Postanowienie I 1 Kow 2639/21 POSTANOWIENIE Dnia

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt I 1 Kow 2639/21 POSTANOWIENIE Dnia, 11 lutego 2022 r. Sąd Okręgowy w Elblągu Sekcja do Spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych II Wydziału Karnego w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Rafał Matysiak Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Korotkiewicz rozpoznał na posiedzeniu przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Elblągu Krzysztofa Piwowarczyka rozpoznał sprawę AMNNIINN WINNIE yna JIA na skutek skargi w/w skazanego na decyzję Komisji Penitencjarnej Aresztu Śledczego w EE na podstawie art. 7 $ 5 k.k.w. postanawia: nie uwzględnić skargi skazanego i utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Uzasadnienie: Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.kw. podstawą zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego (w tym komisji penitencjarnej zakładu karnego), może być jedynie niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem. W ocenie Sądu skarga skazanego AlE wiIEE z dnia 30.11.2021 r. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zawiera wskazania, na czym miałaby polegać owa niezgodność, polemizuje jedynie ze stanowiskiem administracji jednostki. Skarżący podnosi zarzuty dotyczące decyzji komisji penitencjarnej z dnia 30.11.2021 r. odnośnie braku zgody na zmianę klasyfikacji. Komisja Penitencjarna dokonując oceny postępów AMIN IEEE w procesie resocjalizacji wskazała, iż w przypadku osadzonego nie występują przesłanki merytoryczne do zmiany warunków odbywania kary, m.in. uwagi na występujące u skazanego w przeszłości tendencje suicydalne wskazane jest dalsze jego przebywanie w oddziale zamkniętym. Jednocześnie z uwagi na chęć skazanego do większego zaangażowania w oddziaływania readaptacyjne skierowano go do odbywania kary w systemie programowanego oddziaływania. Analizując dokumentację osobopoznawczą Komisja Penitencjarna przy podejmowaniu w/w decyzji miała na uwadze względy penitencjarne, odnoszące się do prawidłowego wykonania kary przez skazanego. W tym miejscu godzi się podkreślić, iż Dyrektor jednostki jak i podlegli mu funkcjonariusze i pracownicy cywilni zawsze biorą pod uwagę indywidualną sytuację życiową czy zdrowotną osadzonych. Skarżącemu nie utrudniano w żaden sposób prawidłowego realizowania jego uprawnień, miał on zapewnione wszelkie prawa przysługujące mu jako osobie skazanej, które wynikają z KKW i regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości, co do właściwego postępowania administracji aresztu śledczego, a zaskarżona decyzja komisji penitencjarnej jest bezwzględnie trafna i brak jest podstaw do jej zmiany. Została ona wydana przez uprawniony organ, we właściwym trybie, przy prawidłowej wykładni przepisu będącego podstawą rozstrzygnięcia. W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie.