Postanowienie alizowal jakiekolwielc uwagi pod adresom Warunkow panujapych W pozwanych jednostkaoh. W szczegollloso

--- STRONA 1 --- I J ._.._,___ —‘—..__ akt. ? 1c 451/08 "Sygn. \ ‘ '*.~~.~=\ = ~' w ‘ ;\F? Y‘liflsxvw. . ‘ ' w"z:.‘7=a1;I' E =='\.§'~ *F‘?  .":1;>_ 3" . 41 4» Hyr ‘Q; 3.‘ I . . " "‘ ma ' 4:1: ._. ‘ " ‘_.4‘,'2 ‘_: \,. I J” ~_ A WYROK ITEJ POLSKIEJ W IMIENIU RZECZYPOSPOL 2010 r. Dnia 2 czerwca Wydzial Cywilny Sqd Okrggowy W Bydgoszczy I w skiadzie: ' Scgdzia Sqdu Okreggowego Grazyna Bednarek ' Pick Przz:w0dn1czaLcy sekr. sagzl. Anna Jagxeko Bydgoszczy Protokolant ' iu 19 maja20l0r. W p0 rozpoznamu W dn Owédztwa M‘ d Wi Kémemu w Potulicach i Skarbowi sprawy z p przeciwko Skarbowi PaI'1stWa Zalda 0 ' memu W Koronowiev Pa1istWa Za,k1ad0W1Ka 0 Z8.p}£1'[Q 1. oddala powédztwo, bciaga powoda kosztami procesu, — S du Okrqgowego W Bydgoszczy ) na rzecz kiwi 2. nie 0 3. zasqdza 0d Skarbu Pafistwa ( q N. W_>( kwoteg 4392,00 z% ( cztety radoy prawnego ul. M; pn ml, 85034 Bi) tysiape trzysta. dziewiqidziesiai dwa zlote ) tytuhrm zwrotu 1<0sztc'>w awnej udzielonej powodowi z urzqdu. _ nieophaconej pomocy pr J J --¬._¬._„¬__ ¬-'¬¬¬.__ akt. i rc 451/08 'Sygn. '-¬- -` '=.~¬.~=~ = ~' ¬›' *- -;z-řf "lÍ7'±s\H. . ' ' ±^'z4'.`"‹=à‹¿'I" -7; =='¬ś"' '-ř"ž z .-<'-=¬,'._ ş‹¬ _ 4' ‹,, ›`\.¬' \§Í¿ W Í . . 'Å "` “M ` 4:1.' ._. ' " -'_.-Åf--z '_: \¬. ›/ -lv »_ › WYROK ITEJ POLSKIEJ W IMIENIU RZECZYPOSPOL 2010 r. Dnia 2 czerwca Wydział Cywilny Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I W składzie: ` Sędzia Sądu Okręgowego Grażyna Bednarek ` -Pick Przewodnmzący sekr. sąd. Anna Jagxeło Bydgoszczy Protokolant ` iu 19 maja2010r. W po rozpoznaniu W dn owödztwa M- d Wi Karnemu W Potulicach i Skarbowi sprawy z p przeciwko Skarbowi Państwa- Zakła O ` memu W Koronowie, Państwa- Zakładowi Ka o zapłatę 1. oddala powództwo, bciąża powoda kosztami procesu, « S du Okręgowego W Bydgoszczy ) na rzecz rifwł 2. nie o 3. zasądza od Skarbu Państwa ( ą lv. W.›( kwotę 4.392,00 zł ( cztery radcy prawnego ul. flā pn ml, 85-034 B:) tysiące trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote ) tytułem zwrotu kosztów awnej udzielonej powodowí z urzędu. _ nieopłacouej pomocy pr J J --¬._¬._„¬__ ¬-'¬¬¬.__ akt. i rc 451/08 'Sygn. '-¬- -` '=.~¬.~=~ = ~' ¬›' *- -;z-řf "lÍ7'±s\H. . ' ' ±^'z4'.`"‹=à‹¿'I" -7; =='¬ś"' '-ř"ž z .-<'-=¬,'._ ş‹¬ _ 4' ‹,, ›`\.¬' \§Í¿ W Í . . 'Å "` “M ` 4:1.' ._. ' " -'_.-Åf--z '_: \¬. ›/ -lv »_ › WYROK ITEJ POLSKIEJ W IMIENIU RZECZYPOSPOL 2010 r. Dnia 2 czerwca Wydział Cywilny Sąd Okręgowy W Bydgoszczy I W składzie: ` Sędzia Sądu Okręgowego Grażyna Bednarek ` -Pick Przewodnmzący sekr. sąd. Anna Jagxeło Bydgoszczy Protokolant ` iu 19 maja2010r. W po rozpoznaniu W dn owödztwa M- d Wi Karnemu W Potulicach i Skarbowi sprawy z p przeciwko Skarbowi Państwa- Zakła O ` memu W Koronowie, Państwa- Zakładowi Ka o zapłatę 1. oddala powództwo, bciąża powoda kosztami procesu, « S du Okręgowego W Bydgoszczy ) na rzecz rifwł 2. nie o 3. zasądza od Skarbu Państwa ( ą lv. W.›( kwotę 4.392,00 zł ( cztery radcy prawnego ul. flā pn ml, 85-034 B:) tysiące trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote ) tytułem zwrotu kosztów awnej udzielonej powodowí z urzędu. _ nieopłacouej pomocy pr --- STRONA 2 --- IC451/08 Uzasadnienie P0wéd M‘ P_ Wniésl 0 zaségizenie 0d pozwanego Skarbu Pa1istwa Zakladu Karnego ‘W Potulicach i Zaldadu Karnego w Koronowie — na swojzg rzecz  kwoty 200.000; zkotych. » Powéd dochodzii zadoééuczynienia za naxuszenie przez pozwanego débr osobistych powoda takich jm godnoéé Iudzka oraz zakaz nieludzkiego i ponizajqcego traktowania i karania oraz prawa. do humanitamego odbywania kary pozbawienia wolnoéci. ' Swoje roszczenie powéd wiage z pobytem w Zaldadzie Karnym w Potulicach W latach 19912000 i 2003 2004 ora2_w Zakiadzic Karnym W Koronowie, gdzie powéd odbywai 1<arQ w latach 20042006 oraz od 2008 do chwili obecncj. _ Powéd podniéfl, ii zic warunki, W jakich przyszlo mu odbywaé kare; pozbawienia wolnoéci W Zaldadzie Karnym W Potulicach i Zakladzie Kamym W Koronowie a mianowicie przeludnienie W celach, zie WB.I'U.1'll(i techniczne i sanitame tych p0mi65ZCZ6f1, umieszczanic w tej samcj celi oséb podcjrzanych 0 popelnienie przestgpstw 0 réznym ciqzarze gatunkowym, przy jednoczcsnym braku zapewnienia bezpieczefistwa. osadzonym przed skazanymi najbardziej agresywnymi, jak tei przebywanie W tej sarnej celi z osobami _ze schorzeniami wirusowymi spowodowaly u powoda trwaky uszczerbek na zdrowiu W postaci nc1"Wicy, probleméw 2. sercem a takze doprowadziiy powoda do dwéch nicudanych préb samobéj czych. Powéd ws1<aza% na niewlaéciwe traktowanie go przez funkcjonariuszy shlfzby wiqzienncj. Powéd by% zastraszany, ublizano mu, przez dhigi czas utrudniano widzenie 2 cz}011kie1"n rodziny, z. k‘cc'§rym miai zaiatwié sprawy meldunkowe, a takze nie wyrazono zgody konkubinie powoda na przekazanie powodowi ciep%ych ubrafi na. zimq, przez co powéd w obawic przed popaclniqciem w chorobqg nie Wychodzilt ma codzienne spacery na powictrzu. Wszystkie wymienione dzialania negatywnie vvplywaiy na stan emocjonalny powoda i poghgbiaiy u niego nerwicq. Powéd wskazai Wreszcie na brak zapewnienia powodowi przez Zakiad Karny w Potulicach wkaéciwej opicki lekarskiej. W szczégélnoéci zaé nie udzielono mu opieki medycznej, gdy zapad}; na. pékpasicc, co wiqza%0 si<3 zé znacznymi dolegliwoéciami dla powocla a zwlaszcza dokuczliwym bélem miejsc na  skérze dotkniqtych tym wimsem. Pomimo wizyty powoda. u iekarza wiqziennggo nie p1"Z6piSa.n0 mu ZEldI1YOh|l61{0W, przez co 1 iC451f08 Uzasadnienie Powód- M- P- wniósł o zasadzenie od pozwanego Skarbu Państwa- -Zakładu Karnego uw Potulicach i Zakładu Karnego W Koronowie - na swoją rzecz - kwoty 200.000; złotych. › Powód dochodził zadośćuczynienia za naruszenie przez pozwanego dóbr osobistych powoda takich jm godność ludzka oraz zakaz nieludzkiego i poniżającego traktowania i karania oraz prawa do humanitarnego odbywania kary pozbawienia wolności. ' Swoje roszczenie powód wiąże z pobytem w Zakładzie Karnym W Potulicach W latach 1991-2000 i 2003- 2004 orazw Zakładzie Kamym w Koronowie, gdzie powód odbywał karę w latach 2004-2006 oraz od 2008 do chwili obecnej. _ Powód podniósł, iz złe warunki, w jakich przyszło mu odbywać karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Potulicach i Zakładzie Karnym w Koronowie a mianowicie przeludnienie W celach, złe warunki techniczne i sanitame rych pomieszczeń, umieszczanie w tej samej celi osób podejrzanych o popełnienie przestępstw o różnym ciężarze gatunkowym, przy jednoczesnym braku zapewnienia bezpieczeństwa osadzonym przed skazanymi najbardziej agresywnymi, jak też przebywanie W tej samej celi z osobami ze schorzeniami wirusowyrni spowodowały u powoda trwały uszczerbek na zdrowiu W postaci nerwicy, problemów z sercem a także doprowadziły powoda do dwóch nieudanych prób samobój czych. Powód wskazał na niewłaściwe traktowanie go przez funkcjonariuszy służby więziennej. Powód był zastraszany, ubliżano mu, przez długi czas utrudniano widzenie z członkiem rodziny, z którym miał załatwić sprawy meldunkowe, a takze nie Wyrazono zgody konkubinie powoda na przekazanie powodowi ciepłych ubrań na zimę, przez co powód w obawie przed popadnięciem W chorobę nie wychodził na codzienne spacery na powietrzu. Wszystkie Wymienione działania negatywnie vvpływały na stan emocjonalny powoda i pogłębiały u niego nerwicę. Powód wskazał wreszcie na brak zapewnienia powodowi przez Zakład Karny w Potulicach właściwej opieki lekarskiej. W szczególności zaś nie udzielono mu opieki medycznej, gdy zapadł na półpasíec, co wiązało się ze znacznymi dolegliwościarni dla powoda a zwłaszcza dokuczliwyrn bólem miejsc na skórze dotkniętych tym wir'„iscrn. Pomimo wizyty powoda u lekarza więziennego nie przepisano mu żadnych leków, przez co 1 iC451f08 Uzasadnienie Powód- M- P- wniósł o zasadzenie od pozwanego Skarbu Państwa- -Zakładu Karnego uw Potulicach i Zakładu Karnego W Koronowie - na swoją rzecz - kwoty 200.000; złotych. › Powód dochodził zadośćuczynienia za naruszenie przez pozwanego dóbr osobistych powoda takich jm godność ludzka oraz zakaz nieludzkiego i poniżającego traktowania i karania oraz prawa do humanitarnego odbywania kary pozbawienia wolności. ' Swoje roszczenie powód wiąże z pobytem w Zakładzie Karnym W Potulicach W latach 1991-2000 i 2003- 2004 orazw Zakładzie Kamym w Koronowie, gdzie powód odbywał karę w latach 2004-2006 oraz od 2008 do chwili obecnej. _ Powód podniósł, iz złe warunki, w jakich przyszło mu odbywać karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w Potulicach i Zakładzie Karnym w Koronowie a mianowicie przeludnienie W celach, złe warunki techniczne i sanitame rych pomieszczeń, umieszczanie w tej samej celi osób podejrzanych o popełnienie przestępstw o różnym ciężarze gatunkowym, przy jednoczesnym braku zapewnienia bezpieczeństwa osadzonym przed skazanymi najbardziej agresywnymi, jak też przebywanie W tej samej celi z osobami ze schorzeniami wirusowyrni spowodowały u powoda trwały uszczerbek na zdrowiu W postaci nerwicy, problemów z sercem a także doprowadziły powoda do dwóch nieudanych prób samobój czych. Powód wskazał na niewłaściwe traktowanie go przez funkcjonariuszy służby więziennej. Powód był zastraszany, ubliżano mu, przez długi czas utrudniano widzenie z członkiem rodziny, z którym miał załatwić sprawy meldunkowe, a takze nie Wyrazono zgody konkubinie powoda na przekazanie powodowi ciepłych ubrań na zimę, przez co powód w obawie przed popadnięciem W chorobę nie wychodził na codzienne spacery na powietrzu. Wszystkie Wymienione działania negatywnie vvpływały na stan emocjonalny powoda i pogłębiały u niego nerwicę. Powód wskazał wreszcie na brak zapewnienia powodowi przez Zakład Karny w Potulicach właściwej opieki lekarskiej. W szczególności zaś nie udzielono mu opieki medycznej, gdy zapadł na półpasíec, co wiązało się ze znacznymi dolegliwościarni dla powoda a zwłaszcza dokuczliwyrn bólem miejsc na skórze dotkniętych tym wir'„iscrn. Pomimo wizyty powoda u lekarza więziennego nie przepisano mu żadnych leków, przez co 1 --- STRONA 3 --- okres trwania choroby znacznie sic; wyd1u2y1 i spowodowai dodatkowe cierpienia dla powoda.  W odpowiedzi na pozew, ziozonej przez Zakiad Karny W Koronowie W dniu 5 maja 2009 roku pozwany przyzna1,iod przebywefl W jednostce i:>0zwaneg0 zaprzeczj/1 natomiast, by W Wyniku osadzenia powod doznai krzywdy lub uszczerbku na zdrowiu. Zjawisko przeludnienia Wyst<;p0wa1o okresowo i miato nieznaczny zakres. Pozwany Skarb Pafistxva Zaldad Karny w Potulicach W odpowiedzi na pozew, ziozonej W dniu 6 maja 2009 roku przyznal, i2 powéd przebywai W pozwancj jednostce. Pozwany Ws1<aza1 przy tym, W Iatach 19921999 roku zjawisko przeludnienia W ogole nie W}/'SfQpOWfl10. Natomiast W latach 2000 2001 i 2003 2004 zjawisko przeludnienia w"yste,;p0Wa.1o czasowo i to tylko W pojedyncz}"ch celach. Pozwani podnieéli , i2 kazdorazowo dzialali zgodnie z przepisami prawa. Sqd ustalil, co nastgpuje: Pozwany przebywal W jodnostce pozwanego Skarbu Pa1’1stWa Zaldadzie Karnym W Potu1icacl1 jako osoba pozbawiona W01n0§ci czterokrotnie, W nastqpujqcych okresach czasu:  od 26 lutego 1992 roku do 31 lipca 1997 roku;   od 20 sierpnia 1997 roku do 7 grudnia 2000 roku;  od 1 sierpnia 2001 roku do 15 paidziernika 2001 roku;  od 12 stycznia 2003 r01<u do 10 sierpnia 2004 roku. W pierwszym okresie pobytu odnotowano jedynie sam fakt pobytu W zaldadzie, W drugirn okresie jedynie fakt 1p0b§/“cu W poszczegolnyoh pawilonach a nie celach. Podczas kolejnych pobytéw u pOZW6JlCgO'p0W0d osadzony byi W nastopujqcych celach: budynek 4 cele nr 5, 38, 7, 31, 9; budynek nr 8 cola nr C, budynek nr 7 oe1a nr 1 i 16 oraz budynek nr 5 cela nr 6. Podczas pobytu W jednostce pozwanego Skarbu Pa1istWa Zaklaclzie Karnym V» Koronowie powod osadzony 13311 W nastopujqcych celachz  od dnia 10 sierpnia 2004 roku do dnia 19 sierpnia 2004 roku W oddziale nr 8,_ce1i nr 85;  od dnia 19 sierpnia 2004 roku do dnia 2 marca 2006 roku w oddziale nr 8, coli nr 84;  od dnia 2 marca 2006 roku do dnia 2? marca 2007 roku W oddziale nr 9, celi 111" 87;  0d dnia 13 sierpnia 2004 roku do dnia 4 1istopadao2008 roku W oddziale nr 11; celi nr 10; / . 2 okres trwania choroby znacznie się wydłużył i spowodował dodatkowe cierpienia dla powoda. - W odpowiedzi na pozew, złożonej przez Zakład Karny W Koronowie w dniu 5 maja 2009 roku pozwany przyznał,iód przebywał W jednostce pozwanego- zaprzeczył natomiast, by W wyniku osadzenia powód doznał krzywdy lub uszczerbku na zdrowiu. Zjawisko przeludnienia Występowało okresowo i miało nieznaczny zakres. Pozwany Skarb Państwa Zakład Karny W Potulicach W odpowiedzi na pozew, złożonej W dniu 6 maja 2009 roku przyznał, iż powód przebywał W pozwancj jednostce. Pozwany wskazał przy tym, W latach 1992-1999 roku zjawisko przeludnienia W ogóle nie Występowało. Natomiast W _latach 2000- 2001 i 2003- 2004 zjawisko przeludnienia Występowało czasowo i to tylko W pojedynczych celach. Pozwani podnieśli , iż każdorazowo działali zgodnie z przepisami prawa. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany przebywał w jednostce pozwanego Skarbu Panstwa- Zakładzie Karnym W Potulicacli- jako osoba pozbawiona wolności- czterokrotnie, W następujących okresach czasu: - od 26 lutego 1992 roku do 31 lipca 1997 roku; - - od 20 sierpnia 1997 roku do 7 grudnia 2000 roku; - od 1 sierpnia 2001 roku do 15 pażdziernika 2001 roku; - od 12 stycznia 2003 roku do 10 sierpnia 2004 roku. W pierwszym okresie pobytu odnotowano jedynie sam fakt pobytu W zakładzie, W drugim okresie- jedynie fakt pobytu W poszczególnych pawilonach a nie celach. Podczas kolejnych pobytów u pozwanegopowód osadzony był W następujących celach: budynek 4 cele nr 5, 38, 7, 31, 9; budynek nr 8 cela nr C, budynek nr 7 cela nr 1 i 16 oraz budynek nr 5 cela nr 6. Podczas _pobytu W jednostce pozwanego Skarbu Państwa- Zakładzie Karnym W Koronowie powód osadzony był W następujących celach: - od dnia 10 sierpnia 2004 roku do dnia 19 sierpnia 2004 roku W oddziale nr 8,_ceii nr 85; - od dnia 19 sierpnia 2004 roku do dnia 2 marca 2006 roku W oddziale nr 8, celi nr 84; - od dnia 2 marca 2006 roku do dnia 2? marca 2007 roku W oddziale nr 9, celi nr ST; - od dnia 13 sierpnia 2004 roku do dnia 4 li-stopada^2008 roku W oddziale nr 1 1; celi nr 10; / _ 2 okres trwania choroby znacznie się wydłużył i spowodował dodatkowe cierpienia dla powoda. - W odpowiedzi na pozew, złożonej przez Zakład Karny W Koronowie w dniu 5 maja 2009 roku pozwany przyznał,iód przebywał W jednostce pozwanego- zaprzeczył natomiast, by W wyniku osadzenia powód doznał krzywdy lub uszczerbku na zdrowiu. Zjawisko przeludnienia Występowało okresowo i miało nieznaczny zakres. Pozwany Skarb Państwa Zakład Karny W Potulicach W odpowiedzi na pozew, złożonej W dniu 6 maja 2009 roku przyznał, iż powód przebywał W pozwancj jednostce. Pozwany wskazał przy tym, W latach 1992-1999 roku zjawisko przeludnienia W ogóle nie Występowało. Natomiast W _latach 2000- 2001 i 2003- 2004 zjawisko przeludnienia Występowało czasowo i to tylko W pojedynczych celach. Pozwani podnieśli , iż każdorazowo działali zgodnie z przepisami prawa. Sąd ustalił, co następuje: Pozwany przebywał w jednostce pozwanego Skarbu Panstwa- Zakładzie Karnym W Potulicacli- jako osoba pozbawiona wolności- czterokrotnie, W następujących okresach czasu: - od 26 lutego 1992 roku do 31 lipca 1997 roku; - - od 20 sierpnia 1997 roku do 7 grudnia 2000 roku; - od 1 sierpnia 2001 roku do 15 pażdziernika 2001 roku; - od 12 stycznia 2003 roku do 10 sierpnia 2004 roku. W pierwszym okresie pobytu odnotowano jedynie sam fakt pobytu W zakładzie, W drugim okresie- jedynie fakt pobytu W poszczególnych pawilonach a nie celach. Podczas kolejnych pobytów u pozwanegopowód osadzony był W następujących celach: budynek 4 cele nr 5, 38, 7, 31, 9; budynek nr 8 cela nr C, budynek nr 7 cela nr 1 i 16 oraz budynek nr 5 cela nr 6. Podczas _pobytu W jednostce pozwanego Skarbu Państwa- Zakładzie Karnym W Koronowie powód osadzony był W następujących celach: - od dnia 10 sierpnia 2004 roku do dnia 19 sierpnia 2004 roku W oddziale nr 8,_ceii nr 85; - od dnia 19 sierpnia 2004 roku do dnia 2 marca 2006 roku W oddziale nr 8, celi nr 84; - od dnia 2 marca 2006 roku do dnia 2? marca 2007 roku W oddziale nr 9, celi nr ST; - od dnia 13 sierpnia 2004 roku do dnia 4 li-stopada^2008 roku W oddziale nr 1 1; celi nr 10; / _ 2 --- STRONA 4 --- bezsporne, nadr0.“, wykaz pomieszczeri (16.9295), norarka 5Euz'b0wcz kierowrefka dziah: ewidencji ZK Porulice z dnia 27 kwiemia 2009 roku (/L164), wykazy pomieszczeré (79162181), wychuki sys£em,u ewidencji NOE NET (70193J95). W celach mieszkalnych jednostek pozwanego SP W3'stc§poWa1o okresowo zjawisko prze1udnienia W nieznacznym zakresie. ‘ Kazdorazowo 0 koniecznoéci osadzenia niektorych osadzonych W Wfl1‘Ll1'1.1(3.C1’1 nie zapewniajatcych 3 m2 powicrzchni celi na 1 osobo powiadamiany by1 sqdzia penitcncjarny W1aéciWogo Saidu. dowcid: zawiadomienia (k. 7791), zawiadomienia (k. 165 1'73) Pozwany zapcW11ia1 osadzonym (W tym powodowi)" W ramach jednostek Wlaéoiwe i zgodne 2 p1'Z6p1S&11’1i‘W}’1(O118.WCZY1'I11, WF.iI‘_U111Ci sa11itarno bytowe. Wiqkszoéé col W ZK Koronowo Wyposazonyc11 jest W murowane kagziki sa11itarne zamykano drzwiami. W colach sac 23 stoliki, obecnio rowniei praktyoznie W kazdcj ceii umieszczony jest telewizor. Skazani maja, dostqp W okreélonych godzinach do éwiotlicy. Jednostka dysponuje nowq sale, gimnastyczna, sflovmiq, zajocia sportowo odbywaja, siq W sezonie Ietnim na zcwnagrz. Kazdy skazany moze braé udzial W tych zajqciach, jezeli nie ma Wniosku dyscyplinamego. W ZK Potulice Wioiniowic koszystaja, 2 calodobowej opieki sluzb medycz11ych.Osadzeni majq swobodny dostqp do p0s1ug rcligijjnych, korzystajq z zajoé k0. Powod odbywajqc W ZK Potulioe karq pozbawienia Wolnoéci WykonyWa1 pracq odplatna, pracujqc W Przedsiqbiorstwie Przemysiu Meblowego i W Zaldadzie Remontowo Buclowlanym. Nagradzany ‘oyl dodatkowyrni widzeniami bezdozorowymi, przcpustkami Wo1noécioWymi, podwyzszeniem wynagrodzenia i udzieleniem nagréd rzeczowych. Podczas pobytu powod nie zg1asza1 uwag, d0tycza,_cych Warunkéw |11}71OW§/C11 panuj accyoh u pozwanego. Przebywal tez na. oddziale typu péiotwartego.  cz’0wc5a’.' zeznania fiwiadfréw K: SQ (_k305v306v), A ‘C: (k.30,7v308v), swlsf (k. 3511»352). M1\fi(k.220221). 3 bezsporne, naa'io.“, wykaz pomieszczeń (k.92~95), notatka służbowa kierownika działu ewiciencji ZK Poruiice z dnia 27 kwietnia 2009 roku (if. IÓ4), wykazy pomieszczeń ;ki 62-E81), wya'i^nki System,u ewidencji NOE NET (k.]93-195). W celach mieszkalnych jednostek pozwanego SP wy-'stępowało okresowo zjawisko przeiudnienia- W nieznacznym zakresie. “ Każdorazowe 0 konieczności osadzenia niektórych osadzonych W warunkach nie zapewliiających 3 mz powierzchni celi na 1 osobę powiadamiany był sędzia penitencjarny właściwego Sądu. dowód: zawiadomienia (k.77-91), zawiadomienia (lc. 165- 173) Pozwany zapewniał osadzonym (w tym powodowi)-' W ramach jednostek właściwe i zgodne z przepisami wykonawczymi, warunki sanitarne- bytowe. Większość cel W ZK Koronowo wyposażonych jest W murowane kąciki sanitarne- zamykane drzwiami. W celach są 2-3 stoliki, obecnie również praktycznie w każdej celi umieszczony jest telewizor. Skazani mają dostęp W określonych godzinach do świetlicy. Jednostka dysponuje nową salą gimnastyczna, siłovmia, zajęcia sportowe odbywają się w sezonie letnim na zewnątrz. Każdy skazany może brać udział w tych zajęciach, jezeli nie ma Wnio sku dyscyplinamego. W ZK Potulice więźniowie koszystają z całodobowej opieki służb medycznych.Osadzeni mają swobodny dostęp do posług religijjnych, korzystają z zajęć ko. Powód odbywając W ZK Potulice karę pozbawienia wolności wykonywał pracę odpłatna pracując pw Przedsiębiorstwie Przemysłu Meblowego i w Zakładzie Remontowo Buclowlanym. Nagradzany był dodatkowymi widzeniami bezdozo1'owymi, przepustkamí wolnościowymi, podwyższeniem wynagrodzenia i udzieleniem nagród rzeczowych. Podczas pobytu powód nie zgłaszał uwag, dotyczących warunków bytowycli panujących u pozwanego. Przebywał też na oddziale typu półotwartego. - aiowóa'.' zeznania świadków K: SQ' (_k305v~306v), A- 'CĘ (i.30:a›-3081›), .MĘSŹ (1.-z. 351v-352). .Mj1v;›í(›'‹.220-221,›. 3 bezsporne, naa'io.“, wykaz pomieszczeń (k.92~95), notatka służbowa kierownika działu ewiciencji ZK Poruiice z dnia 27 kwietnia 2009 roku (if. IÓ4), wykazy pomieszczeń ;ki 62-E81), wya'i^nki System,u ewidencji NOE NET (k.]93-195). W celach mieszkalnych jednostek pozwanego SP wy-'stępowało okresowo zjawisko przeiudnienia- W nieznacznym zakresie. “ Każdorazowe 0 konieczności osadzenia niektórych osadzonych W warunkach nie zapewliiających 3 mz powierzchni celi na 1 osobę powiadamiany był sędzia penitencjarny właściwego Sądu. dowód: zawiadomienia (k.77-91), zawiadomienia (lc. 165- 173) Pozwany zapewniał osadzonym (w tym powodowi)-' W ramach jednostek właściwe i zgodne z przepisami wykonawczymi, warunki sanitarne- bytowe. Większość cel W ZK Koronowo wyposażonych jest W murowane kąciki sanitarne- zamykane drzwiami. W celach są 2-3 stoliki, obecnie również praktycznie w każdej celi umieszczony jest telewizor. Skazani mają dostęp W określonych godzinach do świetlicy. Jednostka dysponuje nową salą gimnastyczna, siłovmia, zajęcia sportowe odbywają się w sezonie letnim na zewnątrz. Każdy skazany może brać udział w tych zajęciach, jezeli nie ma Wnio sku dyscyplinamego. W ZK Potulice więźniowie koszystają z całodobowej opieki służb medycznych.Osadzeni mają swobodny dostęp do posług religijjnych, korzystają z zajęć ko. Powód odbywając W ZK Potulice karę pozbawienia wolności wykonywał pracę odpłatna pracując pw Przedsiębiorstwie Przemysłu Meblowego i w Zakładzie Remontowo Buclowlanym. Nagradzany był dodatkowymi widzeniami bezdozo1'owymi, przepustkamí wolnościowymi, podwyższeniem wynagrodzenia i udzieleniem nagród rzeczowych. Podczas pobytu powód nie zgłaszał uwag, dotyczących warunków bytowycli panujących u pozwanego. Przebywał też na oddziale typu półotwartego. - aiowóa'.' zeznania świadków K: SQ' (_k305v~306v), A- 'CĘ (i.30:a›-3081›), .MĘSŹ (1.-z. 351v-352). .Mj1v;›í(›'‹.220-221,›. 3 --- STRONA 5 --- W trakoie pobytu L1 pozwanego ZK W Potulicach, powod 11115.1 zapewniony bezp1a.tny dostqp do opieki medycznej. Miqdzy innymi W dniu 3 marca 1998 roku powod korzystal z konsultaoji dermatologicznej. Powod otrzymal Wowczas stosownc leczenie farmakoiogiczne. W trakcie pobytu W Zakiadzie Karnym W Potulicach powod W1t,‘101(IO1I116 zg1asza1 siq do lekarzy ambdulatorium W zwiqzku z dolegliwoéciami dyspepfycznymi, objawami nerwicy wegetatywnej i objawami zospolu krqggowo podstawowego. Kazdorazowo konsultacja byta odnotowywana W dokumentacji medyoznej, jak rowniez ordynowano leozenic farmakologiczne. Powod 1<ilka1<1‘otnie przebywafl W Izbie Chorych W Zwiqzku z nasileniem zg1aszanyc11 W'y26j objawow. Otrzymywal wowczas leczenie parenteralne. PoWodoWi przyznawano rownic:2 stosowna, dietq lekkostrawna, W oparciu 0 Wykonane badania gastroskopowe. ksiq2eczka zdrowia powoda (£2215), zeznania éwiadka 19 G‘,/Fc. 22 9). Zeznania powoda 1\/1'. Pi (Fr. 3533541,») i korcspondlljqoe z nimi relacjc éwiadka 5* Wi (k.352v353) oraz (15.3 0611 30712) pozostaja, Wiarygodne jedynie W ozqéoi, W ktorej Wskazano W nich na Wystopujqcy okrosowo problem przeludnienia. Sq bowiem zgodne z ca1o1<szta1ten1 materiaiu 2ebranego W toku postQpoW'ania W tym z treéciag odnoénych dokumentow, kierowanych pod adrescm W1oéciWych miejscowo Wydziahfiw pcnitencjamyoh. W ooenje Sddu powod 1 Wymienieni éwiadkowie micli interes, aby W zgodny sposob przedstawié Z&C11OWEi.1115. funkcjonariuszy sluizby W1QZ.i@111'l€j W niekorzystnym éwietle. Brak przy tym dowodow, aby powod na bioiapo sygnalizowal jakiekolwielc uwagi pod adresom Warunkow panujapych W pozwanych jednostkaoh. W szczegolllosoi nie zashlguje na uwzglegdnienie zaxzut utrudniania ze strony administracji jednostek pozwancgo SP Widzefi z powodem i przekazywania paczek 2 odzieza, czy korespondencji. Z zeznafi éwiadka B‘ G_ (la 229220} Wbrew twierdzeniom powoda, Wynika ze uzyskanie Widzenia z powodem, podozas osadzenia go W jednostce pozwanego Skarbu Pafistwa (ZK Koronowo) nie byio utrudnianc, éwiadek nie stwierdzii takze jakic111<o1Wie1< _prob1emoW z przelcazywaniem paczok dla powoda. 9 4 W trakcie pobytu u pozwanego ZK W Potulicach, powód miał zapewniony' bezpłatny dostęp do opieki medycznej. Między innymi W dniu 3 marca 1998 roku powód korzystał z konsultacji dermatologicznej. Powód otrzymał wówczas stosowne leczenie farrnakoiogiczne. W trakcie pobytu W Zakładzie Kamym W Potulicach powód wielokrotnie zgłaszał się do lekarzy ambulatorium w związku z doiegliwościami dyspeptycznymi, objawami nerwicy wegetatywnej i objawami zespołu kręgowo podstawowego. Każdorazowe konsultacja była odnotowywana W dokumentacji medycznej, jak równiez ordynowano leczenie farmakologiczne. Powód kilkakrotnie przebywał W Izbie Chorych W związku z nasilenicm zgłaszanych wyzej objawów. Otrzymywał wówczas leczenie parenteralne. Powodowi przyznawane również stosowną dietę lekkostrawną w oparciu 0 wykonane badania gastroskopowe. ksiażeczka zdrowia powoaa (111215), zeznania świadka B- G-(Fe. 22 9). Zeznania powoda M. Pi (if. 353-3541›) i korespondujące z nimi relacje świadka 5* Wi (k.352v-353) oraz (k.30óv- 30712) pozostają wiarygodne jedynie w części, w której wskazano w nich na występujący okresowo problem przeludnienia. Są bowiem zgodne z całokształtem materiału zebranego w toku postępowania- wtym z treścią odnośnych dokumentów, kierowanych pod adresem właściwych miejscowo wydziałów penitencjarnych. W ocenie Sądu powód i wymienieni świadkowie mieli interes, aby W zgodny sposób przedstawić zachowania funkcjonariuszy służby Więziennej W niekorzystnym świetle. Brak przy tym dowodów, aby powód na bieżąco sygnalizował jakiekolwiek uwagi pod adresem warunków panujących w pozwanych jednostkach. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut utrudnienia ze strony administracji jednostek pozwanego SP widzeń z powodem i przekazywania paczek z odzieża, czy korespondencji. Z zeznań świadka B* G- _fk 2i9-220)? wbrew twierdzeniom powoda, wynika że uzyskanie widzenia z powodem, podczas osadzenia go w jednostce pozwanego Skarbu Państwa (ZK. Koronowo) nie było utrudniane, świadek nie stwierdził także jakichkolwiek _problemów z przekazywaniem paczek dla powoda. i 4 W trakcie pobytu u pozwanego ZK W Potulicach, powód miał zapewniony' bezpłatny dostęp do opieki medycznej. Między innymi W dniu 3 marca 1998 roku powód korzystał z konsultacji dermatologicznej. Powód otrzymał wówczas stosowne leczenie farrnakoiogiczne. W trakcie pobytu W Zakładzie Kamym W Potulicach powód wielokrotnie zgłaszał się do lekarzy ambulatorium w związku z doiegliwościami dyspeptycznymi, objawami nerwicy wegetatywnej i objawami zespołu kręgowo podstawowego. Każdorazowe konsultacja była odnotowywana W dokumentacji medycznej, jak równiez ordynowano leczenie farmakologiczne. Powód kilkakrotnie przebywał W Izbie Chorych W związku z nasilenicm zgłaszanych wyzej objawów. Otrzymywał wówczas leczenie parenteralne. Powodowi przyznawane również stosowną dietę lekkostrawną w oparciu 0 wykonane badania gastroskopowe. ksiażeczka zdrowia powoaa (111215), zeznania świadka B- G-(Fe. 22 9). Zeznania powoda M. Pi (if. 353-3541›) i korespondujące z nimi relacje świadka 5* Wi (k.352v-353) oraz (k.30óv- 30712) pozostają wiarygodne jedynie w części, w której wskazano w nich na występujący okresowo problem przeludnienia. Są bowiem zgodne z całokształtem materiału zebranego w toku postępowania- wtym z treścią odnośnych dokumentów, kierowanych pod adresem właściwych miejscowo wydziałów penitencjarnych. W ocenie Sądu powód i wymienieni świadkowie mieli interes, aby W zgodny sposób przedstawić zachowania funkcjonariuszy służby Więziennej W niekorzystnym świetle. Brak przy tym dowodów, aby powód na bieżąco sygnalizował jakiekolwiek uwagi pod adresem warunków panujących w pozwanych jednostkach. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut utrudnienia ze strony administracji jednostek pozwanego SP widzeń z powodem i przekazywania paczek z odzieża, czy korespondencji. Z zeznań świadka B* G- _fk 2i9-220)? wbrew twierdzeniom powoda, wynika że uzyskanie widzenia z powodem, podczas osadzenia go w jednostce pozwanego Skarbu Państwa (ZK. Koronowo) nie było utrudniane, świadek nie stwierdził także jakichkolwiek _problemów z przekazywaniem paczek dla powoda. i 4 --- STRONA 6 --- Z zeznafi éwiadka M‘ M_ (k.220221), WychoWaWcy' W jednostce pozwanego Skarbu Pazistwa (ZK Koronowoj Wynikalo, 12 Wlqkszoéo col Wyposazonych jest W rnurowane ka,ci1<i sanitan1e zamykane drzwiami. W celaoh sq 23 stoliki, obecnie rownioz pralctycznie W kazdej celi umioszozony jest telewizor. Skazani majq dostqp W okre§1onyo11 lgodzinaoh do éwietlicy. Punkcjonujo radiowozel. Iednostka dysponujc nowat sala; gimnastycznq, si1oWnia,, zajqcia sportowc odbywaja, siq W sezonie ietnim na zewnagrz. Kazdy skazany moze brad udzia1 W tych zajociach, jezeli nie ma Wniosku dysoyplinamego. z Zfiznafl éwiadkow K: sis (k.305v306v), / ('k.307v308v), Mfiuflc. 351v352) funkojonariuszy shlzby Wiqziennej W ZK W Pomlicach, Wynika £2 powod nie zglaszzd uwag dotyczqcych Warunkow osadzcnia W pozwanej jednostoe. W swojej relacji éwiadkowie Wskazali nadto, ii osadzcni maja, zapewnione slrodki sa11ita.me, korzystajq z zajoé ko. Qwiadowie pod1o'eé1a1i, 12 osadzeni n1ajq swobodny dostop do poshlg rcligijjnych. Z zeznafi s'.wiad1<:oW, korespondujatcyoh z zapisami W ksiqzeczoe zdrowia Wynika Wreszcie, it powéd mial rnoiliwoéé i korzystad z ca1odoboWej opioki siuzb medycznych W ZK Potulioe. Sad, Zwaivh no nastWuie= Przede Wszystlcim Wskazaé naleiy, iz W przedmiotowej sprawie 0 Wywodzonej szkodzie i osobie zobowiqzanoj do jej naprawienia W odniesieniu do ZK W Potulicaoh powod dowiedzial siq najpoiniej W dniach 31 Iipca 1997 roku (I okres pobytu),_ 7 grudnia 2000 roku (II okres pobytu), 15 paidziernika 2001 roku (III okres pobytu), 10 siorpnia 2004 roku (IV okres pobytu). W zv~/iaczku z powyzszym 3 lctni termin na doohodzenie roszczcfi z tego tytuiu up1yna,1 odpowiednio W dniaoh 31 lipca 2000 roku, 3’ grudnia 2003 roku, 15 paidziernika 2004 roku i 10 sierpnia 2007 roku. Pozew powod sporza,dzi1 W dniu 8 Wrzeénia 2008 roku a zatem po uplywie terminu przedawicnia. Niozaleznie od powyzszego, Sqd zWaZy1: ' 5 Z zeznań świadka M- M- (k.220~22 1), wychowawcy w jednostce pozwanego Skarbu Państwa (ZK Koronowo) wynikało, iz większość cel wyposażonych jest W murowane- kąciki sanitarne- zamykane drzwiami. W celach są 2-3 stoliki, obecnie równiez praktycznie w każdej celi umieszczony jest telewizor. Skazani mają dostęp w określonych 'godzinach do świetlicy. Punkcjonuje radiowęzeł. Jednostka dysponuje nową salą gimnastyczna, siłownia, zajęcia sportowe odbywają się w sezonie ietnim na zewnątrz. Kazdy skazany może brać udział w tych zajęciach, jeżeli nie ma wniosku dyscyplinamego. z zeznań świadków kl sir (;f.305v-sea), /gm ('k.307v~308v), M:Sā(k. 351” v~352) funkcjonariuszy służby więziennej w ZK W Potulicach, wynika iż powód nie zgłaszał uwag dotyczących warunków osadzenia w pozwanej jednostce. W swojej relacji świadkowie wskazaii nadto, iż osadzeni mają zapewnione Środki sanitarne, korzystają z zajęć ko. Świadowie podkreślali, iż osadzeni mają swobodny dostęp do posług religijjnych. Z zeznań świadków, korespondujących z zapisami w książeczce zdrowia wynika wreszcie, iz powód miał możliwość i korzystał z całodobowej opieki służb medycznych w ZK Potulice. Sad. ważył- sß flastePui°= Przede wszystkim wskazać należy, iż W przedmiotowej sprawie 0 wywodzonej szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia- w odniesieniu do ZK w Potulicach- powód dowiedział się najpóźniej' w dniach 31 lipca 1997 roku (I okres pobytu),_ T grudnia 2000 roku (II okres pobytu), 15 pażdziernika 2001 roku (III okres pobytu), 10 sierpnia 2004 roku (IV okres pobytu). W związku z powyższym 3- letni termin na dochodzenie roszczeń z tego tytułu upłynął odpowiednio W dniach 31 lipca 2000 roku, 'i grudnia 2003 roku, 15 pażdziernika 2004 roku i 10 sierpnia 2007 roku. Pozew powód sporządził w dniu 8 września 2008 roku a zatem po upływie terminu przedawienia. Niezależnie od powyższego, Sąd zważył: " 5 Z zeznań świadka M- M- (k.220~22 1), wychowawcy w jednostce pozwanego Skarbu Państwa (ZK Koronowo) wynikało, iz większość cel wyposażonych jest W murowane- kąciki sanitarne- zamykane drzwiami. W celach są 2-3 stoliki, obecnie równiez praktycznie w każdej celi umieszczony jest telewizor. Skazani mają dostęp w określonych 'godzinach do świetlicy. Punkcjonuje radiowęzeł. Jednostka dysponuje nową salą gimnastyczna, siłownia, zajęcia sportowe odbywają się w sezonie ietnim na zewnątrz. Kazdy skazany może brać udział w tych zajęciach, jeżeli nie ma wniosku dyscyplinamego. z zeznań świadków kl sir (;f.305v-sea), /gm ('k.307v~308v), M:Sā(k. 351” v~352) funkcjonariuszy służby więziennej w ZK W Potulicach, wynika iż powód nie zgłaszał uwag dotyczących warunków osadzenia w pozwanej jednostce. W swojej relacji świadkowie wskazaii nadto, iż osadzeni mają zapewnione Środki sanitarne, korzystają z zajęć ko. Świadowie podkreślali, iż osadzeni mają swobodny dostęp do posług religijjnych. Z zeznań świadków, korespondujących z zapisami w książeczce zdrowia wynika wreszcie, iz powód miał możliwość i korzystał z całodobowej opieki służb medycznych w ZK Potulice. Sad. ważył- sß flastePui°= Przede wszystkim wskazać należy, iż W przedmiotowej sprawie 0 wywodzonej szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia- w odniesieniu do ZK w Potulicach- powód dowiedział się najpóźniej' w dniach 31 lipca 1997 roku (I okres pobytu),_ T grudnia 2000 roku (II okres pobytu), 15 pażdziernika 2001 roku (III okres pobytu), 10 sierpnia 2004 roku (IV okres pobytu). W związku z powyższym 3- letni termin na dochodzenie roszczeń z tego tytułu upłynął odpowiednio W dniach 31 lipca 2000 roku, 'i grudnia 2003 roku, 15 pażdziernika 2004 roku i 10 sierpnia 2007 roku. Pozew powód sporządził w dniu 8 września 2008 roku a zatem po upływie terminu przedawienia. Niezależnie od powyższego, Sąd zważył: " 5 --- STRONA 7 --- Jako podstawe swojego roszczenia powod Wskazal art. 445 § 1 kc. Za1<1adaja,o, Ze podstawa, prawnq roszczenia powoda jest Wskazywany przezefi art. 445 § 1 1<.c. W ZW. z art. 417 § 1 k.e, to powodztwo na1e2a10 oddalio jako bezzasadne, Ze Wzgledu na brak Wykazania istnienia przeslanek odpoWiedzia1noéci Skarbu Pafistwa, okreélonych W tych przepisach. u Gdyby zaé przyj ap, Ze Zqdzmie powoda Wia,Ze_ sie z naptawieniem szkody niemajajzkowej ‘W'},"WOI8I16j b6ZpI‘8.W1'1ym naruszeniem konlcretnego "dobra osobistego i Vv'yWOdZOI18 jest z treéci art. 23, art. 24 oraz art. 448 kc, to na. stronie pozwanej spoczywa jedynie obowiqzek obalenia donmiemania bezprawnoéci swoj ego dzia1ania, rozumianego jako Zrodlo hipotetyoznej szkody. Jednakze to na powodzie W dalszym ciqgu spoozywa obowiqzek udowodnienia, 2e okreélone dzizdanie spowodowaio uszczerbek jego W dobrach osobistych, stosownie do ogolnej zasady rozldadu oiezaru dowodu (art. 6 kc). Zdaniem Sqdu, nie ma podstaw do uznania, i2 dziaianie pozwanego naruszylo dobra osobiste powoda. Rozstrzygajap 0 zasadnoéci roszozefi powoda nie mozna pominsgfz takze i tego, 2e przeslanka, przyznania zadoééuczynienia przewidzianego W art. 448 kc jest Wina podmiotu ponoszqcego odpowiedzialnoéé. O fakoie naruszenia door osobistyeh poWoda nie mote deoydowaé jedynie fakt, Ze odbywal on kare W celach, W ktoryoh powierzohnia na jednq osobe Wynosila nmiej 3 mg. Naleiy bowiem podnieée, to rozmieszczenie osadzonych W celach znajdowaio 1 znajduje do chwili obecnej SWOj8LpOC1S1£LWQ prawnq W treéei art. 248 § 1 l<1<W, olqeélaj QCYIT1 tryb postqpowania W takim vvypadku. Zaohowanie pozwanego zgodne z dyspozycjajzego przepisu W)/Iaccza istnienie bezprawnoéci. Waflo W tym miejscu przytoczyé Wyrok Sddu Najwyiszego Z dnia 2 paidziemika 2007 r., II CSK 269/07, OSNC~ZD 2008/3f75, zgodnie Z ktorym zapewnienie przez Pafistwo godziwych Warunlcow odbywania kary pozbawienia Wolnoéci jest jednym 2 podstawowych Wymagafi demokratycznego pafistwa prawnego, jednakze osadzenie skazanego W oeli W Warunkach, W'1{’£(')I‘YC11vp0W18fZCI1I1Ia na jedna, osobe '\N'YI1OS1IEll1'l1'1I€j niz 3 mg, przy speinieniu przeslanek okreélonych W art. 248 § 1 1<.1<.W., jest zgodne z prawem. W 1<o11te1<§cie zgodnoéci z prawem dziaiafi pozwanego, nie sposob ponwinagi tego, Ze zaldady Kaine nie rnaja, moiliwoslci odmowy przyj Q0121 osoby skierowanej do nich przez sand. Gdyby przyjqé, ze powod opiera swoje roszczenie na przepisach dotyozqoych odpowiedzialnoéci Skarbu Padstwa za tzw. delikt legislaoyjny, to rowniez W tynl przypadku powodztwo powinno zostaé oddalone jako niezasadne. W dotyehezasowym dorobku judykatuiy za utrwalony nalezy dznaé pog1a,d ograniczaja,cy odpowledzialnoéé odszkodowawczat Skarbu Pafistwa z tytuh_1 Wadliwoéci legislacyjnyeh jedynie do 6 Jako podstawę swojego roszczenia powód wskazał art. 445 § 1 kc. Zakładając, że podstawą prawną roszczenia powoda jest wskazywany przezeń art. 445 § 1 kc. w zw. z art. 417' § 1 k.c, to powództwo należało oddalić jako bezzasadne, ze względu na brak wykazania istnienia przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa, określonych w tych przepisach. I Gdyby zaś przyjąć, że żądanie powoda wiąże się z naprawieniem szkody niemajątkowej wywołanej bezpravmym naruszeniem konkretnego "dobra osobistego i wywodzone jest z treści art. 23, art. 24 oraz art. 448 kc, to na stronie pozwanej spoczywa jedynie obowiązek obalenia donmiemania bezpravt-*ności swojego działania, rozumianego jako źródło hipotetycznej szkody. Jednakże to na powodzie W dalszym ciągu spoczywa obowiązek udowodnienia, że określone działanie spowodowało uszczerbek jego w dobrach osobistych, stosownie do ogólnej zasady rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 kc). Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uznania, iż działanie pozwanego naruszyło dobra osobiste powoda. Rozstrzygając o zasadności roszczeń powoda nie można pominąć także i tego, że przesłanką przyznania zadośćuczynienia przewidzianego w art. 448 kc jest wina podmiotu ponoszącego odpowiedzialność. O fakcie naruszenia dóbr osobistych powoda nie może decydować jedynie fakt, że odbywał on karę w celach, w których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej 3 mz. Należy bowiem podnieść, że rozmieszczenie osadzonych w celach znajdowało i znajduje do chwili obecnej swoją podstawę prawną w treści art. 248 § 1 kkw, określającym tryb postępowania W takim wypadku. Zachowanie pozwanego zgodne z dyspozycjątego przepisu wyłącza istnienie bezprawności. Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 pażdziernika 2007 r., Ii CSK 269/07, OSNC~ZD 2008/3f75, zgodnie z którym zapewnienie przez Panstwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymagań demokratycznego państwa prawnego, jednakże osadzenie skazanego W celi w warunkach, W którychpowierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niz 3 mg, przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 248 § 1 k.k.w., jest zgodne z prawem. W kontekście zgodności z prawem działań pozwanego, nie sposób pominąć tego, że zakłady karne nie mają możliwości odmowy przyjęcia osoby skierowanej do nich przez sąd. Gdyby przyjąć, że powód opiera swoje roszczenie na przepisach dotyczących odpowiedzialności Skarbu Panstwa za tzw. delikt legíslacyjny, to również W tym przypadku powództwo powinno zostać oddalone jako niezasadne. W dotychczasowym dorobku judykatury za utrwalony nalezy uznać pogląd ograniczaj-ący odpowiedzialność odszkodowawcza, Skarbu Państwa z tytułu wadliwości legislacyjnych jedynie do 6 Jako podstawę swojego roszczenia powód wskazał art. 445 § 1 kc. Zakładając, że podstawą prawną roszczenia powoda jest wskazywany przezeń art. 445 § 1 kc. w zw. z art. 417' § 1 k.c, to powództwo należało oddalić jako bezzasadne, ze względu na brak wykazania istnienia przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa, określonych w tych przepisach. I Gdyby zaś przyjąć, że żądanie powoda wiąże się z naprawieniem szkody niemajątkowej wywołanej bezpravmym naruszeniem konkretnego "dobra osobistego i wywodzone jest z treści art. 23, art. 24 oraz art. 448 kc, to na stronie pozwanej spoczywa jedynie obowiązek obalenia donmiemania bezpravt-*ności swojego działania, rozumianego jako źródło hipotetycznej szkody. Jednakże to na powodzie W dalszym ciągu spoczywa obowiązek udowodnienia, że określone działanie spowodowało uszczerbek jego w dobrach osobistych, stosownie do ogólnej zasady rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 kc). Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do uznania, iż działanie pozwanego naruszyło dobra osobiste powoda. Rozstrzygając o zasadności roszczeń powoda nie można pominąć także i tego, że przesłanką przyznania zadośćuczynienia przewidzianego w art. 448 kc jest wina podmiotu ponoszącego odpowiedzialność. O fakcie naruszenia dóbr osobistych powoda nie może decydować jedynie fakt, że odbywał on karę w celach, w których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej 3 mz. Należy bowiem podnieść, że rozmieszczenie osadzonych w celach znajdowało i znajduje do chwili obecnej swoją podstawę prawną w treści art. 248 § 1 kkw, określającym tryb postępowania W takim wypadku. Zachowanie pozwanego zgodne z dyspozycjątego przepisu wyłącza istnienie bezprawności. Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 pażdziernika 2007 r., Ii CSK 269/07, OSNC~ZD 2008/3f75, zgodnie z którym zapewnienie przez Panstwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymagań demokratycznego państwa prawnego, jednakże osadzenie skazanego W celi w warunkach, W którychpowierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niz 3 mg, przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 248 § 1 k.k.w., jest zgodne z prawem. W kontekście zgodności z prawem działań pozwanego, nie sposób pominąć tego, że zakłady karne nie mają możliwości odmowy przyjęcia osoby skierowanej do nich przez sąd. Gdyby przyjąć, że powód opiera swoje roszczenie na przepisach dotyczących odpowiedzialności Skarbu Panstwa za tzw. delikt legíslacyjny, to również W tym przypadku powództwo powinno zostać oddalone jako niezasadne. W dotychczasowym dorobku judykatury za utrwalony nalezy uznać pogląd ograniczaj-ący odpowiedzialność odszkodowawcza, Skarbu Państwa z tytułu wadliwości legislacyjnych jedynie do 6 --- STRONA 8 --- przypadkow, W ktoryoh niezgodnoéé aktu normatywnego Z Konstytucja, Rzeezypospohtej Polskiej zo stanie przez Trybunat Konstytucyjny stwierdzona z mood wstecznq. Innymi siowy, odpowiedzialnoéé odszkodowawcza Skarbu Pafistwa moze Widzaé sio Wy1qcznie 2 takimi Wyrokami Trybunalu Konstytucyjnego, ktore Wywierajq skutki retroaktywne. Jak bowiem podkreélit Sqd Najwyzszy W uzasadnieniu Wyroku 2 dnia 21.11.2003 r., I CK 323/02, ,,Zasadeg jest, 2e stwierdzenie niekonstytucyjnoéci okreélonego aktu normatywnego dziata na p'rzysz1oéc'>, a utrata mocy obowiqzujaccej tego aktu nastepuje z chwila, Wejécia W zyeie Wyroku Trybunaiu Konstytucyjnego. Orzeczenie ma charakter konstytutywny. Wyjqtki od zasady prospektywnego dziatania orzeozenia Trybunalu moga, Wynikaé z samego orzeczenia, W ktorym stwierdzono utrate mooy obowiqzujagsej z data, wsteczna, nie sposob zatem stawiaé znaku roW_noéci miedzy uchyleniem przez Trybunal okreélonego aktu normatywnego e bezprawnoéoia, jako przeslanlca, odpowiedzialnoéci odszkodowawezej. Takze Wznowienie postepowania na podstawie art. 4011 k.p.c. bqdi art. 145a 1<.p.a. samo przez sie nie potwierdza istnienia stanu bezprawnego zachowania sie organu Wydajatcego orzeczenie bqdi deoyzje, skoro Wydano ja, na podstavvie obowiqzujqoego W chwili podejmowania aktu prawnego". Powyzsze stanowisko zostalo przez Sa,d Najwyzszy podtrzynmne min. W postanowieniu z dnia 30.05.2003 r., III CZP 34,’03, czy teiz Wyroku z dnia. 15.01.2004 r., III CK 266/02. Pogla,d ograniczajapy zasadnoéé roszczefi odszkodowawczych do przypadkow, W ktoryoh Trybunat Konstytucyjny stwierdzit niekonstytucyjnoéé ze skutkiem Wsteoznym dominuje rowniez W pis’rniennictwie (por. min. M. Safian, Skutki prawne orzeozeri Trybuirahi Konstytuoyjnego, Pafistwo i Prawo z 2003 r., Ni‘ 3, str. 17; Zb. Radwafiski, Zmiany W KC dotyezzroe odpovviedzialnoéoi organéw Wykonujqcych Wladze publicznau Monitor Prawniozy z 2004, N1‘ 21, s. 974975). Wymaga podkreélenia, Ze stwierdzenie przez Trybuna1 Konstytucyjny WYI‘OI(16f11 2 dnia 26.05.2008 r., sygn. SK 25/07 niekonstytueyjnoéci art. 248 § 1 kkw W Zadnej mierze nie moze stanowié okolicznoéci mogapej decydowaé o zasadnoéci roszczefi strony powodowej. Nalezy bowiern zwrocié uwage, £2 W punkcie II przywotanego Wyroku Trybunai Konstytucyjny orzekl: jednoznacznie, 2e art. 248 § 1 kkw traci moo obowiqzujegca, z upiywern 18 miesieoy od dnia ogioszenia Wyroku W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. W zWia_zku Z tym, Ze Wzmiankowany W’)/I‘O1( zostai opublikowgny W Dzienniku Ustaw NI 96, poz. 620 W dniu 05.06.2008 r., art. 248 § 1 kkw utracii zatem moc dopiero W dniu 06.12.2009 r. W éwietle jednolitego dorobku judykacyjnego Szgdu Najwyzszego nie budzi tym samym Wqtpiiwoéci, 12 Wyrok z dnia 26.05.2008 r. posiada charakter prospektywny i Wywoiuje skutki Wytapznie na przyszioéé. Zakwestionowana norma prawna zachowuje swa, moo przez okres Wskazany W orzeczeniu, wobee ozego powinna byé dalej stosowana przez 7 przypadków, w których niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej zo stanie przez Trybunał Konstytucyjny stwierdzona z mocą wsteczną. Innymi słowy, odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa może wiązać się wyłącznie z takimi wyrokami Trybunału Konstytucyjnego, które wywierają skutki retroaktywne. Jak bowiem podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 21.11.2003 r., I CK 323/02, „Zasada jest, że stwierdzenie niekonstytucyjnoścí określonego aktu normatywnego działa na przyszłośćz, a utrata mocy obowiązującej tego aktu następuje z chwilą wejścia W życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie ma charakter konstytutywny. Wyjątki od zasady prospektywnego działania orzeczenia Trybunału mogą wynikać z same-go orzeczenia, w którym stwierdzono utratę mocy obowiązującej z datą wsteczną, nie sposób zatem stawiać znaku równości między uchyleniem przez Trybunał określonego aktu normatywnego a bezprawnością jako przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej. Takze wznowienie postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. bądż art. 145a k.p.a. samo przez się nie potwierdza istnienia stanu bezprawnego zachowania się organu wydaj ącego orzeczenie bądż. decyzję, skoro wydano ją na podstawie obowiązującego w chwili podejmowania aktu prawnego". Powyższe stanowisko zostało przez Sąd Najwyższy podtrzymane m.in. w postanowieniu z dnia 30.05.2003 r., III CZP 34.'03, czy też wyroku z dnia 15.01.2004 r., III CK 266/02. Pogląd ograniczający zasadność roszczeń odszkodowawczych do przypadków, w których Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność ze skutkiem wstecznym dominuje również w pis'-miennictwie (por. min. M. Satian, Skutki prawne orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Państwo i Prawo z 2003 r., Nr 3, str. 17; Zb. Radwański, Zmiany w KC dotyczące odpowiedzialności organów wykonujących władzę publiczną, Monitor Prawniczy z 2004, Nr 21, s. 974-975). Wymaga podkreślenia, że stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 26.05.2008 r., sygn. SK 25/07 niekonstytucyjności art. 248 § 1 kkw w żadnej mierze nie może stanowić okoliczności mogącej decydować o zasadności roszczeń strony powodowej. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż w punkcie II przywołanego wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł jednoznacznie, że art. 248 § 1 kkw traci moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, że wzmiankowany wyrok został opublikowany W Dzienniku Ustaw' Nr 96, poz. 620 w dniu 05.06.2008 r., art. 248 § 1 kkw utracił zatem moc _dopiero w dniu 06.12.2009 r. W świetle jednolitego dorobku judykacyjnego Sądu Najwyższego nie budzi tym samym wątpliwości, iz wyrok z dnia 26.05.2008 r. posiada charakter prospektywny i wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość. Zakwestionowana norma prawna zachowuje swą moc przez okres wskazany w orzeczeniu, wobec czego powinna być dalej stosowana przez 7 przypadków, w których niezgodność aktu normatywnego z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej zo stanie przez Trybunał Konstytucyjny stwierdzona z mocą wsteczną. Innymi słowy, odpowiedzialność odszkodowawcza Skarbu Państwa może wiązać się wyłącznie z takimi wyrokami Trybunału Konstytucyjnego, które wywierają skutki retroaktywne. Jak bowiem podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 21.11.2003 r., I CK 323/02, „Zasada jest, że stwierdzenie niekonstytucyjnoścí określonego aktu normatywnego działa na przyszłośćz, a utrata mocy obowiązującej tego aktu następuje z chwilą wejścia W życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie ma charakter konstytutywny. Wyjątki od zasady prospektywnego działania orzeczenia Trybunału mogą wynikać z same-go orzeczenia, w którym stwierdzono utratę mocy obowiązującej z datą wsteczną, nie sposób zatem stawiać znaku równości między uchyleniem przez Trybunał określonego aktu normatywnego a bezprawnością jako przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej. Takze wznowienie postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. bądż art. 145a k.p.a. samo przez się nie potwierdza istnienia stanu bezprawnego zachowania się organu wydaj ącego orzeczenie bądż. decyzję, skoro wydano ją na podstawie obowiązującego w chwili podejmowania aktu prawnego". Powyższe stanowisko zostało przez Sąd Najwyższy podtrzymane m.in. w postanowieniu z dnia 30.05.2003 r., III CZP 34.'03, czy też wyroku z dnia 15.01.2004 r., III CK 266/02. Pogląd ograniczający zasadność roszczeń odszkodowawczych do przypadków, w których Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność ze skutkiem wstecznym dominuje również w pis'-miennictwie (por. min. M. Satian, Skutki prawne orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Państwo i Prawo z 2003 r., Nr 3, str. 17; Zb. Radwański, Zmiany w KC dotyczące odpowiedzialności organów wykonujących władzę publiczną, Monitor Prawniczy z 2004, Nr 21, s. 974-975). Wymaga podkreślenia, że stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 26.05.2008 r., sygn. SK 25/07 niekonstytucyjności art. 248 § 1 kkw w żadnej mierze nie może stanowić okoliczności mogącej decydować o zasadności roszczeń strony powodowej. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż w punkcie II przywołanego wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł jednoznacznie, że art. 248 § 1 kkw traci moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, że wzmiankowany wyrok został opublikowany W Dzienniku Ustaw' Nr 96, poz. 620 w dniu 05.06.2008 r., art. 248 § 1 kkw utracił zatem moc _dopiero w dniu 06.12.2009 r. W świetle jednolitego dorobku judykacyjnego Sądu Najwyższego nie budzi tym samym wątpliwości, iz wyrok z dnia 26.05.2008 r. posiada charakter prospektywny i wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość. Zakwestionowana norma prawna zachowuje swą moc przez okres wskazany w orzeczeniu, wobec czego powinna być dalej stosowana przez 7 --- STRONA 9 --- Sady i inne organy pa1istWoWe..ProspektyWny skutek orzeezeri odroczonych oznaoza takze, Ze do czasu upiywu terrninu Wskazanego W orzeczeniu Trybunahl Konstytuoyjnego nie ma mozliwoéoi Wznowienia postapowania (zob. uohwala z dnia 03.02.2003 r, III CZP 45/03, _uchWa1a z dnia 24.01.2004 r., III CZP 112703, Wyrok z dnia 20.04.2006 r, IV CSK 28/06, postanowienie z dnia 16.04.2008 r., I CZ 29/08). Powyzsze stanowisko znajduje poérednie potwierdzenie rowniez W treéci uzasadnienia omawianego Wyroku, gdzie Trybunat Konstytucyjny postanowit przyznaé Wylacznie skarzacemu (tj, osadzonemu, ktory Wniost skarge konstytucyjna W sprawie SK 25/O7) tzw. przywilej korzyéci, czy1i swoista premix; za akty"Wnoéé, polegajaca 11a tym, Ze tylko W stosunku do niego Wyrok Trybunaiu powtinien byé Wykonany niezwtooznie po ogloszeniu go W Dzienniku Ustaw, Jak podniosl Sad Najwyzszy W postanowieniu z dnia 8 maja 2009 r., V CSK 6/09 (niepublikowane), kwestia dotyczaea skutkow Wyrokow Trybunahl Konstytucyjnego, W tym Wyroku 2 dnia 26 maja 2008 r., SK 25/07, zostata juz W orzeczniotwie Sadu Najwyzszego Wyjaéniona. W sytuaeji, W ktorej Trybunat Konstytuoyjny, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji, odroczyt utrate moo;' oboWiazu,i aoej aktu normatywiiego, zachowuje on dalej moo przez okres Wslcazany W orzeczeniu i Oznacza to, Ze sady i inne podmioty powinny  2 vv}jactkiem, spraiw, Ictora byta przyozylia, Wszczecia postepowania przez T1'ybur1a1em  stosowaé W tym okresie norme niezgodna z Konstytuojao pominieoie jej bowiem oznaczaioby przekreéienie sensu odroozenia, a Wieo i sensu art. 190 ust. 3 Konstytuoji (por. tal<z'e postanowienia Sadu Najwyiszego z dnia 11 kwietnia 2006 r., I “CO 23r’05,, 2 dnia 29 stycznia 2009 r., V CZ 93/08). W éwietle powyzszego nalezy stwierdzié, L2 W okresie objetym Z3,_d2lI116I11 pozwu art. 248 § 1 kkw korzystat Z domniemariia I<onstytueyjnos'.ci, zaé Wszelkie dziatania podjete na jego podstawie mieécily sie W granieaeh oboWia,zuja,cego porzadlcu pravmego. Naleiy rowniez podkreélié, Ze z dniem 6 grudnia 2009 r. WCSZI8 W Zyoie ustawa z (11113 9 paidziemika 2009 r. o zmianie ustawy  Kodeks karny W}"1(0I1flWCZy', ktora Wprowadza W art. 110 W § 2a2i k.k.W. rozvtdaczania zastepujaee dotychozas obowiazujacy art. 248 § 1 Idcw. Wspomniane przepisy art. 110 § 2a  21I{.1<V\" realiztija zawarte W uzasadnieniu Wyroku z dnia 26 maja 2008 r., SK 25x07, zatecenia Trybtuiatu Konstytucyjnego W zakresie ustmiecia niezgodnoéci art. 248 § 1 K.k.W. z treécia art. 40 1 art. 41 ust. 4 Konstytucji RP. Nie zezwalaja one bowiem na arbitralne (bez Wystarczaj acego uzasadnienia) b8ZIfi1‘1TliI1OW8, W istooie, osadzenied W Warunkach poniiej ustawowego minimum 3 1112 powierzehni oelt na jednego osadzonego. Przewiduja, natomiast, W rzeozywiécie nadzwyezajnych sytuacjaeh, mozliwoéé czasowego osadzenia skazanych W celach o powierzchni na osobe ponizej 3 mg, ale nie mniej niz 2 m2. Zasady umieszczenia skazanego W takiej ce1i zostaiy W'YIa2'.I11€ okreélone talc, aby iiie byio watpliwoéci, co do Wyjatlcowoéci sytuacji, W ktorych moze "to nastacpié, ma.ksymah1ego czasu urnieszczenia skazanego W celi o powierzchni 8 Sądy i inne organy państwcwe.,Prospektywny skutek orzeczeń odroczonych oznacza także, że do czasu upływu terminu wskazanego W orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego nie ma możliwości wznowienia postępowania (zob. uchwała z dnia 03.0'?.2003 r, III CZP 45/03, _uchwała z dnia 24.01.2004 r., HI CZP 112/'03, wyrok z dnia 20.04.2006 r, IV CSK 28/06, postanowienie z dnia 16.04.2008 r., I CZ 29/08). Powyższe stanowisko znajduje pośrednie potwierdzenie również W treści uzasadnienia omawianego wyroku, gdzie Trybunał Konstytucyjny' postanowił przyznać wyłącznie skarżącemu (tj, osacizonemu, który wniósł skargę konstytucyjną W sprawie SK 25/07) tzw. przywilej korzyści, czyli swoistą premię za aktywność, polegającą na tym, że tylko W stosunku do niego wyrok Trybunału powinien być wykonany niezwłocznie po ogłoszeniu go W Dzienniku Ustaw, Jak podniósł Sąd' Najwyższy W postanowieniu z dnia 8 maja 2009 r., V CSK 6/09 (niepublikowane), kwestia dotycząca skutków wyroków Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroku z dnia 26 maja 2008 r., SK 25/07, została już w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione. W sytuacji, w ktorej Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji, odroczył utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego, zachowuje on dalej moc przez okres wskazany w orzeczeniu i Oznacza to, że sądy i inne podmioty powinny - z wyjątkiem, sprawy, ktora była przyczyną wszczęcia postępowania przez Trybunałem - stosować w tym okresie normę niezgodna z Konstytucją, pominięcie jej bowiem oznaczałoby przekreślenie sensu odroczenia, a więc i sensu alt. 190 ust. 3 Konstytucji (por. takze postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2006 r., I "CO 23f'0S,, z dnia 29 stycznia 2009 r., V CZ 93/'08). W świetle powyższego nalezy stwierdzić, iz W okresie objętym żądaniem pozwu art. 248 § 1 kkw korzystał z domniemania konstytucyj ności, zaś wszelkie działania podjęte na jego podstawie mieściły się w granicach obowiązującego porządku prawnego. Należy również podkreślić, że z dniem 6 grudnia 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 paździemika 2.009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy, która wprowadza W art. 110 W § 2a-2i k.k.w. rozwiązania zastępujące dotychczas obowiązujący art. 248 § 1 kkw. Wspomniane przepisy art. 110 § 2a - 2i kkw realizują zawarte W uzasadnieniu wyroku z dnia 26 maja 2008 r., SK 25f'07, zalecenia Trybtuiatu Konstytucyjnego W zakresie usunięcia niezgodności art. 248 § 1 K.k.w. z treścią art. 40 i art. 41 ust. 4 Konstytucji RP. Nie zezwalają one bowiem na arbitralne (bez wystarczaj ącego uzasadnienia) beztenninowe, w istocie, osadzenie W warunkach poniżej ustawowego minimum 3 rng powierzchni celt na jednego osadzonego. Przewidują natomiast, w rzeczywiście nadzwyczajnych sytuacjach, mozliwość czasowego osadzenia skazanych w celach- o powierzchni na osobę poniżej 3 m2, ale nie mniej niz 2 m2. Zasady umieszczenia skazanego w takiej celi zostały wyraźnie określone tak, aby nie było wątpliwości, co do wyjątkowości sytuacji, w których może 'to nastąpić, maksymalnego czasu umieszczenia skazanego w celi o powierzchni 8 Sądy i inne organy państwcwe.,Prospektywny skutek orzeczeń odroczonych oznacza także, że do czasu upływu terminu wskazanego W orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego nie ma możliwości wznowienia postępowania (zob. uchwała z dnia 03.0'?.2003 r, III CZP 45/03, _uchwała z dnia 24.01.2004 r., HI CZP 112/'03, wyrok z dnia 20.04.2006 r, IV CSK 28/06, postanowienie z dnia 16.04.2008 r., I CZ 29/08). Powyższe stanowisko znajduje pośrednie potwierdzenie również W treści uzasadnienia omawianego wyroku, gdzie Trybunał Konstytucyjny' postanowił przyznać wyłącznie skarżącemu (tj, osacizonemu, który wniósł skargę konstytucyjną W sprawie SK 25/07) tzw. przywilej korzyści, czyli swoistą premię za aktywność, polegającą na tym, że tylko W stosunku do niego wyrok Trybunału powinien być wykonany niezwłocznie po ogłoszeniu go W Dzienniku Ustaw, Jak podniósł Sąd' Najwyższy W postanowieniu z dnia 8 maja 2009 r., V CSK 6/09 (niepublikowane), kwestia dotycząca skutków wyroków Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroku z dnia 26 maja 2008 r., SK 25/07, została już w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione. W sytuacji, w ktorej Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji, odroczył utratę mocy obowiązującej aktu normatywnego, zachowuje on dalej moc przez okres wskazany w orzeczeniu i Oznacza to, że sądy i inne podmioty powinny - z wyjątkiem, sprawy, ktora była przyczyną wszczęcia postępowania przez Trybunałem - stosować w tym okresie normę niezgodna z Konstytucją, pominięcie jej bowiem oznaczałoby przekreślenie sensu odroczenia, a więc i sensu alt. 190 ust. 3 Konstytucji (por. takze postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 2006 r., I "CO 23f'0S,, z dnia 29 stycznia 2009 r., V CZ 93/'08). W świetle powyższego nalezy stwierdzić, iz W okresie objętym żądaniem pozwu art. 248 § 1 kkw korzystał z domniemania konstytucyj ności, zaś wszelkie działania podjęte na jego podstawie mieściły się w granicach obowiązującego porządku prawnego. Należy również podkreślić, że z dniem 6 grudnia 2009 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 paździemika 2.009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy, która wprowadza W art. 110 W § 2a-2i k.k.w. rozwiązania zastępujące dotychczas obowiązujący art. 248 § 1 kkw. Wspomniane przepisy art. 110 § 2a - 2i kkw realizują zawarte W uzasadnieniu wyroku z dnia 26 maja 2008 r., SK 25f'07, zalecenia Trybtuiatu Konstytucyjnego W zakresie usunięcia niezgodności art. 248 § 1 K.k.w. z treścią art. 40 i art. 41 ust. 4 Konstytucji RP. Nie zezwalają one bowiem na arbitralne (bez wystarczaj ącego uzasadnienia) beztenninowe, w istocie, osadzenie W warunkach poniżej ustawowego minimum 3 rng powierzchni celt na jednego osadzonego. Przewidują natomiast, w rzeczywiście nadzwyczajnych sytuacjach, mozliwość czasowego osadzenia skazanych w celach- o powierzchni na osobę poniżej 3 m2, ale nie mniej niz 2 m2. Zasady umieszczenia skazanego w takiej celi zostały wyraźnie określone tak, aby nie było wątpliwości, co do wyjątkowości sytuacji, w których może 'to nastąpić, maksymalnego czasu umieszczenia skazanego w celi o powierzchni 8 --- STRONA 10 --- mniejszej okreélona W aft. 110 § 2 dopuszczalnoéci i ewentualnych zasad vvielokromego meszczania. W ta.kiej celi oraz fiybu postqpowania W tych sprawach. Tak wigs, jest zachowana ciatgioéé przepiséw rangi ustawowej rcgulujapych zagadnienie postqpowania przez dyrektoréw zakiadxfiw karnych i aresztéw éledczych W sytuacji \vystqpicr1ia ,,prze1udnienia" W celach. V ' Powéd naruszajqc porzatdek prawny miai éwiadomoéé, iz musi liczyé sis; z wymierzenicm mu kary, 21 2 uwagi na powszechnie znany fakt przeludnienia w jednostkach penitencjarnych  ze bqdzie odbywal karq pozbawienia wolnoéci w takich wkaénie warunkach. Paiistwo W rniarq swoich mozliwoéci finansowych realizuje obowiqzki humanitarnego jej Wykonywania przez nicodpiatne dostarczanie cc:1 wiqziennych 0 okreélonym standardzie, Wyzywienia, z mozliwoéciq nauki i spqdzenia wolnego czasu. Satd uwaza, ze przyznanie powodowi zadoééuczynienia pienigznego byloby sprzeczne z. zasadami wspéizyoia spolecznego i poczuciem sprawiedliwoéci. W przedstawionych rea.liach oznaczaloby to, iz osoba naruszajapa porzacdek prawny przyjqty W danym spohaczefistwie, kierowana bylaby do odbycia kary W istniej apych aktualnie warunkach izolacji, a ponadto z uwagi na. powszcchne przeludnicnie jednostek penitencjarnych W skali kraju i ograniczone mozliwoéci finansowe Pafistwa, mogiaby skutecznie domagaé sic; wypiaty zadoééuczynienia z powodu popetnienia p1‘Z6S’EQpS'[Wa i odbywania kary. Zadosléuczynienie I:ylobyu ptacone przez Skarb Pafistwa, tj. Z majqtku gromadzonego przez sale spoieczeflstwo, w tym ofiary przestcgpstw oséb odbywajaccych karq, co z calq pewnoéciq narusza zasady wsp6%Z3*cia spolecznego. Jednoczeénic vvypmcanie takich zadoééuczyniefi jeszcze bardziej obnizaloby mozliwoéci Pafistwa W zakresie mozliwoéci poprawy warunkéw odbywania. kary pozbawienia wolnoéci. Zwraca tez uwagq i znamienna pozostaje wysokoéé Zaglanej kwoty zadoééuozynienia W poréwnaniu z W5/s0k0écia_ kompensat dla ofiar przestqpstw uniyélnych, ktéra nie 111026 przekroczyé kwoty 10 000 zi. Przy ocenie, czy doszlo do naruszcnia dobra osobistego, decydujagze znaczenie ma nie tyle subiektyvme odczucie osoby Zqdajqcej ochrony prawnej, ile to, jaka reakcjq wywoluje w spoiveczcfastwie to naruszenie. Zdaniem Sqdu nie mozna bowiem W tego rodzaju sprawach abstrahowaé od realiéw spoieczno gospodarczych panujzgcych W kraju. Zdaniem Sqdu, cl10cia2by_ sytuacja smzby zdrowia i oséb hospita1iz0wa11ych jest czgsto pod wzgle_dem bytowym duzo gorsza niz WiQ2nic'>_w, ktérzy przeciez znalezli siq Aw tym, a nie innym miejscu na skutek popekniania przestqpstw. Sytuacja lfikalowa wielu rodzin, Azajnjujalcych miészkania komunalne czy socjalne jest gorsza pod wzglcgdem zaréwno metrazu, stanu technicznego budynlcéw czy dostqpu ' 9 mniejszej określona w art. 1l0 § 2 dopuszczalności i ewentualnych zasad wielokrotnego meszczanía w takiej celi oraz trybu postępowania w tych sprawach. Tak więc, jest zachowana ciągłość przepisów rangi ustawowej regulujących zagadnienie postępowania przez dyrektorów zakładów karnych i aresztów śledczych w sytuacji wystąpienia ,,przeludnienia" W celach. V ' Powód naruszając porządek prawny miał świadomość, iz musi liczyć się z wymierzeniem mu kary, a z uwagi na powszechnie znany fakt przeludnienia W jednostkach penitencjarnych - ze będzie odbywał karę pozbawienia wolności w takich właśnie warunkach. Panstwo w miarę swoich możliwości finansowych realizuje obowiązki humanitarnego jej wykonywania przez nieodpłatne dostarczanie cel więziennych o określonym standardzie, wyżywienia, z możliwością nauki i spędzenia wolnego czasu. Sąd uważa, ze przyznanie powodowi zadośćuczynienia pieniężnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i poczuciem sprawiedliwości. W przedstawionych realiach oznaczałoby to, iż osoba naruszająca porządek prawny przyjęty w danym społeczeństwie, kierowana byłaby do odbycia kary w istniej ących aktualnie warunkach izolacji, a ponadto z uwagi na powszechne przeludnienie jednostek penitencjarnych w skali kraju i ograniczone mozliwości finansowe Państwa, mogłaby skutecznie domagać się wypłaty zadośćuczynienia z powodu popełnienia przestępstwa i odbywania kary. Zadośćuczynienie byłoby płacone przez Skarb Ÿaństwa, tj. z majątku gromadzonego przez całe społeczeństwo, w tym ofiary przestępstw osób odbywających karę, co z całą pewnością narusza zasady współżycia społecznego. Jednocześnie wypłacanie takich zadośćuczynień jeszcze bardziej obniżałoby możliwości Panstwa w zakresie możliwości poprawy warunków odbywania kary pozbawienia wolności. Zwraca też uwagę i znarnienna pozostaje wysokość żądanej kwoty zadośćuczynienia W porównaniu z wysokością kompensat dla ofiar przestępstw umyślnych, która nie może przekroczyć kwoty 10 000 zł. Przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby ządająccj ochrony prawnej, ile to, jaka reakcję wywołuje W społeczeństwie to naruszenie. Zdaniem Sądu nie można bowiem W tego rodzaju sprawach abstrahować od realiów społeczno »gospodarczych panujących W kraju. Zdaniem Sądu, chociażby sytuacja służby zdrowia i osób hospitalizowanych jest często pod względem bytowym dużo gorsza niż więźniów, którzy przecież znaleźli się iw tym, a nie innym miejscu na skutek popełnienia przestępstw. Sytuacja lokalowe wielu rodzin, “zajmujących mieszkania komunalne czy socjalne jest gorsza pod względem zarówno metrazu, stanu _technicznego budynków czy dostępu ` 9 mniejszej określona w art. 1l0 § 2 dopuszczalności i ewentualnych zasad wielokrotnego meszczanía w takiej celi oraz trybu postępowania w tych sprawach. Tak więc, jest zachowana ciągłość przepisów rangi ustawowej regulujących zagadnienie postępowania przez dyrektorów zakładów karnych i aresztów śledczych w sytuacji wystąpienia ,,przeludnienia" W celach. V ' Powód naruszając porządek prawny miał świadomość, iz musi liczyć się z wymierzeniem mu kary, a z uwagi na powszechnie znany fakt przeludnienia W jednostkach penitencjarnych - ze będzie odbywał karę pozbawienia wolności w takich właśnie warunkach. Panstwo w miarę swoich możliwości finansowych realizuje obowiązki humanitarnego jej wykonywania przez nieodpłatne dostarczanie cel więziennych o określonym standardzie, wyżywienia, z możliwością nauki i spędzenia wolnego czasu. Sąd uważa, ze przyznanie powodowi zadośćuczynienia pieniężnego byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i poczuciem sprawiedliwości. W przedstawionych realiach oznaczałoby to, iż osoba naruszająca porządek prawny przyjęty w danym społeczeństwie, kierowana byłaby do odbycia kary w istniej ących aktualnie warunkach izolacji, a ponadto z uwagi na powszechne przeludnienie jednostek penitencjarnych w skali kraju i ograniczone mozliwości finansowe Państwa, mogłaby skutecznie domagać się wypłaty zadośćuczynienia z powodu popełnienia przestępstwa i odbywania kary. Zadośćuczynienie byłoby płacone przez Skarb Ÿaństwa, tj. z majątku gromadzonego przez całe społeczeństwo, w tym ofiary przestępstw osób odbywających karę, co z całą pewnością narusza zasady współżycia społecznego. Jednocześnie wypłacanie takich zadośćuczynień jeszcze bardziej obniżałoby możliwości Panstwa w zakresie możliwości poprawy warunków odbywania kary pozbawienia wolności. Zwraca też uwagę i znarnienna pozostaje wysokość żądanej kwoty zadośćuczynienia W porównaniu z wysokością kompensat dla ofiar przestępstw umyślnych, która nie może przekroczyć kwoty 10 000 zł. Przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby ządająccj ochrony prawnej, ile to, jaka reakcję wywołuje W społeczeństwie to naruszenie. Zdaniem Sądu nie można bowiem W tego rodzaju sprawach abstrahować od realiów społeczno »gospodarczych panujących W kraju. Zdaniem Sądu, chociażby sytuacja służby zdrowia i osób hospitalizowanych jest często pod względem bytowym dużo gorsza niż więźniów, którzy przecież znaleźli się iw tym, a nie innym miejscu na skutek popełnienia przestępstw. Sytuacja lokalowe wielu rodzin, “zajmujących mieszkania komunalne czy socjalne jest gorsza pod względem zarówno metrazu, stanu _technicznego budynków czy dostępu ` 9 --- STRONA 11 --- do mediéw od tej opisywanej przez powoda. Zdaniem Sddu subielctywny odbiér opisywanych przez powoda niedogodnoéci by% raczej podyktowany brakiem jego akceptacji dla sytuacji, W jakiej siq znalafi niz czynnikami obiektyvmynli. Dla ukonstytuowania odpowiedzialnoéci pozwanego SP za dzialfania funkcjonariusza 'W'1‘I1Y§l przepisu art. 417 kc powéd Winien by} vwkazaé: d 1) Wyrzqdzenie szkody powodowi przez dzialania funlccj0r1ariusza w zakresie powierzonych mu czynnoéci , 2) zaWi_ni0ne Iub bczprawne (W zalcresic czasowym po 1 Wrzeénia 2004 roku) dzialanie funkcjonariusza, 3) adekwatny zvviqzek przyczyn0w0 skutkowy. Powéd nie tylko nie sprostal cigiarowi dowodzenia, ii dochndzilo w pozwanych jednostkach do dzialafi funkcjonariuszy, noszqcych znamiona bezprawno§ci, ale réwniei nie wykazal, aby podczas pobytu w jednostkach pozwanego Skarbu Pazistwa poniésl jakqkolwiek szkodg . Z zeznari éwiadkéw, korespondujqcych z zapisami W ksiacieczce zdrowia wynilca nadt0,' ii: powéd mia} moiliwcéé i korzystai z caiodobowej opieki sluzb mcdycznych w ZK P0tu1icc réW11ieZ W tym zakresic powéd nie dowiédk tez podnoszonych W pismach procesowych i zeznaniach zioionych na rozprawie.  ' Maj ace Wszystkie powyzsze okolicznoéci na uwadze, powédztwo nalezako oddalié. O kosztach postanowiono na podstawie art. 102 k.pc. 10 do mediów od tej opisywanej przez powoda. Zdaniem -Sądu subiektywny odbiór opisywanych przez powoda niedogodności był raczej podyktowany brakiem jego akceptacji dla sytuacji, w jakiej się znalazł niz czynnikami obiektyvmymi. Dla nkonstytuowania odpowiedzialności pozwanego SP za działania funkcjonariusza W myśl przepisu art. 417 kc powód winien był wykazać: Ą 1) Wyrządzenie szkody powodowí przez działania funkcjonariusza- W zakresie powierzonych rnu czynności , 2) zawiníone- iub bezprawne (W zakresie czasowym po 1 września 2004 roku) działanie funkcjonariusza, 3) adekwatny związek przyczynowo- skutkowy. Powód nie tylko nie sprostał eiężarowi dowodzenia, iż dochodziło W pozwanych jednostkach do działań funkcjonariuszy, noszących znamiona bezprawności, ale również nie wykazał, aby podczas pobytu W jednostkach pozwanego Skarbu Państwa poniósł jakąkoiwiek szkodę _ Z zeznań świadków, korespondujących z zapisami w książeczce zdrowia wynika nadto; iż powód miał możliwość- i korzystał z całodobowej opieki służb medycznych w ZK Potuiice- równiez W tym zakresie powód nie dowiódł tez podnoszonych W pismach procesowych i zeznaniach złożonych na rozprawie. - ` Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, powództwo należało oddalić. O kosztach postanowiono na podstawie art. 102 k.pc. 10 do mediów od tej opisywanej przez powoda. Zdaniem -Sądu subiektywny odbiór opisywanych przez powoda niedogodności był raczej podyktowany brakiem jego akceptacji dla sytuacji, w jakiej się znalazł niz czynnikami obiektyvmymi. Dla nkonstytuowania odpowiedzialności pozwanego SP za działania funkcjonariusza W myśl przepisu art. 417 kc powód winien był wykazać: Ą 1) Wyrządzenie szkody powodowí przez działania funkcjonariusza- W zakresie powierzonych rnu czynności , 2) zawiníone- iub bezprawne (W zakresie czasowym po 1 września 2004 roku) działanie funkcjonariusza, 3) adekwatny związek przyczynowo- skutkowy. Powód nie tylko nie sprostał eiężarowi dowodzenia, iż dochodziło W pozwanych jednostkach do działań funkcjonariuszy, noszących znamiona bezprawności, ale również nie wykazał, aby podczas pobytu W jednostkach pozwanego Skarbu Państwa poniósł jakąkoiwiek szkodę _ Z zeznań świadków, korespondujących z zapisami w książeczce zdrowia wynika nadto; iż powód miał możliwość- i korzystał z całodobowej opieki służb medycznych w ZK Potuiice- równiez W tym zakresie powód nie dowiódł tez podnoszonych W pismach procesowych i zeznaniach złożonych na rozprawie. - ` Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze, powództwo należało oddalić. O kosztach postanowiono na podstawie art. 102 k.pc. 10