietnia 2009r. uchylono zaskariony wyrok i postapowanie W sprawie zostalo umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk z uwagi na przedawnienie karalnoéci. Czyny objqte aktem oskarienia przedawniaiy sis; kolejno: czemdec 20081", sierpiefi 20081", grudziefi 20081", 24.02.20 09r, 5.03.2009r, i ostatni czyn 7.o3.2009r, przedawnienie zarzucanego Wystqpku nastqpiio 5.09.2008r. Prokuratura Rejonowa W Zielonej Gérze prowadzila postegpowanie przygotowawcze W sprawie 0 popeiniénie czyny karalnego z art. 270 §' 1 "kki z art. 276 kk przez K. J.. W dniu 30 listopada 1999r. zostal Wniesiony akt oskarzenia W przedmiotowej sprawie do Sadu Rejonowego w Zielonej Gorze, ktéra zarejestrowano pod sygakt. II K 1598/99. Postanowieniem Z dnia 26 maja Sqd Rejonowy W Zielonej Gorze poiaczyi przedmiotowq sprawq ze sprawa II K130/99. Z poczgtldem r0kI.1 2004 nadano sprawie sygnatulQ II K 99/04 a z dniem 23 pafidziernika 20061". zmjeniono tryb prowadzenia sprawy ze zwy1<}ego na uproszczony. W sprawie powédka peiniqca role; oskariyciela posilkowego byla obecna na 46 terminaoh. W dniu 29 sierpnia 2006r. sprawq Wylqczono ze sprawy 0 syg.akt. II K 99/ 04, z uwagi na rnoiliwoéé przedawnienia karalnoéci czynu bqdqcego przedmiotem sprawyi zarejestrowano pod sygnaturq II K 967/06. Posttgpowanie dowodowe byio przeprowadzone na czterech posiedzeniach W terminach: 23 paidziernika 20061", 17 ljstopada 20061", 30 listopada 20061‘, 21 czezwca 20071". Wyrok W sprawie zapadl w dniu 2'7 czerwca 20071‘. Oskarfiony zosta} uznany za winnego popeinienia zarzucanych mu wystqpkéw tj. sfalszowania podpiséw iony — M. J., Z. S. i H. §. (teéciowj na zaéwiadczeniu zgioszenia pobytu stalego i ukryciu paszportu maloletniej cérki. Skazany zostal na kare; trzech miesiocy pozbawienia wolnoéci z warunkowym zwieszeniem na 3 lata. Oskariycielka posilkowa otrzymala zwrot kosztéw peinomocnika W Wysokoéci 819,84 zl. Uzasadnienie wyroku zosta§o dorqczone skariacemu w dniu 31 marca 2008r. W dniu 11 kwietnia 20081‘. oskariony Wniosl apelacjq. Sprawa wraz z apeiacja przekazana i‘ zarejestrowana W Sadzie Okrqgowyln W Zielonej Gérze pod syg. akt. VII “Ka 883/08 w dniu 21.07.2008r. W dniu 16 kwietnia 20091“. Sad Okrqgowy w Zielonej Gérze uchylil wyrok z 2'7.06.2o07r. i umorzyl postgpowanie w sprawie na zasadzie art. 1 § 2 kk, art. 17 § 1 pkt 3 kpk W stosunku do jednego czynu a w stosunku do drugiego na podstawie art. 100 § 1 pkt 4 kk, art. 102kkiart.1'7§1pkt6kpk. A . 1 Postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone na siedmiu posiedzeniach w dniach: 30 października 2oo7r, 16 listopada 2007r, 13 grudnia 2007r, 8 stycznia 2008r, 31 stycznia 2008r, 20 lutego 2008r, 19 marca 2008r. W dniu 25 marca 2008r. Sąd wydał wyrok w sprawie, a uzasadnienie zostało doręczone w dniu 15 maja 2008r. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przywłaszczenia, wbrew woli swojej żony, przyczepy kempingowej, którą następnie sprzedał oraz dwóch telewizorów, videa, telefonu z faxem, telefonu przenośnego, dwóch biurek, samochodu osobowego marki R. (...), który został następnie rozebrany na części, które zostały sprzedane a nadwozie porzucone, obrazu olejnego, roweru treningowego, dyktafonu, kompletu garnków, radiomagnetofonu. , Ponadto Sąd uznał go za winnego składania fałszywych zeznań i złożenia fałszywego zawiadomienia o kradzieży samochodu. Oskarżony został skazany na 1 roki osiem miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem na dwa lata próby, ponadto zobowiązane oskarżonego do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłacenie pokrzywdzonej M. J. 26.121,99 zł w terminie dwóch lat od uprawomocnienia się wyroku oraz kosztów jej pełnomocnika w kwocie 1.596zł. Akta wraz z apelacją przesłane zostały do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze 17 czerwca 2o08r,. i zarejestrowane pod- syg. VII KA 753/08. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 28 kwietnia 2009r. uchylono zaskarżony wyrok i postępowanie w sprawie zostało umorzone na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk z uwagi na przedawnienie karalnoścci. Czyny objęte aktem oskarżenia przedawniały się kolejno: czerwdec 20081", sierpień 20081", grudzień 2008r, 24.02.20 09r, 5.03.2o09r, i ostatni czyn 7.o3.2oo9r, przedawnienie zarzucanego występku nastąpiło 5.o9.2oo8r. Prokuratura Rejonowa w Zielonej Górze prowadziła postępowanie przygotowawcze w sprawie o popełnienie czyny karalnego z art. 270 §` 1 'kki z art. 276 kk przez K. J.-. W dniu 30 listopada 1999r. został wniesiony akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie do 'Sądu Rejonowego w Zielonej Górze, którą zarejestrowano pod syg.akt. II K 1598/99. Postanowieniem z dnia 26 maja Sąd Rejonowy w Zielonej Górze połączył przedmiotową sprawę ze sprawą II K130/99. Z początkiem roku 2004 nadano sprawie sygnaturę II K 99/04 a z dniem 23 października 2006r. zmieniono tryb prowadzenia sprawy ze zwykłego na uproszczony. W sprawie powódka pełniące rolę oskarżycieła posiłkowego była obecna na 46 terminach. W dniu 29 sierpnia 2006r. sprawę wyłączono ze sprawy 0 syg.akt. II K 99/ 04, z uwagi na możliwość przedawnienia karalności czynu będącego przedmiotem sprawyi zarejestrowano pod sygnaturą II K 967/06. Postępowanie dowodowe było przeprowadzone na czterech posiedzeniach w terminach: 23 października 2006r, 17 listopada 2006r, 30 listopada 2006r, 21 czerwca 2007r. Wyrok w sprawie zapadł W dniu 27 czerwca 2007r. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia zarzucanych mu występków tj. sfałszowania podpisów żony - M. J., Z. Ś. i H. Ś. (teściówl na zaświadczenie zgłoszenia pobytu stałego i ukryciu paszportu małoietniej córki. Skazany został na karę trzech miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zwieszeniem na 3 lata. Oskarżycielka posiłkowa otrzymała zwrot kosztów pełnomocnika w wysokości 819,84 zł. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2008r. W dniu 11 kwietnia 2008r. oskarżony wniósł apelację. Sprawa wraz z apelacją przekazana i` zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w Zielonej Górze pod syg. akt. VII “Ka 883/08 w dniu 21.07.2008r. W dniu 16 kwietnia 2009r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze uchylił wyrok z 27.06.2007r. i umorzył postępowanie w sprawie na zasadzie art. 1 § 2 kk, art. 17 § 1 pkt 3 kpk w stosunku do jednego czynu a w stosunku do drugiego na podstawie art. 100 § 1 pkt 4 kk, art. 1o2kkiart.1'7§1pkt6kpk. 1 . 1 --- STRONA 4 --- Sad odwolawczy 1121121, ii czyn oskarionego wypelnfi znamiona z art. 270 § 1 kk, jednak caI0kszta1"t sprawy daje podstawq do przyj QCIH, 1.=1 ow czyn nie by} spolecznie szkodliwy w stopniu znikomym a Wit;c zgodnie z treécia art. 1 § 2 kk W ogéle nie stanowii przestqpstwa. W ocenie Sada odwolawczego K. J. nie Wyrzadzil swoim zachowaniem Zadnej szkody ani tea nastqpstwa jego czynu nie groziiy szkoda. Karalnoéé zaé drugiego ozynu ustaia na etapie postopowania miegdzyinstancyjnego, bowiem przepisany oskarionemu czyn z art. 276 kk jest zagroiony kara pozbawienia Wolnoéci do Iat 2 , a zatem karalnoéé ustaIa p0 uplywie 10 lat, czyn popelniony zosta} W Styczniu 1999r. a Witgc Wystegpek ulegI przedawnieniu W styczniu 20091". Prokuratura Rejonowa w Zielonej Gorze prowadzila postqpowanie przygotowawcze 0 popelnienie czynu karalnego z art. 284 § 1 kk przez K. J.. W dniu 6.1o.2oo0r. zosta} wniesiony akt oskarienia w przedmiotowej sprawie do Sadu Rejonowego w Slubicach. Nastrgpnie sprawa przekazana zostala do Sqdu Rejonowego W Zielonej Gérze. _ '3 Z poczatkiem roku 2004 nadano sprawie sygn. II K 99/04, w dniu 7 marca 2oo6r. sprawq wylaczono ze sprawy o sygn. akt II K 99/04, prowadzono pod sygn. II K 968/06 a z dniem 16 paidziernika 2006r. zmieniono tryb prowadzenia sprawy ze zwyklego na uproszczony. Postqpowanie dowodowe bylo przeprowadzone na siedmiu posiedzeniach w terminach: 17 paidziemika 2oo6r, 12 grudnia 2oo6r, 24 stycznia 2oo7r, 22 Iutego 2007r, 28 marca 2007r, 9 maja 20071, 20 czerwca 2007r. Wyrok w sprawie zapadl W dniu 27 czerwca 2007r. Sad uznal oskarionego Winnego popeinienia umyélnego Wystqpku z art. 284 § 1 kk przywiaszczenia samochodu marki F. (...) na szkodeg M. J. i ska:ai go 11a jeden rok pozbawienia Wolnoéci z zawieszeniom Warunkowym na okres 3 lat tytuiem proby. Zasqdzone zostaiy takie koszty peinomocnika oskaréycielld posiikowej W kwocie 1.127328 21. Uzasadnienie wyroku zostaio Wysiane przez Sad skariacemu W dniu 3 marca 2oo8r. [zarzqdzenie stosowne przez sadziego wydane bylo 27.09.2007r.) Apelacja oskarionego Wpbmaia 11.o4.2oo8r. Zarzadzenie o przyjrgciu apelacji strony postqpowania otrzyn1aIy po 20 kwietnia 2008r. . Dopiero dnia 21.07.2008r. wptynrgly akta z apelacja do Sadu Okrcggowego W Zielonej Gorze pod sygn. akt VII Ka 882/08. W dniu 28 kwietnia 2009r. Sad Okrqgowy w Zielonej Gérze umorzyk postegpowanie W sprawie na zasadzie art. 17 § 1 pkt 6 kpk z uwagi na to, ii doszIo do przedawnienia karalnoéci z dniem 28.03.20091". . Pelnornocnik powodkizwrocil siq do Prezesa Sadu Okrogowego W Zielonej Gorze ze skarga W zwiazku z bezczynnoécia, W sprawie II K 99/04. Zostal zarzadzony nadzor Prezesa nad sprawa. '  Wpiémie z dnia 14 Wrzeénia 2005r. Prezes Sadu Okrqgowego wZielo11ej G61ze zwrocil sie; do Prezesa Sadu Rejonowego W Zielonej Gorze, W ktorym Wskazal, ie W sprawie II K 99/04 stwierdzono raéaca przewlekloéé postopowania karnego. Wskazano, fie sprawa od poczqtku nacechowana jest celowoécia utrudniania postqpowania karnego ze strony oskaréonego i niektérych obroflcéw. Oskarfiony wielokrotnie nie staWiaI sie; na Wezwania Sadu przedstawiajac zaéwiadczenia 1 zwolnienia lekarskie nie potwierdzone przez lekarza sadowego, ktére zostaly zweryfikowane zbyt poéno, a takie obroficy oskarionego nie stawiali siq na rozprawy wielokrotnie, co bylo tolerowane przez Sad. Wskazano tei, fie oskariony Wielokrotnie Wypowiadal pelnomocnictwo obroficom i ustanawial nowych, eWentual11ie Wnosfl o wyznaczenie obroflcy z urzqdu, a obrofxcy Wnosili 0 Odroczenie lub odwolanie rozprawy z réinych powodow, np. wyjazdu na ,,ferie zimowe”. Zarzucono, is Wnioski te bez wyj qtku byly uwzglqdniane i nie domagano sitg ustanowienia substytuta, co zdaniem Prezesa Sadu Okrqgowego w Zielonej Gérze spowodowalo otwarcie przewodu sadowego dopiero W dniu 19.03.2004r. Prezes zarzuci} takie niezrozumiahg i nieuzasadnionq zmiano sodziego sprawozdawcy, oraz ie sprawa od 19 stycznia 20051". pozostaje bez biegu. Prezes Sadu Okreggowego w Zielonej Gorze zobowiazai Prezesa Sadu Rejonowego W Zielonej Gorze o obj:gcie‘ osobistym nadzorem postqpowvania i sldadania, co miesiac informacji 0 podejmowanych przez stgdziego sprawozdawcr; czynnoéciach procesowych. W kolejraych pismach Prezes Sadu Rejonowego W Zielonej Gorze i11f0rrn0WaI Prezesa Sqdu Okrqgowego o czymnoéciach W sprawie. .   ."IF Sąd odwoławczy uznał, iż czyn oskarżonego wypełnił znamiona z art. 270 § 1 kk, jednak całokształt sprawy daje podstawę do przyj ęcia, że ów czyn nie był społecznie szkodliwy w stopniu znikomym a więc zgodnie z treścią art. 1 § 2 kk w ogóle nie stanowił przestępstwa. W ocenie Sądu odwoławczego K. J. nie wyrządził swoim zachowaniem żadnej szkody ani też następstwa jego czynu nie groziły szkodą. Karalność zaś drugiego czynu ustała na etapie postępowania międzyinstancyjnego, bowiem przepisany oskarżonelnu czyn z art. 276 kk jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 2 , a zatem karalność ustała po upływie 10 lat, czyn popełniony został w styczniu 19991". a więc występek uległ przedawnieniu w styczniu 2009r. Prokuratura Rejonowa w Zielonej Górze prowadziła postępowanie przygotowawcze o popełnienie czynu karalnego z art. 284 § 1 kk przez K. J.. W dniu 6.1o.2ooor. został wniesiony akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie do Sądu Rejonowego w Słubicach. Następnie sprawa przekazana została do Sądu Rejonowego w Zielonej Górze. _ W Z początkiem roku 2oo4 nadano sprawie sygn. II K 99/04, w dniu 7 marca 2006r. sprawę Wyłączono ze sprawy o sygn. akt II K 99/04, prowadzono pod sygn. II K 968/06 a z dniem 16 października 2006r. zmieniono tryb prowadzenia sprawy ze zwykłego na uproszczony. Postępowanie dowodowe było przeprowadzone na siedmiu posiedzeniach w terminach: 17 października 2oo6r, 12 grudnia 2oo6r, 24 stycznia 2oo7r, 22 lutego 2oo7r, 28 marca 2007r, 9 maja 2oo7r, 20 czerwca 2oo7r. Wyrok w sprawie zapadł w dniu 27 czerwca 2oo7r. Sąd uznał oskarżonego winnego popełnienia umyślnego występku z art. 284 § 1 kk przywłaszczenia samochodu marki F. (...) na szkodę M. J. i skazał go na jeden rok pozbawienia wolności z zawieszeniem warunkowym na okres 3 lat tytułem próby. Zasądzone zostały także koszty pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej w kwocie 1.127,28 zł. Uzasadnienie wyroku zostało wysłane przez Sąd skarżącemu w dniu 3 marca 2ooSr. [zarządzenie stosowne przez sędziego wydane było 27.09.2007r.) Apelacja oskarżonego wpłynęła 11.o4.2oo8r. Zarządzenie o przyjęciu apelacji strony postępowania otrzymały po 20 kwietnia 2008r. . Dopiero dnia 21.07.2008r. wpłynęły akta z apelacją do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze pod sygn. akt VII Ka 882/08. W dniu 28 kwietnia 2009r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze umorzył postępowanie w sprawie na zasadzie art. 17 § 1 pkt 6 kpk z uwagi na to, iz doszło do przedawnienia karalności z dniem 28.03.2oo9r. _ Pełnomocnik powódki- zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego W Zielonej Górze ze skarga w związku z bezczynnościa w sprawie II K 99/04. Został zarządzony nadzór Prezesa nad sprawą. ' - Wpiśmie z dnia 14 września 2005r. Prezes Sądu Okręgowego wZielonej Górze zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w Zielonej Górze, w którym wskazał, że W sprawie II K 99/04 stwierdzono rażącą przewlekłość postępowania karnego. Wskazane, że sprawa od początku nacechowana jest celowością utrudniania postępowania karnego ze strony oskarżonego i niektórych obrońców. Oskarżony wielokrotnie nie stawiał się na wezwania Sądu przedstawiając zaświadczenia i zwolnienia lekarskie nie potwierdzone przez lekarza sądowego, które zostały zweryfikowane zbyt późno, a także obrońcy oskarżonego nie stawiali się na rozprawy wielokrotnie, co było tolerowane przez Sąd. Wskazane też, że oskarżony wielokrotnie wypowiadał pełnomocnictwo obrońcom i ustanawial nowych, ewentualnie wnosił o wyznaczenie obrońcy z urzędu, a obrońcy Wnosili o odroczenie lub odwołanie rozprawy z różnych powodów, np. wyjazdu na „ferie zimowe”. Zarzucono, że wnioski te bez wyjątku były uwzględniane i nie domagano się ustanowienia substytuta, co zdaniem Prezesa Sądu Okręgowego w Zielonej Górze spowodowało otwarcie przewodu sądowego dopiero W dniu 19.03.2004:”. Prezes zarzucił także niezrozumiałą i nieuzasadnioną zmianę sędziego sprawozdawcy, oraz że sprawa od 19 stycznia 2005r. pozostaje bez biegu. Prezes Sądu Okręgowego w Zielonej Górze zobowiązał Prezesa Sądu Rejonowego w Zielonej Górze o objęcie' osobistym nadzorem postępowania i składania, co miesiąc informacji o podejmowanych przez sędziego sprawozdawcę czynnościach procesowych. W kolejnych pismach Prezes Sądu Rejonowego w Zielonej Górze informował Prezesa Sądu Okręgowego o czynnościach w sprawie. . - - .-'Í --- STRONA 5 --- Pismem z dnia 14. 11.20 081'. peinomocnik M. J . zwrocil sic; do Sadu Okrqgowego W Zieionej G61ze 0 przyspieszenie terminu rozpravry W sprawach odwolawczych VII Ka 753/08, VII K11 882/08 i VII KA 883/08. W odpowiedzi na W/W pismo Sad Okrogowy W Zielonej Gérze W piémie z dnia 17 listopada 20 08r. Wskaza}, is z uwagi na brak Wczeéniejszych Wolnych tern1ir16W powyisze sprawy bqda wyznaczone na wokande; W styczniu 2009r. Wieloletnie postqpowanie sadowe, bezczynnoéé Sadu, obowiqzek Wieloietniego Stawiania sis; na rozprawach i zapoznawania siq z aktami przez powédkq a W konsekwencji w trzech sprawach uchylenie Wyrokow skazujacych 0Sl<a1'ioI1eg0 i umorzenie postopowania z uwagi na przedavmienie karalnoéci wywolalo W powodce poczucie krzywdy, bezsilnoéci, poczucie braku ochrony ze strony wymiaru sprawiedliwoéci, przy jednoczesnym prezentowaniu przez oskarionego poczucia bezkarnoéci. 0 2* Sad Okreggowy Wobec tak zebranego materialu dowodowego stwierdzil, ie roszczenie powodki, co do zasady zaslugiwaio na uwzglodnienie, jedynie Wysokoéé dochodzonego zadoééuczynienia musiala ulec obniieniu. Zgodnie Z art. 12 List. 4 ustawy z dnia 17.06.2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postgpowaniu sadowyin bez uzasadnionej zwloki, Sad uwzglodniajac skarge; moie na Wniosek skariacego, przyznaf: mu od Skarbu Pafistwa odpowiednia sumo W wysokoéci nie przekraczajacej kwoty 10.000 z} ale skaraacy mote rowniea, o ile jego skargq uwzglodniono, dochodzié odrqbnym postqpowaniem naprawienia szkody Wyniklej ze' stwierdzenia przewlekioéoi i zasadzenia zadoééuczynienia (art. 15 List. 2). Z koiei art. 16 cyt. ustaWy Wskazuje, ze strona, ktora nie WIli0Si’El skargi na przewlekioéé postqpowania, mode po prawomocnym zakoficzeniu postopowania dochodzié na podstawie art. 417 kc naprawienia szkody wyniklej 2 przewlekioéci. Art. 15 i 16 cyt. wyaej stanowia swego rodzaju wzmocnienie normatyW11e odpowiedzialnoéci Pafistwa 11a podstawie przepisow prawa cywilnego za szkodo Wyrzadzonq rozpoznaniem sprawy W postqpowaniu sadowym z nieuzasadniona zwioka. Podstawa pramia dochodzenia roszczefi cyw'ih1opraW11.ych jest wprost art. 445 i 448 kc i ioh Wyldadnia dostosowana do orzecznictwa Europejskiego Trybunalu Praw Czlowieka dotyczacogo art. 6 ust. 1 i art. 41 Konwencji o Ochronie Praw Cziowieka i Podstawowych Wolnoéci, sporzadzonej W Rzymie 4 listopada 19501. W zwiazku z powyaszym brak Wczeéniejszego, stosownego rozst1'zygniQcia Sadu W trybio art. 12 cyt. ustawy nie stanowi przeslanki uzasadniajacej przyj Qcie braku podstawy prawnej do dochodzenia roszczeii. Powodka bodac pokrzywdzona W kaidej ze spraw cierpliwie oczekiwaia na ostateczna decyzjo Sadu, nie moize WIQC dzialaé przeciwko niej Wczeéniejsza niechqé do skladania skarg 11a przewleldoéé postqpowania. Powodka by}:1 zainteresowana merytorycznyzn, ostatecznym rozstrzygniqciem. Art. 6 ust. 1 Konwencji 0 Ochronie Praw Cziowieka i Podstawowych Woinoéci stanowi, fie kaidy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpairzenia jego sprawywrozsadnym terminie przez niezawisly i bezstronny Sad. Powédka W kaidej z tych spraw byla oskariycielka posilkowq a wiegc strona postopowania karnego, stad miala prawo do rzetelnego procesu sadowego. Wbrew zarzutom strony pozwanej nie ulega wqtpliwoéci, ie doszlo do przewlekloéci postopowania tak przed Sadem Rejonowym W Zielonej Gorze, jaki w postgpowaniu odwoiawczym przed Sadem Okrogowym W Zielonej Gorze. Wyznaézenie rozprawy odwolawczej W rozsadnym terminie, a nawet W terminie wskazanym W piémie do peinomocnika oskariycielki tj. W styczniu 20091". nie doprowaclziloby do przedawnienia karalnoéci V\FiQkSZO§CI czynéw zarzucanych oskarionemu. _ Akta sprawy II K 966/ 06 Wraz z apelacj a wpiynqly do Sadu Okrqgowego w Zielonej Gorze 17 c_zerwca 20081‘, dopiero po 10 miesiacach (28 kwietnia 2009r.] Wyznaczona zostala rozprawa odwolawcza, pomimo pism pe1nomoc11ika powodki Wskazujacej na mofiliwoéé przedawnienia karalnoéci czynow. 1 Pismem z dnia 14. 11.2oo8r. pełnomocnik M. J. zwrócił się do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze o przyspieszenie terminu rozprawy w sprawach odwoławczych VII Ka 753/08, VII Ka 882X08 i VII KA 883/08. W odpowiedzi na w/w pismo Sąd Okręgowy w Zielonej Górze W piśmie z dnia 17 listopada 20 0812 wskazał, że z uwagi na brak wcześniejszych wolnych terminów powyższe sprawy będą wyznaczone na wokandę w styczniu 2009r. Wieloletnie postępowanie sądowe, bezczynność Sądu, obowiązek wieloletniego stawiania się na rozprawach i zapoznawania się z aktami przez powódkę a w konsekwencji W trzech sprawach uchylenie wyroków skazujących oskarżonego i umorzenie postępowania z uwagi na przedavmienie karalności wywołało w powódce poczucie krzywdy, bezsilności, poczucie braku ochrony ze strony wymiaru sprawiedliwości, przy jednoczesnym prezentowaniu przez oskarżonego poczucia bezkarnoścí. -o 2' Sąd Okręgowy wobec tak zebranego materiału dowodowego stwierdził, że roszczenie powódlci, co do zasady zasługiwało na uwzględnienie, jedynie wysokość dochodzonego zadośćuczynienia musiała ulec obniżeniu. Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17.06.2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez uzasadnionej zwłoki, Sąd uwzględniając skargę może na wniosek skarżącego, przyznać mu od Skarbu Państwa odpowiednią sumę w wysokości nie przekraczającej kwoty 10.000 zł ale skarżący może również, o ile jego skargę uwzględniono, dochodzić odrębnym postępowaniem naprawienia szkody wynikłej ze' stwierdzenia przewlekłości i zasądzenia zadośćuczynienia (art. 15 ust. 2). Z kolei art. 16 cyt. ustawy wskazuje, ze strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania, może po prawomocnym zakończeniu postępowania dochodzić na podstawie art. 417 kc naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości. Art. 15 i 16 cyt. wyżej stanowią swego rodzaju wzmocnienie normatywne odpowiedzialności Państwa na podstawie przepisów prawa cywilnego za szkodę wyrządzoną rozpoznaniem sprawy w postępowaniu sądowym z nieuzasadnioną zwłoką. Podstawą prauoią dochodzenia roszczeń cywilnoprawnych jest wprost art. 445 i 448 kc i ich wykładnia dostosowana do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego art. 6 ust. 1 i art. 41 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzonej w Rzymie 4 listopada 195012 W związku z powyższym brak wcześniejszego, stosownego rozstrzygnięcia Sądu w trybie art. 12 cyt. ustawy nie stanowi przesłanki uzasadniającej przyjęcie braku podstawy prawnej do dochodzenia roszczeń. Powódka będąc pokrzywdzona w każdej ze spraw cierpliwie oczekiwała na ostateczną decyzję Sądu, nie może więc działać przeciwko niej wcześniejsza niechęć do składania skarg na przewlekłość postępowania. Powódka była zainteresowana merytorycznym, ostatecznym rozstrzygnięciem. Art. 6 ust. 1 Konwencji 0 Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności stanowi, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawywrozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny Sąd. Powódka w każdej z tych spraw była oskarżycielką posiłkową a więc stroną postępowania karnego, stąd miała prawo do rzetelnego procesu sądowego. Wbrew zarzutorn strony pozwanej nie ulega wątpliwości, że doszło do przewlekłości postępowania tak przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze, jaki w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Okręgowym W Zielonej Górze. Wyznaczenie rozprawy odwoławczej W rozsądnym terminie, a nawet W terminie wskazanym w piśmie do pełnomocnika oskarżycielki tj. w styczniu 2009r. nie doprowadziłoby do przedawnienia karalności większości czynów zarzucanych oskarżonemu. _ Akta sprawy II K 966/ 06 wraz z apełacj ą wpłynęły do Sądu Okręgowego w Zielonej Górze 17 czerwca 20081; dopiero po 10 miesiącach (28 kwietnia 2009r.] wyznaczona została rozprawa odwoławcza, pomimo pism pełnomocnika powódki wskazującej na możliwość przedawnienia karalności czynów. 1 --- STRONA 6 --- Sprawa II K 967/06 wplynala z apelacja 21 Iipca 20091‘, dopiero po dziewiqciu miesiacach Wyznaczono rozprawa odwoiawcza, identycznie W sprawie II K 968/06. Pismem z dnia 14 Wrzeénia 20051‘. Prezes Sadu Okrggowego W Zielonej Gorze skierowanym do Prezesa Sadu Rejonowego W Zielonej Gérze stwierdzii wprost raiqca przewlekloéé postopowania karnego W sprawie II K 99/04 {powstalej z poiaczenia pozostalych spraw). Prezes wskazal na celowe utrudnianie post:gpowania przez oskarzonego i obrofico, ktéremu nie potrafi zaradzié Sad. Nalezy zwrocic’: uwagq, iz W 2o06r. czaéé spraw zostala wylaczona ze sprawy II K 99/04 i zarejestrowana pod nowa sygnatura. Wydaje sieg, ze to stalo sio przyczyna niemoznoéci rzeczywistej kontroli oceny sprawnoéci postopowafi przez organ nadzoru administracyjnego. I tak, W sprawie II K 967/06 [wylaczonej ze sprawy II K 99/04) wyrok przed Sqdem Rej onowym W Zielonej Gorze zapad} 27 czerwca 20071‘. a uzasadnienie Wyroku wydane skarzacemu 3 marca 20 08r, a Wioc po oémiu miesiacach {!) a akta z apelacja bez zadnego uzasadnienia zwioki, Wyslano dopiero 21 lipca 2008r. a WIQC ponad trzy miesiace po WpI*y11i:;oi1.1 apelacji (1). Termin rozprawy apelacyjnej Wyznaczono prawie dziewiqf: rniesiqcy po przeslaniu sprawy pomimo nadzoru i interwencji pe}11on1ocnika powédlci. W sprawie II K 966/06, gdyby Sad Okrqgowy W Zielonej Gorze wyznaczyi termin rozprawy 0dW0}aWczej tuz po W'piy1‘liQCi11 akt Z apeiacj21 nie przedawnilaby sit; karalnoéé zadnego z czynow, natomiast W czasie ,,oczeI<iWania” na Wyzuaczenie terminu, Co miesiac, przedawniaia siq karainoéé kolejnych czynow (od czerwoa 20081". do marca 2009). Strona pozwana nie wykazaia W postqpowaniu sadowym, ii: jakiekolwiek dziaiania powodki Wplynoiy na przewlekloéé (na lcilkadziesiat rozpraw jedna odroozona na Wniosek powodki). Nie rnozna Wiqc nie stwierdzié, iz ‘Wi€iO1'l‘1i€SIQCZl'l2i bezczyrinoéé Sadu Okrogowego W Zielonej Gorze, a Wczeéniej bezczynnoéé Sadu Rejonowego W Zielonej Gorze doprowadzila ostatecznie do przedawnienia karalnoéci czynow, a Wit;c do uchylenia trzech Wyrokow skazujacych i umorzenia postqpowania W sprawie. W tej sytuacji, nie ulega Watpliwoéci, fie szkoda pozostaje W normaInyn1 zwiazku przyczynowym (art. 361 § 1 kpc) z tymi zdarzeniami (bezczynnoécia), gdyz pozbawiono powodlcq ochrony prawriej, poczucia bezpieczefistwa, ktore poWinie11wy"miar sprawiediiwoéci kazdemu pokrzywdzonemu obywatelowi gwarantowaé. Fakt bezkarnoéci oskarzonego W trzech postqpowaniach — II K 966/06, II K 967/06 i II K 968/06 — po Wieloletnim procesie, zaangazowaniu powédki W proces (takze finansowym) stanowi oczywiste namszenie dobra osobistego powodki W postaci pozbawienia jej poczucia bezpieczefistwa prawnego i prawa do rzetelnego procesu, a co za tym idzie, stala sic; pokrzywdzona po raz wtéry, tym razem przez Wymiar sprawiediiwoéoi. Uchwalenie ustawy ko11stytucyjnej z 2 kwietnia 19971‘. spowodowaio zmiany przepisu kodeksu cywilnego W zakresie odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa i samorzadowych osob prawnych za Wyrzadzone szkody odchodzac W ten sposob od utrzymywanej zasady niewadliwoéci systemu wladzy pafistwowej (art. 417 kc i nast). Dokonana zmiana art. 77 ust. 1 Konstytucji RP z 1997r. wprowadzila zmiane; realizujaca zasade; pafistwa obywatelskiego, W ktorym wadliwoéé wiadczego dzialania Pafistwa We wszystkich jego przejawach (Wiadzy ustawodawczej; wykonawczej i sqdowniczej) daje obywatelowi, dotkniotemu uszczerbkiern przez to Wadliwoéé wywolanym, rnozliwoéé dochodzenia kompensaty doznanych szkod. Pojqcie Wiadzy publicznej W rozumieniu art. 77 ust. 1 Kohstyiucji obejmuje Wszystkie wIadze _W sensie konstytucyjnym — ustawodawcza, Wykonawcza i sadownicza. Odpowiedzialnoéé oparta na tym przepisie ohoiaia strukturq (instytuojqj a nie osoby z nia zwiazane { jej funkcj onariuszy]. W razie wyrzadzenia szkody przez zaniechanie, odpowiedzialnoéé opiera sie; 11a tzw. ,,bezpraWnoéci o1"ganiza0yj11ej” przypisanej danej strukhirze na podstawie przepiaow ustrojowych. 1 Sprawa II K 967/06 wpłynęła z apelacją 21 lipca 2009r, dopiero po dziewięciu miesiącach wyznaczono rozprawę odwoławczą, identycznie w sprawie II K 968/06. Pismem z dnia 14 września 2005r. Prezes Sądu Okręgowego w Zielonej Górze skierowanym do Prezesa Sądu Rejonowego w Zielonej Górze stwierdził wprost rażącą przewlekłość postępowania karnego w sprawie II K 99/04 (powstałej z połączenia pozostałych spraw). Prezes wskazał na celowe utrudnianie postępowania przez oskarżonego i obrońcę, któremu nie potrafi zaradzić Sąd. Należy zwrócić uwagę, iż w 2006r. część spraw została wyłączona ze sprawy II K 99/04 i zarejestrowana pod nową sygnatura. Wydaje się, że to stało się przyczyną niemożności rzeczywistej kontroli oceny sprawności postępowań przez organ nadzoru administracyjnego. I tak, w sprawie II K 967/06 (wyłączonej ze sprawy II K 99/04) wyrok przed Sądem Rejonowym w Zielonej Górze zapadł 27 czerwca 20 o7r. a uzasadnienie wyroku wydane skarżącemu 3 marca 20 o8r, a więc po ośmiu miesiącach (!) a akta Z apelacją bez żadnego uzasadnienia zwłoki, wysłano dopiero 21 lipca 2008r. a więc ponad trzy miesiące po wpłynięciu apelacji (I). Termin rozprawy apelacyjnej wyznaczono prawie dziewięć miesięcy po przesłaniu sprawy pomimo nadzoru i interwencji pełnomocnika powódki. W sprawie II K 966/06, gdyby Sąd Okręgowy w Zielonej Górze wyznaczył termin rozprawy odwoławczej tuż po wpłynięciu akt Z apelacją nie przedawniłaby się karalność żadnego z czynów, natomiast w czasie „oczekiwania” na wyznaczenie terminu, 'co miesiąc, przedawniała się karalność kolejnych czynów (od czerwca 2008r. do marca 2009). Strona pozwana nie wykazała w postępowaniu sądowym, iż jakiekolwiek działania powódki wpłynęły na przewlekłość (na lcilkaclnesiąt rozpraw jedna odroczona na wniosek powódki). Nie można więc nie stwierdzić, iż wielomiesięczna bezczynność Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, a wcześniej bezczynność Sądu Rejonowego w Zielonej Górze doprowadziła ostatecznie do przedawnienia karalności czynów, a więc do uchylenia trzech wyroków skazujących i umorzenia postępowania w sprawie. W tej sytuacji, nie ulega wątpliwości, że szkoda pozostaje w normalnym związku przyczynowym (art. 361 § 1 kpc) z tymi zdarzeniami (bezczynnością), gdyż pozbawione powódkę ochrony prawnej, poczucia bezpieczeństwa, które powinien" wymiar sprawiedliwości każdemu pokrzywdzonemu obywatelowi gwarantować. Fakt bezkarności oskarżonego w trzech postępowaniach - II K 966/06, II K 967/06 i II K 968/06 - po wieloletnim procesie, zaangażowaniu powódki w proces (także finansowym) stanowi oczywiste naruszenie dobra osobistego powódki w postaci pozbawienia jej poczucia bezpieczeństwa prawnego i prawa do rzetelnego procesu, a co za tym idzie, stala się pokrzywdzoną po raz wtóry, tym razem przez wymiar sprawiedliwości. Uchwalenie ustawy konstytucyjnej z 2 kwietnia 1997r. spowodowało zmiany przepisu kodeksu cywilnego w zakresie odpowiedzialności Skarbu Państwa i samorządowych osób prawnych za wyrządzone szkody odchodząc w ten sposób od utrzymywanej zasady niewadliwości systemu władzy państwowej (art. 417 kc i nast.). Dokonana zmiana art. 77 ust. 1 Konstytucji RP z 1997r. wprowadziła zmianę realízującą zasadę państwa obywatelskiego, w którym wadliwość władczego działania Państwa we wszystkich jego przejawach (władzy ustawodawczej", wykonawczej i sądowniczej) daje obywatelowi, dotkniętemu uszczerbkiem przez tę wadliwość wywołanym, możliwość dochodzenia kompensaty doznanych szkód. Pojęcie władzy publicznej w rozumieniu art. 77 ust. 1 Koiistytlicji obejmuje wszystkie władze _w sensie konstytucyjnym - ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Odpowiedzialność oparta na tym przepisie obciąża strukturę (instytucję) a nie osoby z nią związane ( jej funkcjonariuszy). W razie wyrządzenia szkody przez zaniechanie, odpowiedzialność opiera się na tzw. ,,bezprawności organizacyjnej” przypisanej danej strukturze na podstawie przepisów ustrojowych. 1 --- STRONA 7 --- Majac na uwadze powyasze Sad Okrqgowy stwierdzil odpowiedzialnoéé pozwanego Skarbu Pafistwa  Prezesa Sadu Okrogowego WZie1onej Gorze i Prezesa Sadu Rejonowego WZialonej Gorze. Powodka miaia éwiadomoéé, co do trudnoéci W wykazaniu szkody W sensie maj atkowyni i dlatego ograniczyia swoje roszczenie do szkody W sensie niemajatkowyln, a WIQC do zad0§éuczy11ienia z art. 448 kc. Art. 448 kc stanoWi, ie W razio naruszenia dobra osobistego Sad rnoze przyznac temu czyje dobro zostaio naruszone odpowlednia sumo tytulem zadoééuczynienia pieniaznego za doznanq krzywdq. Odnoszac sis; do Wysokoéci dochodzonego przez powodkq zadoééuczynienia Sad pierwszej instancji stwierdzil, iz zasadzona kwota 40.000 zi stanowi Wymiema wartoéé i umozliwia powodce realizacje planow czy potrzeb. Zadoaiéuczynienie pieniegzne ma na celu zlagodzenie cierpiefi psychicznych i fizycznych przez ogolne zwioksfienie moiliwoéci poszkodowanego nabywania dob]? i uslug Wedhlg swego wyboru. Zadoééuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny, Wobec czego jego Wysokoéé nie moze stanowié zaplaty symbolicznej, Iecz ma przedstawiaé ekonomicznie odczuwalna Wartoéé. W ocenie Sadu zasadzona kwota 40.000 zi posiada charakter kompensacyjny W zwiazku z powyiszym W pozostalym zakresie nalezalo oddalié poW0dztWo.  Powyiszy Wyrok zaskarayiy apelacja obie strony.  Powédka zaskarzyla Wyrok W czqéci oddalaj acej powodztwo zarzucajac naruszenie prawa materialnego tj. art. 45 ust. 1 W zwiazku z art. 8 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej polegajace na orninirgciu normy prawnej Wynikajacej z powyzszych przepisow. Powodka nadto zarzuciia nieuznanie narllszenia art. 1 Konwenoji o Oohronie Praw Czlomdeka i PodstaWoWych Woinoéci, sporzadzonej W Rzymie dnia 4 listopada 1950r, W zwiazku 2 art. 3 .tej Konwencji oraz art. 1 Protokoiu 111" 1 do Konwencji 0 Ochronie PraW Czlowieka i Podstawowych Wolnoéci sporzadzonego W Paryiu dnia 20 marca 1952r., Wbrew art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji, a takze art. 4.0 i 64 W zwiazku z art. 8 Konsfiftucji. Wskazaia rowniez na naruszenie art. 448 kc poprzez uznanie, ii kwota 40.000 zi stanowi odpowiednia sumo tytulem zadoé1':11czy11ienia. Wskazujao 11a powyisze powodka Wnosila o zmiam; zaskaraonego orzoczenia i zasadzenie na jej rzecz od pozwanego kwoty 100.000 zi oraz kosztow procesu wedhlg norm przepisa11ych..Ape1acjq 210.1311 rowniei pozwany Skarb Pafistwa reprezentowany przez Prezesa Sadu Okrogowego W Zielonej Gorze, Prezesa Sadu Rejonowego W Zieionej Gorze. Pozwany zaskarzyl Wyrok W czqéci uwzgltgdniaj acej powodztwo i zarzucii:  naruszenie prawa procesowego tj. art. 67 § 2 kpc w zw. z art. 1 ustawy o ustroju sadow powszeohnych poprzez Wadliwe okroélenie pozwanego,  naruszonie art. 417 W zw. z art. 448 kc poprzez przyjqcie, fie powodce naleane jest zadoééuczynienie, :1  naruszenie art. 16 ustawy 0 skardze na przewieklosc postapowania poprzez przyjocie, ze powodka moze domagaé sie; zadoééuczynienia za krzywdeg wynikajaca z przewlekloéci postqpowania,  sprzecznoéé istotnych ustalefi sadu z treécia zebranego W sprawie materialu przez przyj ocie, fie pozwanyponosi odpowiedzialnoéé z tytulu prowadzenia postopowania béz 2’ Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy stwierdził odpowiedzialność pozwanego Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w Zielonej Górze i Prezesa Sądu Rejonowego wZielonej Górze. Powódka miała świadomość, co do trudności W wykazaniu szkody w sensie maj ątkowym i dlatego ograniczyła swoje roszczenie do szkody w sensie niemajątkowym, a więc do zadośćuczynienia z art. 448 kc. Art. 448 kc stanowi, że w razie naruszenia dobra osobistego Sąd może przyznac temu czyje dobro zostało naruszone odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Odnosząc się do wysokości dochodzonego przez powódkę zadośćuczynienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż zasądzona kwota 40.000 zł stanowi wymiemą wartość i umożliwia powódce realizacje planów czy potrzeb. Zadośćuczynienie pieniężne ma na celu złagodzenie cierpień psychicznych i fizycznych przez ogólne zwiększenie możliwości poszkodowanego nabywania dóbr i usług według swego wyboru. Zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz ma przedstawiać ekonomicznie odczuwalna wartość. W ocenie Sądu zasądzona kwota 40.000 zł posiada charakter kompensacyjny w związku z powyższym w pozostałym zakresie należało oddalić powództwo. - Powyższy wyrok zaskarżyły apełacją obie strony. - Powódka zaskarżyła wyrok w części oddalaj ącej powództwo zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 45 ust. 1 w związku z art. 8 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej polegające na ominięciu normy prawnej wynikającej z powyższych przepisów. Powódka nadto zarzuciła nieuznanie naruszenia art. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r, w związku z art. 3 .tej Konwencji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonego W Paryżu dnia 20 marca 1952r., wbrew art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji, a także art. 40 i 64 w związku z art. 8 Konsfffiucji. Wskazała również na naruszenie art. 448 kc poprzez uznanie, iż kwota 40.000 zł stanowi odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia. Wskazując na powyższe powódka wnosiła o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kwoty 100.000 zł oraz kosztów procesu według norm przepisanych.. Apelację złożył również pozwany Skarb Państwa reprezentowany przez Prezesa Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, Prezesa Sądu Rejonowego w Zielonej Górze. Pozwany zaskarżył wyrok w części uwzględniaj ącej powództwo i zarzucił: - naruszenie prawa procesowego tj. art. 67 § 2 kpc w zw. z art. 1 ustawy o ustroju sądów powszechnych poprzez wadliwe określenie pozwanego, - naruszenie art. 417 W zw. z art. 448 kc poprzez przyjęcie, że powódce należne jest zadośćuczynienie, fr - naruszenie art. 16 ustawy o skardze na przewłekłosc postępowania poprzez przyjęcie, że powódka może domagać się zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą z przewlekłości postępowania, - sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie, że pozwany- ponosi odpowiedzialność z tytułu prowadzenia postępowania bez I --- STRONA 8 --- nieuzasadnionej zwloki. Wskazujac na powyzsze pozwany Wnosii 0 zrniano Wyroku w zaskarzonej czqéci i oddalenie powodztwa W caioéci, ewentualnie 0 uchylenio Wyroku W toj czqéci i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ohio strony Wniosiy nadto o oddalonie apelacji przeoiwnika. Sqd Apelacgjny zwaéyl, co nastapuje: Obie apelacje nie zaslugiwaly na uwzglrgdnienie. Sad Apelacyjny podziela W pelni stanowisko Sadu pierwszej instancji i przyjmuje jego ustalenia i Wnioski jako swoje Wlasne. I. Zarzuty podniesione W apelacji pozwanego Skarbu Pafistwa nie mogly odnieéé zaniierzonego rezultatu. Przede Wszystkim bezzasadnyjest zarzut naruszenia art. 67§ 2 kpc w zw. z art. 1 ustawy 0 ustroju sadow powszechnych. Z uzasadnienia tegoz zarzutu zdaje sit; Wy1'1ika<':, ze skarzacy zarzuca Wadliwe okreéienie jednostki organizacyjnej Skarbu Pafistwa. Art. 1 ust. 1 ustawy o ustroju sadow powszechriyoh stanowi, ii sadarni powszechnymi sa sady rejonowe, sady okrqgowe oraz sady apelacyjne. Z kolei art. 21 § 1 tejze ustaxw stanowi, as organami Sadéw sq W sadzie rejonowym — prezos sadu a W sadzie okrqgowyni prezes sadu oraz kolegium sadu okrogowego. ?1"ezes Sadu kieruje sis; zaé sadem i reprezentuje go 11a zewnatrz (art. 22 § 1 ). Zatern prezes sadu rejonowego czy tea okrqgowego jest kie1"oW11il<iem urzodu pafistwowego i posiada uprawnienia do reprezentacji Skarbu Pafistwa W procesie. Nie zachodzi takfse zarzucano naruszenie art. 16 ustawy 0 skardze na przewlekioéé postegpowania. Art. 16 cytowanej ustawy nie stanowi zadnej podstawy odpowiedztlalnoéoi i podstawy prawnej dochodzenia roszczefi 0 charakterze cyWiI11opraW11ym o naprawienie szkody wyniklej z przewlekioéci post:gpowania. Podstawo taka stanowia art. 445 i 448 kc, na co wskazal Sad Najwyzszy W cytowanym W uzasadnieniu postanowieniu tego Sadu z dnia 27 czerwca 2o08r, III CZP 25/08 OSNC 2009/9/127. Z art. zaé 15 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekioéé postqpowania jasno Wynika, ze skariacy moie Zadaé zarowno odszkodowania jaki zadoééucqmienia. Nie ma tez racji skarzacy, ze W uzasadnieniu zaskarzonego wyroku nie znalazly sie; dowody, ii zwloka W postqpowaniu byia bezprawna. Przede Wszystkim treéé tego zarzutu éwiadczy 0 tym, ze pozwany Skarb Pafistwa przyznaje, ze nastapita zwloka w czterech postopowaniach sadowych. Zreszta okolicznoéé, ze w czterech rozpoznawanych sprawach nastapila przewlektoéé postqpowania jest oczywista i nie wymaga giobszegouzasadnienia. Trudno bowiem uznaé, ze postopowania karne trwajace po osiem lat nie naruszaja prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwioki. Tym bardzieji, ze trzy z nich zakoficzyiy sir; umorzeniem postqpowania z powodu przedawnienia karalnoéci czynow, a jedno z nich wyrokiem skazujacym za znqcanie sic; nad rodzina po oémiu latach od skierowania sprawy do sadu. .  nieuzasadnionej zwłoki. Wskazując na powyższe pozwany wnosił o zmianę wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku w tej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Obie strony wniosły nadto o oddalenie apelacji przeciwnika. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Obie apelacje nie zasługíwały na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela w pełni stanowisko Sądu pierwszej instancji i przyjmuje jego ustalenia i wnioski jako swoje własne. I. Zarzuty podniesione w apelacji pozwanego Skarbu Państwa nie mogły odnieść zamierzonego rezultatu. Przede wszystkim bezzasadnyjest zarzut naruszenia art. 67§ 2 kpc w zw. z art. 1 ustawy 0 ustroju sądów powszechnych. Z uzasadnienia tegoż zarzutu zdaje się wynikać, że skarżący zarzuca wadliwe określenie jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa. Art. 1 ust. 1 ustawy o ustroju sądów powszechnych stanowi, iż sądami powszechnymi są sądy rejonowe, sądy okręgowe oraz sądy apelacyjne. Z kolei art. 21 § 1 tejże ustawy stanowi, że organami sądów są w sądzie rejonowym - prezes sądu a w sądzie okręgowym prezes sądu oraz kolegium sądu okręgowego. Prezes Sądu kieruje się zaś sądem i reprezentuje go na zewnątrz (art. 22 § 1 ). Zatem prezes sądu rejonowego czy też okręgowego jest kierownikiem urzędu państwowego i posiada uprawnienia do reprezentacji Skarbu Państwa w procesie. Nie zachodzi także zarzucane naruszenie art. 16 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. Art. 16 cytowanej ustawy nie stanowi żadnej podstawy odpowiedzialności i podstawy prawnej dochodzenia roszczeń 0 charakterze cywilnoprawnym 0 naprawienie szkody wynikłej z przewlekłości postępowania. Podstawę taka stanowią art. 445 i 448 kc, na co wskazał Sąd Najwyższy w cytowanym w uzasadnieniu postanowieniu tego Sądu z dnia 27 czerwca 2008r, III CZP 25/08 OSNC 2009/9/127. Z art. zaś 15 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania jasno wynika, że skarżący może żądać zarówno odszkodowania jaki zadośćuczynienia. Nie ma też racji skarżący, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie znalazły się dowody, iż zwłoka w postępowaniu była bezprawna. Przede wszystkim treść tego zarzutu świadczy o tym, że pozwany Skarb Państwa przyznaje, że nastąpiła zwłoka w czterech postępowaniach sądowych. Zresztą okoliczność, że w czterech rozpoznawanych sprawach nastąpiła przewlekłość postępowania jest oczywista i nie wymaga głębszegouzasadnienia. Trudno bowiem uznać, że postępowania karne trwające po osiem lat nie naruszają prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Tym bardziej, że trzy z nich zakończyły się umorzeniem postępowania z powodu przedawnienia karalności czynów, a jedno z nich wyrokiem skazującym za znęcanie się nad rodziną po ośmiu latach od skierowania sprawy do sądu. A - --- STRONA 9 --- Wbrew zreszta zarzutom apelacji Sad Okregowy W uzasad11ieniu zaskarionego Wyroku Wskaza} na szereg konkretnych uchybieii sadow obu instancji, ktore spowodowaly, fie postepowania W tych sprawach trwaiy znacznie dhizej nii byio to konieczne dla wyjaénienia okolicznoéci faktycznychi prawnych W tych sprawach. Nadto jak zwrocii uwage Sad orzekajacy, Sam reprezentant pozwanego Skarbu pafistwa — Prezes Sadu Okregowego W Zielonej Gorze W piémie z dnia 14 wrzeénia 20051:. wskazal za raaaca przewlekloéé postepowania karnego. Analiza akt prowadzonych postepowafi karnych prowadzi do nieodpartego Wniosku, ii sady orzekajace W tych sprawach nie radzily sobie z przebiegiem procesu i dyscyplinowaniem stron i ioh peinomocriikow. Nie moga zaé usprawiedliwiaé przewlekloéci dorafine rozwiazania sprowadzajace sie do rozpatrywania spraw W innym porzadku niz wynikajacy z daty ich wplywu, z uwagi na zagroaanie przedawnieniem karalnoéci czynu. Takie postepowanie mogloby usprawiedliwiaé tylko konkretny Sad jalco jednostke organizacyjna Wyniiaru sprawiedliwoéci i sedziow tego Sadu, nie usprawiedliwia natomiast pafistwa. Podkreélié tez trzeba, fie rozpoznawane sprawy nie byiy skornplikowane pod wzgiedem faktycznyrn i prawnyni i tak dtugiego okresu ich rozpoznawania nie moina uznaé za naturalny. Okresow zwloki nie moze tei uzasadniaé zmiana przepisow prawnych, gdyz pafistwa maja obowiazek zorganizowania procesu W sposob pozwalajacy uniknaé przediuzenia siq ztego powodu okresu rozpatrywania spraw (orzeczenie (...) z dnia 23 kwietnia 19981", skarga nr {,..) W sprawie F. przeciwko (...). Nie usprawiedliwia tea przewlekioéci postepowania postepowanie oskarionego W tych czterech procesach, byiego meia powodki. Nie ulega Watpliwoéci,fie zarowno on sam jak i jego pelnomocnicy podejmowaii dziaiania zmierzajace do przediuzenia toczaoych sie postepowafi, jednakze to rzecza sadow orzekajacych W tych sprawaoh byio podejmowanie dzialafi i érodkow dyscyplinujacych, przewidzianych prawem, przeciwdzialajacych tym dziaIaniorn.Ana1iza akt i samo pismo Prezesa Sadu Okregowego z dnia 14 Wrzeénia 2o05r. éwiadczy o braku podejmowania takich dzialafi bada ich nieskutecznoéci. Zauwazyé przy tym nalezy, ze po stronie powédki ktora byIa oskariycieiem posiikowym W tych procesach, nie zachodziiy iadne okolicznoéci powodujace zwloke W rozpoznaniu spraw. Zatem zakoficzenie czterech procesow dopiero po uplywie oémin Iat trwania kaidego z nich — W tym trzech umorzeniu postepowania Z uWagi_1"1a przedawnienie karalnoéci czynéw — jest nastepstwern nieefektywnego prowadzenia spraw i braku nalezytej starannoéci procesowej, co Wypelnia przesianki bezpr:1W110éci przewidzianej W art. 417 kc. Nie ma tea racji skarzacy o ile zarzuca, ze art. 16 ustawy 0 skardze na przewlekloéé postepowania wyiacza W ogole p1"aWo do zadoééuczynienia strony ktora nie wniosla skargi W trybie tej ustawy. Stanowisko to jest niczym nie uprawnione i sprzeczne z literalnym brzmieniem tegoz przepisu. Wreszcie nie mozna sie zgodzié, ze brakj est dowodow na okolicznoéé naruszenia dobr osobistych i powstanie krzywdy po stronie powodki. Wykiadnia art. 445 i 448 kc dostosowana do orzecznictwa Europej skiego Trybunahl Praw Cziowieka dotyczacego art. 6 ust. 1 i art. 41 Konwencji o Ochronie Praw Czlowieka i Podstawowych Wolnoéci, sporzadzonej W Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. {Dz.U. z 1993, n1" 61, poz. 284) pozwala na stwierdzenie, ze nastapilo naruszenie prawa powodki do sadu ijej godnoéci, co uzasadnia zasadzenie odpowiedniego zadoééuczynienia. Nie ulega Watpliwoéci, ze dlugotrwale postepowanie sadowe z zasady zwiazane jest z krzywda rnoralna iwywoiuje u strony poczucie frustracji. i . W szeregu orzeczefi (...) uznai, fie nie ulega Wqtpliwoéci fakt poniesienia przez skariacego szkody niepienieznej, polegajacej 11a wyrzadaeniu dolegliwoéci, ktéra wynikala z przedluzajacych sie postepowafi (np. Wyrok {...) z dnia 26 lipca 2001r, skarga nr [...) W spravxde J. przeciwko (...] Bi11ra(...) Rady (...) 2003, N1" 1, s. 55}. Wbrew zresztą zarzutem apelacji Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał na szereg konkretnych uchybień sądów obu instancji, które spowodowały, że postępowania w tych sprawach trwały znacznie dłużej niż było to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych w tych sprawach. Nadto jak zwrócił uwagę Sąd orzekający, sam reprezentant pozwanego Skarbu państwa - Prezes Sądu Okręgowego w Zielonej Górze w piśmie z dnia 14 września 20051: wskazał za rażącą przewlekłość postępowania karnego. Analiza akt prowadzonych postępowań karnych prowadzi do nieodpartego wniosku, iż sądy orzekające w tych sprawach nie radziły sobie z przebiegiem procesu i dyscyplinowaniem stron i ich pełnomocników. Nie mogą zaś usprawiedliwiać przewlekłości doraźne rozwiązania sprowadzające się do rozpatrywania spraw winnym porządku niż wynikający z daty ich wpływu, z uwagi na zagrożenie przedawnieniem karalności czynu. Takie postępowanie mogłoby usprawiedliwíać tylko konkretny Sąd jako jednostkę organizacyjną wyniiaru sprawiedliwości i sędziów tego Sądu, nie usprawiedliwia natomiast państwa. Podkreśłić też trzeba, że rozpoznawane sprawy nie były skomplikowane pod względem faktycznym i prawnym i tak długiego okresu ich rozpoznawania nie można uznać za naturalny. Okresów zwłoki nie może też uzasadniać zmiana przepisów prawnych, gdyż państwa mają obowiązek zorganizowania- procesu w sposób pozwalający uniknąć przedłużenia się ztego powodu okresu rozpatrywania spraw (orzeczenie (...) z dnia 23 kwietnia 1998r, skarga nr (...) w sprawie F. przeciwko (...). Nie usprawiedliwia też przewlekłości postępowania postępowanie oskarżonego w tych czterech procesach, byłego męża powódki. Nie ulega wątpliwości,-że zarówno on sam jak i jego pełnomocnicy podejmowali działania zmierzające do przedłużenia toczących się postępowań, jednakże to rzeczą sądów orżekających w tych sprawach było podejmowanie działań i środków dyscyplinujących, przewidzianych prawem, przeciwdzialających tym działaniom. Analiza akt i samo pismo Prezesa Sądu Okręgowego z dnia 14 września 2oo5r. świadczy o braku podejmowania takich działań bądź ich nieskuteczności. Zauważyć przy tym należy, że po stronie powódki która była oskarżycielem posiłkowym w tych procesach, nie zachodziły żadne okoliczności powodujące zwłokę w rozpoznaniu spraw. Zatem zakończenie czterech procesów dopiero po upływie ośmiu lat trwania każdego z nich - w tym trzech umorzeniu postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynów -jest następstwem nieefektywnego prowadzenia sprawi braku należytej staranności procesowej, co wypełnia przesłanki bezprawności przewidzianej w art. 417 kc. Nie ma też racji skarżący o ile zarzuca, że art. 16 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania wyłącza w ogóle prawo do zadośćuczynienia strony która nie wniosła skargi w trybie tej ustawy. Stanowisko to jest niczym nie uprawnione i sprzeczne z literalnym brzmieniem tegoż przepisu. Wreszcie nie można się zgodzić, że brakj est dowodów na okoliczność naruszenia dóbr osobistych i powstanie krzywdy po stronie powódki. Wykładnia art. 445 i 448 kc dostosowana do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego art. 6 ust. 1 i art. 41 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. {Dz.U. z 1993, nr 61, poz. 284) pozwala na stwierdzenie, że nastąpiło naruszenie prawa powódki do sądu ijej godności, co uzasadnia zasądzenie odpowiedniego zadośćuczynienia. Nie ulega wątpliwości, że długotrwałe postępowanie sądowe z zasady związane jest z krzywdą moralną iwywołuje u strony poczucie frustracji. i . W szeregu orzeczeń (...) uznał, że nie ulega wątpliwości fakt poniesienia przez skarżącego szkody niepieniężnej, polegającej na wyrządzeniu dolegliwości, która wynikała z przedłużających się postępowań (np. wyrok {...) z dnia 26 lipca 2oo1r, skarga nr (...) w spravxde J. przeciwko (...) Biura (...] Rady (...) 2003, Nr 1, s. 55). --- STRONA 10 --- Krzywda moralna powodki polega zatern na leku, ktopotach, niepewnoéci, stresie i frustracji spowodowanej nadrniernym przedhlzaniem sie toczacych postepowafi. Nastapilo podwazenie zaufania powodki do wymiaru sprawiedliwoéoi, naruszenie jej prawa do sprawiedliwego rozpoznania spramy W rozsadnym terminie. Podkreéiié zaé trzeba, ze sprawiedliwe rozpoznanie sprawy to tea jej rozpoznanie W rozsadnym terminie. Biorac pod uwage wszystkie Wskazane okolicznoéci zasadzenie zadoééuczynienia za doznana lcrzywde moralna bylo jak najbardziej uzasadnione. Nie moina takze podzielié zarzutow apelujacego, co do samej wysokoéci zasadzonego zadoééuczynienia. 3 Przede Wszystkim nalezy podkreéiié, ze sad odwoiawczy maze dokonaé korekty Wysokosci zasadzonego zadoééuczynienia tylko Wtedy gdy biorac pod uwage wszystkie okolicznoéci sprawy jest ono raiaco nieodpowiednie. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Biorac pod uwage charakter naruszonego dobra, czasokresy trwania postepowafi, utrzymujacy sie diugi okres niepewnoéci i frustracji oraz stopiefi bezprawnoéci pozwanego, taczna kwota zadoééuczynienia W Wysokoéci 40.000 zi musi byé uznana za odpowiednia W rozrumieniu art. 445 § 1 kc. Stanowi ona 2: jednej strony odczuwalnie ekonomiczna Wartoéf: dla powodki a jednoczeénie jest utrzymana W rozsadnych granicach i Winna rekompensowaé powodce poczucie niesprawiedliwoéci. SL1111y 40.000 zi nie sposob zaé uznaé jako raéaco Wygorowanej, ozy stanowiacej zrédlo Wzbogacenia powédki. Dlatego tez uznajac zarzut zawyaenia zasadzonej kwoty, jak rowniei pozostale zarzuty apelacji pozwanego Skarbu Paflstwa za bezzasadne, Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalii apelacje. II. Rowniez apelacja poW0dl<1' nie zasiugiwaia na uwzglednienie. Zarzuty naruszenia przepisow Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisow Konwencji o Ochronie P1"aW Czlowieka i Podstawowych Wolnoéci sa o tyle bezprzedmiotowe, ae Sad Okregowy uwzgiednil roszczenie powodki co do zasady i WSi(3.Z3.i Wystarczajace materialnoprawrie podstawy tegoz roszczenia. Nie ma zatem potrzeby powolywania i rozwaaania dalszych podstaw materialnoprawnych uwzgiednionego roszczenia, gdyz nie jest to istotne dla rozstrzygniecia sprawy. Giowny zaé zarzut apelaoji powodki sprowadzajacy sie do naruszenia art. 448 kc poprzez zasadzenie zbyt niskiej kwoty zadoééuczynienia, nie mégi odniesé zarnierzonego rezultatu. Jakjuz Wskazano wyzej, zasadzona kwota 40.000 2.1 nie mofie bye uznana za niewystarczaj aca. Powédka nie wykazaia bowiem by W zwiazku z dlugotrwaioécia postepowafi karnych doznala rozstroju zdrowia, czy jakiejé szczegolnej krzywdy, ktéra uzasadniaiaby przyznanie wyzszego zado§<':uczy11ienia. W zaden zas sposob nie mozna uznaé zasadzonej kwoty 40.000 zl za ,,jahnuz11e” dla powodki jak podnosi ona W apelaoji. W aktualnych realiach spotecznogospodarczych, przy uwzglednieniu poziomu zycia spoteczedstwa, kwota 40.000 zI stanowi ekonornicznie odczuwalna Wartoéé. Podnoszone zaé przez powodke takie okolicznoécijak, koniecznoéé zakoficzenia dziaialnoéci gospodarczej, trudnosci ze znalezieniem jakiegokolwiek zatrudnienia, czy uszczuplenie majatku wspolnego jej i byiego maiaonka, majace pozostawaé W zwiazku przyczynowym z przewiekioécia postepowafi karnych, mogiyby mieé ewentualny wplyw na kwestie odszkodowania, ktorego jednakze powodka w tym procesie nie dochodziia (k. 31). Krzywda moralna powódki polega zatem na lęku, kłopotach, niepewności, stresie i frustracji spowodowanej nadrniernym przedlużaniern się toczących postępowań. Nastąpiło podważenie zaufania powódki do wymiaru sprawiedliwości, naruszenie jej prawa do sprawiedliwego rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Podkreślić zaś trzeba, że sprawiedliwe rozpoznanie sprawy to też jej rozpoznanie w rozsądnyrn terminie. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane okoliczności zasądzenie zadośćuczynienia za doznaną krzywdę moralną było jak najbardziej uzasadnione. Nie można także podzielić zarzutów apelującego, co do samej wysokości zasądzonego zadośćuczynienia. " Przede wszystkim należy podkreślić, że sąd odwoławczy może dokonać korekty wysokości zasądzonego zadośćuczynienia tylko wtedy gdy biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy jest ono rażąco nieodpowiednie. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Biorąc pod uwagę charakter naruszonego dobra, czasokresy trwania postępowań, utrzymujący się długi okres niepewności i frustracji oraz stopień bezprawności pozwanego, łączna kwota zadośćuczynienia w wysokości 40.000 zł musi być uznana za odpowiednią w rozumieniu art. 445 § 1 kc. Stanowi ona z jednej strony odczuwalnie ekonomiczną wartość dla powódki a jednocześnie jest utrzymana W rozsądnych granicach i winna rekompensować powódce poczucie niesprawiedliwości. Surny 4o.ooo zł nie sposób zaś uznać jako rażąco wygórowanej, czy stanowiącej źródło wzbogacenia powćdki. Dlatego też uznając zarzut zawyżenia zasądzonej kwoty, jak również pozostałe zarzuty apelacji pozwanego Skarbu Państwa za bezzasadne, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację. II. Również apelacja powód.ki nie zasługiwała na uwzględnienie. Zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności są o tyle bezprzedmiotowe, że Sąd Okręgowy uwzględnił roszczenie powódki co do zasady i wskazał wystarczające rnaterialnoprawne podstawy tegoż roszczenia. Nie ma zatem potrzeby powoływania i rozważania dalszych podstaw rnaterialnoprawnych uwzględnionego roszczenia, gdyż nie jest to istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Główny zaś zarzut apelacji powódkí sprowadzający się do naruszenia art. 448 kc poprzez zasądzenie zbyt niskiej kwoty zadośćuczynienia, nie mógł odnieść zamierzonego rezultatu. Jakjuż wskazano wyżej, zasądzona kwota 40.000 zł nie może być uznana za niewystarczaj ącą. Powćdka nie wykazała bowiem by w związku z długotrwałością postępowań karnych doznała rozstroju zdrowia, czy jakiejś szczególnej krzywdy, która uzasadniałaby przyznanie wyższego zadośćuczynienia. W żaden zaś sposób nie można uznać zasądzonej kwoty 40.000 zł za „jałmużnę” dla powódki jak podnosi ona w apelacji. W aktualnych realiach społeczno-gospodarczych, przy uwzględnieniu poziomu życia społeczeństwa, kwota 4o.ooo zł stanowi ekonomicznie odczuwalną wartość. Podnoszone zaś przez powódkę takie okoliczności jak, konieczność zakończenia działalności gospodarczej, trudności ze znalezieniem jakiegokolwiek zatrudnienia, czy uszczuplenie majątku wspólnego jej i byłego małżonka, mające pozostawać w związku przyczynowym z przewlekłością postępowań karnych, mogłyby mieć ewentualny wpływ na kwestię odszkodowania, którego jednakże powódka w tym procesie nie dochodziła (k. 31). --- STRONA 11 --- Biorac powyasze pod uwage, zarzuty podniesione przez powodke uznaé naleaaio za bezzasadne, co skutkowaio oddaleniem jej apelacji — art. 385 kpc. Nie byio potrzeby orzekania 0 kosztach postepowania apelacyjnego, skoro kaida ze stron przegrala swoja, apelacje. // .M. Gorecki // M. MazurkiewiczTalaga // J. Nowicki . 0 Biorąc powyższe pod uwagę, zarzuty podniesione przez powódkę uznać należało za bezzasadne, co skutkowało oddałeniem jej apelacji - art. 385 kpc. Nie było potrzeby orzekania o kosztach postępowania apelacyjnego, skoro każda ze stron przegrała swoją apelację. /-/ M. Górecki /-/ M. li/Iazurkiewicz-Talaga /-/ J. Nowicki , 0