§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
przedluienia czasu trwania tymczasowego aresztowania

Postanowienie alct II AKZ 687/06

przedluienia czasu trwania tymczasowego aresztowania

Teza / krótkie omówienie

przedluienia czasu trwania tymczasowego aresztowania

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- , v Sygn. alct II AKZ 687/06  ' POSTANOWIENIE _ ' ' Dnia 8 listopada 2006 roku Sqd Apelacyjny w Katowicach II Wydzia1Ka1'ny W skladziez PrzeW0d11iczapy Sqdzia S.A.'Ma1‘iusz Zak (spr.) S.A. Helena Kubaty S.A. Boiena Brewczyfiska ‘ Protokolant Izabela Rybok przy udziale Prokuratora Prokuratuly Apelacyjnej Matgorzaty Siemifiskiej po rozpoznaniu w sprawie przeciwko T. K. podejrzanemu 0 przestqpstwa z art. 286§1 kk W zw. z art. 64§1 kk i 65 kk i inne zaialenia podejrzanego na postanowienie Saglu Apelacyjnego W Katowicach z dnia 27 wrzeénia 2006 roku, sygn. akt II AKp 300/06 W przedmiocie przedluienia czasu trwania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 §1 kpk p 0 s t a n a W i a zaskarione postanowienie utrzymaé W mocy ' UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2'? Wrzeénia 2006 roku Sqd Apelacyjny W Katowicach przedluiyt do dnia 30 gnldnia 2006 roku czas dalszego stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego T. K., aresztowanego na mocy postanowienia Sqdu Rejonowego W K. z dnia 24 Wrzeénia 2002 1oku, sygn. akt (...). Na .p0sta110wie11ie _t0 zaialenie ztoiyt pcpdejrzany. Zaskarionemu orzeczeniu zarzucil. on obrazq: — art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 5 ust. 3 i art. 6 ust.1 Europejskiej Konwencji 0 Ochronie Praw Czlowieka i Podstawowych Wolnoéci, art. 2§1 pkt 4 kpk poprzez naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W r0zsqd11ym tenninie;  art. 2§2 kpk poprzez oparcie rozstrzygnigcia na nieprawdziwych i niepelnych ustaleniach faktycznych;   art.253§1 kpk poprzez brak wyjaénienia ptzyczyn, ze wzglqdu na ktére zastosowanie lagodniejszych érodkéw zapobiegawczych okazalo siq niewystarczaj ape;  art. 257§1 kpk poprzez naruszenie zasady minimalizacji érodkéw zapobiegawczych;  art. 256 kpk poprzez nie dostrzeienie niewtaéciwego Wykorzystanie przez prokuratora okreséw, na jakie dotychczas p1‘Z6dhlZ&T1y byl areszt wobec podejrzanegog  art. 258§1 i 2 kpk poprzez blqdne ustalenie istnienia przeslanek szczegélnych stosowania izolacyjnego érodka zapobiegawczegog  art. 263 §4 kpk poprzez oparcie rozstrzygniqcia na stwierdzeniu rzekomego istnienia ,,istotnych, obiektywnych przeszkéd”, mimo uznania niekonstytucyjnoéci wskazanego kryterium. ' W rozwiniqciu zarzutéw podejrzany T. K. zakwestionowal kaidq Z przeslanek, na podstawie kt61ych sad I instancji stwierdzil potrzebq dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Stanaj na stanowisku, i2 posiada stale miejsce zamieszkania, a przed organami écigania nie ukrywal siq, na co uprzednio ztozyi stosowne dokumenty. Obawq matactwa uznat za nieuzasadliionq, gdyi z wtasnej woli Wycofal sit; z dzialalnoéci W grupach przestqpczych, przeciwko ktérych cztonkom nastQpnie zloty} obciqiajqce wyjaénienia. Skariapy Ilie zgodzit sit;nadto, ii wciai grozi mu surowa kaia pozbawienia Wolnoéci, skoro W areszcie przebywa jui ponad 4 lata, a zachodzq przestanki, by skorzystal z dobrodziejstwa nadzwyczajnego ztagodzenia kary I13. zasadzie art. 60§3 kk, do czego konsekwentnie zmierza ed poczqtku n v Sygn. akt II AKZ 687/06 . ` POSTANOWIENIE _ ' ` Dnia 8 listopada 2006 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny W składzie: Przewodniczący- Sędzia S.A.'Ma1^iusz Żak (Spr.) S.A. Helena Kubaty S.A. Bożena Brewczyńska ` Protokolant Izabela Rybok przy udziale Prckuratora Prokuratury Apelacyjnej Małgorzaty Siemińskiej po rozpoznaniu w sprawie przeciwko T. K. podejrzanemu o przestępstwa z art. 286§1 kk W zw. z art. 64§1 kk i 65 kk i inne zażalenia podejrzanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 września 2006 roku, sygn. akt II AKp 300/06 W przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 §1 kpk p 0 s t a n a W i a zaskarżone postanowienie utrzymać W mocy ' UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 września 2006 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach przedłużył do dnia 30 grudnia 2006 roku czas dalszego stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego T. K., aresztowanego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 września 2002 roku, sygn. akt (...). Na .postanowienie _to zażalenie złożył podejrzany. Zaskarżoneniu orzeczeniu zarzucił. on obrazę: - art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, art. 5 ust. 3 i art. 6 ust.1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 2§1 pkt 4 kpk poprzez naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W rozsądnym terminie; - art. 2§2 kpk poprzez oparcie rozstrzygnięcia na nieprawdziwych i niepełnych ustaleniach faktycznych; . - art.253§1 kpk poprzez brak wyjaśnienia przyczyn, ze względu na które zastosowanie łagodniejszych środków zapobiegawczych okazało się niewystarezaj ące; - art. 257§1 kpk poprzez naruszenie zasady minimalizacji środków zapobiegawczych; - art. 256 kpk poprzez nie dostrzeżenie niewłaściwego wykorzystanie przez prokuratora okresów, na jakie dotychczas przedłużany był areszt wobec podejrzanego; - art. 258§1 i 2 kpk poprzez błędne ustalenie istnienia przesłanek szczególnych stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego; - art. 263 §4 kpk poprzez oparcie rozstrzygnięcia na stwierdzeniu rzekomego istnienia ,,istotnych, obiektywnych przeszkód”, mimo uznania niekonstytucyjności wskazanego kryterium. ` W rozwinięciu zarzutów podejrzany T. K. zakwestionował każdą z przesłanek, na podstawie których sąd I instancji stwierdził potrzebę dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Stanął na stanowisku, iż posiada stałe miejsce zamieszkania, a przed organami ścigania nie ukrywał się, na co uprzednio złożył stosowne dokumenty. Obawę matactwa uznał za nieuzasadnioną, gdyż z własnej woli wycofał się z działalności w grupach przestępczych, przeciwko których członkom następnie złożył obciążające wyjaśnienia. Skarżący nie zgodził się- nadto, iż wciąż grozi mu surowa kara pozbawienia wolności, skoro W areszcie przebywa już ponad 4 lata, a zachodzą przesłanki, by skorzystał z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary na zasadzie art. 60§3 kk, do czego konsekwentnie zmierza od początku --- STRONA 2 --- prowadzonego przeciwko niemu postepowania, a Wiec W jego interesie leiy, by postepowania nie utrudniaé. T. K. powolat sie na swoj zly stan zdrowia i podat, ii W warunkaoh aresztu éledczego utrudnia. mu sie dostarczanie lekow halnujapych rozwoj choroby, nadto od ponad roku nie przeprowadzono koniecznej konsultacji z Iekarzem specjalistq. Zdaniem podejrzanego warunki W jakich Zyjq i przebywajqjego dwie corki powodujqdla nieh dotkliwe skutki Wyinagajqce rozwaienia, ozy nie zachodzeg przeslanki negatywne stosowania tymczasowego aresztowania, 0 ktorych stanowi art. 259§1 kpk. Ten sam argument podejrzany podniost Wobee ztego stanu zdrowia jego matki, cierpiztcej na liczne schorzenia. W dalszej ozeéoi zaialenia podejrzany oytujap kolejne postanowienia tut. Sqdu Apelacyjnego twierdzi, ii postepowanie przygotowawcze prowadzone jest W sposéb przewlekly i nierzetelny, a prokurator, wbrew Wskazaniom sqdu, nie zmierza do zakoiiczenia prowadzonego sledztwa. Sqd Apelaeyjny zwaiyt, co nastepuje: . Zazalenie podejrzanego nie zashlguje na uwzglednienie. Podejrzanemu T. K. przedstawiono liczne zarzuty popetnienia przestepstw przeciwko mieniu, ktore polegaé miaty m.in. na wyhldzaniu towaru W zwiqzku z prowadzonq dziatalnoéciq gospodarczq, wyrzagizeniu szkody majqtkowej W wielkich rozmiaraoh spoice z 0.0. (...) z siedziba. W K., praniu brudnych pieniedzy oraz udziale W zorganizowanej grupie majapej na celu popehiianie przestepstw. Odnoécie wiekszosci zarzutow podejrzany 11ie kwestionuje swojego sprawstwa i ztoiyt obszerne wyjaénienia, znajdujqce potwierdzenie rowniei W zeznaniach swiadliow i zabezpieczonej dokumentacji. Uznaf: zatem naleiato, ii zachodzi Wysokie prawdopodobieristwo W rozumieniu art. 249§1 kpk, i2 T. K. popetrnit zarzucane mu czyny zabronione. '  Podejrzany W zloionym zaialeniu zasadniozo podwaiyt istnienie Wszystkich przeslanek dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Analiza akt sprawy prowadzi jednakze do Wniosku, it zaskarzone pos_tanoWienie_Wo1ne jest od uchybieri Wskazanych przez T. K.. Stwierdzié naleiy, it obawa ucieozki, bqdi ukrywania siq podejrzanego jest realna, bowiem przed zatrzymaniem W roku 2002 T. K. ukrywat sie przed Wymiarem sprawiedliwosci i by} poszukiwany listem goficzym. Fakt posiadania statego zameldowania poswiadczonego dokumentem urzedowym obawy tej W Zadnym Wypadku nie usuWa, podobnie jaki dobrowolne sktadanie przez podejrzanego Wyjasniefi i ujawnianie okolicznosci przestepozej dziatalnosci. Dlatego tei istnienie przestanki z art. 25S§1§1 kpk nie budzi W8,jIp1iW0§Ci. Odnoszqc sie z kolei do obawy mataotwa, o ktorej stanowi art. 258§1 pkt 2 kpk, naleiy uznaé, ii rowniez jest ona realna. T. K. zarzucono udziat w zorganizowanej grupie przestepczej. Grupy takie jak Wiadomo charakteryzujq sie hierarchiezna. Sfi1fl(fi.HQ organizacyjnq a poszozegolni ich czlonkowie pelniq sciéle okreélone role i sq podporzqdkowani kierownictwu. W skladanych Wyjasnieniach kilkakrotnie zwracat on uwage, ii dziatat na czyjes polecenie. Wobec tego istnieje realna groéba, ii przebywajap na Wolnoéei moglby W sposob bezprawny wplywaé na zeznania swiadkow, bqdi ustalao tcesé sktadanych wyj aéniefi z innymi osobami, celem unikniecia odpowiedziahiosci karnej. Nie bez znaczenia jest tei fakt, ii dotyohczasowe ustalenia éledztwa ozynia. wysoce prawdopodobnym, ii rola podejrzanego w ramach grupy przestepczej mogta byé istotna. Czesé z ozynow zarzucanych podejrzanemu zagrozona jest kart; pozbawienia wolnosci W Wymiarze przelqaczajqcyrn 8 lat. Mnogoéé zarzucanych czynow, okolicznosci ich popetnienia, dziatanie w Warunkach art. 64§1 kk oraz rozmiar wyrzqdzonych szkod wskazuja, ii podejrzanemu realnie grozi surowa kara o jakiej rnowa W art. 258§2 kpk. Zasadnie zatern uznat sqd I instanoji, Ze konieczne jest zatem zabezpieczenie prawidtowego toku procesu poprzez dalsze stosowanie Wobec T. K. najsurowszego érodka zapobiegawczego, gdyi srodki o charakterze tagodniej szych mogtyby okazaé sie niewystarczaj qce. Zgodnie z ugmntowanym orzeoznictwem sqdow apelacyjnych uprawnione jest domniemanie, ii gro2'1a.oa surowa kara prowadzonego przeciwko niemu postępowania, a więc W jego interesie leży, by postępowania nie utrudniać. T. K. powołał się na swój zły stan zdrowia i podał, iż w warunkach aresztu Śledczego utrudnia mu się dostarczanie leków hamujących rozwój choroby, nadto od ponad roku nie przeprowadzono koniecznej konsultacji z lekarzem specjalistą. Zdaniem podejrzanego warunki W jakich żyją i przebywająjego dwie córki powodują dla nich dotkliwe skutki wymagające rozważenia, czy nie zachodzą przesłanki negatywne stosowania tymczasowego aresztowania, o których stanowi art. 259§1 kpk. Ten sam argument podejrzany podniósł wobec złego stanu zdrowia jego matki, cierpiącej na liczne schorzenia. W dalszej części zażalenia podejrzany cytując kolejne postanowienia tut. Sądu Apelacyjnego twierdzi, iż postępowanie przygotowawcze prowadzone jest W sposób przewlekły i nierzetelny, a prokurator, wbrew wskazaniem sądu, nie zmierza do zakończenia prowadzonego śledztwa. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: . Zażalenie podejrzanego nie zasługuje na uwzględnienie. Podejrzanemu T. K. przedstawiono liczne zarzuty popełnienia przestępstw przeciwko mieniu, które polegać miały m.in. na wyłudzaniu towaru w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, wyrządzeniu szkody majątkowej W wielkich rozmiarach spółce z o.o. (...) z _siedzibą w K., praniu brudnych pieniędzy oraz udziale W zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw. Odnoścíe większości zarzutów podejrzany nie kwestionuje swojego sprawstwa i złożył obszerne wyjaśnienia, znajdujące potwierdzenie również w zeznaniach świadków i zabezpieczonej dokumentacji. Uznać zatem należało, iż zachodzi wysokie prawdopodobieństwo w rozumieniu art. 249§1 kpk, iż T. K. popełnił zarzucane mu czyny zabronione. ' - Podejrzany W złożonym zażaleniu zasadniczo podważył istnienie wszystkich przesłanek -dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. Analiza akt Sprawy prowadzi jednakże do wniosku, iż zaskarżone pos_tanowienie_wolne jest od uchybień. wskazanych przez T. K.. Stwierdzić należy, iż obawa ucieczki, bądż ukrywania się podejrzanego jest realna, bowiem przed zatrzymaniem w roku 2002 T. K. ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości i był poszukiwany listem gończym. Fakt posiadania stałego zameldowania poświadczonego dokumentem urzędowym obawy tej w żadnym wypadku nie usuwa, podobnie jaki dobrowolne składanie przez podejrzanego wyjaśnień i ujawnienie okoliczności przestępczej działalności. Dlatego też istnienie przesłanki z art. 25S§1§1 kpk nie budzi wątpliwości. Odnosząc się z kolei do obawy matactwa, o której stanowi art. 258§1 pkt 2 kpk, należy uznać, iż również jest ona realna. T. K. zarzucono udział W zorganizowanej grupie przestępczej. Grupy takie- jak wiadomo- charakteryzują się hierarchiczną strukturą organizacyjną a poszczególni ich członkowie pełnią ściśle określone role i są podporządkowani kierownictwa. W składanych wyjaśnieníach kilkakrotnie zwracał on uwagę, iż działał na czyjeś polecenie. Wobec tego istnieje realna groźba, iż przebywając na wolności mógłby W sposób bezprawny wpływać na zeznania świadków, bądż ustalać treść składanych wyjaśnień z innymi osobami, celem uniknięcia odpowiedzialności karnej. Nie bez znaczenia jest też fakt, iż dotychczasowe ustalenia śledztwa czynią wysoce prawdopodobnym, iż rola podejrzanego w ramach grupy przestępczej mogła być istotna. Część z czynów zarzucanych podejrzanemu zagrożona jest karą pozbawienia wolności w wymiarze przekraczającym 8 lat. Mnogość zarzucanych czynów, okoliczności ich popełnienia, działanie w warunkach art. 64§1 kk oraz rozmiar Wyrządzonych szkód wskazują, iż podejrzanemu realnie grozi surowa kara o jakiej mowa W art. 258§2 kpk. Zasadnie zatem uznał sąd I instancji, że konieczne jest zatem zabezpieczenie prawidłowego toku procesu poprzez dalsze stosowanie wobec T. K. nąisurowszego środka zapobiegawczego, gdyż środki o charakterze łagodniej szych mogłyby okazać się niewystarczające. Zgodnie z ugiuntowanym orzecznictwem sądów apelacyjnych uprawnione jest domníemanie, iż grożąca surowa kara --- STRONA 3 --- moie sktaniaé do podejmowania dzialafi zmierzajqcyeh do zaktocenia toku procesu by zapobiec skuteoznemu wymierzeniu kary, a potem przysta,pieniu do jej Wykonania (postanowienie Setdu Apelaoyjnego W Katowioach z dnia 20.07.2005 roku, II AKZ 445/05, KZS 2005/1 2/63). Zaprzeczajqc istnjeniu przestanki z art. 258§2 kpk T. K. stwierdzit, i2 jej przyjeoiu stoi na przeszkodzie czasookres, przez jaki stosowany jest Wobeo niego izolacyjny srodek zapobiegawozy. Z zarzutem tym nie moina sie zgodzié. W okresie od 6.10.2003 roku do 6.10.2004 roku podejrzany odbyt kare 1 roku pozbawienia Wolnoéei Wyinierzonq mu W innej, zatem na poozet ewentualnie wymierzonej kary moze zostaé mu zaliczony okres W przybliieniu 3 lat i 4 miesiqcy. W tym kontekécie szyd odwolawczy uznat, Ze choc’: znaczenie rozpatrywanej przestanki istotnie zmalalo, to nadal jest ona aktualna. Naleiy mieé jednak W polu Widzenia, i2 argumenty podejrzanego z czasem mega. nabieraé na znaozeniu, a zagrozenie surowq karq W bliskiej perspektywie czasowej moie okazao sie iiieprzekonujqcym uzasadnieniem dla dalszego stosowania tymozasowego aresztowania. T. K. podnosi nadto, i2 wobeo podjecia wspolpracy z prokuratorem oraz infonnowania o osobach uczestniczapych W popelnianiu przestepstw i istotnych okolicznosciach ich popelnienia, zasadnym bedzie zastosowanie instytucji przewidzianej W alt. 60§3 kpk, co doprowadzi do obligatoryjnego nadzwyozajnego zlagodzenia Wymierzonej podejrzanemu kary. Argumentacje tat naleiy uznaé za przedwezesnq, bowiem nie sposob jui na obecnym etapie postepowania rozstrzygnqé, czy istotnie wobec podejrzanego bedq istniaty przestanki do Wymierzenia kary pozbawienia Wolnosei nadzwyczajne ztagodzonej. Konieezne jest bowiem doktadne zweryfikowanie Wszystkich informacji podawanych przez podejrzanego, do czego konieczne jest przeshlohanie znacznej ilosci éwiadkow, zabezpieezenie obszemej dokumentacji, a nastepnie ocena Wiarygodnosci tak zgromadzonego materiatu dowodowego. Ostateczne rozstrzygniecie tej kwestii nastztpio bedzie mogto dopiero na etapie postepowania sqdo\vego._ _ . I " Nie stwierdzil sqd odwotawczy Zadnej z przestanek negatywnyoh opisanyeh W art. 259 kpk, ktore nakazywatyby uchylenie tymczasowego aresztowania Wobee T. K.. Brak jest dowodow Wskazujapyoh, ii obecny stan zdrowia podejrzanego niesie dla jego Zycia Iub zdrowia powaine niebezpieozefistwo. Z analizy akt sprawy Wynika, ii na poparoie tego twierdzenia dysponuje on Wylqcznie dwiema niemiarodajnymi opiniami SpO1‘ZQdZOHy11]i na podstawie korespondeneji i nie poprzedzonymi niezbednymi badanjami lekarskimi. W roku 2005 korzystai on natomiast z pomocy lekarskiej i jeieli stan jego zdrowia istotnie sie pogorszyl konieozna jest kolejna konsultacja lekarska. Dotyehczas zgromadzony material dowodowy nie pozwala jednak stwierdzié, ii dolegliwosei, na jakie uskarza sie podejrzany Wykluczajqjego dalszy pobyt W areszoie sledezym. Rowniei bezzasadny jest zarzut zmierzajapy do Wykazania, ii stosowanie tymczasowego aresztowania powoduje wyjqtkowo cieikie skutki dla najblizszej rodziny podejrzanego. Podnoszqc go T. K. domaga sie przeprowadzenia Wywiadu kuratorskiego na okolicznoéé stanu zdrowia oraz warunkow bytowych swoich dzieci oraz matki. Stwierdzié naleiy, ii na etapie postepowania zaialeniowego przeprowadzenie tych dowodéw nie jest uzasadnione, gdyi jego celem jest przede wszystkim kontrola ustalefi poozynionych przez ssd I instancji, a nie dokonywanie i ocena nowych okolicznoscij ktore W momencie wydawania zaskarzonego postanowienia nie byty znane. Jeieli podejrzany twierdzi, ii negatywne skutki jego osadzenia sq wyj agzkowo cieikie, mote na tej podstawie Wystqpié z odrebnym Wnioskiem o uehylenie stosowania tymozasowego aresztowania W trybie art. 254§1 kpk. Od daty zastosowania izolacyjnego érodka Zapobiegawozego wobeo podejrzanego uplynaj jui okres 4 lat, przy czym sprawa Wciqz znajduje sie na etapie postepowania przygotowawczego. Naleiato zatem przeproWadzié co uczynit Sqd orzekajqcy W pierwszej instancji Wnikliwet analize akt sprawy, majqcq na celu ustalenie, czy Wciag aktualna jest przestanka z art. 263 §4 kpk, gdyi prokurator kolejny raz Wystapi} do Sqdu W trybie może skłaniać do podejmowania działań zmierzających do zakłócenia toku procesu by zapobiec skutecznemu Wymierzeniu kary, a potem przystąpieniu do jej wykonania (postanowienie Sądu Apelacyjnego W Katowicach z dnia 20.07.2005 roku, II AKz 445/05, KZS 2005/1 2/63). Zaprzeczając istnieniu przesłanki z art. 258§2 kpk T. K. stwierdził, iż jej przyjęciu stoi na przeszkodzie czasookres, przez jaki stosowany jest wobec niego izolacyjny środek zapobiegawczy. Z zarzutem tym nie można się zgodzić. W okresie od 6.10.2003 roku do 6.10.2004 roku podejrzany odbył karę 1 roku pozbawienia Wolności wymierzoną mu w innej, zatem na poczet ewentualnie wymierzonej kary może zostać mu zaliczony okres w przybliżeniu 3 lat i 4 miesięcy. W tym kontekście sąd odwoławczy uznał, że choć znaczenie rozpatrywanej przesłanki istotnie zmalało, to nadal jest ona aktualna. Należy mieć jednak W polu widzenia, iż argumenty podejrzanego z czasem mogą nabierać na znaczeniu, a zagrożenie surowa karą W bliskiej perspektywie czasowej może okazać się nieprzekonującym uzasadnieniem dla dalszego stosowania tymczasowego aresztowania. T. K. podnosi nadto, iż wobec podjęcia współpracy z prokuratorem oraz informowania o osobach uczestniczących w popełnianiu przestępstw i istotnych okolicznościach ich popełnienia, zasadnym będzie zastosowanie instytucji przewidzianej W art. 60§3 kpk, co doprowadzi do obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia wymierzonej podejrzanemu kary. Argumentację tą należy uznać za przedwczesną, bowiem nie sposób już na obecnym etapie postępowania rozstrzygnąć, czy istotnie wobec podejrzanego będą istniały przesłanki do wymierzenia kary pozbawienia wolności nadzwyczajne złagodzonej. Konieczne jest bowiem dokładne zweryfikowanie wszystkich informacji podawanych przez podejrzanego, do czego konieczne jest przesłuchanie znacznej ilości świadków, zabezpieczenie obszernej dokumentacji, a następnie ocena wiarygodności tak zgromadzonego materiału dowodowego. Ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii nastąpić będzie mogło dopiero na etapie postępowania sądowego ._ _ _ Ĺ ' Nie stwierdził sąd odwoławczy żadnej z przesłanek negatywnych opisanych W art. 259 kpk, które nakazywałyby uchylenie tymczasowego aresztowania wobec T. K.. Brak jest dowodów wskazujących, iż obecny stan zdrowia podejrzanego niesie dla jego życia lub zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Z analizy akt sprawy wynika, iż na poparcie tego twierdzenia dysponuje on wyłącznie dwiema niemiarodajnymi opiniami sporządzonymi na podstawie korespondencji i nie poprzedzonymi niezbędnymi badaniami lekarskimi. W roku 2005 korzystał on natomiast z pomocy lekarskiej i jeżeli stan jego zdrowia istotnie się pogorszył konieczna jest kolejna konsultacja lekarska. Dotychczas zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala jednak stwierdzić, iż dolegliwości, na jakie uskarża się podejrzany wykluczająjego dalszy pobyt W areszcie śledczym. Również bezzasadny jest zarzut zmierzający do wykazania, iż stosowanie tymczasowego aresztowania powoduje wyjątkowo ciężkie skutki dla najbliższej rodziny podejrzanego. Podnosząc go T. K. domaga się przeprowadzenia wywiadu kLu'atorskiego na okoliczność stanu zdrowia oraz warunków bytowych swoich dzieci oraz matki. Stwierdzić należy, iż na etapie postępowania zażaleniowego przeprowadzenie tych dowodów nie jest uzasadnione, gdyż jego celem jest przede wszystkim kontrola ustaleń poczynionych przez sąd I instancji, a nie dokonywanie i ocena nowych okoliczności; które W momencie wydawania zaskarżonego postanowienia nie były znane. Jeżeli podejrzany twierdzi, iż negatywne skutki jego osadzenia są wyjątkowo ciężkie, może na tej podstawie wystąpić z odrębnym wnioskiem o uchylenie stosowania tymczasowego aresztowania W trybie art. 254§l kpk. Od daty zastosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego wobec podejrzanego upłynął już okres 4 lat, przy czym sprawa wciąż znajduje się na etapie postępowania przygotowawczego. Należało zatem przeprowadzić- co uczynił Sąd orzekający w pierwszej instancji- wnikliwą analizę akt sprawy, mającą na celu ustalenie, czy wciąż aktualna jest przesłanka z art. 263 §4 kpk, gdyż prokurator kolejny raz wystąpił do Sądu W trybie --- STRONA 4 --- wskazanego przepisu. W przedmiotowej sprawie tut. Said Apelaeyjny Wielokrotnie juz zwracat uwage na znaczny stopieii skomplikowania sprawy, co implikuje koniecznose przeprowadzenia szeregu szczegelowyeh ustalefi odnosnie poszczegolnych czyneW objetych sledztwem. Kolejne Wqtki sq nie tylko efektem ustalefi prokuratury, leez Wynikajq rewniez z infonnacji podawanych przez samego podejrzanego W trakeie kolejnyeh przeshichafi. Trzeba jednak stanowczo podkreslié, iz kazde sledztwo Winno bye prowadzone W rozsednych granicach i ukoficzone W odpowiednim terminie, by nie zostato naruszone prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwloki. To na prokuratorze cia_zy obowiszek odpowiedniego zorganizowania czynnosci sledczych. Juz W postanowieniu z dnia 21.09.2005 roku W niniejszej sprawie Sqd Apelacyjny zwracat uwage na potrzebe finalizowania czynnosci, a mimo to sledztwo jest nadal prowadzone i zostato przedluzone do marca 2007 roku. Koniecznose ciaglego uzupehiiania materialu dowodowego nie budzi Wagpliwoéci, jednakze nalezy rozwazye definitywne zakoficzenie postepowania przynajmniej odnosnie czeéci z zarzucanych podejrzanemu czynow. Trzeba miee W polu Widzenia, iz postepowanie przed sqdem z uwagi na obszemose zgromadzonego materialu doWodoWego~ rewniez bedzie ezasochtonne, a podejrzany juz przez okres ponad 4 lat posiada status tymczasowo aresztowanego. W konsekwencji W niedalekim czasie rnoze to doprowadzie do konieoznosci uchylenia stosowanego srodka zapobiegawczego, ktery W zadnym Wypadku nie moze bye aiitycypacjq kary. Zatem W pierwszej kolejnosci prokurator powinien skonoentrowae swoje dziatania na tych Wqtkach sprawy, ktere sq najbardziej zaawansowane, by siedztwo W tym kierunlcu ukoflczye mozliwie najszybciej. W ztozonym Wniosku prokurator nie Wyklucza postawienia zarzutew kolejnym osobom. Wymaga stanowczego podkres1enia co uczyniono takze W motywach zaskarzonego postanowienia iz poszerzerlie przedmiotowe, ba.d2 podmiotowe prowadzonego sledztwa nie moze W dalszym toku postepowania spowodowae ponownego Wystqpienia z Wnioskiem o przedluzenie stosowania tymozasowego aresztowania Wobec T. K., bowiem Wobec tego podejrzanego Winny bye przeprowadzone jeszczejedynie czymiosci niezbedne i bezposrednio zmierzajsce do zakoficzenia postepowania przygotowawozego. Kwestionujap istnienie przestanki z art. 263 §4 kpk skarzqey zarzucil, ii prokurator niewtasciwie Wykorzystuje okresy, na jakie przedluzane jest sledztwo, a przede Wszystkim nie przeprowadza. zamierzonych czynnosci z udzizilem podejrzanego. Stanowisko to nie jest trafne, albowiem Wyjaénianie kolejnyoh okolicznosci sprawy nie musi polegae na prowadzeniu ozynnosci z udziatem podejrzanego, a Weryfikaoja jego Wyjasniefi nastqpuje gtownie poprzez gromadzenie odpowiedniej dokumentaoji, bedi ezynnosci przeprowadzane z udziatern swiadkew oraz pozostaiych podejrzanyoh. Nietrafnie powotat sie podejrzany na Wyrok Trybunahl Konstytucyjnego z dnia 24 lipca 2006 roku, sygn. akt SK 58/03. Orzeczenie to bowiem odnosito sie do niece odmiennego stanu faktycznego i nie moze znaleze analogicznego zastosowania W niniejszej sprawie. Sqd I instancji W zaskarzonym orzeczeniu nie powotal sie na ,,istnienie innych istotnych przeszked, kterych usuniecie nie byto mozliwe”, a tylko W tym zakresie aft. 263 §4 kpk zostal uznany za niezgodny z Konstytucje RP. Analizujqc natomiast motywy zaskarionego postemowienia mozna Wyprowadzie Wniosek, ii przedluzenie tymczasowego aresztowania W trybie ekstraordynaryjnym Wynika z konieoznosci przeprowadzenia dalszych ozymiosci dowodowych W spraWie o szczegolnej zawitosci, a W tej czesci art. 263§4 kpk z Konstytucj.=:. RP jest zgodny. W omawianym orzeczeniu Trybunat Konstytuoyjny zwrecil natomiast szozegolnq uwage na znaczenie tymczasowosci stosowania najsurowszego srodka zapobiegawezego W postepowaniu przygotowawczym i przede Wszystkim to kryterimn prokurator W dalszym toku sprawy Winien mice na Wzgledzie. Wobec powyzszego orzeczono jak W ozesci dyspozytywnej post:niowienia. ' wskazanego przepisu. W przedmiotowej sprawie tut. Sąd Apelacyjny wielokrotnie już zwracał uwagę na znaczny stopień skomplikowania sprawy, co irnplikuje konieczność przeprowadzenia szeregu szczegółowych ustaleń odnośnie poszczególnych czynów objętych śledztwem. Kolejne wątki są nie tylko efektem ustaleń prokuratury, lecz wynikają również z informacji podawanych przez samego podejrzanego W trakcie kolejnych przesluchań. Trzeba jednak stanowczo podkreślić, iż każde śledztwo winno być prowadzone W rozsądnych granicach i ukończone W odpowiednim terminie, by nie zostało naruszone prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. To na prokuratorze ciąży obowiązek odpowiedniego zorganizowania czynności śledczych. Już W postanowieniu z dnia 21.09.2005 roku W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny zwracał uwagę na potrzebę finalizowania czynności, a mimo to śledztwo jest nadal prowadzone i zostało przedłużone do marca 2007 roku. Konieczność ciągłego uzupełniania materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, jednakże należy rozważyć definitywne zakończenie postępowania przynajmniej odnośnie części z zarzucanych podejrzanemu czynów. Trzeba mieć W polu widzenia, iż postępowanie przed sądem- z uwagi na obszemość zgromadzonego materiału dowodowego- również będzie czasochłonne, a podejrzany już przez okres ponad 4 lat posiada status tymczasowo aresztowanego. W konsekwencji w niedalekim czasie może to doprowadzić do konieczności uchylenia stosowanego środka zapobiegawczego, który w żadnym wypadku nie może być antycypacją kary. Zatem w pierwszej kolejności prokurator powinien skoncentrować swoje działania na tych wątkach sprawy, które są najbardziej zaawansowane, by śledztwo W tym kierunku ukończyć możliwie najszybciej. W złożonym wniosku prokurator nie wyklucza postawienia zarzutów kolejnym osobom. Wymaga stanowczego podkreślenia- co uczyniono także W motywach zaskarżonego postanowienia- iż poszerzenie przedmiotowe, bądż podmiotowe prowadzonego śledztwa nie może w dalszym toku postępowania spowodować ponownego wystąpienia z wnioskiem o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania wobec T. K., bowiem wobec tego podejrzanego winny być przeprowadzone jeszczejedynie czynności niezbędne i bezpośrednio zmierzające do zakończenia postępowania przygotowawczego. Kwestionując istnienie przesłanki z art. 263 §4 kpk skarżący zarzucił, iż prokurator niewłaściwie wykorzystuje okresy, na jakie przedłużane jest śledztwo, a przede wszystkim nie przeprowadza zamierzonych czynności z udziałem podejrzanego. Stanowisko to nie jest trafne, albowiem wyjaśnianie kolejnych okoliczności sprawy nie musi polegać na prowadzeniu czynności z udziałem podejrzanego, a weryfikacja jego wyjaśnień następuje głównie poprzez gromadzenie odpowiedniej dokumentacji, bądź czynności przeprowadzane z udziałem świadków oraz pozostałych podejrzanych. Nietrafnie powołał się podejrzany na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lipca 2006 roku, sygn. akt SK 58/03. Orzeczenie to bowiem odnosiło się do nieco odmiennego stanu faktycznego i nie może znaleźć analogicznego zastosowania W niniejszej sprawie. Sąd I instancji W zaskarżonym orzeczeniu nie powołał się na „istnienie innych istotnych przeszkód, których usunięcie nie było możliwe”, a tylko W tym zakresie art. 263 §4 kpk został uznany za niezgodny z Konstytucją RP. Analizując natomiast motywy zaskarżonego postanowienia można wyprowadzić wniosek, iż przedłużenie tymczasowego aresztowania w trybie ekstraordynaryjnym wynika z konieczności przeprowadzenia dalszych czynności dowodowych W sprawie o szczególnej zawiłości, a W tej części art. 263§4 kpk z Konstytucją RP jest zgodny. W omawianym orzeczeniu Trybunał Konstytucyjny zwrócił natomiast szczególną uwagę na znaczenie tymczasowości stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego w postępowaniu przygotowawczym i przede Wszystkim to kryterium prokurator W dalszym toku sprawy winien mieć na względzie. Wobec powyższego orzeczono jak W części dyspozytywnej postanowienia. '

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Katowicach#alct II AKZ 687/06#art. 286§1 kk#art. 64§1 kk#art. 437 §1 kpk#art. 45 ust. 1 Konstytucji#art. 5 ust.#art. 6 ust.1 Europejskiej#art. 2§1 pkt 4 kpk#art. 2§2 kpk#art.253§1 kpk#art. 257§1 kpk#art. 256 kpk#art. 263 §4 kpk#art. 60§3 kk#art. 259§1 kpk.#art. 249§1 kpk#art. 258§1 pkt 2 kpk#art. 258§2 kpk.#art. 258§2 kpk#art. 259 kpk#art. 254§1 kpk.#art. 60§3 kpk#art. 263§4 kpk