Wyrok atura

--- STRONA 1 --- Sygnatura" akt 1v Ka 196/13 Lia?’.._ LZ. .. 1%E :f§r1(,q\{_w wYRo|< é w IMIENIU RZECZYPOSPO LITEJ POLS KIEJ A Dnia 24 kwietnia 2013 roku Sad Okragowy w éwidnicy w IV Wydziale Karnym Odw0%awczym W skéadzia: Przewodniczacy : SSO Elibieta Marcinkowska (spr.) Sc;dziowie : SO Agnieszka Poiyniak  S_O Mariusz Gérski _ Protqkolant : Magdalena Telesz przy uciziaie Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okragowej, po rozpoznaniu W dniu 24 kwietnia 2013 roku sprawy Daniela K— oskarionego z art. 231 § 1 k.k. i arc. 217 § 1 k.k. W zw. 2 art. 11 § 2 k.k. i art. 18 § 2 k.k._ w zw. z art. 233 § 1 k.k., art. 245 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na skutek apeiacji wniesionej przez obroficg oskarzonego od wyroku Sadu Rejonowego w K%0dzku z dnia 29 listopada 2012 roku, sygnatura akt v1 K 73/11 1 I. utrzymuje w mocy zaskariony wyrok; ‘ II. _ zasadza od oskarionego na hrzegz Skarbu Pafistwa koszty sadowe zwiazane z postepowaniem odwokawczym; w tym wymierza mu ogyizqfilii kwocie 60 2% za to postepowanie. _ --- STRONA 2 --- ..._,_ Sygn. akt N _Ka 196113 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 29 listopada 2012 roku w sprawie sygn. akt VI K 73/11 Sad Rejonowy w Ktodzku uznat Danie|a—za winnego tego, Ze:  w dniu 2 maja 2010 roku w Kw czasie wykonywania czynnoéci stuzbowych zwiazanych 2 Iegitymowaniem Jarosiawa 1/Vi oraz Adama Pi przekroczyt swe uprawnienia jako funkcjonariusz poiicji uderzajab dwukrotnie rcgkaw twarz Jarosiawa V\_czym naruszytjego nietykalnoéé cielesna, to jest przestapstwa z art. 231 § 1 k.k. iar1. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., A '  w dniu 2 maja 2010 rokuaw Kiw czasie wykonywahia czynnoéci smzbowych zwiazanych 2 kagitymowaniem Jarostawa V\ oraz Adama F‘— przekroczy1 swe uprawnienia jako funkcjonariusz policji uderzajac Iraka w twarz Adama F— czym naruszyt jego nietykalnoéé cieiesna, to jest przestapstwva z art. 231 § 1 k.k. iart. 21? § 1 k.k. wzw. z art. 11 § 2 I<.k. i przyjmujac, 2e oskariony popemit przestapstwa w podobny sposéb, w krétkich 0dStQ.pE|Ch czasu na podstawie art. 231 § 1 k.k. w. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzyt mu kara 3 miesiacy pozbawienia wolnoéci. Nadto uznat oskarionego Daniela K1 za winnego, tego Ze nieustaionego dnia, w okresie pomiadzy 2 a 21 'maja 2010 roku w Fe naidaniat funkcjonariuszapolicji Rafaha |\/lids zeznan1a nieprawdy, ze w czasie interwencji zwia_zar|ej z legitymowaniem Jaroshawa VD oraz Adama Pi nie widziat on jego zachowania, gdyz W przeciwnym razie poméwi go 0 wspétudziatw tym zachowaniu, co skutkowaé badzie zwolnieniem Rafata Mjz pracy, to jest popetnienia przestapstwa z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 233 § 1 k.k. wymierzylr mu Kara 3 miesiacy pozbawienia woinoéci. ’Na podstawie art. 91 § 2 k.k._ pbtaczyt orzeczone w pkt I i II wyroku kary pozbawienia wolnoéci i wymierzyé oskarzonernu Danielowi Pg kare; taczna 3 miesiacy pozbawienia wolnoéci. 1 --- STRONA 3 --- _ Na podstawie ad. 69 § 1 k.k. iart. 70 § 1 pkt 1 |<.k. wykonanie orzeczonej kary tapznej pozbawienia woinoéci warunkowo oskarionemu zawiesit tytu1em préby na okres lat 2 . _ Na podstawie art. 41 § 1 k.k. orzekt wobec oskarionego Danieia t_ zakaz wykonywania zawodu zwiazanego z praca_ na policji na okres3 lat. V Z wyrokiem tym nie pogodzi% sia oskarzohy wnoszac apeiacja za poérednictwem swego obroficy, ktc’>ry skartap wyrokaw catoéci zarzucit mu: I. obraza przepiséw postapowania majaca wptyw na treéé wyroku, _a mianowicie: A . 1) art?‘ k.p.k. araz art.4 k.p.k. p0prZeZ dowolna a riie swobodna ocena materiam dowodowego bez uwzgladnienia zasad prawidmwego rozumowania oraz wskazafi wiedzy i doéwiadczenia Zyciowego poprzez nieobiektywne uznanie, 2e poméwienia pokrzywdzohych sa wystarczajacym dowodem winy oskarzonego Daniela K— podczas gdy bezpoéredni éwiadkowie zdarzenia nie poivviardzajii. ii dnia 02.05.2010 r. podczas interwencji mia+o miejsce uderzenie raka pokrzywdzonego przez funkcjonariusza poiicji; 2) art? k.p.l<. w zw. z art.391§1 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodu, jakim byty zeznania pokrzywdzonych, ktére to zeznania réznia sis; na poszczegélnych etapach postapowanja i w tym kontekécie powinny byc’: przez Sad orzekajapy w sprawie oceniane ze szczegélna ostroznoécia; 3) art.5 k.p.k. poprzez rozstrzygnicgcie niedajacych sia usunaé watpiiwoéci na niekorzyéé oskarionego i na tej podstawie wydanie wyroku skazujacego; . _ 4) art.424§1 k.p.k. poiegajqcq na nieodniesie.niu sic3 w uzasadnieniu zaskarionego wyroku do istotnych kwestii mogacych mieé wptyw na rozstrzygniacie sprawy — a mianowicie okolicznoéci, Ze éwiadek Jbyta skonfliktowana z oskarzonym oraz przyjainiia sia z Grzegorzern W— ojcern jednego z pokrzywdzonych, a ponadto okoiicznoéci z powodéw, jakich Sad dai wiara zeznaniom pokrzywdzonych oraz Swiadkéw Doroty J_3raz Grzegorza 2 --- STRONA 4 --- ' Wi oraz na jakiej podstawie caikowicie odmowii wiarygodnoéci wyjaénieniom zioionym przez oskarzonego oraz _ pozostaiych éwiadkéw; _ "  Ii. biad w ustaleniach faktycznych, majacy wpiyw na tree’.6 wyroku, poprzez przyjegcie  wbrew zeznaniom éwiadka Mjoraz wyjaénieniom oskarzonego — i2 oskarzony naidaniat éwiadka Nlidozeznania nieprawdy, Ze w ozasie interwencji zwiazanej z legitymowaniem Jarostawa Waoraz Adama F_ nie widziat on jego zachowania oraz grozii mu, ze poméwi go 0 wspéiudziat i w t§7m zachowaniu, podczas gdy okoiicznoéci sprawy oraz prawidiowa i caioéciowa wyktadnia materiatu dowodowego, a w szczegdinoéci _ zeznania jedynego éwiadka i\/ prowadzq do wniosku, Ze oskarzonynie popemit zarzucanego mu czynu. ‘ _ W oparoiu" 0 powyzsze zarzuty apelujacy wniést 0 zmiana zaskarionego wyroku i uniewinnienie oskarionego od postawionych mu zarzutdw ewentuainie 2 ostroinoéci procesowej 0 uchyienie zaskarionego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji. Sad Okriggowy zwaiyi, co nastqpuje: Apeiacja obroficy oskarzonego w zadnej mierze nie zasmguje na jej uwzgladnienie. Sprowadza sia ona bowiem tylko i wyfatcznie do same} potemiki z ustaieniami Sadu Rejonowego bez wykazania jakich to konkretnie uchybiefi w zakresie zasad wiedzy i doéwiadczenia Zyciowego dopuécii sis; Sad Rejonowy w ocenie zebranego w sprawie materiaiu dowodowego. Tymczasem anaiiza E ocena dowodéw zgromadzonych w trakcie prooedowania przed Sadem I instancji nie“ wykazuje Zadnych b1adc’>w natury iogicznej, czy 192' faktyoznei» w niczym nie wykracza réwniez poza zasada swobodnej oceny dowoddw.  I tak co do 11,2 z zarzutow apeiacyjnych: zarzuty te 'sa catkowicie bezzasadne. Nie do przyjacia jawi sia bowiem stanowisko apelujacego utrzymujapego, ii Sad Rejonowy z_a rozstrzygajacy dowod winy oskarzonego przyja} zeznania pokrzywdzonych, ktdre to w ocenie‘skar2apeg'o sa_ wyiapznym pomdwieniem ze 3 \v\_) --- STRONA 5 --- strony éwiadkow, a roznice W ich zeznaniaoh n ie zostairy ocenione przez Sad orzekajaoy z nalezyta starannoécia. Zwazyé wszak naiezy, iz wbrew twierdzeniom skarzacego Sad Rejonowy dokonair niemalze detaiioznej, niezwykle drobiazgowej oceny kaidego z dowodow przeprowadzonych w sprawie, w tym zeznafi Jarosiawa Wg oraz Adama 11 2  Swiadkowie oi, wbrew stanowisku apelujacego, na kazdym etapie postepowania, zbieznie, stanowozo i konsekwentnie wskazywali na okolicznoéci majacei najistotniejsze znaozenie dla rozstrzygniecia niniejszej sprawy, a mianowidie sposob zaohowania oskarzonego wobeo nich, wypowiedziane przez niego stowa, jak rowniez anaiogicznie odnieéii sie do okoiicznoéoi pobocznyoh, a zwiazanyoh z zachowaniem innych osob w czasie interwencji. Pokrzywdzeni od samego poczatku skiadanych zeznarfi, w sposob Iogiozny, konkretny orzedstawili, ii oskarzony zaraz po wyjéoiu z samochodu przywitat sie z praoownikami agenoji ochroniarskiej," a nastepnie podszed1 do nich. Swiadkowie wyrainie przytoczyii sfowa wypowiedziane przez Daniela K— podczas Wykonywania przez niego ozynnoéoi zwiazanyoh z legitymowaniem éwiadkow, zgodnie tez potwierdziii, iz drugi z policjantow_i3a:[§_t,_._ M1 widziai zaohowanie oskarzonego, gdy ten uderzy+ w twarz Jalroletawa nastepnie Adama F_i ponownie Jarosiawa W—  . O prawdziwoéci zeznafi tychze éwiadkow stanowia relacje innych osob obeonyoh w trakcie interwencji, a nadto zeznania Doroty J_ Grzegorza W12 Joanny Wj Skarzacy w z1ozonym érodku odwotawozym, pomimo iz podniosi zarzuty 0 jakich mowa w |.1 i 2 apelaoji, nie wykazai, jakie to konkretnie roinioe w zeznaniach pokrzywdzonych miaiyby dyskwalifikowaé wiarygodnoéé Jarosiawa Wi i Adama Pi Skarzacy oytuje poszozegoine fragrnenty uzasadnienia wyroku Sada! instancji (str. 551 i 552 akt, bo niestety brak numeracji stron apeiacji), nie dokonujac: niestety zadnej analizy rzekomych sprzecznoéci w tychze relacjach. Nie sposob deprecjonowaé wiarygodnoéci éwiadkow tyiko i wyiqcznie w oparoiu 0 to, ze zawiadomienie 0 przestapsiwie zostaio ziozone wyiaoznie co do funkcjohariusza Policji, a nie w odniesieniu do ochroniarzy. Wszak Sad ocenia dowody zgromadzone juz w sprawie, a nie te hipotetyozne, a" nadto to wola 4 --- STRONA 6 --- I\ pokrzywdzonego jest, przeoiwko, komu sktada zawiadomienieo przestepstwie. Brak rowniez jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania wiarygodnosci pokrzywdzonyoh wytaoznie dlatego, ze ojciec jednego 2 nioh by? kiedys funkojonariuszem Poiioji. Sad odwoiawczy nie dostrzega absotutnie zadnyoh Ipodstaw, aby kwestionowaé wiarygodnosé pokrzywdzonych, zwtaszoza ze jedyne niescistosoi w ioh zeznaniach tyoza wytacznie tak drobiazgowyoh kwestii, jak to czy obecny obok oskarzonego drugi z funkcjonariuszy stat ,,oI1'ok nas, czy koio nas”, badi tez, gdzie po wyiegitymowaniu potozony zostat teiefon komorkowy, czy na pobiiskim murku, ozy tez w innym miejscu. Rozbieznoéci te maja oharakter catkowicie drugorzedny i podyktowane sq wytaoznie znaoznym uptywem czasu od zdarzenia. Jesli dodatkowo zwazyé, iz Adam P‘ i Jarostaw W_ byii takze konfrontowani z Rafatem M§i rowniez wowczas podtrzymali swoje zeznania, w tym i to,‘ Ze swiadek Rafat Mwidzia1 moment uderzenia przez oskarzonego, to brak jakiohkoiwiek podstaw do wiarygodnosoi tychze pokrzywdzonyoh. ‘Co do zarzutu I. _3 i 4 apelaoji zarzuty te takze nie sa_ zasadne. Nie do przyjeoia jawi sie stanowisko apelujapego utrzymujacego, ze Sad Rejonowy opierajao sie na zeznaniach pokrzywdzonych odmowit wiarygodnosoi pozostaiych naooznyoh swiadkow zdarzenia. Wszak Sad Rejonowy dokonat rownie wnikiiwej anaiizy i oceny zeznan swiadkow Rafata Seweryna B_ i Tomasza Z_i zdeoydowanie wbrew twierdzeniom apelujapego (K554 akt) wykazat i udowodnit, ze zeznania te jako wewnetrznie sprzeozne nie moga stanowié waioru dowodowego w niniejszej sprawie, a nadto Sad preoyzyjnie wskazai na czym te sprzecznoéci poiegaja. O dziwo skarzaoy, zdaje sie w ogéle nie dostrzegaé trafnej ze wszech miar motywacji Sadu orzekajacego, zaprezentowanej na str. 912 uzasadnienia zaskarzonego wyroku, kiedy to Sad Rejonowy poddaje gtebokiej analizie zeznania tychze wiaénie swiadkow. Jedynie tytutem uzupetnienia podniesé nalezy, iz zeznania te okazaty sis nie tyiko sprzeozne wewnetrznie, sprzeczne pomiedzy soba, Iecz przede wszystkim sprzeczne z zeznaniamii‘ pokrzywdzonych, ale i rowniez z wyjasnieniami samego to oskarzonego, ktérego swiadkowie usitowali ohronio przed grozaoa mu odpowiedzialnoécia. I 5 wqw --- STRONA 7 --- . Jesli wiec zwazyo, iz Rafat M—W sposob oatkowicie odmienny opisuje zaohowanie oskarzonego, wskazujac pierwotnie, iz ,,wybiegt on z radiowozu w kierunku tych mezozyzn”_ gestykuiujao przy tym rokoma, po ozym juz w koiejnyoh relaojach podat, i2 Daniei l.po wyjsciu z radiowozu najpierw podszedt do pracownikow firmy oohroniarskiej, on zaé miat jeszoze siedzieé w radiowozie i wyjéf: z niego dopiero W momencie Iegitymowania zatrzymanych, to juz w tyoh to reatiach sprawy zestawienie wtaénie zeznafi Rafata Max wyjasnieniami. samego to oskarfzonego, ktory to podat wprost, iz od samego poczatku interwenoji caiy czas obeony byt zaréwno Rafai I\/1 jak i oohroniarze, trafnie utwierdziio Sad orzekajapy w przekonaniu 0 koniecznosci zdyskwalifikowania tego dowodu. To samo tyczy sie i zeznan Seweryna Z_ ktorzy’ nie potrafili odpowiedzieé na pytania Sadu, z jakiego to powodu stojao od miejsoa inten/venoji w odlegtosci 23 m przy samoohodzie, nie siyszeli rozmowy funkojonariuszy z pokrzywdzonymi twierdzac jednoozesnie, 2e w zasadzie stali w takiej to odiegtosoi, Ze mogli ,,taka przepyohanke siowna” swobodnie ustyszeo. Trafnie wieo Sad Rejonowy doszedi do wniosku, iz obdarzenie waiorem wiarygodnoéoi tak dalece nielogicznych zeznan byioby wyrazem daleko idaoej naiwnosoi, a Sad odwotawozy bez potrzeby powielania tejze argumentaoji, opowiada sie za konieoznosoiajej oaikowitej akceptacji. Co do zarzutu I.3 i4 apelacji . Zarzuty te rowniez nie sq zasadne. . Brak jakiohkolwieklspodstaw do kwestionowania wiarygodnosoi swiadkow Doroty .1_oraz Grzegorza W: _ Wszak osoby te nie byty obecne podczas interwencji, wiadomosci o jej przebiegu, a w szczegolnosci o zaohowaniu sie oskarzonego mieli od syna, zas swiadek Doropta J_w swych zeznaniach podata to, ozego dowiedziata sie bezpoéredniood Rafaia I‘v_ Wszak swiadek bez cienia watpliwosci wskazaia juz w pisemnych swych zeznaniaoh, 12:” funkcjonariusz Rafat M. przyznai w czasie’ rozmowy ze mna fakt Auderzenia Jarostawa W—przez oskarzonego". h l Nie sposob ozynio zarzutu éwiadkowi, i2 jej zeznania podyktowane byiy nieohecia wobec oskarzonego, ozy te2':, 2e byta ona skonfliktowana z Danieiem K_ a tym samym mocno zaangazowanalw sprawie. Wszak z reiaoji 6 . --- STRONA 8 --- .., . swiadka wynika wyraznie, iz inicjujqc rozmowe z R. lV_zapytata jedynie .,,co wy wyprawiaoie”, po czym R. M. zaczat swobodnie opowiadao o przebiegu zajsoia.  ' Rowniez kwestionowanie wiarygodnosci G.—wyia_ozn'ie w oparoiu 0 to, ze zbyt pozno ztozyt zawiadomienie o przestepstwie, absoiutnie nie podwaza jego wiarygodnosci. Swiadek wyrazne odniost sie w swych zeznaniach i do tej kwestii podajaé: ,,O2 maja 2010 r. nie sktadatem ‘zawiadomienia, bo nie wiedziaiem o jakich poiicjantow chodzito" (k.427). _ Tak wiec brak jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zasadnosci wskazanyoh wyzej swiadkow. Dodatkowo wymownym w sprawie jest, iz Dorota J_takZe przed Sadem potwierdzita, I2 ,,w czasie pierwszej rozmowy z I)/_ powiedziat mi, ze oskarzony uderzyi jednego 2 ohtopcow,..., powiedziat, ze widziat jak oskarzony uderzyt tego ohtopaka” (k./430 v.). Co do zarzutu II apelacji. l " l Zarzut ten takze nie moze byé uwzgiedniony. ' Wszak Sad Rejonowy w tym zakresie, rowniez nie miat zadnych watpliwosoi oo do sprawstwa i zawinienia oskarzonego. Swiadek Rafa? Mod samego poozatku konsekwentnie, bez sprzeoznosci opisai przebieg jego rozmowy z oskarzonym, po zakonozonej stuzbie, o ozym do_datkowo poinformowat Dorote ._ Wbrew twierdzeniom apelujaoego rowniez i swiadkowie _i— potwierdzili relaoje Doroty 11 co dodatkowo przemawia za jej wialygodnoscia. _ Fragmenty zaznan swiadka I. cytowane przez skarzapego w apeiaoji, stanowia waski, niezwykle wybiorczy element jego relacji, ktoxy to nie moze byo oceniany woden/vaniu od catoéoi, w tym przede wszystkim w opozyoji do sedna zeznan éwiadka ktoiy‘ to przeciez stanowozo podat ,,przyszta do mnie pani .—i przekazaia mi, ze K_miat wptywaé na zeznania W tych to realiaoh sprawy brak wystarczajaoyoh podstaw do przyznania waloru wiarygodnosci wyjasnienionfi oskarzonego, ktore to spotkaiy sieg ze stuszna ooena Sadu orzekajacego, jako podyktowane vvytapznie oheoia uniknieoia odpowiedzialnosci karnej w niniejszej sprawie oraz nie znajduja Zadnego potwierdzenia w zebranych wsprawie dowodach. 7 --- STRONA 9 --- Z tyoh zas wzgledow, przy braku jakiohkolwiek podstaw do uwzgledniania apelacji obronoy oskarzonego, nalezato orzec jak wyzej. dz 8 . .1 k I w 1. r