Wyrok I ACa 139/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku-

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 139/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Ożóg Sędziowie: SA Bogusława Sieruga SA Michał Kopeć (spr.) Protokolant: stażysta po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa J B przeciwko Skarbowi Państwa Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia _ __ r. sygn. akt I C : I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na oryginale właściwe podpisy Sygn. akt I ACa 139/13 1]- '\ Ľ - '=.~_-'-N; __'; .r'.lb'› '-_ "' "f›¿Ÿ':ł~""\\|\`\:Š` L. v _ 1*' ÊÄŠ$ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Mirosław Ożóg Sędziowie: SA Bogusława Sieruga SA Michał Kopeć (spr.) Protokolant: stażysta po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa J B przeciwko Skarbowi Państwa Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia _ _l r. sygn. akt I C I. oddala apelację; II. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Na oryginale właściwe podpisy --- STRONA 2 --- 2 U Z A S A D N I E N I E Powód J R ; w powództwie przeciwko Skarbowi Państwa - Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru Budowlanego w lomagał się zobowiązania pozwanego do złożenia w formie pisemnej oświadczenia przepraszającego powoda za naruszenie jego dóbr osobistych „poprzez bezprawne stwierdzenie w piśmie z dnia . w sprawie PNB że w toku postępowania dotyczącego wykonywanych przez Wspólnotę Mieszkaniową przy ul. robót dopuścił się pomówień i szantażu" oraz doręczenie odpisu w/w oświadczenia wskazanym podmiotom oraz umieszczenie odpisu w widocznym miejscu na klatkach schodowych budynku przy ul. i w Ponadto domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz Hospicjum kwoty 2.000 zł, a na swoją rzecz kosztów procesu. Zastępująca pozwanego Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa wniosła o oddalenie powództwa podnosząc w pierwszej kolejności zarzut legitymacji biernej Skarbu Państwa z uwagi na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje i działa w strukturze organizacyjnej powiatu. Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w G oddalił powództwo i obciążył powoda kosztami procesu. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i rozważania Sądu I instancji. Powód J B : zamieszkuje w lokalu mieszkalnym znajdującym się w budynku przy ul. - w W dniu 28 lipca 2010r. na zlecenie Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej po uprzednim podjęciu w kwietniu 2 U Z A S A D N I E N I E Powód J Rz w powództwie przeciwko Skarbowi Państwa - Powiatowemu Inspektoratowi Nadzoru. Budowlanego w iomagał się zobowiązania pozwanego do złożenia w formie pisemnej oświadczenia przepraszającego powoda za naruszenie jego dóbr osobistych „poprzez bezprawne stwierdzenie w piśmie z dnia . w sprawie PNB że w toku postępowania dotyczącego wykonywanych przez Wspólnotę Mieszkaniowa przy ul. robót dopuścił się pomówień i szantażu” oraz doręczenie odpisu w/w oświadczenia wskazanym podmiotom oraz umieszczenie odpisu w widocznynx miejscu na klatkach schodowych budynku przy ul. I w Ponadto domagał się zasądzenia od pozwanego na rzecz \ Hospicjum kwoty 1 2.000 zł, a na swoją rzecz kosztów procesu. Zastępująca pozwanego Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa wniosła o oddalenie powództwa podnosząc w pierwszej kolejności zarzut legitymacji biernej Skarbu Państwa z uwagi na to, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostaje i działa w strukturze organizacyjnej powiatu. \ Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w G oddalił j powództwo i obciążył powoda kosztami procesu. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i rozważania Sądu I instancji. Powód J B; zamieszkuje w lokalu mieszkalnym I znajdującym się w budynku przy ul. - w W dniu 28 lipca 2010r. na zlecenie Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej po uprzednim podjęciu w kwietniu I __ ___ _ _ +1 --- STRONA 3 --- 3 2010r. odpowiedniej uchwały przez właścicieli lokali, została wykonana nadbudowa ogrodzenia znajdującego się na działkach przy granicy z działkami budowlanymi 1 i obok budynku nr Przy ul. , polegająca na przyspawaniu do tej poręczy prefabrykowanych stalowych elementów ogrodzeniowych, zwiększających wysokość konstrukcji do ok. 2,15 - 2,17 m. W związku z dokonaną nadbudową powód w dniu 29 lipca 2010r. skierował pismo do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w informując o powyższym zdarzeniu i wskazując, iż istniejące fundamenty punktowe o rozstawie ~ 2,5 m nie zapewniają stateczności poręczy, a dodatkowe obciążenie ich ciężkimi elementami ogrodzeniowymi powoduje niedopuszczalną chwiejność całej konstrukcji i zagrożenie dla otoczenia. Zaznaczył, iż nie uprzedzono go o zamiarze podjęcia takich robót i podkreślił, iż ogrodzenie wykonano bez projektu i bez sprawdzenia nośności fundamentów, w związku z czym wniósł o dokonanie wizji lokalnej i wydanie nakazu rozbiórki ogrodzenia wraz z poręczą. Dodatkowo zwrócił uwagę na umieszczenie konstrukcji na krawędzi skarpy, w odległości ~6 m od jego balkonu i wskazał, że w wyniku obudowania jego mieszkania doszło do spadku wartości samego lokalu przekraczającego 20%. W związku z tym w dniu 16 września 2010r. komisja budowlana w obecności powoda dokonała kontroli ogrodzenia, w trakcie której stwierdzono, że po wykonaniu jego dodatkowej części, nie posiada ono odpowiedniej sztywności i odpowiedniej wytrzymałości na siły poziome, co świadczy o zbyt małych fundamentach. Wobec dokonanych ustaleń pozwany wezwał administratora obiektu do przedłożenia książki obiektu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. " w Powyższą książkę przedłożono w siedzibiepozwanego w dniu 8 3 2010r. odpowiedniej uchwały przez właścicieli lokali, została wykonana nadbudowa ogrodzenia znajdującego się na działkach przy granicy z działkami budowlanymi 1 i _ obok budynku nr przy ul. , polegająca na przyspawaniu do tej poręczy prefabrykowanych stalowych elementów ogrodzeniowych, zwiększających wysokość konstrukcji do ok. 2,15 - 2,17 m. W związku z dokonaną nadbudową powód w dniu 29 lipca 2010r. skierował pismo do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w informując o powyższym zdarzeniu i wskazując, iż istniejące fundamenty punktowe o rozstawie ~ 2,5 m nie zapewniają stateczności poręczy, a dodatkowe obciążenie ich ciężkimi elementami ogrodzeniowymi powoduje niedopuszczalną chwiejność całej konstrukcji i zagrożenie dla otoczenia. Zaznaczył, iż nie uprzedzono go o zamiarze podjęcia takich robót i podkreślił, iż ogrodzenie wykonano bez projektu i bez sprawdzenia nośności fundamentów, w związku z czym wniósł o dokonanie wizji lokalnej i wydanie nakazu rozbiórki ogrodzenia wraz z poręczą. Dodatkowo zwrócił uwagę na umieszczenie konstrukcji na krawędzi skarpy, w odległości ~6 m od jego balkonu i wskazał, że w wyniku obudowania jego mieszkania doszło do spadku wartości samego lokalu przekraczającego 20%. W związmi z tym vi dniu 16 września 2010r. komisja budowlana w obecności powoda dokonała kontroli ogrodzenia, w trakcie której stwierdzono, że po wykonaniu jego dodatkowej części, nie posiada ono odpowiedniej sztywności i odpowiedniej wytrzymałości na siły poziome, co świadczy o zbyt małych fundamentach. Wobec dokonanych ustaleń pozwany wezwał administratora obiektu do przedłożenia książki obiektu budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. ' w Powyższą książkę przedłożono w siedzibie pozwanego w dniu 8 --- STRONA 4 --- 4 października 2010r. Wówczas to stwierdzono, że książka jest uzupełniona, na protokołach brak jest uwag. Ponadto przedłożono zgłoszenie robót budowlanych w zakresie wykonania ogrodzenia. Przedstawiciele firmy administrującej Zarządzanie Nieruchomościami zobowiązali się również do wykonania wzmocnienia konstrukcji ogrodzenia do końca października. W dniu 27-28 października 2012r. przy ogrodzeniu wykonano dodatkowe prace polegające na obetonowaniu dwóch słupków ogrodzenia. W związku z tym w dniu 2 listopada 2010r. powód skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kolejne pismo, w którym zarzucił, iż prace te zostały wykonane w sposób niechlujny, a wykonując je uniemożliwiono sprawdzenie głębokości osadzenia słupków w fundamencie. Wskazał też, iż ponieważ do dnia sporządzenia pisma nie otrzymał od Inspektoratu powiadomienia o zakończeniu postępowania , wykonanie tych robót przed wydaniem decyzji uważa za „niedopuszczalne, mające charakter oszustwa". Zaznaczył, iż sprawdzenie rzeczywistego stanu rzeczy będzie wymagało odkopania i rozkucia fundamentów. W tej sytuacji podtrzymał swój wniosek o wydanie nakazu rozbiórki ogrodzenia i przywrócenia stanu sprzed zabudowy określonego planem zagospodarowania terenu. Plan ten- jako podał - nie przewidywał budowy ogrodzenia o takiej lokalizacji, a on w żadnym wypadku nie podjąłby decyzji o zakupie mieszkania mając w pespektywie zamieszkanie w okratowanym lokalu. Podał, iż obecnie konsultuje z prawnikiem wniesienie do Sądu Powiatowego sprawy o naruszenie jego dóbr osobistych. Poinformował też, iż uznając budowę tak wysokiego ogrodzenia pomiędzy niezabudowaną działką a posesją , której jest właścicielem, za kompletny bezsens, mógłby zrezygnować z 4 października 2010r. Wówczas to stwierdzono, że książka jest uzupełniona, na protokołach brak jest uwag. Ponadto przedłożono zgłoszenie robót budowlanych w zakresie wykonania ogrodzenia. Przedstawiciele firmy administrującej Zarządzanie Nieruchomościami zobowiązali się również do wykonania wzmocnienia konstrukcji ogrodzenia do końca października. W dniu 27-28 października 2012r. przy ogrodzeniu wykonano dodatkowe prace polegające na obetonowaniu dwóch słupków ogrodzenia. W związku z tym w dniu 2 listopada 2010r. powód skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kolejne pismo, w którym zarzucił, iż prace te zostały wykonane w sposób niechlujny, a wykonując je uniemożliwiono sprawdzenie głębokości osadzenia słupków w fundamencie. Wskazał też, iż ponieważ do dnia sporządzenia pisma nie otrzymał od Inspektoratu powiadomienia o zakończeniu postępowania , wykonanie tych robót przed wydaniem decyzji uważa za „niedopuszczalne, mające charakter oszustwa”. Zaznaczył, iż sprawdzenie rzeczywistego stanu rzeczy będzie wymagało odkopania i rozkucia fundamentów. W tej sytuacji podtrzymał swój wniosek o wydanie nakazu rozbiórki ogrodzenia i przywrócenia stanu sprzed zabudowy określonego planem zagospodarowania terenu. Plan ten- jako podał - nie przewidywał budowy ogrodzenia o takiej lokalizacji, a (M1 w żadnym wypadku nie podjąłby decyzji o zakupie mieszkania mając w pespektywie zamieszkanie w okratowanym lokalu. Podał, iż obecnie konsultuje z prawnikiem wniesienie do Sądu Powiatowego sprawy o naruszenie jego dóbr osobistych. Poinformował też, iż uznając budowę tak wysokiego ogrodzenia pomiędzy niezabudowaną działką a posesją , której jest właścicielem, za kompletny bezsens, mógłby zrezygnować z --- STRONA 5 --- 5 w/w działań w przypadku obcięcia istniejącego już ogrodzenia do wysokości 1,5 m z ewentualnym uzupełnieniem go żywopłotem z krzewów kolczastych. Podkreślił też, że nie podpisał żadnych dokumentów akceptujących budowę ogrodzenia o takiej wysokości i takim usytuowaniu. W dniu 4 listopada 2010r. powód skierował kolejne pismo, uzupełniające poprzednie wnioski, w którym poinformował, iż dowiedział się, że kwestionowane przez niego obetonowanie słupków ogrodzenia zostało dokonane przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej za poradą jednego z pracowników Inspektoratu, udzieloną podczas spotkania w dniu 16 września 2010r. Ponownie podkreślił, iż roboty wykonano bez jego wiedzy i jakiegokolwiek nadzoru i nie ma w tej chwili możliwości dokonania sprawdzenia głębokości obetonowania i głębokości osadzenia słupków bez dokonania robót rozbiórkowych. Wskazał też, iż sądzi, że nie ma również dokumentacji powykonawczej. Zaznaczył, iż jest oczywiste, iż będzie domagał się dokonania takiego sprawdzenia, a żaden konstruktor przywołany do sprawy jako rzeczoznawca nie uzna za prawidłowe osadzenie tak wysokiego i ciężkiego ogrodzenia na tak wątpliwych fundamentach. Dalej stwierdził, iż fakt, że pracownik Inspektoratu przed zakończeniem postępowania w sprawie udziela porad prowadzących do zatarcia stanu początkowego, jaki miał miejsce w dniu 16 września 2010r. powoduje, że Inspektorat, „zamiast występować zgodnie ze swoimi obowiązkami jako organ bezstronny, powołany do przestrzegania przepisów prawa, staje się przedstawicielem jednej ze stron". W związku z powyższymi okolicznościami oraz że- jak wskazał - może „spodziewać się dalszych porad dotyczących np. uporządkowania dokumentacji tak, aby odpowiadała ona wymogom określonym w art. 30 prawa budowlanego", powód wniósł prośbę o odsunięcie od sprawy osoby, która udzieliła porad wspólnocie. Poinformował również 5 w/w działań w przypadku obcięcia istniejącego już ogrodzenia do wysokości 1,5 m z ewentualnym uzupełnieniem go żywopłotem Z krzewów kolczastych. Podkreślił też, że nie podpisał żadnych dokumentów akceptujących budowę ogrodzenia o takiej wysokości i takim usytuowaniu. W dniu 4 listopada 2010r. powód skierował kolejne pismo, uzupełniające poprzednie wnioski, w którym poinformował, iż dowiedział się, że kwestionowane przez niego obetonowanie słupków ogrodzenia zostało dokonane przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej za poradą jednego z pracowników Inspektoratu, udzielona podczas spotkania w dniu 16 września 2010r. Ponownie podkreślił, iż roboty wykonano bez jego wiedzy i jakiegokolwiek nadzoru i nie ma w tej chwili możliwości dokonania sprawdzenia głębokości obetonowania i głębokości osadzenia słupków bez dokonania robót rozbiórkowych. Wskazał też, iż sądzi, że nie ma również dokumentacji powykonawczej. Zaznaczył, iż jest oczywiste, iż będzie domagał się dokonania takiego sprawdzenia, a żaden konstruktor przywołany do sprawy jako rzeczoznawca nie uzna za prawidłowe osadzenie tak wysokiego i ciężkiego ogrodzenia na tak wątpliwych fundamentach. Dalej stwierdził, iż fakt, że pracownik Inspektoratu przed zakończeniem postępowania w sprawie udziela porad prowadzących do zatarcia stanu początkowego, jaki miał núejsce vv dnüi 16 września 2010r. powoduje, że Inspektorat, „zamiast występować zgodnie ze swoimi obowiązkami jako organ bezstronny, powołany do przestrzegania przepisów prawa, staje się przedstawicielem jednej ze stron”. W związku z powyższymi okolicznościami oraz że- jak wskazał - może „spodziewać się dalszych porad dotyczących np. uporządkowania dokumentacji tak, aby odpowiadała ona wymogom określonyni w art. 30 prawa budowlanego”, powód wniósł prośbę o odsunięcie od sprawy osoby, która udzieliła porad wspólnocie. Poinformował również --- STRONA 6 --- 6 inspektora powiatowego, iż będzie musiał skierować sprawę do sądu, gdzie stroną pozwaną będzie jako strona Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej i kierowany przez niego Inspektorat. Wyprzedzająco zamierza też złożyć skargę na ręce Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na działalność Inspektoratu w . Podkreślając nieoficjalny charakter pisma powód dopowiedział, iż pracuje jako Inspektor Nadzoru. Tnżynier Rezydent oraz Inspektor Nadzoru Podkreślił, iż „zakrycie robót zanikających przed ich odbiorem jest niedopuszczalne, a takich sytuacjach zawsze w tle jawi się - słuszne lub niesłuszne pytanie - za ile takiej porady udzielono i co będzie dalej". Zaproponował wreszcie przyjęcie jego propozycji obniżenia ogrodzenia do wysokości 1,5 m, gdyż tyle wytrzymają fundamenty. Dla niego byłby to koniec sprawy. Dodał też, iż pozwany „nie musi znać się na budowie ogrodzeń", on niestety będzie musiał nadzorować po obu stronach Obwodnicy około 20 km takich jak na załączonym do pisma rysunku. W odpowiedzi na powyższą korespondencję, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w ' skierował do powoda w dniu 18 listopada 2010r. pismo dotyczące wykonania ogrodzenia na granicy działek oraz i w miejscowości Poinformował w nim powoda poczynionych w sprawie ustaleniach, wskazując, iż w dniu 27 lica 2010r. przeprowadził kontrolę na działkach oraz i : w miejscowości podczas której stwierdził, że na granicy tych działek zostało wykonane ogrodzenie. Ustalono wówczas, że ogrodzenie o wysokości ok. 1,2 m było wykonane wcześniej, natomiast w sierpniu 2010r. wykonano drugą cześć ogrodzenia i obecnie na kontrolowanym odcinku posiada ono łączną wysokość do 2,17 m. W trakcie kontroli stwierdzono również, że ogrodzenie nie posiada 6 inspektora powiatowego, iż będzie musiał skierować sprawę do sądu, gdzie stroną pozwaną będzie jako strona Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej i kierowany przez niego Inspektorat. Wyprzedzająco zamierza też złożyć skargę na ręce Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na działalność Inspektoratu w . Podkreślając nieoficjalny charakter pisma powód dopowiedział, iż pracuje jako Inspektor Nadzoru. Tnżynier Rezydent oraz Inspektor Nadzoru - Podkreślił, iż „zakrycie robót zanikających przed ich odbiorem jest niedopuszczalne, a takich sytuacjach zawsze w tle jawi się - słuszne lub niesłuszne pytanie - za ile takiej porady udzielono j. co będzie dalej”. Zaproponował wreszcie przyjęcie jego propozycji obniżenia ogrodzenia do wysokości 1,5 m, gdyż tyle wytrzymają fundamenty. Dla niego byłby to koniec sprawy. Dodał też, iż pozwany „nie musi znać się na budowie ogrodzeń”, on niestety będzie musiał nadzorować po obu stronach Obwodnicy około 20 km takich jak na załączonym do pisma rysunku. W odpowiedzi na powyższą korespondencję, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w " skierował do powoda w dniu 18 listopada 2010r. pismo dotyczące wykonania ogrodzenia na granicy działek oraz i w miejscowości Poinformował w nim powoda poczynionych w sprawie ustaleniach, wskazując, iż w dniu 27 lica 2010r. przeprowadził kontrolę na działkach oraz i 1 w miejscowości podczas której stwierdził, że na granicy tych działek zostało wykonane ogrodzenie. Ustalono wówczas, że ogrodzenie o wysokości ok. 1,2 m było wykonane wcześniej, natomiast w sierpniu 2010r. wykonano drugą cześć ogrodzenia i obecnie na kontrolowanym odcinku posiada ono łączną_ wysokość do 2,17 m. W trakcie kontroli stwierdzono również, że ogrodzenie nie posiada --- STRONA 7 --- 7 odpowiedniej sztywności i wytrzymałości na siły poziome. Dalej poinformował, iż w wyniku dalszych czynności sprawdzających ustalono, że Wspólnota Mieszkaniowa ul. w dokonała zgłoszenia Staroście zamiaru wykonania robót dotyczących wykonania przedmiotowego ogrodzenia o wysokości do 3,6 m w dniu 28 maja 2010r. Starosta przyjął dowiadomości zgłoszone roboty i nie wniósł sprzeciwu w dniu 28.06.2010r. W związku z powyższym przepisy art. 30 ustawy Prawo budowlane zostały przez Wspólnotę Mieszkaniową zachowane. Ponadto Powiatowy Inspektor poinformował, iż w trakcie spotkania w inspektoracie w l z przedstawicielami Zarządcy Nieruchomości zobowiązano się wzmocnić konstrukcję ogrodzenia, przy czym sposób wzmocnienia nie został narzucony przez pracowników inspektoratu. Ponadto w dniu 16 listopada 2010r. tutejszy organ otrzymał protokół robót świadczący o wykonaniu odpowiedniego wzmocnienia konstrukcji , podpisany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Wobec powyższego wskazano, iż w związku z tym, iż ogrodzenie nie jest samowolą a stan techniczny jego jest dobry, Inspektor informuje, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Ponadto poinformowano powoda, iż w związku z jego „pomówieniami i szantażem" w przygotowaniu jest wniosek do Prokuratury Rejonowej w * możliwości popełnienia przez niego przestępstwa. W dniu ~ zarządca Wspólnoty Mieszkaniowej j w pismem datowanym na rzekazał pozwanemu protokół odbioru końcowego robót remontowych z dnia 25 października 2010r. stwierdzający brak usterek przy wykonaniu robót polegających na wzmocnieniu stóp fundamentowych przy słupkach ogrodzeniowych przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. '\ w ' '"raz określający jakość robót 7 odpowiedniej sztywności i wytrzymałości na siły poziome. Dalej poinformował, iż w wyniku dalszych czynności sprawdzających ustalono, że Wspólnota Mieszkaniowa ul. W dokonała zgłoszenia Staroście zamiaru wykonania robót dotyczących wykonania przedmiotowego ogrodzenia o wysokości do 3,6 m w dniu 28 maja 2010r. Starosta przyjął do wiadomości zgłoszone roboty i nie wniósł sprzeciwu w dniu 28.06.2010r. W związku z powyższym przepisy art. 30 ustawy Prawo budowlane zostały przez Wspólnotę Mieszkaniową zachowane. Ponadto Powiatowy Inspektor poinformował, iż w trakcie spotkania w inspektoracie w L z przedstawicielami Zarządcy Nieruchomości zobowiązano się wzmocnić konstrukcję ogrodzenia, przy czym sposób wzmocnienia nie został narzucony przez pracowników inspektoratu. Ponadto w dniu 16 listopada 2010r. tutejszy organ otrzymał protokół robót świadczący o wykonaniu odpowiedniego wzmocnienia konstrukcji , podpisany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Wobec powyższego wskazano, iż w związku 2 tym, iż ogrodzenie nie jest samowolą a stan techniczny jego jest dobry, Inspektor informuje, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego. Ponadto poinformowano powoda, iż w związku z jego „pomówieniami i szantażem” w przygotowaniu jest wniosek do Prokuratury Rejonowej w 7 możliwości popełnienia przez niego przestępstwa. W dniu " zarządca Wspólnoty Mieszkaniowej 1 w pismem datowanym na rzekazał pozwanemu protokół odbioru końcowego robót remontowych z dnia 25 października 2010r. stwierdzający brak usterek przy wykonaniu robót polegających na wzmocnieniu stóp fundamentowych przy słupkach ogrodzeniowych przy budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. 'I w ` ^raz określający jakość robót --- STRONA 8 --- 8 jako dobrą. Protokół ten został podpisany m. in. przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i wpisaną na listę członków Izby Inżynierów Budownictwa. W związku z dokonaną nadbudową ogrodzenia i podjętymi w związku z tym, a wadliwymi w ocenie powoda, działaniami Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie i J B złożył w dniu . skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga ta nie została jednak uznana za zasadną. Ostatecznie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu _ skierował do Prokuratury Rejonowej w n zawiadomienie o możliwości popełnienia przez powoda przestępstwa z art. 224 i 226 kk, w związku z jego wypowiedziami w korespondencji kierowanej do pozwanego. Postępowanie sprawdzające w tej sprawie było prowadzone pod sygn. DS. 718/12 i zakończyło się wydaniem w dniu 24 kwietnia 2012r. postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie. W dniu ' powód sam skierował do Zakładów Budownictwa Mostowego - Inwestora Zastępczego Sp. z o. o. w pismo, w którym poinformował, iż z przyczyn natury osobistej pismem tym występuje o rozwiązanie umowy z dnia . wraz z aneksem o świadczenie usługi polegającej na pełnieniu funkcji Inspektora Robót Drogowych - Koordynatora przy realizacji zadania inwestycyjnego p n . „ ( } ' ’ :a ) - w trybie § 6 pkt 1 umowy. Natomiast po 15 maja 2012r. powrócił on do pełnienia obowiązków związanych z kontraktem. 8 jako dobrą. Protokół ten został podpisany m. in. przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i wpisaną na listę członków _ Izby Inżynierów Budownictwa. W związku z dokonaną nadbudową ogrodzenia i podjętymi w związku z tym, a wadliwymi w ocenie powoda, działaniami Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie 1 J ' B złożył w dniu ` . skargę do _ Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga ta nie została jednak uznana za zasadną. Ostatecznie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu . skierował do Prokuratury Rejonowej w n zawiadomienie o możliwości popełnienia przez powoda przestępstwa z art. 224 i 226 kk, w związku z jego wypowiedziami w korespondencji kierowanej do pozwanego. Postępowanie sprawdzające w tej sprawie było prowadzone pod sygn. DS. 718/12 i zakończyło się wydaniem w dniu 24 kwietnia 2012r. postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie. W dniu ` powód sam skierował do Zakładów Budownictwa Mostowego - Inwestora Zastępczego Sp. z o. o. w pismo, w którym poinformował, iż z przyczyn natury osobistej pismem tym występuje o rozwiązanie umowy z dnia . wraz z aneksen1 o świadczenie usługi polegającej na pełnieniu funkcji Inspektora Robót Drogowych - Koordynatora przy realizacji zadania inwestycyjnego pn. „ A Q Ęa) - w trybie § 6 pkt 1 umowy. Natomiast po 15 maja 2012r. powrócił on do pełnienia obowiązków związanych z kontraktem. --- STRONA 9 --- 9 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w szczególności na podstawie dokumentów przedłożonych przez obie strony, w tym korespondencji prowadzonej między powodem a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego mając na względzie, iż ich autentyczność nie była przez strony kwestionowana. Ponadto Sąd uwzględnił treść zeznań powoda w zakresie, w jakim jego twierdzenia pozostawały w zgodzie z przedstawionymi dokumentami. Rozważając kwestię legitymacji biernej po stronie pozwanej punktem wyjścia w tym zakresie Sąd uczynił art. 417 kc, jako podstawę odpowiedzialności deliktowej Skarbu Państwa, mając na względzie, iż powód roszczenie swoje wiąże z działaniami pozwanego , podjętymi w ramach wykonywanych przez niego zadań z zakresu władzy publicznej. Wskazany przepis stanowi, iż za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzą z mocy prawa (§1). Natomiast jeżeli wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorządu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarną odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponosi ich wykonawca oraz zlecająca je jednostka samorządu terytorialnego albo Skarb Państwa (§ 2) . Na podstawie omawianego przepisu odpowiedzialność ponoszą więc dwie kategorie podmiotów. Pierwszą z nich są osoby prawne wykonujące władzę publiczną z mocy prawa, w szczególności zaś Skarb Państwa i jednostki samorządu terytorialnego (art. 417 § 1 k.c.). Drugą kategorią są osoby prawne, którym zlecono wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej, na podstawie porozumienia (art. 417 § 2 k.c.). Art. 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą tych 9 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w szczególności na podstawie dokumentów przedłożonych przez obie strony, w tym korespondencji prowadzonej między powodem a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego mając na względzie, iż ich autentyczność nie była przez strony kwestionowana. Ponadto Sąd uwzględnił treść zeznań powoda w zakresie, w jakim jego twierdzenia pozostawały w zgodzie z przedstawionymi dokumentami. Rozważając kwestię legitymacji biernej po stronie pozwanej punktem wyjścia w tym zakresie Sąd uczynił art. 417 kc, jako podstawę odpowiedzialności deliktowej Skarbu Państwa, mając na względzie, iż powód roszczenie swoje wiąże z działaniami pozwanego , podjętymi w ramach wykonywanych przez niego zadań z zakresu władzy publicznej. Wskazany przepis stanowi, iż za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władza, z mocy prawa (§1). Natomiast jeżeli wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorządu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarną odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponosi ich wykonawca oraz zlecająca je jednostka samorządu terytorialnego albo Skarb Państwa (§ 2). Na podstawie omawianego przepisu odpowiedzialność ponoszą więc dwie kategorie podmiotów. Pierwszą z nich są osoby prawne wykonujące władzę publiczną z mocy prawa, w szczególności zaś Skarb Państwa i jednostki samorządu terytorialnego (art. 417 § 1 k.c.). Drugą kategorią są osoby prawne, którym zlecono wykonywanie zadań. z zakresu władzy publicznej, na podstawie porozumienia (art. 417 § 2 k.c.). Art. 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą tych --- STRONA 10 --- 10 podmiotów za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, zdefiniowanym jako "niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej". Istotną okolicznością, wpływającą na ich odpowiedzialność jest więc wymóg, by do wyrządzenia szkody doszło podczas wykonywania przez nie władzy publicznej. Z kolei bez znaczenia będzie przy tym, czy będziemy mieli do czynienia z organami władzy publicznej. Istotniejsze jest kryterium funkcjonalne, czyli fakt wykonywania władzy publicznej przez dany podmiot, a nie „bycie" przez niego organem władzy publicznej. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd I instancji ocenił w pierwszej kolejności, czy decyzje wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ramach swojej działalności z zakresu nadzoru budowlanego mieszczą się w zakresie zadań publicznych i komu te zadania zostały przypisane, tj . czy stanowią one zadania administracji centralnej, co w konsekwencji przesądzałoby o odpowiedzialności Skarbu Państwa, czy też zadania przekazane ustawą w zakres działalności jednostek samorządu terytorialnego, w szczególności powiatu i jednostek, za pomocą których wykonuje on zadania publiczne. Rozważając powyższe Sąd przeanalizował przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t. jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) Zważył, iż stosownie do art. 2 ust. 1 tej ustawy, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Ma przy tym osobowość prawną (ust. 2), zaś samodzielność powiatu podlega ochronie sądowej, (ust. 3). Art. 4 ustawy precyzując zakres tych zadań stanowi, że powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym m. in. w zakresie administracji architektoniczno-budowlanej. Do zakresu jego działalności należy również zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji 10 podmiotów za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, zdefiniowanym jako "niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej". Istotną okolicznością, wpływającą na ich odpowiedzialność jest więc wymóg, by (K) wyrządzenia szkody doszło podczas wykonywania przez nie władzy publicznej. Z kolei bez znaczenia będzie przy tym, czy będziemy mieli do czynienia z organami władzy publicznej. Istotniejsze jest kryterium funkcjonalne, czyli fakt wykonywania władzy publicznej przez dany podmiot, a nie „bycie” przez niego organem władzy publicznej. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd I instancji ocenił w pierwszej kolejności, czy decyzje wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w ramach swojej działalności z zakresu nadzoru budowlanego ndeszczą się w zakresie zadań publicznych i komu te zadania zostały przypisane, tj. czy stanowią one zadania administracji centralnej, co w konsekwencji przesądzałoby o odpowiedzialności Skarbu Państwa, czy też zadania przekazane ustawą w zakres działalności jednostek samorządu terytorialnego, w szczególności powiatu i jednostek, za pomocą których wykonuje on zadania publiczne. Rozważając powyższe Sąd przeanalizował przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t. jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) Zważył, iż stosownie do art. 2 ust. 1 tej ustawy, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Ma przy tym osobowość prawną (ust. 2), zaś samodzielność powiatu podlega ochronie sądowej. (ust. 3). Art. 4 ustawy precyzując zakres tych zadań stanowi, że powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym m. in. w zakresie administracji architektoniczno-budowlanej. Do zakresu jego działalności należy również zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji --- STRONA 11 --- kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży (ust. 2). Zadanie publiczne powiatu wykonuje zarząd przy pomocy starostwa powiatowego oraz jego jednostek organizacyjnych. Z kolei przy pomocy tych jednostek m. in. inspektoratów, określone w ustawach zadania wykonują kierownicy tychże jednostek. (art. 33a ustawy o samorządzie powiatowym). Wspomniane powiatowe służby, inspekcje i straże są jednostkami powiatowej administracji zespolonej (art. 33 b pkt 3), umożliwiającymi ich kierownikom realizację zleconych im zadań z zakresu administracji. Z kolei art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo Budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) wskazuje, że zadania nadzoru budowlanego wykonuje m. in. powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, który - jak wynika z art. 86 - jest powoływany i odwoływany przez starostę. Swoje zadania wykonuje on przy pomocy powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego. (art. 86 ust. 3). Zestawiając wyżej przytoczone regulacje obu ustaw, Sąd doszedł do przekonania, iż powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego i powiatowi inspektorzy nadzoru budowlanego są tymi jednostkami organizacyjnymi powiatu, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 33 a ustawy o samorządzie powiatowym, a nadto że powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego stanowiące aparat pomocniczy powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego wchodzą w skład powiatowej administracji zespolonej w rozumieniu art. 33 b ustawy - analogicznie przyjął również Sąd Apelacyjny w Krakowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lutego 2012r. sygn. akt I ACa 120/12. Słusznie też, czyniąc rozważania dotyczące charakteru zadań powiatu określonych w art. 4 ust. 2, Sąd ten zaznaczył, że zadania te „mają charakter zadań publicznych specjalistycznych (w stosunku do zadań ogólnych szczegółowo wymienionych w art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym) i dlatego nie zostały H kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży (ust. 2). Zadanie publiczne powiatu wykonuje zarząd przy pomocy starostwa powiatowego oraz jego jednostek organizacyjnych. Z kolei przy pomocy tych jednostek m. in. inspektoratów, określone w ustawach zadania wykonują kierownicy tychże jednostek. (art. 33a ustawy o samorządzie powiatowym). Wspomniane powiatowe służby, inspekcje i straże są jednostkami powiatowej administracji zespolonej (art. 33 b pkt 3), umożliwiającymi ich kierownikom realizację zleconych im zadań z zakresu administracji. Z kolei art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 - Prawo Budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) wskazuje, że zadania nadzoru budowlanego wykonuje m. in. powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, który - jak wynika z art. 86 - jest powoływany i odwoływany przez starostę. Swoje zadania wykonuje on przy pomocy powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego. (art. 86 ust. 3). Zestawiając wyżej przytoczone regulacje obu ustaw, Sąd doszedł do przekonania, iż powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego i powiatowi inspektorzy nadzoru budowlanego są tymi jednostkami organizacyjnymi powiatu, <3 których mowa xu art. 4 ust. 2 i art. 33 a ustawy o samorządzie powiatowym, a nadto że powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego stanowiące aparat pomocniczy powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego wchodzą w skład powiatowej administracji zespolonej w rozumieniu art. 33 b ustawy - analogicznie przyjął również Sąd Apelacyjny vv Krakowie vv uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lutego 2012r. sygn. akt I ACa 120/12. Słusznie też, czyniąc rozważania dotyczące charakteru zadań powiatu określonych w art. 4 ust. 2, Sąd ten zaznaczył, że zadania te „mają charakter zadań publicznych specjalistycznych (w stosunku do zadań ogólnych szczegółowo wymienionych w art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym) i dlatego nie zostały --- STRONA 12 --- 12 skonkretyzowane, lecz ustawodawca odesłał do ustaw regulujących zadania i kompetencje, które mają wykonywać kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży. Te specjalistyczne zadania powiat wykonuje właśnie poprzez szczególne jednostki powiatowe jakimi są m. in. inspektoraty kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego. Zapewnienie przez powiat - jako zadanie publiczne wykonywania zadań przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego nie może być rozumiana w taki sposób, że powiat nie ponosi odpowiedzialności za skutki zachowania tego organu w związku z realizacją powierzonych mu ustawą kompetencji, gdyż oznaczałoby to tworzenie nieuzasadnionego normatywnie o dualizmu odpowiedzialności powiatu za zachowanie pewnych organów powiatu i Skarbu Państwa za zachowanie innych organów powiatu w związku z wykonywaniem zadań publicznych. Jak wspomniano zadania powiatu są wykonywane przez zarząd przy pomocy starostwa powiatowego i jednostek organizacyjnych powiatu (art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym), którymi są także powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego. Powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego, którym kieruje powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, jest jednostka budżetową, a sam powiatowy inspektor nadzoru budowlanego pracownikiem powiatu. Powiatową administrację zespoloną tworzą m. in. starostwo powiatowe (kierowane przez zarząd powiatu, na którego czele stoi starosta) oraz jednostki organizacyjne stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży w tym powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego". Uwzględniając więc zasadą samodzielności powiatu jako jednostki samorządu terytorialnego, działającej we własnym imieniu i na własny rachunek, oznacza to, iż 12 skonkretyzowane, lecz ustawodawca odesłał do ustaw regulujących zadania i kompetencje, które mają wykonywać kierownicy powiatowych służb, inspekcji i straży. Te specjalistyczne zadania powiat wykonuje właśnie poprzez szczególne jednostki powiatowe jakimi są m. in. inspektoraty kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego. Zapewnienie przez powiat - jako zadanie publiczne - wykonywania zadań przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego nie może być rozumiana w taki sposób, że powiat nie ponosi odpowiedzialności za skutki zachowania tego organu w związku z realizacją powierzonych mu ustawą kompetencji, gdyż oznaczałoby to tworzenie nieuzasadnionego normatywnie o dualizmu odpowiedzialności powiatu za zachowanie pewnych organów powiatu i Skarbu Państwa za zachowanie innych organów powiatu w związku z wykonywaniem zadań publicznych. Jak wspomniano zadania powiatu są wykonywane przez zarząd przy pomocy starostwa powiatowego i jednostek organizacyjnych powiatu (art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym), którymi są także powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego. Powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego, którym kieruje powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, jest jednostka budżetową, a sam powiatowy inspektor nadzoru budowlanego pracownikiem powiatu. Powiatową administrację zespolona tworzą m. in. starostwo powiatowe (kierowane przez zarząd powiatu, na którego czele stoi starosta) oraz jednostki organizacyjne stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży w tym powiatowe inspektoraty nadzoru budowlanego kierowane przez powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego”. Uwzględniając więc zasadą samodzielności powiatu jako jednostki samorządu terytorialnego, działającej we własnym imieniu i na własny rachunek, oznacza to, iż --- STRONA 13 --- 13 działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, wspomaganego przez jego jednostkę pomocniczą jaką jest inspektorat, wchodzącą w skład administracji zespolonej powiatu, są działaniami podejmowanymi na rachunek powiatu, a nie Skarbu Państwa. W konsekwencji to właściwy powiat, a nie Skarb Państwa , jest więc stroną legitymowaną biernie w procesie, w którym źródłem roszczenia jest zachowanie powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, działającego w ramach sprawowanego nadzoru budowlanego, (podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012r. sygn. akt I ACa 120/12). Rozważając powyższą kwestię Sąd zwrócił uwagę również i na to, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany i odwoływany przez starostę (art. 86 prawa budowlanego), który jest jego zwierzchnikiem służbowym, sam inspektor zaś jest pracownikiem samorządowym w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych. Z okoliczności tych wyprowadzić należy wniosek, iż powstaje tu swoisty stosunek nadrzędności służbowej, choć niewątpliwie wykonując swe zadania z zakresu nadzoru budowlanego, powiatowy inspektor działa niezależnie od starosty. Okoliczność ta nie wyłącza jednak powiatowego inspektora nadzoru budowlanego ze struktury organizacyjnej powiatu, natomiast ów swoisty stosunek nadrzędności służbowej zdaniem Sądu stanowi kolejny argument na to, że to powiat ponosi odpowiedzialność cywilną za działania inspektora, podejmowane w związku z zadaniami z zakresu nadzoru budowlanego wykonywanymi jako jednostka organizacyjna w strukturach powiatu. (vide art. 35 ust. 2 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym). Ponadto Sąd I instancji podzielił argument wysuwany przez stronę pozwaną, że to iż powiat otrzymuje na wykonywanie zadań publicznych przez jednostki organizacyjne 13 działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, wspomaganego przez jego jednostkę pomocniczą jaką jest inspektorat, wchodzącą w skład administracji zespolonej powiatu, są działaniami podejmowanymi na rachunek powiatu, a nie Skarbu Państwa. W konsekwencji to właściwy powiat, a nie Skarb Państwa , jest więc stroną legitymowaną biernie w procesie, w którym źródłem roszczenia jest zachowanie powiatowego inspektora nadzoru budowlanego, działającego w ramach sprawowanego nadzoru budowlanego. (podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2012r. sygn. akt I ACa 120/12). Rozważając powyższą kwestię Sąd zwrócił uwagę również i na to, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powoływany i odwoływany przez starostę (art. 86 prawa budowlanego), który jest jego zwierzchnikiem służbowym, sam inspektor zaś jest pracownikiem samorządowym w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych. Z okoliczności tych wyprowadzić należy wniosek, iż powstaje tu swoisty stosunek nadrzędności służbowej, choć niewątpliwie wykonując swe zadania z zakresu nadzoru budowlanego, powiatowy inspektor działa niezależnie od starosty. Okoliczność ta nie wyłącza jednak powiatowego inspektora nadzoru budowlanego ze struktury organizacyjnej powiatu, natomiast ów swoisty stosunek nadrzędności służbowej zdaniem Sądu stanowi kolejny argument na to, że to powiat ponosi odpowiedzialność cywilną za działania inspektora, podejmowane w związku z zadaniami z zakresu nadzoru budowlanego wykonywanymi jako jednostka organizacyjna w strukturach powiatu. (vide art. 35 ust. 2 i. 3 ustawy o samorządzie powiatowym). Ponadto Sąd I instancji podzielił argument wysuwany przez stronę pozwaną, że to iż powiat otrzymuje na wykonywanie zadań publicznych przez jednostki organizacyjne --- STRONA 14 --- 14 stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb , inspekcji i straży środki finansowe z budżetu państwa, winno to również oznaczać przeniesienie na powiat ciężaru ewentualnych odszkodowań czy kwot zasądzonych tytułem zadośćuczynienia, czyli innymi słowy właśnie odpowiedzialność powiatu za skutki zachowań tych jednostek w związku z wykonywaniem zadań publicznych. Sąd podkreślił również i to, że - w przeciwieństwie do innych jednostek - żaden z przepisów rangi ustawowej nie wskazuje, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest jednostką organizacyjną Skarbu Państwa. Sąd Apelacyjny w Krakowie w przywołanym już uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lutego 2012r. słusznie wskazał, iż jeśli ustawodawca określone organy powiatu traktuje jako jednostki organizacyjne Skarbu Państwa, to taką sytuację wprost normuje. Z samego zaś faktu, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego nie jest - jak starosta - organem samorządu terytorialnego nie można wyprowadzić prostego wniosku, iż jest on jednostką organizacyjną Skarbu Państwa. Powyższe rozważania doprowadziły ostatecznie Sąd I instancji do przekonania, iż powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, realizując zadania z zakresu nadzoru budowlanego , stanowi organ wchodzący w skład struktury powiatu (wraz z inspektoratem w ramach powiatowej administracji zespolonej) i wykonujący zdania publiczne powiatu, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym - ze wszelkimi konsekwencjami wynikającymi z art. 2 wspomnianej ustawy, a przejawiającymi się m. in. w przyjęciu odpowiedzialności odpowiedniego powiatu za działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Sąd wskazał, że art. 417 § 1 kc nie przewiduje solidarnej odpowiedzialności Skarbu Państwa i odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy samorządu terytorialnego przy wykonywaniu 14 stanowiące aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb , inspekcji i straży środki finansowe z budżetu państwa, winno to również oznaczać przeniesienie na powiat ciężaru ewentualnych odszkodowań czy kwot zasądzonych tytułem zadośćuczynienia, czyli innymi słowy właśnie odpowiedzialność powiatu za skutki zachowań tych jednostek w związku z wykonywaniem zadań publicznych. Sąd podkreślił również i to, że - w przeciwieństwie do innych jednostek - żaden z przepisów rangi ustawowej nie wskazuje, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest jednostką organizacyjną Skarbu Państwa. Sąd Apelacyjny w Krakowie w przywołanym już uzasadnieniu wyroku z dnia 29 lutego 2012r. słusznie wskazał, iż jeśli ustawodawca określone organy powiatu traktuje jako jednostki organizacyjne Skarbu Państwa, to taką sytuację wprost normuje. Z samego zaś faktu, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego nie jest - jak starosta - organem samorządu terytorialnego nie można wyprowadzić prostego wniosku, iż jest on jednostką organizacyjną Skarbu Państwa. Powyższe rozważania doprowadziły ostatecznie Sąd I instancji do przekonania, iż powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, realizując zadania z zakresu nadzoru budowlanego , stanowi organ wchodzący w skład struktury powiatu (wraz z inspektoratem w ramach powiatowej administracji zespolonej) i wykonujący zdania publiczne powiatu, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym - ze wszelkimi konsekwencjami wynikającymi z art. 2 wspomnianej ustawy, a przejawiającymi się m. in. w przyjęciu odpowiedzialności odpowiedniego powiatu za działania powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Sąd wskazał, że art. 417 § 1 kc nie przewiduje solidarnej odpowiedzialności Skarbu Państwa i odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy samorządu terytorialnego przy wykonywaniu --- STRONA 15 --- 15 zadań z zakresu administracji rządowej - w takich sytuacjach odpowiedzialność ponosi Skarbu Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub też inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa tzn. przekazane im na mocy ustaw. Możliwość taka jest przewidziana jedynie w § 2 wspomnianego przepisu, jednakże dotyczy to wyłącznie zadań zleconych na podstawie porozumienia, taka zaś sytuacja nie zachodzi w sprawie niniejszej. Ostatecznie Sąd doszedł więc do przekonania, że skoro powód wiąże swe roszczenie z działaniami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w jako organu wchodzącego w skład struktury powiatu, podjętymi w ramach wykonywania zadania publicznego w zakresie nadzoru budowlanego, a których skutkiem w ocenie powoda było naruszenie jego dóbr osobistych, legitymowanym biernie w sprawie niniejszej winien być nie Skarb Państwa, lecz właśnie Powiat . Konsekwencją zaś powyższego jest z kolei konieczność oddalenia powództwa jako wytoczonego przeciwko osobie nie ponoszącej w zaistniałych okolicznościach na podstawie obowiązujących przepisów odpowiedzialności. Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy w szerszych wywodach wskazał na brak bezprawności w działaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Gdańskim ocenianych jako reakcja na pisemne wypowiedzi powoda. Powód zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego a) art. 417 kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do rozstrzygnięcia kwestii legitymacji biernej Skarbu Państwa z cytułu niemajątkowych roszczeń powoda związanych z naruszeniem dóbr osobistych, b) art. 417 kc w zw. z art. 4 ust. 1 i 2, art. 33a, 33b, 38 ust. 1 ustawy z dnia 05.06.1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 15 zadań z zakresu administracji rządowej - w takich sytuacjach odpowiedzialność ponosi Skarbu Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub też inna osoba prawna wykonująca tę władzę z nmcy prawa tzn. przekazane im na nwcy ustaw. Możliwość taka jest przewidziana jedynie w § 2 wspomnianego przepisu, jednakże dotyczy to wyłącznie zadań zleconych na podstawie porozumienia, taka zaś sytuacja nie zachodzi w sprawie niniejszej. Ostatecznie Sąd doszedł więc do przekonania, że skoro powód wiąże swe roszczenie z działaniami Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w jako organu wchodzącego w skład struktury powiatu, podjętymi w ramach wykonywania zadania publicznego w zakresie nadzoru budowlanego, a których skutkiem w ocenie powoda było naruszenie jego dóbr osobistych, legitymowanym biernie w sprawie niniejszej winien być nie Skarb Państwa, lecz właśnie Powiat . Konsekwencją zaś powyższego jest z kolei konieczność oddalenia powództwa jako wytoczonego przeciwko osobie nie ponoszącej w zaistniałych okolicznościach na podstawie obowiązujących przepisów odpowiedzialności. Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy w szerszych wywodach wskazał na brak bezprawności w działaniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Gdańskim ocenianych jako reakcja na pisemne wypowiedzi powoda. Powód zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając: 1) naruszenie prawa materialnego a) art. 417 kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie do rozstrzygnięcia kwestii legitymacji biernej Skarbu Państwa z tytułu niemajątkowych roszczeń powoda związanych z naruszeniem dóbr osobistych, b) art. 417 kc w zw. z art. 4 ust. 1 i 2, art. 33a, 33b, 38 ust. 1 ustawy z dnia 05.06.1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. --- STRONA 16 --- 16 1592 ze zm) i w zw. z art. 80 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm. ) - poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do wniosku, że wykonywanie przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego władzy publicznej w zakresie zadań nadzoru budowlanego, określonych w ustawie Prawo budowlane jest wykonywaniem władzy publicznej przez powiat jako jednostkę samorządu terytorialnego, c) art. 33a ustawy z dnia 05.06.1998r. o samorządzie powiatowym, poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powiatową jednostką organizacyjną, d) art. 24 § 1 kc w zw. z art. 23 kc i art. 30 oraz 47 konstytucji RP i art. 212 § 1 i 213 § 1 i 2 kk a contrario poprzez błędną wykładnię i uznanie, że nie jest bezprawnym naruszeniem dobra osobistego człowieka sytuacja, w której naruszające je działania określonego podmiotu są związane z nieodpowiednim zachowaniem osoby, której dobra zostały naruszone, 2) brak ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wynikających z materiału dowodowego zebranego w sprawie t j . w chwili sporządzenia i złożenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez powoda i podstawy prawnej odmowy wszczęcia przez organy ścigania dochodzenia w tej sprawie (brak znamion czynu zabronionego), które to fakty mają istotny wpływ na ocenę rzeczywistej intencji pozwanego w złożeniu naruszającego dobra osobiste powoda oświadczenia w piśmie z 18.11.2010r. ; 16 1592 ze zm) i w zw. z art. 80 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) - poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do wniosku, że wykonywanie przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego władzy publicznej w zakresie zadań nadzoru budowlanego, określonych w ustawie Prawo budowlane jest wykonywaniem. władzy publicznej przez powiat jako jednostkę samorządu terytorialnego, c) art. 33a ustawy z dnia 05.06.1998r. o samorządzie powiatowym, poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do przyjęcia, że powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powiatowa jednostką organizacyjną, d) art. 24 § 1 kc w zw. z art. 23 kc i art. 30 oraz 47 konstytucji RP i art. 212 § 1 i 213 § l i 2 kk a contrario poprzez błędna, wykładnię i uznanie, że nie jest bezprawnym naruszeniem. dobra osobistego człowieka sytuacja, w której naruszające je działania określonego podmiotu są związane z nieodpowiednim zachowaniem osoby, której dobra zostały naruszone, 2) brak ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wynikających z nmteriału dowodowego zebranego w sprawie tj. w chwili sporządzenia i złożenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez powoda i podstawy prawnej odmowy wszczęcia przez organy ścigania dochodzenia w tej sprawie (brak znamion czynu zabronionego), które to fakty mają istotny wpływ na ocenę rzeczywistej intencji pozwanego w złożeniu naruszającego dobra osobiste powoda oświadczenia w piśmie z 18.11.2010r.; --- STRONA 17 --- 17 3) naruszenie przepisów postępowania tj . art. 193 § 21 kpc poprzez przyjęcie, że na rozprawiew dniu 17.10.2012r. powód skutecznie, ustnie zmienił powództwo; Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny w pełni podziela ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Sąd I instancji na podstawie wiarygodnych i niekwestionowanych dokumentów, w szczególności przedmiotowej korespondencji służbowej stron, zawierającej kwestionowane przez powoda wypowiedzi ocenne pozwanego oraz informację dot. ewentualnego zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa. Ustalenia w tym przedmiocie Sąd Apelacyjny przyjmuje za podstawę własnego rozstrzygnięcia, uznając za wyczerpujące i mieszczące się w granicach swobodnej oceny dowodów. Sąd Apelacyjny podziela również poczynione przez Sąd Okręgowy obszerne rozważania dotyczące materialnoprawnej podstawy dochodzonych roszczeń w kontekście uwzględnionego zarzutu braku legitymacji biernej - dotyczące wykładni art. 417 kc w związku z przepisami ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy prawo budowlane oraz ich odniesienia do konkretnych okoliczności faktycznych ustalonych w niniejszej sprawie, ponownie nie widząc konieczności ich powtarzania. 17 3) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 193 § 21 kpc poprzez przyjęcie, że na rozprawie w dniu 17.10.2012r. powód skutecznie, ustnie zmienił powództwo; Wskazując na powyższe zarzuty powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie apelacji i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny w pełni podziela ustalenia stanu faktycznego dokonane przez Sąd I instancji na podstawie wiarygodnych i niekwestionowanych dokumentów, w szczególności przedmiotowej korespondencji służbowej stron, zawierającej kwestionowane przez powoda wypowiedzi ocenne pozwanego oraz informację dot. ewentualnego zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa. Ustalenia w tym przedmiocie Sąd Apelacyjny przyjmuje za podstawę własnego rozstrzygnięcia, uznając za wyczerpujące i mieszczące się w granicach swobodnej oceny dowodów. Sąd Apelacyjny podziela również poczynione przez Sąd Okręgowy obszerne rozważania dotyczące materialnoprawnej podstawy dochodzonych roszczeń w kontekście uwzględnionego zarzutu braku legitymacji biernej - dotyczące wykładni art. 417 kc w związku z przepisami ustawy o samorządzie powiatowym i ustawy prawo budowlane oraz ich odniesienia do konkretnych okoliczności faktycznych ustalonych w niniejszej sprawie, ponownie nie widząc konieczności ich powtarzania. --- STRONA 18 --- 18 Naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię polega na mylnym zrozumieniu treści zastosowanego przepisu. Ta postać naruszenia obejmuje także ustalenie ogólnych pojęć prawnych. Naruszenie prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie, to kwestia prawidłowego odniesienia normy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego, sprawa właściwego skonfrontowania okoliczności stanu z hipotezą odpowiedniej normy prawnej (tu art. 417 kc) i poddanie tego stanu ocenie prawnej na podstawie treści tej normy (tak wyrok SN z dnia 2 kwietnia 2003r. sygn. I CKN 160/01) . W ocenie Sądu Apelacyjnego nie sposób zgodzić się z zarzutami powoda co do tego, że Sąd orzekający dopuścił się błędnej wykładni art. 417 kc w zw. z art. 4 ust. 1 i 2, 33a, 33b i 38 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym jak i niewłaściwego zastosowania art. 417 kc do rozstrzygnięcia kwestii legitymacji biernej Skarbu Państwa z tytułu niemajątkowych roszczeń powoda związanych z naruszeniem dóbr osobistych. Zasadnie jedynie powód zarzuca błędne przyjęcie, iż powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powiatową jednostką organizacyjną. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest organem powiatowej jednostki organizacyjnej - powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego i z tej przyczyny - jak trafnie wskazuje pozwany w odpowiedzi na apelację nie może on być uznany za organ państwowej jednostki organizacyjnej reprezentujący w postępowaniu Skarb Państwa na podstawie art. 67 § 2 kpc. Brak legitymacji biernej pozwanego Skarbu Państwa w niniejszej sprawie wynika jasno i bezpośrednio z ustawy o samorządzie powiatowym, która to w art. 4 ust. 2 stanowi, iż do zadań publicznych powiatu należy zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży (jednostek powiatowej 18 Naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię polega na mylnym zrozumieniu treści zastosowanego przepisu. Ta postać naruszenia obejmuje także ustalenie ogólnych pojęć prawnych. Naruszenie prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie, to kwestia prawidłowego odniesienia normy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego, sprawa właściwego skonfrontowania okoliczności stanu z hipoteza odpowiedniej normy prawnej (tu art. 417 kc) i poddanie tego stanu ocenie prawnej na podstawie treści tej normy (tak wyrok SN z dnia 2 kwietnia 2003r. sygn. I CKN 160/01). W ocenie Sądu Apelacyjnego nie sposób zgodzić się z zarzutami powoda co do tego, że Sąd orzekający dopuścił się błędnej wykładni art. 417 kc w zw. z art. 4 ust. 1 i 2, 33a, 33b i 38 ust. l ustawy o samorządzie powiatowym jak i niewłaściwego zastosowania art. 417 kc do rozstrzygnięcia kwestii legitymacji biernej Skarbu Państwa 2 tytułu niemajątkowych roszczeń powoda związanych z naruszeniem dóbr osobistych. Zasadnie jedynie powód zarzuca błędne przyjęcie, iż powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest powiatową jednostką organizacyjną. Powiatowy inspektor nadzoru budowlanego jest organem powiatowej jednostki organizacyjnej - powiatowego inspektoratu nadzoru budowlanego i z tej przyczyny - jak trafnie wskazuje pozwany w oopowiedzi na apelację nie może on być uznany za organ państwowej jednostki organizacyjnej reprezentujący w postępowaniu Skarb Państwa na podstawie art. 67 § 2 kpc. Brak legitymacji biernej pozwanego Skarbu Państwa w niniejszej sprawie wynika jasno i. bezpośrednio z ustawy o samorządzie powiatowym, która to w art. 4 ust. 2 stanowi, iż do zadań publicznych powiatu należy zapewnienie wykonywania określonych w ustawach zadań i kompetencji kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży (jednostek powiatowej --- STRONA 19 --- 19 administracji zespolonej według art. 33b pkt. 3 u.s.p. umożliwiających ich kierownikom realizację zleconych im zadań z zakresu administracji rządowej). Sąd Apelacyjny podziela przyjęty w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że wykonywane w szczególnym reżimie organizacyjnym i prawnym zadania zlecone z zakresu administracji rządowej są podmiotem odpowiedzialności powiatu. Istotnie, powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego jest powiatową jednostką budżetową w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych, utrzymywaną ze środków przekazywanych powiatowi z budżetu Państwa w formie dotacji celowej, a skoro ten otrzymuje środki finansowe na własne zadania publiczne, to ponosi również ryzyko związane z odpowiedzialnością odszkodowawczą związaną z wykonywaniem zadań przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego podlegającego zwierzchnictwu służbowemu starosty (który go powołuje i odwołuje). Zasadnie pozwany w odpowiedzi na apelację wskazuje, że analiza legitymacji biernej Skarbu Państwa w sprawach związanych z działalnością powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego zawarta w cytowanym w sprawie orzeczeniu Sądu Apelacyjnego w Krakowie I ACa 120/12, nie została w żaden sposób podważona w orzeczeniach cytowanych przez powoda. Konieczność stosowania art. 417 kc w sprawach o ochronę dóbr osobistych została obszernie i przekonywująco omówiona w uchwale siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011r. sygn. III CZP 25/11. Artykuł 417 § 1 kc w przypadku działań bezprawnych, w tym skutkujących naruszeniem dóbr osobistych ustanawia model odpowiedzialności za czyn własny poprzez przypisanie Skarbowi Państwa odpowiedzialności za podmiot wykonujący władzę publiczną, nie ma natomiast podstaw do zawężenia jego zastosowania tylko do 19 I administracji zespolonej według art. 33b pkt. 3 u.s.p. umożliwiających ich kierownikom realizację zleconych im zadań z zakresu administracji rządowej). Sąd Apelacyjny podziela przyjęty w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że wykonywane w szczególnym reżimie organizacyjnym i prawnym zadania zlecone z zakresu administracji rządowej są podmiotem odpowiedzialności powiatu. Istotnie, powiatowy inspektorat nadzoru budowlanego jest powiatową jednostką budżetową w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych, utrzymywaną ze środków przekazywanych powiatowi z budżetu Państwa w formie dotacji celowej, a skoro ten otrzymuje środki finansowe na własne zadania publiczne, to ponosi również ryzyko związane z odpowiedzialnością odszkodowawczą związaną z wykonywaniem zadań przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego podlegającego zwierzchnictwu służbowemu starosty (który go powołuje i odwołuje). Zasadnie pozwany w odpowiedzi na apelację wskazuje, że analiza legitymacji biernej Skarbu Państwa w sprawach związanych z działalnością powiatowych inspektorów nadzoru budowlanego zawarta w cytowanyni w sprawie orzeczeniu Sądu Apelacyjnego iu Krakowie I ACa 120/12, nie została xu żaden sposób podważona w orzeczeniach cytowanych przez powoda. Konieczność stosowania art. 417 kc w sprawach o ochronę dóbr osobistych została obszernie i przekonywująco omówiona w uchwale siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011r. sygn. III CZP 25/11. Artykuł 417 § 1 kc w przypadku działań bezprawnych, w tym skutkujących naruszeniem dóbr osobistych ustanawia model odpowiedzialności za czyn własny poprzez przypisanie Skarbowi Państwa odpowiedzialności za podmiot wykonujący władzę publiczną, nie ma natomiast podstaw do zawężenia jego zastosowania tylko do --- STRONA 20 --- 20 odpowiedzialności deliktowej bądź też tylko do roszczeń majątkowych z wyłączeniem niemajątkowych. Gdyby nawet przyjąć pogląd nieco odmienny, iż okoliczność, że osoba fizyczna wchodząca w skład organu osoby prawnej (tu jednostki organizacyjnej powiatu P.I.N.B a nie Skarbu Państwa), działa - naruszając cudze dobro osobiste - w takim charakterze, nie zwalnia tej osoby z odpowiedzialności wobec pokrzywdzonego przewidzianej w art. 24 § 1 kc - to i tak pozostało by to bez wpływu na ustalenie braku legitymacji biernej pozwanego w niniejszej sprawie Skarbu Państwa. Ocena braku bezprawności działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającego na użyciu kwestionowanych przez powoda w korespondencji służbowej określeń „szantaż" i „pomówienie" czy też informowaniu o możliwości wszczęcia dochodzenia, nie ma w tych warunkach znaczenia dla rozstrzygnięcia, podobnie jak kwestia daty skierowania do prokuratury zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa. Z tych przyczyn w pełni podzielając ocenę prawną Sądu I instancji, w zakresie braku legitymacji biernej pozwanego Skarbu Państwa, na mocy art. 385 kpc Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda jako nieuzasadnioną - orzekając o kosztach postępowania odwoławczego zgodnie z art. 108 § 1, 98 i 99 kpc. 20 odpowiedzialności deliktowej bądź też tylko do roszczeń majątkowych z wyłączeniem niemajątkowych. Gdyby nawet przyjąć pogląd nieco odmienny, iż ckoliczność, że osoba fizyczna wchodząca w skład organu osoby prawnej (tu jednostki organizacyjnej powiatu P.I.N.B a nie Skarbu Państwa), działa - naruszając cudze dobro osobiste - w takim charakterze, nie zwalnia tej osoby z odpowiedzialności wobec pokrzywdzonego przewidzianej w art. 24 § 1 kc - to i tak pozostało by to bez wpływu na ustalenie braku legitymacji biernej pozwanego w niniejszej sprawie Skarbu Państwa. Ocena braku bezprawności działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającego na użyciu kwestionowanych przez powoda w korespondencji służbowej określeń „szantaż” i „pomówienie” czy też informowaniu o możliwości wszczęcia dochodzenia, nie ma w tych warunkach znaczenia dla rozstrzygnięcia, podobnie jak kwestia daty skierowania do prokuratury zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa. Z tych przyczyn w pełni podzielając ocenę prawną Sądu I instancji, w zakresie braku legitymacji biernej pozwanego Skarbu Państwa, na mocy art. 385 kpc Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda jako nieuzasadnioną - orzekając o kosztach postępowania odwoławczego zgodnie z art. 108 § 1„ 98 i 99 kpc.