Wyrok I AC21 534/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I AC21 534/10 §‘\~§" . ‘Q:9‘ ‘~ M3. *"? 333*“ , \\ /W * WYROK' ’ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ' A Dnia 14 lipca 2010 r Sqd Apelacyj ny W Poznaniu, I Wydziai Cywilny W sldadzie: Przewodniczgcyz SSA Malgorzata Gulczyfiska (spr.) Sqdziowie: SA Jan Futro SA Hanna Malaniuk Protokolantz starszy sekretarz sqdowy Sylwia Woinak po rozpoznaniu dniu 14 lipca 2010 r. W Poznaniu, na rozprawie sprawy z powédztwa M. S. l przcciwko Skarb0wiPa1istwa  Dyrektorowi ...... .. 0 zap%atr;  na skutek apelacji powdda 0d wyroku Sqdu Okrqgowego W Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt XII C 165/08 1. oddala apelacjeg; ./~ 2. zasqdza 0d powoda na rzecz pozwanego kwotn; 5.400 ‘zl tytu%em kosztéw zasteppstwa procesowego w p0st¢;p0waniu apelacyjnym. //.I.Futro //M.Gulczy1iska //H.Ma{aniul< Sygn. akt I ACa 534/10 Šřý _ Ŝ:""\ Ê fiā. ff' etat* , `›\ /W S WYROK' V W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ' A Dnia 14 lipca 2010 r Sąd Apelacyjny W Poznaniu, I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący: SSA Małgorzata Gu1czyńska(spr.) Sędziowie: SA Jan Futro SA Hanna Małaniuk Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sylwia Wożnak po rozpoznaniu dniu 14 lipca 201 O r. W Poznaniu, na rozprawie sprawy z powództwa M. S. I przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi ...... .. o zapłatę - na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010 r., sygn. akt XII C 165/O8 1. oddala apelację; ,f 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego W postępowaniu apelacyjnym. /-/.I.Futro /-/M.Gulczyńska /-/H.Małaniul< --- STRONA 2 --- Sygn. akt AC3 534/10 . UZASADNIENIE Powod M. S. Wniosi 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Palistwa  Dyrektora 300.000 zl z ustawowymi odsetkami od daty Wniesienia pozwu oraz o zobowiqzanie pozwanego do pisemnego przeproszenia go za naruszenie dobr osobistych. Zdaniern powoda do naruszenia jego dobr osobistych doszio Wskutek umieszczenia go podczas odbywania kary pozbawienia wolnoéci W celach dla osob palqcych, na co jako osoba niepalqoa nie Wyrazii zgody na piémie i co spowodowaio zawroty giowy, zie samopoczucie oraz poprzez naruszenie jego nietykalnoéci cielesnej przez funkcj onariusza pozwanego, ktory popchnqi powoda powodujqc jego przewrocenie na 16:‘zko. ' Pozwany Wnios} 0 oddalenie ‘ powodztwa oraz zasqdzcnie kosztow postqpowania Wraz 2 kosztami zastqpstwa proccsowego. Pozwany zaprzeczyi wszystkim twierdzeniom powoda. l 'Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2010 r. Sqd Okreggowy W Poznaniu oddalil powodztwo i rozstrzygnqi o kosztach procesu. Podstawq tego orzoczenia byky nastqpujqce ustalenia faktyczne i Wnioski prawne. M. S. palil papierosy od 12 roku Zycia. Wypalai do 30 papierosow dziennie. Naduzywal rowniez narkotykow. Przestai palié papierosy W 2005 r.  W czasie pobytu W zakiadzie karnym. W 2007 r. by} osobq W znacznyrn stopniu zdemoralizowanq i miai ogranicz_ona, podamoéé na oddzialywania wychowawcze. Stwierdzono u niego organiczne zab'L1rzéiiizi_'osoboWo§ci oi'a_2'"1izzileZni<'>nie 0d érodkow odL1rzajqc'y'c'h; =' " ’ '" Powod W dniu 20 czerwca 2007 r. po odbyciu terapii odwykowej od érodkow odurzajqcych i narkotykow po raz kolejny rozpoczz;ft odbywanie kary pozbawienia Wolnoéci W Zakladzie ........ .. W czasie od 20 czerwca 2007 r. do 13 listopada 2007 r. osadzony byi W paWi1o11ie W oelach lit: Cele te nie byiy Wyznaczone dla osob palqcych. Na podstawie zarzqdzenia Dyrektora ..... .. obowiagzywa1W nich zakaz palenia. Dwie z nich byiy 8osobowe, jedna 4osobowa. W celach tych osadzone byiy zarowno osoby niepalqco, jak i Qalqce. Palqcy Wypalali rozne iloéci papierosow W ciqgu doby  W zaleznoéci od po§iadanych zasobow. PoW6d nie zglaszai na piémie ani ustnie skarg z tego powodu, nie deklarowal tez ch:gci przeniesienia do celi z osobami niepalqcymi. Swoje niezadowolenie Wyrazal jedynie Wobec Wspohyiqitliow. Wychowawca nie zaobserwowai, aby W czasie jego Wizytacji Wiegziniowie W ceii paiili papierosy. Nikt nie zgiaszai do niego skarg na ten temat. Powod prezentowai postawq roszczeniowa, i kiedy cokolwiek mu nie odpowiadako to niezwiocznie zgiaszal to W formic skargi lub Wniosku do administracji zaldadu karnego. Swoje niezadowolenie W Wypadku nierealizowania roszczefi okazywal poprzez autoagresjo, niszczenie sprzqtow, odmowc; wykonywania polecefi (np. odmowcg opuszczenia celi). W tym okresie powod Wielokrotnie by} badany przez lekarza, konsultowany przez psychiatre; oraz psychologa. Nie zglaszai takich dolegliwoéci jak zawroty, czy bole glowy. Nie informowal rowniez, Ze przeszkadza mu W celi dym tytoniowy i 2 tego powodu odozuWa' do1eg1iWo§ci,_ czy dyskomfort, A ‘ W dniu 1 paidziemika 2007 r. powod dokonai samouszkodzenia poprzez przeciqcie przedramienia prawej i lewej rtgki. Tego dnia filnkcj onariusz pozwanego nie 1 Sygn. akt ACa 534/10 _ UZASADNIENIE Powód M. S. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Dyrektora 300.000 zł z ustawowymi odsetkami od daty wniesienia pozwu oraz o zobowiązanie pozwanego do pisemnego przeproszenia go za naruszenie dóbr osobistych. Zdaniem powoda do naruszenia jego dóbr osobistych doszło wskutek umieszczenia go podczas odbywania kary pozbawienia wolności w celach dla osób palących, na co jako osoba niepaląca nie wyraził zgody na piśmie i co spowodowało zawroty głowy, złe samopoczucie oraz poprzez naruszenie jego nietykalności cielesnej przez funkcjonariusza pozwanego, który popchnął powoda powodując jego przewrócenie na łóżko. ~ Pozwany wniósł o oddalenie ^ powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Pozwany zaprzeczył wszystkim twierdzeniom powoda. z 'Wyrokiem z dnia- 21 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu oddalił powództwo i rozstrzygnął o kosztach procesu. Podstawą tego orzeczenia były następujące ustalenia faktyczne i wnioski prawne. M. S. palił papierosy od 12 roku życia. Wypalał do 30 papierosów dziennie. Naduzywał równiez narkotyków. Przestał palić papierosy w 2005 r. - W czasie pobytu W zakładzie karnym. W 2007 r. był osobą w znacznym stopniu zdemoralizowaną i miał ograniczoną podatność na oddziaływania wychowawcze. Stwierdzono u niego organiczne zaburzeiiiamosobowošci ora_z'"uzależnienie od środków odurzających; =` " 2 " Powód W dniu 20 czerwca 2007 r. po odbyciu terapii odwykowej od środków odurzających i narkotyków po raz kolejny rozpoczął odbywanie kary pozbawienia wolności W Zakładzie ........ .. W czasie od 20 czerwca 2007 r. do 13 listopada 2007 r. osadzony był w pawilonie w celach nr: Cele te nie były wyznaczone dla osób palących. Na podstawie zarządzenia Dyrektora ..... .. obowiązywał w nich zakaz palenia. Dwie z nich były 8-osobowe, jedna 4-osobowa. W celach- tych osadzone były zarówno osoby niepalącę, jak i palace. Palący wypalali różne ilości papierosów w ciągu doby - W zależności od posiadanych zasobów. Powód nie zgłaszał na piśmie ani ustnie skarg z tego powodu, nie deklarował też chęci przeniesienia do celi z osobami niepalącymi. Swoje niezadowolenie wyrażał jedynie wobec współwięźniów. Wychowawca nie zaobserwował, aby W czasie jego wizytacji więźniowie W ceii paiili papierosy. Nikt nie zgłaszał do niego skarg na ten temat. Powód prezentował postawę roszczeniową i kiedy cokolwiek mu nie odpowiadało to niezwłocznie zgłaszał to W formie skargi lub wniosku do administracji zakładu karnego. Swoje niezadowolenie W wypadku nierealizowania roszczeń okazywał poprzez autoagresję, niszczenie sprzętów, odmowę wykonywania poleceń (np. odmowę opuszczenia celi). W tym okresie powód wielokrotnie był badany przez lekarza, konsultowany przez psychíatrę oraz psychologa. Nie zgłaszał takich dolegliwości jak zawroty, czy bóle głowy. Nie informował równiez, że przeszkadza mu w celi dym tytoniowy i Z tego powodu odczuwa dolegliwości, czy dyskomfort. ^ “ W dniu l października 2007 r. powód dokonał samouszkodzenia poprzez przecięcie przedramienia prawej i lewej ręki. Tego dnia fiinkcj onariusz pozwanego nie l --- STRONA 3 --- uZyl Wobec powoda przemocy W okolicznoéciach zwiazanych z przekazywaniem korespondencji. Na gruncio tak ustalonyoh okolioznoéci faktycznych Sad Okrqgowy uznai za niezasadne roszczenie Wywodzone z art. 417 § 1 kc konstruujacego odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa za szkode; Wyrzadzona przez niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej, a to ze Wzglegdu na niewykazanic bezprawnoéci zachowania administracjiZak1adu ........ .. Odnoénie do zdarzenia Z dnia 1 paidziernika 2007 r. (konflikt z funkcjonariuszem pozwanego W zwiazku z przekazywaniem korespondencji) powod nie podoial ciozarowi Wykazania, Ze sytuacja taka W ogole miala miejsce. Brak jest zatem podstawdo przyjqcia, by jego dobra osobiste z art. 23 kc flak nietykalnoéé cielesna, godnoéé) zostaiy naruszone lub zagroione i Wymagaly jakiejkolwiek ochrony W rozumieniu art. 24 kc. . Co do naruszenia dobr osobistych takich jak zdrowie oraz prawo do odbywania kary pozbawienia Wolnoéci W Warunkach pozbawionych dymu tytoniowego Sad Okrfiggowy stwierdzil, Ze okres przebywania powoda W Warunkach zagroienia dla tych dobr t1Wa1 zaledwie oko1o 4,5 miesiaca. Zdaniem sadu dziaianie pozwanego polegajace na umieszczeniu powoda jako osoby niepalacej W celaoh na oddziale III nie byio bezprawne, gdyi zgodnie Z Wewnqtrznymi przepisamiWydanymi W granicach art. 73 § 2 kkw (zarzadzenie Dyrektora ...... z 2 marca 2007 r. W sprawic porzadku Wewnrsgtrznego  W szczegolnoéci § 21 pkt 1 i 2 i § 22.), dostosowanymi do § 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoécil 1.2 dnia 26 liatopada 1996 r. W sprawie okreélenia zasad dopuszczalnoéci uzywania Wyrobow tytoniowych W obiektach zamkniegtyoh podl'eg1ych Ministrowi SpfaW_i_ed1iWoé_c_i (Dz. U. Z dnia 5 grudnia 1996 1'.) na oddziale III dozwolone by1o pa1enie= tytoniu jedynie W oelach mieszkalnych speojalnie Wyznaczonych i oznakowanyclmglub W innych miejscaoh Wyznaczonych i speojalnie oznakowanych. Z materialu d0W;odoWego nie Wynika, aby cele, W ktorych powod przebywai byly specjalnie oznaczone jako miejsoa dozwolonego palenia tytoniu. Zgodnie z art. 108 § 1 i 2 kkw administracja zakladu karncgo ma obowiazek podejmowania odpowiednich dziaiafi celem zapewnienia skazanym bezpieczefistwa osobistego W czasie odbywania kary, a skazany jest obowiazany poinformowaé niezwiooznie prze1oZonego o zzI§i'oZeniach dla jego bezpieczefistwa osobistego oraz unikaé tych zagrozefi. Ponadto zgodnie Z art. 116 § lkkw skazany ma obowiazek przestrzegania przepisow okreélajqcych zasady i tryb Wykonywania kaly, ustalonego W zakiadzie kamym porzadku oraz Wykonywania polecefi przelozonych i innych osob uprawnionych. Wobec powyzszego, skoro powod zauwazyl, Ze osadzeni naruszaja zakaz palenia tytoniu W celi, to powinien niezwlocznie zawiadomié 0 tym administracjg zakiadu karnego, czego nie uczynii tym samym utrudniajac i administracji spowodowanie zaprzestania takich zachowafi i Wyciqgniqcia konsekwencji dyscyplinarnych. Ponadto, skoro dym tytoniowy przeszkadzai powodowi do tego stopnia, Ze odczuwal dyskomfort lub zawroty glowy, to powinien niezwlocznie zgiosié to lekarzowi oraiz domagaé sic; umieszczenia W celi Z osobami niepalacymi. Osadzenie powoda z osobami, ktore pale; papierosy, nie bylo bezprawne, gdyz faktycznie osoby palace powinny powstrzymywaé sir; od palenia Wewnatrz celi mieszkalnej i Wykorzystywaé na czas palenia papierosa miejsca specjalnie do tego Wyznaczone. Powod nie Wykazal W jakim stopniu rzeozywiécie by} poddawany 2 użył wobec powoda przemocy w okolicznościach związanych z przekazywaniem korespondencji. Na gruncie tak ustalonych okoliczności faktycznych Sąd Okręgowy uznał za niezasadne roszczenie Wywodzone z art. 417 § l kc konstruującego odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej, a to ze względu na niewykazanie bezprawności zachowania administracji Zakładu ........ .. Odnośnie do zdarzenia z dnia 1 października 2007 r. (konflikt z funkcjonariuszem pozwanego W związku z przekazywaniem korespondencji) powód nie podołał ciężarowi wykazania, że sytuacja taka w ogóle miała miejsce. Brak jest zatem podstawdo przyjęcia, by jego dobra osobiste z art. 23 kc Üak nietykalność cielesna, godność) zostały naruszone lub zagrożone i wymagały jakiejkolwiek ochrony W rozumieniu art. 24 kc. . Co do naruszenia dóbr osobistych takich jak zdrowie oraz prawo do odbywania kary pozbawienia wolności w warunkach pozbawionych dymu tytoniowego- Sąd Okręgowy stwierdził, że okres przebywania powoda W warunkach zagrożenia dla tych dóbr trwał zaledwie około 4,5 miesiąca. Zdaniem sądu działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda jako osoby niepalącej w celach na oddziale III nie było bezprawne, gdyż zgodnie z wewnętrznymi przepisami-wydanymi w granicach art. 73 § 2 kkw (zarządzenie Dyrektora ...... z 2 marca 2007 r. w sprawie porządku wewnętrznego - W szczególności § 21 pkt 1 i 2 i § 22.), dostosowanylni do § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwos'ci„=.z dnia 26 listopada 1996 r. W sprawie określenia zasad dopuszczalności używania wyrobów tytoniowych W obiektach zamkniętych podległych Ministrowi. Spfāw__i_ed`liwoś_c_i (Dz. U. z dnia 5 grudnia 1996 r.) na oddziale III dozwolone było paleniez tytoniu jedynie W celach mieszkalnych specjalnie wyznaczonych i oznakowanychzt lub W innych miejscach wyznaczonych i specjalnie oznakowanych. Z materiału dowodowego nie wynika, aby cele, w których powód przebywał były specjalnie oznaczone jako miejsca dozwolonego palenia tytoniu. Zgodnie z art. 108 § l i 2 kkw administracja zakładu karnego ma obowiązek podejmowania odpowiednich działań celem zapewnienia skazanym bezpieczeństwa osobistego W czasie odbywania kary, a skazany jest obowiązany poinformować niezwłocznie przełożonego o zagrożeniach dla jego bezpieczeństwa osobistego oraz unikać tych zagrożeń. Ponadto zgodnie Z art. 116 § lkkw skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego W zakładzie kamym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych. Wobec powyższego, skoro powód zauważył, że osadzeni naruszają zakaz palenia tytoniu W celi, to powinien niezwłocznie zawiadomić o tym administrację zakładu karnego, czego nie uczynił tym samym utrudniając i administracji spowodowanie zaprzestania takich zachowań i Wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych. Ponadto, skoro dym tytoniowy przeszkadzał powodowi do tego stopnia, że odczuwał dyskomfort lub zawroty głowy, to powinien niezwłocznie zgłosić to lekarzowi oraz domagać się umieszczenia w celi Z osobami niepalącymi. Osadzenie powoda z osobami, które palą papierosy, nie było bezprawne, gdyż faktycznie osoby palące powinny powstrzymywać się od palenia wewnątrz celi mieszkalnej i wykorzystywać na czas palenia papierosa miejsca specjalnie do tego wyznaczone. Powód nie wykazał W jakim stopniu rzeczywiście był poddawany 2 --- STRONA 4 --- oddzialywaniu dymu tytoniowego i czy mialo to jakikolwiek Wplyw na stan jego zdrowia. Ponadto okres pobytu powoda W takich celach, rodzaj i zakres odczuwanego przez niego dyskomfortu nie uzasadniaja W Zadnym stopniu przyznania mu zadoécuczynienia za doznanq krzywde na podstawie art. 448 kc. Biorac powyzsze pod uwage Sad Okregowy ‘oddalit powodztwo jako bezzasadne. ’ Powyzszy Wyrok powod zaskarzyl W ca1o§ci, Wnoszac 0 jego zmiane i uwzglednienie powodztwa oraz 0 zasqdzenie kosztow postepowania. W tym kosztow zastepstwa procesowego Wg norm przepisanych. ~ Zaskarzonemu Wyrokowi zarzucii biad W ustaleniach faktycznych przyj etych za podstawe rozstrzygniecia poprzez przyjecie, ze: 1. powod nie Wykazal, i2 mialo miejsce zdarzenie z dnia 1 paidziernika 2007 r., 2. powod nie Wykazal, i2 przebywanie W celi, W ktorej Wspolosadzeni palili nie miaio Wpiywu na stan jego zdrowia, 3. inicjatywa W zakresie Warunkow odbywania kary pozbawienia Wolnoéci spoczywa na powodzie. W odpowiedzi na apelacje pozwany Wniosl o jej oddalenie i zasadzenie od powoda kosztow zastepstwa proccsowego Wg norm przepisanych. Sad Apelacyjny zwaizyl, co nasteptije: Apelacja nie jest zasadna. 1" Powod Wywodzi sWe ifoszczeniez faktu umieszczenia go bez jego zgody W celi dla osob pa1acy'ch.“1“'ymcz'asem Sad (Dl<1"egoury ustali1, ze ceie, W’ ktorych jiowod przebywat nie byty oznaczone jako przeifiaczone dla palacych. Palenie W nich byio zabronione. Przydzielenie powoda do tych"ce1 przez adrninistracje zaktadu kamego nie bylo zatem bezprawne. Pozwanemu nie mozna takze przypisac Winy za brak reakcji na lamanie zakazu przez osoby osadzone‘ razem z powodem, poniewai skargi na te okolicznoéc nie byty sktadane. Nie naprowadzono W sprawie dowodow siwiadczacych o tym, Ze powod czy inne osoby z jego cel zawiadamialy zaklad karny o paleniu papierosow, Wyrataiy" z tego poWodu niezadowolenie, skarzyty sie na jakiekolwiek dolegliwoéci, ktore Wiafzalyby“ sie chocby W subiektywnej ocenie z dymem papierosowym czy teZ domagaiy sic przeniesienia doiinnej celi. Sad prawidlowo odmowil W tym zakresie Wiary zcznaniom powoda, ~ trafnie Wskazujqc, Ze dokumentacja pobytu powoda W zakfadzie kamym Wskazuje na to, ze zgtaszai on liczne zastrzezenia administracji zak1adu kamego, demonstrowai swe niezadowolenie, gdy Wnioski nie byly uwzgledniane, stad fakt, ze nie skarzyl sic na palenie papierosow przez Wspolwieiniow oznacza, ze z tego powodu nie odczuwal Zadnych dolegliwoéci czy choéby dyskomfortu. Slusznie powod Wskazuje na swe prawo przebywania W érodowisku Wolnym od dymu tytoniowego, lecz juZ nietxjafnie Wywodzi, Ze nie miai moiliwoéci przeciwstawienia sie Warunkom W celi. Sad Okregowy przedstawil obowiazujace W tym zakresie uregulowania i trafnie uznat, Ze powod nie zostal umieszczony W celi dla palacych oraz Ze mogi, a nawet mialyobowiazek zglaszac naruszenia regulaminu W tym zakresie, co umoiliwiioby odpowiednia reakcje adlninistracjizakladu karnego. . 3 oddziaływaniu dymu tytoniowego i czy miało to jakikolwiek wpływ na stan jego zdrowia. Ponadto okres pobytu powoda W takich celach, rodzaj i zakres odczuwanego przez niego dyskomfortu nie uzasadniają W żadnym stopniu przyznania mu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 kc. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy oddalił powództwo jako bezzasadne. ' Powyższy wyrok powód zaskarżył W całości, wnosząc o jego zmianę i uwzględnienie powództwa oraz 0 zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. ~ Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd W ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez przyjęcie, że: 1. powód nie wykazał, iz miało miejsce zdarzenie z dnia 1 października 2007 r., 2. powód nie wykazał, iż przebywanie w celi, W której współosadzeni palili nie miało .wpływu na stan jego zdrowia, 3. inicjatywa w zakresie warunków odbywania kary pozbawienia wolności spoczywa na powodzie. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. --Í1 Powód wywodzi swe roszczenie _z faktu umieszczenia go bez jego zgody W celi dla osób palących. ii Tymczlasem 'Sąd Olćręgoury ustalił, że cele, W* których' powód przebywał nie były oznaczone jako przeznaczone dla palących. Palenie w nich było zabronione. Przydzielenie powoda do tychlcel przez administrację zakładu karnego nie było zatem bezprawne. Pozwanemu nie można także przypisać winy za brak reakcji na łamanie zakazu przez osoby osadzone' razem z powodem, ponieważ skargi na tę okoliczność nie były składane. Nie naprowadzono w sprawie dowodów świadczących o tym, że powód czy inne osoby z jego cel zawiadamialy zakład karny o paleniu papierosów, wyrażały' z tego powodu niezadowolenie, skarżyły się na jakiekolwiek dolegliwości, które wiązalybyj się choćby w subiektywnej ocenie z dymem papierosowym czy też domagały się przeniesienia do`innej celi. Sąd prawidłowo odmówił W tym zakresie wiary zeznaniom powoda, ~ trafnie wskazując, że dokumentacja pobytu powoda W zakładzie karnym wskazuje na to, ze zgłaszał on liczne zastrzeżenia administracji zakładu karnego, demonstrował swe niezadowolenie, gdy wnioski nie byly uwzględniane, stąd fakt, że nie skarżył się na palenie papierosów przez wspólwięźniów oznacza, że z tego powodu nie odczuwał żadnych dolegliwości czy choćby dyskomfortu. Słusznie powód wskazuje na swe prawo przebywania W środowisku wolnym od dymu tytoniowego, lecz już nietrjafnie wywodzi, że nie miał możliwości przeciwstawienia się warunkom W celi. Sąd Okręgowy przedstawił obowiązujące W tym zakresie uregulowania i trafnie uznał, że powód nie został umieszczony W celi dla palących' oraz że mógł, a nawet miałęobowiązek zgłaszać naruszenia regulaminu w tym zakresie, co umożliwiłoby odpowiednią reakcję ad1ninistracji_zakładu karnego. . 3 --- STRONA 5 --- Sad Okregowy Wyczerpujaco omowil tei Wyniki postepowania dowodowego co do zdarzenia z 1 paidziernika 2007 r. Ocena ta odpowiada przesiankom przepisu 3111. 233 § 1 kpc. Skutecznoéé zarzutow apelacji W tej mierze zalezna byia od Wykazania przez skarzacego, Ze ocena materiahl dowodowego dokonana przez Sad pierwszej instancji nie zaslugiwaia na akceptacje, poniewaz naruszaia reguiy logicznego rozumowania Iub zasady doéwiadczenia Zyciowego. Skarzacy nie Wykazai powyzszego, ograniczajac sie do ogolnikowego stwierdzenia, Ze powod zdarzenie to ze szczegoiami opisa1, a éwiadek mogl go nie pamietaé. Tymczasem éwiadek J. K. wykazai sic; dobra pamiecia, bo opisai kilka zdarzefi z udziaiem powoda, W tym takze incydent, ktory mial miejsce W zwiazku z odbiorem korespondencji. Zadnc z Wydarzefi jednak nie przystawaio do opisu powoda. Po przesluchaniu éwiadka powdd nie zarzucai mu braku Wiarygodnoéci, a W toku przesiuchania peinomocnik powoda nie dazyi do Wyjaénienia, czy éwiadek skiadai kiedykolwiek oéwiadczenia odmiennej treéci. W apelacji nie Wskazano takze, jakie Wnioski mialyby Wyplywac z oéwiadczefi ziozonych przez J. K. i P. W. a doiaczonych do skargi powoda i czy W ogole Wpiynelyby one na wynik sprawy. W swym piémie (k. 242) powod tylko ogolnikowo tWierdzi1, ze dotyczyiy one ponizajacego traktowania, ale nie naprowadzii okolicznoéci, ktore pozwolilyby powiazaé treéé tych oéwiadczeii z faktami przytoczonymi na poparcie Zadania zgloszonego W niniej szej sprawie. Wnioski doWodoWe zgioszone W pisimie nazwanym ,,uzupeh1ienie apelacji” zostaly przez Sad Apelacyjny uznane na podstawie przepisu art. 3 81 kpc za spoinione. Peinomocnik powoda nie Wskazai zadnych przyczyn, ktore usprawiedliwialyby ziozenie tych Wnioskow dopiero na etapie postepowania dowodowego. ' Podsumowujac Sad Apeiacyjny si:Wierdza, Ze Sad Okregowy prawidiowo ustalii stan faktyczny i nadai mu W1a§ciWe.prawns konsekwencje. Stanowisko Sadu co do oceny Wiarygodnoéci materiaiu dowodowego nie byio bezkrytyczne, lecz zostaio poparte logiczna i zgodna z zasadami doéwiadczenia Zyciowego argumentacja (art. 233 § 1 kpc). Dlatego tez na podstawie art. 385 kpc apelacje oddalono. O kosztach postepowania Sad orzeki na podstawie art. 99W ZW. z art. 98 § 1 i 3 kpc. Wysokoéé Wynagrodzenia peinomocnika ustalono na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt 7 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci z 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieop1aconej pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego Z urzedu (Dz. U. nr 163, poz. 1349). Wobec niezioienia przez peinomocnika powoda Z urzedu oéwiadczenia Wymaganego przez § 20 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci z 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztéw nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), nie zasadzono kosztow pomocy prawnej udzielonej 2; urzedu. . If Jan Futro 1’1' Maigorzata Gulczyfiska /1’ Hanna Maianiuk 4 Sąd Okręgowy wyczerpujące omówił też Wyniki postępowania dowodowego co do zdarzenia z l pażdziernika 2007 r. Ocena ta odpowiada przesłankom przepisu art. 233 § 1 kpc. Skuteczność zarzutów apelacji W tej mierze zależna była od wykazania przez skarżącego, że ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd pierwszej instancji nie zasługiwała na akceptację, ponieważ naruszała reguły logicznego rozumowania lub zasady doświadczenia życiowego. Skarżący nie wykazał powyższego, ograniczając się do ogólnikowego stwierdzenia, że powód zdarzenie to ze szczegółami opisał, a świadek mógł go nie pamiętać. Tymczasem świadek J. K. wykazał się dobrą pamięcią, bo opisał kilka zdarzeń z udziałem powoda, W tym także incydent, który miał miejsce W związku z odbiorem korespondencji. Żadne z wydarzeń jednak nie przystawało do opisu powoda. Po przesłuchaniu świadka powód nie zarzucał mu braku wiarygodności, a W toku przesłuchania pełnomocnik powoda nie dążył do wyjaśnienia, czy świadek składał kiedykolwiek oświadczenia odmiennej treści. W apelacji nie wskazano także, jakie wnioski miałyby wypływać z oświadczeń złożonych przez J. K. i P. W. a dołączonych do skargi powoda i czy w ogóle Wpłynęłyby one na wynik sprawy. W swym piśmie (k. 242) powód tylko ogólnikowo twierdził, że dotyczyły one poniżającego traktowania, ale nie naprowadził okoliczności, które pozwoliłyby powiązać treść tych oświadczeń z faktami -przytoczonymi na poparcie żądania zgłoszonego W niniejszej sprawie. Wnioski dowodowe zgłoszone W piśmie nazwanym „uzupełnienie apelacji” zostały przez Sąd Apelacyjny uznane na podstawie przepisu art. 3 81 kpc za spóżnione. Pełnomocnik powoda nie wskazał żadnych przyczyn, które usprawiedliwiałyby złożenie- tych wniosków dopiero na etapie postępowania dowodowego. ` Podsumowując Sąd Apelacyjny stwierdza, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i nadał mu właściwe.-prawne konsekwencje. Stanowisko Sądu co do oceny wiarygodności materiału dowodowego nie było bezkrytyczne, lecz zostało poparte logiczną i zgodną z zasadami doświadczenia życiowego argumentacją (art. 233 § 1 kpc). Dlatego też na podstawie art. 385 kpc apelację oddalono. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 99'w zw. z art. 98 § 1 i 3 kpc. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono na podstawie § 2 ust. 1, § 6 pkt 7 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. W sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej_ przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349). Wobec niezłożenia przez pełnomocnika powoda Z urzędu oświadczenia wymaganego przez § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. W sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), nie zasądzono kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. . I-Í Jan Futro I-I Małgorzata Gulczyńska /-1' Hanna Małaniuk 4