Postanowienie alct I C 289112 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

--- STRONA 1 --- I C 289112 treéé orzeczenia  Portal Orzeczefi Sa_du Apelacyjnego w Gdafisku Strona 1 z Portal Orzeczefi Szukanie Stalystyki Regu{y anonirnizacfi Wsparcie KKKKKKKKKKK"K Wymggjgig 1391993 Zygh | > § E 1 1 < |'1ttpsIH1O.11.93.22:‘nc0urtadmin!c0ntenU$NI151O1OOO0O0U503_0_ l_0_:Q_00O289 2012 Uz 201309‘§7_O01lP... 2014011 Wersja; rozszerzona zanonimizowafia publiczna Sqd Okregowy W Elblagu z 17 wrzeénia 2013: I C 289/12 ] % Metryka Treéf: §; Historia 1 :__.__.___._..._.. . , .__.____.._.____i !____.___....] !..__.__._........._._....__...__...__1 obierz PDF i | Utainii | Anuiujsprawdzanie Z Zatwierdi ] Aktuainiesprawdzaz BOiENAZYCH "' " “ ' ’ """"""""""""' §u i § i__ 1 v Sygn. alct I C 289112 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ " Dnia 17 wrzeénia 2013 roku Sad Okre_1g0wy w E1blqg11Wydzia} I Cy“1'lny w slda dzie 11astqpujqcyn1: Przew0dnic2.e1c3»': SSO Mariusz Gregorowicz Protokolant: sekr. s:.1dowyJ0a.nna Kmin po rozpoznaniu w dniu 17 wrzeénia 2013 r. w Elblqgu na rozprawie sprawy z powédztwa J. R. przeciwko Skarbowi Paflstwa — (...) w I. 0 zaplatq 1. oddala powédztu'0; 2. nie obciqia powoda kosztami procesu. Sygn. akt I C 289;’ 12 UZASADNIENIE W dniu 11 wrzeénia 20.1.2 r. J. R.\vystzgpil pozwem p1‘zeciw‘l<0 (...) w L, domagajqc sit;_ zaseldzxania od pqzwanegn oclszkodowania i zadoééuczynienia w kwocie 150.000 21 Z tytulu naruszenia jego débr osobistych podczas osadzenia we wskazanej jednostce penitencjarnej. _ / Puwod wniésl 0 przeliazanie 50.000 21 z zasqdzonej kwoty na rzecz Fundacji (...). Zawnioskowal ponadto 0 zwohlienie od kosztéw szgdowycla z powodu ciqikiej sytuacji materialnej i zdmwotnej oraz nadanie mTolcowi rygoru natychmiastowej wykonalnoéci. Uzasad11iaja1c fiqdanie wskazal, fie podczas pobflu w (...} w Ilekarz wiqziennej sluiby zdrowia w dniu 17 sierpnia 2012 roku nystawi} zaéwiadczenie 0 jego stanie zdrowia, \»\'1(E(§I'§"lY1 pedal nieprawdg, ii jest on leczony farmakologicznie, czym \\'yczerpa{zna1niona art. 271 § 1 'k.l<. oraz narazii powoda na utratq zdmwia, a nawet zagroienie Zycia. Powéd zarzucil lelzarzowi, is p0II‘1in€;l on fakt, ii chorowal na zaémc;, dyskopatig, prostaté nraz is mial alergiq na kurz, dym papierosowyi roztocza. ' I C 289!12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Strona 1 z Portal Orzeczeń Szukanie Statystyki Reguły anonirnizacjí Wsparcie rrrrrrrrrrrrr„K Wylggujgię Bgżena Zyçh | › š E ł 1 ‹ |'1łtpS:H10.11.93.22r'nc0urt-admin!c0ntenU$N!15101000ÜO0U5Ü3„_ l„_:Cź_O00289 2012 Uz 2013-09-'ł7_001!P... 2014-01-1 Wersja; rozszerzona zanonimizcwāna publiczne Sąd Okręgowy W Elblągu z 17 Września 2013: I C 289/12 ] t Me1ry&‹a Treść Ę; Hismffa 1 ¦__.__.___._..._.. _ . ___________.____i !____.___.___] !_.__.___________.____._.__________.__í obierz PDF i | Utainii | Anuiujsprawdzanie í Zatwierctż 1 Aktuainiesprawdza: BOŹENAZYCH "' " " ' * "'''''''''''"' Šu Í Š Ĺ_ -\ v Sygn. akt I C 289112 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ * Dnia 17 września 2013 roku Sąd Okręgowy W Elblągu Wydział I Cywilny w side dzie następującym: Przewodnic2.acy: SSO Mariusz Gregorowicz Protokolant: sein". sądowy Joanna Kmin po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. w Elblągu na rozprawie sprawy z powództwa J. R. przeciwko Skarbowi Państwa - (...} w I. o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. nie obciąża powoda kosztami procesu. Sygn. akt I C 289;'12 UZASADNIENIE W dniu 11 września 2012 rr J. R.wystąpił pozwem pizeciwko (...) W I., domagając się zaaądzenia od pozwanego odszkodowania i zadośćuczynienia w kwocie 150.000 zł z tytułu naruszenia jego dóbr osobistych _podczas osadzenía we wskazanej jednostce penitericjarnej. _ / Powod wniósł o przekazanie 50.000 zl z zasądzonej kwoty na rzecz Fundacji (...). Zai-mioskował ponadto o zwoinienie od kosztów sądowych z powodu ciężkiej sytuacji materialnej í zdrowotnej oraz nadanie M3-'rolcowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Uzasadníając żądanie wskazał, że podczas pobytu W („.} W Llekarz Więziennej służby zdrowia w dniu 1-7 sierpnia 2012 roku nTs'taw1`ł zaświadczenie o jego stanie zdrowia, W któryin podał nieprawdę, iż jest on leczony farmakologicznie, czym wyczerpał znamiona art. 271 § 1 `k.l<. oraz naraził powoda na utratę zdrowia, a nawet zagrożenie życia. Powód zarzucił lekarzowi, że pominął on fakt, iż chorowai na zaćlnę, dyskopatíę, prostate oraz że mial alergię na kurz, dym papierosonąvi roztocza. ` --- STRONA 2 --- l C 289l’12 treéé orzeczenia  Portal Orzeczefi Sa_du Apelacyjnego w Gdafisku Strona 2 z ‘ _ é i 1 E i i .Ii<>..=1@.<.1t£..=. 11..<.>..?ri.<f>.¢1..%§2.l1¥zi.1 .1r4.=:2@2.I1F~.=.§%1s4.. f¢'.§.12<?§t<.1.Z.'~1$»:..iz:<>.1§'.¢i.i .Wi§%i2241§t..I'.1.i.e. .212.*21~:.11.i1. .1:I.;l.1.1..1.1..<.11><.?..ti.9§11.?§<1..l.!.. .*.*.‘.€1.F1€Y‘1<.'5l*’. 292521110... :..bs.f¢s2r~.1:¢.11... $1“f.i?r'1l.z1.1J ie koc w wie;ziennej celi nie by} prany co najmniej przez 10 lat, zaé materac byi w uiyciu przynaj mniej od 20 lat, fie byly one poplamione i zagrzybione. Wskazal, ii pomimo swoich dolegliwoéci zdrowotnych zostai umieszozony w celi, w ktérej siedzialy osoby palace, przez co dusii sio, kaszial, kichal i nie mégl spaé. Uwaia}, fie otrzymuje lekarstwa jedynie na cukrzycc; i nadciéniente. Powod wskazal réwniei na niewlaéciwe traktowanie go ze strony pracownikéw sluiby wigziennej, ktérzy nie reagowali na jego zly stan zdrowia, pod.ejrz@wajz=1c go o syinulowvanie choroby. Twierdzil, ie sluiba wirs_:zie11na zatajalajego zly stan zdrowia przed organami sgdowymi i prolmratury. W odpowieclzi na pozew pozwany Skarb Pafistwa, zastopowany przez (...)Skarb1.1 Paiistwa, wniésl w pierwszej kolejnoéci o odmioenie pozwu, zarzucajqc, ii powéd wskazal jalw strong pozwanq jednostkq organizacyjnq nie lnajqcq zdolnoéci sgdowej. W pzzypadku zaé nieuwzglegdnienia powyiqzego pozwany zawtlioslwwat o oddalenie powédztwa, domagal sit3 takie w kaidym przypadku zasgclzenia na rzecz pozwanego od powoda kosztéw procesu, w tym na rzecz Skavbu Pafistwa  {...) Skarbu Pafrstwa kosztéw zastopstwa procesowego wedlug norm przepisan}‘ch. Pozwany nadmienil, fie strona powodowa nie przeclstawila iadnego dowodu mogapego wskazywaé na prawdziwoéé jej tw1'e1'dze1fi, a lctélte n1ogl:yby uzasaclniaf: roszczenie, do czego byla zobligowana na podstawie art. 6 k.c. Samo powoianie sie; przez powoda na réine okoiicznoéoi, ktbre w jego subiektyvmym odczuciu spowodowaly u niego dyskomfort, nie bylo rownoznaczne z udowodmeniem roszozenia 0 ochrone clébr osobistych. Uzasadnienie pozwu I11ia}0 oharakter ogohly, co przy wzigciu pod uwagq nieuniknionego cierpienia, jakie byio zwiqzane 2 samym faktem uwigzienia, w iadnej mierze nie uzasadnialo przyznania zadoééuczyiiienia, lctére w przypadku naruszenia débr osobistych ma charakter falmitatyimy. _ Pismem procesow}'111 z dnia 2 Iistopada 2012 roku powéd sprecyzowa} oznaczenie strony pozwanej na Skarb Parish\"a — KJ w .[.. W duiu 1? kwietnia 2013 rolru uéciélil okreélenie poclmiotu, na ktérego rzecz domagal siet; przekazania czgéci zadoééuczyriieiiia w uysokoéci 50.000 zl wskaztljapc, fie jest to Fundacja (...]2. siedzibq w K.. Powéd okreélii okres trwania naruszeii jego débr osobistyoh na czas pontiqdzy 1 sierpnia 2012 roku a 12 grudnia 2012 roku. ' Sqd ustalil nastqpujqcy stan faktyczny: Powod. by} osadzony w {...) w I.w okresie ocl 28 lipoa 2012 r. do 13 grudnia 20121". Osadzenie spowodowane byio zastosowanieln wobec powoda przez Sad Rejonowy w Ostrédzie érodlca zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. (bezsporne, naclto dowéd: zeznania powoda — k.20v tom II, 00:10.06; postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w sprawie o sygn. akt (...)} Powéd clerpiaI na liczne schorzenia ~ stwierdzono 11 niego ctilirzyccg, 1‘léld(3i§1'l'IBl'l.'i8[Q'El'1i(!2.8, 2aémq obu oczu oraz dyskopatio. Byl osobq ot}'12. [opinia o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolnoéci z 24.09.2012 roku — k. 69, opinia o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolnoéoi 2 17.08.2012 roku  k. 70, zeznanizz powoda  ii. 20v tom I1 w zw. z k. 134, ksizgika zdrowia osadzonego — k. 5962v, ) W trakcie osadzenia, powoda kilkukrotnie przeiovaterowywano do réinych eel. Przebywal on w celi przejéciowej, a nasttgpnie w trzy i czteroosobowej, wraz z osobami niepalqcyini. Powéd nie zglasza} iadnych uwag odreoénie 1‘ozmieszczenia. Uaezsporne, 1<. 57) Cele, w ktorych osadzouy by} powod mg/posaione byly w sprzzgt kwaterunkowy w iloéci i standardzie odpowiadajzlcy111 regulujgcym te kwestit; przepisom prawliyin. Powéd nigdy nie skladai iadnych skarg ani zastrzeiefi zwiqzanych z warunkami w jakich przebywal we wskazywanej jednostce penitencjarnej. (bezsporne, 1:  56) Podczas pobytu w [...) W Lpowod cierpial na réine dolegliwoéci zwiqzane z jego chorobami. W dniu 4 wrzeénia 2012 roku zaslabl i zostai przetransportowally do [...] Szpitala im. (...)w I.. Stxderdzono u niego bél w Oi(0iiC'§' przedsercowej. W wyniku zzistosowania leku nitrolnint dolegliwoéci ustgpilyi powéci po godzinnyin pobycie opuécil szpital. / (dowéd: karta informacyjna leczenia szpitalnego — k. 61v, zeznania powoda ~ k. 20v tom II ) Ponadto powéd cierpial z powodu kaszlu, kichania i trndnoéci Z zaénigciem. Mia} rowniei problemy w zwiqzku 2 wahajqcym sio poziomem cukru we krwi, w zakladzie i(211‘1’1)/H1 otrzymal glukometr, podawano ngu ieki G. 1000 i A. 3. Kdowéd: zeznania powoda — 1<. 20v tom 1'1 w zw. z l<. 134— 135, zeznania éwiad1{aA. K. ~ k. 221222), ksiqilia zdrowia osaclzonego — k. 62, opinia o stanie zdrowia osoby pozzbawionej woinoéci  k. 70]. Sad dokonal nastqpujqcej oceny ze1I$1'3I1eg0 W sprawie niaiterialuz https:H1U.11.93.22incourtadminIcontent!$Nl151010000000503 I C 000289 2012 Uz 20130917_H_001lP... 20140114 ł C 289ƒ12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Strona 2 z * _ ¿ Ę i 5 i i R0.secie. s_9}›iés..a§s}§i1 _12_eataiss19.t f¿'_s_zisf.=.2.'~1$›'___íz±f›_1r'=síi .i~¬`_fzi§"-se1_i±'=±':¦Ĺ__"_1_i_'=_ _e12_e~:.11.i1. _1:f.;1_1.1..‹.›._‹_11›<2.-.f1.st11_?§f>.ł.!__rf.er1¿n1<'í>us9r:iz1se._:__bn9in':.h_._ āfei-f_isr'1i.a.Ł że koc w więziennej celi nie był prany co najmniej przez 10 lat, zaś materac był w użyciu przynajmniej od 20 lat, że były one poplamione i zagrzybione. Wskazał, iż pomimo swoich dolegliwości zdrowotnych zostal umieszczony w celi, w której siedzialy osoby palace, przez co dusii się, kaszlał, kichał i nie mógł spać. Uważai, ze otrzymuje lekarstwa jedynie na cukrzycę i nadciśnienie. Powód wskazał również na niewłaściwe traktowanie go ze strony pracowników sluzby Więziennej, którzy nie reagowali na jego zły stan zdrowia, podejrzewając go o syinulowanie choroby. Twierdził, że służba Więzienna zatajałajego zły stan zdrowia przed organami sądowymi i prokuratury. W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa, zastępowany przez (...)Skarb1.1 Państwa, wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie pozwu, zarzucając, iż powód wskazał jako stronę pozwaną jednostkę organizacyjną nie mającą zdolności sądowej. W przypadku zaś nieuwzględnienia powyższego pozwany zawnioskowai o oddalenie powództwa, domagał się także W każdym prz_ypadł<u zasądzenia na rzecz pozwanego od powoda kosz-tów procesu, w tym na rzecz Skarbu Państwa - {...) Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany nadinienił, że strona powodowa nie przedstawiła żadnego dowodu lnogącego wskazywać na prawdziwość jej t\‹n'e1'dzcń, a które mogłyby uzasadniać roszczenie, do czego była zobłigowana na podstawie art. 6 ł<.c. Samo powołanie się przez powoda na różne okoliczności, które w jego subiektywnym odczuciu spowodowały u niego dyskomfort, nie było równoznaczne z tidowodníeniem roszczenia o ochronę dóbr osobistych. Uzasadnienie pozwu miało charakter ogólny, co przy wzięcia pod uwagę nieuniknionego cierpienia, jakie było związane z samym faktem uwięzienia, w żadnej mierze nie uzasadniało przyznania zadośćuczynienia, które w przypadku naruszenia dóbr osobistych ma charakter falrultatywny. _ Pismem procesowym z dnia 2 listopada 2012 roku powód sprecyzował oznaczenie strony pozwanej na Skarb Państwa - Ĺ---J w .[.. W dniu 1? kwietnia 2013 roku uściślił określenie podmiotu, na 'którego rzecz domagał się przekazania części zadośćuczşwtieiiía w uysokości 50.000 zł wskazując, że jest to Fundacja [...)z siedzibą w K.. Powód określił okres trwanie naruszeń jego dóbr osobistych na czas pomiędzy 1 sierpnia 2012 roku a 12 grudnia 2012 roku. " Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód. był osadzony w (...) w I.w okresie od 28 lipca 2012 r. do 13 grudnia 2012r. Osadzenie spowodowane było zastosowaniem wobec powoda przez Sad Rejonowy w Ostródzie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. fbezsporne, nadto dowód: zeznania powods - k.2ov tom II, 00:10.06; postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w sprawie o sygn. akt (...)} Powód cierpiał na liczne schorzenia - stwierdzono 11 niego cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, zaćmę obu oczu oraz dyskopatię. Był osobą otyłą. [opinia 0 stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności z 24.09.2012 roku - k. 69, opinia o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności z 17.08.2012 roku - k. 70, zeznania powoda ~ k. 20v tom Il w zw. z k. 134, ksiąź-ka zdrowia osadzonego - k. 59-62v, ) W trakcie osadzenia, powodu kilkukrotnie przekwaterowywano do różnych cel. Przebywal on w celi pr-zcjściowcj, a następnie w trzy- i czteroosobowej, wraz z osobami niepałącj-'mi. Powód nie zgłaszał żadnych uwag odnośnie rozmieszczenia. (bczsporne, k. 57) Cele, W których osadzony był powód un/posażone były W Sprzęt kwatelfunkox-vy w ilości i standardzie odpowiadając;-111 regułującym te kwestię przepisom praw|1y1n. Powód nigdy nie składał żadnych skarg ani zastrzeżeń związanych z warunkami w jakich przebywa-l we wskazywanej jednostce pcnitencjarnej. fbezsporne, 1‹ - 56) Podczas pobytu W (...) w Lpowód cierpiał na różne dolegliwości związane z jego chorobami. W dniu 4 września 2012 roku zasłabi i został przetransportowalty do [...} Szpitala im. (...)w I.. Stwierdzono u niego ból W okolicy przedsercowej. W wyniku zastosowania leku nitroinint dolegliwości ustąpiiyi powod po godzinnym pobycie opuścił szpital. / (dowód: karta informacyjna leczenia szpitałnego - k. 61v, zeznania powoda ~ lt. 20v tom II ) Ponadto powód cierpiał z powodu kasziu, kichania i trudności Z zaśnięciem. Miał również problemy W związku z wahającym się poziomem cukru we krwi, w zakładzie karnym otrzymał glukometr, podawano mu leki G. 1000 i A. 3. (dowód: zeznania powoda - k. 20v tom 'll w zw. z lt. 134' 135, zeznania świadkaA. K. ~ k. 221-222), książka zdrowia osadzonego - k. 62, opinia o stanie zdrowia osoby pozbawionej wolności - k. 70). Sąd dokonał następującej oceny zebranego 'W sprawie lniiterialu: https:!„"10.'l1.93.22r'nCoUft-admir1›'contenU$Nl151010000000503 I C 000289 2012 UZ 2013-09-17_„_001!P... 2014-01-14 --- STRONA 3 --- I C 289112 treéé orzeczenia  Portal Orzeozefi Sa_du Apelacyjnego w Gdafisku Strona 3 z ' 'nttos:H'10.11.93.22lncourtadm'in!oontent!$N!151010000000503 I C 000289 2012 UZ 20130917_O01l‘P... 2014011 1 2 E Dokonujqc ustalefi faktycznyoh w niniejszej sprawie sad oparl sis; na 2ebranej W sprawie dokumelltacji oraz czoéciowo na zeznaniach powoda oraz éwladlcéw" A. K. i R. P.. Sqd uznal za wiarygodne przedloione przez pozwamq dokumenty w postaci wyiaéniefi p.o. zastopcy kierownika dzialu lcwaterrnistrzowskiego (...) W ID. S., mledszego Wychnv'a\~'¢y R. K.oraz lekarza wiqziennego W. C.. Majqc na uwadze, fie s21 to dokumenty prywatne, ktére nie posiadajq walom domniemania prawdziwoéci zawartych w nich twierdzefi, Sqd nie dopatrzyi sic; podstaw, aby kwestionowaé zawarte w nich sfolmliowallia. P1'ZBCiSt8.\’\"iElI18 w nich okolicznoéci znajdujq oparcie w obowiqzujqcych w jednostkach peni'te11c_iarnycl.1 przepisaoh prawa i regulaminach. Powéd w iaden sposéb nie wqrlmzat ich nieprawdziwoéci. Jego twierdzenia, fie koc miai co najmniej 10 lat, a materac 20, naleiaio uznaé za goloslowne. Co prawda zawnioskowani przez niego éwiadkowie A. Ki R. Ruznali wa1‘uni<i panujzgce w celach za zle i niespelniajqce orlpovdednich standardéw, jednak Sad mial 11a uwadze, is jako osoby osadzone mialy one subiektyvme spojrzenie 11a powyisze kwestie, :1 biorqc pod uwadze istoto dolegliwoéci zwiqzanej z izolacja, penitencjarnq, trudno oczekiwaé ‘oylo od nich pozytywnqi oceny paltujqoyoh w zakladzie karnyln warunlcow. Wiaénie w tym zakresie Sod nie dal wlary zeznaniom powoda oraz éwiadkéw A. K. i R. P.. Nacechowane one byly duiq clozq emobjonalnoéci, jednoozeénie bodac przede wszystkim ogéinikowymi stwierdzeniami co do standardu Zycia w celach wioziennych. Majgo na uwadze dokoltywane przez odpowfiediiie organ)' kontrole \vanmlcéw soqialno  bytowych osadzonych, sformulowanie éwiadka A. K., is "w areszcie nic sir; nie zmieniio od 12 lat, jak by} brud i 53$ tak jest do chwili obeonej" (k. 222) xvskazywalo na brak obiektywnoéoi zeznafl éwiadka w tej czqéci. Co istotne, powéd nie przedloiyl iadnych dokumentéw, z ktérych»wy11ika1oby, is interweniowal 1.1 adntinistracji zakladu karnego w sprawie poprawy warunkow bytowych w celach. I ~ Sqcl nie dal wiary powodowi, ii um.ie.szczono go w oeli, w ktorej siedzialy osoby palqce. Okolicznoéoi tej nie _pot\,\"lerdzili nawet zamieszltujqoy z nim w celi éwiadkowie A. K. i R. P., oo nie pozwalaio na przyjqcie jej jako miowoclnionej, przy jednoznacznym Zi11'1€gOW3l'1i!.LpI‘Z€Z pozwariego. Potwierdzellia nie znalazly réwrfiei twierdzenia poivocia odnoénie zapadniqcia w épiqczkg w celi w1'Qzien11ej. Wskazany przez powoda jako éwiadek tego Zd3l'Z81'1‘i3. R. P. jednoznacznie stwierdzil, fie nie przypominal sobie takiej sytuacji, by ktoé przebywajzicy z nim w celi zaslabl lub chorowal (la. 15v tomu I1). Ze wzglgdu na l<r6tl<i okres czasu,Ict6r3=up1§»11ql»od osadzenia powoda w zakladzie lzarnyna, trudno podejrzewaé, by éwiadek mégl zapoinnief: 0 zasiabniqciu powoda. Za nieudowodniony Sqd uzna} tei zarzut formulowany wobec pracowliikow sluiby wiozietizlej, jakoby funkcjonariusze siuiby witgziennej grozili powodowi poniesieniem konsekwenoji w prz_\.'pad1<u S_VlIlL1lOW£l]'li£l choroby. Nie powoiell on iadnych éwiatlkéw na te okolicznoéé, co przy" zaprzeczezaiu wystgpienia takiego faktu przez strong pozvl'ana111a1<az3wva'lo uznaéjego twierdzenia w tym zakresie za golosiowne. Na tej samej podstawie Sgd nie dai wiary zeznaniom powoda w zakresie 11ie\vlaéciwego trai<towa11ia przez lekarza witgziennego. _ Sqd zwaiyl, co nastqpuje: Powédztwo nie zasiugiwalo na uwzgkzdnienie. Zgodnie z art. 24 § 1 l<.c., ten, czyje dobro osobiste zostaje zag1'0ior1e.oudzym dziaianiem, moie Zgdaé zaniechania tego dziaiania, chyba fie nie jest 0110 bezprawne. W razie clokonanego naruszenia mote on takie iqdaé, aieby osoba, ktéra dopuécila sis; naruszenia, dopelnila czynnoéci potrzebnych do usuniocia jego skutkow, w szczegéinoéci aieby zloiyla oéwiadczenie odpowieclniej treécii w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie uprawnio11y mote réwniei iqdaé zadoééuczynienia pieniegfinego lub zaplaty odpowiedniej sumy pieniqinej na wskazany cel spoleczny. . Przepis ten nie stanoui samodzieinej podstawy normatywmzj dla zasqdzenia zadoééuczynienia w kaiclym wypadltu bezprawnego naruszenia débr osobist}"ch, lecz odsyla do przepiséw sztazegélnych. Talcim przepisem jest, m.in. art. 448 k.c., ktéry ‘pmewiduje, fie w razle naruszenia dobra osobistego sad moie przyznaé temu, czyje clobro osobiste zostaio naruszone, odpowiednie, sulnq tytuieln zacloééuczyiiiellia pieniqinego za doznanq krzywdo Iub na jego igdanie zasqdzié odpowledniq sumo pie11i<=;inq na wskazany przez niego cei spoleczny, niezaleinie od innych érodkéw 1'JOtTl'ZEb.'l1}'Ch do usunigcia skutkéw naruszenia. Na gruncie przywolanych przepiséw, ochrona dobr osobistych uzaleiniona jest od. spelnienia lqcznie dwoch przeslanekz 1) zagroienia Iub naruszenia dobra, ktére przy1§lado\\'o zostalo wymienione w art. 23 1<.c. oraz / 2) bezprawnoécl tego zagroienia lub naruszenia. Pie.1"ws2a; z wymienionych przeslanelc udowodnié musi powéd dochodzqcy ochrony przed szgdem. Przepis art. 24 kc. nie wjrmaga, aby dzialanie SpI‘&W(‘.}' byio zawinione. Przewiduje natomiast <l01nni'ema11ie bezprawnoéci jego dzialania, co powoduje, Ze dochodzzgcy ochrony _nie musi tej p1'zes1anki Lldowadniaé. T0 na Stronie pozwanej spoczywa obowiqzek wykazania, is jej dziaianie byio zgodne z prawem. Bezprawnoéé poétgpowania, to dziaianie lub zanieohanie sprzeozne z porzqdkiein prawnym szeroko rozumianym, obejmujqcyrn takie zasady wspéiiycia spoiecznego.  " I C 289112 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Strona 3 z ' `nttos:;'ƒ'10.i1.93.22.fnCouFt-adm"ir|!ContenU$N1'151010000000503 I C 000289 2012 UZ 2013-09-17_001l`P... 2014-011 i š E Dokonując ustaleń faktycznych W niniejszej sprawie sad oparł się na z-ebranej W sprawie dokumentacji oraz częściowo na zeznaniach powoda oraz świadków A. K. i R. P.. Sąd uznał za wiarygodne przedłużone przez pozwaną dokumenty w postaci wyjaśnień p.o. zastępcy kierowriika działu łcwaternristrzowskiego (...) W LD. S., młodszego wyf:howa\~'cy R. K.oraz lekarza więziennego W. C.. Mając na uwadze, że są to dokumenty prywatne, które nie posiadają waioru domniemania prawdziwości zawartych w nich twierdzeń, Sąd nie dopatrzył się podstaw, aby kwestionować zawarte w nich sfomuiowania. Plzedstawiane w nich okoliczności znajdują oparcie W obowiązujących w jednostkach penitencjarnych przepisach prawa i regulaminach. Powód w żaden sposób nie vpflmzał ich nieprawdziwości. Jego twierdzenia, że koc miał co najmniej 10 lat, a materac 20, należało uznać za gołosłowne. Co prawda zawníoskowani przez niego świadkowie A. K.i R. Ruznali warunki panujące w celach za złe í niespełniające odpovdedních standardów, jednak Sąd mial na uwadze. żc jako osoby osadzone mialy one subiel<t§~'wne spojrzenie na powyższe kwestie, a biorąc pod uwadze istotę dolegliwości związaiiej z izolacją periitencjarną, trudno oczekiwać było od nich pozytywnej oceny panujących W zakładzie karnyln warunków. Właśnie w tym zakresie Sąd nie dał Wiary zeznaniom powoda oraz świadków A. K. i R. P.. Nacecliowane one były dużą dozą emocjonalności, jednocześnie będąc przede wszystkim ogólnikowymi stwierdzeniami co do standardu życia w celach więziennych. Mając na uwadze dokoliywane przez odpowfiediiie organy kontrole warunków socjalne - bştowych osadzonych, sformułowanie świadka A. K., że "w areszcie nic się nie zmieniło od 12 lat, jak był brud i sjf tak jest do chwili obecnej " (k. 22:2) wskazywało na brak obíektywności zeznań świadka w tej części. Co istotne, powód nie przedłożył żadnych dokumentów, z których>wy11il<aioby, że interweníował u administracji zakładu karnego W sprawie poprawy warunków bytowych w celach. I ~ Sąd nie dał wiary powodowi, iż umieszczono go w celi, w której siedziały osoby pałące. Okoliczności tej nie _potwierdzili nawet zamieszkujący z niin w celi świadkowie A. K. i R. P., co nie pozwalało na przyjęcie jej jako udowodnionej, przy jednoznacznym zanegowaniu przez pozwanego. Potwierdzenia nie znalazły również twierdzenia powoda odnośnie zapadníęcia w śpiączkę w celi więziennej. Wskazany przez powodu jako świadek tego zdaizenia R. P. jednoznacznie stwierdził, że nie przypominał sobie takiej sytuacji, by ktoś przebywający z nim w celi zaslabł lub chorował (k. 15v tomu Il). Ze względu na l<rótl<i okres czasu, który upłynął od osadzenia powoda w zakładzie lzarnynz, 'trudno podejrzewac, by świadek mógł zapomnieć o zasłabnięciu powoda. Za nieudowodníony Sąd uznał też zarzut forrnułowany wobec pracowriików służby Więziennej, jakoby funkcjonariusze służby więziennej grozili powodowi poniesieniern konsekwencji w przypadku sylnulcwania choroby. Nie powołał- on żadnych świadków na te okoliczność, co przy za przecz-eniu wystąpienia takiego faktu przez stronę pozwaną nakazjwvalo uznać jego twierdzenie w tym zakresie za golosłowne. Na tej samej podstawie Sąd nie dał wiary zeznaniorn powoda w zakresie niewłaściwego traktowania przez lekarza więziennego. _ Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 § 1 k.c., ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone, cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nic jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, które dopuściła się naruszenia, dopelniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, W szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treścii w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie uprawniony może również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. _ Przepis ten nie stanowi samodzielnej podstawy normatywnej dla zasądzenia zadośćuczynienia W każdym wypadku bezprawnego naruszenia dóbr osobistych, lecz odsyła do przepisów szczególnych. Takim przepisem jest, m.in. art. 448 k.c., który przewiduje, że w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułein zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Na gruncie przywołanych przepisów, ochrona dóbr osobistych uzależniona jest od spełnienia łącznie dwóch przesłanek: L) zagrożenia lub naruszenia dobra, które prz.}'kłado\\'o zostalo wylnienione W art. 23 kc. oraz z 2) bezprawności tego zagrożenia lub naruszenia. 'Pierwszą z wymienionych przesłanek udowodnić musi powód dochodzący ochrony przed sądem. "Przepis art. 24 kc. nie wjrmaga, aby działanie sprawcy było zawinione. Przewiduje natomiast dolnnienianie bezprawności jego działania, co powoduje, że dochodzący ochrony _nie musi tej przesłanki Lldowadniać. To na Stronie pozwanej spoczywa obowiązek wykazania, że jej działanie było zgodne z prawem. Bezprawnośč postepowania, to działanie lub zaniechanie sprzeczne z porządkiem prawnym szeroko rozumianym, obejmującym także zasady współżycia społecznego. - ' --- STRONA 4 --- i i i i i E 1 I C 2891'12 treéé orzeczenia  Portal Orzeczefi Sqdu Apelacyjnego w Gdafisku Strona 4 z Powédztwo oparte zostalo przede wszystkim na tw'ierdzeniu powoda, ie podczas osadzenia w {...) w Lnie zapewniono mu odpowiedniej opieki 1e1<a1'skiej i war1.:11'kow socjalno  bytov\fyoh, adelovatnych do jego licznych schorzefi i ogélnie ziego stanu. zdrowia. Ze zgroinadzonego w sprawtie rnaterialu dowodowego wyniltalo, fie powéd by} podczas pobytu w Zaldadzie Karnym objoty opiekq zdrowotnzg. Analiza upisow w lcsigieozce zdrowia mskazuje, ie nie odmawiano mu udzielania pomocy, zaé zglaszane przez niego dolegliwoéci nie by};' bagatelfzowane prrzez personél medyczny. Jednoczeéltie powod nie udowodnil, fie by} traktowany w sposob, ktéry n1ogiby zagrozié jego zdrowiu. Jest or;zywistyn1, fie negatywne komekwencje zlego stanu zdrowia powoda objawialy sir; podczas izolacji wiegzieunej, tym niemniej powéd nie wykazai zwiqzku ich nategienja z samym faktern osadzenia. Innymi slowy, nie udowodnil, ire gdyby pozostawal 11a wolnoéci jego stan zdrowia bylb)' lepszy nii obecnie. Powéd, pouczony w trybie art. 5 1<.p.c. 0 ciqiarze dowodu nie zawniosi<owal o pitzeprowadzenie dowodu z opinii bieglego z zakresu medycyny, lctérego 1viedza specjalistyczna nloglabyipotwierdzié lub 2_ap1'zeczy<': jego t\~vlerdzeniom. Zgodnie z art. 232 k.p.c. to strona powinna wskazywaé dowody dla stwierdzenia faktéw, z ktéryoh wywodzi skutki prawne. Co prawda w zdaniu drugim wskazanego przepisu ustawodawoa przewidzial uprawnienie sqdu do przeprowadzenia dowodu z urzqdu, tym niemniej w orzecznictwie i doktrynie wskazujo sio, fie 1113 ono charakter wyjzgtkowy. Jak sio poc'lIu'eél.a, sqd powinien tralctowaé zawsze dopuszczenie dowodu z urzodu jako éroclek ostatecz11y, jeéli nie mote w inny sposob przecimtawié sig 11iebezpieczer‘1stwu nieprawidlowego rozstrzygnigcia sprang’. Art. 232 zd. 2 nateiy inte1'p1‘etowaé 'siym powiqzaniu ze zd. 1 tego przepisu. StanowI on istotny wyjatek od zasady l<ontradyl<tor§,jno:€ci i wjmik.ajq_cego z niej cioiaru dostarczenia dowodow przez strony. 1"amiot'aé ponadto naleiy, :2e przeprowadzenie konk1'e'l11eg0 dowodu przez sqd z reguly jest korzystne dla 5. Um $3 jednej ze stron, co moie prowadzié do naruszenia zasady réwnoéci, a przede wsz_vstl<i1n do podsmienia zaufania do sqdu. Sad, jeéli stufierdzi nieudolne postgpowanie jednej ze stron procesowych, powinien w pierwszej kolejnoéci skorzystaé 2 uprawnieri wg'11i1<aja1cych z art. 5 k.p.c., tz11. udzielié stronie wystqpujqcej w sprawie bez adwokata, radcy prawnego niezbodnych pouczefi co do czynnoéoi procesowych w zakresie postgpowania dowodowego Przy ocenie faktu pogorszema sir; zdrowia powoda p0Ci('.?..£lS pobytu w izolacji wiqziennej nieprzydatne okazaly sio aaeznarria éwiadkow A. K, i R. P.. Osoby te nie dysponowaiy wiedzq z zakresu medycyny, ktora pozwalalaby na oparcie sit; 0 ich tuierdzenia przy ustalaniu tej Oi{OiiCZIl0§(Ii. Podlzreélié n_a1e2y, ie przyznanie zadoéétlcwnienia pienisgénego za naruszenie dobr osobistych stanowi uprawnieriie $51011, nie zaé jego obowiqzek. Wynika to z redakcji art. 448 1<.c., ktor}' stanowi, ie sqd moie przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostalo naruszone, odpowiedniq stunt; tytulem zadoééuczynienia pien.i<ginego za doznanq krzywdq. Orze1<a_igo l:1owie111 o zadoééuczynie|1iu za ktzywdg doznanq w zwiqzku z odbywanient katjv pozbawienia wolnoéci, naleziy zachowaé szczegolnq ostroinoéé, gdyi pozbawienie wolnoéoi w zaloieniu stanowi dolegliwoéé dla osoby skazanej i wiqie sio z drastycznyn1 ograniczeniem jej praw. Cierpienie i upokorzenie zwiqzane z odbywaniem kary wiozienia tyiko wowczas stanowiq naruszenie art. 3 Konwencji o ochronie praw cztowieka i podstawowych wolnoéci, gdy prZe1{r2{!Zaj&'g nieunilmiony elelnent cierpienia wpisanego w pozba1~ie'nie wolnoéci (tak Sqd Najuyiszy w uzasadnieniu Ixyroku z dnia 2 paidzier:1i1<a 200311‘; w sprawie II CSK 269f07, opubIil<0wa11ym w OSNC—ZD 2008 /3f75]. Naleiy mieé no uwadze, ie warunld w jakich powéd by'1 osadzony, odpowiadaiy aldualnym moiliwoéciom finansomym Pafistwa i nie roinily sis; od warullkow innych wiqé11iéw. Nie mialy zatem charalcteru dyskryminacji. A111 z [\\"i6I’dZEfi powoda, ani z zeznafi éwiadkow A. K. i R. P. nie 11ynilzalo, aby vi stosunlru do powoda sluiba wiozienna odnosila sit; w w3.ja_tkowo nieprzychyliiy sposob. Abstrahujgo od kwestii nieudowodnielfia przez powoda faktu nieuprzejlnego odnoszenia sing do niego przez Iekarza wigziennego, nie moina skutecznie uz:1sad11iac': roszozenie o przyznanie zadoééuozynienia za naruszenie dobra osobistego takim faktem, gdyi ewentualna itrzywda, jaka w wy11i1<u takiego 2achowania ‘pom'sta'la, miala znikolny chatakter. Wreszcie nie moina nie zauwaiaé, fie ze zgromadzonego materialu wynikaio, ie powod mial zapewnionq stalg opieko lekarskq, co wobec powszechnie znanych trudnoéci W dostqpie do Iekarzy nielctérych specjalnoéci na wolnoéci xnoglo byé traktowane wrqcz jako przywilej. Naieialo rowniei pamiotaé, ie powéd trafil do zalzladu karncgo w zwiqzku z uzasadnionym podejrzeniem popeinieniem przestegpstwa i czerpanie przez niego korzyéci n1aj:gtkowych z faktu praxmego pozbawienia wolnoéci mogloby zostaé odebrane jalco rtiemoralne. Powocl nie powinien by! oczekiwaé warunkéw podobnych do domowych, ktére dla wielu ludzi bywajég bardzo trudne, a nie \~y11il<ajq z odbywvania éadnej kary. Godnoaié skazanego, prze'bywaj&‘;oego w zakiladzie karnym nie jest naruszona, jeéli odpowIada uznanym normom poszanowania cziowieczeristwa (tak rowniei Sod Najwyészy w postanoxfieniu z dnia 20 grudnia 2010 r. w sprawie IV CSK 449/10, niepublikowanym). Odczuwalny przez powoda dyskomfort codziennego iycia w izoiacji wicgziennej byl elementem tylnczasowego pozbaujienia woinoéci. W przedmiotowej sprawie brak bylo dowodow, ktore wsI<azywa1yby na zamiar poniienia i upolmrzenia powoda przez organy post:;powa.nia 1vykonawozego. Nie moina byio jednoczeénie tracié z pola widzenia tego, fie warunki w _iakic]1 powod odbywa} areszt podyktowane byly bardzo trudnq sytuacjg ekonomiczneg istniejqcq w polskim systemie witgziennictwa, uvl'arunkowa11z1 moiliwoéciami finalisowylni paflstwa. Oceny warunkow izolacji 1'l'iQZiei'1I"l€_i, w ktorych przebywal powod nie sposob bowiem dokonaé w oderwaniu od realiow el<onon1icznycl1 wystqpujqcych w Polsce, np. d0t}’CZE}C)’Ci1 czasami wrgcz fatalnej sfluacji bytowej oséb przebywajqcych w szpita1acl1, domach dziecka oz},' plaoowkaoll oéwiatoyxych, co wynika gléwnie z ich niedoinwestowania. Pafistwo Polskie nie jést ha tyle 2asobne finansowo, aby byio w stanie zapewnié tym osobom, jalc tei osobom Si{E:1Zfl.l'l}’1]‘1, warunlci bytowe wedlug poziomu istandardéw wystqpL1jz;oyc11 w 2an1o2nych pafistwach Europy. :ps:fl10.11.93.22!noourtadminlcontent:’$NH51010000000503 I C 000289 7n12 ||2 0m'1_no41 n.W.. fifl4,|/\4 1. l i i Ś Š i › I C 289i'12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Strona 4 z Powództwo oparte zostało przede wszystkim na twierdzeniu powoda, że podczas osadzenia w {...) w I.nie zapewnione mu odpowiedniej opieki lekarskiej Í wartinków socjalno ¬ bytorwch, adekwatnych do jego licznych schorzeń i ogólnie złego stanu. zdrowia. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że powód, był podczas pobytu w Zakładzie Karnym objęty opieką zdrowotną. Analiza opisów w książeczce zdrowia wskazuje, że nie odmawiano mu udzielania pomocy, zaś zgłaszane przez niego dolegliwości nie były bagatelizowane przez personel medyczny. Jednocześnie powód nie udowodnił, że był traktowany w sposób, który mógłby zagrozić jego zdrowiu. Jest oczywistym, że negatywne komekwencje zlego stanu zdrowia powoda objawialy się podczas izolacji więziennej, tym niemniej powód nie wykazał związku ich natężenia z samym faktem osadzenia. Innymi słowy, nie udowodnił, że gdyby pozostawał na wolności jego stan zdrowia bylby lepszy niż obecnie. Powód, pouczony w trybie art. 5 k.p.c. 0 ciężarze dowodu nie zawnioskowal' o pifzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny, którego wiedza specjalistyczna niogłabypotwíerdzić lub zaprzeczyć jego twierdzeiiiom. Zgodnie z art. 232 k.p.c. 'to strona powinna wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzi skutki prawne. Co prawda w zdaniu drugim wskazanego przepisu ustawodawca przewidział uprawnienie sądu do przeprowadzenia dowodu z urzędu, tym niemniej w orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, że ma ono charakter wyjątkowy. Jak się podkreśla, sąd powinien traktować zawsze dopuszczenie dowodu z urzędu jako środek ostateczny, jeśli nie może w inny sposób przeciwstawić się niebezpieczeństwo nieprawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Art. 232 zd. 2 należy inteipretować 'slym powiązaniu ze zd. 1 tego przepisu. Stanowi on istotny wyjątek od zasady lcontradylttoryjności i wyniltajacego z niej ciężaru dostarczenia dowodów przez strony. l`”amiętać ponadto należy, że przeprowadzenie konk1'e'u1ego dowodu przez sąd z reguły jest korzystne dla 5. [nx 52 jednej ze stron, co może prowadzić do naruszenia zasady równości, a przede wszystkim do podmnżenía zaufania do sądu. Sąd, jeśli stwierdzi nieudolne postępowanie jednej ze stron procesowych, powinien w pierwszej kolejności skorzystać z uprawnień wg-'11il‹ającj.'ch z art. 5 k.p.c., tzn. udzielić stronie występującej w sprawie bez adwokata, radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych w zakresie _postępowania dowodowego Przy ocenie faktu pogorszenia się zdrowia powoda podczas pobytu w izolacji więzíennej nieprzydatna okazały sie zeznania świadków A. K. i R. P.. Osoby te nie dysponowaly wiedzą z zakresu medycyny, która pozwalalaby na oparcie się o ich twierdzenia przy ustalaniu tej okoliczności. Podkreślić należy, że przyznanie zadośćucą-'nienia pieniężnego za naruszenie dóbr osobistych stanowi uprawnienie sądu, nie zaś jego obowiązek. Wynika to z redakcji art. 448 l<.c., który stanowi, że sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostalo naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Orzeltąiąc bowiem o zadośćuczynieniu za krzywdę doznaną w związku z odbywanieni katy pozbawienia wolności, należy zachować szczególną ostrożność, gdyż pozbawienie wolności w założeniu stanowi dolegliwość dla osoby skazanej i wiąże się z drastycznyin ograniczeniem jej praw. Cierpienie í upokorzenie związane z odbywaniem kary więzienia tylko wówczas stanowią naruszenie art. 3 Konwencji o och ronie praw czlowieka i podstawowych wolności, gdy przekraczają nieunikniony element cierpienia wpisanego w pozbawienie wolności (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu nyroku z dnia 2 października 200?r; w sprawie II CSK 269/07, opublíkowanyin w ÜSNC-ZD 2008/3/75). Należy mieć na uwadze, że warunki w jakich powód był osadzony, odpowiadały aktualnym możliwościom ñnansonym Państwa i nie różniły się od wartulków innych więźniów. Nie mialy zatem charakteru dyskryminacji. Ani z tnierdzeń powoda, ani z zeznań świadków A. K. i R. P. nie wynikało, aby w stosunku do powoda służba więzienna odnosila się w wyjątkowo nieprzychylny sposób. Abstrahując od kwestii nieudowodnienia przez powoda faktu nieuprzejlnego odnoszenía się do niego przez lekarza więziennego, nie można skutecznie uzasadniać roszczenie o przyznanie zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego takim faktem, gdyż ewentualna krzywda, jaka w wyniku takiego zachowania powstala, miała znikomy charakter. Wreszcie nie można nie zauważać, że ze zgrotnadzonego materiału wynikało, że powód mial zapewnioną sta-lą opiekę lekarską, co wobec powszechnie znanych trudności w dostępie do lekarzy niektórych specjalności na wolności moglo być traktowane wręcz jako przywilej. Należało również pamiętać, że powód trafił do zakładu karnego w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnieniem przestępstwa i czerpania przez niego korzyści majątkowych z faktu prawnego pozbawienia wolności mogłoby zostać odebrane jako rriemoraine. Powód nie powinien byl oczekiwać warunków podobnych do domowych, które dla wielu ludzi b'_vwają bardzo trudne, a nie \~ynil<ają z odbywania żadnej kary. Godność skazanego, przebywającego w zakładzie karnym nie jest naruszona, jeśli odpowiada uznanym normoni poszanowania człowieczeństwa (tak również Sąd Najwyższy w postanowienia z dnia 20 grudnia 2010 r. W sprawie IV CSK 449,/10, niepublikowanym). Odczuwalny przez powoda dyskomfort codziennego życia w izolacji Więziennej był elementem tymczasowego pozbawienia wolności. W przedmiotowej sprawie 'brak było dowodów, które wskazywalyby na zamiar poniżenia i upokorzenia powoda przez organy postępowania wykonawczego. Nie można było jednocześnie tracić z pola widzenia tego, że warunki w jakich powód odbywał areszt poclyktowane były bardzo trudną sytuacja ekonomiczną istniejącą w polskim systemie więzienníctwa, uwarunkowaną możliwościami finansowyini państwa. Oceny warunków izolacji nięziennej, w których przebywał powód nie sposób bowiem dokonać w oderwaniu od. realiów ekonomicznych występujących w Polsce, np. dotyczących czasami wręcz fatalnej sytuacji bytowej osób przebywających w szpitalach, domach dziecka czy placówkacli oświatouych, co wynika głównie z ich niedoinwestowania. Państwo Polskie nie jest na tyle zasobne finansowo, aby bylo w stanie zapewnić tym osobom, jak też osobom skazanym, warunki bytowe według poziomu í standardów występujących w zamożnych państwach Europy. :ps:i'.'1U.11.93.22,'noourt-adminlconter|t"$NH51010000000503 I C 000289 7n19 ||-z '›ma_no_›|-.' nma-. .¬„..,.. ,. --- STRONA 5 --- l C 289f12 treéé orzeczenia  Portal Orzeozeh Sqdu Apelacyjnego w Gdafisku Strona 5 z 5 2 1 | Neurocourt Admin 2.0.3 © 1992  2014 Neurosofi Sp. z o.o., Wszelkie prawa zasirzeione Zgloszenie blaclu Ocena, czy nastagpilo flal'lIS28|‘Li6 dobra osobistego, nie mote byé do1<or1a11a wed]ug m1'ary i11dywidua1|1ej wrailiwoéci zainteresowanego (ooena subiektywna]. Ocena ta musi byr’: dokonana przy St0S0\\'a11iLtRl'}TOI'i0W obiektywnycll, gdyi istotne jest nie subielctyume odczucie osoby Zsidajqcej ochrony praw11e_j, ale obielatywna real:cja opinii publicznej (por. wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 26 paidziernika 200112 w sprawie V CKN 195;'01 01JI.lbiii<0Wfil"1}* 1.’ Systemie (...} Prawnej Lex r11" 53107, 1xyrok Sad Najuyiszego 2. dnia 11 marca 19971". w Sprawie I'll CKN 33,=’97 opublikowany w OSNC 1997/67/93). Podkreélenia jednoczeénie wyiliaga, is kaide osadzenie czlowieka w zaidadzie lzarnym godzi w jego godnoéé. Nie w I<a:i.dym jednak przypadim stanowi to ujmowanie jego godnoéci, uzasadnia_is;ce zaatosowanie cywilnoprawnych érodkéw ochrony dobr osobistych. Majac na uwadze powyisze okolicznoéci, powodztwo, jako niaznajdujqce uzasadnienia w t1‘eé<:i powoianych przepiséw, podlegalo oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. Zgodnie z tyrn przepisern, w uypadkach szczegolnie uzasadnionych sod moie zasqdzié od strony przegrywajqcej tylko czeéé kosztow albo nie obciqiaé jej w ogéle kosztami. Przepis ten Lwzeczywistnia zasadq slusznoéci i nie pracyzujqc wypadkow szczegolnie uzasadnionych, pozostawia szgdowi ocenq, czy w konl<retne_i sprawie talcowe zachodzq. W realiach niniejszej sprawy obciqéenie powoda laosztami procesu naleznymi pozwanemu Skarbo\~i Pafistwa byloby niezgodne z‘zasad11mi slusznoéci. .Iakl<o1wiel< w sprawie nie doszlo do uznania, is powodowi przysluguje zado:§éuc2rynie11ie, to jednaiz uwadze sqdu nie mogio ujéé, fie w czasie pobytu vi' (...] w Lpowod, laodgcy osobq schorowanq rnégi odczuwaé szczegélny clyslcomfort z powodu osadzenia, a co za tym idzie w jego subiektywnym mniemaniu czué sio pokrzywdzonym warunkami panujqcyini w izolacji wloziennej. W takich okolioznoéciach, obciqienie powoda kosztami procesu mywolaiolby u niego jeszoze wiqksze poczucie skrzywdzenia dzialaniami organéw pafastwa. Uwzglodniajqc przy tym trudnC; sytuacjo mate1‘ial11q i éyciowq powoda, ktéra wskazana zostala w oéwiadczeniu 0 stanie rodzinnym, mq]'q"t'l<.L1, dochodaoh i irodlach utrzymania z dnia 26 wrzeénia 2012 ro1<u(l<. 78} i stanowila podstawe; do zwolnienia go od kosztéw sqdowych postanowie11ie111 z dnia 27 wrzeénia 2012 r. (k. 10), p1‘z}jEp§ naleialo, fie w sprawie wystgpil szczegolnie uzasadniony przypadek dla zastosowania art. 102 k.p.c. / ttpsIl'l"10.11.93.22r'r|c0urtadrninJ'c0ntenb"$NJ'151010000000503_ |____C_000289_2012_ UZ_20130917 O01.‘P... 20140114 F C 289ƒ12 treść orzeczenia - Portal Orzeczeń Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Strona 5 z 5 ł ś | Neurocourt Admin 2.0.3 © 1992 - 2014 Neurosoft Sp. z o.o., Wszelkie prawa zastrzeżone Zgłoszenie bledu Ocena, czy nastąpiło naruszenie dobra osobistego, nie może być dokonana wedlug miary indywidualnej wrażliwości zainteresowanego (ocena subiektywne). Ocena ta musi być dokonana przy stosowaniu kryteriów obiektywnycli, gdyż istotne jest nie subíełttyume odczucie osoby żądajacej ochrony prawnej, ale obiektywna reakcja opinii publicznej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 października 20011: W sprawie V CKN 195;'01 oçvublikowany w Systemie (...) Prawnej Lex ru' 53107, wyrok Sąd Najwyższego z dnia 11 marca 1997r. w sprawie Ill CKN 33,"97 opublikowany w OSNC 1997/6-7/93). Podkreślenia jednocześnie wynlaga, że każde osadzanie czlowieka w zakładzie karnym godzi w jego godność. Nie w każdym jednak przypadku stanowi to ujmowanie jego godności, uzasadniające zastosowanie cywilnoprawnych środków ochrony dóbr osobistych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, powództwo, jako nioznajdujące uzasadnienia W treści powołanych przepisów, podlegało oddaleniu. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 102 l<.p.c. Zgodnie z tym przepisem, w uypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko cześć kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Przepis ten LLrzeczywis'tnía zasadę słuszności í nie precyzując wypadków szczególnie uzasadnionych, pozostawia sądowi ocenę, czy W konldetnej sprawie takowe zachodzą. W realiach niniejszej sprawy obciążenie powoda kosztami procesu należnymi pozwsnemu Sltarbowi Państwa byłoby niezgodne z zasadami słuszności. .Jakkolwiek w sprawie nie doszło do uznania, że powodowi przysługuje zadośćuczynienie, to jednak uwadze sądu nie mogło ujść, że w czasie pobytu vi' (...] W Lpowód, będący osobą schorowaną mógł odczuwać szczególny clyskomfort z powodu osadzenia, a co za tym idzie W jego -subíektywnym mniemaniu czuć się pokrzywdzonym warunkami panującymi w izolacji Więziennej. W takich okolicznościach, obciążenie powoda kosztami procesu viywołałoby u niego jeszcze większe poczucie skrzywdzenia działaniami organów państwa. Uwzględniając przy tym trudną sytuację n1aterial;ną í życiową powocla, która wskazana została w oświadczeniu o stanie rodzinnym, mą]'ą't"k_L1, dochodach i źródłach utrzymania z dnia 26 września 2012 roku (k. 7-8) i stanowiła podstawę do zwolnienia go od kosztów sądowych postanowieniem 7. dnia 27 września 2012 r. (k. io), przyjąć należało, że w sprawie wystąpił szczególnie uzasadniony przypadek dla zastosowania art. 102 k.p.c. / itpS:H10.11.93.22."r|COUrt-adminl'c0ntenŁ"$Nl'1510'l00O0ÜÜO503_ |____C_OÜO289_2Ü12_ UZ_2Ü13-U9-'17 001 ."'P. ._ 2014-01-14