Postanowienie I ACa 1335/07 I ACZ 1590/

--- STRONA 1 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Sygn. akt I ACa 1335/07 I ACZ 1590/()7 I AC2 1591/O7 I AC2 1592/O7 ~~&; ,1 1|; J55"'\|‘|\ \’ ." J L. '*‘\*%i!¥»"'\‘ WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2008 r Sqd Apelacyjny w Gdafisku  WydziaI I Cywilny w sldadziez Przewodniczqcy: SSA Boguslaw Kamifiski (spr.) Sqdziowie: SA Maryla DomelJasifiska SA Arina Perkowska Protokolant: st.selq.sqd.} po rozpoznaniu W dniu 14 lutego 2008 r. W Gdafisku na rozprawic sprawy z p0wc'>dztwa_G E I, W K A ' L L przeciwko I3' M“ ',N I ‘ R_ ‘ ' S ‘ "P " S1 P 'w W 0 ochronq débr osobistych I na skutek apelacji powodéw i zazalefi pozwanych od wyrokéw Sqdu Okrqgowcgo w Gdafisku z dnia 24 wrzeénia 2007 r. sygn. akt I C I oddala apelacje; II. oddala zaZaleniQp0zwanychB’ "M" ‘ ' N‘ ‘, R S l,, "S1 iP ~/WW ' III. zasqdza od powodéw na rzecz pozwanych kwotq 270,z1otych(dWics'cie siedemdziesiqt zIotych) tynflem zwrotu kosztéw postqpowania apelacyjnego. Na oryginale whaéciwe podpisy Sygn. akt I ACa 1335/07 I ACZ 1590/07 I ACZ 1591/07 I ACZ 1592/07 'az ,z 1|; ~"Ê.;i"-'wx \› 5' J L. "`“=-°āl!e"~= WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2008 r Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Bogusław Kamiński (spr.) Sędziowie: SA Maryla Domel-Jasińska SA Arina Perkowska Protokolant: st.sekr.sąd.l po rozpoznaniu W dniu 14 lutego 2008 r. W Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa_G E 1, W K A ` L L przeciwko E' M” Ę-N ' ` R_ ` ' S ' "P " S; P 'w W o ochronę dóbr osobistych V na skutek apelacji powodów i zażaleń pozwanych od wyroków Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 24 września 2007 r. sygn. akt I C 1 oddala apelacje; ll. oddala zażalenie_pozwanychBi i`M” ` ` N` '-, R- S 1„- "S1 ĹP ~/WW ` lll. zasądza od powodów na rzecz pozwanych kwotę 270,-złotych(dwieście siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy --- STRONA 2 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 2 UZASADNIENIE Trzena. wyrokami z dnia 24.09.2007r., wydanymi av sprawie IC , z ktéra polaczono sprawy IC 7 i IC '0 Sad Okrggowy oddalil powédztwo G B‘ . L~ L i W. K skierowane przeciwko pozwanym B' M N R_ ' ' S i H »” Spéldzielni Pracy w Warszawie 0 nakazanie opublikowania stosownych oéwiadczefi w trzech kolejnych wydaniach gazety H ”, oraz nakazanie pozwanym, aby zaniechali publikowania na lamach gazety H 1” danych osobowych powodéw, a takze zasadzenia od pozwanych solidarnie na rzecz oznaczonego Stowarzyszenia kwot po 20.000 zi z odsetkami. Nadto Sad Okregowy zasadzil od kazdego z powodéw na rzecz kaidego z pozwanych po 360 zl kosztéw zastepstwa procesowego (k. 149151). Podstawq rozstrzygnigcia byly nastepujqce ustalenia i wnioski. W tygodniku H. _ 1” nr 42/06 z dnia 21.l0.2006r. w dziale Gospodarka redakcja zamieécila materiai prasowy zatytuiowany W artykule autorka napisala m.in., Ze HG BI , w K i L ' ~' L prokuratura zarzuca, i2 pelniac funkcje czlonkéw rady nadzorczej W B (ktérego akcjonariuszem byly “‘ dzialali na jego szkode”. Autorem publikacji jest E N —N podpisujaca sie jako B. . M ‘ Autorem artykulu nie byla i nie brala udzialu w jego przygotowaniu R ‘ S Bezspornym jest, Ze przed opublikowaniem tego materialu prasowego czlonkom Rady Nadzorczej  W K I W tym L< . Le , W; 2 UZASADNIENIE Trzena. wyrokami z dnia 24.09.2007r., wydanymi tv sprawie IC , z którą połączono sprawy IC 7 i IC "Í Sąd Okręgowy oddalił powództwo G B' . L~ L i W. K skierowane przeciwko pozwanym B' M -N R_ ` ` S i „ »” Spółdzielni Pracy w Warszawie o nakazanie opublikowania stosownych oświadczeń w trzech kolejnych wydaniach gazety „ ”, oraz nakazanie pozwanym, aby zaniechali publikowania na łamach gazety „ 1” danych osobowych powodów, a także zasądzenia od pozwanych solidarnie na rzecz oznaczonego Stowarzyszenia kwot po 20.000 zł 2 odsetkami. Nadto Sąd Okręgowy zasądził od każdego z powodów na rzecz każdego z pozwanych po 360 zł kosztów zastępstwa procesowego (k. 149-151). Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia i wnioski, W tygodniku „. _ 1” nr 42/06 z dnia 21.10.2006r. w dziale Gospodarka redakcja zamieściła materiał prasowy zatytułowany W artykule autorka napisała m.in., że „G Bi , W K i L ` ~' L prokuratura zarzuca, iż pełniąc funkcję członków rady nadzorczej W B (którego akcjonariuszem były "` działali na jego szkodę”. Autorem publikacji jest E N -N podpisująca się jako B. . M ` Autorem artykułu nie była i nie brała udziału w jego przygotowaniu R ' E Bezspornym jest, że przed opublikowaniem tego materiału prasowego członkom Rady Nadzorczej - W K 1 W tym L‹ . Le , W; --- STRONA 3 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 3 Ki i G B _ postawiono zarzuty popeinienia przestspstw z art. 585 § 1 ksh polegajacych na niedopelnieniu obowiazku dbania 0 interesy majatkowe banku i dsialanie na jego szkode. I Informacja 0 toczacym sis przeciwko powodom pdstepowaniu karnym i postawionych im zarzutach dzialania na sgkode ujawniona zostala przez Prokuratora Krajowego i _ w odpowiedzi z dnia 3.07.2002r. na ifiterpelacjs poselskq nr 782 oraz w odpowiedzi 2 dnia 2Q.07.2002r. na interpelacjs poselska nr 1615. Wymienione odpowiedzi zostaly ogloszone w zalqczniku. do sprawozdania stenograficznego 2 posiedzenia Sejmu R.P. i sq dostepne w internecie pod adresem www.sejm.gov.pl. Po ustaleniu powyzszego stanu faktycznego Sad I instancji stwierdzil, 2e powodowie wystapili 0 ochrone dobr osobistych. W zwiazku z tym Sad meriti swe rozwazania opari przede wszystkim na art. 23 i 24 kc oraz przepisach ustawy prawo prasowe. Sad I instancji podkreslil zarazem, Ze w sprawach 0 naruszenie dobr osobistych przedmiot kontroli sadowej mogg stanowié wylacznie wskazane przei powoda zarzuty krytyczne. Sad bowiem nie moie Hformulowaé” za strong Zadafi pozwu. Odnoszac sis zatem do zarzutow podniesionych w spornej publikacji Sad I instancji wskazal, 2e czssé artykulu, ktérej pozew dotyczy odnosi sis do faktu prowadzenia przez Prokurature Apelacyjna w Lodzi postepowania karnego, w ktorym powodom zarzuca sie, 2e ”/.../ Pelniac funkcjs czlonkow rady nadzorczej _ ' t“ (ktorego akcjonariuszem byiy ) dzialali na jego szkode”. Zdanienx powodow opublikowanie na lamach prasy ich danych osobowych w kontekscie sledztwa prowadzonego przez Prokurature Apelacyjnq w bez zgody wlasciwego 3 Ki i G B _ postawiono zarzuty popełnienia przestępstw z art. 585 § 1 ksh polegających na niedopełnieniu obowiązku dbania o interesy majątkowe banku i działanie na jego szkodę. 1 Informacja o toczącym się przeciwko powodom pdstępowaniu karnym i postawionych im zarzutach działania na szkodę ujawniona została przez Prokuratora Krajowego 1 _ w odpowiedzi z dnia 3.07.2002r. na ifiterpelację poselską nr 782 oraz w odpowiedzi z dnia 2d.07.2002r. na interpelację poselską nr 1615. Wymienione odpowiedzi zostały ogłoszone w załączniku. do sprawozdania stenograficznego 2 posiedzenia Sejmu R.P. i są dostępne w internecie pod adresem www.sejm.gov.pl. Po ustaleniu powyższego stanu faktycznego Sąd I instancji stwierdził, że powodowie wystąpili o ochronę dóbr osobistych. W związku z tym Sąd meriti swe rozważania oparł przede wszystkim na art. 23 i 24 kc oraz przepisach ustawy prawo prasowe. Sąd I instancji podkreślił zarazem, że w sprawach o naruszenie dóbr osobistych przedmiot kontroli sądowej mogą stanowić wyłącznie wskazane przez powoda zarzuty krytyczne. Sąd bowiem nie może „formułować” za stronę żądań pozwu. Odnosząc się zatem do zarzutów podniesionych w spornej publikacji Sąd I instancji wskazał, że częśc artykułu, której pozew dotyczy odnosi się do faktu prowadzenia przez Prokuraturę Apelacyjna w Łodzi postępowania karnego, w którym powodom zarzuca się, że „/.../ pełniąc funkcję członków rady nadzorczej _ ' ~~ (którego akcjonariuszem były ) działali na jego szkodę”. Zdanieni powodów opublikowanie na łamach prasy ich danych osobowych w kontekście śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w bez zgody właściwego --- STRONA 4 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 4 prokuratora lub Sadu, stanowilo bezprawne naruszenie ich dobr osobistych. Majac te twierdzenia powodow na uwadze Sad I instancji skonstatowal, Ze ustawodawca w art. 24 § 1 kc jednoznacznie wskazai, 2e bezprawnosé dzialania jest przeslanka konieczna do udzielenia ochrony prawnej przewidzianej w tym przepisie. Jednoczesnie w sposob szczegolny uksztaitowany zostai ciezar dowodowy w procesie o ochrone dobr osobistych przez wprowadzenie zasady domniemania bezprawnosci dzialania. Wobec tego powod musi w procesie wykazaé jedynie, 2e doszlo do naruszenia lub zagrozenia jego dobr osobistych cudzym dzialaniem, natomiast na pozwanym ciazy obowiazek wykazania istnienia okolicznosci usprawiedliwiajacych to dzialanie, a wiec wylaczajacych bezprawnosé. Za okolicznosci takie uznaje sie na ogol dzialanie w ramach porzadku prawnego tj. dzialanie dozwolone przez obowiazujace przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgode pokrzywdzonego oraz dzialanie w obronie uzasadnionego interesu. In cencreto strony przyznaly w toku procesu twierdzenie przeciwnikow procesowych, co do faktu opublikowania materialu prasowego autorstwa B' M_ —N oraz, 2e czlonkom. Rady Nadzorczej _ _ S.A. w K , w tym L L W" K " " 1 i G ‘ B postawiono zarzuty popeinienia przestepstw 2 art. 585 § 1. ksh polegajacych na niedopeinieniu obowiazku dbania o interesy majatkowe banku i dzialania na jego szkode, przed opublikowaniem spornego materialu prasowego. Tym samym — zdaniem Sadu meriti — strona powolujac sie na fakty przyznane nastepnie przez przeciwnika prasowego, wywiazala sie — w tym zakresie — z cieiaru dowodu, albowiem przyznanie nie budzi watpliwosci co do swej zgodnosci z 4 prokuratora lub Sądu, stanowiło bezprawne naruszenie ich dóbr osobistych. Mając te twierdzenia powodów na uwadze Sąd I instancji skonstatował, że ustawodawca w art. 24 § 1 kc jednoznacznie wskazał, że bezprawność działania jest przesłanką konieczna do udzielenia ochrony prawnej przewidzianej w tym przepisie. Jednocześnie w sposób szczególny ukształtowany został ciężar dowodowy w procesie o ochronę dóbr osobistych przez wprowadzenie zasady domniemania bezprawności działania. Wobec tego powód musi w procesie wykazać jedynie, że doszło do naruszenia lub zagrożenia jego dóbr osobistych cudzym działaniem, natomiast na pozwanym ciąży obowiązek wykazania istnienia okoliczności usprawiedliwiających to działanie, a więc wyłączających bezprawność. Za okoliczności takie uznaje się na ogół działanie w ramach porządku prawnego tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego oraz działanie w obronie uzasadnionego interesu. In cencreto strony przyznały w toku procesu twierdzenie przeciwników procesowych, co do faktu opublikowania materiału prasowego autorstwa B' M_ -N oraz, że członkom. Rady Nadzorczej _ _ S.A. w K , w tym L L W" K " " i i G ` B postawiono zarzuty popełnienia przestępstw z art. 585 § 1. ksh polegających na niedopełnieniu obowiązku dbania o interesy majątkowe banku i działania na jego szkodę, przed opublikowaniem spornego materiału prasowego. Tym samym - zdaniem Sądu meriti - strona powołując się na fakty przyznane następnie przez przeciwnika prasowego, wywiązała się - w tym zakresie - z ciężaru dowodu, albowiem przyznanie nie budzi wątpliwości co do swej zgodności z --- STRONA 5 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 5 rzeczywistym stanem rzeczy (art. 229 kpc) w swietle przeprowadzonych w sprawie dowodow. Nastepnie Sad. I instancji wywiédl, i2 z zebranego w sprawie materialu dowodowego wynika, 2e informacja 0 toczacym sie przeciwko powodom postepowaniu karnym i postawionych im zarzutach dzialania na szkode W.B.R. SA ujawniona zostala przez Prokuratora Krajowego _ w odpowiedzi 2 dnia 3.07.2002r. na interpelacje poselska nr 782 oraz w odpowiedzi 2 dnia 24.07.2002r. na interpelacje poselska_ nr 1615. Wymienione odpowiedzi zostaly ogloszone w zalaczniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu R.P. i sa powszechnie dostepne w internecie pod adresem www.sejm.gov.Bl. W zwiazku z tym zdaniem Sadu orzekajacego kwestia wymagajaca rozstrzygniecia bylo stwierdzenie, czy opublikowaniej wskazanej informacji nastapilo zgodnie, czy te2 wbrew przepisom prawa.  W nawiazaniu do powyzszego Sad meriti stwierdzil, Ze art. 13 ust. 2 prawa prasowego wprowadza zakaz publikacji w prasie m.in. danych osobowych oséb, przeciwko ktorym toczy sie postepowanie przygotowawcze lub sadowe, chyba Ze osoby te wyraia na to zgode. Zakaz ten moze bye uchylony przez Sad lub prokuratora jedynie w stosunku do osob, przeciwko ktorym toczy sie postepowanie przygotowawcze lub sadowe (art. 13 ust. 3 pr.pras.). Takimi osobami sa podejrzany (art. 71 § 1 kpk), oskariony (art. 71 .§ 2 kpk) i obwiniony (art. 20 § 1 kodeksu postepowania w sprawach o wykroczenia). Ad casy bezsporne bylo, Ze powodom przedstawiono zarzuty przed opisana, publikacja. Przy tym Sad Okregowy zaznaczyl, Ze powodowie sa osobami znanymi, gdyz piastuja eksponowane stanowiska w organach '. éwiadczy o tym nie tylko tresé spornego artykulu prasowego i tresé interpelacji poselskich, 5 rzeczywistym stanem rzeczy (art. 229 kpc) w świetle przeprowadzonych w sprawie dowodów. Następnie Sąd. I instancji wywiódł, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że informacja o toczącym się przeciwko powodom postępowaniu karnym i postawionych im zarzutach działania na szkodę W.B.R. SA ujawniona została przez Prokuratora Krajowego J w odpowiedzi z dnia 3.07.2002r. na interpelację poselską nr 782 oraz w odpowiedzi z dnia 24.07.2002r. na interpelacje poselską_ nr 1615. Wymienione odpowiedzi zostały ogłoszone w załączniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu R.P. i są powszechnie dostępne w internecie pod adresem www.sejm.gov.pl. W związku z tym zdaniem Sądu orzekającego kwestią wymagającą rozstrzygnięcia było stwierdzenie, czy opublikowaniey wskazanej informacji nastąpiło zgodnie, czy też wbrew przepisom prawa. . W nawiązaniu do powyższego Sąd meriti stwierdził, że art. 13 ust. 2 prawa prasowego wprowadza zakaz publikacji w prasie m.in. danych osobowych osób, przeciwko którym toczy się postępowanie przygotowawcze lub sądowe, chyba że osoby te wyrażą na to zgodę. Zakaz ten może być uchylony przez Sąd lub prokuratora jedynie w stosunku do osób, przeciwko którym toczy się postępowanie przygotowawcze lub sądowe (art. 13 ust. 3 pr.pras.). Takimi osobami są podejrzany (art. 71 § 1 kpk), oskarżony (art. 71 .§ 2 kpk) i obwiniony (art. 20 § 1 kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia). Ad casy bezsporne było, że powodom przedstawiono zarzuty przed opisana, publikacją. Przy tym Sąd Okręgowy zaznaczył, że powodowie są osobami znanymi, gdyż piastują eksponowane stanowiska w organach `. Świadczy O tym nie tylko treść spornego artykułu prasowego i treść interpelacji poselskich, --- STRONA 6 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 6 kierowanych do Ministra Sprawiedliwosci, Prokuratora Okregowego ale takie czestotliwosé z jaka pozwany wydawca publikuje artykuly o podobnej tematyce. Sad I instancji powolujac sie na ugruntowane poglady doktryny i judykatury stwierdzil, Ze dziennikarzowi wolno publikowaé dane personalne osobistosci powszechnie znanych, pod warunkiem, Ze opinii publicznej wiadome jest powiazanie danej osobistosci z konkretnym procesem. Kontynuujac wywod Sad Okregowy stwierdzil, Ze okreslenie "Sad" uiyte w art. 13 ust. 3 pr.pas. oznacza Sad wlasciwy do rozpoznania_ sprawy, tj. — w zaleznosci od stadium procesu — kaidy z jego skladow orzekajacych przewidzianych. w kodeksie postepowania karnego. Przy czym zezwolenie prokuratora lub Sadu powinno zapasé w formie postanowienia i winno zawieraé uzasadnienie (art. 94 kpk). Na to postanowienie nie przysluguje zaialenie. W swietle poczynionych rozwazafi i zebranego materialu dowodowego, zdaniem Sadu Okregowego, sluszny jest wniosek, 2e sporna publikacja prasowa dotyczyla osob znanych, kierujacych jedna ze znaczniejszych instytucji finansowych. w Polsce. Przy tym informacja o toczacym. sie przeciwko powodom postepowaniu karnym, zostaia ujawniona w 2002 r. przez owczesnego Prokuratora Krajowego w formie odpowiedzi na dwie interpelacje poselskie, ktorych tekst oglasza sie w zaiaczniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu i ktore byly przedmiotem obrad Sejmu (art. 192 ust. 2 i art. 195 Regulaminu Sejmu R.P. z 30.07.1992r. ze zm.). W "tych warunkach, zdanienl Sadu I instancji, nie sposéb przyjaé, Ze pozwane naruszyly zakaz wynikajacy 2 tresci art. 13 ust. 2 pr.pras. oraz Ze dzialanie ich bylo bezprawne w rozumieniu art. 24 kc. 6 kierowanych do Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Okręgowego ale także częstotliwość z jaką pozwany wydawca publikuje artykuły o podobnej tematyce. Sąd I instancji powołując się na ugruntowane poglądy doktryny i judykatury stwierdził, że dziennikarzowi wolno publikować dane personalne osobistości powszechnie znanych, pod warunkiem, że opinii publicznej wiadome jest powiązanie danej osobistości z konkretnym procesem. Kontynuując wywód Sąd Okręgowy stwierdził, że określenie „Sąd” użyte w art. 13 ust. 3 pr.pas. oznacza Sąd właściwy do rozpoznania_ sprawy, tj. - w zależności od stadium procesu - każdy z jego składów orzekających przewidzianych. w kodeksie postępowania karnego. Przy czym zezwolenie prokuratora lub Sądu powinno zapaść w formie postanowienia i winno zawierać uzasadnienie (art. 94 kpk). Na to postanowienie nie przysługuje zażalenie. W świetle poczynionych rozważań i zebranego materiału dowodowego, zdaniem Sądu Okręgowego, słuszny jest wniosek, że sporna publikacja prasowa dotyczyła osób znanych, kierujących jedną ze znaczniejszych instytucji finansowych. w Polsce. Przy tym informacja o toczącym. się przeciwko powodom postępowaniu karnym, została ujawniona w 2002 r. przez ówczesnego Prokuratora Krajowego w formie odpowiedzi na dwie interpelacje poselskie, których tekst ogłasza się w załączniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu i które były przedmiotem obrad Sejmu (art. 192 ust. 2 i art. 195 Regulaminu Sejmu R.P. z 30.07.1992r. ze zm.). W 'tych warunkach, zdanieni Sądu I instancji, nie sposób przyjąć, że pozwane naruszyły zakaz wynikający z treści art. 13 ust. 2 pr.pras. oraz że działanie ich było bezprawne w rozumieniu art. 24 kc. --- STRONA 7 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 7 Pejoratywny dla powodow wydéwiek kwestionowanej publikacji nie przesadza o odpowiedzialnosci pozwanych za naruszenie dobr osobistych. Zdaniem Sadu orzekajacego opublikowanie informacji bedacych przedmiotem sporu sluiylo interesom wszystkich czlonkow ' ', a powodowie jako osoby powszechnie znane nie powinni oczekiwaé, Ze media beda przedstawialy ich dane osobowe tylko na tle pozytywnych dla nich informacji. W ocenie Sadu meriti sporna publikacja w zakresie objetym Zadaniem pozwu, miesci sie w granicach wolnosci prasy wyznaczonych przez art. 1 pr.pras. i art. 14 Konstytucji R.P. i pomimo ukazania powodow "w zlym swietle, nie nosi znamion bezprawnosci”. Niezaleinie od powyiszych argumentow Sad I instancji stwierdzil, Ze powodowie w Zaden sposob nie wykazali, aby pozwana R S zajmowala sie zbieraniem materialow do przedmiotowego artykuiu. Stad pozwanej nie mozna zaliczyé do grona podmiotow wymienionych w art. 38 § 1 pr.pras. W konsekwencji Sad I instancji przyjal, Ze brak jest podstaw do uznania odpowiedzialnosci pozwanych za naruszenie dobr osobistych na podstawie art. 23 i 24 kc, w wyniku publikacji prasowej, ktorej autorem jest B. M. —N Uzasadniajac rozstrzygniecia o kosztach procesu Sad meriti powolal sie na art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 i art. 109 kpc oraz § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z 28.09.2002r. w sprawie oplat za czynnosci radcow prawnych /.../ (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Od wymienionych trzech wyrokow wszyscy powodowie wniesli apelacje. Powodowie zaskarzyli wyroki w zakresie oddalajacym. ich powodztwa wzgledem pozwanych B M —N '. i H 7' "” _ w 7 Pejoratywny dla powodów wydźwięk kwestionowanej publikacji nie przesądza o odpowiedzialności pozwanych za naruszenie dóbr osobistych. Zdaniem Sądu orzekającego opublikowanie informacji będących przedmiotem sporu służyło interesom wszystkich członków ' `, a powodowie jako osoby powszechnie znane nie powinni oczekiwać, że media będą przedstawiały ich dane osobowe tylko na tle pozytywnych dla nich informacji. W ocenie Sądu meriti sporna publikacja w zakresie objętym żądaniem pozwu, mieści się w granicach wolności prasy wyznaczonych przez art. 1 pr.pras. i art. 14 Konstytucji R.P. i pomimo ukazania powodów „w złym świetle, nie nosi znamion bezprawności”. Niezależnie od powyższych argumentów Sąd I instancji stwierdził, że powodowie w żaden sposób nie wykazali, aby pozwana R S zajmowała się zbieraniem materiałów do przedmiotowego artykułu. Stąd pozwanej nie można zaliczyć do grona podmiotów wymienionych w art. 38 § 1 pr.pras. W konsekwencji Sąd I instancji przyjął, że brak jest podstaw do uznania odpowiedzialności pozwanych za naruszenie dóbr osobistych na podstawie art. 23 i 24 kc, w wyniku publikacji prasowej, której autorem jest B. M. -N Uzasadniając rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd meriti powołał się na art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 i art. 109 kpc oraz § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych /.../ (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Od wymienionych trzech wyroków wszyscy powodowie wnieśli apelację. Powodowie zaskarżyli wyroki w zakresie oddalającym. ich powództwa względem pozwanych B M -N `. i „ 2" "” _ w --- STRONA 8 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 8 Warszawie (pkt. 1) oraz orzekajacych o kosztach procesu miedzy tymi stronami (pkt. 2 i 4). Zarzucili naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 13 ust. 2 pr.pras. przez bledna wykladnie polegajaca na uznaniu, iz zakaz publikowania w prasie danych osobowych nie dotyczy osob powszechnie znanych oraz przepisu art. 13 ust. 3 pr.pras. przez bledna jego wykladnie polegajaca na uznaniu, iz czynnosé faktyczna polegajaca na ujawnieniu przez prokuratora danych osobowych podejrzanego zastepuje zgode, o ktorej mowa w tym przepisie. Wskazujac na powyzsze wniesli o zmiane nzaskarzonego wyroku” poprzez orzeczenie zgodnie z zadaniem pozwu, z uwzglednieniem modyfikacji wynikajacych z prawomocnie oddalonego powodztwa wzgledem pozwanej R S 1 , a takze odpowiednia modyfikacja orzeczenia o kosztach procesu przed Sadem I instancji. Z kolei wszyscy pozwani zaskarzyli zazaleniami zawarte w trzech opisanych wyrokach rozstrzygniecia o kosztach procesu (punkty 2,3 i 4), wnoszac o ich zmiane przez zasadzenie od kazdego z powodow w kazdej poiaczonej sprawie na rzecz kazdego z pozwanych kwot po 2760 zl kosztow zastepstwa procesowego. W odpowiedzi na apelacje pozwani wniesli o jej odrzucenie wzglednie oddalenie i zasadzenie na ich rzecz kosztow postepowania apelacyjnego. Sad Apelacyjny zwazyl, co nastepuje: 1. Apelacje powodéw nie znajduja usprawiedliwionych podstaw. Chybione sa zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaci art. 13 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 stycznia 1984r. Prawo prasowe (Dz.U. Nr 5, poz. 24 ze zm., zwanej dalej Hustawa”). Pierwszy z wymienionych przepisow tj. art. 12 8 Warszawie (pkt. 1) oraz orzekających o kosztach procesu między tymi stronami (pkt. 2 i 4). Zarzucili naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 13 ust. 2 pr.pras. przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, iż zakaz publikowania w prasie danych osobowych nie dotyczy osób powszechnie znanych oraz przepisu art. 13 ust. 3 pr.pras. przez błędną jego wykładnię polegającą na uznaniu, iż czynność faktyczna polegająca na ujawnieniu przez prokuratora danych osobowych podejrzanego zastępuje zgodę, o której mowa w tym przepisie. Wskazując na powyższe wnieśli o zmianę „zaskarżonego wyroku” poprzez orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu, z uwzględnieniem modyfikacji wynikających z prawomocnie oddalonego powództwa względem pozwanej R S ` , a także odpowiednią modyfikacja orzeczenia o kosztach procesu przed Sądem I instancji. Z kolei wszyscy pozwani zaskarżyli zażaleniami zawarte w trzech opisanych wyrokach rozstrzygnięcia o kosztach procesu (punkty 2,3 i 4), wnosząc o ich zmianę przez zasądzenie od każdego z powodów w każdej połączonej sprawie na rzecz każdego z pozwanych kwot po 2760 zł kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na apelację pozwani wnieśli o jej odrzucenie względnie oddalenie i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: 1. Apelacje powodów nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Chybione są zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaci art. 13 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 stycznia 1984r. Prawo prasowe (Dz.U. Nr 5, poz. 24 ze zm., zwanej dalej „ustawą”). Pierwszy z wymienionych przepisów tj. art. 12 --- STRONA 9 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 9 ust. 2 formuluje zakaz publikowania w prasie danych osobowych osob, przeciwko ktorym toczy sie postepowania przygotowawcze. Natomiast drugi przepis MI postaci art. 13 ust. 3 ustawy stwarza wlasciwemu prokuratorowi prowadzacemu lub nadzorujacemu postepowanie przygotowawcze uprawnienie do zezwolenia na ujawnienie danych osobowych osoby, przeciwko ktorej toczy sie postepowanie przygotowawcze, ze wzgledu na wazny interes spoieczny. W zawislej sprawie bezsporne bylo, ze w dniu 21.10.2006r. w tygodniu H .” nr 4 7 w dziale Gospodarka redakcja zamiesciia artykul Opatrzony tytulem ,' .J.iJC W artykule autorka napisa1a m.in., Hie G B , W K ' " 1 i L L prokuratura zarzuca, ze pelniac funkcje czionkow » (ktorego akcjonariuszem byly ), dzialali na jego szkode”. Bezsporne takze bylo, ze przed opublikowaniem przygotowanego materia1u prasowego czlonkom _ , w tym powodom L 1 4 W K ' i G ‘ B postawiono zarzuty popelnienia przestepstw z art. 585 § 1 ksh polegajacych na niedopelnieniu obowiazku dbania 0 interesy majatkowe banku i dzialania na jego szkode. Sledztwo w tej sprawie prowadzila prokuratura Apelacyjna w Lodzi pod sygnatura Ad casu nie kwestyjne tez bylo, ze powodowie sa osobami znanymi, poniewaz sprawuja eksponowane stanowiska w organach 9 I .<=iHz_vvz~.  1  Q.  1 gdyz kieruja jedna ze znaczniejszych lU>tyooCj1 finansowych w Polsce. Nie negowali takze, ze skala i charakter ich dzialalnoéci zawodowej pozwala okreslié ja jako dzialalnoéé publiczna. Nie przeczyli rowniez prawdziwosci. Informacji 9 ust. 2 formułuje zakaz publikowania w prasie danych osobowych osób, przeciwko którym toczy się postepowania przygotowawcze. Natomiast drugi przepis ur postaci art. 13 ust. 3 ustawy stwarza właściwemu prokuratorowi prowadzącemu lub nadzorującemu postępowanie przygotowawcze uprawnienie do zezwolenia na ujawnienie danych osobowych osoby, przeciwko której toczy się postępowanie przygotowawcze, ze względu na ważny interes społeczny. W zawisłej sprawie bezsporne było, że w dniu 21.10.2006r. w tygodniu „ .” nr 4 A w dziale Gospodarka redakcja zamieściła artykuł opatrzony tytułem ,' .J.„JC W artykule autorka napisała m in., „Że G B , W K ' "` 1 i L L prokuratura zarzuca, że pełniąc funkcję członków › (którego akcjonariuszem były ), działali na jego szkodę”. Bezsporne także było, że przed opublikowaniem przygotowanego materiału prasowego członkom _ , w tym powodom L 1 „ W K " i G i B postawiono zarzuty popełnienia przestępstw z art. 585 § 1 ksh polegających na niedopełnieniu obowiązku dbania o interesy majątkowe banku i działania na jego szkodę. Śledztwo w tej sprawie prowadziła prokuratura Apelacyjna w Łodzi pod sygnaturą Ad casu nie kwestyjne też było, że powodowie są osobami znanymi, ponieważ sprawują eksponowane stanowiska w organach 9 ¬ .z-=„„„.„u„a. - ›- -_ n. -- -¬ gdyż kierują jedną ze znaczniejszych instytucji finansowych w Polsce. Nie negowali także, że skala i charakter ich działalności zawodowej pozwala określić ją jako działalność publiczną. Nie przeczyli również prawdziwości. Informacji --- STRONA 10 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 10 opublikowanych przez pozwanych. W zwiazku. z tym powstaio pytanie o kluczowym dla prawidlowego rozstrzyqniecia sprawy znaczeniu, a znianowicie czy opublikowanie przez pozwanych informacji o toczacym sie przeciwko powodom postepowaniu karnym i postawionych im zarzutach dzialania na szkode S.A , ujawnionej w “""“ roku przez Prokuratora Krajowego Karola Napieralskiego w odpowiedzi na dwie interpelacje poselskie (2 dnia 3.07 2002r. na interpelacje poselska, nr 782 oraz z dnia 24.07.2002r. na interpelacje poselska nr 1618), ktorych tekst ogloszono w zaiaczniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu RP i ktore byly przedmiotem obrad Sejmu i sa powszechnie dostepne w internecie pod adresem www.sejm.gov.E1., nastapilo zgodnie z art. 13 ust.3 zd. 2 ustawy. Innymi s1owy, czy w sytuacji, gdy informacja o toczacym sie przeciwko powodom sledztwie zostala podana przez najwyzszy organ prokuratury, podczas publiczneqo wystapienia transmitowanego na zywo przez telewizje publiczna i zamieszczona_ na oficjalnej stronie internetowej Sejmu RP, spelnione zostaly wymagania normatywne z art. 13 ust. 3 zd. 2 ustawy co do istnienia zgody wlasciwego prokuratora i w konsekwencji wylaczona zostala bezprawnosé dzialania pozwanych. Na sformulowane pytanie nalezy udzielie odpowiedzi pozytywnej. Niewatpliwie siusznie stwierdzil Sad Okregowy a takze pozwani, ze przy udzieleniu odpowiedzi na postawione pytanie podstawowe znaczenie posiadaja przepisy ustawy <3 prokuraturze vv brzmieniu obowiazujacym vv chwili publikacji spornego artykulu, a mianowicie ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (tekst jedn: Dz.U. z 2002r. Nr 21, poz. 206). W zwiazku z tym trafnie wywiedli, ze w mysl cyt. ustawy prokurature stanowili Prokurator Generalny (Minister Sprawiedliwosci) oraz podleqali mu prokuratorzy 10 opublikowanych przez pozwanych. W związku. z tym powstało pytanie o kluczowym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy znaczeniu, a znianowicie czy opublikowanie przez pozwanych informacji o toczącym się przeciwko powodom postępowaniu karnym i postawionych im zarzutach działania na szkodę S.A , ujawnionej w ^”^^ roku przez Prokuratora Krajowego Karola Napieralskiego w odpowiedzi na dwie interpelacje poselskie (z dnia 3.07.2002r. na interpelację poselską, nr 782 oraz z dnia 24.07.2002r. na interpelacje poselską nr 1618), których tekst ogłoszono w załączniku do sprawozdania stenograficznego z posiedzenia Sejmu RP i które były przedmiotem obrad Sejmu i są powszechnie dostępne w internecie pod adresem www.sejm.gov.pl., nastąpiło zgodnie z art. 13 ust.3 zd. 2 ustawy. Innymi słowy, czy w sytuacji, gdy informacja o toczącym się przeciwko powodom śledztwie została podana przez najwyższy organ prokuratury, podczas publicznego wystąpienia transmitowanego na żywo przez telewizję publiczną i zamieszczoną_ na oficjalnej stronie internetowej Sejmu RP, spełnione zostały wymagania normatywne z art. 13 ust. 3 zd. 2 ustawy co do istnienia zgody właściwego prokuratora i w konsekwencji wyłączona została bezprawność działania pozwanych. Na sformułowane pytanie należy udzielić odpowiedzi pozytywnej. Niewątpliwie słusznie stwierdził Sąd Okręgowy a także pozwani, że przy udzieleniu odpowiedzi na postawione pytanie podstawowe znaczenie posiadają przepisy ustawy <5 prokuraturze vv brzmieniu obowiązującym vv chwili publikacji spornego artykułu, a mianowicie ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (tekst jedn: Dz.U. z 2002r. Nr 21, poz. 206). W związku z tym trafnie wywiedli, że w myśl cyt. ustawy prokuraturę stanowili Prokurator Generalny (Minister Sprawiedliwości) oraz podlegali mu prokuratorzy --- STRONA 11 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 11 powszechni. Zgodnie zas z art. 8 powolanej ustawy prokuratury obowiazani byli wykonywao zarzadzenia, wytyczne i polecenia przeiozonego prokuratora. Z kolei w swietle art. 10 ust. 2 cyt. ustawy Prokurator Generalny mogl przedsiebraé wszelkie czynnosci nalezace do dzialania prokuratury lub zlecaé ich wykonanie podleglynl mu. prokuratoronu Natomiast art. 10 ust. 3 cyt. ustawy o prokuraturze uprawnil prokuratora przelozonego do przejmowania czynnosci prokuratorow podleglych. Z przytoczonych przepisow ustawy o prokuraturze wynika zatem, 2e Prokurator Krajowy, tak w zakresie wlasnych uprawniefi (art. 10 ust. 3), jak tez jako Zastepca Prokuratora Generalnego (art. 10 ust. 2) upowazniony byl do wyrazenia zgody na podanie w prasie danych osobowych powodow tak samo, jak prokurator prowadzacy przeciwko nim sledztwo. Zasada podleglosci sluzbowej w prokuraturze przejawia sie bowiem m.in. w kompetencjach Prokuratora Krajowego dziaiajacego zarowno w zastepstwie Prokuratora Generalneqo, jak i samodzielnie w charakterze prokuratora przelozoneqo w stosunku do postepowafi prowadzonych przez innych prokuratorow. In contrario zas — jak zaznaczono — sporna informacja zostala opublikowana przez Prokuratora Krajowego, Zastepce Prokuratora Generalnego — Konrada Napieralskiego. Sad Apelacyjny aprobuje rowniez poglad prawny Sadu I instancji oraz przytoczony przez ten Sad poglad Sadu Apelacyjnego w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 28.10.2005r. (ACa 442/05) przyjmujacy, ze w okolicznosciach uksztaltowanych w zawislej sprawie pozwani nie musieli ubiegaé sie o osobne sformalizowane zezwolenie na ujawnienie danych osobowych powodow w kontekscie prowadzonego postepowania przygotowawczego na podstawie wspomnianego art. 13 ust. 3 zd. 2 ustawy. 11 powszechni. Zgodnie zaś z art. 8 powołanej ustawy prokuratury obowiązani byli wykonywać zarządzenia, wytyczne i polecenia przełożonego prokuratora. Z kolei w świetle art. 10 ust. 2 cyt. ustawy Prokurator Generalny mógł przedsiębrać wszelkie czynności należące do działania prokuratury lub zlecać ich wykonanie podległyni mu. prokuratoronn Natomiast art. 10 ust. 3 cyt. ustawy o prokuraturze uprawnił prokuratora przełożonego do przejmowania czynności prokuratorów podległych. Z przytoczonych przepisów ustawy o prokuraturze wynika zatem, że Prokurator Krajowy, tak w zakresie własnych uprawnień (art. 10 ust. 3), jak też jako zastępca Prokuratora Generalnego (art. 10 ust. 2) upoważniony był do wyrażenia zgody na podanie w prasie danych osobowych powodów tak samo, jak prokurator prowadzący przeciwko nim śledztwo. Zasada podległości służbowej w prokuraturze przejawia się bowiem m.in. w kompetencjach Prokuratora Krajowego działającego zarówno w zastępstwie Prokuratora Generalnego, jak i samodzielnie w charakterze prokuratora przełożonego w stosunku do postępowań prowadzonych przez innych prokuratorów. In contrario zaś - jak zaznaczono - sporna informacja została opublikowana przez Prokuratora Krajowego, Zastępcę Prokuratora Generalnego - Konrada Napieralskiego. Sąd Apelacyjny aprobuje również pogląd prawny Sądu I instancji oraz przytoczony przez ten Sąd pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 28.10.2005r. (ACa 442/05) przyjmujący, że w okolicznościach ukształtowanych w zawisłej sprawie pozwani nie musieli ubiegać się o osobne sformalizowane zezwolenie na ujawnienie danych osobowych powodów w kontekście prowadzonego postępowania przygotowawczego na podstawie wspomnianego art. 13 ust. 3 zd. 2 ustawy. --- STRONA 12 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 12 Sad. Apelacyjny podziela takze stanowisko Sadu I instancji stwierdzajace, ze za opublikowaniem spornego artyku1u przemawial wazny interes spoleczny. W szczegolnosci trafnie Sad ow podniosl, ze interes ten wyrazal sie w tym, iz opublikowanie informacji dotyczacych powodow w kontekscie piastowanej przez nich funkcji cz1onkow nteresom wszystkich czlonkow 1 .4 Nalezy rowniez zgodzié sie z Sadem orzekajacym, ze publikacja spornego artykulu miesci sie w granicach wolnosci prasy wyznaczonych przez art. 1 ustawy i art. 14 Konstytucji R.P. Teza uchwaly Sadu Najwyzszego 2: dnia 22.02.1990r. (V KZP 30/89), powolana przez powodow, wyrazajaca zapatrywanie, iz zgode na opublikowanie danych osobowych oskarzonego moze wyrazié jedynie Sad wlasciwy do rozpoznania sprawy karnej, nie ma zastosowania do stanu faktycznego zawislej sprawy, poniewaz sadownictwo opiera sie na zasadzie niezawislosci, ktora jest podniesiona do rangi konstytucyjnej, co wy1acza moznosé przejecia kompetencji Sadu przez jakikolwiek inny organ. Prokuratura zas rzadzi sie zasada podleglosci sluzbowej, o czym wyzej byla mowa. Przy ocenie roszczefi powodow nie mozna takze pominao argumentu normatywnego wywiedzionego z art. 10 Konwencji o Ochrone Praw Czlowieka i Podstawowych Wolnosci z dnia 4 listopada 1950r. oraz powolanych przez Sad I instancji orzeczefi Europejskiego Trybunalu Praw Czlowieka, w ktorych Trybunal dokonal wykladni art. 10 konwencji (k.161). Argument ten rowniez przemawia za prawidlowoscia rozstrzygniecia Sadu I instancji. Wbrew twierdzeniom powodow ujawnienie ich danych osobowych w kontekscie prowadzoneqo przez Prokurature 12 Sąd. Apelacyjny podziela także stanowisko Sądu I instancji stwierdzające, że za opublikowaniem spornego artykułu przemawiał ważny interes społeczny. W szczególności trafnie Sąd ów podniósł, że interes ten wyrażał się w tym, iż opublikowanie informacji dotyczących powodów w kontekście piastowanej przez nich funkcji członków nteresom wszystkich członków ._ .z Należy również zgodzić się z Sądem orzekającym, że publikacja spornego artykułu mieści się w granicach wolności prasy wyznaczonych przez art. 1 ustawy i art. 14 Konstytucji R.P. Teza uchwały Sądu Najwyższego 2: dnia 22.02.1990r. (V KZP 30/89), powołana przez powodów, wyrażająca zapatrywanie, iż zgodę na opublikowanie danych osobowych oskarżonego może wyrazić jedynie Sąd właściwy do rozpoznania sprawy karnej, nie ma zastosowania do stanu faktycznego zawisłej sprawy, ponieważ sądownictwo opiera się na zasadzie niezawisłości, która jest podniesiona do rangi konstytucyjnej, co wyłącza możność przejęcia kompetencji Sądu przez jakikolwiek inny organ. Prokuratura zaś rządzi się zasadą podległości służbowej, o czym wyżej była mowa. Przy ocenie roszczeń powodów nie można także pominąć argumentu normatywnego wywiedzionego z art. 10 Konwencji o Ochronę Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950r. oraz powołanych przez Sad I instancji orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w których Trybunał dokonał wykładni art. 10 konwencji (k.l6l). Argument ten również przemawia za prawidłowością rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Wbrew twierdzeniom powodów ujawnienie ich danych osobowych w kontekście prowadzonego przez Prokuraturę --- STRONA 13 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m I3 Apelacyjna sledztwa, przez Prokuratora Krajowego w okolicznosciach uksztaltowanych w zawislej sprawie nie by1o czynnoscia faktyczna lecz — jak to wyzej wykazano — nda1o charakter zezwolenia wiasciwego prokuratora na ujawnienie danych osobowych powodow, przewidzianego w art. 13 ust. E zd. 2 ustawy. Wbrew tez zarzutowi powodow Sad I instancji powo1ujac sie na poglady doktryny wyrazajace zapatrywanie, ze dziennikarzowi wolno publikowao dane personalne osobistosci powszechnie znanych, pod warunkiem, ze opinii publicznej wiadome jest powiazanie danej osobistosci z konkretnym procesem, przytoczyl poglad B. Kordasiewicza wyrazony w monografii: ”Jednostka wobec srodkow masowego przekazu, Wroc1aw—Warszawa~Krakow 1991r., s. 53” (k.161). Poza tym kwestia ta nie ma w przedmiotowej sprawie istotnego znaczenia, poniewaz in contrario ograniczenie z art. 13 ust. 2 ustawy zostalo uchylone przez zezwolenie wlasciwego prokuratora (art. 13 ust. 3 ustawy). W tych warunkach Sad Apelacyjny podziela ustalenia 1 ocene prawna Sadu I instancji i uznaje je za wlasne. Z tych wszystkich podstaw wychodzac Sad Apelacyjny orzeki jak w sentencji (art. 385 kpc). Rozstrzygniecie o kosztach postepowania apelacyjnego znajduje uzasadnienie w art. 89,99 i 108 § 1 kpc. 2. Sad Apelacyjny uznal za niezasadne zazalenia pozwanych B. M" 7 ' ' R. S i M S w W Zauwazyé bowiem nalezy, ze Sad I instancji wyda1 w sprawie trzy wyroki, opatrzone ta sama data_ i syqnatura. Przy czym w kazdym wyroku zasadzii od poszczegolnych powodow 13 Apelacyjna śledztwa, przez Prokuratora Krajowego w okolicznościach ukształtowanych w zawisłej sprawie nie było czynnością faktyczną lecz - jak to wyżej wykazano - ndało charakter zezwolenia właściwego prokuratora na ujawnienie danych osobowych powodów, przewidzianego w art. 13 ust. E zd. 2 ustawy. Wbrew też zarzutowi powodów Sąd I instancji powołując się na poglądy doktryny wyrażające zapatrywanie, ze dziennikarzowi wolno publikować dane personalne osobistości powszechnie znanych, pod warunkiem, że opinii publicznej wiadome jest powiązanie danej osobistości z konkretnym procesem, przytoczył pogląd B. Kordasiewicza wyrażony w monografii: „Jednostka wobec środków masowego przekazu, Wrocław-Warszawa~Kraków 1991r., s. 53” (k.16l). Poza tym kwestia ta nie ma w przedmiotowej sprawie istotnego znaczenia, ponieważ in contrario ograniczenie z art. 13 ust. 2 ustawy zostało uchylone przez zezwolenie właściwego prokuratora (art. 13 ust. 3 ustawy). W tych warunkach Sąd Apelacyjny podziela ustalenia i ocenę prawną Sądu I instancji i uznaje je za własne. Z tych wszystkich podstaw wychodząc sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji (art. 385 kpc). Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego znajduje uzasadnienie w art. 89,99 i 108 § l kpc. 2. Sąd Apelacyjny uznał za niezasadne zażalenia pozwanych B. M" 7 ` ` R. S i „ S w W Zauważyć bowiem należy, że Sąd 1 instancji wydał w sprawie trzy wyroki, opatrzone tą sama data_ i sygnatura. Przy czym w każdym wyroku zasądził od poszczególnych powodów --- STRONA 14 --- Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m Click to buy NOW! P D F - X C h a n g e V i e w e r w w w . d o c u - t r a c k . c o m 14 na rzecz kazdego z pozwanych kwoty po 360 zl tytulem kosztow zastepstwa procesowego (k.149,150,151), pomimo, ze pozwani byli reprezentowani w procesie przez tego samego peinomocnika radce prawnego K P . W sumie wiec Sad Okregowy zasadzil na rzecz kazdego z pozwanych po 1080 zl (3x360z1) kosztow zastepstwa procesowego. Uwzgledniajac przeto te okolicznosé oraz szczegolne okolicznosci sprawy (zasadzenia kwoty po 20.000 21 powodowie zadali na rzecz Stowarzyszenia na Rzecz Pomocy Dzieciom 2: Choroba_ Nowotworowa), Sad Apelacyjny uznal, ze wystapily przeslanki do zastosowania normy procesowej art. 102 kpC. Dlatego Sad Apelacyjny nie znalazl podstaw do uwzglednienia zazalefi pozwanych. Kierujac sie przedstawionymi argumentami Sad Apelacyjny oddalil zazalenia pozwanych rua mocy art. 385 w zwiazku z art. 397 § 2 kpc. 2 " l )// ' 14 na rzecz każdego z pozwanych kwoty po 360 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (k.l49,150,151), pomimo, że pozwani byli reprezentowani w procesie przez tego samego pełnomocnika radcę prawnego K P _ W sumie więc Sąd Okręgowy zasądził na rzecz każdego z pozwanych po 1080 zł (3x360zł) kosztów zastępstwa procesowego. Uwzględniając przeto tę okoliczność oraz szczególne okoliczności sprawy (zasądzenia kwoty po 20.000 zł powodowie żądali na rzecz Stowarzyszenia na Rzecz Pomocy Dzieciom z Chorobą_ Nowotworową), Sąd Apelacyjny uznał, że wystąpiły przesłanki do zastosowania normy procesowej art. 102 kpc. Dlatego Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażaleń pozwanych. Kierując się przedstawionymi argumentami Sąd Apelacyjny oddalił zażalenia pozwanych rua mocy art. 385 w związku z art. 397 § 2 kpc. .ß : -l 1// i