Postanowienie I A Ca 520/08/

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I A Ca 520/08 / _:'77 ' M.. *'-_ \w I /` I _ ... łžfi ',, rs /Űålll ~ 0 c s WYROK iiENiu RzEczYPosPoLrrEJ PoLskiEJ Dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący 0 y: SSA Elżbieta Bieńkowska (spr.) yy Sędziowie _ : SA .Irena Ejsmont-Wiszowata SA Jadwiga Chojnowska Protokolant : Sylwia Radek - Łuksza po rozpoznainfiuw dniu S4 grudnia 2008 r.s wzßiałymstokui na rozprawie sprawy z powództwa Z M R przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w O o ustalenie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 22 lipca 2008 r. sygn. akt I C 142/08 l. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie ll w ten sposób, że ustala, iż powodowi Z M R przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy S 3/4 w O znajdującego się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej ,,” w 0; --- STRONA 2 --- ll. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 27.900 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za drugą instancję. UZASADNIENEE Powód Z M R w pozwie skierowanym przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej W O domagał się ustalenia, że przysługuje mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego W O przy ulicy S 3/4, będącego w zasobach pozwanej Spółdzielni. Wnosił także o skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego co do zgodności nieobowiązującego obecnie przepisu art. 227 prawa spółdzielczego z Konstytucją. V\/ uzasadnieniu żądania podał, iżw 1998 roku został wykluczony z grona członków spółdzielni wskutek nieopłacenia opłat eksploatacyjnych. Zgodnie z ówcześnie obowiązującym przepisem art. 227 prawa spółdzielczego wygasło -przysługujące mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, w następstwie czego-orzeczono jego eksmisję. Wskazał, że jego interes prawny iw ustaleniu 'wyraża rsięiwwtym,vvże -niefmavíiinnej możliwości 'zakwestionowania prawomocnego wyroku w sprawie o eksmisję. Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa w O wnosiła o odrzucenie pozwu, a z ostrożności procesowej o oddalenie powództwa. Pozwana podnosiła,.r~=że niedopuszczalne jest ustalanie w kolejnej sprawie okoliczności mającej walor prejudykatu w sprawie prawomocnie już rozstrzygniętej. Ponadto zarzuciła brak interesu prawnego po stronie powoda, wskazując, że wytaczając powództwo o ustalenie powód w istocie próbuje obejść ograniczenia właściwe dla powództwa przeciwegzekucyjnego z art. 840 k.p.c., w ramach którego niedopuszczalne jest podważanie obowiązku wynikającego z prawomocnego tytułu egzekucyjnego, stanowiącego orzeczenie sądu, W oparciu o okoliczności zaistniałe przed wydaniem tego orzeczenia. Wnosząc o oddalenie wniosku o skierowanie pytania do Trybunału Konstytucyjnego, pozwana wyraziła zapatrywanie, że samo stwierdzenie niezgodności z Konstytucją art. 227 prawa spółdzielczego niezniweczy skutków prawnych wyroku eksmisyjnego. --- STRONA 3 --- Wyrokiem z dnia 22 lipca 2008 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił wniosek pozwanej o odrzucenie pozwu, oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 5417 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Wyrok ten Sąd Okręgowy wydał w oparciu o następujące ustalenia: Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 15 lipca 2002 roku orzeczono eksmisje powoda z lokalu mieszkalnego położonego przy ulicy S 3/4 w O. Przydział tego lokalu powód otrzymał 21 marca 19971 roku. Zamieszkał w nim ze swoją matką J R. Od daty przydziału uchylał się od uiszczania na rzecz Spółdzielni opłat eksploatacyjnych związanych z korzystaniem z lokalu, wskutek czego uchwałą rady nadzorczej wykluczono go ze Spółdzielni. Walne zgromadzenie, do którego odwołał się od uchwały rady nadzorczej, podtrzymało uchwałę rady. Oddalone zostało także powództwo Z R o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia wyrokiem Sądu Okręgowego W Olsztynie rz dnia 13 kwietnia 2001 roku. Apelacja od tego wyroku oddalona zaś została wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2002 roku. Sąd rozpoznając tę sprawę przyjął, że sześciomiesięczny okres wskazany wart. 227 prawaspółdzielczego upłynął z dniem 6 grudnia 1998 roku, tj. ze z tym dniem wygasło przysługujące powodowi spółdzielcze własnościowe prawo czasienwaniapostępowaniasąd<›we9‹›wsprawie 0 uchylenisuchwałyg wykluczeniu powoda Spółdzielnia zwracała się do powoda z propozycjami zamiany zajmowanego mieszkania na mniejsze. Powód na propozycje te nie odpowiedział. Pismami z dnia 18 stycznia 2006 roku, 30 sierpnia~2007 roku i 13 grudnia 2007 roku powód zwracał się do Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni z prośbą o ponowne przyjęcie go w poczet członków, wskazując, że opłaty eksploatacyjne reguluje na bieżąco i nie ma żadnych zadłużeń z tegotytułu.~Na pisma te nie uzyskał odpowiedzi. Pozwana udzieliła natomiast odpowiedzi na wystąpienie senatora R G stwierdzając, że wiążą ją prawomocne wyroki zapadłe w sprawach toczących się z udziałem powoda. W dniu 27 grudnia 2007 roku komornik zawiadomił powoda o wszczęciu postępowania egzekucyjnego w oparciu o tytuł wykonawczy -- zaopatrzony w klauzulę wykonalności wyrok nakazujący eksmisje powoda. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2007 rokuSąd Rejonowy w Olsztynie oddalił powództwo powoda i jego matki J R o pozbawienie tw/W tytułu wykonawczego wykonalności. Apelacjaipowoda od tego wyroku została oddalona. --- STRONA 4 --- Oceniając tak ustalone okoliczności, Sąd Okręgowy odniósł się w pierwszej kolejności do wniosku pozwanej o odrzucenie pozwu, stwierdzając, że wprawdzie w rozpoznawanej sprawie i w sprawie o eksmisję występują te same strony, ale nie zachodzi tożsamość roszczeń, czego wymaga przepis art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c. Dlatego wniosek o odrzucenie pozwu podlegał oddaleniu na podstawie art. 222 k.p.c. Sąd pien/vszej instancji wskazał, że powód istnienie prawa, którego dotyczy żądanie, wywodzi z przyszłego pozytywnego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego niezgodność z Konstytucja nieobowiązujące przepisu art. 227 prawa spółdzielczego, które to orzeczenie wydane zostałoby na pytanie prawne Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę. Dalej wskazał Sąd, że przepis art. 227 prawa spółdzielczego obowiązywał w dacie wykluczenia powoda z grona członków Spółdzielni oraz W dacie orzeczenia eksmisji przez Sąd Rejonowy. Przepis ten był podstawą wygaśnięcia spółdzielczego prawa do lokalu, podstawą prawną orzeczonej eksmisji był zaś inny, także nieobowiązujący obecnie jrrrprzepis, a mianowicie przepis art. 210 § 1 prawa spółdzielczego. Przedmiotem sprawy o -eksmisję „jest „żądanie wydania lokalu, natomiast ,kwestia,.it„¿czy .nastątpiła ;utrata ...ęjtytułu rawnego do zajmowa nego trlokalu mieszkalnego stanowi w tym postępowaniu jedynie element stanu faktycznego sprawy- Sąd rozpoznający sprawę o eksmisję nie stosuje zatem przepisu określającego ,przesłanki jwygaśnięciaprawa dolokalu j(art.227 „prawa spółdzielczego),lecz jedynieuwzględnia skutki materialnoprawne wywołane przez ten przepis w konkretnej sprawie. Sąd wskazał, że kwestią tą zajmował się już Trybunał Konstytucyjny umarzając postępowanie w sprawie P 2/05 postanowieniem z dnia 18 stycznia 2006 roku (OTK-A 2006/1/10). Oceniając istnienie interesu prawnego powoda w ustaleniu, Sąd stwierdził, że wytoczone przez powoda „powództwo zmierza do wyeliminowania ,,z obrotu prawnego” prawomocnego tytułu egzekucyjnego - wyroku z dnia 15 lipca 2002 roku orzekającego eksmisję. Tymczasem przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości pozbawienia .wykonalności tytułu wykonawczego w drodze innego, całkowicie odmiennego rozstrzygnięcia tej samej w istocie kwestii między tymi samymi stronami. Dalej wskazał Sąd, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że interes prawny rozumieć „należy jako potrzebę prawną wynikająca z sytuacji prawnej, w której znajduje się osoba żądająca ustalenia. interes prawny występuje zatem wówczas, „gdy istnieje niepewność stosunku prawnego lub --- STRONA 5 --- prawa, przy czym nie może być on rozumiany subiektywnie, tj.. według odczucia powoda, ale obiektywnie, na podstawie rozumnej oceny sytuacji, w której powód występuje z tego rodzaju powództwem. Powód w ocenie Sądu Okręgowego wykazał tylko i wyłącznie istnienie subiektywnego interesu prawnego.Nie zachodzi bowiem w niniejszym przypadku niepewność stosunku prawnego lubrprawa. Są one jasne, a stanowią o tym prawomocne orzeczenia sądowe - wyrok oddalający powództwo powoda o uchylenie uchwały Walnego Zgromadzenia Spółdzielni Mieszkaniowej w O o wykluczenie z grona członków Spółdzielni oraz wyrok nakazujący eksmisję. Ponadto, zdaniem Sądu pierwszej instancji, powód wytaczając powództwo z jednoczesnym wnioskiem o skierowanie pytaniado Trybunału Konstytucyjnego o zgodność z Konstytucją art. 227 prawa spółdzielczego, w rzeczywistości zmierza do tego aby to Sąd -ustalił tistnienierinteresu prawnego. W ocenie Sądu, powód wykorzystuje powództwo o ustalenie dla celów świadomie nie związanych z ochroną prawną, której winien poszukiwać w postępowaniu o wznowienie postępowania w sprawach o uchylenie uchwały owykluczeniu ze spółdzielni i o eksmiSję¿ względnie w powództwie o stwierdzenie nieważności uchwały o wykluczeniu z grona członków. Końcowot* rtriwskazaiłt= Sąd że tv ,nawet stwierdzen ie rzez Trybu nał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisu art. 227"prawairspiółdzielczego rpowództwo*ipodlegałoby oddaleniu z powodu braku interesuprawnego. Skutkowało to oddalenie wniosku o skierowanie pytania do~Trybunału Konstytucyjnego, a w konsekwencji oddalenie powództwa. Jako podstawę prawną rozstrzygnięciaio kosztach procesu wskazał Sąd przepisy art. 98 k.p.c. i §-.6 pkt 7 i § 13 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku wsprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego lz urzędu (Dz. U.Nr 163, poz. 1349). Na skutek zażalenia pozwanej Sąd Apelacyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 2 września 2008 roku zmienił postanowienie o kosztach zawarte w wyroku w ten sposób, że należne pozwanej koszty procesu podwyższył do kwoty 15.317 złotych i zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zaskarżają wyrok w całości, a ponadto zaskarżając postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie oddalenia --- STRONA 6 --- wniosku o skierowanie pytania do Trybunału Konstytucyjnego i w przedmiocie oddalenia wniosku o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego skierowanego do Trybunału przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie lll C 1515/07. Skarżący zarzucił: - naruszenie art. 189 k.p.c. przez przyjęcie braku interesu prawnego po stronie powoda, jako materialnoprawnej przesłanki powództwa o ustalenie prawa w wyniku nieuwzględnienia i błędnej oceny okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy - nierozpoznanie istoty sprawy - które w konsekwencji doprowadziło do oddalenia powództwa, pomimo że powód wykazał, iż ma obiektywny interes prawny W ustaleniu prawa własnościowego do lokalu w oparciu o rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności art. 227 prawa spółdzielczego z Konstytucją, a brak jest innych środków prawnych ochrony jego praw podmiotowych; - naruszenie prawa procesowego poprzez nieuwzględnienie wniosku powoda o skierowanie r¿w,.ęnęiniejszej sprawiepytania .prawnego do Trybunału - Konstytucyjneg lub łtponownego zawieszenia postępowania oparciu o inne okoliczności do czasu odpowiedzi na pytanie prawne w sprawie lll C 1515/07 Sądu Okręgowego w Warszawie; 1 .. -naruszenie . art. „321 k.p.c. ,w zw. „z art. 222 k.p.c- oraz .prawa-irdo „niezależnego ,zaskarżania postanowień _- art- 394 § 1 .k.p.c. poprzez zamieszczenie sentencji wyroku kwestii nieobjętej żądaniem powoda tj. oddalenia wniosku o odrzucenie pozwu. Wskazując na powyższe zarzuty, powód wnosił o zmianę „zaskarżonego wyroku w całości i ustalenie, że powodowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w O przy ulicy S 3/4. Jako ewentualne, zostały zgłoszone wnioski: 1) o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ze wskazaniem do uzyskania W trybie art. 193 Konstytucji RP rozstrzygnięcia zadnienia pranego przez Trybunał Konstytucyjny w przedmiocie zgodności art. 227 prawa spółdzielczego z Konstytucją lub zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c., albo o zawieszenie postępowania przed Sądem drugiej instancji do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zapytanie Sądu Okręgowego Warszawie w sprawie l C 1515/07; 2) uchylenie własnego postanowienia l A Cz 493/08 n podstawie art. 359 --- STRONA 7 --- k.p.c. i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w Olsztynie do ponownego rozpoznania co do istoty sprawy po uzyskaniu rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zgodności z Konstytucją RP art. 227 § 2 prawa spółdzielczego. Skarżący wnosił ponadto o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem l i ll instancji, zasądzenie na jego rzecz tych kosztów od pozwanej, a w przypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem drugiej instancji. Pozwana Spółdzielnia Mieszkaniowa w O wnosiła o oddalenie apelacji. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie jest bezsporny. Ustalenia poczynione przez .Sąd pierwszej instancji, mające oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym,-Sąd Apelacyjny przyjmuje za własne. Wadliwa jest natomiast, zdaniem Sądu Apelacyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena prawna ustalonych okoliczności. wstępie"wskazać¶ trzeba,;ążezarzuty»naruszenia prawa procesowego i wnioski 31'ttiirtapelacji ttrzimierzające1'fdotft.,,spowodowania” zbadania przez i Trybunał Konstytucyjny zgodności art. 227 § 1 ustawy zdnia 16 września 1982 roku -- Prawo spółdzielcze z Konstytucją zdezaktualizowały się i nie wymagają szczegółowej oceny wobec tego, że wyrokiem z dnia 11 grudnia 2008 roku, sygn. K 12/08, Trybunał Konstytucyjny, porozpoznaniu wniosku Pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, orzekł, że art. 227 §1 ustawy z dnia 16 września 1982 roku - Prawo spółdzielcze w brzmieniu obowiązującym przed 15 stycznia 2003 roku, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Wyrok ten wszedł w życie z dniem ogłoszenia, tj. z dniem 22 grudnia 2008 roku (Dz. U. Nr 225, poz. 1503). Przepis art. 227 § 1, obowiązujący w dacie wykluczenia powoda z grona członków pozwanej Spółdzielni, przewidywał skutek w postaci wygaśnięcia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Stwierdzenie jego niekonstytucyjności oznacza zatem koniczność rozważenia, czy i jakie ma to znaczenie dla oceny zasadności powództwa rozpoznawanego w niniejszej sprawie tj powództwa o ustalenie przysługiwania powodowi spółdzielczegowłasnościowego prawa do lokalu. --- STRONA 8 --- Powyższe wiąże się z zagadnieniem mocy wstecznej orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego stwierdzających niekonstytucyjność aktu normatywnego lub jego części, zagadnieniem kontrowersyjnym, co do którego poglądy W doktiynie i orzecznictwie są podzielone. Sąd Najwyższy W wielu orzeczeniach opowiedział się zdecydowanie za koncepcją skuteczności orzeczeń Trybunału ex tunc i jest to pogląd w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominujący (zob. np. wyrok z dnia 10 listopada 1999 roku, sygn. I CKN 204/98, OSNC 2000, nr 5, poz.94; postanowienie z dnia 7 grudnia 2000 roku, sygn. Ill ZP 27/00, OSNAPUS 2001, nr 10, poz. 331; wyrok z dnia 26 września 2000 roku, sygn. Ill CKN 1089/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 37; postanowienie z dnia 15 stycznia 2003 roku, sygn. IV CKN 1639/00 nie publ., uchwała z dnia 3 lipca 2003 roku, sygn. lll CZP 45/03, OSNC 2004, nr 9, poz. 136; uchwała z dnia 23 czerwca 2005 roku, sygn. Ill CZP 35/05, OSNC 2006. nr 5, poz. 81). Zapadły także orzeczenia, W których Sąd Najwyższy wyraził odmienny pogląd, a mianowicie, że W sytuacji, gdy Trybunał inaczej nie postanowi jego orzeczenie stwierdzające niekonstytucyjność przepisu wywołuje skutki ex nunc (zob. wyrok z dnia 15 marca 2000 roku,sygn.rąII CKN 293/00, OSNC 2000,.nr 11,.poz. 209; wyrok z dnia 9 października 12003 roku, sygn.l CK 150/02, OSNC 2004,1nr 7.-¶8,-¿poz.„¿.132).¿„ Z punktu widzenia problieimiatyki występującej w niniejszej sprawie istotne są, zdaniem Sądu Apelacyjnego, stanowisko i argumentacja zawarte w uchwale Sądu Najwyższego zdnia 23 .czenivca 2005 roku,ll CZP 35/00. 1W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy wyraził mianowicie -pogląd,,..iż W sprawie z. powództwa spółdzielni mieszkaniowej o eksmisję _pozwany -- wykluczony członek spółdzielni może skutecznie powoływać się na ,przysługujące mu wobec spółdzielni spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu także wówczas, gdy wykluczenie nastąpiło przed wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2004 roku, K 32/03 (Dz. U. Nr 63, poz. 591). W uzasadnieniu zaś tej tezy wskazał m.in., że art. 190 ust. 3 i 4 Konstytucji nie daje podstawy do jednoznacznego rozstrzygnięcia zasięgu czasowego skutków prawnych orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, a dotychczasowy dorobek judykatury i doktryny uzasadnia wniosek, że nie jest możliwe wskazanie uniwersalnych reguł dotyczących intertemporalnych skutków orzeczeń Trybunału. Każdy Wyrok Trybunału musi być Więc rozpatrywany indywidualnie, przy uwzględnieniu charakteru przepisu, którego niekonstytucyjność została stwierdzona. Udzielając negatywnej odpowiedzi na pytanie, czy art. 178 ust. 1 ustawy o u.s.m., którego dotyczył wyrok Trybunału z dnia 30 marca 2004 roku, może być --- STRONA 9 --- zastosowany przez sąd jako podstawa rozstrzygnięcia w odniesieniu do stanów faktycznych sprzed wejścia wżycie tego orzeczenia, Sąd Najwyższy przywołał szereg argumentów, które -- z uwagi na to, że treść art. 227 § 1 prawa spółdzielczego jest niemal identyczna z treścią art. 17 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych - przemawiają, zdaniem Sądu Apelacyjnego, za skutkiem retrospektywnym także wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 grudnia 2008 roku sygn. K 12/08. Uznanie wstecznej skuteczności wymienionego wyroku, który wyeliminował z systemu prawnego przepis art. 227 § 1 prawa spółdzielczego, prowadzi do wniosku, iż przysługujące powodowi spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu nie wygasło. Wykazanie prawa, które ma być według żądania pozwu ustalone, jest tylko jedną z przesłanek powództwa 1 z art. 189 k.p.c. Drugą konieczną przesłanką merytoryczną powództwa o ustalenie 'jest interes prawny. Przyjmuje się, że interes prawny w ustaleniu zachodzi wówczas, gdy istnieje niepewność stanu prawnego lub prawa, a oczekiwane orzeczenie usunie tę niepewność, tj. wywoła takie skutki w stosunkach pomiędzy stronami procesu, w następstwie których ich sytuacja prawna zostanie określona jednoznacznie i tym samym wyeliminowane zostanie ryzyko naruszenia w przyszłości praw powoda (zob. np.lwyrok#Sądu'Najwyższego1z dnia 15-marca .2002 roku, sygn. ll CKN 919/99). zebrakjest interesuprawnego wtedy,gdyosoba zainteresowanatmożerw innej drodze osiągnąć wpełni ochronę swych praw (zob. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2008 roku, sygn. lll CSK 204/07, LEX nr 395051) W rozpoznawanej sprawiejest niewątpliwym, że istnieje niepewność co do tego, czy powodowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do określonego W pozwie lokalu. Przysługiwanie tego prawa powodowi pozwana Spółdzielnia konsekwentnie kwestionuje, czemu dała wyraz nie uznając powództwa o ustalenie oraz formułując warunki proponowanej ugody (tj. uzależniając odstąpienie od eksmisji i przyjęcie powoda W poczet członków od zapłacenia przez niego różnicy między aktualną wartością odrębnej własności lokalu i wartością spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w chwili jego wygaśnięcia), a wcześniej - wytaczając powództwo o eksmisję i kierując uzyskany W tej sprawie tytuł do egzekucji. Orzeczenie ustalające przedmiotowe prawo tę niepewność usunie. interes prawny powoda w ustaleniu spornego prawa wyraża się także w tym, że powód nie może uzyskać ochrony w innej drodze. W szczególności powód nie ma --- STRONA 10 --- możliwości wzruszenia prawomocnego wyroku orzekającego eksmisję z lokalu. Wprawdzie przepis art. 401 k.p.c. zawiera regulację umożliwiającą wznowienie postępowania W wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego vvydane zostało orzeczenie, jednakże upływ zawitego pięcioletniego terminu z art. 408 k.p.c. uniemożliwia powodowi skuteczne wniesienie skargi o Wznowienie postępowania W sprawie Sądu Rejonowego W Olsztynie I C 661/02, W której orzeczono eksmisję powoda z przedmiotowego lokalu. Ponadto, zakładając nawet, że taka możliwość istniałaby, to podważenie tytułu wykonawczego - wyroku eksmisyjnego zapewniłoby powodowi jedynie ochronę jego prawa do posiadania i korzystania z lokalu, podczas gdy powództwo o ustalenie zmierza do potwierdzenia istnienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, czyli do potwierdzenia także innych uprawnień podmiotu tego prawa majątkowego, W tym uprawnienia do swobodnego rozporządzania tym prawem i uzyskania jego realnej wartości rynkowej. I Uwzględnieniu powództwa o ustalenie przysługiwania powodowi spółdzielczego własnościowego prawa do lokalunie stoi na przeszkodzie, zdaniem Sądu .Apelacyjnego rrtym rskładzie, -przepis rart. 365 ¿§ 1 k-p.c..„Uwzg|ęd nienie powództwaio ustalenie nie prowadzitbowiem do sytuacji, W której funkcjonowałyby dwa sprzeczne ze sobą orzeczenia. Z Wiążącej mocy wyroku W sprawie o eksmisję wynika bowiemjedynie, iż W kolejnym procesie nie mogłaby być ponownie „badana kwestia uprawnienia powoda do posiadania i korzystania z lokalu. Z wyżej przedstawionych względów Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok (art. 386 § 1 k.p.c.), orzekając o kosztach postępowania odwoławczego na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.