Wyrok I A Ca 61/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny we Wrocł

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I A Ca 61/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu – Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: Prezes SA Andrzej Niedużak Sędziowie: SSA Jan Surma SSA Elżbieta Lipińska (spr.) Protokolant: Justyna Łupkowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. we Wrocławiu na rozprawie sprawy z powództwa W. W. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w K. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 listopada 2010 r. sygn. akt I C 1852/09 oddala apelację. UZASADNIENIE Wyrokiem z 8 listopada 2010 roku Sąd Okręgowy w Świdnicy oddalił powództwo, którym powód domagał się zasądzenia na jego rzecz od Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w K. – kwoty 50.000 zł oraz kwoty 10.000 zł na rzecz Domu Dziecka (...) w J.. Sąd ten ustalił, że powód przebywał we wspomnianym Zakładzie Karnym w okresie od 24 marca do 16 maja 2006 roku, a przy przyjęciu złożył oświadczenie, że pali od 14-go roku życia po 10-20 papierosów dziennie. W czasie pobytu nie zgłaszał dolegliwości, w tym związanych z paleniem papierosów przez współosadzonych. W późniejszym okresie, przebywając w Areszcie Śledczym w J., powód palił papierosy przez okres prawie 3 lat. Sąd ustalił również, że sztućce używane w pozwanym zakładzie karnym spełniają normy Rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 października 2-004 roki w sprawie materiałów wyrobów do kontaktu z żywnością oraz Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 czerwca 2007 roku w zakresie migracji globalnej. --- STRONA 2 --- Sąd zwrócił uwagę, że powód w czasie pobytu w zakładzie nie zgłaszał żadnych skarg w przedmiocie przebywania w warunkach zagrażających zdrowiu. Ponadto co do oddziaływania związanego z używaniem sztućców, nie sposób przyjąć, że mogłyby one wywierać niekorzystny wpływ na zdrowie powoda, skoro spełniały wszelkie wymagane normy. W kwestii przebywania w celi dla palących Sąd wskazał na niekonsekwencję powoda, który wielokrotnie, przebywając w różnych zakładach karnych, składał różne oświadczenia w kwestii, czy jest osobą palącą, czy nie. Przy takich ustaleniach Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że powództwo jest nieuzasadnione, skoro ponadto powód nie wykazał, aby z przyczyn przez siebie wskazywanych poniósł jakikolwiek uszczerbek na zdrowiu. Od wyroku tego powód wniósł apelację, zarzucając sprzeczność wyroku z zebranym materiałem dowodowym, także uchybienie w postaci oddalenia jego wniosków o przesłuchanie świadków, współosadzonych z nim. Wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Po rozpoznaniu apelacji Sąd Apelacyjny uznał ją za oczywiście bezzasadną. Ustalenia Sądu Okręgowego są prawidłowe i Sąd Apelacyjny przyjmuje je za podstawę swojego rozstrzygnięcia. W kwestii dotyczącej oddalenia wniosków dowodowych powoda należy w pełni podzielić pogląd tego Sądu, że skoro powód nie podał adresów wnioskowanych przez siebie świadków, nie należało do obowiązków Sądu poszukiwanie ich z urzędu. W tej sytuacji dowody z ich przesłuchania nie mogły zostać przeprowadzone. Nie ma również podstaw, aby zakwestionować ocenę materiału dowodowego, dokonaną przez Sąd I instancji, która w pełni odpowiada regułom z art. 233 § 1 kpc. Powód nie wykazał ani uchybień po stronie administracji Zakładu Karnego, ani też jakiejkolwiek szkody, która miałaby zostać mu wyrządzona. Sam fakt osadzenia w celi dla palących (podkreślenia wymaga dodatkowo krótki, niespełna 3-miesięczny okres osadzenia) nie skutkuje automatycznie odpowiedzialnością strony pozwanej. Trzeba nadto zwrócić uwagę, że właśnie w tym zakładzie powód złożył oświadczenie, iż jest osobą palącą. Z tych względów apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 385 kpc Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. mw