Wyrok I ACa 121/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny w Kato

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 121/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Ewa Jastrzębska (spr.) Sędziowie : SA Rafał Dzyr SA Elżbieta Karpeta Protokolant : Agnieszka Mustroń po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa G. K. przeciwko Gminie Ś. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt I C 169/08 oddala apelację. Sygn. akt I ACa 121/10 UZASADNIENIE Powód G. K. po ostatecznym sprecyzowaniu żądania pozwu domagał się nakazania pozwanej Gminie Ś. aby przeprosiła powoda za to , że w piśmie z dnia 24 stycznia 2008r Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych w Ś. stwierdził , że powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego, w ocenie powoda narusza to jego godność , gdyż miał wypowiedzianą umowę najmu tylko w części . --- STRONA 2 --- Nadto domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 19.910,83 zł tytułem zwrotu nakładów, które poczynił na remont mieszkania oraz kwoty 44.000zł za pogorszenie warunków socjalnych i bytowych w związku z przekwaterowaniem go do pomieszczenia o niższym standardzie. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Zarzuciła , iż nie naruszyła dóbr osobistych powoda , gdyż powód zajmował lokal bez tytułu prawnego, nie była zobowiązana do zwrotu powodowi kosztów remontu , nadto nie wydawała żadnej decyzji , która mogłaby pogorszyć warunki socjalno bytowe powoda. Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 27 listopada 2009r oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 3.960zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu ustalił, iż decyzją nr (...)z 1 sierpnia 2001r Prezydent Miasta Ś. zatwierdził powodowi projekt budowlany i wydał pozwolenie na wykonanie robót budowlanych związanych z połączeniem lokali mieszkalnych nr (...) oraz wykonaniem pomieszczenia łazienkowego i wc w budynku przy ul (...) w Ś. . Umową Nr (...) o wykonanie remontu lokalu i uzupełnienie wyposażenia technicznego z 30 lipca 2001r powód zobowiązał się do dokonania remontu kapitalnego i uzupełnienia wyposażenia technicznego lokalu nr (...) położonego w Ś. przy ul (...) we własnym zakresie i na własny koszt w terminie do dnia 30 października 2001r. Dnia 12 grudnia 2001r strony zawarły umowę najmu nr (...). Wynajmujący oddał powodowi do używania lokal nr (...) składający się z dwóch pokoi , kuchni, przedpokoju, wc i łazienki wykonanych we własnym zakresie. Łączna powierzchnia użytkowa lokalu wynosiła 78,14 m 2 , a mieszkalna 54,95m 2 . Powód przed zawarciem umowy najmu przeprowadził remont lokalu, łącząc w jeden lokal dwa lokale. Zdaniem sądu pierwszej instancji powód nie wykazał jaki był zakres remontu ani jaki był jego koszt. Z zeznań świadków wskazanych przez powoda na tę okoliczność , a to świadka L. K. , K. C., M. K. nie wynika koszt remontu, kosztu tego nie da się też ustalić w oparciu o złożone przez powoda rachunki , ich analiza wymaga wiedzy specjalistycznej , a powód nie chciał aby dopuszczono dowód z opinii biegłego. Powód mieszkając w lokalu od 2004r nie płacił czynszu. W chwili opuszczenia lokalu zaległości czynszowe wynosiły 16.000zł i do tej pory nie zostały zapłacone. Powodowi w związku z niepłaceniem czynszu wypowiedziano umowę w dniu 24 4.2006r i wezwano go do opuszczenia lokalu. Powód lokalu nie opuścił, pozwany wytoczył więc powodowi sprawę o eksmisję. Sprawa toczyła się przed Sądem Rejonowym w C. pod sygnaturą IC 776/06. W toku tego procesu Decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 stycznia 2008r budynek przy ul (...) został w całości wyłączony z użytkowania ze względu na stan techniczny. Pismem z dnia 24 stycznia 2008r wezwano powoda ponownie do opuszczenia lokalu w związku z decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego. Podniesiono w piśmie tym , iż powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego i wskazano mu lokal do przekwaterowania. Powód dobrowolnie wyprowadził się do wskazanego mu przez pozwanego lokalu zastępczego. W przeprowadzce pomagali mu nieodpłatnie pracownicy MZBM. Wyprowadzając się powód wymontował i zabrał okna, grzejniki c.o. i drzwi. Budynek przy ulicy (...) wyburzono. Po dobrowolnym wyprowadzeniu się powoda z lokalu pozwany cofnął pozew o eksmisję, Sąd Rejonowy w C. postępowanie w sprawie umorzył. Zdaniem Sądu pierwszej instancji żądanie powoda jest niezasadne. Nie naruszył pozwany bowiem godności powoda pisząc w piśmie , że powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego , gdyż powód faktycznie lokal bez tytułu prawnego zajmował. Po połączeniu lokal stanowił jedną całość , powód nie płacił czynszu, dlatego też wypowiedziano mu umowę najmu. Niezasadne jest żądanie zapłaty kwoty 44.000zł.Powód nie wykazał , iż lokal obecnie zajmowany nie spełnia przepisanych prawem norm. Nadto nie wykazał jakie faktycznie wydatki poniósł na remont lokalu , a także nie wykazał związku przyczynowego w rozumieniu art. 361§1 kc pomiędzy wydatkami na remont poniesionymi w 2001r , a decyzją o wyłączeniu budynku z użytkowania. --- STRONA 3 --- Zatem sąd pierwszej instancji powództwo oddalił . O kosztach orzekł na mocy art. 98kpc. Od wyroku tego wniósł apelacje powód. Domagał się uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy. Zarzucił ,iż w pozwie wyraźnie zaznaczył , że pismo pozwanego zmuszające go do przeprowadzki zostało oparte o nieistniejący wyrok Sądu IC 776/06 , na co dowody zostały złożone w aktach sprawy. Skutkowało to przekwaterowaniem powoda do lokalu socjalnego w miejsce zastępczego oraz pozbawieniem powoda i jego dzieci podstawowych elementów sanitarnych w mieszkaniu. Nadto w trakcie procesu powód wywodził skutki prawne z sytuacji gdyby nie wyraziła zgody na przekwaterowanie –„szantaż z urzędu”. Nadto usunięcie przez gminę w ekspresowym trybie spornego budynku, podczas gdy od kilku lat podobne budynki z decyzją o rozbiórce nadal straszą i zagrażają bezpieczeństwu i wszelkie niejasne sytuacje związane z brakiem dowodów na ich usunięcie powinny być interpretowane na korzyść powoda. Nadto jeśli sąd postanawia potwierdzić możliwość wydawania decyzji przez urzędnika państwowego posługującego się nieistniejącym wyrokiem w ten sposób, że oddala powództwo , tym samym sąd tworzy precedens i daje legitymacje prawną powodowi i innym osobom do posługiwania się kłamstwem i publicznym serwowaniem opinii oraz wydawaniem decyzji w oparciu o nieistniejące wyroki sądowe , zwalniając ich tym samym od odpowiedzialności n karnej za takie działanie. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja powoda nie jest zasadna. Wbrew zarzutom skarżącego zaskarżony wyrok ostatecznie należy uznać za trafny , chociaż z nieco odmiennym uzasadnieniem, niż uczynił to sąd pierwszej instancji. Wbrew jednak zarzutom powoda podzielić należy w tym stanie rzeczy stanowisko sądu pierwszej instancji ,iż żądania powoda na uwzględnienie nie zasługują . Powództwo składało się z trzech żądań. Powód domagał się : • przeproszenia go za naruszenie jego dóbr osobistych w piśmie z dnia 24 stycznia 2008r , w piśmie tym pozwana zdaniem powoda stwierdzała nieprawdę, a mianowicie podawała , że powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego ,co naruszało godność powoda; • zapłaty 19.910, 83zł tytułem zwrotu nakładów jakie poczynił na remont; • zapłaty 44.000zł za pogorszenie warunków socjalnych i bytowych w związku z przekwaterowaniem powoda do pomieszczenia o znacznie niższym standardzie. Całkowicie niezasadne jest żądanie przeproszenia powoda za naruszenie jego godności osobistej w piśmie z dnia 24 stycznia 2008r przez podanie , że powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia , że skierowanie takiego pisma do powoda było działaniem bezprawnym, bądź by w piśmie tym zawarte były takie sformułowania , które istotnie naruszają godność osobistą powoda. W piśmie tym skierowanym do powoda pozwany zawiadamia powoda , że zgodnie z Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23.1 2008r Nr(...) ( o wyłączeniu budynku z użytkowania ) niezbędne będzie niezwłoczne opuszczenie zajmowanego przez powoda lokalu mieszkalnego , poinformowano powoda , że decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności i w związku z tym przekwaterowano powoda do innego wskazanego w piśmie lokalu. Podniesiono także , że powód zajmuje lokal bez tytułu prawnego. Stwierdzono też, że w razie nie zastosowanie się --- STRONA 4 --- powoda do żądania opuszczenia lokalu sprawa zostanie skierowana do egzekucji komorniczej na podstawie wyroku w sprawie SR w C., sygn. akt IC 776/06, SO wK., sygn. akt IVCz 1117/07. Przede wszystkim podnieść należało ,że pismo to skierowane zostało do powoda w związku z decyzją Inspektora Budowlanego o natychmiastowym wyłączeniu budynku z użytkowania. Nie zawierało informacji nieprawdziwej albowiem powód wbrew swoim zarzutom zajmował lokal bez tytułu prawnego. Nie płacił bowiem za lokal , co zresztą nawet w niniejszym procesie przyznał , podając , że od 2004r za lokal nie płacił. W tej sytuacji wypowiedziano mu umowę najmu mieszkania w dniu 24 kwietnia 2004r i wezwano do opuszczenia lokalu. Powód zatem od chwili wypowiedzenia mu umowy najmu zajmował lokal bez tytułu prawnego. Zatem podanie w piśmie z dnia 24 stycznia 2008r ,iż powód zajmował lokal bez tytułu prawnego było informacją prawdziwą i nie mogło naruszyć dóbr osobistych powoda. Z uwagi na fakt , że powód lokalu nie opuścił po wezwaniu go do opuszczenia lokalu wytoczono mu sprawę o eksmisję w SR w C. pod sygnaturą IC 776/06 , w toku tej sprawy wydana została decyzja Inspektora Budowlanego z 23 styczna 2008r o natychmiastowym wyłączeniu budynku z użytkowania , co zmusiło pozwanego do skierowania do powoda pisma z 24 stycznia 2008r, powód zaoferowany w piśmie z 24 stycznia 2008r lokal przyjął , dlatego też Gmina Ś. w sprawie IC 776/06 cofnęła pozew , a sąd postępowanie w sprawie umorzył. Podkreślić należy, iż pismo z dnia 28 stycznia 2008r nie zawierało żadnych obraźliwych sformułowań , które mogłyby urazić powoda , stwierdzało jedynie fakty. Niezasadne są zarzuty skarżącego , że nie wypowiedziano mu całej umowy najmu lokalu mieszkalnego , tylko w części , gdyż nie podano w piśmie wypowiadającym umowę najmu drugiego numeru lokalu. Wypowiedzenie bez wątpienia dotyczyło całego lokalu. Po remoncie nastąpiło bowiem połączenie dwóch lokali w jeden lokal (w tym celu zresztą wykonywany był remont) , umowa najmu była jedna ,zawarta co do jednego lokalu obejmującego oba połączone lokale , podano w niej powierzchnię całości połączonych lokali , powód uiszczał jeden czynsz od całości - wypowiedzenie dotyczyło zatem całego lokalu , a nie jego części , nawet jeśli nie podano pomyłkowo drugiego oznaczenia lokalu. Wbrew zarzutom powoda w powołaniu się w piśmie z 24 stycznia 2008r przez pozwanego na sprawę Sądu Rejonowego w C. IC 776/07 oraz SO W K. IVCz (...) (jest to sygnatura zażaleniowa w sprawie IC 776/07) nie można w żaden sposób doszukać się naruszenia godności powoda. Sprawa IC 776/07 była właśnie sprawą wytoczoną powodowi o eksmisję i została przez pozwaną gminę cofnięta tylko dlatego , że powód dobrowolnie wyprowadził się z mieszkania. Nadto powód przyznał , że od 2004r czynszu za mieszkanie nie płacił i zaległości z tego tytułu wynosiły ponad 21.000zł bez odsetek. Zatem brak jest w ocenie Sądu Apelacyjnego jakichkolwiek podstaw do przyjęcia , iż działanie pozwanego tj. skierowanie do powoda pisma z dnia 24 stycznia 2008r było działaniem bezprawnym , a także aby pozwany w piśmie z dnia 24 stycznia 2008r naruszył dobra osobiste powoda .Podnieść także należy , iż przy ocenie czy istotnie nastąpiło naruszenie dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony, ile kryterium obiektywne. Nadto należy brać pod uwagę całokształt okoliczności sprawy , tutaj treść całego pisma skierowanego do powoda i okoliczności , w jakich zostało do niego skierowane, a nie zwrot wyrwany z treści pisma. Reasumując w ocenie Sądu Apelacyjnego brak jest w tym stanie rzeczy podstaw do przyjęcia by pozwany w piśmie z dnia 28 stycznia 2008r naruszył dobra osobiste powoda. Nie ma też podstaw, wbrew zarzutom skarżącego do uwzględnienia żądania zapłaty kwoty 44.000zł za pogorszenie warunków socjalnych i bytowych powoda w związku z przekwaterowaniem powoda do mieszkania o (jak twierdzi powód) znacznie niższym standardzie. Pomijając fakt , że powód nie sprecyzował dokładnie czy kwota 44.000zł miałaby być zasądzona tytułem odszkodowania czy też zadośćuczynienia (wprawdzie w swoich pismach używa sformułowania „odszkodowanie” lecz jednocześnie nie wskazuje w jaki sposób je wyliczył) – w ocenie Sądu Apelacyjnego brak jest jakichkolwiek podstaw do jej zasądzenia. Powód swoje żądanie wywodzi z faktu, iż przekwaterowano go w jego ocenie do lokalu gorszego niż zajmował do tej pory. Podnieść jednakże należy , iż powód błędnie przyjmuje , że utracił mieszkanie przy ul. (...) z powodu decyzji Inspektora Budowlanego o rozbiórce budynku . Powód bowiem utracił prawo do lokalu przy ulicy (...) nie z powodu decyzji o wyburzeniu budynku lecz z powodu tego, że nie płacił czynszu za mieszkanie i wypowiedziana mu --- STRONA 5 --- została umowa najmu mieszkania w dniu 26 kwietnia 2006r, a więc o wiele wcześniej, niż zapadła decyzja o wyburzeniu budynku ,bo ta zapadła dopiero prawie dwa lata później. Zatem powód nie mógł oczekiwać , że pozwana ponownie odda mu w najem lokal o takim samym standardzie jak ten , który zajmował przed wypowiedzeniem umowy najmu. Skoro więc powodowi skutecznie wypowiedziano umowę najmu na podstawie art. 11 u 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów , mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu Cywilnego (DzU Nr 71, poz. 733 ze zm.) powodowi służyło najwyżej prawo do otrzymania lokalu socjalnego w rozumieniu art. 2 u 5 cyt ustawy o ochronie lokatorów , a nie jak tego oczekuje powód prawo do lokalu zamiennego . Powód nie wykazał natomiast , że lokal w którym zamieszkuje nie spełnia wymagań lokalu socjalnego. Nadto podnieść należy , iż powód dobrowolnie przeprowadził się do wskazanego przez pozwanego lokalu i to stało się podstawą cofnięcia pozwu o eksmisję przez pozwanego. Zatem i to żądanie powoda na uwzględnienie nie zasługuje. Nie zasługuje także na uwzględnienie w ocenie Sądu Apelacyjnego żądanie powoda zapłaty kwoty 19.910 zł z tytułu kosztów remontu poniesionych przez powoda. Przede wszystkim z(...) umowy nr (...) o wykonanie remontu wynika jednoznacznie, że powód zobowiązał się do wykonania remontu mieszkania na własny koszt. Nadto z (...) i (...) tej umowy wynika , że ze względu na to , iż powód wykonywał remont we własnym zakresie i na własny koszt zawarto z nim umowę najmu tego lokalu i w okresie wykonywania remontu zwolniony był przez pozwaną z obowiązku uiszczania czynszu za najem lokalu i płacił tylko za wywóz śmieci i wodę. Nadto z ustaleń sądu pierwszej instancji wynika , że powód przy pomocy pracowników pozwanego wyprowadzając się zabrał to, co nadawało się do zabrania z lokalu , a mianowicie wymontował okna , drzwi i grzejniki centralnego ogrzewania. Wreszcie rację ma sąd pierwszej instancji , że powód nie wykazał ani zakresu remontu, ani jego wysokości. Z zeznań świadków i powoda nie wynika nic konkretnego, nie ma też podstaw aby przyjąć, że rachunki złożone przez powoda dotyczą istotnie remontu mieszkania powoda , zwłaszcza , że powód w tym czasie prowadził firmę budowlaną , a rachunki , które złożył są wystawiane na tą właśnie firmę- (...)s.c.. Dopuszczenia dowodu z opinii biegłego powód nie chciał. Zatem i to żądanie powoda nie jest zasadne i należy je oddalić. Pozostałe zrzuty podniesione w apelacji są chybione i nie mogą stanowić podstawy odmiennego rozstrzygnięcia, niż uczynił to sąd pierwszej instancji. Reasumując apelacja powoda na uwzględnienie nie zasługiwała, dlatego też na mocy art. 385 kpc należało ją oddalić.