Postanowienie I ACa 1363/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Apelacyjny we Wro

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodnicząca: SSA Małgorzata Bohun (spr.) Sędziowie: SSA Dariusz Kłodnicki SSA Jolanta Burdukiewicz-Krawczyk Protokolant: Małgorzata Kurek po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa K. K. przeciwko M. K. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I C 821/16 1. prostuje nazwisko stron w wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 11 kwietnia 2017r. w ten sposób, że w miejsce nazwiska „K.” wpisuje „K.”; 2. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla wyrok zaoczny z 28 października 2015r. w całości i oddala powództwo oraz zasądza od powoda na rzecz pozwanej 2.777 zł kosztów procesu; 3. oddala apelację powoda; 4. zasądza od powoda na rzecz pozwanej 3.890 zł kosztów postępowania apelacyjnego. U Z A S A D N I E N I E Powód K. K. wniósł o zobowiązanie pozwanej M. K. do złożenia oświadczenia o przeprosinach za naruszenie jego dóbr osobistych, które miało polegać na --- STRONA 2 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 2 rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji na temat znęcania się przez niego nad pozwaną, i opublikowania tych przeprosin w prasie oraz o zasądzenie od pozwanej kwoty 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Wyrokiem zaocznym z dnia 28 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Opolu zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 15.000 zł i zobowiązał ją do zamieszczenia na własny koszt w wydaniu (...), która ukaże się w terminie dwóch tygodni od uprawomocnienia się wyroku, oświadczenia o wymiarach 10 cm na 15 cm o następującej treści: „M. K. przeprasza K. K. za to, że w jednym z numerów tygodnika (...) (30 września- 6 października 2013 r.) oraz (...) (20 września 2013 r.) w sposób bezprawny naruszyła jego dobra osobiste, podając nieprawdziwe oraz obraźliwe informacje na jego temat”. Jednocześnie od pozwanej zostały na rzecz powoda zasądzone koszty postępowania w kwocie 4.127 zł. Na skutek sprzeciwu pozwanej Sąd Okręgowy zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017 r. uchylił wyrok zaoczny w zakresie zasądzającym kwotę 14.000 zł i w tej części powództwo oddalił (pkt I) oraz uchylił ten wyrok w punkcie III (dotyczącym kosztów procesu), zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 337,50 zł kosztów postępowania (pkt II); w pozostałej części wyrok zaoczny utrzymał w mocy (pkt III). Swoje rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wydał na podstawie następujących ustaleń faktycznych. W dniu 2 maja 2012 r. został orzeczony rozwód pomiędzy stronami. W 2013 r. pomiędzy stronami toczyło się postępowanie o podział majątku wspólnego. W dniu 20 grudnia 2013 r. Prokuratura Rejonowa w O. umorzyła śledztwo prowadzone przeciwko K. K., w związku ze złożonym przez pozwaną w dniu 30 sierpnia 2013 r. zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa, że w dniu 29 sierpnia 2013 r., w miejscowości T., grożąc M. K. pozbawieniem życia oraz używając wobec pokrzywdzonej przemocy w postaci duszenia, szarpania, przytrzymywania za ręce i popychania, doprowadził ją do obcowania płciowego w ten sposób, że odbył z nią klasyczny stosunek heteroseksualny, przy czym pokrzywdzona M. K. doznała obrażeń ciała w postaci dyskretnych, ograniczonych otarć naskórka szyi po obydwu stronach chrząstki tarczowej, ograniczonych podbiegnięć krwawych powyżej łokcia lewego oraz na bocznej i przedniej powierzchni uda lewego, ponadto, bezpośrednio po zgwałceniu pozwanej, w celu zmuszenia pokrzywdzonej do zaniechania powiadomienia organów ścigania o popełnionym przestępstwie groził pozwanej --- STRONA 3 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 3 pozbawieniem życia, a w nocy 31 grudnia 2009 r. szarpiąc pozwaną usiłował doprowadzić ją do obcowania płciowego, co nie powiodło się z uwagi na obronę pokrzywdzonej i interwencję podjętą przez W. K.. W toku postępowania przygotowawczego Prokurator nie dał wiary twierdzeniom pozwanej, że powód zastosował w stosunku do pozwanej przymus w trakcie odbywania stosunku płciowego, a w przypadku zdarzenia z dnia 31 grudnia 2009 r. nie przychylił się do twierdzeń pozwanej, co do intencji powoda dokonania gwałtu na pozwanej. W dniu 4 marca 2014 r. Sąd Rejonowy w Opolu nie uwzględnił zażalenia pozwanej i w/w postanowienie utrzymał w mocy z uwagi na to, że sprawstwo powoda nie zostało udowodnione. W toku ww. postępowania przygotowawczego pozwana, namówiona przez dzieci i konkubenta, świadka W. K., skontaktowała się z dziennikarką (...) i opowiedziała jej o swojej relacji z powodem i jego agresywnym zachowaniu względem niej. Na podstawie tych informacji został opublikowany w dniu 20 września 2013 r. w gazecie (...) artykuł „(...)”, opisujący historię kobiety, nad którą mąż znęcał się psychicznie i fizyczne. W artykule nie podano imion ani nazwisk stron, wskazano jedynie, że bohater artykułu pracuje na budowach w Niemczech, dzieci małżonków są samodzielne i mieszkają we W., a nagie zdjęcia pokrzywdzonej miał otrzymać sekretarz gminy. W treści artykułu zostały wyszczególnione fragmenty wypowiedzi prokuratora A. J. z Prokuratury Rejonowej w O.. Dziennikarka z gazety (...) skontaktowała się z pozwaną i w wydaniu gazety (...) – 30 września – 6 października 2013 r. ukazał się artykuł „(…)”. W jego treści została zawarta opowieść kobiety o imieniu O. opisującej gwałt męża dokonany na żonie we wspólnym domu, po opuszczeniu go przez rzeczoznawcę wyceniającego jego wartość. Wskazano, że dopiero gdy poskarżyła się lokalnej prasie, prokuratura podjęła działania. Jednocześnie w artykule podano, że mąż pojechał do Niemiec „na saksy”. W dniu 23 września 2013 r. i w dniu 3 października 2013 r. nadano do matki i siostry powoda oraz jego dwóch znajomych przesyłki listowe, zawierające wydruk opisanych powyżej artykułów z odręcznymi dopiskami, że przedstawiają one zachowanie powoda względem pozwanej. Dopiski te zawierały także negatywne epitety pod adresem powoda. --- STRONA 4 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 4 W dniu 10 stycznia 2014 r. powód został uniewinniony od zarzutu posiadania broni palnej bez wymaganego zezwolenia, który został mu postawiony na skutek zawiadomienia pozwanej. Pozwana wyprowadziła się z miejscowości T., powód i jego rodzina w dalszym ciągu w niej zamieszkują. Pozwana po rozstaniu z mężem opowiadała mieszkańcom o alkoholizmie powoda, gwałtach, posiadaniu broni przez powoda bez zezwolenia. Po ukazaniu się artykułu najpierw w (...), a następnie w (...) mieszkańcy i współpracownicy powoda rozpoznali bohaterów artykułu, komentowali opisane w nim wydarzenia. Powód i członkowie jego rodziny odczuli zmianę nastawienia otoczenia, dystansowanie się. Niektóre osoby od publikacji nie utrzymują z powodem kontaktów towarzyskich. Pomimo zapadłych orzeczeń, mieszkańcy w dalszym ciągu mają wątpliwości co do niewinności powoda. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy stwierdził, że powód wykazał, iż pozwana naruszyła jego dobra osobiste w ten sposób, że podała dziennikarzom informacje, które stawiały powoda w złym świetle, a mianowicie stosowania przeciwko pozwanej gwałtu i przemocy. Jednocześnie takie same informacje pozwana rozpowiadała wśród mieszkańców wsi, w której zamieszkiwała w trakcie trwania małżeństwa. Sąd Okręgowy dał wiarę twierdzeniom powoda i zawnioskowanym przez niego świadkom, że mieszkańcy T. komentowali informacje przekazywane przez pozwaną i zawarte w publikacjach prasowych. W wyniku działań pozwanej otoczenie powoda nabrało względem niego negatywnego nastawienia. Twierdzenia pozwanej i świadków przez nią powołanych, iż mieszkańcy nie uświadamiali sobie, że artykuł dotyczy powoda, nie zasługują na uwzględnienie. Osoby bliskie powodowi otrzymały przesyłki od anonimowej osoby, w których wskazano, że dotyczą one powoda. Sąd uznał, że autorstwo komentarzy na przesłanych artykułach nie ma istotnego znaczenia i z tego względu stwierdził, że przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego grafologa jest zbędne. Treść komentarzy naniesionych na artykułach świadczy o bardzo negatywnym nastawieniu otoczenia do powoda i świadomości tego otoczenia, kogo one dotyczą. Pozwana w toku postępowań karnych jak i w niniejszym postępowaniu nie wykazała prawdziwości twierdzeń i zarzutów stawianych powodowi, które zostały opisane w prasie i były również przekazywane mieszkańcom T.. W toku postępowań --- STRONA 5 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 5 sądowych i prokuratorskich zapadły prawomocne rozstrzygnięcia świadczące o braku dowodów obciążających powoda. W związku z tym Sąd Okręgowy stwierdził, że pozwana nie zdołała wykazać, aby jej działanie nie było bezprawne. Za adekwatny środek do ochrony naruszonych dóbr osobistych powoda Sąd Okręgowy uznał żądane przez powoda zobowiązanie pozwanej do opublikowania na jej koszt oświadczenia w (...) o przeprosinach za udzielenie wywiadu do dwóch gazet. Na podstawie art. 448 k.c. Sąd Okręgowy uwzględnił także żądanie zasądzenia zadośćuczynienia do kwoty 1.000 zł. Stwierdził, że kwota ta odpowiada rozmiarowi krzywdy powoda, biorąc pod uwagę rodzinny charakter konfliktu, i należycie pełni swoją funkcję kompensacyjną, represyjną i prewencyjną. Apelację od powyższego wyroku wywiodły obie strony. Powód zaskarżył wyrok w punkcie I i II, domagając się jego zmiany poprzez utrzymanie w całości wyroku zaocznego z dnia 28 października 2015 r. i zasądzenie na jego rzecz stosownych kosztów za obie instancje. Zarzucił naruszenie: 1. art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów skutkujące uznaniem, że odpowiednie zadośćuczynienie powinno wynieść jedynie 1.000 zł, 2. art. 448 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, skutkujące całkowitym pominięciem w rozważaniach Sądu funkcji prewencyjnej i represyjnej zadośćuczynienia. Pozwana zaskarżyła wyrok Sądu I instancji w części utrzymującej w mocy wyrok zaoczny, domagając się jego zmiany poprzez uchylenie tego wyroku zaocznego w całości i oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu za obie instancje. Nadto domagała się rozpoznania jej wniosku restytucyjnego, wskazując, że powód wyegzekwował na podstawie wyroku zaocznego całą zasądzoną nim kwotę. Pozwana zarzuciła: 1. naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, co polegało na pominięciu zaoferowanych przez pozwaną dowodów na okoliczność agresywnego zachowania powoda względem --- STRONA 6 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 6 pozwanej, w tym protokołów obdukcji, zeznań dzieci stron, i oparcie się w tym względzie wyłącznie na orzeczeniach umarzających postępowanie karne, 2. pominięcie, że powód, uzyskując tytuł wykonawczy w postaci wyroku zaocznego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności, skierował do egzekucji wyłącznie świadczenie pieniężne a nie egzekwował świadczenia niepieniężnego w postaci publikacji przeprosin. Na rozprawie apelacyjnej w dniu 1 grudnia 2017 r. każda ze stron wniosła o oddalenie apelacji przeciwnika procesowego i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu I instancji poza tymi, z których wynikało, że na skutek publikacji w prasie artykułów, bazujących na informacjach przedstawionych dziennikarzom przez pozwaną, doszło do pogorszenia wizerunku powoda w środowisku. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Na wstępie należy wskazać, że zaskarżony wyrok podlegał sprostowaniu w zakresie nazwiska stron, o czym orzeczono na podstawie art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. w punkcie 1. sentencji. Przechodząc do meritum sprawy, należy wskazać, że apelacja pozwanej zasługiwała na uwzględnienie w całości. Natomiast apelacja powoda okazała się bezzasadna. Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko pozwanej, że Sąd I instancji dokonał oceny materiału dowodowego z naruszeniem art. 233 § 1 k.p.c., a w konsekwencji dopuścił się uchybienia normom prawa materialnego a to art. 23 k.c. i 24 § 1 k.c. i 448 k.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego nie sposób przyjąć, dokonując oceny całego zgromadzonego materiału dowodowego, że powód wykazał, aby pozwana naruszyła jego dobra osobiste w sposób wskazany w pozwie, tj. przez składanie bezpodstawnych zawiadomień o popełnieniu przestępstwa a następnie udzielając wywiadu dziennikarzom (...) oraz (...). Pozwana, kierując do organów ścigania zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez powoda, korzystała z przysługujących każdemu obywatelowi uprawnień do ochrony jego dóbr osobistych i interesu powszechnego. Zebrany --- STRONA 7 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 7 w aktach tych postępowań materiał dowodowy nie pozwala na stwierdzenie, aby dokonanie zawiadomienia stanowiło oczywistą szykanę. Zarówno w przypadku zarzucanego powodowi przestępstwa nielegalnego posiadania broni jak i zgwałcenia wydano w stosunku do powoda postanowienie o postawieniu zarzutów. Pozwana przedstawiła bowiem konkretne dowody, na których opierała swoje twierdzenia. W przypadku przestępstwa zgwałcenia wskazywała m.in. na protokół obdukcji, z którego wynikało, że doznała licznych otarć naskórka i podbiegnięć krwawych o różnym stopniu ciężkości. W toku postępowania karnego na podstawie tego protokołu została sporządzona opinia biegłego, która potwierdziła, że wskazane w nim obrażenia mogły powstać w okolicznościach podanych przez pozwaną. Powoływała się ona również na zeznania dzieci stron i swojego brata, które potwierdzały, że powód, będąc pod wpływem alkoholu, potrafił zachowywać się względem małżonki agresywnie. W toku dalszego postępowania karnego okazało się jednak, że przedstawione dowody są niewystarczające, aby ustalić sprawstwo i winę powoda. Okoliczność, że twierdzenia pozwanej nie zostały w tym postępowaniu uznane za w pełni wiarygodne i skutkujące w przypadku gwałtu wniesieniem aktu oskarżenia a w przypadku nielegalnego posiadania broni skazaniem powoda, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że pozwana naruszyła dobra osobiste powoda, korzystając z uprawnienia do zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa. Nie znajduje również Sąd Apelacyjny podstaw do uznania, że pozwana naruszyła dobra osobiste powoda przez przekazanie dziennikarzom informacji dotyczących relacji między stronami, w tym dotyczących niewłaściwego, brutalnego zachowania powoda względem niej. W sporządzonych na podstawie tych informacji artykułach, które ukazały się w gazetach, nie było danych osobowych powoda. Pozwana również figurowała pod innym imieniem. Wbrew twierdzeniom powoda, artykuły te nie wymieniały również tego rodzaju szczegółów z życia stron, które pozwalałyby na łatwą identyfikację osób, których one dotyczą. Owszem podano w nich, że powód pracuje w Niemczech a dzieci stron studiują we W .. Są to jednak informacje, które będą prawdziwe w odniesieniu do wielu rodzin zamieszkujących na (…). Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie było możliwe zorientowanie się na podstawie tych danych, że artykuły opisują historię stron niniejszego procesu. Z tego względu udzielenie przez pozwaną zgody na opublikowanie materiału prasowego bazującego na zdarzeniach, które miały mieć miejsce w małżeństwie stron, bez ujawnienia jednakże żadnych danych personalnych, nie może być ocenione za naruszające --- STRONA 8 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 8 dobra osobiste powoda. W samym tekście artykułów prasowych nie zostały bowiem użyte żadne sformułowania, które w sposób obiektywny naruszałyby dobra osobiste powoda, bowiem na podstawie ich treści nie było możliwości ustalenia, że dotyczą one powoda. W związku z tym samo przekazanie prasie przez pozwaną informacji na temat zdarzenia, które miało mieć miejsce w dniu 29 sierpnia 2013 r., nie może być rozpatrywane w kategorii naruszenia dóbr osobistych powoda. Podsumowując tę część rozważań, należy wskazać, że niewiarygodne były zeznania świadków zaoferowane przez powoda, że to na skutek publikacji w prasie artykułów, bazujących na informacjach przedstawionych przez pozwaną, doszło do pogorszenia wizerunku powoda w środowisku. W związku z tym Sąd Apelacyjny pominął ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego w powyższym zakresie. O tym, iż doszło do opublikowania takich artykułów, dowiedziały się tylko te osoby, które otrzymały je listem z dopiskami wskazującymi na to, że opisują one zachowanie powoda. Należy jednak stwierdzić, że w toku niniejszego procesu nie zostało wykazane, że to pozwana wysłała te listy. Nie ma bowiem na tę okoliczność żadnych dowodów. Nie można zaś wykluczyć, że uczyniły to inne, negatywnie do powoda nastawione osoby. Pozwana w toku całego postępowania zaprzeczała, aby to ona wysyłała artykuły i czyniła na nich dopiski. Biorąc pod uwagę wynikające z art. 6 k.c. i 232 k.p.c. zasady rozkładu ciężaru dowodu, należy stwierdzić, że to na powodzie ciążył obowiązek udowodnienia, że pozwana dopuściła się takich zachowań i tym naruszyła dobra osobiste powoda. Dowodu takiego powód w sprawie nie dostarczył. Mając powyższe na uwadze, należy również zauważyć, że zupełnie nieadekwatny był sposób udzielonej zaskarżonym wyrokiem ochrony dóbr osobistych powoda polegający na publikacji przeprosin w prasie. Jak wskazano powyżej same artykuły prasowe nie doprowadziły do naruszenia dóbr osobistych powoda, gdyż nie wynikało z nich, że dotyczą one jego osoby. Z tego względu przeprosiny mogłyby być kierowane tylko do powoda lub adresatów listów zawierających artykuły i obraźliwe dla powoda zapiski. Tego jednak powód się nie domagał, a przede wszystkim nie wykazał, aby pozwana listy te wysłała a zatem aby była ona ewentualnie obowiązana do dementowania zawartych w nich stwierdzeń. Prawdopodobne jest natomiast, iż między znajomymi powoda roznosiły się informacje o skierowaniu przeciwko niemu postępowania karnego, w którym, na skutek zawiadomienia pozwanej, zarzucono mu gwałt. Jak wskazała świadek D. R., --- STRONA 9 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 9 G. to małe miasto, gdzie informacje szybko się rozchodzą. Wiadomości o tym, iż pozwana zarzucała powodowi gwałt, z pewnością również szybko się rozeszły i mieszkańcy je między sobą komentowali. Zdaniem jednak Sądu Apelacyjnego nie są wiarygodne twierdzenia świadków, iż pogorszyło to w sposób istotny wizerunek powoda. Sam świadek A. K. przyznał, że po umorzeniu postępowania karnego jego relacje z powodem wróciły do normy. O szybkim zakończeniu postępowania karnego względem powoda, które nastąpiło jeszcze przed skierowaniem przeciwko niemu oskarżenia do sądu, mieszkańcy G. i okolic z pewnością dowiedzieli się równie szybko co o samym oskarżeniu. Wiedząc zaś o istniejącym między stronami konflikcie na tle podziału majątku, z pewnością odpowiednio zinterpretowali te informacje. Ostatecznie należy zauważyć, że powód od wielu lat pracuje za granicą i przyjeżdża do Polski jedynie na krótkie okresy. Twierdzenia, iż na skutek oskarżeń pozwanej relacje powoda z kolegami uległy pogorszeniu i narażony jest na wykluczenie społeczne, w świetle zasad doświadczenia życiowego wydają się mało prawdopodobne a wręcz bardzo przesadzone. Mając na względzie, że powód nie udowodnił, aby pozwana dopuściła się naruszenia jego dóbr osobistych poprzez udzielenie wywiadu i poinformowanie rodziny i znajomych, że sporządzone na podstawie tego wywiadu artykuły dotyczą powoda, zbędne było badanie, czy owo naruszenie było bezprawne, tj. czy przedstawiona w tych artykułach historia była prawdziwa, czy też wymyślona wyłącznie celem zaszkodzenia powodowi. Zgodzić należy się jednak z pozwaną, że prawidłowe rozpatrzenie tej kwestii nie mogło ograniczać się wyłącznie do powołania treści rozstrzygnięć wydanych w postępowaniu karnym. W świetle art. 11 k.p.c. tylko ustalenia wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Sąd Okręgowy powinien był zatem przeanalizować cały zaoferowany przez pozwaną materiał dowodowy na okoliczność gwałtu powoda na jej osobie, czego z pewnością nie uczynił. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny uznał apelację pozwanej za uzasadnioną w pełnym zakresie. Pozwana nie dopuściła się naruszenia dóbr osobistych w sposób wskazany w pozwie, co oznacza, że nie zaktualizowała się podstawowa przesłanka udzielenia powodowi ochrony na podstawie art. 24 § 1 k.c. i zasądzenia na jego rzecz zadośćuczynienia w oparciu o art. 448 k.c. Z tych też przyczyn zgłoszone --- STRONA 10 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 10 w pozwie żądania powoda podlegały oddaleniu, co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie wyroku zaocznego i oddalenie powództwa w całości. Zmiana ta pociągała za sobą konieczność weryfikacji rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Pozwana ostatecznie wygrała sprawę w całości. Stosownie do treści art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzeniu na jej rzecz podlegały koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł i koszty zastępstwa procesowego, których wysokość ustalono na kwotę 2.760 zł w oparciu o § 6 pkt 5 (2.400 zł) i § 11 pkt 2 (360 zł) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 461). Uwzględnieniu nie podlegał jedynie wniosek apelacji, którym pozwana domagała się orzeczenia o zwrocie spełnionego na podstawie wyroku zaocznego świadczenia. Wniosek ten znajduje swoją podstawę prawną w art. 338 k.p.c. i powinien zostać rozpoznany w pierwszej instancji przez sąd rozpoznający sprzeciw od wyroku zaocznego a więc przez Sąd Okręgowy. Brak rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w zaskarżonym wyroku mógł być skorygowany wyłącznie na skutek wniosku strony o uzupełnienie wyroku, a nie za pomocą apelacji. Z powyższych względów na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. orzeczono jak w punkcie 2. sentencji. Apelacja powoda kwestionująca wysokość przyznanego zadośćuczynienia podlegała oddaleniu w całości w oparciu o normę art. 385 k.p.c., ponieważ pozwana nie dopuściła się naruszenia dóbr osobistych powoda, uzasadniającego przyznanie tego rodzaju świadczenia. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w punkcie 3. stosownie do art. 98 § 1 i 3 k.p.c., zasądzając na rzecz pozwanej od powoda zwrot następujących kosztów: opłaty od apelacji w kwocie 650 zł, kosztów zastępstwa wynikłych z wygrania własnej apelacji w kwocie 540 zł (§ 8 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) oraz kosztów zastępstwa wynikłych z wygrania apelacji powoda w kwocie 2.700 zł (§ 2 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia), łącznie 3.890 zł. --- STRONA 11 --- Sygn. akt I ACa 1363/17 11 Małgorzata Bohun Dariusz Kłodnicki Jolanta Burdukiewicz-Krawczyk M w