Decyzja dk LL. Kow

--- STRONA 1 --- Ada Sł . . Sygn. dk LL. Kow (.) Dnia 11 lutego 2021 roku Sąd Okręgowy w Słupsku II Wydział Karny — Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodnicząca sędzia Małgorzata Ziółkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w/m sprawy w przedmiocie skargi osadzonego S. B. (B.) na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 12 listopada 2020 roku o nieuwzględnieniu — datowanego na dzień 09 listopada 2020 roku — wniosku osadzonego S. B. o udzielnie mu zezwalania w trybie art. 41a $ 1'k.k.w, na podstawie art. 7 $ 1, 21 5 kk.w. postanowił: uchylić zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w C. z dnia 12 listopada 2020 roku o nieuwzględnieniu — datowanego na dzień 09 listopada 2020 roku — wniosku osadzonego S. B. o udzielne mu zczwolenia w trybie art. 141a $ 1 k-k.w. Osadzony S. B. w dniu 09 listopada 2020 roku skierował do Dyrektora Zakładu Karnego w C. wniosek o udzielenie mu zezwolenia w trybie art. 141a $ 1 k.k.w. na okres pięciu dni. W uzasadnieniu wniosku osadzony wskazał, że chciałby odwiedzić chorą żonę i córkę, Dyrektor Zakładu Karnego w C. — w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku — wydał decyzję, która składała się z jednego słowa „Odmownie”. Decyzja ta nie zawierała zapisu, który mógłby zostać potraktowany jako jej uzasadnienie. Decyzję tę zaskarżył osadzony S$. B., który w treści skargi zakwestionował zasadność skarżonej decyzji. Dyrektor Zakładu Karnego w C. podtrzymał zaskarżoną decyzję. Absolutnie nie odnosząc się w tym miejscu do kwestii merytorycznej zasadności złożonego przez osadzonego wniosku: fakt wywiedzenia przezeń rozpoznawanej skargi skutkować musiał uchyleniem wskazanej w sentencji niniejszego pisma decyzji, jako niespełniającej (chociażby w minimalnym akceptowalnym stopniu) determinowanego przepisami prawa wymogu formalnego: pełniejącego funkcję gwarancyjną w odniesieniu do zachowania praw skazanego. Z przepisu art. 7 $ 1 k.k.w. wynika, że skazany może zaskarżyć — między innymi — decyzję dyrektora zakładu karnego z powodu Jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. To oznacza, że sąd penitencjarny dokonuje kontroli decyzji jedynie w zakresie jej zgodności z prawem. 'W piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że „sprzeczność z prawem”, jako przesłankę zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego, należy rozumieć szeroko. Chodzi tu o niezgodność nie tylko z przepisami Kodeksu karnego wykonawczego lub innej ustawy będącej podstawą decyzji, ale też o naruszenie samowykonalnych przepisów ratyfikowanych umów międzynarodowych, bezpośrednio stosowanych przepisów konstytucji, a także przepisów rozporządzeń i innych aktów zawierających normy prawne (Z. Hołda (w:) Z. Hołda, K. Postalski, Kodeks karny wykonawczy..., s. 82, T. Kalisz, Skarga na decyzje organów wykonawczych... $. 155, S. Lelental, Kodeks karny wykonawczy..., 2010, s. 99). Chodzi przy tym o przepisy zarówno prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Do tych ostatnich zaliczyć przy tym trzeba normy procesowe dotyczące zasad podejmowania decyzji przez organy wymienione w art. 2 pkt 5 i 6 k.k.w. oraz dotyczące form tych decyzji. 'W tym kontekście podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 7 $ 3 k.k.w. decyzję (tę, 0 której mowa w $1 tegoż przepisu) ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym skazanemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi. --- STRONA 2 --- . Przepis ten nie pozostawia wątpliwości co do tego, że obligatoryjnym elementem decyzji (tej, o której mowa w $1) jest uzasadnienie. Zdaniem sądu penitencjarnego w tym konkrelnym przypadku zaskarżona decyzja nie spełniała wymogu formalnego w postaci posiadania uzasadnienia. Choć bowiem jej niewątpliwą faktyczną konsekwencją było nieuwzględnienie wniosku osadzonego, to jednak nic zawierała ona zapisu, który mógłby zostać potraktowany jako powód wygenerowania przez decydenta takiego właśnie skutku; a zatem nie zawierała ona zapisu, który mógłby zostać potraktowany jako powód takiego, a nie innego podejścia do żądania.osadzonego. Podkreślania wymaga, że tylko w przypadku posiadania przez skazanego wiedzy o konkretnym powodzie lub powodach podjętej decyzji, można mówić o wystąpieniu realnych warunków do jej zaskarżenia. Na marginesie zasadniczego wywodu podkreślania w tym miejscu wymaga, że wymóg formalny decyzji, o którym mowa w art. 7 $ 3 k.k.w. (a konkretnie wymóg posiadania uzasadnienia) nie powinien być utożsamiany z obowiązkiem sporządzania uzasadnień szczególnie obszernych. Sąd penitencjarny w tym składzie, jako dopuszczalną uznaje sytuację, gdy uzasadnienie wydanej decyzji zamykać się będzie zaledwie w kilku zdaniach, nawet napisanych odręcznie. Co jednak wymaga podkreślania, uzasadnienie decyzji winno zawierać informację o konkretnym powodzie lub powodach jej podjęcia. W tych okolicznościach, orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.