Wyrok ale LC

--- STRONA 1 --- sygn. ale LC '.'0s.'11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ " Dnia 22 maja 2012 r Sąd Okręgowy W Tarnobrzegu, I Wydział Cywilny W składzie następującym: Przewodniczący: SSD Krzysztof Deryło Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Czajka po rozpoznaniu W dniu 22 maja 2Ü12 1". W Tarnobrzegu, na rozprawie sprawy z powództwa M. P. przeciwko Z. P. o ochronę dóbr osobistych 1. oddala powództwo, II. nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. sygn. akt I C 705! 11 ' UZASADNIENIE wyroku Sądu Okręgowego z dnia 22 maja 2{}12r. M. P. wniosła o zakazanie Z. P., współmałzonkowi powódki, podejmowania wszelkich działań przod (...), imiymi instytucjami i Luzędami w Polsce i Niemczech, zamierzaj ących do ustalenia adresufmiej sca jej pobytu i nakazanie pozwanemu zaniechania próby nawiązania z powódką jakichkolwiek kontaktów telefonicznych (równiez za pomocą sms-ów) i osobistych oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według nonn przepisanyoh. W uzasadnieniu wskazała, że od chwili jej wyjazdu z Polski W styczniu 201 lr. Z. P. próbował ustalić miejsca jej zamieszkania i nawiązać z nią kontakt. Miało to miej see równiez po wystąpieniu przez powódke o orzeczenie rozwodu. Pozwany W tym celu przesyłał jej wiadomości tekstowe sms, W tym o wulgamej treści. W maju 201 1r. zaządał od operatora telefonii komórkowej, którego powódka jest klientka, uruchomienia ftmkoji poszukiwawczej „Gdzie jest dziecko”, celem zlokalizowania jej aparatu telefonicznego. Z uwagi na groźby ze strony pozwanego, M. P. wyraziła obawę, iż po uzyskaniu jej adresu, odnajdzie ją W Niemczech, co będzie starrówiło zagrożenie dla jej osoby i zakłóci spokój, który sobie stworzyła. - W odpowiedzi na pozew Z-. P. przyznał, iz podejmował próby skontaktowania się z powódką, jednakże było to związane z toeząoą sie sprawą rozwodową i chęcią uzgodnienia najwazniej szych kwestii związanych z przyszłością małzeiistwa stron. Wiadomosci sms, na --- STRONA 2 --- które powołuje się powódka, były zas Wynikiem jego ogromnej rozpaczy i nie stanowiły realnego zagrożenia dla adresatki. Jednoczesnie pozwany zapewnił, iż takie sytuacje się juz nie powtórzą. ¬. Sad ustalił następujący stan faktyczny: Pozwem z dnia 6 maja 2011r. (data wpływu do tut. Sądu) M. P. wystąpiła o rozwiązanie przez rozwód jej małżeństwa ze Z. P. zawartego W dniu ll czerwca 1994r., z winy pozwanego. Na uzasadnienie swojego żądania wskazała, że od czasu gdy mąż stracił pracę tj. od 200 Sr., stał się konfliktowy, wybuchowy i arogancki. Zaczął nadużywaó alkoholu, pod wpływem którego wszczynał niczym nieuzasadnione awantlny. Nadto po podjęciu przez powódkę pracy za granicą, na którą pozwany początkowo wyraził zgodę, podczas jednego z jej pobytów W kraju, groził popełnieniem samobójstwa W razie ponownego wyj azdu małżonki. Po rezygnacji M. P. z wyjazdu pozwany nadal znęcał się na nią psychicznie, a nadto uniernożliwiał jej swobodne opuszczanie domu. Z. P. wyraził zgodę na orzeczenie rozwodu, jednakże zaprzeczył jakoby to on ponosił odpowiedzialność za rozkład pożycia małżeńskiego stron, neguj ąc wszelkie zarzuty poczynione pod jego adresem W pozwie, a winą obarczył swoją małżonkę, która podczas pobytu za granicą poznała imiego mężczyznę (afaa Sada Okręgowego W Tarnobrzegu I C 512/I 1 - i'-'L3-5, 69- 70, 100-E 02). Wobec narastaj ącego konfliktu powódka 6 stycznia 2011r. wyprowadziła się z domu, a następnie wyj echała do Niemiec, gdzie przebywa do chwili obecnej. Pomimo, iż M. P. zerwała wszelki kontakt z pozwanym i zainicj owała postępowanie rozwodowe, ten nadal wbrew jej- woli próbował ustalić miejsce pobytu powódki. W tym celu przesłał jej wiadomość tekstową sms, z propozycj ami spotkania W miejscu jej zamieszkania, ale również i wiadomość o treści wulgamej. Wobec braku jakiej kolwiek reakcji Z. P. W maju 2011r. zwrócił się do operatora sieci komórkowej, którego powódka jest klientką, o uruchomienie ftmkcji poszukiwawczej „Gdzie jest dziecko”, celem zlokalizowania jej aparatu telefonicznego, a tym samym ustalenia miejsca pobytu (kserokopia wiadomości tekstowych - 1:. I I ›-I 6). Wyrokiem z dnia 15 listopada 2011r., sygn. akt I C 5 12z'1l tut. Sąd orzekł rozwód z winy obu stron (akta Sada Ozłzręgowsgo W Tarnobrzegu I C .ÍÍŻIJÍ - k. 103). Po dacie orzeczenia rozwodu pozwany zaprzestał prób nawiązania kontaktu z powódką (bszsporns). Sąd dał W całości wiarę dowodom z ujawnionych na rozprawie dokmnentów, gdyż Wszystkie zostały sporządzone przez uprawnione organy, W granicach przysługujących im kompetencji i W przepisanej formie, a ich Wiarygodnosó nie budziła wątpliwości Sądu i stron. Sad zważył, co następajc: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. "."|| Zaistniały W sprawie stan faktyczny W zasadzie pozostawał bezsporny. Poza sporem pozostawał bowiem fakt przesłania przez pozwanego adresowanej do powódki Wiadomości tekstowej sms o Wulgarnej tresci, a także podejmowanie przez niego prób ustalenia miejsca jej pobytu. Rozstrzygnięcie sprawy sprowadzało się zatem do wyj aśnienia, czy działania Z. P. \ 1 --- STRONA 3 --- doprowadziły do naruszenia dóbr osobistych powódki i czy wobec sfonnułowania żądania pozwu dopuszczałnym jest udzielenie jej żądanej ochrony prawnej. M. P. swoje roszczenie wywodzi z zagwarantowanej przepisami prawa cywilnego ochrony dóbr osobistych. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak W szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, Wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykałnośó mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazczai racj onałizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej W innych przepisach. Przez wolność należy natomiast rozumieć nie tylko swobodę poruszania się, ale również i . stan wolny od obaw i strachu, od działania pod przymusem, użycia przemocy lub grożby przez inną osobę, nękania przez imiią osobę natrętnymi i uciążliwymi sms-ami. Poj ęeie to trzeba odnosić bowiem do poziomu rozwoju teclmologicznego i cywilizacyjnego oraz przyjętych W społeczeństwie zasad moralnych i prawnych. Dla istnienia dobra osobistego i uznania, że doszło do jego naruszenia, znaczenie mają oceny społeczne, analiza z punktu widzenia rozsądnego człowieka, nie ma natomiast znaczenia subiektywne przekonanie zainteresowanego. Ocena, czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego, nie może być dokonana według indywidualnej wrażliwości zainteresowanego, lecz obiektywnej reakcji społecznej (wyrok SNZ dnia Id. 01 .I 9?ó".r., II CR 692/F5, OSNC 1935, ;ar It, pos. 251). W świetle powyższych rozważań prawnych i na podstawie zgromadzonego W sprawie materiału dowodowego, uznać należy, iż bez wątpienia doszło do naruszenia prawa powódki do życia W atmosferze wolnej od nękania, dokuczania, naruszania jej godności, na skutek bezprawnych działań ze strony Z. P.. Przesłana na telefon komórkowy M. P. wiadomość sms o treści wulgarnej i obrażliwej, mogła wywołać u niej negatywną reakcję emocjonalną, zwłaszcza że miała ona charakter intymny, przez co dotykała bardzo wrażliwej sfery życia każdego człowieka. W ocenie Sądu wiadomość ta mogła uwłaczać godności powódki, zwłaszcza że została skierowana pod jej adresem przez osobę, od której mogła oczekiwać szczególnego szacunku. Zachowanie zaś pozwanego, który wbrew woli M. P. czynił starania celem ustalenia miej sca jej pobytu, mogło wywołać W obiektywnej ocenie poczucie _ zagrożenia, mając na uwadze przede wszystkim jego postępowanie i czyny jakich dopuścił się w stosunku do niej W czasie, kiedy jako małżeństwo, razem zamieszkiwałi. Takie zabiegi były żródłem niepokoju powódki, która W miejscu aktualnego pobytu zyskała spokój, a w razie ingerencji pozwanego, obawiała się utraty poczucia bezpieczeństwa. Zgodnie z brzmieniem art. 24 § 1 zd. pierwsze k.c. ten, czyje dobro osobiste zostało _ zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Przepis dotyczy nie czynów już dokonanych, lecz przypadków, gdy występuje zagrożenie działania naruszającego dobro osobiste. W razie natomiast dokonanego już naruszenia, ten, czyje dobro zostało naruszone, może żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia dopełniła czymtości potrzebnych do ustmięcia jego skutków, W szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i W odpowiedniej fonnie (art. 24 § 1 zd. drugie). Poszkodowany może zatem łączyć żądanie zaniechania dalszych naruszeń z żądaniem ustmięcia skutków naruszenia dobra osobistego. ' .-1 W dacie wniesienia pozwu żądania powódki były uzasadnione, gdyż jak podniesiono powyżej, zasadne były jej obawy o nękanie ze strony pozwanego, z którym chciała zerwać wszelki kontakt. Z uwagi na nagabywanie przez M. P. i związany z tym brak poczucia bezpieczeństwa, powódka ukrywała przed nim miejsce swojego pobytu. O ile zaś do \ |. --- STRONA 4 --- naruszenia dóbr osobistych, na które powołuje sie M. P., bez wątpienia doszło, o tyle ta okoliczność nie może zostać uwzględniona przy rozstrzygania sprawy, gdyż powódka zażądała jedynie orzeczenia obowiązku zaniechania dalszych naruszeń, nie zaś usunięcia skutków dokonanego już naruszenia. - Zauwazyc należy, że udzielenie ochrony prawnej dóbr osobistych na przyszłość, o które wnosi powódka, zależy od istnienia obiektywnego ich zagrożenia. W toku postępowania natomiast ujawniły się okoliczności, które jednoznacznie wskazują, że w chwili wyrokowania zagrożenie to odpadło. Postawa pozwanego, który w odpowiedzi na pozew Űc. 68), a następnie w piśmie procesowyrn z dnia z dnia 'F marca 2Ü12r. (k. 103-104); potwierdził okoliczności podniesione w pozwie, równocześnie zapewniając, iż do takich zachowań z jego strony więcej nie dojdzie, wskazuje iż zaprzestał on, również na przyszłośó, działań noszących znamiona nękania czy naruszania godności osobistej powódki. W związku z czym nie można już mówió o istnieniu obiektywnie uzasadnionej obawy naruszenia dóbr osobistych M. P. w przyszłości. Sama powódka w piśmie procesowym z dnia 10 kwietnia 2012r. (k. I 19-120), nie wskazała, aby od daty przesłania ostatniego sma-a, o którym mowa w pozwie tj. od czerwca 2011r., pozwany w jakikolwiek sposób próbował nawiązaó z nią kontakt. Wyraziła jedynie obawę o możliwośc podjęcia takich prób w przyszłości, jednakże nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniaj ących przedmiotowy niepokój, do czego była zobowiązana na podstawie art. 6 k.c. _ Wobec powyższych okoliczności jednoznacznie wskazuj ących na brak wykazania zasadności przedstawionego Sadowi żądania, powództwo zostało oddalone. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika powódki z dnia 8 maja 2012r. (lt. 124) o odroczenie rozprawy, gdyż przyczyny, na jakie się powołano, nie wskazują, by _istniały jakiekolwiek okoliczności uniemożliwiaj ące reprezentowanie M. P. na rozprawie, zwłaszcza w sytuacji gdy możliayrn było skorzystanie z substytucji. Na podstawie art. 102 k.p.c., mając na uwadze fakt, iż w dacie wytoczenia powództwa żądanie pozwu było uzasadnione, Sąd postanowił nie obciążaó powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego. ` '-\_