Wyrok I ACa 1089/98 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 1999 r. Sąd Apelacyjny w

--- STRONA 1 --- O D P I S 2A0& ^ Sygn. akt I ACa 1089/98 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 1999 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: SSA - A. Owczarek Sędziowie: S.A. - E. Gellert /spr./ po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 1999 r. w Warszawie o ochronę dóbr osobistych na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 listopada 1997 r. sygn. akt III C 561/97 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że nadaje mu brzmienie: „1. zasądza od S.A. w W na rzecz K P 5.000,- /pięć tysięcy/ zł oraz 480,- /czterysta osiemdziesiąt/ zł kosztów procesu. 2. oddala powództwo w pozostałej części". S.A. - B.Trębska Protokolant: - M. Olesińska na rozprawie sprawy z powództwa K; P przeciwko S.A. w W QDPIŠ 2/lŰ@Í0ĹJłJłĆ wf sygn.z1‹±1ACz 1089/98 5T%¿„/ ;(4 e O/“I ' ,f' W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 stycznia 1999 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: SSA - A. Owczarek Sędziowie: S.A. - E. Gellert /spr./ S.A. - B.Trębska Protokolantz - M. Olesińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 1999 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa K; I . P przeciwko ` S.A. w W o ochronę dóbr osobistych na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 12 listopada 1997 r. sygn. akt III C 561/97 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że nadaje mu brzmienie ,,1. zasądza od _ S.A. w W: na rzecz K P' Z 5.000,- /pięć tysięcy/ zł oraz 480,- /czterysta osiemdziesiąt/ zł kosztów procesu. 2. oddala powództwo w pozostałej części”. --- STRONA 2 --- II. Oddala apelację w pozostałej części. III. Zasądza od j S.A. w W na rzecz K P / 480,- /czterysta osiemdziesiąt/ zł tytułem zwrotu kosztów procesu za II instancję. U Z A S A D N I E N I E i; W pozwie zatytułowanym „o naruszenie dóbr osobistych powód K P wnosił o zasądzenie od i S.A. zadośćuczynienia w kwocie 100.000,- zł. W uzasadnieniu podał, że pozwana w programie „<" " od 1991 r. systematycznie wykorzystuje wizerunek powoda bez jego zezwolenia. Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. Sąd Wojewódzki w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 1997 r. oddalił powództwo opierając swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniach: Powód od 10 lat jest pracownikiem . Jego stanowisko pracy znajduje się na ^łali operacyjnej przy ladzie. W pomieszczeniach Banku wielokrotnie pojawiały się ekipy telewizyjne i filmowały pracowników. Powód kilkakrotnie rozpoznawał się w relacjach telewizyjnych nadawanych przy różnych okazjach. Od 1996 r, pojawił się na antenie programu ~ ' program cykliczny: pt. „ "". Programy te przygotowywał/ J " Sz< . I c h oprawa /czołówka, wejściówka, jingel/ zostały zamówione w firmie zewnętrznej. Stałe fragmenty programu pojawiające się na jego początku, w jego trakcie i _2_ II. Oddala apelację w pozostałej części. III. Zasądza od j S.A. w W. na rzecz K P ' 480,- /czterysta osiemdziesiąt/ zł tytułem zwrotu kosztów procesu za II instancję. UZASADNIENIE “_ W pozwie zatytułowanym ,,o naruszenie dóbr osobistych powód K ' P wnosił 0 zasądzenie od , S.A. zadośćuczynienia W kwocie 100.000,- zł. W uzasadnieniu podał, że pozwana W programie ,," ” od 1991 r. systematycznie wykorzystuje wizerunek powoda bez jego zezwolenia. Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. Sąd Wojewódzki w Warszawie wyrokiem z dnia 12 listopada 1997 r. oddalił powództwo opierając swoje rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach i rozważaniacht Powód od 10 lat jest pracownikiem . Jego stanowisko pracy znajduje się na słali operacyjnej przy ladzie. W pomieszczeniach Banku wielokrotnie pojawiały się ekipy telewizyjne i filmowały pracowników. Powód kilkakrotnie rozpoznawał się w relacjach telewizyjnych nadawanych przy różnych okazjach. Od 1996 r, pojawił się na antenie programu ' ' program cykliczny: pt. ,,/ I ` `”. Programy te przygotowywałzł J ` Sz' . . Ich oprawa /czołówka. wejściówka. jingel/ zostały zamówione w firmie zewnętrznej. Stałe fragmenty programu pojawiające się na jego początku. w jego trakcie i --- STRONA 3 --- na zakończenie składają się z serii migawek ukazujących różne miejsca I sytuacje. W jednej z tych migawek widać przez moment osobę powoda ze słuchawką w ręku. Fragmencik ten pojawia się trzykrotnie w ciągu każdego programu, który emitowany był co dwa tygodnie. W tym okresie do jednego ze współpracowników powoda zgłosili się przedstawiciele bliżej nieznanej agencji reklamowej proponując zawarcie umowy, w ramach której za wynagrodzeniem zdjęcie tej osoby umieszczone zostanie na plakacie. Powód uznając, że skoro pokazuje systematycznie j e g o wizerunek, winna za to zapłacić. £ wrócił się w tej sprawie pismem z dnia 24.V,1996 r. do Prezesa ' zarzucając bezprawne dysponowanie jego wizerunkiem, który odmówili zaspokojenia jego żądań. Sąd Wojewódzki uznał, że skoro powód powołuje się na przepisy art. 23 i 24 k.c. lecz nie żądałby pozwany zaniechał pokazywania j e g o wizerunku lub aby go przeprosił, l o oznacza, że nie zależy mu n;a faktycznej ochronie jego dóbr osobistych, a jedynie na korzyściaclh materialnych. Zakres ochrony prawnej wizerunku zawiera art. 81 prawa autorskiego, który stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby na nim przedstawionej. Jednakże zgoda taka nie jesa wymagana, gdy wizerunek danej osoby stanowi jedynie szczegół całościi takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza. Zdaniem Sądm Wojewódzkiego również przypadek powoda odpowiada dyspozycji arlŁ 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiego. Wizerunek powoda ukazujący się n;a ekranie zaledwie przez kilka sekund stanowi jeden z elementów obraziu _3_ na zakończenie składają się z serii migawek ukazujących różne miejsca i sytuacje. W jednej z tych migawek widać przez moment osobę powoda ze słuchawką w ręku. Fragmencik ten pojawia się trzykrotnie w ciągu każdego programu, który emitowany był co dwa tygodnie. W tym okresie do jednego ze współpracowników powoda zgłosili się przedstawiciele bliżej nieznanej agencji reklamowej proponując: zawarcie umowy, w ramach której za wynagrodzeniem zdjęcie tej osoby umieszczone zostanie na plakacie. Powód uznając. że skoro pokazuje systematycznie jegc) wizerunek, winna za to zapłacić; Zwrócił się w tej sprawie pismem z dnia 24.V,1996 r. do Prezesa ' zarzucając bezprawne dysponowanie jego wizerunkiem, który odmówiił zaspokojenia jego żądań. Sąd Wojewódzki uznał, że skoro powód powołuje się na przepisy art. 23 i 24 k.c. lecz nie żądaI by pozwany zaniechał pokazywania jeg‹a wizerunku lub aby go przeprosił, do oznacza, że nie zależy mu nza faktycznej ochronie jego dóbr osobistych, a jedynie na korzyściaclh materialnych, Zakres ochrony prawnej wizerunku zawiera art. 81 prawza autorskiego, który stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymagza zgody osoby na nim przedstawionej. Jednakże zgoda taka nie jesšt wymagana, gdy wizerunek danej osoby stanowi jedynie szczegół całościi takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza. Zdaniem Sądm Wojewódzkiego również przypadek powoda odpowiada dyspozycji ar1t_ 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiego. Wizerunek powoda ukazujący się nza ekranie zaledwie przez kilka sekund stanowi jeden z elementów obraziu --- STRONA 4 --- pracy w banku, Zestaw kilku migawek z różnych miejsc takich jak bank,, giełda papierów wartościowych itp., ma wprowadzać widza w klimat programu dotyczącego spraw gospodarczych. Celem tego obrazu nie jest przedstawienie osoby powoda, lecz miejsc z którymi się łączą losy gospodarki. Powód jest ukazany jako anonimowy pracownik banku nai swoim stanowisku pracy. Rozpowszechnianie wizerunku powoda w takiej sytuacji nie wymaga zezwolenia i nie stanowi naruszenia dóbir osobistych powoda. Powód nie wykazał ( by pokazywanie w programie telewizyjnym jego osoby spowodowało dla niego jakieś niekorzystne skutki. Powyższy wyrok zaskarżony został apelacją powoda, który wnosiłł jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz 90.000,- zł oraz; 10.000,-zł na rzecz ~ w W , na rozprawie:; apelacyjnej sprecyzował swoje żądanie ograniczając je do pierwotnie dochodzonego roszczenia. Skarżący podniósł, iż wznowienie emisji programu z jego wizerunkiem! we wrześniu 1996 r. mimo jego wcześniejszego żądania zaprzestania! tego wywołało u niego stres i poczucie zagrożenia, ma niekorzystny wpływ na jego życie rodzinne oraz pracę, gdzie powód jest przedmiotemi docinków ze strony współpracowników. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest częściowo uzasadniona. Powód jako okoliczności faktyczne swojego żądania wskazał fak t rozpowszechniania przez pozwanego bez jego zgody jego wizerunku w cyklicznie nadawanym przez od kwietnia 1996 r. programie „<" i". Wskazał, iż mimo jego interwencji ui -4- pracy w banku, Zestaw kilku migawek z różnych miej sc takich jak bank, giełda papierów wartościowych itp., ma wprowadzać widza w klimat programu dotyczącego spraw gospodarczych. Celem tego obrazu nie jest przedstawienie osoby powoda, lecz miejsc z którymi się łączą losy' gospodarki. Powód jest ukazany jako anonimowy pracownik banku nai swoim stanowisku pracy. Rozpowszechnianie wizerunku powoda w takiej sytuacji nie wymaga zezwolenia i nie stanowi naruszenia dóbn osobistych powoda. Powód nie wykazał' by pokazywanie w programie: telewizyjnym jego osoby spowodowało dla niego jakieś niekorzystne: skutki. Powyższy wyrok zaskarżony został apelacją powoda, który wnosiłł jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz 90.000,- zł oraz 10.000,- zł na rzecz ___ ` . w W , na rozprawie: apelacyjnej sprecyzował swoje żądanie ograniczając je do pierwotniee dochodzonego roszczenia. Skarżący podniósł, iż wznowienie emisji programu z jego wizerunkiem: we wrześniu 1996 r. mimo jego wcześniejszego żądania zaprzestaniał tego wywołało u niego stres i poczucie zagrożenia, ma niekorzystny wpływ najego życie rodzinne oraz pracę, gdzie powód jest przedmiotemi docinków ze strony współpracowników. Sąd Apelacyjny zważyl, co następuje: Apelacja jest częściowo uzasadniona. Powód jako okoliczności faktyczne swojego żądania wskazał fakit rozpowszechniania przez pozwanego bez jego zgody jego wizerunku vw cyklicznie nadawanym przez od kwietnia 1996 r. programie: „V .”. Wskazał, iż mimo jego interwencji u --- STRONA 5 --- Prezesa i innych przedstawicieli program ten nadal zaczął się ukazywać po wakacjach w 1996 r. i emitowany jest do chwili obecnej. Jako podstawę prawną swoich roszczeń wskazał art. 2 j i 24 k.c. Strona pozwana nie kwestionowała faktów wskazanych przez powoda i okoliczności faktyczne ustalone przez Sąd Wojewódzki nie s ą w sprawie sporne. Podnosiła natomiast, że sfilmowana scena w banku;, którego powód jest pracownikiem, nie została zainscenizowanai, wizerunek powoda stanowi szczegół większej całości, a więc zgodnie tl art. 81 ust. 2 pkt 2 ustawy o prawie autorskim zgoda powoda nie byha potrzebna, zaś scena ujęta w czołówce - postać pracownika banku jl którą się powód utożsamia - nie wykonuje czynności, które mogłaby j ą ośmieszać, poniżać łub w inny sposób naruszać jego godność czy inne dobra osobiste Da. 6, 14-15/. Powód w uzasadnieniu pozwu nie podnosił by wskazane przecz niego w powyższym programie tv rozpowszechnianie jego wizerunku naruszało jego cześć czy godność. Nie wskazuje również na świadczące o tym okoliczności faktyczne w toku przesłuchania go w charakterze strony /k. 27 -28/. Rozszerzenie w tym zakresie podstaw faktycznych w apelacjii pozostaje w sprzeczności z art. 381 k.c. i brak jest podstawy do icKi oceny w toku postępowania apelacyjnego. Jednakże wizerunek człowieka jest, zgodnie z art. 23 k.c- zaliczany do jego dóbr osobistych podlegających ochronie niezależnie od tego ( czy wskutek posłużenia się nim w sposób bezprawny a więc bez: _;_ Prezesa i innych przedstawicieli program ten nadal zaczął się ukazywać po wakacjach w 1996 r. i emitowany jest do chwili obecnej. Jako podstawę prawną swoich roszczeń wskazał art. 23 i 24 k.c. Strona pozwana nie kwestionowała faktów wskazanych przez powoda i okoliczności faktyczne ustalone przez Sąd Wojewódzki nie są w sprawie sporne. Podnosiła natomiast, że sfilmowana scena w banku., którego powód jest pracownikiem, nie została zainscenizowanai, wizerunek powoda stanowi szczegół większej całości, a więc zgodnie Z art. 81 ust. 2 pkt 2 ustawy 0 prawie autorskim zgoda powoda nie byłza potrzebna, zaś scena ujęta w czołówce - postać pracownika banku ;z którą się powód utożsamia - nie wykonuje czynności, które mogłaby jzą ośmieszać, poniżać lub w inny sposób naruszać jego godność czy innee dobra osobiste /k. 6, 14-15/_ Powód w uzasadnieniu pozwu nie podnosił by wskazane przezz niego w powyższym programie tv rozpowszechnianie jego wizerunku: naruszało jego cześć czy godność. Nie wskazuje również na świadczące o tym okoliczności faktyczne w toku przesłuchania go w charakterze strony /k. 27 ~28/. Rozszerzenie w tym zakresie podstaw faktycznych w apelacj-ii pozostaje w sprzeczności z art. 381 k.c. i brak jest podstawy do iclífi oceny w toku postępowania apelacyjnego. Jednakże wizerunek człowieka jest, zgodnie z art. 23 k.c,- zaliczany do jego dóbr osobistych podlegających ochronie niezależnie od tego|czy wskutek posłużenia się nim w sposób bezprawny a więc bez --- STRONA 6 --- - 6 - zgody zainteresowanego / przez osobę trzecią doszło do naruszenia innych dóbr osobistych powoda jak cześć czy godność. Słusznie Sąd Wojewódzki stwierdził, iż zakres ochrony wizerunku człowieka w sposób szczegółowy określa art. 81 prawa autorskiego, który stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby na nim przedstawionym. Sąd Apelacyjny nie podziela jednak oceny Sądu Wojewódzkiego, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zgoda taka nie była potrzebna z uwagi na treść art. 81 ust. 2 pkt 2. Przepis ten stanowi, że zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza. Jakkolwiek sfilmowanie między innymi osoby powoda przy jego stanowisku pracy w banku w przypadku relacji dziennikarskiej d o t y c z ^ określonego zdarzenia faktycznego czy prawnego dotyczącego pracy v banku może być uznane jako szczegół funkcjonowania bankifyw takiej sytuacji zgoda powoda nie byłaby wymagana, to w niniejszej sprawie nie chodzi o jednorazową relację dziennikarską dotyczącą aktualnego» wydarzenia w banku lecz o materiał filmowy zamówiony przez; pozwanego w firmie zewnętrznej /pismo realizatora programu; J.Sz - k. 25-26/, który stanowić miał i stanowi czołówkę- cyklicznie emitowanego programu publicystycznego, w którym osobai powoda w sposób rozpoznawalny przedstawiona jest w czołówce tego> programu, w zdjęciach filmowych, łączących części programu i na jego» zakończenie. -6_ zgody zainteresowanego, przez osobę trzecią doszło do naruszenia innych dóbr osobistych powoda jak cześć czy godność. Słusznie Sąd Wojewódzki stwierdził, iż zakres ochrony wizerunku człowieka w sposób szczegółowy określa art. 81 prawa autorskiego, który stanowi, że rozpowszechnianie wizerunku wymaga zgody osoby na nim przedstawionym. Sąd Apelacyjny nie podziela jednak oceny Sądu Wojewódzkiego, iż W okolicznościach niniejszej sprawy zgoda taka nie była potrzebna z uwagi na treść art. 81 ust. 2 pkt 2. Przepis ten stanowi, że zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza. Jakkolwiek sfilmowanie między innymi osoby powoda przy jego stanowisku pracy W banku w przypadku relacji dziennikarskiej dotyczåčl określonego zdarzenia faktycznego czy prawnego dotyczącego pracy banku może być uznane jako szczegół funkcjonowania banku\łw takiej sytuacji zgoda powoda nie byłaby wymagana, to w niniejszej sprawie nie chodzi 0 jednorazową relację dziennikarską dotyczącą aktualnego; wydarzenia w banku lecz 0 materiał filmowy zamówiony przez: pozwanego w firmie zewnętrznej /pismo realizatora programw J.Sz - k. 25-26/, który stanowić miał i stanowi czołówkę= cyklicznie emitowanego programu publicystycznego, w którym osoba: powoda w sposób rozpoznawalny przedstawiona jest w czołówce tegoi programu, w zdjęciach filmovvych, łączących części programu i na jego» zakończenie. --- STRONA 7 --- - 7 - Na tego rodzaju wykorzystanie i rozpowszechnianie wizerunku powod; jego zgoda była konieczna. Celem unormowania art. 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiego jesi umożliwienie prowadzenia działalności dokumentacyjnej sprawozdawczej, a także zapewnienia wolności fotografowania wydarzeń publicznych /komentarz do ustawy o prawie autorskim i pracach pokrewnych pod red. J.Barty i innych str. 388-389/. Nie mieści się w tego rodzaju celu wykorzystanie wizerunku powoda na tle banku w materiale filmowym stanowiącym oprawę programu publicystycznego /niezależnie od wartości tego programu/, który w sposób cykliczny emitowany był przez pozwanego przez dłuższy okres czasu. Stanowi tio naruszenie prawa powoda do prywatności. Jak wynika z dołączonej di® akt sprawy korespondencji powoda z pozwanym, powód już w mąjiu 1996r. zwracał się do Prezesa _ w powyższej sprawie /k. 7/ na c o uzyskał odpowiedź, iż zgodnie z art. 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiego jego zgoda na rozpowszechnianie wizerunku nie była wymagana /k. 6/7. Jeżeli więc materiał filmowy do czołówki programu „' " zamówiony był w firmie zewnętrznej /k. 25-26/, tco wskutek interwencji powoda pozwany dowiedział się, iż w ty nu materialne filmowym zamówionym przez niego posłużono sitę wizerunkiem powoda bez jego zgody. Ma to znaczenie dla oceny win;y pozwanego, wobec zgłoszonego przez powoda roszczenia <o zadośćuczynienie /art. 78 ust 1 w zw. z art. 83 prawa autorskiego//. Pozwany rozpoznając nadal w emitowanym przez siebie programi e wizerunek powoda mimo jego wyraźnego sprzeciwu, czyni to już \w sposób zawiniony, co czyni zasadnym wobec treści powyższych przepisów, żądanie powoda zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. N;a ocenę zasadności tego żądania nie ma wpływu fakt, że powód _7_ Na tego rodzaju wykorzystanie i rozpowszechnianie wizerunku powod; jego zgoda była konieczna. Celem unormowania art. 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiego jess- umożliwienie prowadzenia działalności dokumentacyjnejj sprawozdawczej, a także zapewnienia wolności fotografowania Wydarzeń publicznych /komentarz do ustawy o prawie autorskim i pracach pokrewnych pod red. J .Barty i innych str. 388-3 89/. Nie mieśœi się W tego rodzaju celu Wykorzystanie wizerunku powoda na tle banku vw materiale filmowym stanowiącym oprawę programu publicystycznegœ /niezależnie od wartości tego programu/, który W sposób cykliczny emitowany był przez pozwanego przez dłuższy okres czasu. Stanowi tto naruszenie prawa powoda do prywatności. Jak Wynika z dołączonej dm akt sprawy korespondencji powoda z pozwanym, powód już W maju: 1996r. zwracał się do Prezesa ._ W powyższej sprawie /k. 7/ na c‹o uzyskał odpowiedź, iż zgodnie z art. 81 ust 2 pkt 2 prawa autorskiegęo jego zgoda na rozpowszechnianie wizerunku nie była wymagana /k. 6//_ Jeżeli więc materiał filmowy do czołówki programu ,,' _ A ” zamówiony był W firmie zewnętrznej /k. 25-26/, tfo Wskutek interwencji powoda pozwany dowiedział się, iż W tymi materialne filmowym zamówionym przez niego posłużono siię wizerunkiem powoda bez jego zgody. Ma to znaczenie dla oceny winjy pozwanego, wobec zgłoszonego przez powoda roszczenia ‹0 zadośćuczynienie /art. 78 ust 1 W zw. z art. 83 prawa autorskiego//. Pozwany rozpoznając nadal W emitowanym przez siebie programiáe Wizerunek powoda mimo jego wyraźnego sprzeciwu, czyni to już wv sposób zawiniony, co czyni zasadnym wobec treści powyższycih przepisów, żądanie powoda zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nza ocenę zasadności tego żądania nie ma wpływu fakt, że poWó‹d --- STRONA 8 --- jednocześnie nie wnosi o zakazanie pozwanemu rozpowszechniania jego wizerunku ani też ocena Sądu Wojewódzkiego, że powodowi nie chodzi w istocie o ochronę dóbr osobistych a jedynie o korzyści materialne. Jest prawem powoda wyrażenie zgody na rozpowszechnianie jego wizerunku w jakiejkolwiek formie nieodpłatnie lub za wynagrodzeniem. Ewentualna możliwość wyrażenia przez powoda zgody na rozpowszechnianie jego wizerunku za wynagrodzeniem nie czyni bezprawnym działania pozwanego, który zgody powoda nie uzyskał. Określając wysokość zadośćuczynienia /art. 78 ust. 1 w zw. z art. 83 prawa autorskiego^ Sąd Apelacyjny miał na uwadze długotrwałość bezprawnego działania pozwanego y z drugiej strony fakt, iż osoba powoda w programie przedstawiona była bez jakichkolwiek ujemnych skojarzeń^ krótkotrwałość ukazywania wizerunku powoda w każdym w programie, wysokość wynagrodzenia, jakiego powód we wrześniu 1996 roku domagał się w sprawie III C 1505/96. Mając te okoliczności na uwadze należy uznać kwotę 100.000,- zł dochodzoną przez powoda za niewspółmiernie wysoką do krzywdy jakiej doznał powód. Za współmierną Sąd Apelacyjny uznał kwotę 5.000,- zł i zasądził j ą na rzecz powoda zmieniając w ten sposób, na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zaskarżony wyrok oddalając apelację w pozostałej części. Na mocy art. 100 k.p.c. Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz powoda część poniesionych przez niego kosztów procesu, a więc wpis sądowy liczony od wartości uwzględnionego powództwa oraz apelacji. W oparciu o powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji wyroku, mi _g_ jednocześnie nie wnosi 0 zakazanie pozwanemu rozpowszechniania jego wizerunku ani też ocena Sądu Wojewódzkiego, że powodowi nie chodzi W istocie 0 ochronę dóbr osobistych a jedynie o korzyści materialne. Jest prawem powoda wyrażenie zgody na rozpowszechnianie jego wizerunku W jakiejkolwiek formie nieodpłatnie lub za wynagrodzeniem. Ewentualna możliwość Wyrażenia/ przez powoda zgody na rozpowszechnianie jego wizerunku za wynagrodzeniem nie czyni bezprawnym działania pozwanego, który zgody powoda nie uzyskał. Określając wysokość zadośćuczynienia /art. 78 ust. 1 W zw. z art. 83 prawa autorskiego, Sąd Apelacyjny miał na uwadze długotrwałość bezprawnego działania pozwanego I z drugiej strony fakt, iż osoba powoda W programie przedstawiona była bez jakichkolwiek ujemnych skojarzeń, krótkotrwałość ukazywania wizerunku powoda W każdym W programie, wysokość wynagrodzenia, jakiego powód we wrześniu 1996 roku domagał się W sprawie III C 1505/96. Mając te okoliczności na uwadze należy uznać kwotę 100.000,- zł dochodzoną przez powoda za niewspółmiernie wysoką' do krzywdy jakiej doznał powód. Za Współmierną Sąd Apelacyjny uznał kwotę 5.000,- zł i zasądził ją na rzecz powoda zmieniając W ten sposób, na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zaskarżony Wyrok oddalając apelację W pozostałej części. Na mocy art. 100 k.p.c. Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz powoda część poniesionych przez niego kosztów procesu. a Więc Wpis sądowy liczony od wartości uwzględnionego powództwa oraz apelacji. W oparciu o powyższe Sąd Apelacyjny orzekł jak W sentencji wyroku. mi