Postanowienie I 1. oddal 2. zasqdza C 268/12 a apelacjg

--- STRONA 1 --- J MSIC Dnia 16 kw‘ Sad Apelabyjny w Warszawi ' Syn g .aktiACa 12 88112 _ u\.:' E=‘“J~' .;?‘_.' WYRO K . W IMIENIU ywllny w sklad ' Przewodnicz  RZECZYPOSPOLITEJ POLSKEEJ ' retnia 2013 r e I Wydz|al C ' z|e: qcy. SSA Katarzyna Polafiska Sgdziowie: Protokol  Farion SSA Bogdan S ' waerczakowski SSO (deI.) Beata Byszewska (spr.)' ant: sekr. sad. Marta Lach po rozpoznaniu W d ' mu 16 kwietnia 2013 r. w War na rozprawie szawie sprawy przeciwko Sk a  Dyrektorow 0 zap%at$ z powédztwa L. K. arbowi Pafislw i Zak+adu Karnego w Ch. na skutek apelacji powoda ocl wyroku Sagdu Okreggowego w Warszawie z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt I 1. oddal 2. zasqdza C 268/12 a apelacjg, od L. K na . rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwote 2.700 zi (dwa tysiqce siedemset) tytuiem postepowania apelacyjne Wyr.4 Wyrok Sqdu odwolawczego zwrotu kosztéw go. .r MSÍC Dnia 16 kw' Sąd Apelacyjny w Warszawi ' Syn g .ar‹±:Aca 12 88112 _ wu' š'=“`-=`~' .-;?1.' WYRO K _ W IMIENIU ywilny w skład ' Przewodnicz ' RZECZYPOSPOLITEJ POLSKEEJ ' letnia 2013 r e I Wydz|ał C ' z|e: ący. SSA Katarzyna Polańska Sędziowie: Protokol - Farion 88A Bogdan S ' waerczakowski SSO (del.) Beata Byszewska (spr.)' ani: sekr. sąd. Marta Lach po rozpoznaniu w d ` niu 16 kwietnia 2013 r. W War na rozprawie szawie sprawy przeciwko Sk a - Dyrektorow o zapłatę z powództwa L. K. arbowi Państw i Zakładu Karnego w Ch. na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 iipca 2012 r. sygn. akt I 1. oddal 2. zasądza C 268/12 a apelację, od L. K na . rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 2.700 zł (dwa tysiące síedemset) tytułem postępowania apelacyjne Wyr.4 Wyrok Sądu odwoławczego zwrotu kosztów go. --- STRONA 2 --- 2 I ACa 1288/12 UZASADNIENIE Pozwem Wniesionym w dniu 9 marca 2012 roku L. K. domagai sin; zasqdzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Dyrektora Zakladu Karnego w Ch. na swojq rzecz kwoty 80 000 zl tytuiem zado ééuozynienia za. naruszenie jego praw i débr osobistych. Powod Wskazal, ii w Zak1adzie.Karnym W Ch. przebywzfl od dnia 17 paidziernika 2002 roku do dnia 27 maja 2004 roku oraz od dnia 19 sierpnia 2004 roku do dnia 9 Iistopada 2004 roku, a oele, W ktorych odbywal karo byly przeludnione, poniewaz w celi przéznaczonej dla 4 osob przebywaio 6 lub 7 osadzonych  Pozwany Skarb Pafistwa, reprezentowany przez Dyrektora Zakladu Karnego W Ch., W odpowiedzi na pozew, Wniosl o oddalenie powodztwa W caioéci i zasqdzenie od powoda na rzeoz Skgrbu Pafistwa kosztowl postopowania, w tym kosztow zastegpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa, wedhlg norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 06 lipca 2012 roku Sqd Olcreggowy W Warszawie oddalil powodztwo oraz nie obciqfiyi powoda kosztami procesu. Powyzszy wyrok zapadl po dokonaniu przez Sa,d Okrqgowy nastegpuj qoych ustalefi faktycznych i rozwazafi prawnych: Powod L. K. osadzony byi w okresie od 17 paidzierhika 2002 roku do dnia 27 maja 2004 roku W Zaldédzie Karnym W Ch., nastopnie zostal przetransportowany do Agfesztu §1edczego w B., po czym W dniu 19 sierpnia 2004 roku ponownie przybyi do jednostki penitencjarnej W Ch., gdzie 2 I ACa 1288/12 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym W dniu 9 marca 2012 roku L. K. domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa reprezentowanego przez Dyrektora Zakładu Karnego W Ch. na swoją rzecz kwoty 80 000 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego praw i dóbr osobistych. Powód wskazał, iz W Zakładzie .Karnym w Ch. przebywał od dnia 17 października 2002 roku do dnia 27 maja 2004 roku oraz od _dnia 19 sierpnia 2004 roku do dnia 9 listopada 2004 roku, a cele, W których odbywał karę byly przeludnione, ponieważ w celi przeznaczonej dla 4 osób przebywało 6 lub 7 osadzonych - Pozwany Skarb Państwa, reprezentowany przez Dyrektora Zakładu Karnego W Ch., W odpowiedzi na pozew, wniósł o oddalenie powództwa W całości i zasądzenie od powoda na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 06 lipca 2012 roku Sąd Okręgowy W Warszawie oddalił powództwo oraz nie obciązył powoda kosztami procesu. Powyższy wyrok zapadł po dokonaniu przez Sąd Okręgowy następuj acych ustaleń faktycznych i rozważań prawnych: Powód L. K. osadzony był W okresie od 17 października 2002 roku do dnia 27 maja 2004 roku W Zakładzie Karnym W Ch., następnie został przetransportowany do Ąresztu Śledczego w B., po czym w dniu 19 sierpnia 2004 roku ponownie przybył do jednostki penitencjarnej W Ch., gdzie --- STRONA 3 --- 3 przebywal do dnia 9 listopada 2004 roku. W trakcie osadzenia powoda istnia%o zaludnienie przekraczajqce pojemnoéé Zaldadu Karnego W Ch. (okolicznoéé bezsporna). O istnieniu przeludnienia kaZd0razowo informowany by} s<—;’dzia penitencjarny, Wlaéciwy ze wzglqdu na miejsce osadzenia powoda. Kazdorazowe umieszczenie osadzonych W celach, gdzie metraz na jednego skazanego wynosii mniej niz 3 m2 bylo poprzedzone zarzgdzeniem Dyrektora Zaldadu Karnego W Ch. Po dniu 5 grudnia 2009 roku wszyscy osadzeni W przedrniotowej jednostce przebywali W celach, majqc zapewnione 3 m2 . _ Cele mieszkalne zapewniaiy odpowiednie, godziwe Warunki bytowe, wyposazone byly W sprzegt kwaterunkowy  zgodny z rozporzqdzeniem Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 12 listopada 1998 roku W sprawie Warunkow bytowych oséb osadzonych W zakladach karnyoh i aresztach éledczych (Dz. U. Nr 154, poz. 1012). We Wszystkich celach mieszkalnyoh kgoiki sanitarne oddzielone sa, Z jednej strony écianq, z drugiej strony plyta, nieprzeéroczystq, Wej écie umozliwiaja, drzwi przesuwne lub odpowiednie przeslonki. Zastosowana zabudowa ma stosownq Wysokoéé. Cele mieszkalne sq ogrzewane, mialy zapewnione odpowiednie oéwietlenie. Wentylacja. pomieszczefi odbywa sie; przewodami," ktorych droznoéé i funkcjonowanie jest prawidiowe. W trakcie osadzenia powod mial dostegp do ambulatorium i opieki medycznej. Powod korzysta} z zajoé kulturalno  oéwiatowych, biblioteki, sflowni. Jako Wiarygodne Sa,d I instancji ocenfl dowody z dokumentow dolzgczonych do odpowiedzi na pozew, poniewaz ichi autentycznoéé nie zostahz zakwestionowana przez strony, a ponadto Sqd nie znalaz} podstaw do ioh podwazenia Z urzqdu. Ponadto .z%oZone do akt dokumenty urzegdowe, korzystajqc z materialnej mocy dowodowej Wynikajqcej z treéci art. 244 k.p.c. stanowiq dowod tego, co zosta%0 W nich urzegdowo zaéwiadczone. 3 przebywał do dnia 9 listopada 2004 roku. W trakcie osadzenia powoda istniało zaludnienie przekraczające pojemność Zakładu Karnego W Ch. (okoliczność bezsporna). O istnieniu przeludnienia każdorazowo informowany był sędzia penitencjarny, właściwy ze względu na miejsce osadzenia powoda. Każdorazowe umieszczenie osadzonych W celach, gdzie metraż na jednego skazanego wynosił mniej niż 3 mz było poprzedzone zarządzeniem Dyrektora Zakładu Karnego W Ch. Po dniu 5 grudnia 2009 roku wszyscy osadzeni W przedmiotowej jednostce przebywali W celach, mając zapewnione 3 m2 . _ Cele mieszkalne zapewniały odpowiednie, godziwe warunki bytowe, wyposażone były W sprzęt kwaterunkowy - zgodny z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 listopada 1998 roku W sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 154, poz. 1012). We wszystkich celach mieszkalnych kąciki sanitarne oddzielone są z jednej strony ścianą, z drugiej strony płytą nieprzeźroczystą, wej ście umożliwiają drzwi przesuwne lub odpowiednie przesłonki. Zastosowana zabudowa ma stosowną wysokość. Cele mieszkalne są ogrzewane, miały zapewnione. odpowiednie oświetlenie. Wentylacja pomieszczeń odbywa się przewodami, których drozność i funkcjonowanie jest prawidłowe. W trakcie osadzenia powód miał dostęp do ambulatorium i opieki medycznej. Powód korzystał z zajęć kulturalno - oświatowych, biblioteki, siłowni. Jako wiarygodne Sąd I instancji ocenił dowody z dokumentów dołączonych do odpowiedzi na pozew, ponieważ ich autentycznośó nie została zakwestionowana przez strony, a ponadto Sąd nie znalazł podstaw do ich podwazenia z urzędu. Ponadto złożone do akt dokumenty urzędowe, korzystając z materialnej mocy dowodowej wynikającej z treści art. 244 k.p.c. stanowią dowód tego, co zostało W nich urzędowo zaświadczone. --- STRONA 4 --- 4 W ocenie Sqdu Okregowego powodztwo nie zaslugiwalo na. uwzglednienie, poniewaz powod nie Wykazai Zadnej z przesianek niezbednych do skonstruowania odpowiedzialnoéci pozwanego, mimo, ii to na nim zgodnie z przepisem art. 6 k.c. spoozywai ciezar udowodnienia tych przesianek, gdyz to on Wywodzi z nich korzystne dla siebie skutki prawne. Przede Wszystkim nie Wykazai istnienia adekwatnego zWia,zku przyc2:ynowo skutkowego miedzy dziaianiem pozwanego a szkodq mu VVyI’ZE§dZOI1&}. Sqd Okregowy Wskazai, Ze dobra osobiste cziowieka pozostajq pod ochronq Konstytucji RP, W ktérej' zawarte sa, przepisy dotyczape bezposirednio dobrosobistych. Wérod przepisow 0 Woinoéciach, prawach i obowiqzkach oziowieka, ustawodawca W art. 30 stanowi, Ze przyrodzona i niezbywalna godnoéé cziowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest Ob0WiE}Zi(i€1'I1 Wiadz publicznych. Obowiqzek ten powinien byé realizowany przez wiadze publiczne przede Wszystkim tam, gdzie Pafistwo dziaia W ramach imperium, realizujqc swoje zadania. represyjne, ktoiych Wykonanie nie moie prowadzié do Wiekszego ograniczenia praw cziowieka i jego godnoéci, niz to Wynika z zadafi oohronnych i celu zastosowanego érodka.  Oceniajqc zgloszone przez powoda roszczenie W kontekéeie poczynionych ustalefi faktycznyeh, Said Okregowy uznal W éwietle art. 23 k.e. i 24 k.c. i podnoszonego przez powoda naruszenia jego dobra osobistego W postaci godnoéci, 2e nie doszio do jego naruszenia. Sa,d Okregowyi wskazal, Ze Sqd Najwyzszy W wyroku z dnia 25 kwietnia 1989 roku (sygn. akt i CR 143/89, OSPiKA 1990, nr 9, poz. 330) wyj aénii, Ze godno§é osobista jest ta} sferq osobowoéci, ktora konkretyzuje sie W poczuciu Wiasnej Wartoéci czlowieka i oczekiwaniu szacunku ze strony innyoh iudzi. Poozucie ‘go, stanowigce istotny element psychiki cziowieka, ksztaltowane jest przez okolicznoéci zewnetrzne. Zapewnienie przez 4 W ocenie Sądu Okręgowego powództwo nie zaslugiwało na uwzględnienie, ponieważ powód nie wykazał żadnej z przesłanek niezbędnych do skonstruowania odpowiedzialności pozwanego, mimo, iż to na nim zgodnie z przepisem art. 6 k.c. spoczywał ciężar udowodnienia tych przesłanek, gdyż to on wywodzi z nich korzystne dla siebie skutki prawne. Przede wszystkim nie wykazał istnienia adekwatnego związku przyczynowo- skutkowego między działaniem pozwanego a szkodą mu wyrządzoną. Sąd Okręgowy wskazał, że dobra osobiste człowieka pozostają pod ochroną Konstytucji RP, W której' zawarte są przepisy dotyczące bezpośrednio dóbr_osobistych. Wśród przepisów o Wolnościach, prawach i obowiązkach człowieka, ustawodawca W art. 30 stanowi, że przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych. Obowiązek ten powinien być realizowany przez władze publiczne przede wszystkim tam, gdzie Państwo działa W ramach imperium, realizując swoje zadania represyjne, których Wykonanie nie może prowadzić do większego ograniczenia praw człowieka i jego godności, niż to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka. . Oceniając zgłoszone przez powoda roszczenie W kontekście poczynionych ustaleń faktycznych, Sąd Okręgowy uznał W świetle art. 23 k.c. i 24 k.c. i podnoszonego przez powoda naruszenia jego dobra osobistego W postaci godności, że nie doszło do jego naruszenia. Sąd Okręgowy' wskazał, że Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 25 kwietnia 1989 roku (sygn. akt i CR 143/89, OSPiKA 1990, nr 9, poz. 330) wyjaśnił, że godność osobista jest tą sferą osobowości, która konkretyzuje się W poczuciu własnej wartości człowieka i oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi. Poczucie to, stanowiące istotny element psychiki człowieka, kształtowane jest przez okoliczności zewnętrzne. Zapewnienie przez --- STRONA 5 --- 5 Paiistwo godziwych Warunkéw odbywania kary pozbawienia Wolnosci jest jednym z podstawowych Wymagafi demokratycznego pafistwa prawnego, ziiajdujapym W)/I'€:1ZV W normach prawa miedzynarodowego. Wynika to wprost z art. 10 ust. 1 ratyfikowanego przez Polske miedzynarodowego paktu praw osobistych i publicznych Z dnia 19 grudnia 1966 roku (Dz. U. 2: 1977 roku, Nr 38, poz. 167 i 169) oraz z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Cziowieka, stanowiqcych, Ze kazda osoba pozbawiona Woinosci bedzie traktowana W sposob humanitarny i 2 poszanowaniem przyrodzonej godnoéci oziowieka. Te zasady prawa miedzynarodowego W}/"I‘8.ZEljQ art. 40, 41 ust, 4 i 47 Konstytucji. . Przesiankq odpowiedzialnoéci za naruszenie cudzego dobra osobistego jest bezprawnosé dzialania, przez ktorq rozumie sie dzialanie (zaniechanie) sprzeczne z porzqdkiem prawnym i zasadami Wspoiiycia spoieoznego. Przepis art. 24 k.c. przewiduje domniemanie bezprawnosoi dziaiania naruszajqcego dobra osobiste, co powoduje, 2e na nim spoczywa. oiezar Wykazania, ii jego dziaianie byio zgodne z prawem. Powod jednak Winien uprzednio udowodnié fakt naruszenia jego dobra osobistego (art. 6 k.c.). Zgodnie z obowiqzujqcym W okresie odbywania pizez powoda kary pozbawienia Wolnosei przepisem art. 130 § 1 k.k.W. skazanego osadza sie W celi mieszkalnej Wieloosobowej Iub jednoosobowej. W mysl § 2 przywoianego przepisu powierzohnia W celi mieszkalnej, przypadajgca Iia skazanego, Wynosi nie mniej niz 3 mg. Cele wyposaza sie W odpowiedrii sprzet kwaterunkowy zapewniajqcy skazanemu osobne miejsce do spania, odpowiednie Warunki higieny, dostateczny dopiyw powietrzai odpowiednia, do pory roku temperature, wedhig norm okresionych dla pomieszczefi mieszkalnych, a takze oswietlenie odpowiednie do czytania. i Wykonywania pracy. Stosownie do tresci art. 248 § 1 k.k.W. W szczegolnie uzasadnionych 5 Państwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymagań demokratycznego państwa prawnego, znajdującym wyraz W normach prawa międzynarodowego. Wynika to wprost z art. 10 ust. 1 ratyfikowanego przez Polskę międzynarodowego paktu praw osobistych i publicznych z dnia 19 grudnia 1966 roku (Dz. U. z 1977 roku, Nr 38, poz. 167 i 169) oraz z art. 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, stanowiących, że każda osoba pozbawiona Wolności będzie traktowana W sposób humanitarny i z poszanowaniem przyrodzonej godności człowieka. Te zasady prawa międzynarodowego wyrażają art. 40, 41 ust, 4 i 47 Konstytucji. _ Przesłanką odpowiedzialności za naruszenie cudzego dobra osobistego jest bezprawność działania, przez którą rozumie się działanie (zaniechanie) sprzeczne z porządkiem prawnym i zasadami współżycia społecznego. Przepis art. 24 k.c. przewiduje domniemanie bezprawności działania naruszającego dobra osobiste, co powoduje, że na nim spoczywa ciężar wykazania, iż jego działanie było zgodne z prawem. Powód jednak winien uprzednio udowodnić fakt naruszenia jego dobra osobistego (art. 6 k.c.). Zgodnie z obowiązującym W okresie odbywania przez powoda kary pozbawienia wolności przepisem art. 130 § 1 k.k.w. skazanego osadza się W celi mieszkalnej wieloosobowej lub jednoosobowej. W myśl § 2 przywołanego przepisu powierzchnia W celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 mz. Cele wyposaża się W odpowiedni sprzęt kwaterunkowy zapewniający skazanemu osobne miejsce do spania, odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrzai odpowiednią do pory roku temperaturę, według norm określonych dla pomieszczeń mieszkalnych, a także oświetlenie odpowiednie do czytania i wykonywania pracy. Stosownie do treści art. 248 § 1 k.k.W. W szczególnie uzasadnionych --- STRONA 6 --- 6 Wypadlcach dyrektor zakiadu karnego iub aresztu sledczego mote umiescié osadzonych, na czas okreslony, W Wa.1‘L111i(E1Ci'1, W ktorych powierzchnia W oeli na jednq osobe Wynosi mniej niz 3 1112. O takirn umieszezeniu nalezy bezzwiocznie powiadomié sedziego penitencj arnego W ocenie Sedu powod nie udowodnii W procesie swych twierdzefi o nieludzkim i ponizajqcym go traktowaniu W czasie osadzania jako osadzonego W Zakiadzie Karnym W Ch. To nieludzkie traktowanie miaio polegaé na osadzeniu go W celach wraz z innymi osobami, skutkiem czego byio przeludnienie i nie zapewnienie mu tym samym Wiasciwych Warunkow socjalnobytowych. Jak Wskazano Wyzej Z mocy art. 6 1<.c. eiefzar dowodu W tym zaktresie spoczywai na powodzie. Pornimo tego powod poprzestai jedynie na. twierdzeniu nie popartym Zadnym dowodem. Jedynie pozwany przyznai, Ze W czasie odbywania przez powoda kary pozbawienia Wolnosci okresami Wystepowaio przeludnienie. W oeenie Sa,du Okregowego pozwany Skarb Pafistwa Wykazai, Ze jego dziaianie, W tym osadzenie powoda W celi W Warunkaoh, W ktorych powierzohnia na jedna, osobe Wynosiia mniej niz 3 mg, byio zgodne z prawem. Dyrektor przedmiotowej jednostki penitencjarnej stosownie do art. 248 § 1 k.k.W., Wydawai decyzje o umieszczeniu osadzonych na ozas okreslony W Wanmkach, W ktorych powierzchnia W celi na jednq osobe wynosi mniej niz 3 m2 i bezzwiocznie informowali o tym sedziego penitencjarnego. W ocenie Sqdu Okregowego dolegliwosci odczuwane przez powoda W zwigzku z okresowym przeludnieniem W celach byiyi immanentnie zwiqzane z kara, pozbawienia wolnosci stanowiegc jej nieunikriiony element cierpienia. Nie éwiadczq one jednak W Zadnym razie 0 naruszeniu godnoéci osobistej powoda, poniewaz nie przekroczyiy tego Wiasnie nieuniknionego elementu cierpienia. Niepbyiy tez W Zadnym razie upokarzajqce. Powod nie udowodnil W toku procesu, aby W ceiach, W ktorych byi osadzony, W inny 6 wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego może umieścić osadzonych, na czas określony, W Warunkach, W których powierzchnia W celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mz. O takim umieszczeniu należy bezzwłocznie powiadomić sędziego penitencj arnego W ocenie Sądu powód nie udowodnił W procesie swych twierdzeń o nieludzkim i poniżającym go traktowaniu W czasie osadzanie jako osadzonego W Zakładzie Karnym W Ch. To nieludzkie traktowanie miało polegać na osadzeniu go W celach wraz z innymi osobami, skutkiem czego było przeludnienie i nie zapewnienie mu tym samym właściwych warunków socjalne-bytowych. Jak wskazano wyżej z mocy art. 6 k.c. ciężar dowodu W tym zakresie spoczywał na powodzie. Pomimo tego powód poprzestał jedynie na twierdzeniu nie popartym żadnym dowodem. Jedynie pozwany przyznał, że W czasie odbywania przez powoda kary pozbawienia wolności okresami występowało przeludnienie. W ocenie Sądu Okręgowego pozwany Skarb Państwa wykazał, że jego działanie, W tym osadzenie powoda W celi W Warunkach, W których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niż 3 m2, było zgodne z prawem. Dyrektor przedmiotowej jednostki penitencjarnej stosownie do art. 248 § 1 k.k.W., wydawał decyzję o umieszczeniu osadzonych na czas określony W Warunkach, W których powierzchnia W celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 m2 i bezzwłocznie informowali o tym sędziego penitencjarnego. W ocenie Sądu Okręgowego dolegliwości odczuwane przez powoda W związku z okresowym przeludnieniem W celach były immanentnie związane z karą pozbawienia wolności stanowiąc jej nieunikniony element cierpienia. Nie świadczą one jednak W zadnym razie o naruszeniu godności osobistej powoda, ponieważ nie przekroczyły tego Właśnie nieuniknionego elementu cierpienia. Niebyły też W żadnym razie upokarzające. Powód nie udowodnił W toku procesu, aby W celach, W których był osadzony, W inny --- STRONA 7 --- 7 sposob, anizeli poprzez przeludnienie, naruszono jego dobra osobiste, nie Wykazai rowniei, Ze W zwiazku z tym przeludnieniem i generainie naruszeniem dobr osobistych doznai jakiegokolwiek uszczerbku. Ponadto jak Wynika z tresci zgromadzonego W sprawie materialu dowodowego Warunki tam panujace W Zaden sposob nie Wpiyneiy ujemnie na stan zdrowia fizycznego lub psychicznego powoda. Roapoziiajac przedmiotowa SpI‘2lWQ.Sqd I instancji brat pod uwage uehwaie Sadu Najwyzszego z dnia 18 paidziernika 2011 roku, o sygn. akt III CZP 25/ 11, niemniej jednak W toku postepowania powod nie Wykazai zwiazku przyczynowo  skutkowego miedzy wykonywaniem Wiadzy publicznej przez pozwanego a szkoda jakiej doznai poprzez zachowania pozwanego. _ I Dodatkowo Sad Okregowy uznai, Ze domagajae sie zadoséuczynienia powod naduzywa prawa podmiotowego. Zgodnie 2 treseia art. 5 k.o. nie mozna czynié ze swego prawa uiytku, ktory by byi sprzeczny ze spoieczno  gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub 2 zasadami Wspoizyoia spoieoznego. Takie dziaianie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uwazane za Wykonywanie prawa i nie korzysta Z ochrony. W ocenie Sadu Okregowego z niezaprzeozonych twierdzefi pozwanego Wynika, 2e cele mieszkalne, W ktérych przebywai powod byiy Wyposazone W sprzet kWaterunkoWy oraz urzadzenia sanitarne zgodnie z przepisami rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci Z dnia 17 paidziernika 2003 roku W sprawie Warunkow bytowych oséb osadzonych W zakiadach karnych i aresztach sledczych (Dz. U. z 2003 roku, Nr 186, poz. 1820), zapewniajac powodowi osobne miejsce do spania i odpowiednie Warunki do utrzymania higieny, nadto powod miai zapewniona bezplatna opieke medyczna, korzystai z kapieli, miai dostep do zimnej i ciepiej Wody, otrzymywal posiiki o odpowiedniej Wartosci odzywczej, mogi korzystaé z zajeé 7 sposób, aniżeli poprzez przeludnienie, naruszono jego dobra osobiste, nie wykazał również, ze W związku z tym przeludnieniem i generalnie naruszeniem dóbr osobistych doznał jakiegokolwiek uszczerbku. Ponadto jak wynika z treści zgromadzonego W sprawie materiału dowodowego warunki tam panujące W żaden sposób nie wpłynęły ujemnie na stan zdrowia fizycznego lub psychicznego powoda. Rozpoznając przedmiotowa sprawęA`Sąd I instancji brał pod uwagę uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2011 roku, o sygn. akt III CZP 25/ 11, niemniej jednak W toku postępowania powód nie wykazał związku przyczynowo - skutkowego miedzy wykonywaniem władzy publicznej przez pozwanego a szkodą jakiej doznał poprzez zachowania pozwanego. _ I Dodatkowo Sąd Okręgowy uznał, że domagając się zadośćuczynienia powód nadużywa prawa podmiotowego. Zgodnie z treścią art. 5 k.c. nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno - gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. W ocenie Sądu Okręgowego z niezaprzeczonych twierdzeń pozwanego wynika, ze cele mieszkalne, W których przebywał powód były Wyposażone W sprzęt kwaterunkowy oraz urządzenia sanitarne zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003 roku W sprawie warunków bytowych osób osadzonych W zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z 2003 roku, Nr 186, poz. 1820), zapewniając powodowi osobne miejsce do spania i odpowiednie warunki do utrzymania higieny, nadto powód miał zapewnioną bezpłatną opiekę medyczną, korzystał z kąpieli, miał dostęp do zimnej i ciepłej Wody, otrzymywał posiłki o odpowiedniej wartości odżywczej, mógł korzystać z zajęć --- STRONA 8 --- 8 . kulturalno  oswiatowych. Zatem powod miai Iepsze Warunki, niz znaczna ezesc’: osob przebywaj acych na Wolnoéci, ktore respektuja normy spoieczne, W tym normy prawa karnego, a ktore czesto bez swoj ej Winy Zyja W stanie niedostatku i ubostwa powodujaoych, iz sa chronicznie niedozywieni, przewiekle chorzy, czesto bez przysiowiowego ,,dachu nad giowa". Sad Okregowy podniési, Ze zwazywszy na dotychczasowa postawe Zyciowa reprezentowana przez powoda oraz realia spoieczno  ekonomiczne, ktore powoduja, i2 Z braku odpowiednich srodkow finansowych, realnyml W dalszym ciagu problemem W naszym kraju sa niedoiywione dzieei, renciéci Zyjacy na granicy biologicznej egzystencji, chorzy, W tym chore dzieci, ktorym odmawia sie z braku pieniedzy W tzw. ,,systemie siuzby zdrowia“ zastosowania kuraoji ratujacych Zyeie, czy ohoéby Zyoie to przedluzajacych lub czyniacych bardziej znosnym  Zadanie powoda uznaé nalezy jako ewidentnie sprzeczne z zasadami Wspoizycia spoiecznego. W tyrn stanie rzeczy przedrniotowe roszczenie, niezaleznie od oceny Zaniechaiiia przez powoda inicj at)/Wy doWodoWej, ocenié nalezy jako nie podlegaj ace ochronie prawnej. ' Zadanie zadoséuczynienia jest nieuzasadnione, zdaniem Sadu Okregowego takze z tego powodu 2e nawet przy przyjeciu bezprawnosci dzialafi pozwanego ivnaruszenia dobr osobistych powoda, ta forma rekompensaty jest przez Sad przyznawana nie W sposob obligatoryjny, iecz fakultatywny, na co Wskazuje tresé part. 448 k.c. W okoiicznosciaeh niniejszej sprawy Sad Okregowy nie dopatrzyi sie takiego stopnia naruszenia dobr osobistych powoda, ani duzego nasilenia ziej Woli po stronie pozwanego, Ze uzasadniaioby to uwzgiednienie powodztwa. Majac na Cuwadze Wszystkie" powyzsze okolicznosci, powodztwo podlegaio oddaleniu. I Rozstrzygniecie 0 kosztach procesu Zapadio na zasadzie art. 102 g _ kulturalno - oświatowych. Zatem powód miał lepsze warunki, niż znaczna część osób przebywaj ących na wolności, które respektują normy społeczne, W tym normy prawa karnego, a które często bez swoj ej winy żyją w stanie niedostatku i ubóstwa powodujących, iż są chronicznie niedożywieni, przewlekle chorzy, często bez przysłowiowego „dachu nad głową". Sąd Okręgowy podniósł, że zważywszy na dotychczasową postawę życiową reprezentowaną przez powoda oraz realia społeczno - ekonomiczne, które powodują, iż z braku odpowiednich środków finansowych, realnym' w dalszym ciągu problemem W naszym kraju są- niedożywione dzieci, renciści żyjący na granicy biologicznej egzystencji, chorzy, w tym chore dzieci, którym odmawia się z braku pieniędzy W tzw. „systeinie służby zdrowia" zastosowania kuracji ratujących życie, czy choćby życie to przedłużających lub czyniących bardziej znośnym - żądanie powoda uznać należy jako ewidentnie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. W tym stanie rzeczy przedmiotowe roszczenie, niezależnie od oceny "zaniechania przez powoda inicjatywy dowodowej, ocenić należy jako nie podlegające ochronie prawnej. ` Żądanie zadośćuczynienia jest nieuzasadnione, zdaniem Sądu Okręgowego także z tego powodu że nawet przy przyjęciu bezprawności działań pozwanego inaruszenia dóbr osobistych powoda, ta forma rekompensaty jest przez Sąd przyznawana nie W sposób obligatoryjny, lecz fakultatywny, na co wskazuje treść part. 448 k.c. W .okolicznościach niniejszej sprawy Sąd Okręgowy nie dopatrzył się takiego stopnia naruszenia dóbr osobistych powoda, ani dużego nasilenia złej woli po stronie pozwanego, że uzasadniałoby to uwzględnienie powództwa. Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, powództwo podlegało oddaleniu. i Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło na zasadzie art. 102 --- STRONA 9 --- 9 k.p.c. Apelaoje od tego rozstrzygniecia ziozyl powod, zaskariajae Wyrok W zakresie oddalonego powodztwa. Zaskarzonemu Wyrokowi poW6d zarzucii : obraze przepisow prawa materialnego, tj. art. 24 k.c. poprzez uznanie, Ze umieszozenie powoda W przeiudnionej celi nie naruszyio jego dobr osobistych oraz art. 448 k.c. poprzez przyj ecie, Ze zadoséuczynienie za doznana krzywde nie mote zostaé przyznane, poniewaz nie naruszono dobr osobistych powoda; obraze przepisow postepowania, ktora miaia Wplyw na tresé orzeczenia, tj. 1. art. 214 k.p.c. poprzez nie doprowadzenie powoda z aresztu na rozprawe dnia 06 lipca 2012r. pomimo, Ze powod byi uprawniony do udziaiu W posiedzeniu, zas osobisty udziai powoda byi uzalezniony od nakazu doprowadzenia , ktory powinien bye przez Sad Wydany; 2. art. 228 § 1 i 2 k.p.c. poprzez pominiecie , i2 fakty powszechnie znane nie Wymagaja dowodu; 3. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez naruszenie swobodnej oceny doWod6W z uwagi na ich sprzecznosé z istota ustalefi Sadu i trescia zebranego W sprawie materiaiu dowodowego; 4. art. 299 k.p.c. poprzez nie przesiuehanie strong 5. art. 473 k.p.c. poprzez nie przesluchanie W sprawie Zadnych swiadkow, a takze nie poinformowanie powoda o mozliwosci inicjatywy dowodowej W postaci przeshichania swiadkow czy przeprowadzenia innych dowodow. Wnoszac powyisze Zarzuty powod Wniési o uchylenie Wyroku i uwzglednienie powodztwa. Pozwany W odpowiedzi na apelacje Wniosi o jej oddalenie i zasadzenie 9 k.p.c. Apelację od tego rozstrzygnięcia złożył powód, zaskarżając wyrok w zakresie oddalonego powództwa. Zaskarżonemu wyrokowi powód zarzucił : -obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 k.c. poprzez uznanie, że umieszczenie powoda W przeludnionej celi nie naruszyło jego dóbr osobistych oraz art. 448 k.c. poprzez przyjęcie, że zadośćuczynienie za doznaną krzywdę nie może zostać przyznane, poniewaz nie naruszono dóbr osobistych powoda; -obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. l. art. 214 k.p.c. poprzez nie doprowadzenie powoda z aresztu na rozprawę dnia 06 lipca 2012r. pomimo, że powód był uprawniony do udziału W posiedzeniu, zaś osobisty udział powoda był uzależniony od nakazu doprowadzenia , który powinien być przez Sąd wydany; 2. art. 228 § 1 i 2 k.p.c. poprzez pominięcie , iż fakty powszecłmie znane nie wymagają dowodu; 3. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez naruszenie swobodnej oceny dowodów z uwagi na ich sprzeczność z istotą ustaleń Sądu i treścią zebranego W sprawie materiału dowodowego; 4. art. 299 k.p.c. poprzez nie przesłuchanie stron; 5. art. 473 k.p.c. poprzez nie przesłuchanie W sprawie zadnych świadków, a także nie poinformowanie powoda o możliwości inicjatywy dowodowej w postaci przesłuchania świadków czy przeprowadzenia innych dowodów. Wnosząc powyższe zarzuty powód wniósł o uchylenie wyroku i uwzględnienie powództwa. Pozwany w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie i zasądzenie --- STRONA 10 --- '10 kosztow postepowania, W tym kosztow zastepstwa procesowego na rzecz Skarbu PafistwaProkuratorii Generalnej SP. Sad Apelacyjny zWaZy1, co nastepuje: Na Wstepie odniesé sie naleiy do podniesionego W toku postepowania przez strone pozwana zarzutu przedawnienia roszczenia, do ktérego Sad Okregowy W ogole nie odniésl sie. W ocenie Sadu Apelacyjnego roszczenie powoda 0 zapiate zadoséuczynienia na podstawie art. 448 k.c. ulegio W caiosci przedawnieniu, gdyz dotyczy ono doiegiiwoéci zwiazanych z odbywaniem kary pozbawienia Wolnosoi W opisywanych przez powoda Warunkach W trakoie pobytu W Zakiadzie Karnym W Ch., W okresie od dnia 17 paidziernika 2002 r. do 27 maja 2004 r. oraz 19 sierpnia 2004 r. do 09 iistopada 2004 r. (pomimo, Ze Sad Okregovvy biednie Wskazai rok 2011). Roszczenie powoda ulegio przedawiiieniu, przy czym za okres od 10 sierpnia do 09 listopada 2004 roku na podstawie art. 4421 § 1 1<.c. , a za Wezesniejszy okres na podstawie obecnie juz nie obowiazujacego art. 442 § 1 k.o. Oba przepisy tak samo regulowaiy kwestie trzyletniego przedawnienia roszczeii Wynikaj acych z czynu niedozwolonego nie bedacego zbrodnia ani Wystepkiem oraz nie powodujacego rozstroju zdrowia badi uszkodzenia ciaia. Przepis art. 4421 § 1 k.c. zostai Wprowadzony do porzadku prawnego z dniem 10 sierpnia 2007 roku ustawa z dnia 16 lutego 2007 roku o zmianie ustawy Kodeks cywilny i zgodnie z art. 2 tej ustawy do roszozefi powstaiych przed dniem jej Wejécia W Zycie, a Wedhlg przepiséw tej ustawy jeszcze nie przedawnionych stosuje sie przepisy art. 4421 § 1 k.c. Wediug brzmienia uchylonego 442‘ § 1 W dniu 10 sierpnia 2007 roku , tj. W dacie Wejsoia W Zycie ustawy nowelizujacej nie byio przedawnione roszezenie powoda za okres 3 iat Wstecz. Roszozenie to ulegio zatem przedawnieniu na podstawie art. 4421 § 1 k.c. _ _ "10 kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa-Prokuratorii Generalnej SP. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Na wstępie odnieść się należy do podniesionego W toku postępowania przez stronę pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia, do którego Sąd Okręgowy w ogóle nie odniósł się. W ocenie Sądu Apelacyjnego roszczenie powoda o zapłatę zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. uległo W całości przedawnieniu, gdyż dotyczy ono dolegliwości związanych z odbywaniem kary pozbawienia wolności w opisywanych przez powoda warunkach w trakcie pobytu w Zakładzie Karnym W Ch., W okresie od dnia 17 pażdziernika 2002 r. do 27 maja 2004 r. oraz 19 sierpnia 2004 r. do 09 listopada 2004 r. (pomimo, że Sąd Okręgowy błędnie wskazał rok 2011). Roszczenie powoda uległo przedawnieniu, przy czym za okres od 10 sierpnia do 09 listopada 2004 roku. na podstawie art. 4421 § 1 k.c. , a za wcześniejszy okres na podstawie obecnie już nie obowiązującego art. 442 § 1 k.c. Oba przepisy tak samo regulowały kwestię trzyletniego przedawnienia roszczeń wynikających z czynu niedozwolonego nie będącego zbrodnią ani występkiem oraz nie powodującego rozstroju zdrowia bądź uszkodzenia ciała. Przepis art; 4421 § 1 k.c. został wprowadzony do porządku prawnego z dniem 10 sierpnia 2007 roku ustawą z dnia 16 lutego 2007 roku o zmianie ustawy Kodeks cywilny i zgodnie z art. 2 tej ustawy do roszczeń powstałych przed dniem jej wej ścia W życie, a według przepisów tej ustawy jeszcze nie przedawnionych stosuje się przepisy art. 4421 § 1 k.c. Według brzmienia uchylonego 4421 § 1 w dniu 10 sierpnia 2007 roku , tj. W dacie wejścia W życie ustawy nowelizującej nie było przedawnione roszczenie powoda za okres 3 lat wstecz. Roszczenie to uległo zatem przedawnieniu na podstawie art. 4421 § 1 k.c. _ _ --- STRONA 11 --- 11 Powod niewatpliwie Wiedzial juz W 2004 r., tj. W trakcie pobytu W Zakladzie Karnym W Ch., ze cele W zakiadzie karnym, W ktorym przebywai, sa przeludnione. Niewatpliwie rowniez znal podmiot odpowiedzialny za naprawienie tej szkody, wiedziai bowiem , ktory organ pafistwa zadecydowai 0 jego osadzeniu i 0 sposobie Wykonywaiiia kary pozbawienia Wolnosci. O powyzszej Wiedzy powoda swiadczy treéé pism przez niego skiadanych (W tym apeiacji), W ktorych powod dokiadnie opisuje Warunki W jakich przebywal. I _ _. Powyzszy zarzut przedawnienia zostai podniesiony przez pozwanego juz W odpowiedzi na pozew z dnia 18 maja 2012 r., a ponowiony takze W odpowiedzi na apelacje. Powyzszy zarzut W ocenie Sadu Apeiaoyjnego byi zasadny i zasiugiwai na uwzglednienie, a Wobec tego zadanie powoda jak przedawnione nie podlegaio uwzgiednieniu. . Z tej przyczyny brak jest podstaw do rozpoznawania zarzutow podniesionych W apelacji przez powoda i nalezaio ja oddalié na podstawie art. 385 1<.p.c. O kosztaoh procesu W postepowaniu apelaoyjnym orzeczono na podstawie art. 98 § 1.1 3 k.p.c. W zwiazku z art. 108 § 1 k.p.c. Sad Apelacyjny uznal, ze powéd zgodnie z zasada odpowiedziainosci za Wynik procesu Wyrazona W art. 98 § 1 1<.p.c. powinien zwrocié pozwanemu koszty zastepstwa procesowego. Zgodnie bowiern z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sadowych W sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167 poz. 1398 ze zm.) zwoinienie od kosztow sadowych, z ktorego W niniejszej sprawie korzysta powod, nie zwalnia strony od obowiazku zwrotu kosztow procesu przeoiwnikowi. Przyczyny usprawiedliwiajace ubieganie sie przez strone o zwolnienie od kosztow sadowych nie Wystarcza, aby Wyiaczyé zastosowanie ll Powód niewątpliwie wiedział już W 2004 r., tj. w_ trakcie pobytu W Zakładzie Karnym W Ch., że cele W zakładzie karnym, W którym przebywał, są przeludnione. Niewątpliwie również znał podmiot odpowiedzialny za naprawienie tej szkody, wiedział bowiem , który organ państwa zadecydował o jego osadzeniu i 0 sposobie wykonywania kary pozbawienia wolności. O powyższej wiedzy powoda świadczy treść pism przez niego składanych (W tym apelacji), w których powód dokładnie opisuje warunki W jakich przebywał. 4 _ .. Powyższy zarzut przedawnienia został podniesiony przez pozwanego już W odpowiedzi na pozew z dnia 18 maja 2012 r., a ponowiony także w odpowiedzi na apelację. -Powyższy zarzut W ocenie Sądu Apelacyjnego był zasadny i zasługiwał na uwzględnienie, a wobec tego żądanie powoda jak przedawnione nie podlegało uwzględnieniu. _ Z tej przyczyny brak jest podstaw do rozpoznawania zarzutów podniesionych W apelacji przez powoda i należało ją oddalić na podstawie art. 385 k.p.c. O kosztach procesu W postępowaniu apelacyjnym orzeczono na podstawie art. 98 § li 3 k.p.c. W związku z art. 108 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny uznał, że powód zgodnie z zasadą odpowiedzialności za Wynik procesu wyrażoną W art. 98 § 1 k.p.c. powinien zwrócić pozwanemu koszty zastępstwa procesowego. Zgodnie bowiem z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych W sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167 poz. 1398 ze zm.) zwolnienie od kosztów sądowych, z którego w niniejszej sprawie korzysta powód, nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Przyczyny usprawiedliwiające ubieganie się przez stronę o zwolnienie od kosztów sądowych nie wystarczą, aby wyłączyć zastosowanie --- STRONA 12 --- 12 ustanowionej W art. 98 § 1 k.p.c. reguiy, ze przegrywajacy spor zwraca koszty procesu stronie, ktorej racje zostaiy uznane za siuszne. Sad moze zwolnié strone od obowiazku zwrotu kosztow procesu na podstawie art. 102 k.p.c. jezeli stwierdzi, ze zachodzi Wypadeki szczegolnie uzasadniony. Okolicznosci, ktére uprawniaja do zastosowania tego przepisu ocenia sad i ocena ta nastepuje niezaleznie od przyznanego zwolnienia od kosztéw sadowyeh (postanowienie Sadu Najwyzszego z dnia 26 stycznia 2007 roku V CSK 292/06, niepublik). Zakres zastosowania art. 102 k.p.c. ogranicza Wykiadnia funkcjonalna, nakazujaca stosowaé go Wyjatkowo W szczegolnie uzasadnionych Wypadkaoh.  Fakt zwolnienia powoda od kosztow sadowych. nie zwalnia go od obowiazku zwrotu lrosztow przeoiwnikowi, jezeli istnieje podstawa prawna do zasadzenia takich 1<oszt6W ( postanowienie Sadu Najwyzszego z dnia 05 lipca 2012 rokuIV CZ 42/12, Lex nr 1228597). W rozpoznawanej sprawie nie ulega Watpliwosci, ze to powod przegrai proces. W oeenie Sad Apelaeyjnego brak jest podstaw do zastosowania W stosunku do powoda art. 102 k.p.c., gdyz nie zachodzi szczegolnie uzasadniony Wypadek. Wskazaé nalezy, ze sam pobyt powoda W zakladzie karnym nie moze decydowaé 0 tym, ze zaistniai W przypadku powoda szczegolnie uzasadniony wypadek uzasadniajacy odstapienie od reguly Wyrazonej W art. 98 § 1 k.p.c. Z powyzszych przyczyn powéd zostai obciazony obowiazkiem zwrotu kosztow procesu na rzecz pozwanego. . zgodrzoéé z orjginaiem . .1 12 ustanowionej W art. 98 § 1 k.p.c. reguły, że przegrywający spór zwraca koszty procesu stronie, której racje zostały uznane za słuszne. Sąd może zwolnić stronę od obowiązku zwrotu kosztów procesu na podstawie art. 102 k.p.c. jeżeli stwierdzi, że zachodzi Wypadek szczególnie uzasadniony. Okoliczności, które uprawniają do zastosowania tego przepisu ocenia sąd i ocena ta następuje niezależnie od przyznanego zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2007 roku V CSK 292/06, niepublik.). Zakres zastosowania art. 102 k.p.c. ogranicza wykładnia funkcjonalna, nakazująca stosować go wyjątkowo W szczególnie uzasadnionych wypadkach. - Fakt zwolnienia powoda od kosztów sądowych. nie zwalnia go od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi, jeżeli istnieje podstawa prawna do zasądzenia takich kosztów ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 05 lipca .2012 roku- IV CZ 42/12, Lex nr 1228597). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że to powód przegrał proces. W ocenie Sąd Apelacyjnego brak jest podstaw do zastosowania W stosunku do powoda art. 102 k.p.c., gdyż nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek. Wskazać należy, że sam pobyt powoda w zakładzie karnym nie może decydować 0 tym, że zaistniał W przypadku powoda szczególnie uzasadniony Wypadek uzasadniający odstąpienie od reguły wyrażonej W art. 98 § 1 k.p.c. Z powyższych przyczyn powód został obciążony obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. . zgodność z oryginałem .-' .-‹