Postanowienie I ACa 1304/11 Q

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 1304/ 11 Q] ..4 ‘ §$§§‘ ' ."’ Jk,fi~ A WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2012 I‘. Sad Apelacyjny W Krakowie — Wydzial I Cywilny W sldadzie: Przewodniczacy: SSA Hanna Nowicka de Poraj Sqdziowiez SSA Teresa Rak SSA Jerzy Bess Protokolantz st.sekr.sad0wy Barbara Piaszczyk p0 rozpoznaniu W dniu 27 stycznia 2012 1". W Krakowie na rozprawie sprawy z powédztwa W. D. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Sadowi Rej onowemu W Brzesku i Sadowi Okrggowemu W Tamowie 0 zaplate; na skutek apelacji powoda od wyroku Sadu Okrqgowego W Nowym Saczu z dnia 7 paidziernika 2011 r. sygn. akt I C 1384/ 10 1. oddala apelacjqg _ 2. przyznaje 0d Skarbu PafistwaSadu Okrggowego W Nowym Sqczu na rzecz adwokata M. O. kwotq 3.321211 ( trzy tysiace trzysta dwadzieécia jeden zlotych), w tym 621zl podatku VAT, tytulem kosztéw pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzgdu W postgpowaniu apelacyj nym; " 3. nie obciaia pozwanego kosztamipostapowania apelacyjnego. Sygn. akt I ACa 1304/11 'gg _-.‹ _ SSQÊ' ' .-"* JF±,fl~ › WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny W Krakowie - Wydział I Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Hanna Nowicka de Poraj Sędziowie: SSA Teresa Rak SSA Jerzy Bess Protokolant: st.sekr.sadowy Barbara Piasz-cz-yk po rozpoznaniu W dniu 27 stycznia 2012 r. W Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa W. D. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rej onowemu W Brzesku i Sądowi Okręgowemu W Tarnowie o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Nowym Sączu z dnia 7 pażdziernika 2011 r. sygn. akt I C 1384/ 10 1. oddala apelację; _ 2. przyznaje od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego W Nowym Sączu na rzecz adwokata M. 0. kwotę 3.32Izł ( trzy tysiące trzysta dwadzieścia jeden złotych), w tym 621zł podatku VAT, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powotlowi z urzędu W postępowaniu apelacyj nym; ' 3. nie obciąża pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego. --- STRONA 2 --- Sygn.aktIACa 1304.111 Uzasadnienie Powéd domagal siq zasadzenia odszkodowania 0d Skarbu Pafistwa  Sadu Rejonowego W Brzesku i Sadu Okrqgdwego W Tarnowie W kwocie 150.000 Z1. W uzasadnicniu powéd podniésl, Ze na skutek uznania spreparowanego testamentu z dnia 1.03.1996 r. sporzadzonego przez jego siostry za nieslyszaca i niepiémiemia oraz nieéwiadoma staruszkq:  jego matke; S.D., Wlasnoéé ruchomoéci i nieruchomoéci nalezacych do niego zostala przepisana na siostry. Profesjonalny pelnomocnik ustanowiony dla powoda z urzgdu sprecyzowal Zadnie powoda W ten sposéb, Ze Zadana kwota odszkodowania ma stanowié Wynagrodzenie Za szkode; poniesiona przez powoda na skutek Wydania przez Sad Rejonowy W Brzesku postanowienia 2 dnia 27.09.2004 r., sygn. akt 156198 0 stwierdzeniu nabycia spadku na podstawic tcstamentu, ktéry Wedle twierdzefi powoda byi niewazny 2; uwagi na sporzadzenic go przez spadkodawczynieg W stanie Wykaczajacym éwiadome i swobodne powziqcie decyzji i wyraienie Woli oraz na skutek Wydania przez Sad Okrqgowy W Tamowie Wydzial I C}/Wilny postanowienia Z dnia 19.05.2005 r., sygn. akt I Ca 55f05 oddalajacego apclacjeg powoda. Strona pozwana Skarb Pafistwa  Sad Rejonowy W Brzesku i Sad Okreggowy W Tarnowie zastqpowane przez Prokuratorie; Generalna  Wniésl 0 oddalanie powédztwa W caioéci oraz zasadzenie na rzecz strony pozwanej kosztéw postqpowania Wedlug noim przepisanych W tym kosztéw zastqpstwa proccsowego. _ Strona pozwana podniosla przede Wszystkim zarzut przedawnienia, podkreélajac, ze uplynaj okres trzech lat 0d dnia, W ktérym p0W6d dowiedzial sis; 0 szkodzie i osobie obowiazanej do jej naprawienia. To czy p0W(')d miai szczegélowa Wiedzeg co do roszczenia z jakim Wystapii nie ma znaczenia dla biegu przedavmienia, ktére Iiczy si<; 0d daty uzyskania informacji 0 szkodzie i osobie zobowiazanej do jej naprawienia, a nie 0d daty, gdy powéd dowiedzia1 sic;, ii dane okolicznoéci moga stanowié podstaweg domagania sis; przez niego zadosléuczynienia lub odszkodowania. Ponadto zdaniem strony pozwanej roszczenie powoda jest calkowicie bezzasadnc, gdyz powéd nie udowodnil wystqpowania wszystkich przesianek odpowiedzialnoéci odszkodowawczej , a W szczegélnoéci, 2e strona pozwana dzia1a1a bezprawnie. Zaskarionym Wyrokiem z dnia 7.10.2011 r., sygn. akt I C 1384/10 Sad Okreggowy W Nowym Saczu oddalil powédztwo, stwierdzajac W motywach r0zstrzygni<=;cia co nastgpuje: Powédztwo nie zasluguje na uwzglegdnienic. Roszczenie powoda ulegio przedawnieniu. Powéd ostatecznie domagal sic; zasadzenia odszkodowania W kwocie 150.000 21. Zgodnie Z uchylonym art. 442 § 1 k.c., roszczenie 0 naprawienie szkody Wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulega Sygn.aktIACa1304f11 Uzasadnienie Powód domagał się zasądzenia odszkodowania od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego W Brzesku i Sądu Okręgowego w Tarnowie W kwocie 150.000 zł. W uzasadnieniu powód podniósł, że na skutek uznania spreparowanego testamentu z dnia 1.03.1996 r. sporządzonego przez jego siostry za niesłyszącą i niepiśmienną oraz nieświadomą staruszkę - jego matkę S.D., własność ruchomości i nieruchomości należących do niego została przepisana na siostry. Profesjonalny pełnomocnik ustanowiony dla powoda z urzędu sprecyzował żądnie powoda W ten sposób, że żądana kwota odszkodowania ma stanowić wynagrodzenie za szkodę poniesioną przez powoda na skutek wydania przez Sąd Rejonowy w Brzesku postanowienia z dnia 27.09.2004 r., sygn. akt 156198 0 stwierdzeniu nabycia spadku na podstawie testamentu, który wedle twierdzeń powoda był nieważny z uwagi na sporządzenie go przez spadkodawczynię w stanie wyłączającym świadome i swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli oraz na skutek wydania przez Sąd Okręgowy W Tarnowie Wydział I Cywilny postanowienia z dnia 19.05.2005 r., sygn. akt I Ca 55»"05 oddalającego apelację powoda. Strona pozwana Skarb Państwa - Sąd Rejonowy w Brzesku i Sąd Okręgowy w Tarnowie zastępowane przez Prokuratorię Generalna - wniósł o oddalanie powództwa w całości oraz zasądzenie na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego. _ Strona pozwana podniosła przede wszystkim zarzut przedawnienia, podkreślając, ze upłynął okres trzech lat od dnia, w którym powód dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. To czy powód miał szczegółową wiedzę co do roszczenia z jakim wystąpił nie ma znaczenia dla biegu przedawnienia, które liczy się od daty uzyskania informacji o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia, a nie od daty, gdy powód dowiedział się, iż dane okoliczności mogą stanowić podstawę domagania się przez niego zadośćuczynienia lub odszkodowania. Ponadto zdaniem strony pozwanej roszczenie powoda jest całkowicie bezzasadne, gdyż powód nie udowodnił występowania wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej , a W szczególności, że strona pozwana działała bezprawnie. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7.10.2011 r., sygn. akt I C 1384/10- Sąd Okręgowy w Nowym Sączu oddalił powództwo, stwierdzając W motywach rozstrzygnięcia co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Roszczenie powoda uległo przedawnieniu. Powód ostatecznie domagał się zasądzenia odszkodowania w kwocie 150.000 zł. Zgodnie z uchylonym art. 442 § 1 k.c., roszczenie o naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega --- STRONA 3 --- przedawnieniu z upiywem lat trzech od dnia, W ktorym poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie i 0 osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jednakie W kazdym Wypadku roszczenie przedawnia sie z uplywem lat dziesieciu od dnia, W ktorym nastapilo zdarzenie Wyrzadzaj ace szkode. Ustawa 2 dnia 16.02.2007 r., ktora WBSZIEI W Zycie W dniu 10.08.2007 r., uchylajaca art. 442 k.c. i Wprowadzajaca art. 442 k.c. W art. 2 zawiera nastepujaca regulacje: ,,do roszozefi, o ktorych mowa W art. 4421 k.o., powstalych przed dniem Wej§cia W Zycie niniejszej ustawy, a Wedtug przepisow dotychozasowych W tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje sie przepisy art. 4421 k.c.” Roszczenie powoda W dniu Wejécia w Zycie W/W ustawy nie byio przedawnione. Powod W'yVVOdZ»i Sswe roszczenia z postanowienia SR W Brzesku z dnia 27.09.2004 i postanowienia SO W Tamowie 2 dnia 19.05.2005 r. Roszczenie 0 odszkodowanie uleglo przedawnieniu 19.05.2008 roku. D0 obliczenia terminu przedawnienia W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zatem art. art. 4421 § 1 k.c., ktory stanowi, 2e roszczenie o naprawienie szkody Wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z uplywem lat trzech od dnia, W ktorym poszkodowany dowiedzial sie 0 szkodzie i 0 osobie oboWia,za11ej do jej naprawienia. Jednakze termin ten nie moze byé diuzszy niZ dziesieé lat od dnia, W ktorym nastapiio zdarzenie Wywohzjace szkode. Co do zasady  zgodnie z art. 442"§ 1 zdanie pierwsze k.c.  terrnin przedawnienia roszczefi o naprawienie szkody Wynikiej z czynu niedozwolonego W'}’I'l0S1 trzy lata, przy ozym przyjmuje sie, Ze jego bieg rozpoczyna sit; z dniem, W ktorym poszkodowany dowiedzial sia o szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Obie przesianki powinny byé spelnione Iaeznie. W konsekwencji, jeieli poszkodowany doWie sie o osobie zobowiazanej do naprawienia szkody poiniej nit o samej szkodzie, to ta poiniejsza data wyznacza poczatek biegu przedawnienia (por. VV_Y1‘O1€ SN z dnia 27 paidziemika 2010 r., V CSK 107.110, LEX nr 677913; Wyrok SN z dnia 10 kwietnia 2002 r., IV CKN 949/00, Biul. SN 2002, nr 11, poz. 11; Z. Radwafiski, A. Olejniczak, ZoboWiazania..., s. 273). Poniewazz chwila okreélajaca poczatek trzyletniego biegu przedawnienia jest moment ,,doWiedzenia sie o szkodzie” i ,,osobie obowiazanej do jej naprawienia”, a nie 0 zakresie szkody czy trWa1o§ci jej nastepstw, dlatego uznaje sie, Ze jest to moment, gdy poszkodowany zdaje sobie sprawe z ujemnych nastepstw zdarzenia wskazujacych na fakt powstania szkody i ma éwiadomoéé doznanej szkody (por. Wyrok SN 2 dnia 18 Wrzeénia 2002 1:, III CKN 597f2000, niepub1.; Wyrok SA W Poznaniu Z dnia 21 marca 2006 r., I ACa 1116.105, LEX nr 19451810; Wyrok SA W Krakowie z dnia 5 maja 2010 r., III APa 4/10, OSA 2011, 2. 3, poz. 91). Przyjmuje sie, Ze przesianka Wiadomoéoi o szkodzie zostaje spelniona ju2 W tej chwili, W ktorej poszkodowany Wie o istnieniu szkody W ogole, gdy ma éwiadomoéé faktu powstania szkody (por. wyrok SN 2 dnia 20 stycznia 2005 r., II CK 35 8/2004, niepub1.). przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzaj ące szkodę. Ustawa 2 dnia 16.02.2007 r., która weszła W życie W dniu 10.08.2007 r., uchylająca art. 442 k.c. i wprowadzająca art. 442 k.c. w art. 2 zawiera następująca regulację: ,,do roszczeń, o których mowa w art. 4421 k.c., powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy art. 4421 k.c.” Roszcżenie powoda W dniu wejścia W życie w/W ustawy nie było przedawnione. Powód wywodzi ,swe roszczenia z postanowienia SR w Brzesku z dnia 27.09.2004 i postanowienia SO w Tarnowie z dnia 19.05.2005 r. Roszczenie o odszkodowanie uległo przedawnieniu 19.05.2008 roku. Do obliczenia terminu przedawnienia w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zatem art. art. 4421 § 1 k.c., który stanowi, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, W którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Co do zasady - zgodnie z art. 442"§ 1 zdanie pierwsze k.c. - termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikłej z czynu niedozwolonego wynosi trzy lata, przy czym przyjmuje się, ze jego bieg rozpoczyna się z dniem, W którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Obie przesłanki powinny być spełnione łącznie. W konsekwencji, jeżeli poszkodowany dowie się o osobie zobowiązanej do naprawienia szkody póżniej niż o samej szkodzie, to ta późniejsza data wyznacza początek biegu przedawnienia (por. wyrok SN z dnia 27 października 2010 r., V CSK 107! 10, LEX nr 677913; wyrok SN z dnia 10 kwietnia 2002 r., IV CKN 949l00, Biul. SN 2002, nr 11, poz. 11; Z. Radwański, A. Olejniczak, Zobowiązania..., s. 273). Ponieważ chwilą określającą początek trzyletniego biegu przedawnienia jest moment „dowiedzenia się o szkodzie” i „osobie obowiązanej do jej naprawienia”, a nie o zakresie szkody czy trwałości jej następstw, dlatego uznaje się, że jest to moment, gdy poszkodowany zdaje sobie sprawę z ujemnych następstw zdarzenia wskazujących na fakt powstania szkody i ma świadomość doznanej szkody (por. Wyrok SN 2 dnia 18 września 2002 r., III CKN 59772000, niepubl.; wyrok SA w Poznaniu z dnia 21 marca 2006 r., 1ACa 1116705, LEX nr 19451810; wyrok SA w Krakowie z dnia 5 maja 2010 r., III APa 4/ 10, OSA 2011, z. 3, poz. 91). Przyjmuje się, że przesłanką wiadomości o szkodzie zostaje spełniona już W tej chwili, W której poszkodowany wie o istnieniu szkody W ogóle, gdy ma świadomość faktu powstania szkody (por. wyrok SN z dnia 20 stycznia. 2005 r., 11 CK 35 8/2004, niepub1.). --- STRONA 4 --- Powod sprecyzowal swe Zadanie domagajac sie zap1aty odszkodowania za szkode poniesiona na skutek Wydania przez Sad Rejonowy W Brzesku Wydzial I Cywilny postanowienia z dnia 27.09.2004 roku, sygn. akt 156/98 0 stwierdzeniu nabyciu spadku na podstawie testamentu, ktory Wedle Wyiaczajacym swiadome i swobodne powziecie deoyzji i Wyrazenie Wo1i oraz na skutek Wydania przez Sad Okregowy W Tarnowie postanowienia z dnia 19.05.2005 roku, sygn. akt I Ca 55/05 oddalajacego jego apelacje. Powod zatem upatruje swojejl szkody W W/W postanowieniach Wydanych przez SR W Brzesku i SO W Tarnowie. Jak Wynika z zeznaxi powoda o zapadiych rozstrzygnieciach doskonale wiedziai. Aktywnie uczestniczyl W postepowaniu przed Sadem Rejonowym i Okregowym i od poczatku z rozstrzygnieciami tych Sadow sie nie zgadzai piszac do tych Sadow rozne pisma, W ktorych podkreslal W szczegolnosci niewaznosé testamentu sporzadzonego przez matke. Powod zatem W dacie Wydania prawomocnego postanowienia z dnia 19.05.2005 r. przez Sad Okregowy W Tarnowie, moea ktorego utrzymano postanowienie 2 dnia 27.09.2004 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po S. D.na mooy testamentu miat swiadomosé szkody jaka poniési. Powod juZ W trakcie postepowania kwestionowai Waznosé testamentu, Wedhlg ktérego pozbawiany by} W szczegolnosci domu poiozonego na dz. nr (. . .), na ktory czynii naklady. Doskonale zatem zdawai sobie sprawe z tego, Ze Wskutek wydania postanowienia 0 stwierdzeniu nabycia spadku na podstawie testamentu, domu tego zostanie Wozesniej czy poinej pozbawiony. Sam fakt, Ze do 2009 roku nikt go z domu nie Wyrzucai nie ma znaczenia, skoro powod jui Wczesniej Wiedzial jakie konsekwencje niesie za soba uprawomocnienie sie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Samo Wszczeoie postepowania o dziat spadku, ktore dopelni ostatnia Wole jego matki Wyraiona W testarnencie na swiadomosé powoda o poniesionej szkodzie nie Wplywa. Powod rowniez W dacie Wydania prawomocnego postanowienia przez SO W Tarnowie Wiedzial, kto jest obowiazany do naprawienia szkody. i W niniejszej sprawie powod nie Wykazat rownieiz Zadnych okolicznosoi, ktore uzasadniaiyby zastosowanie zasad Wspolzycia spolecznego z art. 5 k.c. przez nieuwzglednienie zarzutu przedawnienia Wysunietego przez strone pozwana. Powod podai jedynie, co zdaniern Sadu jest bardzo watpliwe, Ze W 2005 roku nie wiedziat 0 mozliwosci zgioszenia Zadania odszkodowawczego. Sama nieznajomosé prawa nie uzasadnia nieuwzgledniania zarzutu przedawnienia z uwagi na zasady Wspolzycia spoiecznego. Wobec povwzszego Sad uznal, Ze roszczenie powoda ulegio przedawnieniu W dniu 19.05.2008 r. Pozew W przedmiotowej sprawie Wyplynal do Sadu W dniu 24.06.2010 . Niezaleznie od powyzszego nalezy stwierdzié, Ze nawet W przypadku braku podniesienia przez strone zarzutu przedawnienia roszczenie powoda nie zasiugiwalo na tiwzglednienie, Z uwagi na fakt, ze poW6d nie Wykazai, ze zachodza przeslanki z art. 4171 § 2 k.c., 24 k.c. i art. 448 12¢. Powód sprecyzował swe żądanie domagając się zapłaty odszkodowania za szkodę poniesioną na skutek wydania przez Sąd Rejonowy W Brzesku Wydział I Cywilny postanowienia z dnia 27.09.2004 roku, sygn. akt 156/98 o stwierdzeniu nabyciu spadku na podstawie testamentu, który wedle wyłączającym świadome i swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli oraz na skutek wydania przez Sąd Okręgowy W Tarnowie postanowienia z dnia 19.05.2005 roku, sygn. akt I Ca 55/05 oddalającego jego apelację. Powód zatem upatruje swojej. szkody W W/w postanowieniach wydanych przez SR W Brzesku i SO W Tarnowie. Jak wynika z zeznań powoda o zapadłych rozstrzygnięciach doskonale wiedział. Aktywnie uczestniczył W postępowaniu przed Sądem Rejonowym i Okręgowym i od początku z rozstrzygnięciami tych Sądów się nie zgadzał pisząc do tych Sądów różne pisma, w których podkreślał w szczególności nieważność testamentu sporządzonego przez matkę. Powód zatem W dacie wydania prawomocnego postanowienia z dnia 19.05.2005 r. przez Sąd Okręgowy W Tarnowie, mocą ktorego utrzymane postanowienie z dnia 27.09.2004 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po S. D.na mocy testamentu miał świadomość szkody jaką poniósł. Powód już w trakcie postępowania kwestionował ważność testamentu, według którego pozbawiany był W szczególności domu położonego na dz. nr (. _ .), na który czynił nakłady. Doskonale zatem zdawał sobie sprawę z tego, że wskutek wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku na podstawie testamentu, domu tego zostanie wcześniej czy późnej pozbawiony. Sam fakt, że do 2009 roku nikt go z domu nie wyrzucał nie ma znaczenia, skoro powód już wcześniej wiedział jakie konsekwencje niesie za sobą uprawomocnienie się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Samo wszczęcie postępowania o dział spadku, które dopełni ostatnią wolę jego matki wyrażoną W testamencie na świadomość powoda o poniesionej szkodzie nie wpływa. Powód również w dacie wydania prawomocnego postanowienia przez SO W Tarnowie wiedział, kto jest obowiązany do naprawienia szkody. _ W niniejszej sprawie powód nie wykazał również żadnych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie zasad współżycia społecznego z art. 5 k.c. przez nieuwzględnienie zarzutu przedawnienia wysuniętego przez stronę pozwaną. Powód podał jedynie, co zdaniem Sądu jest bardzo wątpliwe, że W 2005 roku nie wiedział 0 możliwości zgłoszenia żądania odszkodowawczego. Sama nieznajomość prawa nie uzasadnia nieuwzględnianía zarzutu przedawnienia z uwagi na zasady współżycia społecznego. Wobec powyższego Sąd uznał, ze roszczenie powoda uległo przedawnieniu W dniu 19.05.2008 r. Pozew W przedmiotowej sprawie Wypłynął do Sądu W dniu 24.06.2010 . Niezależnie od powyższego należy stwierdzić, że nawet w przypadku braku podniesienia przez stronę zarzutu przedawnienia roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie, z uwagi na fakt, ze powód nie wykazał, że zachodzą przesłanki z art. 4171 § 2 k.c., 24 k.c. i art. 448 kc. --- STRONA 5 --- Sad na mocy art. 102 k.p.c. nie zasadzil od powoda na rzecz strony pozwaiiej kosztow zastepstwa pravmego, Wzajemnie je znoszac. Koszty oplaty od pozwu oraz przyznanego powodowi peinomoonika z Urzedu obciaiyly Skarb Pafistwa. Sad nakazai Wyptate przyznanego pelnomocnikowi powoda z urzedu Wynagrodzenia W kwocie 3.600 Z1 powiekszonej o stawke VAT ze srodkow Skarbu Pafistwa. Powod apelacja zaskarzyl niniej szy wyrok W pkt 1, zarzucajac: 1. obraze prawa materialnego, a to art. 77 ust. I Konstytucji, poprzez arbitralne pozbawienie powoda prawa do wynagrodzenia szkody, jaka zostaia mu Wyrzadzona przez niezgodne z prawem dzialania pozwanych organow Wladzy publicznej; 2. obraze prawa materialnego, a to art. 1 Protokoiu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Czlowieka i Podstawovxych Wolnosci poprzcz odmowe udzielenia oohrony prawnej roszczeniu powoda zmierzaj acemu do restytucji mienia utraconego Wskutek orzeozexi sadowych; 2) obraze prawa materialnego, a to art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., poprzez jego niewiasciwe zastosowanie, polegajace na bezpodstawnym uwzglednieniu podniesionego przez strone pozwana zarzutu przedawnienia roszczenia, ' Wobec Wskazanych uchybieri apelujacy wniosl or 1. przedstawienie Trybunatowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodnosoi art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., W zakresie, W jakim przewiduje zbyt krotki  trzyletni termin przedawnienia roszczefi o naprawienie szkody Wyrzadzonej przez Wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji oraz art. 4246 W zakresie, W jakim przewiduje zbyt krotki  dwuletni termin Wniesienia skargi o stwierdzenia niezgodnosci z prawem prawomoonego orzeozenia, 2 art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 1 Protokoiu nr 1 do Konwenoji o Oohronie Praw Cziowieka i Podstawowych Wolnoéci, 2. zmiane zaskarionego Wyroku poprzez zasadzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 150 000 Z1 ewentualnie: 3. jego uchylenie i przekazanie sprawy Sadowi I Instancji do ponownego rozpoznania, 4. a takze o zasadzenie kosztow nieopiaconej pomooy prawnej udzielonej powodowi Z urzedu W postepowaniu apelacyjnym. ‘ Pozwany Wniosl 0: 1.odda1enieape1acji; ~ A 2. zasadzenie na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa kosztow postepowania Wedlug norm przepisanych, W tym kosztow zastepstwa procesowego na rzecz Skarbu Paiistwa Prokuratorii Sąd na mocy art. 102 k.p.c. nie zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów zastępstwa prawnego, wzajemnie je znosząc. Koszty opłaty od pozwu oraz przyznanego powodowi pełnomocnika z Urzędu obciążyły Skarb Państwa. Sąd nakazał wypłatę przyznanego pełnomocnikowi powoda z urzędu wynagrodzenia W kwocie 3.600 zł powiększonej o stawkę VAT ze środków Skarbu Państwa. Powód apelacją żaskarżył niniejszy wyrok W pkt 1, zarzucając: 1. obrazę prawa materialnego, a to art. 77 ust. I Konstytucji, poprzez arbitralne pozbawienie powoda prawa do wynagrodzenia szkody, jaka została mu wyrządzoną przez niezgodne z prawem działania pozwanych organów władzy publicznej; 2. obrazę prawa materialnego, a to art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez odmowę udzielenia ochrony prawnej roszczeniu powoda zmierzaj ącemu do restytucji mienia utraconego wskutek orzeczeń sądowych; 2) obrazę prawa materialnego, a to art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym uwzględnieniu podniesionego przez stronę pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia, ' Wobec wskazanych uchybień apelujący wniósł o: 1. przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., W zakresie, W jakim przewiduje zbyt krótki - trzyletni termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji oraz art. 4246 w zakresie, w jakim przewiduje zbyt krótki - dwuletni termin wniesienia skargi o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, 2. zmianę zaskarzonego wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 150 000 zł ewentualnie: 3. jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania, 4. a także o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. ` Pozwany wniósł o: 1. oddalenie apelacji; " , 2. zasądzenie na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa -Prokuratorii --- STRONA 6 --- Generalnej na podstawie art. 11 u. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu PE1fiS1IW£1(DZ.U. Nr I69. poz. 1417 ze zm). Sad Apelacyjny zWa2y1 co nastepuje: Apelacja jest bezzasadna z przyczyn Wskazanych W uzasadnieniu zaskarionego odnoszacych sie oddalenia powodztwa 2 uwagi na przedawnienia roszezenia. Poczynione W tym zakresie ustalenia i rozwazania prawne Sad Apelacyj ny podziela i uznaje za WiE;1SIl€. Odnoszac sic; do zarzutu naruszenia prawa materialnego art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., poprzez jego niewiasciwe zastosowanie, nalezy jedynie jeszcze raz odwoiaé sie do m.in. do tych fragmentow uzasadnienia Sadu I instancji, W ktorych odniesiono sie do rozpoczecia biegu tenninu przedawnienia. Faktycznie zarzuty apelacji sprowadzaja do polemiki 2 przedstawionymi powyzej ustaleniami, choé W tym zakresie pojawily sie dopiero na etapie uzasadnienia zarzutow nanlszenia p1'aWa materialnego oraz do polemiki z przedstawionymi powyzej rozwaianiami prawnymi, ktore Sad Apelacyjny podziela i uzn@e za Wiasne. Jedynie dla porzadku naleiy dodaé, Ze Sad Apelaeyjny podziela i r6WnieZ i uznaje za Wi3.S116 rowniez ustalenia faktyczne Sadu I instancji. Sad Apelacyjny nie podziela Watpliwosci Wyraionych W apelaoji co do zgodnosci art. 4421 § 1 zd. 1 k.o., W zakresie, W jakim przewiduje zbyt krotki  trzyletni termin przedawnienia roszczefi 0 naprawienie szkody Wyrzadzonej przez Wydanie prawomocnego orzeezenia lub ostatecznej decyzji oraz art. 4246 k.p.c. W zakresie, W jakim przewiduje zbyt krotki  dwuletni termin Wniesienia skargi o stwierdzenia niezgodnosci z prawem prawornoonego orzeczenia, 2 art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 1 Protokolu nr 1 do Konweneji o Ochronie PraW Cz1oWie1<a i Podstawowych Wolnosci, a Wiec nie Widzi podstaw do przedstawienie Trybunaiowi Konstytueyjneniu pytania prawnego W tym zakresie. W odpowiedzi na apelacje trafnie odwoiano sie do pogladu Sadu Najwyzszego, zgodnie z ktorym skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia jest Wystarczajaoe do oddalenia powodztwa bez potrzeby ustalenia, czy zachodza Wszystkie inne przeslanki prawno materialne uzasadniajace jego uwzglednienie, a ich badanie W takiej sytuacji staje sie zbeclne (uzasadnienie uchwaly pehiego skiadu I C SN z dnia 17 lutego 2006 roku III CZP 84/05, OSNC 2006. nr 78. poz. 114. podobnie przytacza powyzsze SN W Wyroku z dnia 11 sierpnia 2010 roku I CSK 653f09). ‘ Majac zatem na Wzgledzie powyiszy poglad prawny, ktory Sad Apelacyjny podziela, naleiy stwierdzié, Ze apelacja powoda jest bezzasadna i dlatego orzeezono jak W pkt I sentencji na mooy art. 385 k.p.c.  I 0 Orzekajac o kosztach postepowania apelaeyjnego pomiedzy stronami Sad Apelaeyjny miai na Wzgledzie trudna sytuacje materialna powoda i dlatego tez W tym zakresie orzekt jak W Generalnej na podstawie art. ll u. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. Nr 169. poz. 1417 ze zm). Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja jest bezzasadna z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarzonego odnoszących się oddalenia powództwa z uwagi na przedawnienia roszczenia. Poczynione w tym zakresie ustalenia i rozważania prawne Sąd Apelacyjny podziela i uznaje za własne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, należy jedynie jeszcze raz odwołać się do m.in. do tych fragmentów uzasadnienia Sądu I instancji, W których odniesiono się do rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia. Faktycznie zarzuty apelacji sprowadzają do polemiki z przedstawionymi powyżej ustaleniami, choć w tym zakresie pojawiły sie dopiero na etapie uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz do polemiki z przedstawionymi powyżej rozważaniami prawnymi, które Sąd Apelacyjny podziela i uznąe za własne. Jedynie dla porządku należy dodać, że Sąd Apelacyjny podziela i również i uznaje za własne również ustalenia faktyczne Sądu I instancji. Sąd Apelacyjny nie podziela wątpliwości wyrażonych w apelacji co do zgodności art. 4421 § 1 zd. 1 k.c., w zakresie, w jakim przewiduje zbyt krótki - trzyletni termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji oraz art. 4246 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje zbyt krótki - dwuletni termin wniesienia skargi o stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, a więc nie widzi podstaw do przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego wtym zakresie. W odpowiedzi na apelację trafnie odwołano się do poglądu Sądu Najwyższego, zgodnie z którym skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia jest wystarczające do oddalenia powództwa bez potrzeby ustalenia, czy zachodzą wszystkie inne przesłanki prawne materialne uzasadniające jego uwzględnienie, a ich badanie W takiej sytuacji staje się zbędne (uzasadnienie uchwały pełnego składu I C SN z dnia 17 lutego 2006 roku III CZP 84/05, OSNC 2006. nr 7-8. poz. 114. podobnie przytacza powyższe SN W wyroku z dnia 11 sierpnia 2010 roku I CSK 653f09). ` Mając zatem na względzie powyższy pogląd. prawny, który Sąd Apelacyjny podziela, należy stwierdzić, ze apelacja powoda jest bezzasadna i dlatego orzeczono jak w pkt I sentencji na mocy art. 385 k.p.c. " Ą I Orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego pomiędzy' stronami Sąd Apelacyjny miał na względzie trudną sytuację materialną powoda i dlatego też w tym zakresie orzekł jak w --- STRONA 7 --- pkt 3 sentencji na mocy art. 102 k.p.c., zgodnie z ktotym W Wypadkach szczegolnie uzasadnionyoh sad moze zasadzié od strony przegrywajaoej tylko czesé kosztow albo nie obciazaé jej W ogole kosztami.  Orzekajac o kosztach zastepstwa powoda W postepowania apelacyjnym Sad Apelacyjny orzeki jak W pkt 2 sentencji na mocy § 2 ust 1 i 2, § 6 pkt 6, § 13ust.1 pkt 2 i § 19 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 28 Wrzesnia 2002 1'. W sprawie optat za czynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej 2 urzedu (Dz. U. z 2002 m 163 péz. 1348 z poin. z:m.). pkt 3 sentencji na mocy art. 102 k.p.c., zgodnie 2 którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzió od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. - Orzekając o kosztach zastępstwa powoda W postępowania apelacyjnym Sąd Apelacyjny orzekł jak W pkt 2 sentencji na mocy § 2 ust I i 2, § 6 pkt 6, § l3ust.l pkt 2 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej 2 urzędu (Dz. U. z 2002 nr 163 póz. 1348 z późn. zm.).