Postanowienie atura

--- STRONA 1 --- Glosa do postanowienia SN z dnia 28 września 2006 r., I KZP 16/06. Zgodnie z art. 9 § 1 kkw wszczęcie postępowania wykonawczego uzależnione jest od tego, czy orzeczenie stało się wykonalne. Orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 9 § 2). Położenie akcentu na wykonalność orzeczenia podyktowane zostało tym, że według przepisów kkw wykonywane są nie tylko wyroki, których wykonanie staje się możliwe po uzyskaniu prawomocności, ale także postanowienia, które mogą być wykonywane po ich zapadnięciu (np. postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia majątkowego, czy o udzieleniu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności lub warunkowego zwolnienia, jeżeli zostały wydane na wniosek prokuratora albo jeżeli prokurator nie sprzeciwiał się udzieleniu przerwy lub warunkowemu zwolnieniu (art. 154 § 1 i art. 162 § 2 kkw). We wszystkich pozostałych przypadkach początkiem wykonania orzeczenia będzie data jego prawomocności, chyba że ustawa przewiduje wyjątki. Tak np. przepis art. 43 § 2 kk stanowi, że „pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązują od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo” . Nawiązując do stanu faktycznego opisanego w glosowanym postanowieniu, za trafne należy uznać stanowisko Sądu Okręgowego w Białymstoku, że w omawianym przypadku początek wykonania kary zastępczej należy liczyć od daty uprawomocnienia się postanowienia o warunkowym zwolnieniu. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, że posłużenie się określeniem „wydanie postanowienia” w powołanym rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 13 stycznia 2004 r. w sprawie czynności administracyjnych związanych z wykonywaniem tymczasowego aresztowania oraz kar i środków przymusu skutkujących pozbawienie wolności oraz dokumentowania tych czynności (Dz. U. 2004 r. Nr 15 poz. 142) podyktowane zostało wyłącznie chęcią uregulowania czynności administracyjnych oraz sposobu ich dokumentowania. Pozostaje też w sprzeczności z treścią przepisów kkw interpretowanych jednoznacznie z punktu widzenia wykładni językowej i systemowej. W glosowanym postanowieniu Sąd Najwyższy wskazał, jakie implikacje prawne i faktyczne mogłyby powstać, gdyby przyjąć za podstawę nie datę prawomocności orzeczenia o warunkowym zwolnieniu, lecz datę wydania postanowienia w tym przedmiocie. Dodatkowo można wskazać np. na art. 164 § 2 kkw, który pozwala na wydanie postanowienia o warunkowym zwolnieniu z odroczonym terminem tego zwolnienia. Postanowienie zostało „wydane” , ale przecież nikomu nie przyjdzie do głowy, że z datą tego postanowienia skazany może rozpocząć odbywanie zastępczej kary pozbawienia wolności. Na koniec należy podnieść kwestię, która została pominięta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego. W przepisie § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości trafnie sprecyzowano, kiedy odpis orzeczenia sądu podlega wykonaniu. Poza warunkami formalnymi, jakim musi odpowiadać wymieniony dokument (podpis, sygnatura, pieczęć) wyraźnie stwierdzono, że taki odpis orzeczenia musi być zaopatrzony wzmianką o wykonalności i datą prawomocności w wypadku orzeczenia prawomocnego, Tak więc użyty w § 52 ust. 1 pkt 13 zwrot „wydania postanowienia o udzieleniu warunkowego zwolnienia” należy odczytywać łącznie z objaśnieniami zawartymi w § 4 ust. 1 tego rozporządzenia. Przy takiej wykładni znika potrzeba wyjaśniania wątpliwości przez Sąd Najwyższy. Autor: Pawela Stanisław Rodzaj: glosa Notka bibliograficzna: Glosa aprobująca Glosa do postanowienia SN z dnia 28 września 2006 r., I KZP 16/06. Opublikowano: OSP 2007/3/32