§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
Orzecznictwo

Postanowienie I AC2

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I AC2‘1 1095/10 ‘\‘ q II | ""‘ P" ‘ §aFf§lf\ W\‘L.‘ \ . 31$» =r»95  \ 'R. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2011 r Sad Apelacyjjny W Lodzi I Wydzial Cywilny _ W skladziez . ' Przewodniczqcy: SSA Hanna Rojewska Sgdziowie: SSA Boiena Wiklak [spr.) SSO dei. Marta Witoszyfiska Protokolantz staézysta Magda Udeh po rozpoznaniu W dniu 17 Iutego 2011 1". W Lodzi _ na rozprawie SP1"<'1WY Z powédztwa A} Ki przeciwko Skarbowi Pafistwa ~ Dyrektorowi Zakladu Karnego W PI 0 zaplate V na. skutek apelacji strony pozwanej ‘ od wyroku S:acdu Okrq;gowego W P_ z dnia 19 rnaja 2009 r., sygn. aktl C 1450/O9 oddala apelacjg. Sygn. akt: I ACa 1095/-10 `\' ¬ :I | "'“ |*\' ` aříęłfš 5`¶.H`L.. ` _' „*L3~. =f›-yş ' \ "=s. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2011 r Sad Apelacyjny W Łodzi I Wydział Cywilny _ W składzie: _ ` Przewodniczący: SSA Hanna Rojewska -Sędziowie: SSA Bożena Wiklak [spr.) SSO dei. Marta Witosżyńska Protokolant: stażysta Magda Udeh po rozpoznaniu W dniu 17 lutego 2011 r. W Łodzi _ na rozprawie Sprawy Z powództwa AŹ KS przeciwko Skarbowi Państwa ~ Dyrektorowi Zakładu Karnego W PĹ 0 zapłatę V na skutek apelacji strony pozwanejç “ od wyroku Sądu Okręgowego W P- z dnia 19 maja 2009 r., sygn. aktl C 1450/O9 oddala apelację. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I ACa 1095/10 Uzasadnienie Powéd A_K_domaga% sic; zaszgdzenia 0d Skarbu Pazistwa  Zakladu Kamego W P— zad0s'éuczynienia w kwocie 150.000 Z1 W zwiqzku z odbywaniem kary pozbawienia wolnoéci w warunkach nazuszajqcych dobra osobiste powoda. ’ _ Zaskarzonym Wyrokiem z dnia 2A1~czerWca 2010 r., sprostowanym postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r., Seyd Okrqgowy W P— uwzglqdziii powédztwo co do kwoty 4.000 2%, bddalii Zqdanie W pozostalej czqéci i nie obciagyi powoda kosztami postqpowania. ' Powyzsze rozstrzygnigcie zapadlo na podstawie ustalefi zawartych na str.2 — 4 (k. 327  330) uzasadnienia zaskarzonego wyroku, ktére Sqd Apelacyjny podzielii i przyj Q1 za wiasne. . W ich éwietle Sacd pierwszej insiancji uznal, Ze na skutek dlugotrwaiego osadzenia powdda w celi, \a_._'_ niewzagwarant0wa110 kazdemu osadzonemu .€".v~ v,»...~,v~,v» _. L ,  ~.  ,. . ‘"~ ' M ?”'~ '1 V _ = _ minimum 3 m2 powxerzchfiz, doszlo do naruszema débr osoblstych powoda wpqgtaci godnoéci i prawa do prywatnoéci, uzasadniajqcego przyznanie _ _§=1»'=<~ .+ .~ ‘ . . ..\_ ochronyhna podstawie art. 24 k.c. ‘ Odpowiednim W rozumieniu art. 448 k.c. zadoééuczynieniem dla powoda, W ocenie S2gdu Okrzggowego, bfgdzie kwota 4.000 zh  Orzek’ajaLc 0 kosztach procesu 'SAaLd'Ji%n uznal za spehqione przes}anki vvynikajagze z mt. 102 k.p.c. Hi art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. 0 kosztach sqdowych W sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Sygn. akt I ACa 1095/10 Uzasadnienie Powód Å_K_domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa - Zakładu Karnego W P- zadośćuczynienia W kwocie 150.000 zł W związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności W warunkach naruszających dobra osobiste powoda. ' _ Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2.1 ~ czerwca 2010 r., sprostowanym postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r., Sąd Okręgowy W P- uwzględnił powództwo co do kwoty 4.000 zł, oddalił żądanie w pozostałej części i nie obciążył powoda kosztami postępowania. ' Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na podstawie ustaleń zawartych na str.2 - 4 (k. 327 - 330) uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które Sąd Apelacyjny podzielił i przyjął za własne. _ W ich świetle .Sąd pierwszej instancji uznał, że na skutek długotrwałego osadzenia powoda W celi, w_ niewzagwararitowano kazdemu osadzonemu .;_g'.v~- „'...~„'¬„› _. L , ' '. " ,. . `¬~ ' .».« W» -'¬ ‹ _ ‹ _ minimum 3 mz powierzchfiz, doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda wpqstaci godności i prawa do prywatności, uzasadniającego przyznanie _ _¿-=:›-'=‹~ '.›-- _ '- " .- . ..\_ ochronyna podstawie art. 24 k.c. ` Odpowiedním W rozumieniu art. 448 k.c. zadośćuczynieniem dla powoda, W ocenie Sądu Okręgowego, będzie kwota 4.000 zł. - Orzekiając o kosztach procesu 'Šądiåbn uznał za spełnione przesłanki wynikające z art. 102 k.p.c. Hi art. 113 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych W sprawach cywilnych (ljz.U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) --- STRONA 3 --- 2 Powyzszy Wyrok W. czqéci uwzglqdniajqcej powédztwo i nieobciagajqcej powoda kosztami postqpowania zostal zaskarzony apelacjq strony pozwanej, ktora. zarzutfla: 1 naruszenie przepiséw prawa materialnego, tj .: a) art. 23, 24 i 448 k.c. W zwiqzku 2. art. 110 §2 k.k.w. oraz art. 3 Konwencji 0 ochronie praw czlowieka i podstawowych wolnoéci z dnia 4 listopada 2950 r. pr wyw5q polegajqcq na ’b’d*B'jf§iiéii{i”E"'k£iijk' ij'£5i‘B'5%1”'" ‘£>I/“£>1iibé‘6i'w‘ vV€ii‘iiifiI<i'€125I'1' przepelnionej celi narusza dobra osobiste powoda W postaci humanitarnegb traktowania z poszanowaniem godnoéci ludzkiej; b.) art. 248 §l k.k.w., §2 ust. 4 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwqéci z dnia 19.04.2006 r. w fsprawie tzybu p0S'EQp0W£11113. wlaéciwych organéw w wypadlcu, gdy liczba osadzonych w zakladach karnych lub aresztach éledczych przekroczy w skali kraju ogélnq pojemnoéé tych zaldadéw (Dz.U. Nr 65, poz. 459) poprzez przyjqcie przez Sqd, 2e dziahanie pozwanego poiegajqce na umieszczeniu powoda w warunkach, 0 W ktérych p0Wi61'2ChI1i8. celi najednq osobq wynosi mniej niz 3 m2, stanowilo naruszenie prawa; naruszenie przepiséw prawa prlwcesowego w postaci aft. 100 k.p.c. poprzez nieux;/zglngdnienie zapisu 0 stosunkowym rozdgieleniu kosztéw procesuW razie czqéciowego uwzglcgdnienia Zagiafi powoda i nie obciagenie tym samym powoda jakimikolwiek kosztami ‘oraz art. 108 ustawy z dnia 28.07.2005 r. 0 kosztach sqdowych w sprawach cywilnych poprzez uznanie, Ze zivolnienie od 1<bszté.w sqdovvych zwalnia réwniez strong 0d obowiqzku zwrotu kosztéw procesu przeciwnikowi; 4 biagi W ustaleniach faktycznych polegajapy na przyjegciu, 2e mimo, iz dolegliwoéci doznane przez powoda na skutek przeludnienia nie byly zbyt silne, a pfzeludnienie nie 1<§umu1owa%0 sic; z innymi naruszeniami praw 2 Powyższy wyrok wn części uwzględniającej powództwo í nieobciązającej powoda kosztami postępowania został zaskarżony apelacją strony pozwanej, ktora zarzuciła: l naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a) art. 23, 24 i 448 k.c. W związku z art. 110 §2 k.k.w. oraz art. 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 2950 r. pr wyw3ę polegającą na b"db'ywāi{ië'""kàiy" pbz`Ê›"å%1"“` iii/`óliióšići`W wă±"ü`iik"ă`č1i` przepełnionej celi narusza dobra osobiste .powoda W postaci humanitarnego .traktowania z poszanowaniem godności ludzkiej; b.) art. 248 §1 k.k.w., §2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19.04.2006 r. W sprawie trybu postępowania właściwych organów W wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz.U. Nr 65, poz. 459) poprzez przyjęcie przez Sąd, ze działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda W warunkach, I w których powierzchnia celi najedną osobę wynosi mniej niż 3 mz, stanowiło naruszenie prawa; naruszenie przepisów prawa procesowego W postaci art. 100 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie zapisu o stosunkowym rozdzieleniu kosztów procesu-W razie częściowego uwzględnienia żądań powoda i nie obciążenie tym samym powoda jakimikolwiek kosztami oraz art. 108 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez uznanie, że zwolnienie od kosztów sądowych zwalnia również stronę od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi; ¬ błąd W ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że mimo, iz dolegliwości doznane przez powoda na skutek przeludnienia nie byly zbyt silne, a przeludnienie nie kumulowało się z- innymi naruszeniami praw --- STRONA 4 --- 3 powoda, dosz%o u niego do tak silnych ujemnych doznari psychicznych, ktorc:'sIa1tkuj Q naruszeniem godnoéci skazanego i uzasadniajzg zasqdzenie zadoééuczynienia.   W konkluzji apelujqcy Wniési 0 zrnianq Wyroku przez oddalenie poW6dz1:Wa. W oefioéci i zasqdzenie 0d powoda na rzecz strony pozwanej kosztow zastegpstwa procesowego, ewentualnie 0 uchylenic Wyroku i przekazanie sprawy Sqdowi Iinstancji do pOnO;W1j;;6g0‘.IOZp0Z113,§1ia. 0 . ,. ‘_: Sqd’Apelacyjny zwaiyl, co nastgpuje: Apelacja nie jest zasadna. A Q IVbrew jej zarzutom Sap pierwszej instancji poozynil 'praWi_dIoW§o ustalenia i nie dopuécii sio b{Qdu w subsumcji, trafie uznajqc, Ze doszlo do naruszenia débr osobistych powoda W warunkach uzasadniajqcych przfpisanie sfronie pozwanej odpowiedzialnoéci za ten stan rzeczy. ‘ Skarzqcy co do zasady ma racjq. ze nie W kazdym przypadku przeludnienia dochodzi do naruszenia débr osobistych osadzonego.  W orzecznictwie dominuje siuszny poglqd, Ze mozliwoéci nan1s2onia dobr osobistych Skazanogo odbywajqcego I kare; pozbawienia Wolnoéci Wprzeludnionej celi, nalezy upatrywaé dopiero Wowczas, gdy zachodzq dodatkowe okolicznoéci, éwiadczape 0 niezapewnieniu elementarnych warunkéw egzystencji, stwarzajqoych zwiqkszone dolegliwoéci, czy cierpionia ponad to, ktére sq ZWISLZEIII3 z odbywaniem kary W Warunkach izolacji, przy zapewnieniu standardow, ktore sq zgodne z przepisanfi dotyczapymi odbywania katy pozbawienia Wolnoéci (tak Sa_d Najwyzszy W Wyroku Z 2.10.2007 r., II CSK 269/07, LEX 315849 i Sa_d Apelacyjny w LW wyroku z 15.05.2009 r., 1 ACa 234/04, OSA w 112009/4/3 5). ‘ I Z niekwestionowanych przezfl skarzapego ustalezi Sqdu pierwszej instancji Wynika, Zo przez okres' dwoch lat i dziesicgciu mieéiqcy powod przebywal W celi 3 powoda, doszło u- niego do tak silnych ujemnych doznań psychicznych, któreskutkuj ą naruszeniem godności skazanego i uzasadniają zasądzenie zadośćuczynienia. - - W konkluzji apelujący wniósł o zmianę wyroku przez oddalenie powództwa W całości i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Iinstancji do pono¿w1,;egofrozpoz11a,pia. 0 . „ ¿: Sąd'Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. › Q \Vbrew jej zarzutom Sąd pierwszej instancji poczynił 'prawidłowe ustalenia i nie dopuścił się błędu W subsumcji, trafie uznając, że doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda W warunkach uzasadniających przypisania stronie pozwanej odpowiedzialności za ten stan rzeczy. ` Skarżący co do zasady ma rację, że nie W kazdym przypadku przeludnienia dochodzi do naruszenia dóbr osobistych osadzonego. - W orzecznictwie dominuje słuszny pogląd, że możliwości naruszenia dóbr osobistych skazanego odbywającego V karę pozbawienia wolności wprzeludnionej celi, należy upatrywać dopiero wówczas, gdy zachodzą dodatkowe okoliczności, świadczące o niezapewnieniu elementarnych warunków egzystencji, stwarzających zwiększone dolegliwości, czy cierpienia ponad te, które są związane z odbywaniem kary W warunkach izolacji, przy zapewnieniu standardów, które są zgodne z przepisami dotyczącymi odbywania kary pozbawienia wolności (tak Sąd Najwyższy W wyroku z 2.10.2007 r., II CSK 269/07, LEX 315849 i Sąd Apelacyjny W Ł-w wyroku z i3.05.2009 f., 1 Ace 234/04, osA w Ł12oo9/4/3 5). ' s Z niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, ze przez okres' dwóch lat i dziesięciu miesięcy powód przebywał w celi --- STRONA 5 --- 4 nr 305 przeznaczonej dla piociu osadzonych. W ceii tej razem z powodem przebywaio 8 ~ 9 osadzonych. Okresy, W ktéiych W fym czasie przeiudnienie. byio nmiejsze, by%y krotkie i Wynosily odjednego do kilku dni. Powyisze ustalenja dotyczq okresu, 00 do ktérego zachowaly siq dane _ 0 liczbie osadzonych W poszczegolnych celach. Zebrany W sprawie material dowodowy uzasadniai IJZL1p6h1I61'1I6 poczynionych przez Said Okreggowy ustalefi o ustalenie, is takze W celi nr 308 powéd przebywai z 8 — 9 osadzonymi. W celi tej powéd byi osadzony przoz okres ok. 8,5 miesiapg, ' W czasie bezpoérednio poprzedzajapym przeniesienie do celi nr 305. Podstaweg powyzszego ustalenia stanowily, uznane przez Sqd pierwszej instancji za Wiaiygodne zeznania éwiadka (k. 129), ktéify przebywal z powodem W celi nr 308 i Wskazywai W swoich zoznaniach ‘ __na niedogodnoéci Wynikajage chociazby z dhigiego oczekiwania do toalety. _ . Nie budzi Wagpliwoéci, Ze normy powierzchniowe W okresie przebywania powoda W celach nr 305 i 308 byiy znacznie przekroczone, nawet 0 45 %. Przekroczenie to byio dolegliwe zwazywszy na Iiczbq osadzonych. Niei/vactpliwie mniej dolegliwa jest bowiem sytuacja, W ktorej przekroczenie. norm powierzchniowych dotyczy mniej szych col, przeznaczonych dla mniejszej" Iiczby osadzonychi W_ przypadku powoda przypadajqca na jednego osadzonego powierzchnia wynosiia zaledwie 1,66 mg albo 1,88 m2, W zaleznoéci od tego, czy W celi przebywalo oémiu, czy dziewiegciu osadzonych. Utrudnienia Wynikajacce z tak madej powierzchni potqgowai fakt przebywania W celi znacznej liczby oséb. Wynikaly Z tego niedogodnoéci przy spozywaniu posiikow i korzystaniu zkapika sanitamego. Gdy siq‘ przy‘ tym Weimie pod uwagq, ze powod W takich Warunkach przebywal przez okres ponad trzech lat, nalezaio przyznaé racjo Sqdowijrwszej instancji WAZ2l.1{l'€SiE3, W kti3rym_uznaI, Ze powéd doznai namszenia jego débr osobistych o:Wiqzanych z iym cierpieii, uzas adniaj agych przyznanie ziadoééuczynienia W zasqdzonej kwo oie. 4 nr 305 przeznaczonej dla pięciu osadzonych. W celi tej razem z powodem przebywało 8 ~ 9 osadzonych. Okresy, w których w tym czasie przeludnienie. było mniejsze, były krótkie i wynosiły od' jednego do kilku dni. Powyższe ustalenia dotyczą okresu, co do którego zachowały się dane _ o liczbie osadzonych w poszczególnych celach. Zebrany W sprawie materiał dowodowy uzasadniał uzupełnienie poczynionych przez Sąd Okręgowy ustaleń o ustalenie, że także w celi nr 308 powód przebywał z 8 - 9 osadzonymi. W celi tej powód był osadzony przez okres ok. 8,5 miesiąca, ~ W czasie bezpośrednio poprzedzającym przeniesienie do celi nr 305. ,Podstawę powyższego ustalenia stanowiły, uznane przez Sąd pierwszej instancji za wiarygodne zeznania świadka (k. 129), który przebywał z powodem W celi nr 308 i wskazywał W swoich zeznaniach * na- niedogodności wynikające chociazby z długiego oczekiwania do toalety. _ . Nie budzi wątpliwości, _że normy powierzchniowe W okresie przebywania powoda w celach nr 305 i 308 były znacznie przekroczone, nawet o 45' %. Przekroczenie to było dolegliwe zważywszy na liczbę osadzonych. Niewątpliwie mniej dolegliwa jest bowiem sytuacja, w której przekroczenie norm powierzchniowych dotyczy mniej szych cel, przeznaczonych dla mniejszej' liczby osadzonych: W przypadku powoda przypadająca na jednego osadzonego powierzchnia wynosiła _zaledwie 1,66 mg albo 1,88 mz, w zalezności od tego, czy w celi przebywało ośmiu, czy dziewięciu osadzonych. Utrudnienia wynikające z tak małej powierzchni potęgował fakt przebywania W celi znacznej liczby osób. Wynikały z tego niedogodności przy spozywaniu posiłków i korzystaniu zkącika Sanitarnego. Gdy się' przy tym weźmie pod uwagę, że powód W takich warunkach przebywał przez okres ponad trzech lat, należało przyznać rację Sądowijrwszej instancji Wzakresie, W któryrnuznał, że powód doznał naruszenia jego dóbr osobistych o=wiązanych z tym cierpień, uzas adniaj ących przyznanie zadośćuczynienia w zasądzonej kwocie. --- STRONA 6 --- 5 _ Nalezy podkreélié, 2e przepis art. 248 k.k.W. dopuszozai odstqpstwo od obowiqzujapoj normy powierzchniowej, W3/nikajatcej z art. I10 k.k.W., ale tylko W szczegolnych Wypadkach i na czas éciéle oznaczony, nie nadmiemio diugi (talc Sqd Najwyzszy W Wyroku z 28.02.2007 r., V CSK 431/06). _ W rozpatrywanej sprawie, choé, Jfonnalnie Dyrektor Zakiadu Karnego wP_ wydaii ziarzaadzenie 0 umieszczeniu osadzonych W Warunkach, wktérych powierzchnia celi na jednq osobq wynosi mniej nit 3 mg, 0 czym powiaidéimihiiiiy? byi sodzia. peniiiofiojériiy, W pfzypodiiu powodiéi Erak Byio dowodu na to, aby kiedykolwiek z gory okreélono czas jego pobytu Wp1‘Z€p8h1i0Il6_j celi. Ustalone W sprawie okolicznoéci wykluczajq takze przyjqcie, ze czas ten nie byi nadmiernie dhigi.   Nie mozna zatem uznaé, Ze W sprawie wystqpily okolicznoéci wylapzajqcc bezpraWnos'é dziaiania strony pozwanej i jej wing. Prawidlowe okazaio sic; takze rozstrzygniegcie o kosztach procesu. Apelujqcy ma racjq poddosziqp, Ze zwolnienie od kosztéw sqdowych co do zasady nie zwalnia strony od wobowidzku zwrotu kosztéw procesu przeciwnikowi. Jednak art. 102 .k.p.c. W szczegélnie uzasadnionych wypadkach daje Sddowi mozliwoéé odstqpienia przy orzekaniu 0 kosztach procesu od zasad wynikajqcych z art. 98 i 100 k.p.c. Sqd Okrqgowy siusznie uznai za spelnione przesianki uzasadniajape odstqpienie od obciqzenia powoda obowiqzkiem zWr0tu na rzecz strony pozwanej poniesionych przez niq kosztéw postagpowania, obej muj qcych koszty zastopstwa procesowego. W tym zakresie kierowai sio nie tylko sytuacja; rodzimiq i majqtkowq powoda, ktora zdecydowaia. 0 przyznaniu mu zwolmioigja od kosztéw sqdowych. Trafnie bowiem ponadto Wslgazai, Ze powédztwo co. do "zasady okazaio sio usprawiedliwione, zasi Wysokoéé naleznego powodowi zadoééuczynienia. nalezaia do uznania Sqdu. _’ 5 _ Należy podkreślić, że przepis art. 248 k.k.w. dopuszczał odstępstwo od obowiązującej normy powierzchniowej, wynikającej z art. 110 k.k.w., ale tylko w szczególnych wypadkach i na czas ściśle oznaczony, nie nadmiernie długi (tak Sąd Najwyższy W wyroku z 28.02.2007 r., V CSK 431/O6). _ W rozpatrywanej sprawie, choć, _formalnie Dyrektor Zakładu Karnego WP- wydał zarządzenie o umieszczeniu ,osadzonych w warunkach, wktórych powierzchnia celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mg, o czym powiadaimiiany był sędzia penitencjariiy, W przypadku powoda brak było dowodu na to, aby kiedykolwiek z góry określono czas jego pobytu wprzepełnionej celi. Ustalone W sprawie okoliczności wykluczają także przyjęcie, że czas ten nie był nadmiernie dlugi. . - Nie można zatem uznać, że w sprawie wystąpiły okoliczności wyłączające bezprawność działania strony pozwanej i jej winę. Prawidłowe okazało się także rozstrzygnięcie o kosztach procesu. Apelujący ma rację podd-oszíąp, że zwolnienie od kosztów sądowych co do zasady nie zwalnia strony od “obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Jednak art. 102 .k.p.c. W szczególnie uzasadnionych wypadkach daje Sądowi możliwość odstąpienia przy orzekaniu o kosztach procesu od zasad wynikających z art. 98 i 100 k.p.c. Sąd Okręgowy słusznie uznał za spełnione przesłanki uzasadniające odstąpienie od obciążenia powoda obowiązkiem zwrotu na rzecz strony pozwanej poniesionych przez nią kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego. W tym zakresie kierował się nie tylko sytuacją rodzinną i majątkową powoda, która zdecydowała o przyznaniu mu zwolruepia od kosztów sądowych. Trafnie bowiem ponadto yyslç¿azał, ze powództwo co. do 'zasady okazało się usprawiedliwione, zaś wysokość należnego powodowi zadośćuczynienia należała do uznania Sądu. V --- STRONA 7 --- "Z tych Wszystkich Wzglodéw podniesione przez skarzqcego zarzut§ okaza.Iy siq chybione, co uzasadnialo oddalenie apeiacji na podfiiavvle aft 335 k.p.c. BW/AM 6 K 4' V...,, “'~». . ‘M .....\\Z> /.w .:} ‘ *.:4 1"_.¢=.‘ , 12“ . x~..T .  . /, ..i~. _4'.' ";.~.= _ ;.':;.','»' .=.. .» . .;'j.>.\ ‘_g;.=  ~'\ .' u <2; 'Z~. ':/ . .?;;~ '¢_,_~:, .._ _ _ ',~' I 0,. ‘.4 .“~ ' \~ .' . L'~':\' _~_'Z n.':;. " <' . = z :.T» . flu»<' /33* 522,1"; \ »~‘~l w ' ,7i\_ ‘.23  . 7 1 H""“':' ,‘'='“"" W’ *’;».i0* £1.11’ ,~‘ ”*'= <~. _/~~~:._ ‘I .1 . J Z x_ ' . .4. \\.=..2. I~.': 1, er _..".,'~'&;‘.\.'“':'~,~ \ './~;_;<__, I \_ _ \ >2; 'Z tych wszystkich względów podniesione przez skarzącego zarzutş okazały się chybione, co uzasadniało oddalenie apeíacp na podßíāwlß fift 335 k.p.c. BW/AM 6 K 4' -„.-..¬„ "'~›. "~. “M ...„.„`\Ê> ,(4 w -.:Í‹ ` '-.':¿‹ 1*_.<=„` , '.'~z" -.„ ‹~..Í . ' „ Č .¿~.- _.Z-' ^';.'.= _ ;.'-.¬;.','›' .-=... ..«. . .."j. ›.\ `_g;.= - ~'\ .' ~. cz; 'Z~. ':f -. .F-¿;` 'f_,_':' -.._- ' _ ',~.' I ya. '.' .“' ' \. Í- . L"':\' _-'JE z.':;. " <' . z' Ł <-.-T-' -. ,ž„›'<' /Jššx Š:)'A"Jł \ ›~`~Ĺ w ° ,,ž\„ '.!;\- - . _.Í ^. ,v-"""':' ›-¬-'="=""'v„ F "}».?Ł:.:ž ,~' ”*'= <~. _„---~«~:,_ 1 f . J Í/ x_ '.. . .‹. \\.=.-.=. '‹~..'‹ 1. -.'.' _._--"..'~'&¿'--.\.'“':'~,~ \ "./.~,'_z<.__, I \_ - \ :~`řĆ¿

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny W Ł-w wyroku z i3.05.2009 f.#I AC2#art. 24 k.c.#art. 448 k.c.#art. 113 ust. 4 ustawy#art. 102 k.p.c.#art. 110 §2 k.k.w.#art. 3 Konwencji#art. 108 ustawy#art. 248 §1 k.k.w.#art. 100 k.p.c.#art. 248 k.k.W.#art. 102 .k.p.c.#art. 248 k.k.w.#art. 110 k.k.w.