Wyrok flkt II C 566/11 isko wniuskudawrfl WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1 .

--- STRONA 1 --- Na podslawia uslawy '2 rlnia a.na.2rm"i F. '9 i3@5"i='P'9 do informauii publiuzrsei E32. L1. itéjmz. HQB 2 WI“ Em przeknzanc inltarrhticjg {2lJbll=;'2f'ifi W 1911"“ dnkumantu tub ' icrmle przetwmzenai  *1 MW4 Sygn. flkt II C 566/11 isko wniuskudawrfl WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1 . ......................... ..é.d.E;.s..@H€6§E6a5;|E§...... Dnia 29 listopada 2011 r. Sqcl Okrqgowy w Warszawie Wydzial II Cywilny W skladzie: Przewodniczqcy: SSO Anna FalkiewiczKluj Protokolant: Wioletta Powala po rozpoznaniu W dniu 15 listopadfi 2011 r w Warszawie sprawy z powédztwa Z.S. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Wojewodq (...) 0 zaplatq ' I. ocldala powédztwo; II, zasaglza od Z.S. na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa 7200 (siedcm tysiqcy dwicécie) zlotych tytulem zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowcgo; III. koszty oplaty przejmuje na rachunek Skarbu Pafistwa. Sygn akt II C 566/11 ' UZASADNIENIE s  Pozwem z 18 lipca 2011 r . powédka Z.S. domagaia sir; 0d Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...) zasqdzenia kwoty 643 888 21 wraz ustawowymi odsetkami 0d dnia wniesienia pozwu do dnia zaplaty oraz zasqdzenia kosztéw procesu, tytuiem odszkodowania za przejecie przez Skarb Pafistwa w trybie dekretu (. ..) nieruchomoéci poloionej w W. przy ulicy (...) . W uzasadnieniu pozwu powédka wskazsfla, ze jest nastgpca. prawnych dawnego wlaéciciela tej nieruchomoéci tj jej rodzicéw S. i Z. P. i Ze nieruchomoéé zostala objlgta dziaianiem dekretu z 26 paidziernika 1945 r 0 w1asnoéci i uiytkowaniu gruntéw na obszarze m.W. (D.U. nr 50, p6z.279  dalej dekret (...) ). Wniosek 0 przyznanie wlasnoéci czasowej zostai rozpoznany odmownie. Nastqpnie W kolejnych latach Miasto W. wydaio decyzje W sprawie sprzedaiy 7 lokali mieszkalnych znajdujqcych sir; W tym budynku. W toku postqgpowania administracyjnego Wstecznie Prezydent Miasta W. decyzjq nr 14672004 r z 3] grudnia 2004 orzeld 0 ustanowieniu na rzecz powédki i jej brata S. prawo uzytkowania wieczystego udzia1u W wys0k0§ci 0,4l802 oznaczonego jako dziaika nr (...) i odméwilr ustanowienia tego prawa W odniesieniu do pozostalego udziahl jako, is udzizfl ten zosta1ju2 sprzedany na rzecz oséb trzecich. Nastqpnie SKO decyzjami z 30 Iipca 2008 r stwierdzito, Ze 7 decyzji na mocy ktérych nastqpfio przeniesienie wkasnoéci lokali zostaly wydane z naruszeniem prawa. Zdaniem powédki stwierdzenie wydania tych decyzji z naruszeniém prawa otworzyio powédce drogq do domagania sin; odszkodowania z tytulu utraty prawa do sprzcdanych 7’ lokali mieszkalnych a szkodq jest utrata wartoéci tych lokali. Jako podstawq prawnq wskazano art. 160 par l kpa (pozew k 19). ‘ "W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Paxistwa zastqpowany przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa wniésl 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie kosztéw procesu ponoszap, 26 powédka nie byia stronq postqpowania administrac§jneg0 0 stwierdzenie niewainoéci decyzji dekretowej a zatern me mote, na podsfawie art. 160 kpa domagaé siq odszkodowania. Podniési ponadto zarzut przedawnienia roszczenia. _ Sqd Okrggowy ustalil nastgpuj qcy stall faktyczny. “ 1 --- STRONA 2 --- Nieruchomoéé poiofcona W W. przy ulioy (...) stanowila Wlasnoéé S. i Z.ma1ZonkoW P. na zasadzie Wspolnoéci ustaWoWej maiiefiskiej. Obeonie odpowiada ona dziaikom (...), (...) i (...) i objota jest ksiogarni Wieczystymi nr. (...) , (...) i (...). Nieruchomosié ta podpadaia pod dziaianie dekretu (...) . 23 lipoa 1948 r Z.P. Wystqpii z wnioskiem o ustanowienie prawa WiE1Sl‘l0SC1 czasowej W odniesieniu do toj nioruchon'10§ci.'Prezydiurn Rady Nar0d0Wej m.W. deoyzjq z 30 grudnia 1967 r nr (...) odmowiio jej ustanowienia stwierdzajqc, Ze wszystkie budynki przeszly na Wi&S1'lO§é Skarbu Parishva. Minister Gospodarki Komunalnej decyzjq z 25 ozerwca 1967 1' N1‘ OTWIZSE68 zaskarionq decyzjq utrzymai W rnocy. Spadkobiercy ma1i P. Z.S. i S.P. Wnieéli 0 stwierdzenie niewaiznoéci docyzji Ministra Gospodarki Komunalnej. Decyzjq Z 31 paidziemika 2000 r nr (...) Prezes Urzodu Mieszkalniotwa i Rozwoju Miast stwierdzii niewainoslé decyzjiMinist1"a Gospodarki Komunalnej 2 25 czerwca 1969 r. Kolejnq decyzjq z 7 lutego 2001 1' (...) W W. uchyliio orzeczenie adrninistracyjne W sprawie przyznania wiasnoéci czasowej przekazujqc sprawe; do ponownego rozpoznania. Decyzjq nr 1467 2004 z 31 grudnia 2004 r N1" (...) po rozpatrzeniu Wniosku dekretowego orzeczono 0 ustanowieniu na 99 lat prawa uiytkowania wieczystego do udzialu wynoszqcego 0/11802 czqéci zabudowanego gruntu o pow 182 m. kw oznaczonego W ewidencji gruntowjako dzialka nr (...) w O1JI‘Q131€(...) na rzecz Z.S. i S. P. W 1/; czqéci i udziaiach po 0,20!>01 oraz W stosunku do gruntu 0 pow 56 m kw oznaczonego W owidencji nr (...) obrobie (...) i gruntu oznaczonego ewidencji nr (...) 0 pow 153 m. kw  rowniei co do 112 czoéci na rzecz kaidego z nich. Ponadto odmowiono ustanowienia tego prawa W odniesieniu do udziahl wynoszagzego 0,58198 czoéci gruntu stanowiqcego dzia1kq ewiclencyjnq nr (...) z uwagi na rozdysponowénie ts1‘ czqéciq nieruchomo§ci na rzecz oséb trzecich. Skutkiem wydania tych docyzji byi urnowa notarialna z 4 czerwoa 2007 1' o ustanowieniu na rzocz wyioj Wyrnionionych osob prawa uiytkowania Wieczystego Powodka Wobec odmowy ustanowienia na jej rzecz prawa uiytkowania Wieczystego gruntu W zakresie udziaiow przynaleinych sprzedanym W lataoh 7'0tych lokali mieszkalnych najemoom Wniosla Wspolnie ze S.P. o stwierdzeniem niewainoéci tychie decyzji lokalowych. Koiejnymi decyzjarni SKO z 30 1ipca2008r nr (...) , (...), (...), (...), (H), (1.), (..), 61) Kolegium stwierdziio, 2e decyzje lokalowe w nastqpstwie ktorych doszio do przeniesienia prawa uzytkowania Wieozystego i prawa do lokali na rzecz bylych najemoow zostaly Wydane 2 razqcym naruszeniem prawa i Ze nie mozna stwierdzié ich niewaznoéci poniewaz wywolaiy nieodwracalne skutki prawne. Decyzjo to dotyczyly loka1inr(...), (...), (...), (...), (...), (...), (...). . Powyiszy stan faktyczny Sa_d ustalil na podstawie: docyzji administracyjnyoh i orzeozefi (k 2623, 29, 3031, 3234, 4154 ), aktu notarialnego (k 3540), Wypisow z ksiqg Wieczystych (k 1726, 56121), postanowionia o stwierdzeniu praw do spadku (k 55). ' Dokurnenty to co do ich treéci nie by1y kwestionowane przez pozwanego, ktory nie Wnosii 0 przedstawienie oryginaiéw, dlatego Sqd uznal, 2e mogq one stanowié Wiarygodne dowody W sprawie  majqc na Wzglegdzie przepis art. 299 252 kpc. Ustalony vvyizej stan faktyczny nie by} sporny pomiqclzy stronarni. Said oddalii wniosek o dopuszczenie dowodu u opinii biegiego na okolioznoéé wysokosloi szkodyjako, Ze dowéd te nie byl istotny i przydatny W sprawie. Sqd Okrqgowy zwaiyl co nastgpuj e. Powodzlwo nie jest zasadne. ~ Odpowiedziainoéé odszkodowawcza Skarbu Paiistwa z tytuiu bezprawnych decyzji administracyj nych oparta byia na przepisie art. 160 kpa, ktéry co prawda zostal uchylony przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 1? czerwca 2004 r. 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektoryoh innyoh ustaw (Dz.U.04.162.1692) 2 dniem l wrzeénia 2004_ r. jednakie z rnocy art. 5 przepisow Wprowadzajqcych ustawo zmieniajapq ma zastosowanie do zdarzeri ii stanow prawnyoh powstaiyoh przed data. Wejécia W Zycie nowych regulacji tj. l wrzeénia 2004 r. Wqtpliwoéci co do zakresu stosowania art. 160 kpa zostaly ostatecznié rozstrzygniqte Uchwaiq Sqdu Najwyiszego Pelnuej Izby z 31 marca 2011 r lII CZP 1I2)2010 r. W ktorej przesqdzona zostala kwestia zakrosu stosowania art. 160 kpa, W sytuacji W ktorej zdarzenie szkodzape mialo miejsce przod data; Wejécia W Zycie nowych uregulowari tj. przed l Wrzeénia 2004 r.  2 --- STRONA 3 --- Przed ocena_ roszczeli powodki przypomnieé naleiy, ie Sad zwiazany jest podstawami faktycznymi Zadania a te W niniejszej sprawie to wskazywane jak irodta szkody decyzje lokalowe Wydane po dacie Wydania deoyzji dekretowej, na mocy ktorych doszlro do przejécia na rzeoz najerncow prawa do lokal znajdujqcych sie W budynku przy ulicy (...) W W. i co do ktorych ostatecznio stwierdzono Wydanie ich z naruszeniem prawa. Powodka wywodzita, 2e gdyby nie zostaiy Wydane te deoyzje lokalowe uzyskaiaby prawo uiytkowania Wieczystego co do calego gruntu na ktorym posadowiony jest budynek oraz zaohowaiby prawo do lokali jakie znajdowaly sie W tym budynku, czego potwierdzeniem jest ustanowienie na joj rzocz prawa uiytkowania Wieozystego W stosunku do pozostalego udziatu. Oceniaj ac Zqdanie powédki Sad uznai, ie Wskazywane przez nia zdarzenia szkodzace (decyzje lokalowe) miaia miejsce W latach 70tych a WiQC zastosowanie W niniejszej sprawie bodzie miai przepis art. 160 kpa, ktory stanowil wyiapznq podstawe prawna do domagania siq odszkodowania za Wydanie niezgodnie z prawem decyzje administracyjne. Zgodnie z jego brzmieniem stronie, ktora poniosla szkode na skutek Wydania deoyzji z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 albo stwierdzenia niewainoéci takiej decyzji, sluzylo roszozenie o odszkodowanie za poniesiona SZk0(1Q rzeczywista, chyba Ze ponosiia ona Wing za powstanie okolicznoéci wymienionych W tym przepisie. § 2 art. 160 stanowik, 2e do odszkodowania stosuje sie przepisy Kodeksu cywilnego, 2 wyiaczeniem art. 418 tego kodeksu. W éwietle tego przepisu do rozwaienia pozostaje, po pierwsze czy powodoe przysiugiwal przymiot stroiiy postepowania administracyjnego, gdyz zgodnie 2 brzmieniem art. 160 kpa tylko stronie tego postepowania przyshlgujo skuteczne roszczenie o odszkodowanie i po drugie ozy Wskazywane przez nia podstawy "faktyozne Zadania uzasadniaja przyjcgcie odpowiedzialnosci odszkodowawozej Skarbu Palistwa. Zebrane W sprawie doWody Wskazuja Ze powodka byia strona postepowania o przyznanie Wiasnosoi ozasowej i stwierdzenie niewainoéci deeyzji dekretowej oraz postepowania o stwierdzenie niewainosci decyzji Iokalowyoh czyli postepowafi nadzorezych. Wynika to z tresoi tyoh decyzji. Nie byia natomiast strona postepowania W ktorej wydano decyzje lokalowe, co do ktorych ostatecznie stwierdzono, Ze zostaiy Wydane Z naruszoniem prawa. Powodka jako irodio szkody wskazuje to Wiasnie deoyzje lokalowe i to z nioh Wywodzi podstawy odpowiedzialnosoi Skarbu Pafistwa (tzw prejudykat pozwalajaoy na wystapienie z Wnioskiem o odszkodoWanie)._ Skoro jednak nie byiy Strona tego postepowania administraoyjnego W ktorych Wydano decyzje 1oka1oWe nie ma skuteoznego roszozenia o odszkodowanie W éwietle art. 160 par I kpa. gdyi prawo to przysiuguje tylko stronie. Istota podstopowania o jakim moWa W art. 160 kpa sprowadza sie m. nn. do tego, Ze prawo domagania sis; odszkodowania przysiuguje stronie, ktora brala udzial W Wydaniu deoyzji co do ktorej nastcgpie stwierdzono jej Wydanie z naruszeniem prawa lub niewaznoéé. Tylko taka osoba (lub jest nastepca prawny) ma w swietle przepisow k.p.a przymiot strony. Przy ocenie czy dana osoba ma przymiot strony nie decyduje to kto brat udziai W postepowaniu nadzorozym ale kto brat udziai W postepowaniu, W ktorym Wydana zostata sprzeczna z prawem decyzja, (por wyrok SN z 18 listopada 2004 r I CK 588.134 Lox 277083, wyrok SN z 13.10.2010 sygnakt I CSK 25310 lk 331 aktr’). _ Opierajao sic5 wiec na podstawach faktycznych iaglania Sad Okregowy uznai, ie powodka nie byta stronq post:gpowania administracyjnego, w ktérych wydano decyzje lokalowe a jedynie strona postqpowania nadzorczego i z tego punktu widzenia nie ma legitymaoji czynnej do domagania sis odszkodowania, gdyby wywodzié odpowiedzialnoéé odszkodowawcza Skarbu Paristwa. z wydanych z naruszeniem prawa decyzji lokalowych. Jak slusznie wskazai Sad Najwyiszy W Wyroku z 13 paidziernika 2010 r I CSK 25f10 postqpowanie nadzorcze ma jedynie na celu ustalenie czy kwestionowana decyzja zostata wydana 2 naruszeniem prawa i takie postepowanie jest samodzielnym postepowaniern administracyjnym. Krag osobebioracych udziai W tym postepowaniu nie jest toisamy z krqgiem osob bioraeyoh udziat W postepowaniu zwyklym, co powoduje Ze W Wiekszoéci osoby te nie sa stronami tego postepowania. ,,W postepowaniu odszkodowawczym strona postopowania nie sa osoby, ktore zainicjowaiy postepowanie, W ktorym zapadly orzeczenia nadzorcze stwierdzajaoe niewainosé deoyzji, bqdi stwierdzenie Wydaniajej z raZa_cym"na1'uszeniem praW,_je2e1i me byly one stroriami pierwotnego postepowania, W ktolym do wydania takiej deoyzji doszio". Tym samym 2 --- STRONA 4 --- poniewai powodka me byia strona postepowania pierwotnego (dotyezacego decyzji lokalowyoh z lat 7'0 tyeh) nie ma ona przyrniotu strony i nie mofie skutecznie, na podstawie art. 160 kpa domagaé sie odszkodowania 2 tytuhl utraty tyoh lokali i prawa do gruntu Wywodzonego ze stwierdzenia Wydania ioh z naruszeniem prawa.  Art. 28 kpa nie daje podstaw do przyjecia, ze powodka byla strona postepowafi W ktolych wydano decyzje lokalowe. W daeie kiedy byty Wydawane te decyzje de faeto Skarb Pafistwa byi Wiaseioielem gruntu i budynku i Wykonywal W stosunku do nioh praWo Wlasnosci. Nie sposob zatem W tyeh okolicznosciach uznaé, ie W owym ozasie powodka byla Wiascicielem tej nieruehomosci. Na skutek wydania decyzji nadzorczych W stosunku do decyzji lokalowych nie nastapii skutek ex tune, gdyi organ nie stwierdzit ich niewainosoi ale Wydanie ich z raiapym naruszeniem prawa, co powoduje Ze decyzja nie Wywaria, tak jak decyzja ex tune, skutku od daty zdarzenia wywolujacego szkode. Skutek jaki niesie za soba taka decyzja stwierdzajqca wydanie innej decyzji z naruszeniem prawa to skutek na przyszloséj (ex mine). Okolicznoéé ta przesadza 0 tym, Ze W dacie wydania Wadliwych deeyzji lokalowych to Skarb Pafistwa W odniesieniu do tych lokali by} ich wlascicielem a powodka nie byia osoba zainteresowanaw sprawie W ktorej wydano decyzje Iokalowe. Nie istniai tez przepis prawa uzasadniajacy konieeznoéé jej udziahn W tamtym postepowaniu. Przymiot strony jest scisle zwiazany z istnieniem jej interesu prawnego, ktory zwiqzany ze sferq prawna danego podmiotu. Jeieli nie ma bezposredniego Wptywu sprawy na sfere prawna danej osoby nie moie byé ona uznana za strong (por komentarz do kpa pod red. A Adamiak, J Borkowski Wydawnietwo C.H. Beck Wa_rszaWa 1996 r str 188 i nastepne, 1999 i 201, tez: wyrok NSA z 10. 03.1989 r IV S.A. 1254/88). Poza tym przepis art. 28 kpa jest przepisem procesowym a nie materialnym a tylko przepis prawa materialnego stwarza dla okreslonego podmiotu legitymaoje procesowa_ strony (por Wyrok NSA z 8.10.1987 IV S.A. 498187 GAP 1988 Nr 162’. Oeeniajac podstawy faktyczne Zqdania W swietle art. 160 kpa Sad uznai, Ze deeyzje lokalowe nie sq Zrodieni ewentualnej szkody powoda. Zdaniem Sadu Okregowego irodiern szkody powoda jest deoyzja dekretowa, bo to ona rozpoczeia eiag zdarzefi, ktorego efektem lcoficowym byio Wydanie decyzji lokalowyoh a nastepnie sprzedaz lokali. Gdyby przyjaé koncepcje powodki Ze érodiern szkody sq deeyzje lokalowe mielibysmy do ozynienia z kilkoma podstawami odpowiedzialnosci odszkodowawczej Skarbu Paristwa wywodzonych z jednej podstawy faktycznej i de facto do obejsé przepisow art. 160 kpa, przepisu szczegolnego W zakresie ohoéby terminu przedawnienia ijego rozpoczecia liozonego od daty prawomoonosci deoyzji nadzorezej. Niewatpliwie Wydanie tych decyzji lokalowych pozostaje W zwiazku ze szkode jednakze, co najistotniejsze, mozliwosé wydania tyeh decyzji powstaia tylko i Wyiacznie dlatego, ie Wczesniej organy administracji wydaly negatywna deeyzje dekretowa skutkujaca przejsoiem na wtasnoéé Skarbu Pafistwa caiej nieruehomosei (...) . Mamy Wiee do ozynienia W niniejszej sprawie z ciagiem przyczynowo skutkowym W ktorym jednym ze zdarzeri sktadajaeych sir; na ten ciag zdarzefi byiy poszczegoine decyzje lokalowe. Na skutek Wydania Wadliwej decyzji dekretowej W majatku powodki powstaia jedna szkoda, ktora co najwyzej mogia ulegaé powiekszeniu lub zmniejszeniu. Nie byio W ocenie Sadu Okregowego jakiegokolwiek uzasadnienia i koniecznosci do Wystepowania 0 stwierdzenie niewaznosci decyzzji lokalowych, aby moo skutecznie domagaé sie odszkodowania za utracone lokale a 31 grudnia 2004 r byio wiadomo 2e powodka nie odzyska W naturze a 2 Wczeéniejszej decyzji z 31 paidziernika 2000 r Wynikaio, Ze czeéé nieruehomosei zostala rozdysponowana na rzecz osob trzecich. Jui wtedy poW6dka‘Wiedzia1;a, Ze grunt W zakresie W jakim zostat przekazany W uzytkowanie wieczyste osobom trzecim (ktore chroni rekojmia ksiag Wieczystyoh) Wraz z lokalami nigdy nieipowroci do dawnego Wtaseiciela lub jego nastepey. Tym samym W daoie kiedy zostaia doreezona powodce decyzja nadzorcza z 31 paidziernika 2000 r powodka dowiedziala sie o szkodzie tj.. o tym, Ze czesé lokali stanowi Wiasnosé osob trzeoioh, co swiadczy 0 tyrn, ie nie odzyska prawa do lokali i gruntu W zakresie w jakim prawa te przeszly na rzecz osob trzecieh. Nawet gdyby przyjaé, Ze sentencja deeyzji dawaia powodce prawo sadzenia it odzyska Wiasnosé eaiego budynku i gruntu to i tak z kolejnej decyzji z 31 grudnia 2004 r jut W sposob nie budzaoy Watpliwosci Wynikalo, ie tak sie nie stanie. _ 1 4 --- STRONA 5 --- Zgodnie z art. 160 par 6 kpa roszczenie o odszkodowanie przedawniato sie 2 upiywem 3 lat od dnia W ktorym staia sie ostateezna deeyzja stwierdzajaoa niewainosé decyzji wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 par 1 aIbo deoyzji W ktdrej organ stwierdzii jej wydanie z naruszeniem prawa. Przepis ten byi przepisern szozegolnym i W zwiazku z tym nie miaiy do niego zastosowania przepisy kodeksu eywilnego o przedawnieniu Przepis nie rozroinial takie sytuacji W ktorej stwierdzono niewainosé decyzji administraoyjnej od sytuacji W ktérej stwierdzono, ie deeyzja zostala wydana z naruszeniem prawa  co znaczy tyle Ze zardwno dla jednej jak i drugiej wydanie deeyzji nadzorezej otwieraio droge do domagania sie odszkodowania. Deoyzja stwierdzajaca niewainoéé decyzji dekretowej zostala wydana 31 paidziernika 2000 r. Decyzja ta zgodnie z art. 127 par 4 kpa byla decyzja ostateczna a powodka nie Wniosl (co mogi uczynié zgodnie z pouczeniem zawartym W deoyzji) 0 ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobee tego od daty doreczenia tej decyzji stronie rozpoczai bieg 3 letni termin przedawnieiiia roszczenia 0 odszkodowanie wywodzony z art. 160 kpa i upiynai najwczesniej na poczatku listopada 2003 r. Nawet przyjmujac przerwe biegu przedawnienia wynikajaca z koniecznosci, rozpoznania odwoiania od orzeczenia o odmowie przyznania Wiasnosci czasowej tj od 3.10.2000 r do 31.12.2004 r termin ten upiynaiby 31 grudnia 2007 1". gdyby przyjaé, 2e powodka dowiedziaia sie o szkodzie W dacie Wydania deoyzji o odmowie ustanowienia prawu uizytkowania wieezystego tj 31 grudnia 2004 r. Powodztwo do sadu zostaio Wniesione 18 lipca 2001 Ir r a wiec w ponad 4 lata od ostatniego ze Wskazanyoh terminow, co ezyni zarzut przedawnienia za skutecznie przez pozwanego podniesiony. Sad uznai, Ze brak jest W swietle zasad Wspoiiycia spohecznego przeslanek do uznania, Ze powoiywanie sie przez pozwanego na zarzut przedawnienia stanowi naduiycie prawa. Przekroezenie terrninu byio znaczne, a powodka nie Wykazata W tyrn postepowaniu, Ze przekroezenie terminu przedawnienia byio usprawiedliwione. Powodka pozostawaia W blednym przekonaniu, Ze istniata koniecznosé Wzruszenia decyzji lokalowyeh. Nawet gdyby tak przyj ac’: to, Wskazaé nalezy, Ze tak naprawde dopiero od 2008 r. powodka rozpoozeia dziaiania administraoyjne zmierzajaoe do W2ruszenia deoyzji lokalowych, mimo, Ze od 2004 r Wiedziaia, ie nie uzyska prawa uiytkowania czeéci gruntu i prawa Wiasnosoi sprzedanych lokali. Tym samym trudno W takich okolicznoseiaoh przyjao, fee poworywanie sie na zarzut przedawnienia Stanowi ze strony Skarbu Pafistwa naduiyeie prawa. Stwierdzenie Wydania niezgodnie z p_1'aWem poszczegolnych deoyzji 1oka1oWyoh nie zatem nie zmieniaio jak ohodzi o mozliwosé odzyskania lokali i moiiiwoéé domagania sie odszkodowania. Samo stwierdzenie Wydania decyzji iokalowyoh z naruszeniem praWa (deoyzji stanowiacych Wg powodki irodia szkody), bez Wezesniejszego stwierdzenia niewainosei decyzji dekretowej i tak nie pozostawaioby W zwiazku przyczynowyrn ze szkoda poniewai W daiszym oiagu pozostawaiby W obrooie deoyzja dekretowa na mocy ktorej i grunt i budynki bylyby nadal Wiasnoseia Skarbu Pafistwa, ktory mogiby swyrn prawem swobodnie dysponowaé. Swiadezy to tym samym o tym, Ze to nie poszczegolne deoyzje lokalowe ale decyzja dekretowa jest irodiem szkody. Zgodnie z zasada wyrazonq w art. 77 Konstytucji kaidy ma prawo do wynagrodzenia szkody jak zostata mu wyrzadzona przez bezprawne dzialanie Wladzy publicznej. Dlatego :»':a_danie odszkodowawcze moznaby rozwazaé (gdyby nie byio przedawnione) na gruncie art. 417 kc W brzmieniu obowiazujaoym do dnia wejécia w zycie ustawy z 17 ezerwca 2004 r 0 zmianie kodeksu cywilnego i innyeh ustaw ( D.U.Nr 162, pdz.I692), gdyé zgodnie z art. 5 tej ustawy do zdarzefi i stanow prawnych powstaiych przed dniem jej Wejscia W Zycie tj. lwrzeénia 2004 r stosuje sie przepisy dotychczasowe a niewqtpiiwie Wszystkie zdarzenia mogaee stanowié irddio szkody (decyzja dekretowa i poszczegoine decyzje lokaloWe)mia1y miejsee przed 1 wrzesnia 2004 r. W :§Wietle przepisu art. 417 kc Skarb Pafistwa ponosii odpowiedzialnosé za szkode Wyrzadzona przez funkcjonariusza publicznego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnosci. Odpowiedzialnosé ta uzaleiniona by1a* od wykazania przez strone bezprawnego dziaiania funkejonariilsza I tu wydanie decyzji naruszajacej prawo oo stanowi przesianke bezprawnosoir’, szkody i zwiazku przyezynowego pomiedzy zdarzeniem Wskazanym jako szkoda a szkoda. 1 Tego rodzaju roszozenie deliktowe zgodnie z art. 442 kc, W brzmieniu obowiazujaeym Wowezas, ulega1o'31etniem_u terrninowi przedawnienia, liozonemu od dnia, W ktoryrn poszkodowany ' 5 --- STRONA 6 --- dowiedziai sie o szkodzie i osobie obowiazanej dojej naprawienia. Terrnin ten nie mogl bye dluiszy Iiii: 10 lat od dnia W ktorym nastapiio zdarzenie wywolujace szkode. Zdaniem Sadu powod o szkodzie i osobie obowiazanej do jej naprawienia dowiedziai sie najpoiniej fnajbardziej korzystne iiozenie terminu przedawnieniaf W daoie 31 grudnia 2004 r. kiedy Wydano decyzje o odrnowie przyznania prawa uzytkowania Wieozystego czesci gruntu i upiynat 31 grudnia 2007 r. Wtedy roszezenie staioby sie wymagalne, gdyz wierzyciel mogiby W tej dacie Zadaé od dhlinika spehiienia swiadczenia (art. 120 kc). Na skutek zloienia Wniosku 0 stwierdzenie niewaitnosci deoyzji lokalowych nie d0sz10 do przerwania ani zawieszenia biegu przedawnienia przede Wszystkim dlatego, Ze nie byly to niezbedne czynnosci przed organem przedsiewziete bezposrednio W celu dochodzenia roszczenia a poza tym przedsiewziete po uplywie tenninu przedawnienia. Czynnosci te byiy obojetne prawnie jak ohodzi o moiliwosé domagania sie odszkodowania za sprzedane lokale, gdyi nie wplywaiy na skutecznosé iadania odszkodowania  0 czym byia mowa wyzej. Zadajap stwierdzenia niewainosci decyzji dekretowych powodka zadanie to zgiosila do organu administracji rowniez po upiywie temiinu przedawnienia. Roszozenie Wywodzone z art. 417 kc jest wiec rowniei przedawnione z ta sama data  2 zastosowaniem 3 letniego terminu przedawnienia z art. 442 kc. Nie mia1by tu zastosowania 10 letni termin, poniewaz powodka o szkodzie i osobie obowiazanej do jej naprawienia dowiedzial sie W tym samym czasie. Z oczywistych powodow nie mote byé mowy o liczeniu terrninu przedawnienia od daty Wydania Wadiiwej decyzji dekretowej (tak jak lwierdziia Prokuratoria Generalna Skarbu Pafistwa), gdyi przedawnienie nie moie nastapié zanim uprawniony mogiby zgiosié roszczenie. Moiliwosé 2g1oszenia roszczenia powstaia W dacie Wydania decyzji nadzorezej. ' W niniej szej sprawie gdyby nie zostaiy Wydane decyzje lokalowe pozylywne dla naj emoow to i tak powodka, przy braku stwierdzenia niewainoéci deeyzji dekretowej, me ponioslaby szkody. Nie ma Wiec normalnego zwiazku przyezynowego pomiedzy decyzj arni lokalowyrni a deklarowana szkoda powodki. Nawiasem rnowié tylko i W}/1a,eznie dlatego, Ze zostaia stwierdzona niewaznosé deeyzji dekretowej bylo moiliwe Wydanie W 2008 r decyzji nadzorezych W stosunku do decyzji lokalowych, co takfie swiadczy o tym, ze to decyzja dekretowajest irodiem szkody Skuteczne podniesienie zarzutu przedawnienia powoduje, ze odszkodowanie sie me naleiy i jest Wystarczajace do oddalenia powodztwa tj. staje sie zbedne badanie pozostaiych przes1anek ewentualnej odpowiedzialnosoi odszkodowawczej Skarbu Paris twa Z tych Wszystkieh Wzgledéw i na podstawie wyiej powoianyeh przepisow Sad Okregowy oddal i1 powédztwo jako nie zasadne. O kosztaeh Sad orzeki na podstawie art. 98, 99 kpo i§ 6 pkt 6 Rozporzadzenia Ministra Sprawiediiwosei z 28 wrzesnia 2002 r W sprawie opiat za ozynnosci adwokackie (D.U.Nr. 163, poz 1348 ze zm), obciajajao powodke obowiazkiem zwrotu kosztow procesu strony pozwanej reprezentowanej przez Prokuratorie Generalna Skarbu Padstwa, ktora proees wygraia. 6