Postanowienie I ACa 1272112 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLETEJ POLSKIEJ

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 1272112 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLETEJ POLSKIEJ ' » Dnia 17 stycznia 2013 r. Sqd Apelacyjny w Warszawie I Wydziat Cywilny w skladzie: Przewodniczqcy  Sedzia SA — Edyta Jefimko /spr./ Sedzia SA —‘ Edyta Mroczek Sedzia SO del. — Anna Szymafiska  Grodzka Protokolant — st. sekr. sagd. Katarzyna Foltak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa A. S2. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Centralnemu Zarzqdowi S+uZby Wiegziennej 0 zadoééuczynienie na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okrggowego W Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt XXIV C 1106l11 1. oddala apelacje, 2. odstgpuje od obciqienia powocla kosztami postgpowania apelacyjnego. Z5 Zgodnoéé 2 or)/g1'nafem 3T.¥N$P§.'r_"§i_ _ <1=1 Dgngia $‘£:".+'i:’:s.';.E MSKC Wyr.4 Wyrok Sada udwnlawczegn sygn. akt 1 Aca 872112 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLETEJ POLSKIEJ ' › Dnia 17 stycznia 2013 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący - Sędzia SA - Edyta Jefimko /spr./ Sędzia SA -A Edyta Mroczek Sędzia SO del. - Anna Szymańska - Grodzka Protokolant - st. sekr. sąd. Katarzyna Foltak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. S2. przeciwko Skarbowi Państwa - Centralnemu Zarządowi Służby Więziennej o zadośćuczynienie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt XXIV C 'l106ƒ1'l 1. oddala apelację, 2. odstępuje od obciążenia powoda kosztami postępowania apelacyjnego. Zê Zgodność 2 oryginałem ŜT.iNÊ>P{Ŝ.`r_"`§Í_ _ =„‹.-.' Dgngía Ŝí:".'w`:is.';_2 MSIC Wyr.4 Wyrok Sądu udwnlawczego --- STRONA 2 --- 2 I ACa 872/12 UZASADNIENIE Zaskarzonym Wyrokiem Z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wydanym W sprawie z powédztwa A. Sz. skierowanego przeciwko Skarbowi Pazistwa  reprezentowanemu przez Centralny Zarzqd Shlzby Wiqziemlej 0 zadoééuczynienie W kwocie 100.000 2%.  Sa,d Okrqgowy W Warszawie: I. oddalil powodztwo; 2. nie obciqzyl powoda kosztami postopowaqnia. Powyiszy Wyrok Sad Okrqgowy Wydal na podstawie nastgpujqcych ustalefi fakfycznych i Wnioskéw. A. Sz. od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. by% osadzony w roznych aresztaoh éledozych i zaldadach karnych. Pozwem wniesionym W dniu 22 listopada 2011 r. powod domagzfl sic; zasqdzenia od Skarbu Paflstwa  Centralnego Zarzqdu Sluzby Wiqziennej W W. zadoééuczynienia W kwocie 100.000 ZL Jako podstawo faktyczna, dochodzonego roszczenia Wskazal , Ze od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. przebywafl We wskazanych aresztach éledczych i zakiadach kamych. Przez ca%y okres objqty Zqdaniem pozwu by} osadzony W ciasnych, przeluclnionych celach, z nieoddzielona, toaletq i Wegzham sanitarnym oraz niewystarczajqozg iloécig iézek i nieodpowiedniq wentylacjq, co naruszyka jego dobra osobiste (godnoéé i praW0 do prywatnoéci) . W odpowieglzi na pozew Skarb Pafistwa  Centralny Zarzqd Shliby Wioziennej, Wnios{ o oddalenie powédztwa W caloéci, podnoszqc min. zarzut przodawnienia ro szozenia . 2 I ACa 872/12 UZASADNIENIE Zaskarzonym wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012 r. wydanym W sprawie z powództwa A. Sz. skierowanego przeciwko Skarbowi Państwa - reprezentowanemu przez Centralny Zarząd Służby Więziennej o zadośćuczynienie w kwocie 100.000 zł. - Sąd Okręgowy W Warszawie: l. oddalił powództwo; 2. nie obciążył powoda kosztami postępowania. Powyższy wyrok Sąd Okręgowy wydał na podstawie następujących ustaleń faktycznych i wniosków. A. Sz. od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. był osadzony W róznych aresztach śledczych i zakładach karnych. Pozwem Wniesionym W dniu 22 listopada 2011 r. powód domagał się zasadzenia od Skarbu Państwa - Centralnego Zarządu Służby Więziennej W W. zadośćuczynienia W kwocie 100.000 zł. Jako podstawę faktyczną dochodzonego roszczenia wskazał , że od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. przebywał we wskazanych aresztach śledczych i zakładach karnych. Przez cały okres objęty zadaniem pozwu był osadzony W ciasnych, przeludnionych celach, z nieoddzieloną toaleta i węzłem sanitarnym oraz niewystarczające ilością łóżek i nieodpowiednią wentylaßją, co naruszyło jego dobra osobiste (godność i prawo do prywatności) _ W odpowiedzi na pozew Skarb Państwa - Centralny Zarząd Służby Więziennej, wniósł o oddalenie powództwa W całości, podnosząc m.in. zarzut przedawnienia roszczenia . --- STRONA 3 --- 3 Sqd Okreggowy nie przeprowadzafl W sprawie Zadnych dowodéw, gdyi zgodnie z treécia, art. 227 k.p.c., przedmiotem dowodu mogq byé tylko fakty, ktére 1najqist0tne znaczenie dla rozstrzygniocia sprawy .Wobec skutecznego podniesienia przez pozwanego zarzutu przedawnienia, Zadne inne okolicznoéci poza niespornymi, nie mialy charakteru istotnego. Sqd Okrqgowy 0dda1i1 powédztwo W ca1oéci, uznajqc za zasadny zarzut przedawnienia. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c., z zastrzeieniem Wyjqtkow W ustawie przewidzianych, roszczenia majqtkowe ulegajq przedawnic:niu.' .1ak stanowi § 2 tego przepisu, po uplywie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysluguje roszczenie, moze uchylié si<=; od jego zaspokojenia, chyba Ze zrzeka sin; korzystania z zarzutu przedawnienia. Powod domaga1 sir; ochrony jego dobr osobistych. Regulacja upravmiefi osoby, ktorej dobra osobiste naruszono, przewidziana. w art. 24 1<.c. i art. 448 14.0., pozwala poszkodowanemu Wysuwaé roszczenia majqtkowe, np. o zap1ate; zadoééuczynienia. oienioznego. Roszczenie to podlega przedawnieniu. Zgodnie z art. 4421 § 1 k.c. roszczenie o naprawionie szkody W3/rzqdzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z uplywem lat trzeoh od dnia, W ktolym poszkodowany d0Wiedzia1 si<—'; 0 szkodzie i o osobie obowigzanej do jej naprawienia. Jak twierdzi powod do naruszenia jego dobr osobistych doszlo W okresie od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. Z uwagi na charakter débr, ktorych ochrony domaga sie; A. S2. (godnoéé i prawo do prywatnoéci) oraz okolicznoéci ich naruszenia ( pobyt W aresztach éledczyoh i zaldadach kamych) powéd 0 fakcie naruszenia jego débr i osobie obowiqzanej do naprawienia szkody wiedzia1 juZ w chwili dokonania naruszeri. Tomlin przedawnienia roszczenia 0 zaplateg zadoééuczynienia up1ynq1 zatem p0 trzech latach 0d kofica okresu, W ktorym u'sta1o dzia1a.nie pozwanego Skarbu Pafistwa, a wiegc 18 listopada 2011 r. Powodztwo zosta10 3 Sąd Okręgowy nie przeprowadzał W sprawie żadnych dowodów, gdyż zgodnie z treścią art. 227 k.p.c., przedmiotem dowodu mogą być tylko fakty, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy .Wobec skutecznego podniesienia przez pozwanego zarzutu przedawnienia, żadne inne okoliczności poza niespornymi, nie miały charakteru istotnego. Sąd Okręgowy oddalił powództwo W całości, uznając za zasadny zarzut przedawnienia. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków W ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Jak stanowi § 2 tego przepisu, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba ze zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Powód domagał się ochrony jego dóbr osobistych. Regulacja uprawnień osoby, której dobra osobiste naruszono, przewidziana W art. 24 k.c. i art. 448 k.c., pozwala poszkodowanemu wysuwać roszczenia majątkowe, np. o zapłatę zadośćuczynienia pieniężnego. Roszczenie to podlega przedawnienia. Zgodnie z art. 4421 § 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnienia z upływem lat trzech od dnia, W któiym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Iak twierdzi powód do naruszenia jego dóbr osobistych doszło w okresie od 18 listopada 2003 r. do 18 listopada 2008 r. Z uwagi na charakter dóbr, których ochrony domaga się A. Sz. (godność i prawo do prywatności) oraz okoliczności ich naruszenia ( pobyt W aresztach śledczych i zakładach karnych) powód o fakcie naruszenia jego dóbr i osobie obowiązanej do naprawienia szkody wiedział już w chwili dokonania naruszeń. Termin przedawnienia roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia upłynął zatem po trzech latach od końca okresu, W którym ustało działanie pozwanego Skarbu Państwa, a więc 18 listopada 2011 r. Powództwo zostało --- STRONA 4 --- 4 Wytoozone W dniu 22 listopada 2011 r., czyli po up1yWie terminu przedawnionia. Apelacjc; od powyzszego Wyroku Wniosi powod, zaskarzajqc orzeczenie Sqdu O1<r<=;goWeg0 W caioéci na podstawie nastegpuj zgcych zarzut6W: 1)naruszenia praw powoda jako strony procesu na skutek nieuwzglodnienia jego wniosku 0 doprowadzenie na rozprawo, 2) naruszenia przepisow prawa materialnego regulujqcych przedawnienie na skutek ich niewlaéoiwego zastosowania, W sytuacji gdy powéd nie mog1 przed up1yWem terminu przedawnienia dochodzié roszczenia o zadoééuczynienie, gdyi dopiero W 2011 r. powzizfi informacje; o mozliwoéci Wyto czenia. Ipowodztwa. W oparciu 0 powyzsze zarzuty A. Sz. Wni6s1 0 uchylenie Zaskarzonego Wyroku i przekazanie sprawy Sqdowi Okrqgowemu do ponownego rozpoznania. Sad Apelacyjny zwaizyl, co nastqpuje: Apelacja. nie jest zasadna. Przede Wszystkim nie doszlo do pozbawienia powoda. moznoéci obrony jego praW na skutek zaniechania doprowadzenia go na rozpfawg, na ktorej zapadl zaskarzony wyrok. Pozbawienie strony moicnoéci obrony jej praw W rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. ma miejsce, gdy z powodu Wadliwoéci procesowych sqdu lub strony przeciwnej, bgdapych skutkiem naruszenia konkretnych przepisow kodeksu postqpowania cywilnego strona nie mog1a brat’: i nie bra1a udzia1u W postopowaoiu lub jego istotnej czoéci ( por. Wyrok Sa,du Najwyzszego 2 dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP 1975/3/66; postanowieoie Sgdu Najwyzszego z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34/98, 4 wytoczone w dniu 22 listopada 2011 r., czyli po upływie terminu przedawnienia. Apelację od powyższego wyroku wniósł powód, zaskarzając orzeczenie Sądu Okręgowego W całości na podstawie następujących zarzutów: 1)naruszenia praw powoda jako strony procesu na skutek nieuwzględnienia jego wniosku 0 doprowadzenie na rozprawę, 2) naruszenia przepisów prawa materialnego regulujących przedawnienie na skutek ich niewłaściwego zastosowania, W sytuacji gdy powód nie mógł przed upływem terminu przedawnienia dochodzić roszczenia o zadośćuczynienie, gdyż dopiero W 2011 r. powziął informację o mozliwości wyto czenia powództwa. W oparciu o powyższe zarzuty A. Sz. wniósł o uchylenie zaskarzonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Przede wszystkim nie doszło do pozbawienia powoda możności obrony jego praw na skutek zaniechania doprowadzenia go na rozprawę, na której zapadł zaskarzony wyrok. Pozbawienie strony możności obrony jej praw W rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. ma miejsce, gdy z powodu wadliwości procesowych sądu lub strony przeciwnej, będących skutkiem naruszenia konkretnych przepisów kodeksu postępowania cywilnego strona nie mogła brać i nie brała udziału W postępowaniu lub jego istotnej części ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP 1975/3/66; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1998 r., III CKN 34/98, --- STRONA 5 --- 5 Prok. i Pr. 1999, nr 5, poz. 41; wyrok Sa,du Najwyzszego. z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00, LEX nr 55517). Sytuacja taka nie zaistniala W rozpoznawanej sprawie . Kodeks postegpowania cywilnego nie przewiduje bowiem obowiqzku doprowadzania pozbawionych Wolnosci stron na poszczegolne rozprawy, na co Wskazuje chociazby art. 327 § 2 k.p.c.( por. Wyrok Sa,du Apelacyjnego w Poznaniu Z dnia 10 wrzeénia 2009 r., I Aca 573/09, Lox nr 756668). PraWid10Wo Sgd Okrqgowy zastosowai art. 117 § 2 k.c. W ZW. Z art. art. 4421 k.c.. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia jest Wystarczajztce do oddalenia powodztwa bez potrzeby ustalenia, czy zachodza, Wszystkie inne przesianki prawnomaterialne uzasadniajgco jego uwzglodnienie, a ich badanie W takiej sytuacji staje sit; 2bodne (por. uzasadnienie uchwaly peinego skiadu Izby Cywilnej Sqdu Najwyzszego z dnia 17 lutego 2006 r. III CZP 84/05, OSNC 2006/78/ 114 oraz uzasadnienie Wyroku Sztdu Najwyzszego zdnia 11 sierpnia 2010 r., I CSK 653/09, Lox nr 741022). Roszczenia 0 ochroneg débr osobistych dziels siq na H18.jE}11(OWB i niemajqtko\ve. Roszczenia niemajqtkowe przewidziane W art. 24§ 1 k.c. nie ulegaja, przedawnieniu (por. orzeczenie Sqdu Najwyzszego Z dnia. 9 paidziernika. 1973 r., I PR 353/73, Lox 14 232), W przeciwiefistwie do roszczeii majqtkowych. D0 roszczefi maja,tkoWych bezspomie nalezs roszczenie 0 odszkodowanie i zadoséuczynienie. Naruszenie dobr osobistych zawsze stanowi delikt. Majq do niego zastosowanie ogélne przepisu Kodeksu cywilnego 0 odpowiedzialnoéci za szkodeg oraz przepisy Tytuiu VI o czynach niedozwolonych ( por. orzeczenia Sqdu Najwyiszego z dnia 26 Wrzesnia 2003 r., HI CKN 1037/00, Lex nr 56905 i z dnia 9 ozerwca 2010 r., I1 PZ 17/10, Lex nr 619635 oraz T. Targosz W : Media a dobra osobiste pod red’1. Barty i R. Markiewicza, Warszawa 2009 r., s. 5 Prok. i Pr. 1999, nr 5, poz. 41; wyrok Sądu Najwyższego. z dnia 13 czerwca 2002 r., V CKN 1057/00, LEX nr 55517). Sytuacja taka nie zaistniała W rozpoznawanej sprawie . Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje bowiem obowiązku doprowadzenia pozbawionych Wolności stron na poszczególne rozprawy, na co wskazuje chociażby art. 327 § 2 k.p.c.( por. wyrok Sądu Apelacyjnego W Poznaniu ż dnia 10 września 2009 r., I Aca 573/09, Lex nr 756668). Prawidłowo Sąd Okręgowy zastosował art. 117 § 2 k.c. W zw. z art. art. 4421 .k.c.. Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia jest wystarczające do oddalenia powództwa bez potrzeby ustalenia, czy zachodzą wszystkie inne przesłanki prawnomaterialne uzasadniające jego uwzględnienie, a ich badanie W takiej sytuacji staje się zbędne (por. uzasadnienie uchwały pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2006 r. III CZP 84/05, OSNC 2006/7-8/ 114 oraz uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego zdnia 11 sierpnia 2010 r., 1 CSK 653/09, Lex nr 741022). Roszczenia o ochronę dóbr osobistych dzielą się na majątkowe i niemajątkowe. Roszczenia niemajątkowe przewidziane W art. 24§ l k.c. nie ulegają przedawnieniu (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 9 października 1973 r., I PR 353/73, Lex 14 232), W przeciwieństwie do roszczeń majątkowych. Do roszczeń majątkowych bezspornie należą roszczenie o odszkodowanie i zadośćuczynienie. Naruszenie dóbr osobistych zawsze 'stanowi delikt. Mają do niego zastosowanie ogólne przepisu Kodeksu cywilnego o odpowiedzialności za szkodę oraz przepisy Tytułu V1 o czynach niedozwolonych ( por. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2003 r., HI CKN 1037/00, Lex nr 56905 i z dnia 9 czerwca 2010 r., H PZ 17/10, Lex nr 619635 oraz T. Targosz W : Media a dobra osobiste pod redii. Barty i R. Markiewicza, Warszawa 2009 r., s. --- STRONA 6 --- 6 291). Art. 4421 k.o. Wprowadzony zosta1 do kodeksu cywilnego ustawa Z 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy  Kodeks <:yWi1ny (Dz. U. Nr 80, poz. 538), ze skutkiem od dnia 10 sierpnia 2007 r. Wed1ug art. 2 ustawy zrnieniajacej, art. 4421 k.c. ma zastosowanie do roszczefi 0 naprawienie szkody Wyrzadzonej czynem niedozwolonym, poWsta1ych przed dniem Wejscia W Zycie tej ustawy, a Wedhig przepiséw dotychczasowych W tym dniu jeszcze nieprzedawnionych. Roszczenie powoda 0 zap1ate zadoséuczynienia W dniu Wejscia W Zycie art. 4421 k.c. (10 sierpnia 2007 r.) nie by1o jeszeze przedawnione. Odnoszac sie do argumentacji przedstawionej przez powoda W apelacji, Wskazaé nalezy, 12 poczatek biegu terrninu przedawnienia nie jest uzaiezniony od istnienia po stronie uprawnionej Iub zobowiazanej okreslonego stanu swiadomosci lub Wiedzy co do tego, Ze bieg terminu przedawnienia sie r0zpocza1 1ub 2e terrnin ten jut up1yna1 (por. Wyrok Sadu Apelacyjnego W Warszawie z dnia 19 stycznia 2011 r., VI ACa 1025/ 10, Lex nr 794138). Jest on rowniez niezalezny od swiadomosci uprawnionego co do przysiugiwania mu roszczenia (por. Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 24 kwietnia 2003 r., I CKN 316/01, OSNC 2004/78/117). Z uwagi na powyzsze nieistotna dla rozstrzygniecia sprawy byia Wiec podnoszona W apelacji okolicznoéé nieposiadania przez powoda éwiadomosci, ii przysluguje mu roszczenie dochodzone pozwem.  . Uznajae apelacje za bezzasadna Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzek1 0 jej oddaleniu. O kosztach postepowania apelacyjnego rozstrzygnieto W oparciu art.102 k.p.c. W zw. z art. 108§ 1 k.p.c. oraz art. 391§. 1 k.p.c. Zgodnie z art. 102 1<.p.c. W wypadkach szczegélnie uzasadnionych sad moze zasadzié od strony przegrywajacej tylko czeéé kosztéw albo hie obciaiaé jej W ogéle kosztami. Okolicznoéé, 'Ze powéd mogi byé subiektywnie przekonany 0 zasadnosci swego roszczenia, ktére jednak ze Wzgledu na uplyw termiriu nie moie byé przez niego dochodzone na drodze sadowej, 6 291). Art. 4421 k.c.- wprowadzony został do kodeksu cywilnego ustawą z 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz. 538), ze skutkiem od dnia 10 sierpnia 2007 r. Według art. 2 ustawy zmieniającej, art. 4421 k.c. ma zastosowanie do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym, powstałych przed dniem wejścia W życie tej ustawy, a według przepisów dotychczasowych W tym dniu jeszcze nieprzedawnionych. Roszczenie powoda o zapłatę zadośćuczynienia W dniu wejścia W życie art. 4421 k.c. (10 sierpnia 2007 r.) nie było jeszcze przedawnione. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej przez powoda W apelacji, wskazać należy, iz początek biegu terminu przedawnienia nie jest uzależniony od istnienia po stronie uprawnionej lub zobowiązanej określonego stanu świadomości lub Wiedzy co do tego, że bieg terminu przedawnienia się rozpoczął lub że termin ten już upłynął (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2011 r., VI ACa 1025/ 10, Lex nr 794138). Jest on również niezależny od świadomości uprawnionego co do przysługiwania mu roszczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2003 r., I CKN 316/01, OSNC 2004/7-8/117). Z uwagi na powyższe nieistotna dla rozstrzygnięcia sprawy była więc podnoszona W apelacji okoliczność nieposiadania przez powoda świadomości, iż przysługuje mu roszczenie dochodzone pozwem. - _ Uznając apelację za bezzasadną Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł o jej oddaleniu. O kosztach postepowania apelacyjnego rozstrzygnięto W oparciu art.102 k.p.c. W zw. z art. 108§ 1 k.p.c. oraz art. 391§. 1 k.p.c. Zgodnie z art. 102 k.p.c. W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej W ogóle kosztami. Okoliczność, że powód mógł być subiektywnie przekonany o zasadności swego roszczenia, które jednak ze względu na upływ terminu nie może być przez niego dochodzone na drodze sądowej, --- STRONA 7 --- 7 uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c. ( por. orzeczenie Sadu Najwyfzszego z dnia 20 grudnia 1979 r., III PR 78/79, OSP 1980, z. 11, poz. 196, z glosa W. Siedleckiego). Za zgodnoééz orygtnafem ST. iNSé‘:"i'¢f1'OR \~ =  U _‘____,..,.|‘in \"' Panuta .‘§‘/iv/r‘.'1s.’< 7 uzasadnia zastosowanie art. 102 k.p.c. ( por. orzeczenie Sądu Najwyższego Z dnia 20 grudnia 1979 r., III PR 78/79, OSP 1980, z. 11, poz. 196, z glosą W. Siedleckiego). Za zgodnośćz oryginałem ST. iš\łSå':'*í'«Í`i`OR 8' = ' ĄĄ _'____,..,.'-`=:\ \"' Panuźa Ś/hf/f“.'is.'<