Wyrok I AC

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I ACa 1189!12 W YR O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sad Apelacyjnyw Warszawie I Wydziai Cywilny‘ w skiadzie: Przewodniczqcy Sedzia SA Dorota Markiewicz Sedzia SA Maciej Dobrzyfiski Sedzia SO (deI.) Marta Szerel (spr.) Protokolant: sekr. sqd. Marta Lach p0 rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa M. O. ' przeciwko Skarbowi Pafistwa Dyrektorowi Zaidadu Karnego w W. 0 za'do'ééuczy'nienie na skutek apelacji obu stron od wyroku Sqdu Okregowego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. , sygn. akt ll C 102/08 " I. zmienia zaskariony wyrok: a) w punkcie pierwszym w ten sposéb, ie oddaia powédztwo co do kwoty 50.000 (pieédziesiqt tysigcy) 2%; ' b) w punkcie piqtym w ten sposéb, ie zasqdzonq w nim kwotg 3.600 (trzy tysiqce szeééset) z1 podwyisza 0 stawkq podatku od towaréw i us%ug; ll. oddala obie apelacje w pozostaiej czgéci;  Ill. nie obciqia powoda kosztami procesu w instancji odwolawczej; IV. przygznaje od Skarbu Pafistwa  Sqdu Okrggowego ‘w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W. kwotg 1800 (tysiqc osiemset) zl, podwyiszonq o podatek od towaréw i uslug, tytuiem nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej z urzgdu W instancji odwoiawczej. MSIC Wyr.4 Wyrok Sgdu ndwnlawczego Sygn. akt I AC-a 1189112 W YR O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Apelacyjnyw Warszawie I Wydział Cywilnyg w składzie: Przewodniczący- Sędzia SA Dorota Markiewicz Sędzia SA Maciej Dobrzyński Sędzia SO (del.) Marta Szereł (spf.) Protokolant: sekr. sąd. Marta Lach po rozpoznaniu W dniu 10 kwietnia 2013 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa M. O. " przeciwko Skarbowi Państwa- Dyrektorowi Zakładu Karnego w W. o za'do'śćuczy'nienie na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. , sygn. akt II C 102/08 ' I. zmienia zaskarżony wyrok: a) w punkcie pierwszym w ten sposób, że oddała powództwo co do kwoty 50.000 (pięćdziesiąt tysięcy) zł; ' b) w punkcie piątym w ten sposób, że zasądzoną w nim kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł podwyższa 0 stawkę podatku od towarów i usług; II. oddala obie apelacje w pozostałej części; . III. nie obciąża powoda kosztami procesu w instancji odwoławczej; IV. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego 'w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. W. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł, podwyższona o podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W instancji odwoławczej. MSIC Wyr.4 Wyrok Sądu c|dwc|ławczegi:› --- STRONA 2 --- 2 Sygn. akt I ACa 1189/12 UZASADNIENIE Powod M. O. Wniosl 0 zasgdzenie od pozwanego Skarbu Palistwa, reprezentowanego przez Dyrektora Zakiadu Karnego W W., kwoty 200.000 2% tytulem zadoééuczynienia. Powéd wskazat, Ze W dniu 3 lutego 2008 r. W ceii ‘: Zakladu Karnego W W. uIeg% wypaclkowi, Wskutek ktérego doznal uszkodzenia lcrogoshlpa, przy czym do wypadku doszlo podczas zdejmowania sznura do suszenia. bielizny, na polecenie funkcjonariusza slruzby WiQZi6I1_I‘l8j. PozWany Wniosi 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powoda kosztow procesu Wedhlg norm przepisanych, W tym kosztow zastopstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 27 rnarca 2012 r. Sqd Okrogowy W Warszawie zasqdzil od pozwanego na rzecz powoda kwote; 50.000 2%, W pozostalej czqéci powodztwo oddalil, nie uiszczone koszty sqdowe przejafi na rachunek Skarbu Pafistwa, koszty postopowania pomiegdzy stronami wzajemnie zniosl i zasqdzii od Skarbu Pafistwa. — Sa,du Okn=;goWego W Warszawie kwote; 3.600 zi tytuiem zwrotu kosztow pomocy prawnej na rzecz ustanowionego dla powoda pelnomocnika z urzqdu. Sqd Okrqgowy ustalii, Ze M. O. przebywal W Zakladzie Karnym W W. od dnia 2 paidziernika 2007 r., odbywajqc karo p02.bawienia. Wolnoéci. Koniec kary przewidziany byl na dziexi 23 lutego 2011 1'.  W dniu 3 lutego 2008 r. powod by’: osadzony W Wieloosobowej celi 111' (...) pawilonu (...); Wraz Z nim W celi osadzonych byio jeszcze szeéciu innych skazanych. Osadzeni spali na piqtrowych iozkach. W celi zawicszony by} sznurck, na ktorym osadzeni suszyli swojq bieliznq. . , Zaklad Karny zajmuje sic; W sposob zorganizowany praniem rzeczy nalezqcych do Zakladu Karnego. Poza tym, osadzeni mogli praé bieliznq osobistq W lainiach i suszyé jq na suszarkach przcnoénych lub zamontowanych na stake na zewnqtrz pawilonow rnieszkalnych. Niezalcznie od tego zclarzaha sio jednak, iz Wiqiniowie rozwieszali sznury do suszenia bielizny W celach.  Porzqdek WeWn_¢trzny dla Zakladu Karnogo okreélony zostaét szczego%0Wo 2 Sygn. akt I ACa 1189/12 UZASADNIENIE Powód M. O. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa, reprezentowanego przez Dyrektora Zakładu Karnego. W W., kwoty 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Powód wskazał, ze w dniu 3 lutego 2008 r. w celi '8- Zakładu Karnego W W. uległ wypadkowi, wskutek którego doznał uszkodzenia kręgosłupa, przy czym do wypadku doszło podczas 'zdejmowania sznura do suszenia bielizny, na polecenie funkcjonariusza służby Więziennej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda koszt_ów procesu wedlug norm przepisanych, W tym kosztów zastępstwa procesowego. Wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. Sąd Okręgowy W Warszawie zasadził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 50.000 zł, w pozostałej części powództwo oddalił, nie uiszczone koszty sądowe przejął na rachunek Skarbu Państwa, koszty postępowania pomiędzy stronami wzajemnie zniósł i zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej na rzecz ustanowionego dla powoda pełnomocnika z urzędu. Sąd Okręgowy ustalił, że M. O. przebywał w Zakładzie Karnym w W. od dnia 2 pażdziernika 2007 r., odbywając karę pozbawienia wolności. Koniec kary przewidziany był na dzień 23 lutego 2011 r. - W dniu 3 lutego 2008 r. powód był osadzony W wieloosobowej celi nr (...) pawilonu (...); Wraz z nim W celi osadzonych było jeszcze sześciu innych skazanych. Osadzeni spali na piętrowych łóżkach. W celi zawieszony był sznurek, na którym osadzeni suszyli swoją bieliznę. . . Zakład Karny zajmuje się W sposób zorganizowany praniem rzeczy należących do Zakładu Karnego. Poza tym, osadzeni mogli prać bieliznę osobista w łaźniach i suszyć ją na suszarkach przenośnych lub zainontowanych na stałe na zewnątrz pawilonów mieszkalnych. Niezależnie od tego zdarzało się jednak, iz więźniowie rozwieszali sznury do suszenia bielizny W celach. - Porządek wewnętrzny dla Zakładu Karnego określony został szczegółowo --- STRONA 3 --- 3 Zarzqdzeniem WeW'n¢;trznyrn nr (.. .) Dyrektora z dnia 1 czerwca 200'?’ 12, obowiqzujgcym W Iutym 2008 r. Zezwalal on na posiadanie W celi mieszkalnej takze okreélonej iloéci odziezy Wlasnej oraz Wif21SI1€j bielizny osobistej (§6 ust. 2), ktora jednak nie podlegaia praniu iwymianie W ramach okreéionego grafiku, jak W przypadku odziezy Wydawanej osadzonym przez Zakiad Karny. Te; odziez osadzeni obowiqzani byli praé i suszyé we Wiasnym zakresie. Nie byio pisemnych przepisow, Iecz istniaio ustne polecenie przelozonych, dotyczzgce zakazu suszenia bielizny W celach. W praktyce osadzeni prali bieIizAn<; osobistz} i suszyli jz; W iaini lub W celi i na rozwieszanych W celach sznurkach. ' Taki sznurek znajdowai sit; W dniu 3 lutego 2008 r. takZe W celi nr (...), W ktorej przebywai powod. Sznurek Wisiai od Clh1ZSZ6g0 czasu; by} rozciggnioty pomiodzy kratkq Wentylacyjnq iazienki i umieszczonq ow oknié: kratq, okoio 1,5 m od iozka powoda. Podczas porannego apelu W dniu 3 lutego 2008 r. sprawdzajqcy stan Wi¢;:'mioW funkcjonariusz zwrocii sic; "do powoda, imiennie, z poleceniem zdjocia sznurka. Wykonujqc to polecenie, juz po apelu, powod Wszedl na gome iozko, stracii rownowago i spadi na plecy. Wspoiosadzoni Wezwali oddziaiowego, ktéry 1'1i6ZWiOCZI1i€ powiadomii 0 powyzszym dowodco zmiany. Przybyia na jego Wezwanie pielogiiiarka dyZurna stwierdziia koniecznoéé konsultacji lekarskiej, W zwiqzku z czym Wezwano pogotowie vratunkowe. Powod przetransportowany zostal do Szpitala. (...), a nastopnie, p0 stwierdzonym po przeéwietleniu RTG z%amaniu krogu Th 12 krqgoshlpa, zostal przewieziony do szpitala AS W., gdzie przebywai do 16 Iutego 2009 r. » W sporzqdzonej W zwiqzku Z zaistniakym zdarzeniem notatce s1'u2b0Wej stwierdzono brak zwiqzku osob trzecich z Wypadkiem powoda, jzik rowniez brak uchybiefi i nieprawidiowoéci ze strony funkcj onariuszy s%uZby Wiegziennej majqcych kontakt z osadzonym W zwizgzku z peinieniem icih obowiqzkéw _sh1Zb0Wy'ch Wskazujqc, i2 by} on skutkiem braku zachowania przez powoda nalezytej ostrofznoéci przy schodzeniu 2 gornego lézka oraz utraty przez powoda _roW'noWagi. _ 3 Zarządzeniem Wewnętrznym nr (.. .) Dyrektora z dnia l czerwca 2007 r., obowiązującym w lutym 2008 r. Zezwalał on na posiadanie W celi mieszkalnej także określonej ilości odzieży własnej oraz własnej bielizny osobistej (§6 ust. 2), która jednak nie podlegała praniu iwymianie W ramach określonego grafiku, jak w przypadku odzieży wydawanej osadzonym przez Zakład Karny. Tę odziez osadzeni obowiązani byli prać i suszyć we własnym zakresie. Nie było pisemnych przepisów, lecz istniało ustne polecenie przełożonych, dotyczące zakazu suszenia bielizny w celach. W praktyce osadzeni prali bieliznę osobistą i suszyli ją w łaźni lub W celi i na rozwieszanych W celach sznurkach. ' Taki sznurek znajdował się w dniu 3 lutego 2008 r. także W celi nr (...), w której przebywał powód. Sznurek wisiał od dłuższego czasu; był rozciągnięty pomiędzy kratką wentylacyjną łazienki i umieszczoną ow oknie kratą, około 1,5 m od łóżka powoda. Podczas porannego apelu W dniu 3 lutego 2008 r. sprawdzający stan więźniów funkcjonariusz zwrócił się 'do powoda, imiennie, z poleceniem zdjęcia sznurka. Wykonując to polecenie, już po apelu, powód wszedł na góme łóżko, stracił równowagę i spadł na plecy. Współosadzeni wez.wali oddziałowego, który niezwłocznie- powiadomił o powyższym dowódcę zmiany. Przybyła na jego wezwanie pielęgniarka dyźurna stwierdziła konieczność konsultacji lekarskiej, W związku z czym wezwano pogotowie ratunkowe. Powód przetransportowany został do Szpitala (...), a następnie, po stwierdzonym po prześwietleniu RTG złamaniu kręgu Th 12 kręgosłupa, został przewieziony do szpitala AS W., gdzie przebywał do 16 lutego 2009 r. › W sporządzonej W związku z zaistniałym zdarzeniem notatce służbowej stwierdzono brak związku osób trzecich z wypadkiem powoda, jak również brak uchybień i nieprawidłowości ze strony funkcjonariuszy służby Więziennej mających kontakt z osadzonym W związku z pełnieniem ich obowiązków _służbowych wskazując, iz był on skutkiem braku zachowania przez powoda należytej ostrożności przy schodzeniu z górnego łóżka oraz utraty przez powoda równowagi. _ --- STRONA 4 --- 4 W Wyniku Wypadku M. O. dozna1 Wieloodiamowego zlamania trzonu krogu Th 12 bez porazefi. Badanie NMR krogoshlpa Wykazalo, poza zmniojszeniem fizjologicznej kifozy W odcinku piersiowym krogosiupa oraz prawostronnym jego skrzywieniem, ziamanie krogu Th 12, znieksztahzenie klinowe trzonu, z widocznymi W czegéci przedniej szczelinami ziamania oraz zmianami degeneracyjnymi krqzka Th 12, wypuklina kférego wywoluje ucisk Worka oponowego. Ziamanie krogu Th 12 by1o W Wypadku powoda akademiokim przykiadem zlamania kompresyjnego trzonu krogu II“ z klinowym znieksztakeniem trzonu, bez przernieszczenia odlamow do kanahl krogowego i boz ucisku Worka opony twardej i korzeni nerwowych, ktore leczy sio gorsetem gipsowyrn. Taki gorset zostai powodowi zalozony. Przebyte ziamanie krogoslupa Wygoilo sio 2 dobrym Wynikiem czynnoséciowym, iaé ruohomoéé krogosiupa W odcinku lodiwiowym ograniczona jest W nieduzym stopniu. Na skutek Wypadku z przyczyn ortopedycznych powod doznai 10% trwaiego uszozerbku na zdrowiu. Powod byi prawidiowo zdiagnozowany i leczony, zastosowano Wszystkie niezbodne badania i procedury lecznicze. Aktualny stan lqogoslupa ogranioza powodowi mozliwoéé Wykonywania niektorych prac fizycznych, takich jak podnoszenie z podioza i diwiganie ciozarow, dlugiego stania, nie powoduje pfzy tym caikowitej utraty zdolnoéoi do pracy. . PoWod opuécii Zakiad Karny W marcu 2010 r., przy czym do kofica pobytu poddawany byi rehabilitacji. Juz po Wyjéciu na Wolnoéé powod kontynuowal leczenie, zostai poprzez lekarza rodzinnego skierowany do ortopedy, ktory nie Wykluczyi koniecznoéci przeprowadzenia operaoji krogoslupa. W nastopstwie powyzszego wypadku (...) Zespol Orzekania 0 N16pBh'lOSpI'8.W1‘10§Ci W W. stwierdzfl u powoda znaczny stopiefi niepeinosprawnoéci W okresie od 3 lutego 2008 r. do 1,3 listopada 2011, r.. kwalifikujqcy go do zatrudnienia W warunkach pracy chronionej. Powod zalozyi rodzinq, posiada maioletnie dziecko. _O__becnie nie pracuje, nie przyslrugujq mu takze Zadne éwiadczenia z ZUS, otrzymuje jedynie zasiiek W kwocie 270 21. 4 W wyniku wypadku M. 0. doznał wieloodłamowego złamania trzonu kręgu Th 12 bez porażeń. Badanie NMR kręgosłupa wykazało, poza zmniejszeniem fizjologicznej kifozy W odcinku piersiowym kręgosłupa oraz prawostronnym jego skrzywieniem, złamanie kręgu Th 12, zniekształcenie klinowe trzonu, z widocznymi w części przedniej szczelinami złamania oraz zmianami degeneracyjnymi krążka Th 12, wypuklina którego wywołuje ucisk worka oponowego. Złamanie kręgu Th 12 było W wypadku powoda akademickim przykładem złamania kompresyjnego trzonu kręgu II” z klinowym zniekształceniem trzonu, bez przernieszczenia odłamów do kanału kręgowego i bez ucisku worka opony twardej i korzeni nerwowych, które leczy się gorsetem gipsowyrn. Taki gorset został powodowi założony. Przebyte złamanie kręgosłupa wygoiło się z dobrym wynikiem czynnościowym, zaś ruchomość kręgosłupa W odcinku lędźwiowym ograniczona jest W niedużym stopniu. Na skutek wypadku z przyczyn ortopedycznych powód doznał 10% trwałego uszczerbku na zdrowiu. Powód był prawidłowo zdiagnozowany i leczony, zastosowano wszystkie niezbędne badania i procedury lecznicze. Aktualny stan kręgosłupa ogranicza powodowi możliwość wykonywania niektórych prac fizycznych, takich jak podnoszenie z podłoża i dźwiganie ciężarów, długiego stania, nie powoduje przy tym całkowitej utraty zdolności do pracy. . Powód opuścił Zakład Karny w marcu 2010 r., przy czym do końca pobytu poddawany był rehabilitacji. Juz po wyjściu na wolność powód kontynuował leczenie, został poprzez lekarza rodzinnego skierowany do ortopedy, który nie wykluczył konieczności przeprowadzenia operacji kręgosłupa. W następstwie powyższego wypadku (...) Zespół Orzekania o Niepełnosprawności W W. stwierdził u powoda znaczny stopień niepełnosprawności W okresie od 3 lutego 2008 r. do 1,3 listopada -2011, r.. kwalifikujący go do zatrudnienia w warunkach pracy chronionej. Powód założył rodzinę, posiada małoletnie dziecko.. _Obecnie nie pracuje, nie przysługują mu takze żadne świadczenia z ZUS, otrzymuje jedynie zasiłek W kwocie 270 zł. --- STRONA 5 --- 5 W talk ustalonym stanie faktycznym Sod Okreggowy stwierdzii, Ze poWodztWo' jest czoéoiowo zasadne. Roszozenie powoda nalezy rozpattyvvaé W fiwietle przepisow art. 445 § 1 k.c. W ZW. z art. 23 k.c. i 24 k.c. W zw. z art. 417 § 1 k.c., dotyczzicych roszozefi majqtkowych zwiqzanych z naruszeniem dobr osobistych W postaci uszkodzenia ciaia powoda. 5 Powod swoje roszczenie Wywodzi z faktu osadzenia go W Zakiadzie Karnym W W. W Warunkach, ktore nie zapewnialy mu mozliwoéci WiZ1§C1WBgO suszenia. bielizny osobistej, zaé Wskutek Wykonywania poiccefi fimkcjonariusza sluzby Wioziemiej ulegi Wypadkowi doznaj go uszczerbku na zdrowiu. Sqd podkreélii, 2e stosownie do treéci art. 111 § 1 k.1<.W. Zakiad Kamy obowiqzany jest zapownié skazanemu do uzytku, Z zaiciadu kamego, odpowiednizt do pory roku odziez, bielizno oraz obuwie, o ile nie korzysta z Wiasnych, przy ozym skazanemu zapewnia sit; jednoczeénie Wanlnki niezbodne do utrzymania higiony osobistej, W szczegolnoéci otrzymujo on z zakiadu karnego poéciei oraz inne érodki do utrzymaflia higieny i ozystoslci W celi. Przepis powyzszy odiiosi sit; nie tylko do koniecznoéci zapewnienia przez Zakiad Kamy osadzonemu Warunkow niezbodnyoh d1'a utrzymania higieny W odniesieniu do odziezy i bielizny, jakq uzyskujed on niejako ,,u'rz¢d0Wo”, ale takze Warunkow niezbodnych dla. utrzymania We Wiaéoiwej czystoéci bielizny i odziezy stanowiqcej jego Wiasnoéé prywatnq, ktorq moze W celi posiadaé. Z okolicznoéci sprawy Wynika, iz pozwany zapewniai W istocie osadzonemu powodowi mozliwoéé cotygodniowej Wymiany bielizny osobistej, ktorq zgodnie z przywolanym Wyzej art. 111 k.k.W. Wydai osadzonemu ze swoich zasobow, jak rowniei wydawanej przez zalciad poécieli co dwa tygodnie, jednak nie uregulowai W sposob Wystarczajqcy kwestii utrzymania czystoéci i higiony W zakresie bielizny i odziezy prywatnej osadzonych. Powoiane W niniejszej sprawie zarzqdzenie Wewnotrzne N1" (. . .) Dyrektora Zakiadu Karnegd W _W. z dnia 1 czerwca 2007 r. takiej mozliwoéci nie przewiduje, chociaz' przewiduje mozliwoéé p"osia.dania przez osadzonyoh takiej bielizny. Niezapewnienie mozliwoéci zaréwno prania, jak i suszenia prywatnej 5 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy stwierdził, ze powództwo' jest częściowo zasadne. Roszczenie powoda należy rozpatrywać W świetle przepisów art. 445 § 1 k.c. W zw. z art. 23 k.c. i 24 k.c. W zw. z art. 417 § l k.c., dotyczących roszczeń majątkowych związanych z naruszeniem dóbr osobistych W postaci uszkodzenia ciała powoda. 5 Powód swoje roszczenie wywodzi z faktu osadzenia go W Zakładzie Karnym W W. W Warunkach, które nie zapewniały mu możliwości właściwego suszenia bielizny osobistej, zaś wskutek wykonywania poleceń Ítmkcjonariusza służby Więziennej uległ wypadkowi doznaj ąc uszczerbku na zdrowiu. Sąd podkreślił, ze stosownie do treści art. lll § 1 k.k.W. Zakład Karny obowiązany jest zapewnić skazanemu do użytku, z zakładu karnego, odpowiednią do pory roku odzież, bieliznę oraz obuwie, o ile nie korzysta z własnych, przy czym skazanemu zapewnia się jednocześnie Warunki niezbędne do utrzymania higieny osobistej, W szczególności otrzymuje on z zakładu karnego pościel oraz inne środki do utrzymania higieny i czystości W celi. Przepis powyższy odnosi się nie tylko do konieczności zapewnienia przez Zakład Karny osadzonemu Warunków niezbędnych dla utrzymania higieny W odniesieniu do odzieży i bielizny, jaką uzyskuje". on niejako „urzędowe”, ale także warunków niezbędnych dla utrzymania We właściwej czystości bielizny i odzieży stanowiącej jego Własność prywatną, którą może W celi posiadać. Z okoliczności sprawy Wynika, iz pozwany zapewniał W istocie osadzonernu powodowi możliwość cotygodniowej wymiany bielizny osobistej, którą zgodnie z przywołanym Wyżej art. lll k.k.w. Wydał osadzonemu ze swoich zasobów, jak również wydawanej przez zakład pościeli co dwa tygodnie, jednak nie uregulował W sposób wystarczający kwestii utrzymania czystości i higieny W zakresie bielizny i odzieży prywatnej osadzonych. Powołane W niniejszej sprawie zarządzenie wewnętrzne Nr (. _ .) Dyrektora Zakładu Karnego W _W. z dnia 1 czerwca 2007 r. takiej mozliwości nie przewiduje, chociaż przewiduje możliwość posiadania przez osadzonych takiej bielizny. Niezapewnienie mozliwości zarówno prania, jak i suszenia prywatnej --- STRONA 6 --- 6 odziezy i bielizny osobistej osadzonemu M. O. przesqdza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, naruszajagcym Wynikajapy z art. 111 § 1 k.k.W. obowiqzek zapewnienia osadzonym niezbodnych Warunkow do utrzymania higieny osobistej. W toku postqpowania powod udowodnii, iris pozwany naruszyi jego dobro osobiste, jakim jest zdrowie. Bezspornym jest bowiem, 1Z4W Wyniku upadku z piqtrowego iozka, nie majqc zapewnionych W1a§ciWych Warunkow bezpieczefistwa, czy to W postaci asekuracji innych osob, czy tez chociazby Wiaéciwego do tego celu sprzotu, powod doznai trwaiego uszczerbku na zdrowiu, zwigzanego z urazem krqgosiupa, ktory przez powolanego W tej sprawie biegiego oceniany jest jako 10%. V . Zgodnie z art. 444 § 1 k.c., W razie uszkodzenia ciaia lub Wywoiania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje Wszélkio Wynikie Z tego powodu koszty, przy czym stosownie do troéci art. 445 § 1 1<.c., W Wypadkach przewidzianych art. 444 k.c., sqd moze takze przyznaé poszkodowammu odpowiedniq sumo tytuiem zadoééuczynienia pienioznego za doznanq krzywdo. _ Powod udowodnii zarowno sam fakt uszkodzenia ciala, jak i bezprawne zaohowanie pozwanego polegajqco na poleceniu mu zdjocia sznura bez zapewnienia mu do tego Warunkow, a takze zwiqzek tak rozumianej szkody z zachowaniem pozwanego. Zdaniem Sqdu, istnieje takze adekwatny zwiqzek przyczynowy pomiodzy zachowaniem pozwanego a krzywdq doziiano przez powoda. Uznaé nalezy, Ze W przypadku, gdyby Zakliad Karny prawidiowo Wykonywal swoje obowiqzki, to jest zapewniai osadzonemu realnq mozliwoéé zachowania czystoéci i higieny osobistej, takze W zalcresie prywatnej jego bielizny i odziezy, ktorq zgodnie z obowiqzujqcymi przepisami mogi on W celi mieszkalnej posiadaé, powod nie byiby zmuszony do suszenia bielizny na rozwieszanyrn pod sufitem szznurku. W tej sytuacji nie doszioby, co najmniej, do sytuacji, W ktorej powod zmuszony byi na poleconie funkcjonariusza pozwanego sznura tego zdejmowaé, nie majqc przy tym zapewnionych naiozytych Warunkow bezpicczefistwa. A  Powod 2 tytuiu zadoééuczynienia Zddai zapiaty kwoty 200.000 Z1. Zdaniem 6 odzieży i bielizny osobistej osadzonemu M. O. przesądza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, naruszającym wynikający z art. 1__ll § 1 k.k.w. obowiązek zapewnienia osadzonym niezbędnych warunków do utrzymania higieny osobistej. W toku postępowania powód udowodnił, iz pozwany naruszył jego dobro osobiste, jakim jest zdrowie. Bezspornym jest bowiem, iz pw wyniku upadku z piętrowego łóżka, nie mając zapewnionych właściwych warunków bezpieczeństwa, czy to W postaci asekuracji innych osób, czy też chociażby właściwego do tego celu sprzętu, powód doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu, związanego z urazem kręgosłupa, który przez powołanego W tej sprawie biegłego oceniany jest jako 10%. V . Zgodnie z art. 444 § 1 k.c., W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty, przy czym stosownie do treści art. 445 § 1 k.c-., w wypadkach przewidzianych art. 444 k.c., sąd może takze przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. _ Powód udowodnił zarówno sam fakt uszkodzenia ciała, jak i bezprawne zachowanie pozwanego polegające na poleceniu mu zdjęcia sznura bez zapewnienia mu do tego warunków, a także związek tak rozumianej szkody z zachowaniem pozwanego. Zdaniem Sądu, istnieje takze adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem pozwanego a krzywdą doznaną przez powoda. Uznać należy, że W przypadku, gdyby Zakład Karny prawidłowo wykonywał swoje obowiązki, to jest zapewniał osadzonemu realną mozliwość zachowania czystości i higieny osobistej, także W zakresie prywatnej jego bielizny i odzieży, którą zgodnie z obowiązującymi przepisami mógł on w celi mieszkalnej posiadać, powód nie byłby zmuszony do suszenia bielizny na rozwieszanyrn pod sufitem szznurku. W tej sytuacji nie doszłoby, co najmniej, do sytuacji, w której powód zmuszony był na polecenie funkcjonariusza pozwanego sznura tego zdejmować, nie majac przy tym zapewnionych nale__zytych warunków bezpieczeństwa. A - Powód z tytulu zadośćuczynienia żądał zapłaty kwoty 200.000 zł. Zdaniem --- STRONA 7 --- 7 Sa,du, kwota ta jest zdecydowanie Wygorowana. Ustalajqc Wysokosé przyznanego zadoséuczynienia Said kierowai sie zarowno rodzajem naruszonego dobra, jakim jest zdrowie powoda, jak i rozmiarem eierpiefi powoda zwiqzanym Z bolem, dlugotrwaiyin unieruchomieniem, czasem trwania i trwaiosciq doznanych przez niego uszkodzefi kregosiupa. oraz rokowaniami na przysziosé i potrzebe dalszejj terapii, a W tym zabiegu operacyjnego. Said Wziqi pod uwage takze fakt, Ze do uszczerbku na zdroiwiu Wskutek upadku z iofzka doszio, gdy powod znajdowal sie W stosunkowo miodym Wieku. Miai bowiem dopiero 27 lat, skutki Wypadku sq, co Wynika z zaiqczonej dokumentacji medycznej, jak i opinii biegiego, trWaie, zas spowodowane uszkodzeniem kregosiupa dolegliwosci sprawiajq, i2 powod ograniczony jest W swojej sprawnosci fizyoznej, co ogranicza mozliwooso podjecia przez niego zatrudnienia. Majqc na uwadze przytoczone Wzgledy, odpowiednie dla powoda, zdaniem Sqdu, zadoséuczynienie Wynosié Winno nie 200.000 21, jak tego domagai sie poWod,_ lecz kwote 50.000 zi, ktorq uznaé nalezy za adekwatnac do krzywdy, jakiej doznai powod. ' W pozostalym zakresie Sod oddalii powodztwo. Zwazywszy, Ze powod doznai W Wyniku uszkodzenia kregoslupa niezbyt duzego 10% uszozerbku na zdrowiu, zachowai zdolnosé do pracy z pewnymi ograniczeniami, a doznany uszczerbek na zdrowiu nie ma Wpiywu na ograniczenie jego aktywnosci W innyoh sferach Zycia — powod zaiozyl rodzine _i prowadzi aktywne Zyeie rodzinne — zadoééuczynienie przekraczajqce kwote 50.000 Z1 byioby — W Warunkach powoda — nieproporcjonalnie Wysokie do doznanej krzywdy i Wiqzaioby sie, W oeenie Sqdu, z przysporzeniem przekraczaj qcym miare doznanego przez niego cierpienia. Wobec zWo1nienia powoda odkosztéw satdowych, Wobec braku podstaw do obciqzenia tymi kosztami strony pozwanej, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 iipca 2005 1'. 0 kosztach sqdowych W sprawach cywilnych przejeto opidty szgdowe i Wydatki W nieuiszczonej czesei na rachunek Skarbu Pafistwa. Wobec ezesciowego uwzglednienia Zqdania, zasadne byio, zdaniem Sqdu, zniesienie pomiedzy stronami na podstawie art. 100 k.p.c. kosztow procesu. 7 Sądu, kwota ta jest zdecydowanie Wygórowana. Ustalając wysokość przyznanego zadośćuczynienia Sąd kierował się zarówno rodzajem naruszonego dobra, jakim jest zdrowie powoda, jak i rozmiarem cierpień powoda związanym z bólem, długotrwałym unieruchomieniem, czasem trwania i trwałością doznanych przez niego uszkodzeń kręgosłupa oraz rokowaniami na przyszłość i potrzebę dalszej, terapii, a w tym zabiegu operacyjnego. Sąd wziął pod uwagę także fakt, że do uszczerbku na zdrowiu wskutek upadku z łóżka doszło, gdy powód znajdował się w stosunkowo młodym wieku. Miał bowiem dopiero 27 lat, skutki wypadku są, co wynika z załączonej dokumentacji medycznej, jak i opinii biegłego, trwałe, zaś spowodowane uszkodzeniem kręgosłupa dolegliwości sprawiają, iż powód ograniczony jest w swojej sprawności fizycznej, co ogranicza możliwoość podjęcia przez niego zatrudnienia. Mając na uwadze przytoczone względy, odpowiednie dla powoda, zdaniem Sądu, zadośćuczynienie wynosić winno nie 200.000 zł, jak tego domagał się powód, lecz kwotę 50.000 zł, którą uznać nalezy za adekwatna do krzywdy, jakiej doznał powód. ' W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo. Zwazywszy, że powód doznał w wyniku uszkodzenia kręgosłupa niezbyt dużego 10% uszczerbku na zdrowiu, zachował zdolność do pracy z pewnymi ograniczeniami, a doznany uszczerbek na zdrowiu nie ma wpływu na ograniczenie jego aktywności w innych sferac-h zycia - powód założył rodzinę _i prowadzi aktywne zycie rodzinne - zadośćuczynienie przekraczające kwotę 50.000 zł byłoby - w warunkach powoda - nieproporcjonalnie wysokie do doznanej krzywdy i wiązałoby się, w ocenie Sądu, z przysporzeniem przekraczającym miarę doznanego przez niego cierpienia. Wobec zwolnienia powoda odkosztów sądowych, wobec braku podstaw do obciążenia tymi kosztami strony pozwanej, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych W sprawach cywilnych przejęto opłaty sądowe i wydatki W nieuiszczonej części na rachunek Skarbu Państwa. Wobec częściowego uwzględnienia żądania, zasadne było, zdaniem Sądu, zniesienie pomiędzy stronami na podstawie art. 100 k.p.c. kosztów procesu. --- STRONA 8 --- 8 Jednoczesnie, majae na uwadze udziai W postepowaniu radcy prawnego, bedacego peinomoenikiem powoda ustanowionym dla niego przez Sad z urzedu, zgodnie z § 6 pkt 5 Rozporzadzenia Ministra Sprawiediiwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie opiat za czynnosci radoow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radce ustanowionego Z urzedu, przyznano petnomocnikowi z urzedu kwote 3.600 Z1. Apelacje od powyzszego Wyroku Wniosiy obie strony. Powod zaskarfcyi Wyrok: W pkt 1 — ponad kwote 50.000 21, W pkt 2 — W zakresie pominiecia Zadania zasadzenia odsetek ustawowych od kwoty 200.000 21 od dnia Wniesienia pozwu do dnia zaplaty, oraz W pkt 5 — W zakresie, W jakim do kwoty 3.600 21 dla peinomocnika z urzedu nie doliczono kwoty podatku VAT Wbrew obowiazkowi Wynikajacemu z § 2 ust. “3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci W sprawie oplat za czynnosci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kositow pomocy prawnej udzielonej 2 urizedu. Zaskarzonemu Wyrokowi powod zarzucii naruszenie: 1. praW_a materialnego, tj. art. 445 § 1 k.o. poprzez niewiasciwe zastosowanie oraz uznanie, Ze kWota 50.000 21 zadoséuozynienia jest kwota odpowiednia do stopnia uszczerbku na zdrowiu powoda oraz. rozmiaru jego cierpienia, podozas gdy zgromadzony materiai dowodowy Wskazuje, 2e doohodzona kwota 200.000 Z1 jest kwota odpowiednia, ktora pomofae zrekornpensowaé poWodoWi diugotrwaie cierpienie, hospitalizacje oraz niesprawnosé, a takze art. 481 1<.o. poprzez niezastosowanie oraz oddalenie roszczenia powoda W zakresie zasadzenia od kwoty zadoséuczynienia odsetek ustawowych; 2. prawa procesowego, tj. § 2 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci W sprawie opiat za czynnoéci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Paiistwa kosztow pomocy A prawnej udzielonej z urzedu poprzez niezastosowanie i niezasadzenie stawki podatku VAT do Wynagrodzenia za koszty zastepstwa procesowego W I instancji. __ Wskazujac na powyisze powod Wniosi 0 zmiane wyroku W zaskarzonej ezesci i W pkt 1 wyroku  zasadzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 8 Jednocześnie, mając na uwadze udział w postępowaniu radcy prawnego, będąc-ego pełnomocnikiem powoda ustanowionym dla niego przez Sąd z urzędu, zgodnie z § 6 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, przyznano pełnomocnikowi z urzędu kwotę 3.600 zł. Apelacje od powyższego wyroku wniosły obie strony. Powód zaskarzył wyrok: W pkt 1 - ponad kwotę 50.000 zł, w pkt 2 - w zakresie pominięcía żądania zasądzenia odsetek ustawowych od kwoty 200.000 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, oraz w pkt 5 - w zakresie, w jakim do kwoty 3.600 zł dla pełnomocnika z urzędu nie doliczono kwoty podatku VAT wbrew obowiązkowi wynikającemu z § 2 ust. “3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zaskarzone-mu wyrokowi powód zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. art. 445 § 1 k.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz uznanie, że kwota 50.000 zł zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią do stopnia uszczerbku na zdrowiu powoda oraz rozmiaru jego cierpienia, podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że dochodzona kwota 200.000 zł jest kwotą odpowiednią, która pomoże zrekompensować powodowi długotrwałe cierpienie, hospitalizację oraz niesprawność, a także art. 481 k.c. poprzez niezastosowanie oraz oddalenie roszczenia powoda w zakresie zasądzenia od kwoty zadośćuczynienia odsetek ustawowych; 2. prawa procesowego, tj. § 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy 4 prawnej udzielonej z urzędu poprzez niezastosowanie i niezasądzenie stawki podatku VAT do wynagrodzenia za koszty zastępstwa procesowego W I instancji. __ Wskazując na powyższe powód wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części i w pkt 1 wyroku - zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty --- STRONA 9 --- 9 200.000 Z1 Wraz z odsetkami ustawowymi od dnia Wniesienia pozwu do dnia zapiaty, uehylenie pkt 2 oraz W pkt 5 — doliozenia do kwoty Wynagrodzenia Wartosci podatku VAT. Ponadto Wniesiono o uzupeiniajace przesiuchanie powoda. Wniesiono rowniez 0 zasadzenie na rzecz pehiomocnika 2 urzedu kosztow pomocy prawnej udzielonej z urzedu W II instancji, powiekszonych o stawke podatku VAT, ktore nie zostaly opiacone ani W czesci ani W caioéci. Pozwany zaskarzyl Wyrok W ca10sci, a zaskarzonemu Wyrokowi zarzucii;  naruszenie prawa materialnego, tj.jart. 361 k.c. poprzez jego biedna Wykiadnie i przyjecie,» Ze pomiedzy Wypadkiem, ktoremu ulegi powod a dziaianiami pozwanego istnieje adekwatnyjzwiazek przyczynowy;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 417 k.o. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie do istniej acego stanuftaktycznego prowadzacego do przyjecia, iz dziaianie funkejonariusza s1uZby Wieziennej byio. niezgodne z prawem;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 24 § 1 I<.e. poprzez jego biedna Wykiadnie i przyjecie, iz dzialanie funkcjonariusza sluzby Wieziennej byio bezpraWne;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 110a I<.k.W. poprzez jego niezastosowanie do istniejacego stanu faktycznego prowadzacego do uznania, 2e powod miai prawo do posiadania W celi sznurka i suszenia bielizny Wbrew obowiazuj acym W Z3.1{1fldZ1C karnym procedurom;  naruszenie przepisow prawa materialnego, tj. art. 116a k.k.W. poprzez jego niezastosowanie do istniej acego stanu faktycznego prowadzaeego do uznania, ii nie byio pisemnych przepisow zakazujacyeh Wieszania sznura do suszenia bielizny; I ’  naruszenie przepisow prawa procesowego, tj. art. 328 § 2 k.p.c. poprzez brak Wyj asnienia W uzasadnieniu wyroku powodow odrnowienia mocy dowodowej zeznaniom swiadka P. S. oraz notatkorn siuzbowym 2 dnia 30 czewvca 2010 r. i 15 lutego 2008 r.; . A  naruszenie przepisow postepowania, tj. art. 23_3 k.p.c. poprzez przekroczenie 9 200.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, uchylenie pkt 2 oraz w pkt 5 - doliczenia do kwoty wynagrodzenia wartości podatku VAT. Ponadto wniesiono o uzupełniające przesłuchanie powoda. Wniesiono również o zasądzenie na rzecz pehiomocnika z urzędu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu W II instancji, powiększonych o stawkę podatku VAT, które nie zostały opłacone ani w części ani w całości. Pozwany zaskarżył wyrok w całości, a zaskarżonemu wyrokowi zarzucił.-f. - naruszenie prawa materialnego, tj.,art. 361 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że pomiędzy wypadkiem, któremu uległ powód a działaniami pozwanego istnieje adekwatnyzwiązek przyczynowy; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 417 k.c. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie do istniejącego stanuffaktycznego prowadzącego do przyjęcia, iż działanie funkcjonariusza służby Więziennej było. niezgodne z prawem; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 §' 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż działanie funkcjonariusza służby więziennej było bezprawne; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 110a k.k.w. poprzez jego nie-zastosowanie do istniejącego stanu faktycznego prowadzącego do uznania, ze powód miał prawo do posiadania w celi sznurka i suszenia bielizny wbrew obowiązującym W zakładzie karnym procedurom; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 116a k.k.w. poprzez jego niezastosowanie do istniejącego stanu faktycznego prowadzącego do uznania, iż nie było pisemnych przepisów zakazujących wieszania sznura do suszenia bielizny; 0 ' - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 328 § 2 k.p.c. poprzez brak wyj aśnienia w uzasadnieniu wyroku powodów odmówienia mocy dowodowej zeznaniom świadka P. S. oraz notatkom służbowym z dnia 30 czerwca 2010 r. i 15 lutego 2008 r.; . A - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 23_3 k.p.c. poprzez przekroczenie --- STRONA 10 --- 10 a zasady swobodnej oceny doWodoW, polegajaoe na dowolnym i nieuzasadnionym uznaniu,‘iZ: '  ,,nie byio pisemnych przepisow, lecz istnia1o ustne polecenie przeiozonych, dotyozace zakazu suszenia bielizny W celach” — pomimo, iz z przepisow kodeksu kamego Wykonawczego Wyrainie Wynika, jakie przedmioty moga ~ 1 posiadaé W celi osadzeni, ‘ . pozwany nie zapewnii powodowi Warunkow do suszenia ubrafi, chociaz z Wiasnyeh ustaiefi Sadu popartych zebranym materiaiem dowodowym wynika, it osadzeni mogli korzystaé z suszarek przenosnych oraz suszarek zewnetrznych, a ponadto z zeznafi swiadka D. K. Wynika, 12 nie znane mu sa przypadki, aby osadzonemu odmowiono mozliwosci korzystania 2 zakiadowej pralni lub suszarni, '  brak mozliwosci suszenia odziezy W celi przesadza o bezprawnym zachowaniu pozwanego,  osadzeni mieli mozliwosié korzystania jedynie z suszarek zewnetrznych, co z uwagi na Warunki atmosferyczne panujace zima nie jest zapewnieniem  mofzliwosci suszenia odziezy, co po pierwsze jest sprzeczne z doswiadczeniem Zyciowym, a po Wtore z zebranego materiahl dowodowego Wynika, iz osadzeni moga rowniez korzystaé z suszarek przenosnych (ktore W okresie zimowych znajduja sie W pomieszczeniach Wewnetrznyoh),  dopuszczalnosé suszenia odzieiy W celi zalezaia Wyiacznie od ,,dobrego humoru” funkcjonariusza peiniacego dyzur,  powod nie zWraca1 sie o drabine, gdyz i tak by jej nie otrzymai;  naruszenie przepiséW prawa procesowego, tj. art. 100 k.p.c. poprzez biedna jego Wykiadnie i przyjecie, iZ pomimo, iz powédztwo zostaio W przewazajacej czesci oddalone, koszty procesu, W tym W szczegolnosci koszty zastepstwa procesowego, powinny bye pomiedzy stronami zniesione. Podnoszac powyzsze pozwany Wniési o zmiane 'zaskar2onego wyroku i oddalenie powodztwa W caiosci oraz zasadzenie od powoda na rzecz_ pozwanego kosztow postepowania, W tym kosztow zastepstwa prooesowego za obie instan_cj_e. ro , zasady swobodnej oceny dowodów, polegające na dowolnym i nieuzasadnionym uznaniu,'iż: ' - ,,nie było pisemnych przepisów, lecz istniało ustne polecenie przełożonych, dotyczące zakazu suszenia bielizny W celach” - pomimo, iż z przepisów kodeksu karnego wykonawczego wyraźnie wynika, jakie przedmioty mogą ~ = posiadać w celi osadzeni, 1 -. pozwany nie zapewnił powodowi warunków do suszenia ubrań, chociaż z własnych ustaleń Sądu popartych zebranym materiałem dowodowym wynika, iż osadzeni mogli korzystać z suszarek przenośnych oraz suszarek zewnętrznych, a ponadto z zeznań świadka D. K. wynika, iż nie znane mu są przypadki, aby osadzonemu odmówiono możliwości korzystania z zakładowej pralni lub suszarni, " - brak możliwości suszenia odzieży w celi przesądza o bezprawnym zachowaniu pozwanego, - osadzeni mieli możliwość korzystania jedynie z suszarek zewnętrznych, co z uwagi na warunki atmosferyczne panujące zimą nie jest zapewnieniem - możliwości suszenia odzieży, co po pierwsze jest sprzeczne z doświadczeniem życiowym, a po wtóre z .zebranego materiału dowodowego wynika, iż osadzeni mogą również korzystać z suszarek przenośnych (które w okresie zimowych znajdują się w pomieszczeniach wewnętrznych), - dopuszczalność suszenia odzieży w celi zależała wyłącznie od ,,dobrego humoru” funkcjonariusza pełniącego dyżur, - powód nie zwracał się o drabinę, gdyż i tak by jej nie otrzymał; - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 100 k.p.c. poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, iż pomimo, iż powództwo zostało w przeważającej części oddalone, koszty procesu, W tym w szczególności koszty zastępstwa procesowego, powinny być pomiędzy stronami zniesione. Podnosząc powyższe pozwany wniósł o zmianę `zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instan_cj_e. --- STRONA 11 --- 11 Sad Apelacyjny ustalil i zwaiyl, co nastepuje:  Obie apelacje podlegaja czeseiowemu uwzglednieniu. Apelacja powoda jest zasadna '— za Wyjatkiem zaskarzenia postanowienia W przedmiocie kosztow procesu. Apelacja powoda jest uzasadniona Wyiacznie W zakresie rozstrzygniecia dotyczacego Wynagrodzenia pelnomocnika 2 urzedu. Odnosnie apelacji pozwanego, siuszne sa_ zastrzezenia Wskazujace, iz pomiedzy Wypadkiem, jakiemu ulegl powod, a dziaianiami pozwanego nie istnieje adekwatny zwiazek przyczynowy (art. 361 k.c.), a ponadto, Ze ewentualnego dziaiania pozwanego nie mozna uznaé za bezprawne (art. 417 i 24 k.c.). Pow}/Zsze Wyklucza zas W ogole odpowiedzialnosé pozwanego W niniej szej sprawie. Sad drugiej instaneji nie podziela niektorych ustalefi faktyoznych poozynionyeh przez Sad Okregowy i zasadny jest zarzut pozwanego, Ze przekroczone zostaly granice swobodnej oceny doWodoW. W szczegolnosci stwierdzié naiezy, iz 2 materialu dowodowego zgromadzonego W sprawie Wynika, Ze W zakiadzie karnym byia 1noZ1iWos'(5 prania i suszenia bielizny  poza cela, na suszarkaeh przenosnych. Takie ustalenie zreszta zostaio zawarte W uzasadnieniu orzeezenia Sadu pierwszej instanoji (k. 352 i 353), ktory W innej ezesci uzasadnienia stwierdziii jednak, iz pozwany nie zapewnii moiliwosci prania i suszenia bielizny (k. 358). Jak Wskazuje orzeoznictwo i doktryna, skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sad art. 233 § 1 k.p.c. Wymaga Wykazania, Ze sad uohybii zasadom logicznego rozumowania, Iub doswiadczenia Zyciowego, to bowiem moze byé przeciwstawione uprawnieniu sadu do dokonywania swobodnej oceny dowodow (tak T. Erecifiski (W1) Komentarz do Kodeksu posrgzpowamh cywilnegoi, Czgéé pierwsza, Postgpowanie rozpoznawcze, t. 1, ,,WydaWnictWo Prawnicze LexisNexis”, Warszawa 2004, s. 496; por. te2 orz. Sadu Najwyzszego z dnia 6 listopada 1998 r.. II CKN 4/98, niepubI.). Taka sytuacja ma miejsce W sprawie niniejszej. Sad Okregowy poczynii bowiem ustalenia Wzajemiiie sprzeczne, niekoherentne, a Wyprowadzone przezefi Wnioski nie sa Iogicznie praWid1oWe. Zdaniem Sadu Apelacyjnego nie jest takze prawidiowe ustalenie, i2 pracownik pozwanego — fimkcjonariusz — zwrooii sie bezposrednio, imiennie do ll Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje: - Obie apelacje podlegają częściowemu uwzględnieniu. Apelacja powoda jest zasadna '- za wyjątkiem zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów procesu. Apelacja powoda jest uzasadniona wyłącznie W zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. Odnośnie apelacji pozwanego, słuszne są, zastrzeżenia wskazujące, iz pomiędzy wypadkiem, jakiemu uległ powód, a działaniami pozwanego nie istnieje adekwatny związek przyczynowy (art. 361 k.c.), a ponadto, że ewentualnego działania pozwanego nie można uznać za bezprawne (art. 417 i 24 k.c.). Powyższe wyklucza zaś w ogóle odpowiedzialność pozwanego w niniejszej sprawie. Sąd drugiej instancji nie podziela niektórych ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Okręgowy i zasadny jest zarzut pozwanego, że przekroczone zostaly granice swobodnej oceny dowodów. W szczególności stwierdzić należy, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że W zakładzie karnym była możliwość prania i suszenia bielizny - poza celą, na "suszaşrkach przenośnych. Takie ustalenie zresztą zostało zawarte w uzasadnieniu orzeczenia Sądu pierwszej instancji (k. 352 i 353), który W innej części uzasadnienia stwierdził jednak, iż pozwany nie zapewnił możliwości prania i suszenia bielizny (k. 358). Jak wskazuje orzecznictwo i doktryna, skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez sąd art. 233 § 1 k.p.c. wymaga wykazania, że sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania, lub doświadczenia życiowego, to bowiem może być przeciwstawione uprawnieniu sądu do dokonywania swobodnej oceny dowodów (tak T. Ereciński (wz) Komentarz do Kodeksu postępowamo cywilnego, Część pierwsza, Postępowanie rozpozrzawcze, t. l, „Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis”, Warszawa 2004, s. 496; por. też orz. Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1998 r., II CKN 4/98, niepubl.). Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Sąd Okręgowy poczynił bowiem ustalenia wzajemnie sprzeczne, niekoherentne, a Wyprowadzone przezeń wnioski nie są logicznie prawidłowe. Zdaniem Sądu Apelacyjnego nie jest także prawidłowe ustalenie, iż pracownik pozwanego - funkcjonariusz - zwrócił się bezpośrednio, imiennie do --- STRONA 12 --- 12 powoda z poleoeniem zdjecia sznurka. Taka konstatacja opiera sie Wyiacznie 11a twierdzeniach samego powoda. Pozostaie dowody przeprowadzone W sprawie przecza temu. Przesiuchani W sprawie swiadkowie  Wspoiosadzeni W celi — zeznali, Ze funkcjonariusz kazai zdjaé sznurek, ale polecenie to nie zostaio skierowane imiennie do powoda (swiadek A. L. — k. 160), by1o bezosobowe, a powod byi najblizej sznurka (swiadek B. T.  k. 181). 8wiadkoWie Wskazywali na ‘n uzycie przez fiinkojonariusza sformuiowania: ,,ch1opa1<i, czy moglibyscie zdjaé” (swiadek A. Z. — k. 184). Zeznali, Ze powod sam ,,zerWa1 sie, Zeby zdjaé sznurek” (swiadek D. Z. — k. I86). Sad Okregowy dopuscii sie takze naruszenia przepisow prawa materialnego. W ocenie Sadu drugiej instaneji nieuprawnione — W kontekscie oaioksztaitu zgromadzonego W sprawie materiaiu dowodowego — jest W szczegolnosci przyjecie, i2 pomiedzy Wypadkiem, _ktorernu uiegi powod a" dziataniami pozwanego istnieje adekwatny zwiazek przyczynowy. Przesluchani na Wniosek powoda swiadkowie — Wspolosadzeni z powodem W celi — Wskazywali, Ze przyozyna, Wypadku ,,mog1a bye nieuwaga powoda”, a ,,z zachowaniem nalezytych srodkow ostroznosci ten sznurek moZna byio zdj aé bez problemow” (swiadek A. L. — k. 161 i 160), Ze ,,zeskakujac z Iozka powod potknai sie o metalowy pret, ktory idzie od iozka gornego do niiszego Ioika” (swiadek B. T. — k. 181), ,,zaczepi1 sie o kant Ioika albo rant” (swiadek D. Z. — k. 186), a ,,ta1<i Wy"pad_ek mogt sie zdarzyé kazdemu przy Wchodzeniu na Iozko i schodzeniu” (swiaclek A. Z. — k. 184). W okoiicznosciach Wynikajacych z zeznafl swiadkow nie mozna W ogole uznaé, aby upadek powoda byi normalnym skutkiem ewentualnego polecenia funkcjonariusza, a tym bardziej — ewentualnego braku mozliwosci suszenia bielizny W zakiadzie karnym. Powod z pewnoécia nie raz WC1'10(1Z1i na przedmiotowe iozko, bedace jego miejscem odpoczynku W ce1i.,JeZe1i Wieszai na sznurku swoje pranie, to musial takze na tym Iozku juz Wczesniej stawao. Dziaianie funkcjonariusza, czy moZliW0sei suszenia bielizny, nie byiy konieoznym Warunkiem upadku powoda W dniu 3 lutego 2008 r., bez ktorego by on nie nastapii. Nie jest to typowy i oczekiwany W zwykiej kolejnosci rzeczy skutek, Ieoz 12 powoda z poleceniem zdjęcia sznurka. Taka konstatacja opiera się wyłącznie na twierdzeniach samego powoda. Pozostałe dowody przeprowadzone w sprawie przeczą temu. Przesłuchani W sprawie świadkowie -« współosadzeni w celi - zeznali, że funkcjonariusz kazał zdjąć sznurek, ale polecenie to nie zostało skierowane imiennie do powoda (świadek A. L. - k. 160), było bezosobowe, a powód był najbliżej sznurka (świadek B. T. - k. 181). Świadkowie wskazywali na 'n- użycie przez funkcjonariusza sformułowania: ,,c~hłopaki, czy moglibyście zdjąć” (świadek A. Z. - k. 184). Zeznali, że powód sam „zerwał się, żeby zdjąć sznurek” (świadek D. Z. - k. 186). Sąd Okręgowy dopuścił się także naruszenia przepisów prawa materialnego. W ocenie Sądu drugiej instancji nieuprawnione - w kontekście całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - jest w szczególności przyjęcie, iż pomiędzy Wypadkiem, _któremu uległ powód a' działaniami pozwanego istnieje adekwatny związek przyczynowy. Przesłuchani na wniosek powoda świadkowie - współosadzeni z powodem w celi - wskazywali, że przyczyną wypadku „mogła być nieuwaga powoda”, a ,,z zachowaniem należytych środków ostrożności ten sznurek można było zdjąć bez problemów” (świadek A. L. - k. 161 i 160), że „zeskakując z łóżka powód potknął się o metalowy pręt, który idzie od łóżka górnego do niższego łóżka” (świadek B. T. - k. 181), ,,zaczepił się o kant łóżka .albo rant” (świadek D. Z. - k. 186), a „taki wypadek mógł się zdarzyć kazdemu przy wchodzeniu na łóżko i schodzeniu” (świadek A. Ż. - k. 184). W okolicznościach wynikających z zeznań świadków nie można w ogóle uznać, aby upadek powoda był normalnym skutkiem ewentualnego polecenia funkcjonariusza, a tym bardziej - ewentualnego braku możliwości suszenia bielizny w zakładzie karnym. Powód z pewnością nie raz wchodził na przedmiotowe łóżko, będące jego miejscem odpoczynku w celi. ,Jeżeli wieszał na sznurku swoje pranie, to musiał także na tym łóżku już wcześniej stawać. Działanie funkcjonariusza, czy możliwości suszenia bielizny, nie były _koniecznym warunkiem .upadku powoda W dniu 3 lutego 2008 r., bez którego by on nie nastąpił. Nie jest to typowy i oczekiwany w zwykłej kolejności rzeczy skutek, lecz --- STRONA 13 --- 13 raczej rezultat Wyj atkowego zbiegu okolicznosci, a przede Wszystkim — nieuwagi samego powoda. Biorac pod uwage powyzsze, uprawnione jest roWnieZ stWierdze1'1ie,'Ze szkoda, ktorej ulegl powod, nie Wynikta W ogole z eudzego dziaiania (art. 24 § 1 k.c.). _ Ponadto Zaznaczyé trzeba, iZ nie Wiadomo, z jakim konkretnie dziaianiem, uznanym za bezprawne, Sad pierwszej instancji powiazai naruszenie dobra osobistego powoda. W uzasadnieniu zaskarzonego orzeczenia odwo1ano sie W tym zakresie zarowno do ,,nieZapeWnienia Wlasciwych wamnkow odbywania kary pozbawienia Wolnosci, W tym mozliwosci suszenia bielizny” (k. 357), jak i dziaiania pozwanego polegajacego na poleceniu powodowi ,,zdjeoia sznura bez zapewnienia mu do tego Warun_kc'>W” (k. 360). Jak WSI(2lZ{:1I10Wyifij, material dowodowy zgromadzony W sprawie, oceniany zgodnie Z reguiami Wyznaczonymi art. 233' k.p.c., nie pozwala na poczynienie takich ustalefi. W zakiadzie karnym umoziiwiono osadzonym suszenie Wlasnej bielizny. Fakt, i2 byio to n1oZ1iWe poza cela, stanowi z pewnoscia utrudnienie. Jednak odbywanie kary pozbawienia Wolnosei 2 natury rzeczy Wiaze sie z roinego rodzaju dolegliwoseiami, a osadzeni musza sie liozyé 2 pewnymi ograniczeniami. Podobnie, jezeli polecenie zdjecia sznura nie byio skierowane imiennie do powoda, topowod nie musiai tego robié, a tym bardziej ~ jezeli chciai to uczynié ~ mogi zwrocié sie o potrzebne do tego urzadzenia (np. drabine), zwtaszcza jeaeli uwazai, ze bez tego czynnosci nie da sie Wykonaé. POWyZsze Wskazuje, Ze — zdejmujac sznurek — powod dziaiai na Wiasne ryzyko, ktore moZna traktowaé jako szeroko rozumiana zgode uprawnionego, Wyiaczajaca ewentualna bezprawnosé dziaiania funkcjonariusza. Co Wiecej, zdaniem Sadu Apelacyjnego brak jest W ogole poclstaw do uznania takiego dziaiania za bezprawne. Funkcjonariusz — polecajac zdjecie sznura — dziaiai W ramaeh porzadku prawnego, a to roWnie2 okoiicznosé Wyiaczaj aca bezpravvndsé takiego dziaiania. Niewatpliwie bowiemssznur nie jest przedmiotem, ktory skazany ma prawo posiadaé W eeli. Nie jest on wymieniony W art. 110a k.k.W. Nie zezwolii na jego posiadanie takze dyrektor zakladu kamego ustaiajac porzadek Wewnetrzny 13 raczej rezultat wyjątkowego zbiegu okoliczności, a przede wszystkim - nieuwagi samego powoda. Biorąc pod uwagę powyższe, uprawnione jest również stwierdzenie,"że szkoda, której uległ powód, nie wynikła W ogóle z cudzego działania (art. 24 § 1 k.c.). _ Ponadto zaznaczyć trzeba, iz nie wiadomo, z jakim konkretnie działaniem, uznanym za bezprawne, Sąd pierwszej instancji powiązał naruszenie dobra osobistego powoda. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia odwołane się w tym zakresie zarówno do „niezapewnienia właściwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności, w tym mozliwości suszenia bielizny” (k. 357), jak i działania pozwanego polegającego na poleceniu powodowi ,,-zdjęcia sznura bez zapewnienia mu do tego warunków” (k. 360). .Tak wskazano "wyzej, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, oceniany zgodnie z regułami wyznaczonymi art. 233. k.p.c., nie pozwala na poczynienie takich ustaleń. W zakładzie karnym umozliwiono osadzonym suszenie własnej bielizny. Fakt, iz było to mozliwe poza cela, stanowi z pewnością utrudnie-nie. Jednak odbywanie kary pozbawienia wolności z natury rzeczy wiąże sie z różnego rodzaju dolegliwościami, a osadzeni musza sie liczyć z pewnymi ograniczeniami. Podobnie, jezeli polecenie zdjęcia sznura nie było skierowane imiennie do powoda, tolpowód nie musiał tego robić, a tym bardziej ~ jezeli chciał to uczynić ~ mógł zwrócić się o potrzebne do tego urzadzenia (np. drabine), zwłaszcza jezeli uważał, ze bez tego czynności nie da się wykonać. Powyższe wskazuje, że - zdejmując sznurek - powód działał na własne ryzyko, które można traktować jako szeroko rozumianą zgodę uprawnionego, wyłączającą ewentualną bezprawność działania funkcjonariusza. Co więcej, zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest W ogóle podstaw do uznania takiego działania za bezprawne. Funkcjonariusz - polecając zdjęcie sznura - działał W ramach porzadku prawnego, a to' równiez okoliczność wyłaczaj aca bezprawność takiego działania. Niewątpliwie bowiemsznur nie jest przedmiotem, który skazany ma prawo posiadać w celi. Nie jest on wymieniony w art. ll0a k.k.w. Nie zezwolił na jego posiadanie takze dyrektor zakładu karnego ustalając porządek wewnętrzny --- STRONA 14 --- 14  zakiadu (art. 73 § 2 k.k.W.). Nie moze réwniez ujsé uwadze fakt, i2 sznur moze bye przedmiotem potencjalnie niebezpiecznym. Zawieszone zas na sznurze umieszczonym W celi ubrania z pewnoscia ograniczaja Widoeznose, uniemoiliwiajac zewnetrzna, kontrole tego, co sie dzieje W celi. W mysl zas ustawy o Siuzbie Wieziennej, do podstawowych zadafi tej shlzby nalezy, miedzy innymi, zapewnienie W zakiadzie kamym bezpieczefistwa (art. 2 ust. 2 pkt 6 powolanej ustawy), a obowiazkiem administracji zakiadu karnego jest podejmowanie odpowiednich dziaiafi W eelu zapewnienia skazanym bezpieczeiistwa osobistego W czasie odbywania kary (art. I08 k.k.W.). ' Bezprawnose — jako przedmiotowa cecha czynu sprawcy — tradycyjnie ujmowana jest jako sprzecznosé z obowiaziujacym porzadkiem prawnym. Rzeez W tym, czy czyn sprawcy byi zgodny, ezy tez niezgodnjl z obowiazujaeymi zasadami porzadku prawnego. Zdaniem Sadu Apelacyjnego, biorac pod uwage powyzsze Wskazania, brak jest podstaw do stwierdzenia, i2 po stronie pozwanego doszio do jakiegokoiwiek dziaiania, ktore mozna by uznaé za bezprawne. Powyzsze okolicznosoi przesadzaja o bezzasadnosei powodztwa 0 zadoséuczynienie oo do zasady, W caiosei. W pozostatej czesei apelacja pozwanego nie podlegaia uwzglednieniu. W ocenie Sadu Apeiacyjnego, uzasadnione jest — mimo przegranej powoda ~ nie obeiazanie powoda W ogole kosztami procesu, zgodnie z art. 102 k.p.c. PoWo.d jest niewatpliwie W trudnej sytuacji materialnej, zostai zwolniony W caiosci od kosztow sadowych oraz dzialal przez ustanowionego z urzedu peinomocnika. Powod mogi byé subiektywnie przekonany 0 slusznosci swego Zadania a bezzasadnosé Zadania nie byia oczywista, o czym swiadczy rozstrzygnieeie Sadu pierwszej instancji. Z tych wzgledow 0 kosztach procesu nalezaio postanowié na zasadzie slusznosci.  _ Apelaeja powoda okazala sie zasadna tylko W zakresie naruszenia § 2 ust. 3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci Z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie opiat za czynnosci radeow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Paiistwa koszt6W pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z 14 _ zakładu (art. 73 § 2 k.k.w.). Nie może również uj ść uwadze fakt, iż sznur może być przedmiotem potencjalnie niebezpiecznym. Zawieszone zaś na sznurze umieszczonym w celi ubrania z pewnością ograniczają widoczność, uniemożliwiając zewnętrzną kontrolę tego, co się dzieje w celi. W myśl zaś ustawy o Służbie Więziennej, do podstawowych zadań tej służby należy, między innymi, zapewnienie w zakładzie karnym bezpieczeństwa (art. 2 ust. 2 pkt 6 powołanej ustawy), 21 obowiązkiem administracji zakładu karnego jest podejmowanie odpowiednich działań w celu zapewnienia skazanym bezpieczeństwa osobistego w czasie odbywania kary (art. l08 k.k.w.). ' Bezprawność - jako przedmiotowa cecha czynu sprawcy - tradycyjnie ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. 'Rzecz w tym, czy czyn sprawcy był zgodny, czy też niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, biorąc pod uwagę powyższe wskazania, brak jest podstaw do stwierdzenia, iż po stronie pozwanego doszło do jakiegokolwiek działania, które można by uznać za bezprawne. Powyższe okoliczności przesądzają o bezzasadności powództwa o zadośćuczynienie co do zasady, W całości. W pozostałej części apelacja pozwanego nie podlegała uwzględnieniu. W ocenie Sądu Apelacyjnego, uzasadnione jest - mimo przegranej powoda ~ nie obciązanie powoda w ogóle kosztami procesu, zgodnie z art. 102 k.p.c. Powód jest niewątpliwie w trudnej sytuacji materialnej, został zwolniony w całości od kosztów sądowych oraz działał przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Powód mógł być subiektywnie przekonany o słuszności swego żądania a bezzasadność żądania nie była oczywista, o czym świadczy rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji. Z tych względów o kosztach procesu należało postanowić na zasadzie słuszności. - _ Apelacja powoda okazała się zasadna tylko W zakresie naruszenia § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat- za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z --- STRONA 15 --- 15 urzedu. Zgodnie z tym przzepisem, W sprawach, W ktorych strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu, opiate za czynnosci radcy prawnego Z tytulu zastepstwa prawnego Sad powinien podwyzszye o stawke podatku od towarow i usiug przewidziana dla tego rodzaju czynnosci W przepisach o podatku od towarow i usiug, obowiazujaea W dniu orzekania 0 tych opiatach. Nie ma’ Watpliwosci, it Sad pierwszej instancji nie uczynii powyzszego. 1, Stwierdziwszy, i2 Sad Okregowy nie zastosowai powoianego przepisu, a stosowny zarzut W tym Wzgledzie zawiera apelacja, rowniez W tym zakresie nalezaio zmienié zaskarzone orzeezenie. W pozostaiej czesci apeiacja pozwanego jest nieshlszna, a Sad pierwszej instancji nie dopusoii sie naruszenia Wskazanych przepiosow prawa materialnego, tj. art. 445 § 1 1<.e. ani art. 481 k.c. Powodztwo bowiem, Z przyezyn, dla ktoryeh uwzgledniono apelacje pozwanego, okazaio sie W caiosci bezzasadne. Nie zachodza W niniej szej sprawie W ogole przesianki uzasadniajaoe Zadanie powoda zasadzenia od pozwanego zadoséuczynienia. Zwazywszy na powyzsze, powodztwo nalezaio uznaé za bezpodstawne W caiosei, ezego konsekwencja byla zmiana zaskarzonego wyroku W odpowiedniej czesci,zgodnie z art. 386 § I k.p.c. W pozostaiym zakresie obie apelacje podlegaiy oddaleniu, stosownie do art. 385 k.p.e. Uwzgledniajac powoiane Wyiej przesianki uznano, i2 rowniez W zakresie kosztow postepowania apelacyjnego nalezy orzec na podstawie art. I02 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzedu W postepowaniu apelacyjnym postanowiono na podstawie §§ 15 i 16 W zW. z § 12 ust. 1 pkt 2 W ZW. 2 § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 Rozporzadzenia Ministra Sprawiediiwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie oplat "za czynnosci radcéw prawnych oraz ponoszeriia przez Skarb Pafistwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego US1lE1HOW1OH€g(3 Z 1.1I'Z@dll. . Z S1'.111S?E1('iOi1. . Ianuta §!ii~' 15 urzędu. Zgodnie z tym przepisem, W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego Sąd powinien podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzíaną dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Nie ma wątpliwości, iż Sąd pierwszej instancji nie uczynił powyższego. ¬__ Stwierdziwszy, iż Sąd Okręgowy nie zastosował powołanego przepisu, a stosowny zarzut w tym względzie zawiera apelacja, również w tym zakresie należało zmienić zaskarżone orzeczenie. W pozostałej części apelacja pozwanego jest niesłuszna, a Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego, tj. art. 445 §- 1 k.c. ani art-. 481 k.c. Powództwo bowiem, z przyczyn, dla których uwzględniono apelację pozwanego, okazało się w całości bezzasadne. Nie zachodzą w niniejszej sprawie w ogóle przesłanki uzasadniające żądanie powoda zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia. Zważywszy na powyższe, powództwo należało uznać za bezpodstawne w całości, czego konsekwencją była zmiana zaskarżonego wyroku w odpowiedniej części, -zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. W pozostałym zakresie obie apelację podlegały oddaleniu, stosownie do art. 385 k.p.c. Uwzględniając powołane wyżej przesłanki uznano, iż również w zakresie kosztów postępowania apelacyjnego należy orzec na podstawie art. 102 k.p.c. O kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym postanowiono na podstawie §§ 15 i 16 W zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat 'za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego USÍBHOW1OHCgQ Z l1I`Zę(ll1. . Z sim-lsrfiaztcii. _ 'anuta Ś!lii'