Postanowienie H C 795

--- STRONA 1 --- an Na pudstawie ustawy z dnia 6.09.2601 r. o dnstqpae Sygn. akt H C 795;’ 11 . PI‘'6 131101“ "1 61%|?" a dukumentu lub w ionnie przeiworzone] szxgvd SLOW do inlormacii puhlicznej Dz. U. H2 pox. 1199 2 pozn zm ka '20: a‘ bliczn wlorrnie WYROK ........ ........ ........... . mug | nazwisku wnwskodawcy WIMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ..... ......... V armas wniuskudawcy Dnia .1 paidziernika 2012 r. . Sqd Okrqgowy W Warszawie Wydzial II Cywilny W skiadziez Przewodniczaccyz SSO Tomasz Wojciechowski Protokoiantz sek. sqd. Wioleta Folman p0 rozpoznaniu na rozprawie W dniu I paédziemika 2012 r. W Warszawie sprawy z powédztwa (...) S.A. W P. przeciwko Skarbowi Pa1'1stWa Naczelnemu Sqdowi Administracyj nemu oraz Kancelarii Sejmu Rzeczpospolitej Poiskiej zastqpowanemu przez Prokuratorieg Generalnq Skarbu P&fiS1IWEl 0 zaplateg ' I. powédztwo oddala; II. zasqdza 0d (...) S.A. W P. na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu P&fiS1lWE1 kwotq 7.200,  Z1 (siedem tysiqcy dwieslcie zlotych) tytulem zwrotu kosztéw procesu. II C 795111 UZASADNIENIE W pozwie zlozonym W dniu 12 paidziernika 2011 r. powéd — (...) S.A. z siedzibqw P. Wniésl 0 zasaflzenie 0d pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przcz Sejm RP oraz Prezesa Naczelnego Sqdu Administracyj nego w Warszawie kwoty 13.969.800,00 Z1 Wraz 2 odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia p0zWu do dnia zaplaty, tytuhzm odszkodowania z tytulu zaniechania legislaoyjnego po stronie Sejmu RP oraz bkgdnej wykladni przepisu art. 98 ust. 1 11sta,wy 0 gospodarcezxuieruchomoéciami przez Naczelny Sqd Administracyjny. ~ Uzasadniaj qc zqdanie pozwu powéd wskazaé, iz dochodzi odszkodowania za szkodq, ktérq poniési W zwizmczku z oznaczeniern bqdqcych jego wlasnoéciq dzialek W decyzj ach Dyrektora Zarzagiu (...)w P.z dnia 15 listopada 1999 r. jako drég wewnqtrznych W rozumieniu ustalry z dnia 21 marcg 1985 r. 0 drogach publicznych ij. jako dzialek, ktérc nie przeszly ex lege na wlasnoéé Miasta P.za odszkodowaniem. Odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa za powyzsze Wiage siq, zdaniem powoda, z dz»ia1aln0§ciaLSejmu Rzeczypospolitej Polskiej Z uwagi na zaniechanie legislacyjne polegajatcc3 na doprowadzeniu do sytuacji, W ktérej doszlo do wywlaszczenia faktycznego niemchomoéci powoda bez stosownego odszkodowania, a takze Prczesa. Naczelnego Sqdu Administracyjnegmz uwagi na dokonanie bhgdnej wykladni ' przepisu art. 98 ust. 1 W zW. z art. 93 ust.”1Austawy 0 gospodarce nieruqhomoéciami, co z --- STRONA 2 --- 0 kolei skutkowalo oddaleniem skarg powoda od decyzji odmawiaj qcych ustalenia odszkodowania Wymkiem z dnia 16 paidziemika 2001 r. Zajrnuj etc stahowisko na rozprawio W dniu 18 maja 2012 r. pehwmocnik powoda Ws1<aza1a ostatccznie jako Wlaéoiwe statio fisci pozwanego Skarbu Pafistwa — Kancolario Sejmu, W miej sce dotychczaé Wskazanego Sojmu, obok wskazanego juZ W pozwie Naozelnego Sqdu Adrninistraoyjnogo. Wskazal iZ roszozenie powoda opiera na istnieniu Wadliwych rozwiqzafi prawnyoh W ustawie 0 gospodarce nierucho111_QS5:ian1i jak i bhgdnym zastosowaniu prawa W orzeczeniu NSA z dnia 16 paidziernika 2001 r. zwazywszy na szkodq VV}’I‘ZE{dZOi1Qp1'Z6Z niezgodne z prawem zaniechanie przy Wykonywaniu wladzy publicznej — tj. niewydanie aktu legislacyjnego wnozliwiajqcego Wyp1a‘a=g odszkodowania, jak i szkodo wyrzqdzonq Wydaniem niezgodnego z prawem orzeczenia. Qpozew z dnia 12.10.2011r. — k. 1 — 8, protokoi rozprawy Z dnia 18.05.2012 r.  k. 246  247) Pozwany Skarb Pafistwa — reprezentowany W tej sprawie ostatecznie przez Kanoelario Soj mu RP oraz Naozelny Sqd Administracyjny, a zastopowany W niniejszej sprawie przcz Prokuratorio Generalnq Skarbu Pafistwa, zgodnie z _art._8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r, 0 Prokuratorii Geno1ja11;1ej_Skarbg Pafistwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) Wniosl 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powoda kosztow procesu Wedhlg norm przepisanych, Wraz z kosztami zastqpstwa procesowego na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Paaistwa. W uzasadnieniu swojego stanowiska przedstawioiel pozwanego podniosl, i2 W sprawie niniej szej brak jest podstaw do uznania odpowiedzialnoslci pozwanego z tytu1u zanieohania legislaoyjnego Z L_1Wagi na brak przepisu przewidujapego podj Qoio przez pozwanego  okreélonej dzialalnoéci normatywnej. Niezaleznie od tego brak jest takze podstaw do przypisania pozWanemu odpowiecizialnoéci z tytuly Wydania niozgodnego z Konstygcjg aktu nonnatywnego W postaci przywolywanych przez powoda przepisow ustagy 0 gospodarcc nieruchomoéciami biorap pod uwago brak stwiordzenia We wlfaéoiwym postopowaniu niezgodnoéoi tego aktu z Konstflucjg, ratyfikowanq umowq miegdzynarodowa lub ustawq oraz brak projudyojalnogo charakteru przywolywanego orzoczenia (...) Wydanego W tej sprawie. Odnoszap sio do owontualnej odpowiedzialnoéci pozwanego z tytulu niezgodncgo, zdaniem powoda, Z prawcm orzeozeniaVW'ydanego przez Naczelny Sod Administraoyj ny W jogo sprawio, roszozenie jest bezpodstawne zwaiywszy zarowno na brak bozprawnoéci orzeczenia. NSA z dnia 16.10.2001 r., jak i brak Wymaganego prejudykatu W postaoi stwierdzenia We Wlaéoiwym postopowaniu niezgodnoéoi prawem kwostionowanego orzoozenia, do czego nie znalazit W tej sprawie podstaw roWnieZ Sqd Najwyzszy. Niezaieinie od kwestionowania zasadnoéci roszczefi powoda, pozwany podniosl W1J181‘WSZ6_j kolej noéci zarzut ich przedawnienia. (odpowiedi na pozew — k. 230  238). Zajmujqc ostateozne stanowisko na rozprawie W dnio 1 paidziernika 2012 r. po1nom0onik powoda poparl Zagzlanie pozwu, pozwany konsekwontnie Wnosfl 0 oddalenie powodztwa. (stanowiska stron — protokol rozprawy z dnia 1.10.2012 r. — k. 278) Sod ustalil nastopujapy stan faktyczzny: --- STRONA 3 --- ) (...) S.A. 2. siedzibqw P., dzialajqca uprzednio jako Przodsicgbiorstwo (...) sp. 2. 0.0. Z siedziba. W P.), by1a W1&§C1C1€16ITl nieruchomoéoi po1o2onej W P., a stanowiqccj clziaikq nr (...) oraz dzialko nr (...), dla ktoryoh prowadzone byly ksiqgi Wieczyste KW nr (...) oraz KW n_r (...). Spolka zrealizowala na tych nieruchomoéciach inwestycj Q polegaj 21021 na Wybudowaniu doméw mieszkalnych Wielomicszkaniowych, szeregowych i bliiniaozych Wolnostoj apych. Dokona1a W zvtdqzku z tym W postopowaniu administracyjnym podzia111 tych nioruohomoéci. Ostatooznq deoyzjqz dnia 15 listopada 1999 1'. nr (...)Dyrektor Zarzqdu (...)W P.zatWierdzi1 m.in. proj okt podzialu dzia11<i nr (...), na ktorej powodowa spo11<a realizowaia inwestycje budowlano, Wydzielaj go przy tym czoéé powstalych wskutek podzialu dzialek pod okreélone oelo, W tym pod drogi Wewnotrzne dzia1kinr(...). W zwiqzku z powyzszym spélka vvystapila o ustalenie odszkodowania za vwdzielonq pod drogq nieruchomoéé potozona. W P.przy ul. (...), a oznaczonqw owidencji gruntow 01:rob N., arkusz mapy (...) dziaiki (...). Dccyzjqz dnia 15 marca 2000 r. sygn. (...)Prez§/dent Miasta P.odmoWi1 ustalcnia odszlcodowania, uznaj qc, iZ rniasto nie przejoio tych drog na wkasnoéé, co uzasadniaé mogloby je'go przyznanie. W uzasadnieniu deoyzji organ wskazal, i2 Warunkiem powstania . roszczenia o odszkodowanie za dziakki gruntu wydzielone pod drogi jest przej éoie ich W1:;1snoéci 2. mocy prawa na rzecz jednostokwymienionyoh W art. 98 ust. 1 1lS_1I._ 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gogpodarce nieruchomoécialnj (Dz.U. Nr 115, poz. 741 ze zm.). Poniowai zaé Wskazane We Wniosku dzialki Wydzielone zostaly pod drogi osiedlowo (wevmotrzne), nie stallowiape, W§W161.1C przepisu art. 98 ust. 1 i ust. 3 tejze ustawy drog publicznyoh, tym samym nic staly sio W1asnos'.oiq gminy, powiatu, Wojowodztwa czy tez Skarbu P311S1I\V&, co tym samym czyni Zqdanie przyznalnia za nie odszkodowania bezzasadnym. Woj eWoda (...), do ktorogo spo1ka sio odwolala od decyzji Prezydenta Miasta P.z dnia 15 marca 2000 r. Nr (...), podzielaj Q0 poglqd Wyraiony przez organ W uzasadnieniu zaskarzonej decyzji, Wskazuj ace nadto na brak podstaw do przyjqcia, i2 zakresem przepisu art. 98 ust. 1 _ przywolanej WyZ€j ustawy takio W brzmieniu obowiqzuj apym do dnia 14.02.2000 r. tj. do daty jego nowelizaoji, jak i p0 tej dacie, objote sq Wszystkie drogi, W tym takze to niepubliczne, co skutkowaé mog1oby przejqciem ich ex lege przoz miasto, Waru11kuja.oy1n przyznanie stosownego odszkodowania, orzeczeniem z dnia 30 maja 2000 r. sygn. (...). utrzymal W mocy zaskarzonq decyzjq. Naczelny Sacd Administracyjny Oérodek (...) W P. Wyrokiem 2 dnia 16 paédziornika 2001 r. Wydanym W sprawie o sygn. akt IISZ/Po 1683/00 oddalil skargo PIZ€C1SiQb1OI‘SIWE1(...) sp. z 0.0. W P. no Wskazanq decyzjq; Wojewody (...). W W uzasadnieniu tego orzeczenia Naozelny Sqd Administracyjny zauwazyl, aprobuj a.c stanowisko organow wyraione W uprzednio wydanych decyzj ach, ii W éwietle art. 98 ust. 1 ustavw o gospodaroe nipruchomoéciami, dzia1ki wydzielone pod drogi z dziaiki nr (...), jako drogi WeWn@1Izne nie przes21y 2 mocy prawa na Wlasnoéé miasta P. i tym samym nadal sta11oWiqW'1asno§é powodowej spo1ki, WskazL1jap takze na brak podstaw do przej Q0121 na Wlasnoéé gminy W trybic okreélonym przepisem art. 98 ust. 1 ustawy o_gqspoda.rce , drég niepublicznych, do ktorych zaliczyé nalezy W tym Wypadku drogi W6VVI1Q1II‘ZI16. o (odpis decyzji nr (...)z dnia 15.11.1999 r. "— k. 14, odpis decyzji or (...)z dnia 15.11.1999 r. — k 15, odpis deoyzji Prezydenta Miasta P.nr (...)z0dnia‘ 15.03.2000 r. — k. 16 — 17,'odpis docyzji --- STRONA 4 --- 0 Wojewody (...)z dnia 15.03.2000 r. — k. 16 — 17, odpis W}/IOKU NSA OS W P.sygn. IISAfPo 1683100 z dnia 16.10.2001 r. — k. 2024). Niezaieznie od kwestii ustalenia odszkodowania za drogi Wydzielone Wskutek podzialu z dzialki oznaozonej nr (...)spo1ka dochodzila takze usta1enia odszkodowania za drogi Wydzielone z dzia1ki nr (...), co do ktorych uzyskala rowniez decyzje odmowne, lapznie Z negatywnym dla niej Wyrokiem Naczelnego Sqdu Administracyj nego Oérodka (...)W P.W sprawie II SA./P0 1682/00. Wprawdzie pelnomocnik jeszcze W marcu 2012 r. zWroci1 sie do Pierwszego Prezesa Sqdu Najwyzszego o Wniesienie rewizji nadzwyozajnej od tego Wyroku, jednakze pismem z dnia 1'2 kwietnia 2002 r. uzyskal informaoje o stwierdzeniu braku dostatecznych podstaw do Wniesienia z urzedu rewizji nadzwyczajnej od wyzej Wymienionego Wyroku. (pismo (...)z dnia 12.04.2002 I. (...)k. 25 — 26) W tych okolicznoéciach spolka W}/stanpila do sqdu z powodztwem 0 ustalenie, iz nieruohomoéé potofzona W P. stanowiqca clzialke (...) 0 powierzchni 5.843 m2 stan0W1 Wlasnoéé Miasta P.. Wprawdzie Wyrokiem z dnia 25 czorwoa 2003 r. Wydanyrn W sprawie 0 sygn. akt X11 C 149 Sr’02/15 Sqd Okregowy W Poznaniu uwzgledniaj 21,0 powodztwo usta1i1, 12 przedmiotowa dzialka stanowi Wlasnoéé pozwanego miasta, jednakze Wskutek apelacji pozwanego, Sod Apelacyjny W Poznaniu Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2003 r. sygn. I AC2.1 1143.103 powyzsze orzeczenie zmienil oddaiajqc powodztwo. W uzasadnieniu tego Wyroku Sa,d Wskazal przy tym, iz W éwietle Wiqzqcego Sqd orzeczenia. NSA_z dnia 16 paédziernika 2001 r. nie istnieje Wqtpliwoéé pravma co do Wlasnoéoi spomej dzialki nr (...), skoro Setd ten uzna1, i2 povvyzsze dzialki na pozwanego nie przeszly, a ktora uzasadnialaby istnienie interesu prawnego niezbednego dla Wytoozenia i ewentualnego uwzglednienia powodztwa opartego na przepisie art. 189 k.p.c. W uzasadnieniu swego orzeczenia Setd Apelacyjny Wskazal pxzy tym na problem, jakim W , okolieznoéciach rozpoznawanej sprawy jest niemoznoéé korzystania przez powoda z gruntow prywatnyoh, do jakich nalezq drogi Wewnetrzne pozostale nadai jego Wlasnoéciaa W peini W sposob okreélony przepisem art. 140 k.c., a co Wskazywaé mogloby na zaistnienie sytuacji tzW. faktycznego Wywlaszczenia. PoW6d Wnios1 od tego orzeczenia kasacj Q, jednakze postanowieniem z dnia 5 listopada 2004 r. sygn. II CK 465/04 Sa,d Naj wyzszy odmowil przyjeoia kasacji do rozpoznania, stwierdzaj do brak zaistnienia przes1anek okreélonych W art. 393 § 2 k.g.c. _ (odpis Wyroku SO W Poznaniu Z uzasadnieniem W sprawie sygn. XII C 149 8/021’ 15 z dnia 25.06.2003 r.— k. 27 — 36, odpis wyroku S.A. W Poznaniu z uzasadnieniem W sprawie I ACa 1143/03 z dnia 9.09.2003 r. — k. 37 — 43, odpis postanowienia Sqdu Najwyzszego II CK 465/04 — k. 44 — 45) (...) sp. 2 0.0. W P. — Wspolnicy spolki: P. 13., T. R. i J. S. Wnieéli przeciwko Rzeozypospolitej Polskiej W dniu 31 maja 2005 r. skarge do Europejskiego Trybunalu Praw Cz1oWieka W S.. Wyrokiem Wydanym W dniu 6 listopada 2007 r. W sprawie ze skargi (...) Trybuna1 uznaj ace skarge za. dopuszczalnq stwierdzil, nastqpi1o naruszenie Artykulu 1 Protokolu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Cz1oWieka i‘ Podstawowych Wolnoéci i uwzglednil skarge --- STRONA 5 --- 0 poWodoW przyznaj a,c skarzqcym tytulem odszkodowania1a,oznie kWote 247.000 EUR i kwote 18.725 EUR tytu1en1 zwrotu kosztow i Wydatkow. Wprawdzie Rzqd RP Wnosi1 o rozpoznanie sprawy przez Wielkq Izbe, a takze 0 rewizje Wyroku, jednakze Wyrokiem z dnia z dnia‘ 15 grudnia 2009 r. Europe} ski Trybunal Praw Cz1oWieka oddalii Wniosek o rewizje Wyroku, zaé orzeczeniem z dnia 1 marca 2010 r. oddalono Wniosek 0 rozpoznanie sprawy przez Wielkq Izbe. Wyrok z dnia 6 listopada 2007 r. sta1 sie prawomoony W dniu 15 maroa 2010 r. (odpis Wyroku ETPC z dnia 6 listopada 2007 r. wraz z tlumaczeniem — k. 46 — 82, odpis Wyroku ETPC z dnia 15 grudnia 2009 r. Wraz z thunaczeniem  k. 83 — 100) Nie toczy sie i nie toozy1o dotychczas postepowanie prej udycj alne, W przedmiocie stwierdzenia niezgodnoéci kwestionowanego przepisu ustalvy 0 gosjgodarce nieruchomoéciami z K0nstyt_ucj§., zaé postepowanie W przedmiocie uchylenia. _ kwestionowanego Wyroku NSA nie doprowadzilo do Wniesienia od tego orzeczenia rewizji nadzwyozajnej . . Powyzej opisany stan faktyczny Sa,d ustalil na podstawie Wyzej Wymienionycii doWodoW, W tyrn z1ozonyoh do akt kopii dokumentow urzedowych i prywatnyoh, ktoryoh prawdziwoéé i autentycznoéé nie budzi1a W'Q1p11VVO§C1 i nie byla kwestionowana przez Zadnq ze stron. Zbedne by1o, zatem W tej sytuacji zqdnie przez Sqd dolqczenia ich W formie oryginalu, a Wystarczaj apym stz110 oparcie na nich jako na dowodach, 0 ktorych mowa Wart. 308 Sa,d odda1i1 dalsze Wnioski dowodowe strony powodowej o dopuszczenie doWodu 2 opinii bieg1ego do spraw szaoowania nieruchomoéci jako nieprzydatne do rozstrzygniecia niniej szej sprawy. * Sad zwazyl, co nastepuje: 1 . Zgloszone przez powoda poWodztW0, W§W16t16 podniesionyoh przez pozwanego zarzutow, nie zashlguje na uwzglednienie.  PoW6d Wywodzi sWe roszczenia Z dwoch Zrodel. W pierwszej kolejnoéci Wskazuje na Wadliwoéé rozwiqzafi prawnych polegaj qcq na zanieohaniu legislacyj nym. W drugiej podnosi b1ednoéé rozstrzygniecia NSA Z 16 pazdziernika 2001 roku. Podzielié nalezy stanowisko pozwanego, iz o bezprawnym zaniechaniu legislacyj nym mozna mowié dopiero W syruacji, W ktorej istnieje przepis Wskazuj a_cy na obowiqzek wydania aktu normatywnego o okreélonej treéci. Obowiqzek taki musi byé zatem kon1<retny i jednoznaczzny. Stanowisko to odnosi sie zarowno do obecnego stanu prawnego, jak i sytuacji sprzed 1 WTZ6§H1& 2004 roku, czyli Wejécia W Zycie Nie sposob przyj Q0 odpowiedzialnoéoi paiistwa za niewydanie przepisow, ktorych istnienie nie zo stalo przez ustawodawce przewidziane, a jest jedynie Wyrazem opinii Wystepuj apego z roszczeniem podmiotu opartej na jego subiektywnej ocenie potrzeby regulacji danej kwestii. Powod tymczasem nie precyzuje ska,d tego rodzaju obowiqzek ma Wynikaé ijakiego konkretnie rozstrzygniecia dotyczyé. 5 Obowiagku tego nie sposob Wyprowadzid takze z rozstrzygnieoia ETPCZ. Jak slusznie Wskazuje pozwany orzeczenia tego organu odnoszq sie do konkretnej sytuaoji konkretnego _ --- STRONA 6 --- podmiotu Wnoszqcego skarge i nie stanowia, abstrakcyjnej ooeny elementu systemu prawa kraj owego. Jakkolwiek W praktyoe zdarza sie przyjecie W nastepstwie takiego Wyroku nowych rozwiazafi pra.Wnych, to jednak nie jest to przedmiotem oboWia,zku paiistwa. W tej kwestii godzi sie jeszcze odnotowaé, Ze zapadlo ono W okresie pozniejszym niz podzia1 nieruohomosci powoda. Pomijajqo Zatem nawet rozwazania dotyozace znaczenia Wyrokow Wymienionego Trybunahl, WEJZP10 nalezy W mozliwosé obj eeia nowq regulacja krajowa skutkow Zdarzefi z przeszlosfci, zwtaszoza ze rzecz dotyczy spraw tak istotnyeh jak stosunki W1asnoscioWe obejmuj ape nieruchomosoi. Nie do pomyslenia jest Wydanie ex post przepisow, ktore skutkowaiyby przeniesieniem Wtasnosci nieruchomosoi przed data, ioh Wej soia W zyoie. W istocie Wywody pozwanego Wskazujana to, ze kwestionuje on nie tyle zaniechanie 1egislacyj ne, lecz przyj ete przez ustawodawce rozwiagania dotyczace art. 98 u.g.n. W Wersji oboWia_zuj qoej do 15 lutego 2000 roku, to jest Wlasciwej wedtug daty uprawomocnienia sie decyzji o podziale nieruchornosci. Abstrahujag: od rozwiatzania przyj etego W , ktore W swietle art. 5 ustawy nowelizuj ace} (ustawa 2 17 czerwca 2004 roku o zmianie ustayy kodeks oywilny oraz niektorych innych ustaw — Dz.U. nr 162, poz. 1692), ktora, zostat on Wprowadzony, moze mieé zastosowanie do Z(12lIZ6fi i stanow prawnyeh zaistniaiych po jej Wej sciu W zyeie, to jest 1 Wrzesnia 2004 roku, ostatecznie juz Wczesniej utrWa1i%o sie sta11oWisko vtylaozaj ape z kompetencji sadu powszechnego mozliwosé badania zgodnosoi ustawy z aktem Wyzszego rzedu. NaWet zatem zastosowanie art. 417 k.c. W dawnym brzmieniu, a Wieo bez formalnego Wymagania prejudykatu stwierdzaj aoego niezgodnosé hierarohieznzi ustawy z innym aktem, sad nie mégl uznaé, ze W tego rodzaju przypadku istnieje odpowiedzialnosé odszkodowawcza Skarbu Paiistwa tak samo, jak nie m6g1 odrnowié stosowania obowiqzujqoej ustawy. Jesli chodzi o art. 98 u.g.n., zarowno W brzmieniu oboWia,zuj ace)/211 do 14 lutego 2000 roku, jak i pozniej, tego rodzaju postepowanie nie toozyto sie. Podobnie nie uzasadnione jest poszukiwanie podstawy odpowiedzialnosci W Wadliwosci rozstrzygnieoia NSA z 16 pazdziernika 2001 roku. P1'aWo o postepoWaniu_p_rzed sadaoii . administraevjnymi przewiduje mozliwoso Wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodnosci z prawem prawomocnego orzeczenia jednak tylko W odniesieniu do orzeozefi, ktére uprawomocnfly sie po 1 styoznia. 2004 roku, co Wynika z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 12 lutego 2010 roku o zmianie ustawy — Prawo o ustroju sqdéw administraeyj nych oraz ustawy — Prawo o postepowaniu przed sa,dami administracyjnymi (Dz.U. nr 36, poz. 196). Zwrocié jednak nalezy uwage, ze takze W okresie Wozesniejszyin istniala moziiwosé zaskarzenia Wyrokow NSA W trybie rewizji nadzwyczajnej. PoWod z tej drogi chciat skorzystaé, niemniej organ uprawniony do Wystapienia Z takim srodkiem odmowil podj eoia tego dziatania. W chWi1i obecnej brak jest podstaw formainych i merytorycznych do uznania Wyroku NSA z 16 pazdziernika 2001 rokuza niezgodny z prawem, a przez to rodzatcy ewentualna, odpowiedzialnosé odszkodowawczq. .1ak wskazuje na to utrwalone na gruncierinstytuoji skargi o stwierdzenie niezgodnoéci z prawem prawomocnego orzeczenia, zwlaszcza funkcjonujacej na gruncie procedury oywilnej, o tego rodzaju naruszeniu prawa rnozna mowié jedynie W przypadkach Wyraznego zlamania przepisow, ktorych W3/k1adnia nie budzi Wajcpliwosci. Jakkoiwiek nie znaj duje ono odniesienja Wprost do rozwazanej sytuacji, to jednak nie moze budzié Wajcpliwosci, ze kryteria oceny musza, byé podobne skoro chodzi przeoiez W obu przypadkach o odpowiedziainosé odszkodowawoza, pa1'1stWa za dzia1a1nosé jego organow sqdowniczyeh. Dosé'W tym kontekscie Wskazaé, Ze Wyrok NSA bezposrednio odnosil sie do istoty probiemu, to jest skutkéw Wydania decyzji 0 podziale nieruchornosci W zakresie prawa Wtasnosci obj etych nia dziaiek i Warunkow przej soia ich na Wiasnosé gminy za --- STRONA 7 --- odpowiednirn odszkodowaniem. W tym zakresie, na poparoie przyj Qtego stanowisko, odWo1ano sie do W3'poWiedzi dokttyny i orzeczniotwa sadowoadttiinisttaeyjnego. Takie zatem z tego powodu, nie znaj duj ac W kwestionowanym przez powoda rozstrzygnieoiu NSA przej aWoW opisanego stopnia naruszenia p1"aWa, nie mozna bylo uznaé, iz na tym tle powstaja roszczenia odszkodowawoze powoda. Nie mozna zgodzié sie z teza powoda, iZ prejudykatem, W sensie Wiazacego dla Sadu W sprawie niniejszej rozstrzygniecia niezaleznie od prawnej jego niezbednosei, W tym zakresie jest Wyrok ETPCZ. Wynika to juz choéby z samego stwierdzenia Trybunalu, W ktérym jednoznacznie WS1<8.Zfli on, ze uszczerbek skarzacych nie wynikal z dzialafi mow polskich (k.77). Niezaleznie zatem od trafnie Wskazywanego przez strone pozwanat odmiennego niz podnoszone przez powoda znaczenia Wyrok('>W ETPCZ, nie mozna organowi temu przypisywaé oczekiwanych stwierdzeii, W sytuacji, gdy W"yW0dzi1 on zupehiie inaozej. Nadto Wymaga zW1'6cenia uwagi, Ze wyrok Trybunaiu dotycz}/1 innych skarzacych oraz innej dziatki. Stad nie mozna byloby go W Zadnym razie uznaé za prej udykat dla sp1'aWy niniej szej. Powyzsze argumenty Wskazujana brak podstaw do konstruowania. odpowiedzialnosci odszkodowawozej pozWanego. Niezaleznie od tego zauwazyé nalezy, ze skutecznie powol}/Wat sitg on naprzedawnienie roszczenia. Obie podstawy odpowiedzialno sci Wskazuja, iz ma ona charakter deiiktowy. Obecnie przedawnienie tego rodzaju roszczeti okresla art. 442‘ k.c., do 9 sierpnia 2010 roku byt to E 442 k.c. Poniewaz nie chodzi o szkode na osobie, a i nie ma Watpliwosoi, ze ewentualna. szkoda nie Wynikla zprzestepstwa, rozwiazaiiia przyj ete W obu przepisaoh saW istotnym zakresie zbiezne. Przedawnienie nastepuje 3 lata od dowiedzenia sie przez poszkodowanego o szkodzie i osobie zobowiazanej do jej naprawienia, ale nie poznie} niz 10 iat od zdarzenia, ktdre szkode Wywotato.  Jesli by za zrodto szkody przyjmowaé zaniechanie legislacyjne, to oczywiécie miarodajny mogt bye VV}’iEtCZI]16 moment, W ktoiym na podstawie Wadliwego stanu prawnego podej moWano rozstrzygniecie dotyczaoe sytuacji powoda. Najpozniej mogta byé to wiec data W}’I‘01{L1 NSA, to jest 16 pazdziernika 2001 roku. Nielogiczne byloby odsuwanie W ozasie momentu Wtasciwego dla oceny, gdyz pozniej sze zmiany regulacji nie mogiy mieé Wpiywu na sytuacje powoda. Trudno bowiem uznaé, ze pafistwo mialo obowiazek ustanowienia przepisow dzialajaoych Wsteoz. Tego rodzaju rozumowanie oznacza1oby przeoiez, 2e roszozenie z tytulu zaniechania Iegislacyjnego nigdy sie nie przedawni. Iest to sprzeozne z ogolna zasadq przedawnialnosci roszozefi mz.tjaJkoWych, ktora doznaje Wyj atkow jedynie W przypadkach prawem okreslonych tart. 117 § 1 k.c. J. O ile zrodto szkody rnialby stanowié kwestionowany wyrok NSA, to rzeoz jasna rozpatrywaé nalezy date jego Wydania. W ooenie Sadu W obu Wariantach Wskazana data wyznacza jednoczesnie moment dowiedzenia sie osob uprawnionych do dzialania WiII116I1iL1 powoda o rzekomej szkodzie i podmiocie obowiazaiiym do jej naprawienia. Trudno uznaé, Ze osoby te nie Wiedzia1§/jaki organ Wydal rozstrzygniecie i jakie sajego skutki oraz kto odpowiada za szkody przez ten organ Wyrzadzone. Podobnie trudno przyjqé, ze opinia tyoh osob 11a temat oeeny kompletnosci i praWid1oWosci rozwiazafijprawnych zrodzila sie dopiero Wskutek innyoh pozniej szyeh zdarzefi. ' A A --- STRONA 8 --- Strona pozwana siusznie podniosta, Ze Wniesienie W maju 2005 roku skargi do ETPCZ przez osoby fizyozne bedace Wspolnikami oraz czionkami zarzadu poWodoWej spoiki, dowodzito, i2 Wowozas rnialy one, a zatem miat rowniez sam powod, swiadomosé szkody oraz poclmiotu zobowiazanego do jej naprawienia. By1 to boWiem akt, ktory ewidentnie Wskazywat na taka Wiedze. Nie oznaoza to oczywiscie, Ze nie mogla ona istnieé juz Wozesniej. WbreW stanowisku strony powodowej nie mozna przyjaé, Ze jakiekoiwiek znaozenie dla przedawnienia roszczefi odszkodowawozych mial Wyrok ETPCZ. Oczywiseie nie z tego Wyroku plyneta Wiedza o szkodzie i podmiocie zobowiazanyrn do jej naprawienia. Qwiadomosé ta istnia1a juz Wczesniej, a jasno zostala Wyrazona W skardze, ktora zreiacjonowano W Wyroku ETPCZ. Wyroku ETPCz nie mozna traktowaé jako elementu koniecznego do do chodzenia‘ odszkodowania i z tego Wzgledu wytyczajacego poczatek biegu przedawnienia. Zaden przepis nie Wskazuje na takie jego znaczenie. Zaden takze przepis nie Wskazuje na. odmienne zasady biegu terrninu przedawnienia W zwiazku z rozstrzygnieciem czy W ogole prowadzeniem postepowania przed ETPCZ. Zlozenie skargi do ETPCZ nie moglo takze przerwaé biegu terrninu przedawnienia roszczenia powoda. Abstraliujac od znaczenia tego postepowania Wypada stwierdzié, ze skarga zostata Zi0ZO1'1& przez inne podrnioty i dotyczyla innej dzia1ki. Odmiemiy byt zatem przedmiot obu Wystapieii, to jest skargi i powodztwa. W niniej szej sprawie, oraz odmienny uktad prooesowy. Nie mozna zatem mowié o tozsamosci roszczeft, ktorych dotyczyly. Teza ta jest tym bardziej oezywista, ze Wyrokiem ETPCZ przyznano odszkodowanie, co oznaeza, ze jego Wyplata musiata doprowadzié do zaspokoj enia 1'oszczenia.Nie mozna zatem uznaé, ze skarga  odpowiadata hipotezie art. 123 § 1 pkt 1 k.c. Z tyoh przyczyn orzeozono jak W sentenoji. O kosztach prooesu Sad rozstrzygnat "na podstawie art. 98 k.p.e. Zasadzono zWrot kosztow zastepstwa procesowego W Wysokosci 7.200; zt ustalonej na podstawie §,_6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra SpraWi_ed_1iWosci z dnia_28 Wrzesnia. 2002 r. W sprawie ojglat za ozynnosci adWokaokie_or_az ponoszenia przez Skarb Paristwa kosztow nieop1acone_Lpom_o_oy prawnej udzieionej z tlrzg;dL_1(Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W zw. z art. 99 k.p.o. W ZW. z art. 11 ust. 3 u_staWyz_ driia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Qeneralnej Skarbu Paiistwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.).